Participatiewet, uitbuiting?

quote:AnDu schreef op 28 maart 2016 @ 12:57:

[...]





Pakken de gemeentes dit nog wel netjes op of heb je ook het idee dat de gemeentes heel flexibel met de regels omgaan?Geen flauw idee en dat boeit me eerlijk gezegd ook niet. Het hele principe klopt gewoon niet. Met deze maatregel wordt een hele laag van mensen gecreëerd die een soort van lijfeigenen worden. Verwerpelijk vind ik het.

quote:AnDu schreef op 28 maart 2016 @ 12:47:

[...]

Om een verzorgingsstaat te hebben zal er gewerkt moeten worden waar belasting over wordt betaald. Dat is niet als er een betaalde arbeidsplaats vervangen wordt door een werkervaringsplaats met behoud van uitkering.



In bepaalde gevallen vind ik het goed als er dit soort werkervaringsplaatsen worden aangeboden. Veel mensen in de bijstand hebben een c.v. om van te huilen. Bij zo'n c.v. vraag je je af waarom een werkgever zo iemand aan zou willen nemen, zelfs gratis. Met een werkervaringsplaats kunnen ze hun c.v. met recente werkervaring mogelijk wat interessanter maken voor een werkgever.



Daarnaast schrikt het soms ook af. Ik ken een man van begin 30 die het wel best vond in de WW, hij heeft de hele WW-duur uitgezeten, maar daarna in de bijstand werd hij al snel op een werkervaringsplek neergezet. Dat vond hij helemaal niks en hij is toen wel serieuzer gaan solliciteren met als gevolg dat hij binnen een paar maanden een echte baan had. De sociale dienst liet hem niet zo met rust als UWV dat had gedaan en dat werken voor niet meer dan je uitkering beviel hem toch niet.

quote:theamuts schreef op 28 maart 2016 @ 12:02:

Ik denk dat je het moet zien als een soort stage. Er zal wel vanuit worden gegaan dat mensen die in de bijstand zitten al een tijdje uit het arbeidsproces zijn en nog niet volwaardig mee kunnen draaien. (En dus ook niet volwaardig betaalt hoeven te worden.)

Waarom zou je niet volwaardig mee kunnen draaien als je een tijdje uit het arbeidsproces bent geweest? Als het om een echte baan gaat met vooruitzichten en de financiële impuls is groot genoeg dan gaan mensen als vanzelf volwaardig aan de slag lijkt mij.



Zelf heb ik ook wel eens een baan niet aangenomen (geen uitkering) omdat we er als gezin nog geen 80 euro per maand op vooruit gingen. Té laag salaris, te weinig uren, te hoge opvangkosten en reiskosten en representatiekosten. Daarbovenop geen vooruitzichten.

quote:Ikbenanoniem schreef op 28 maart 2016 @ 12:37:

Ja, dat is uitbuiting en werkverdringing.



Er is wel werk in Nederland maar de overheid en bedrijven wensen er niet meer voor te betalen. Dus in plaats van bezuinigen noem je het de participatiemaatschappij en opeens heb je een boel arbeidskrachten beschikbaar waarmee je kunt doen wat je wilt. Dus ook onderbetalen, uitbuiten en als ze ergens een half jaar hebben gewerkt de volgende dwangarbeider aannemen.



Helemaal mee eens. Het is onrechtvaardig. De bedrijven komen er mooi mee weg.

Net als bij PostNL doet Albert Heijn hetzelfde: mensen die met behoud van uitkering 'mogen' komen werken, maar er niets aan verdienen en eruit geknikkerd worden zodra ze een contract aan moeten bieden.

In het geval je het nuttig wil toepassen, moet je dus werk laten doen dat niet voorheen een betaalde arbeidsplaats was. Het kan best wel eens goed zijn om stageplaatsen erbij te maken, maar als je wil dat mensen arbeid verrichten, moet je ervoor betalen met een salaris.

quote:Amand schreef op 28 maart 2016 @ 13:00:

[...]



Geen flauw idee en dat boeit me eerlijk gezegd ook niet. Het hele principe klopt gewoon niet. Met deze maatregel wordt een hele laag van mensen gecreëerd die een soort van lijfeigenen worden. Verwerpelijk vind ik het.Precies!

