Relaties
alle pijlers
discussie met partner over voogdij
vrijdag 3 februari 2012 om 10:07
Hoi,
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
vrijdag 3 februari 2012 om 10:35
vrijdag 3 februari 2012 om 10:36
vrijdag 3 februari 2012 om 10:36
Heel goed dat je het bespreekt.
We kunnen allemaal wel roepen dat we dat op ons zouden nemen, maar to heeft daar geen behoefte aan.
Mss kent ze zichzelf wel goed genoeg om te weten dat ze dat niet aan zou kunnen. Is het dan het beste voor de kinderen om bij haar in huis te komen?
Haar vraag is ook niet of wij het daarmee eens zijn of hetzelfde zouden doen. Maar hoe zij dit in haar geval het beste aan kan pakken.
Ze heeft dit voordat ze samen gingen wonen al aangegeven aan haar vriend. Haar vriend wist dit dus al.
Het lijkt mij beter dat ze dit nu oplossen.
Stel dat ze morgen onder een vrachtwagen lopen ( even afkloppen), dan moeten de kinderen liefdevol opgevangen worden en niet midden in een discussie van to en partner vallen of ze wel of niet gewenst zijn daar.
We kunnen allemaal wel roepen dat we dat op ons zouden nemen, maar to heeft daar geen behoefte aan.
Mss kent ze zichzelf wel goed genoeg om te weten dat ze dat niet aan zou kunnen. Is het dan het beste voor de kinderen om bij haar in huis te komen?
Haar vraag is ook niet of wij het daarmee eens zijn of hetzelfde zouden doen. Maar hoe zij dit in haar geval het beste aan kan pakken.
Ze heeft dit voordat ze samen gingen wonen al aangegeven aan haar vriend. Haar vriend wist dit dus al.
Het lijkt mij beter dat ze dit nu oplossen.
Stel dat ze morgen onder een vrachtwagen lopen ( even afkloppen), dan moeten de kinderen liefdevol opgevangen worden en niet midden in een discussie van to en partner vallen of ze wel of niet gewenst zijn daar.
vrijdag 3 februari 2012 om 10:36
quote:Fame schreef op 03 februari 2012 @ 10:33:
[...]
Ik zit lager, hoor net dat het in Utrecht ook los gaat. Maar ik neem aan dat de grote wegen goed worden geschoven enzo. Beetje geduld met die mensen die hard voor ons genot en veiligheid werken. EN vergeet echt niet om een dekentje mee te nemen, want in het geval dat je echt stil komt te staan dan is je, op dat moment, warme auto in 10 minuten net zo koud als buiten.Ik zorg voor noodvoorraad inderdaad! De koters zitten bij ons in de auto dus goede tip!
[...]
Ik zit lager, hoor net dat het in Utrecht ook los gaat. Maar ik neem aan dat de grote wegen goed worden geschoven enzo. Beetje geduld met die mensen die hard voor ons genot en veiligheid werken. EN vergeet echt niet om een dekentje mee te nemen, want in het geval dat je echt stil komt te staan dan is je, op dat moment, warme auto in 10 minuten net zo koud als buiten.Ik zorg voor noodvoorraad inderdaad! De koters zitten bij ons in de auto dus goede tip!
vrijdag 3 februari 2012 om 10:37
Omdat een van de kinderen een gedragsstoornis heeft met oppositioneel gedrag. Mijn vriend is ook van mening dat dat een te grote invloed op de kinderen zal hebben. Hij geeft alleen aan het gesprek niet aan te willen gaan, en te hopen dat het nooit egbeurd. Maar als het ooit gebeurd voelt hij zich wel verplicht ze in huis te nemen want dat is hetgeen hij zijn zus heeft beloofd
vrijdag 3 februari 2012 om 10:37
@loolaa4: zou het je helpen om met schoonzus hierover te praten? Je gaat nu namelijk uit van het worst case scenario: 3 kinderen in huis erbij. Maar er zijn ook nog heel veel andere mogelijkheden. In mijn omgeving bijvoorbeeld zijn een broer en zus zelfstandig blijven wonen (16 en 14) met veel begeleiding, maar toch. Ook de wensen van de ouders en betrokken kinderen zelf zijn natuurlijk belangrijk. Ik kan me de reacties hier wel voorstellen omdat je heel stellig bent als je zegt dat je ze niet in huis wilt nemen. Toch denk ik dat het van realisme getuigt als je ook verder wilt kijken dan het moment zelf. Je moet wel een heel ijskoude zijn om kinderen de deur te wijzen die net het ergste overkomen is dat ze kan overkomen. Op zo'n moment moet je gaan kijken wat op dat moment het meest wenselijk is vanuit de kinderen. Ik vind het helemaal niet zo gek om dat op regelmatige basis te bespreken met de beoogde voogd.