Ik kwam van de week dit artikel tegen. Verplicht op cursus bij de Lidl



http://www.rtvnoord.nl/ni ... e-super-Ik-schaam-me-dood

http://www.dvhn.nl/gronin ... en-Delfzijl-21222001.html

quote:WD-40 schreef op 28 maart 2016 @ 13:15:

Ik kwam van de week dit artikel tegen. Verplicht op cursus bij de Lidl



http://www.rtvnoord.nl/ni ... e-super-Ik-schaam-me-dood

http://www.dvhn.nl/gronin ... en-Delfzijl-21222001.htmlJezus zeg, dit is toch niet te geloven.

Iemand die ik ken heeft een tijdje een 'baan' gehad om zo haar uitkering te behouden. Dat was echt geen 36 uur per week. maar ik geloof 4 ochtenden of middagen per week. Kan niet zeggen wat ze precies deed want dat is wel heel specifiek maar het kwam op mij over als betaald hobbyen zoals bijvoorbeeld bloemstukken maken voor bedrijven of dat soort werk wat ze wel eens doen bij een gevangenis om die mensen daar bezig te houden.



Dus nee ik vind het geen uitbuiting maar gewoon en middel om mensen bezig te houden want dat staat beter op een CV als je weer werk gaat zoeken (of zowiezo al zoekende bent maar het wil niet lukken) en men vraagt wat je in de tussentijd hebt gedaan.



Maar het is vast per gemeente of werkplek waar je terecht komt verschillend.

quote:AnDu schreef op 28 maart 2016 @ 12:37:

Mapressa en Reisa: Wat idioot, zeker voor Nederland. Als het nou om een oostblok land ging...

Is dit ook in het nieuws geweest?Het voorbeeld van de thuiszorgmedewerkers speelde ook hier lokaal en heeft in een landelijke krant gestaan.

quote:Medina schreef op 28 maart 2016 @ 13:07:

[...]





In bepaalde gevallen vind ik het goed als er dit soort werkervaringsplaatsen worden aangeboden. Veel mensen in de bijstand hebben een c.v. om van te huilen. Bij zo'n c.v. vraag je je af waarom een werkgever zo iemand aan zou willen nemen, zelfs gratis. Met een werkervaringsplaats kunnen ze hun c.v. met recente werkervaring mogelijk wat interessanter maken voor een werkgever.



Daarnaast schrikt het soms ook af. Ik ken een man van begin 30 die het wel best vond in de WW, hij heeft de hele WW-duur uitgezeten, maar daarna in de bijstand werd hij al snel op een werkervaringsplek neergezet. Dat vond hij helemaal niks en hij is toen wel serieuzer gaan solliciteren met als gevolg dat hij binnen een paar maanden een echte baan had. De sociale dienst liet hem niet zo met rust als UWV dat had gedaan en dat werken voor niet meer dan je uitkering beviel hem toch niet.



De maatregel vermindert het aantal minimum-loon banen, want waarom zou een ondernemer werknemers betalen als hij ze ook (bijna) gratis kan krijgen? En als hij het niet doet, dan concurreert hij zichzelf uit de markt door zijn hogere loonkosten.



De maatregel verkleint dus de kans op een betaalde baan, simpelweg omdat de maatregel het aantal betaalde banen vermindert en dan ook nog eens in de laag waar de druk het hoogst is. Pervers is het.

quote:Amand schreef op 28 maart 2016 @ 13:26:

[...]





De maatregel vermindert het aantal minimum-loon banen, want waarom zou een ondernemer werknemers betalen als hij ze ook (bijna) gratis kan krijgen? En als hij het niet doet, dan concurreert hij zichzelf uit de markt door zijn hogere loonkosten.



De maatregel verkleint dus de kans op een betaalde baan, simpelweg omdat de maatregel het aantal betaalde banen vermindert en dan ook nog eens in de laag waar de druk het hoogst is. Pervers is het.Helemaal mee eens. Bovendien worden deze mensen in de praktijk vaak ook nog eens slecht behandeld.

mijn broer voert grote bouwprojecten uit met zwaar onderbetaalde mensen die van het UWV verplicht een cursus daarvoor moesten volgen.

daar zitten idd veel beroepsuitkeringstrekkers bij, maar ook goed opgeleide 50 plussers, die voorheen bijv technisch tekenaar waren.

die mensen moeten op hun oude dag nog loodzwaar werk doen voor een laag loon, het is om te janken.