vrijdag 3 februari 2012 om 10:38
quote:Anthonius schreef op 03 februari 2012 @ 10:32:
Frappant om iedereen hier op zijn achterste poten te zien als het gaat om 'familie'.
Hoe vaak ik hier niet een topic gelezen over partner vs familie...
Het was toch altijd vaak de partner die aan het langste eind trok. Want ja, je familie kies je niet, je partner wel..
Ach kom nou, wat een onzin. Het gaat dan niet om zomaar familie, het gaat om minderjarige kinderen die in een klap wees zijn geworden.
Ik zou zelfs geen relatie willen met iemand die in die situatie nog moet nadenken over wat ie wel of niet doet. Kinderen laat je niet aan hun lot over, punt.
Frappant om iedereen hier op zijn achterste poten te zien als het gaat om 'familie'.
Hoe vaak ik hier niet een topic gelezen over partner vs familie...
Het was toch altijd vaak de partner die aan het langste eind trok. Want ja, je familie kies je niet, je partner wel..
Ach kom nou, wat een onzin. Het gaat dan niet om zomaar familie, het gaat om minderjarige kinderen die in een klap wees zijn geworden.
Ik zou zelfs geen relatie willen met iemand die in die situatie nog moet nadenken over wat ie wel of niet doet. Kinderen laat je niet aan hun lot over, punt.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 3 februari 2012 om 10:40
Nou, ik begrijp heel goed dat je zoiets niet als een vanzelfsprekendheid ziet. En dat je er goed over na wilt denken. Het is nogal wat, ineens drie kinderen erbij.
Ik kan me voorstellen dat je niet zoveel hebt aan de reacties, die staan alleen maar vol met zelfvoldane ' kijk eens hoe zo'n groot hart ik heb' teksten. Waarbij er ook nog oordelend wordt gedaan naar jouw als persoon.
Ik denk dat het er helemaal niet om gaat wat iemand anders zou doen, het gaat om jouw als persoon en jouw leven. Dus ik ben bang dat niemand hier een antwoord voor je kan geven.
Er bestaat een kans dat de beide ouders overlijden en dat heeft consequenties op je verdere leven.
Reken er maar op dat het pittig is. Ik ken mensen in zo'n situatie. Jje hebt te maken met drie rouwende kinderen, waar je misschien helemaal geen klik mee hebt, maar ze blijven wel bij jouw en jij bent er verantwoordelijk voor dat ze uitgroeien tot zelfstandige volwassenen. Jullie hebben ook nog eigen kinderen, hoe is het voor hun? Wat betekent het voor de drie (wees)kinderen om op te groeien bij (nieuwe) ouders die al een gezin vormen? Hoe zit het financieel? Hoe gaat het tussen jou en je partner en welke invloed heeft het op de onderlinge relaties? Ik zou me deze dingen ook allemaal afvragen, hoor.
Maar je kunt niet beslissen voor je partner. Hij zal hierin een keuze maken en daar heb je je bij neer te leggen, en dat is ook goed. Het wordt dus voor jezelf afwegen wat belangrijker voor je is, ben ik bang. Sterkte!
Ik kan me voorstellen dat je niet zoveel hebt aan de reacties, die staan alleen maar vol met zelfvoldane ' kijk eens hoe zo'n groot hart ik heb' teksten. Waarbij er ook nog oordelend wordt gedaan naar jouw als persoon.
Ik denk dat het er helemaal niet om gaat wat iemand anders zou doen, het gaat om jouw als persoon en jouw leven. Dus ik ben bang dat niemand hier een antwoord voor je kan geven.
Er bestaat een kans dat de beide ouders overlijden en dat heeft consequenties op je verdere leven.
Reken er maar op dat het pittig is. Ik ken mensen in zo'n situatie. Jje hebt te maken met drie rouwende kinderen, waar je misschien helemaal geen klik mee hebt, maar ze blijven wel bij jouw en jij bent er verantwoordelijk voor dat ze uitgroeien tot zelfstandige volwassenen. Jullie hebben ook nog eigen kinderen, hoe is het voor hun? Wat betekent het voor de drie (wees)kinderen om op te groeien bij (nieuwe) ouders die al een gezin vormen? Hoe zit het financieel? Hoe gaat het tussen jou en je partner en welke invloed heeft het op de onderlinge relaties? Ik zou me deze dingen ook allemaal afvragen, hoor.
Maar je kunt niet beslissen voor je partner. Hij zal hierin een keuze maken en daar heb je je bij neer te leggen, en dat is ook goed. Het wordt dus voor jezelf afwegen wat belangrijker voor je is, ben ik bang. Sterkte!
vrijdag 3 februari 2012 om 10:41
Ik denk dat het goed is dat je hier over nadenkt en realistisch bent en eerlijk naar jezelf toe dat je niet weet of je het opvangen van die kinderen eventueel aan zou kunnen.
Ik ben voogd van een kindje en bij de notaris is vastgelegd dat ik het kind opvang ,mocht er iets met de ouders gebeuren.Maar er is ook vastgelegd dat ik zorg dat het kind de best passende zorg krijgt en dat hoeft niet bij mij te zijn.
Ik kan tegen die tijd wel heel ziek zijn.
Dus de belofte is dat ik zorg dat het kind goed terechtkomt al dan niet bij mij.
Ik denk dat dat ook voor je vriend geldt want je kunt nu eenmaal niet in de toekomst kijken.
Veel roepen hier dat ze de kinderen zouden opvangen en ik geloof best dat ze dat in de eerste instantie zullen doen.
Maar wat als iedereen uiteindelijk ongelukkig wordt van zo'n situatie ?
Ik begrijp dat het als hard wordt opgevat maar ik vind het eigenlijk gewoon eerlijk van TO.
Ik ben voogd van een kindje en bij de notaris is vastgelegd dat ik het kind opvang ,mocht er iets met de ouders gebeuren.Maar er is ook vastgelegd dat ik zorg dat het kind de best passende zorg krijgt en dat hoeft niet bij mij te zijn.
Ik kan tegen die tijd wel heel ziek zijn.
Dus de belofte is dat ik zorg dat het kind goed terechtkomt al dan niet bij mij.
Ik denk dat dat ook voor je vriend geldt want je kunt nu eenmaal niet in de toekomst kijken.
Veel roepen hier dat ze de kinderen zouden opvangen en ik geloof best dat ze dat in de eerste instantie zullen doen.
Maar wat als iedereen uiteindelijk ongelukkig wordt van zo'n situatie ?
Ik begrijp dat het als hard wordt opgevat maar ik vind het eigenlijk gewoon eerlijk van TO.