Gemeenten voor de rechter vanwege werk in de bijstand



Volgens de FNV worden steeds meer reguliere banen verdrongen door 'gratis werk' door bijstandsgerechtigden. De vakbond sleept nu twee gemeenten voor de rechter.



Het gaat om de gemeenten Aalten en Oude IJsselstreek. Daar moesten bijstandsgerechtigden jarenlang kunstbloemen vouwen, enveloppen plakken en bomen rooien, als tegenprestatie voor hun uitkering.



Inmiddels is de sociale dienst van de twee gemeenten gestopt met het onbeperkt inzetten van bijstandsgerechtigden. Sommigen hebben een arbeidscontract gekregen. Verder is de sociale dienst bereid 170 mensen een compensatie te bieden. FNV is daar niet tevreden mee. Volgens de bond kunnen ruim 230 mensen met terugwerkende kracht aanspraak maken op een volwaardig minimumloon.



Toename

Volgens de vakbond gebeurt het steeds vaker dat gemeenten bijstandsgerechtigden werk laten verrichten als tegenprestatie voor hun uitkering. Daarmee worden reguliere banen verdrongen, zegt Ger Deleij van FNV Bondgenoten. "Dan moet je denken aan de inzameling van afval bij u in de straten. Die wordt steeds vaker gedaan door mensen die vanuit de bijstand worden gedwongen om dat te doen, maar je ziet het ook bij bibliotheken, laatst weer in Meppel met het vervoer, bij PostNL", somt hij op.



Hoeveel normale banen er verloren gaan, is niet bekend.



Behalve het effect dat normale banen kunnen worden verdrongen door onbetaald werk, is gedwongen moeten werken voor je uitkering volgens de bond ook vernederend en draagt het niet bij aan een succesvolle reïntegratie op de arbeidsmarkt.



'Inkomsten vloeien terug naar reïntegratiebudget'

De twee bewuste gemeenten vinden de compensatie die FNV eist niet bespreekbaar. "Compensatie in de vorm van betaling van achterstallig loon moet worden verrekend met de in die periode ontvangen bijstandsuitkering'', verklaarde de sociale dienst eerder deze maand.



De gemeenten spreken ook tegen dat er over de ruggen van de bijstandsgerechtigden geld is verdiend. De inkomsten zouden rechtstreeks terugvloeien naar het budget dat wordt aangewend om mensen die moeilijk aan werk komen te helpen en begeleiden.

Werken zonder loon in Aalten vernederend, onveilig en uitzichtloos



Nepbloemen vouwen en bomen rooien, soms jarenlang. Re-integratie niet gericht op het vinden van een baan. Gemeenten verdienden geld met de productie en konden eigen werk goedkoop laten doen.

'Re-integratie Rotterdam is schrikbewind'

Als je als baanzoekende moet re-integreren, heb je pech als je in Rotterdam woont. Verplicht vegen, intimidatie en als loser of zelfs fraudeur worden benaderd. Dat zijn onder meer de klachten die de ombudsman dagelijks te horen krijgt over de dienst Werk en Inkomen. Na onderzoek is de ombudsman, Anne Mieke Zwaneveld, kritisch over de gemeente Rotterdam als het gaat om re-integratie in het kader van de Participatiewet.





Als je als baanzoekende moet re-integreren, heb je pech als je in Rotterdam woont. Verplicht vegen, intimidatie en als loser of zelfs fraudeur worden benaderd. Dat zijn onder meer de klachten die de ombudsman dagelijks te horen krijgt over de dienst Werk en Inkomen. Na onderzoek is de ombudsman, Anne Mieke Zwaneveld, kritisch over de gemeente Rotterdam als het gaat om re-integratie in het kader van de Participatiewet.



Straatvegen



Onder het motto ‘voor wat, hoort wat’ moeten Rotterdamse werklozen een trajectplan ondertekenen, dat hen verplicht tot het verrichten van onbetaald werk. Doen ze dat niet, dan krijgen ze geen uitkering. Het werk in de eerste 15 weken bestaat meestal uit een dag in de week straatvegen. In de fase daarna gaat het bijvoorbeeld om schoonmaakwerk of lopende band werk bij door de gemeente gecontracteerde re-integratiebedrijven.