vrijdag 3 februari 2012 om 10:41
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 10:37:
Omdat een van de kinderen een gedragsstoornis heeft met oppositioneel gedrag. Mijn vriend is ook van mening dat dat een te grote invloed op de kinderen zal hebben. Hij geeft alleen aan het gesprek niet aan te willen gaan, en te hopen dat het nooit egbeurd. Maar als het ooit gebeurd voelt hij zich wel verplicht ze in huis te nemen want dat is hetgeen hij zijn zus heeft beloofd waar is de discussie dan over? Je schept in je OP een beeld dat jij niet wil en hij wel, dus daar krijg je reacties op, terwijl jullie allebei niet (meer) willen en niet met zus durven of willen praten
Omdat een van de kinderen een gedragsstoornis heeft met oppositioneel gedrag. Mijn vriend is ook van mening dat dat een te grote invloed op de kinderen zal hebben. Hij geeft alleen aan het gesprek niet aan te willen gaan, en te hopen dat het nooit egbeurd. Maar als het ooit gebeurd voelt hij zich wel verplicht ze in huis te nemen want dat is hetgeen hij zijn zus heeft beloofd waar is de discussie dan over? Je schept in je OP een beeld dat jij niet wil en hij wel, dus daar krijg je reacties op, terwijl jullie allebei niet (meer) willen en niet met zus durven of willen praten
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 3 februari 2012 om 10:45
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 10:43:
Mijn vriend zou inderdaad het liefst naar een passende oplossing zoeken. Maar wel de drie kinderen bij elkaar willen houden en ze in hetzelfde dorp willen houden. En ik denk dat dat dus niet snel zal lukken. misschien heb je gelijk, maar gelijk gaan roepen dat het niet zal lukken heeft weinig nut. Je kunt er beter gericht naar gaan kijken
Mijn vriend zou inderdaad het liefst naar een passende oplossing zoeken. Maar wel de drie kinderen bij elkaar willen houden en ze in hetzelfde dorp willen houden. En ik denk dat dat dus niet snel zal lukken. misschien heb je gelijk, maar gelijk gaan roepen dat het niet zal lukken heeft weinig nut. Je kunt er beter gericht naar gaan kijken
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 3 februari 2012 om 10:45
quote:Anthonius schreef op 03 februari 2012 @ 10:41:
@ Fashiovictim
Maar staan die neefjes en nichtjes dan dichterbij dan een broer of zus? Of zelfs een moeder of een vader?Ik zou ook altijd mijn ouders en mijn broer in huis nemen mocht dat om wat voor reden dan ook nodig zijn (en heb dat ook al gedaan, dus dat zijn geen loze woorden). Maar in het geval van kinderen die hun ouders kwijt zijn, dan zou ik inderdaad geen seconde hoeven twijfelen, niet eens alleen voor kinderen van mijn broer, maar ook kinderen van vrienden als daar niets voor geregeld zou zijn. Kinderen die net het allerergste is overkomen wat een kind kan overkomen, die laat je niet in de kou staan.
@ Fashiovictim
Maar staan die neefjes en nichtjes dan dichterbij dan een broer of zus? Of zelfs een moeder of een vader?Ik zou ook altijd mijn ouders en mijn broer in huis nemen mocht dat om wat voor reden dan ook nodig zijn (en heb dat ook al gedaan, dus dat zijn geen loze woorden). Maar in het geval van kinderen die hun ouders kwijt zijn, dan zou ik inderdaad geen seconde hoeven twijfelen, niet eens alleen voor kinderen van mijn broer, maar ook kinderen van vrienden als daar niets voor geregeld zou zijn. Kinderen die net het allerergste is overkomen wat een kind kan overkomen, die laat je niet in de kou staan.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 3 februari 2012 om 10:46
vrijdag 3 februari 2012 om 10:46
In eerste instantie was mijn reactie ook meteen van sja, het is hem goed reecht als hij dat wil, en daar heb jij geen zeggenschap over. Maar de kans dát het gebeurt is heel klein. Je kan nu die discussie aangaan en er een issue van maken, en dat zou misschien tot einde relatie kunnen leiden. Terwijl het nooit zou gebeuren...
maar toen ik ging nadenken dacht ik over mijn eigen 2 kinderen... ook met gedragsstoornissen, en ik zou deze nooit aan mijn zus na willen latne, want ik weet dat ze daar niet op zit te wachten..... ze zou zich misscien moreel verplicht voelen, maar om die reden zou ik het niet willen. Het hebben van een kind met een gedragsstoornis is zo'n belasting.... MOEILIJK hoor!!!
maar toen ik ging nadenken dacht ik over mijn eigen 2 kinderen... ook met gedragsstoornissen, en ik zou deze nooit aan mijn zus na willen latne, want ik weet dat ze daar niet op zit te wachten..... ze zou zich misscien moreel verplicht voelen, maar om die reden zou ik het niet willen. Het hebben van een kind met een gedragsstoornis is zo'n belasting.... MOEILIJK hoor!!!
vrijdag 3 februari 2012 om 10:47
quote:fashionvictim schreef op 03 februari 2012 @ 10:38:
[...]
Ach kom nou, wat een onzin. Het gaat dan niet om zomaar familie, het gaat om minderjarige kinderen die in een klap wees zijn geworden.
Ik zou zelfs geen relatie willen met iemand die in die situatie nog moet nadenken over wat ie wel of niet doet. Kinderen laat je niet aan hun lot over, punt.Eens!
[...]
Ach kom nou, wat een onzin. Het gaat dan niet om zomaar familie, het gaat om minderjarige kinderen die in een klap wees zijn geworden.
Ik zou zelfs geen relatie willen met iemand die in die situatie nog moet nadenken over wat ie wel of niet doet. Kinderen laat je niet aan hun lot over, punt.Eens!
vrijdag 3 februari 2012 om 10:50
Mijn man is ooit gevraagd tijdens kraambezoek of hij voogd wilde zijn van zijn neefjes. Het werd als grapje gevraagd en hij heeft daar toen geen antwoord op gegeven. Later werd er weer door middel van een grapje aan gerefereerd. Weer is mijn man er niet op in gegaan. Wij hopen heel hard dat er niets gebeurd, want ik wil ze echt niet in huis hebben. Het contact is minimaal inmiddels, we zien elkaar alleen nog maar met verjaardagen. Zij hebben gewoon geen leuke kinderen. En ze terroriseren mijn kinderen die veel jonger zijn en niet zo weerbaar. De reden dat wij dus ook geen feestdagen meer met elkaar vieren. En dit heeft niets met schoonfamilie te maken, van mijn andere schoonzus neem ik met veel liefde de kinderen op.
vrijdag 3 februari 2012 om 10:51
vrijdag 3 februari 2012 om 10:53
quote:Oriane schreef op 03 februari 2012 @ 10:14:
Maakt niet uit, moeilijk opvoedbaar of niet. Dat is van ondergeschikt belang en ze blijven bij elkaar en in de familie. Basta.
Nou, dat zou ik zo stellig niet zeggen hoor, zeker niet als je zelf ook kinderen hebt op wie dat invloed heeft. Klinkt in theorie vast prachtig, maar ik denk dat de realiteit anders is.
De situatie is er niet en hopelijk komt deze er ook nooit.
Maakt niet uit, moeilijk opvoedbaar of niet. Dat is van ondergeschikt belang en ze blijven bij elkaar en in de familie. Basta.
Nou, dat zou ik zo stellig niet zeggen hoor, zeker niet als je zelf ook kinderen hebt op wie dat invloed heeft. Klinkt in theorie vast prachtig, maar ik denk dat de realiteit anders is.
De situatie is er niet en hopelijk komt deze er ook nooit.
vrijdag 3 februari 2012 om 10:57
Ik vind het überhaupt niet handig om vooraf beloftes te vragen of te doen over het in huis nemen van kinderen. Het is veel verstandiger om te beloven dat jij degene bent die verantwoordelijk is voor het vinden van een goede oplossing, en dat hoeft niet per se te betekenen (maar kan wel) dat je ze zelf in huis neemt.
Zo'n belofte gaat over een hele lange periode en in de tussentijd kan er van alles veranderen: nieuwe partner, emigratie, gezondheidsproblemen, veranderende opvattingen, geldproblemen.....waardoor het in huis nemen niet meer haalbaar of wenselijk is.
En je ziet wat er van komt: mensen durven eenmaal gedane beloftes niet meer ter discussie te stellen.
Zo'n belofte gaat over een hele lange periode en in de tussentijd kan er van alles veranderen: nieuwe partner, emigratie, gezondheidsproblemen, veranderende opvattingen, geldproblemen.....waardoor het in huis nemen niet meer haalbaar of wenselijk is.
En je ziet wat er van komt: mensen durven eenmaal gedane beloftes niet meer ter discussie te stellen.