Rigide

‘Er is niets mis met een tegenprestatie,’ benadrukt Zwaneveld. ‘Maar lever dan maatwerk. Ik vraag me af of de stad en een uitkeringsgerechtigde altijd iets heeft aan dat vegen. Het wordt heel vaak als een straf ervaren, omdat ze geen baan kunnen vinden. Maar die zijn er ook gewoon niet.’ De ombudsman geeft een voorbeeld van rigiditeit van de gemeente. ‘Een werkzoekende die al jarenlang een dag in de week vrijwilligerswerk deed voor verstandelijk gehandicapten. Die moest uitgerekend op die vaste dag gaan vegen. Dan denk je dus niet met zo iemand mee.’



Intimiderende toon



De ombudsman ergert zich ook aan de intimiderende toon van de gemeente of re-integratiebedrijven. ‘We horen klachten over uitspraken van werkbegeleiders als “je krijgt nu geld van ons, we zijn nu de baas”. De gemeente stuurt ook brieven aan uitkeringsgerechtigden die als dreigend worden ervaren. Een terugkerende kreet is “Afspraak is afspraak,” een lijst met plichten die telkens als bijlage wordt verstuurd.’



Aanbevelingen

Er zijn inmiddels pittige aanbevelingen onderweg naar het college van Rotterdam. Zo moeten ze ervoor zorgen dat iemand binnen 24 uur antwoord krijgt zonder doorverwijzing. Verder moeten de dossiers compleet en actueel dossier van de uitkeringsgerechtigde hebben. Ook moet de gemeente niet alleen wijzen op de plichten van de werkloze burger, maar zeker ook de rechten.



Meer werklozen

Of de omgang met de werklozen te maken heeft met overbelasting van het systeem is niet duidelijk. Wel zeker is dat het terugdringen van de werkloosheid nog niet gelukt is in de havenstad. Er zijn momenteel 39 duizend werklozen, waarvan het bestuur aan het eind van deze collegeperiode 12 duizend aan het werk wil hebben.



'Succes is een keuze'

‘Het is duidelijk dat de doelstelling en de praktijk uit elkaar lopen. Werkzoekenden op deze manier bejegenen maakt het er niet anders op,’ zegt Anne Mieke Zwaneveld. ‘En ze het gevoel geven dat ze niet genoeg hun best hebben gedaan om werk te vinden werkt ook niet. Dat idee van “succes is een keuze” gaat in dit geval duidelijk niet op. Laat de gemeente mensen met een uitkering daarom meer bieden op het gebied van maatwerk, continuïteit en informatieverstrekking.’

Ik betwijfel ook of een aanstaande werkgever onder de indruk is van verplicht enveloppen vouwen op het cv als men een receptioniste zoekt.

quote:AnDu schreef op 28 maart 2016 @ 12:09:

[...]





Werkt dat in de praktijk op deze manier ook zo?



Op mij komt het als volgt over: Bijvoorbeeld bij postnl post sorteren is niet een functie wat je onvolwaardig kunt doen. Je pakt post en je legt het in een vakje. Of een pakketje leg je op een tafel. Dat zijn functies die je zonder een beperking niet verleert, je pakt elke dag een kopje bijvoorbeeld of je zet iets weg.



Enige verschil zit hem dan in het in een ritme komen van op een bepaalde tijd aanwezig zijn. Dat is niet iets waarvan ik zeg dat is de helft van de salaris waard. Dat is het waard om de economie een klap te geven want mensen met zo weinig inkomen maken schulden en kunnen geen luxe dingen kopen waardoor de economie gestimuleerd wordt.



Het lijkt me niet dat je in zo'n bedrijf waar je neergezet wordt een loopje kunt nemen en dat de regels toch hetzelfde zijn.

Er bestaat zo iets als werkervaring. En er bestaat ook zo iets als werknemersvaardigheden.



Op tijd komen, werken in een team, socializen met collega's, communiceren met een leidinggevende, afspraken nakomen, feedback geven en feedback ontvangen, etc etc etc.



Sommige mensen zijn echt nog mijlenver verwijderd van het "normaal" functioneren in onze maatschappij.

Er zijn honderdduizenden werkzoekenden die werknemersvaardigheden hebben. Maar die geen betaalde baan hebben, omdat er minder betaalde banen dan werkzoekenden zijn.

Ik vraag mij dat ook af.