Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
donderdag 29 januari 2009 om 23:26
quote:IvyRosa schreef op 29 januari 2009 @ 23:23:
Ik denk dat ik stiefmoeder heel veel ruimte geef, maar ze is niet zijn ouder. Ex en ik bepalen belangrijke zaken, zij mag hem ideeën aandragen, maar uiteindelijk hakken hij en ik samen de knoop door.
En kleding, soort boterhammen, het avondeten, bedtijd en dat soort zaken is echt allemaal hun ding in hun gezin.
Op een voorstelling op school of zwemdiploma zijn we er allemaal. Maar zodra zij gaat zeggen dat ik als moeder niet zou mogen komen, omdat zij het prettiger vindt, dan ga je als nieuwe partner gewoon een grens over.Ja, dat ben ik met je eens. Maar andersom mag het wel? Als moeder zeggen dat de nieuwe partner niet mag komen bij de voorstelling of zwemdiploma? *ik verduidelijk het maar vast, anders krijg ik deze mail weer terug met een 'ik weet niet wat je bedoelt Lapin' *
Ik denk dat ik stiefmoeder heel veel ruimte geef, maar ze is niet zijn ouder. Ex en ik bepalen belangrijke zaken, zij mag hem ideeën aandragen, maar uiteindelijk hakken hij en ik samen de knoop door.
En kleding, soort boterhammen, het avondeten, bedtijd en dat soort zaken is echt allemaal hun ding in hun gezin.
Op een voorstelling op school of zwemdiploma zijn we er allemaal. Maar zodra zij gaat zeggen dat ik als moeder niet zou mogen komen, omdat zij het prettiger vindt, dan ga je als nieuwe partner gewoon een grens over.Ja, dat ben ik met je eens. Maar andersom mag het wel? Als moeder zeggen dat de nieuwe partner niet mag komen bij de voorstelling of zwemdiploma? *ik verduidelijk het maar vast, anders krijg ik deze mail weer terug met een 'ik weet niet wat je bedoelt Lapin' *
donderdag 29 januari 2009 om 23:29
quote:Zamirah schreef op 29 januari 2009 @ 23:23:
Stiefmoeder???
Tsja, hier heet ze gewoon Truusje. Zoon heeft een papa, een mama en een Truusje. Vond ik wel mooi
Als het kind graag de nieuwe partner erbij wil, dan vind ik ook dat je dat als moeder niet mag verbieden.
Bij sommige dingen hebben wij hier wel de afspraak (in overleg) dat nieuwe partner er niet bij is, gewoon omdat het voor zoon dan al lastig genoeg is om zijn aandacht over beide ouders te verdelen en er ook niet nog een derde aan hem hoeft te staan "trekken".
Stiefmoeder???
Tsja, hier heet ze gewoon Truusje. Zoon heeft een papa, een mama en een Truusje. Vond ik wel mooi
Als het kind graag de nieuwe partner erbij wil, dan vind ik ook dat je dat als moeder niet mag verbieden.
Bij sommige dingen hebben wij hier wel de afspraak (in overleg) dat nieuwe partner er niet bij is, gewoon omdat het voor zoon dan al lastig genoeg is om zijn aandacht over beide ouders te verdelen en er ook niet nog een derde aan hem hoeft te staan "trekken".
donderdag 29 januari 2009 om 23:31
Lapin, als de verhoudingen gespannen zijn en de aanwezigheid van beide de feestvreugde niet verhoogt, gaat moeder voor vrees ik. No matter who's wrong or right. Ze vinden toch allebei dat ze gelijk hebben in het conflict.
Het is nergens voor nodig om direct uit te gaan van het slechtste in de ander en je doet je kind (en verder ook ieeeedereen die er mee te maken heeft.....) geen groter plezierdan in ieder geval elkaar te verdragen. Maar helaas lukt dat niet altijd.
Het is nergens voor nodig om direct uit te gaan van het slechtste in de ander en je doet je kind (en verder ook ieeeedereen die er mee te maken heeft.....) geen groter plezierdan in ieder geval elkaar te verdragen. Maar helaas lukt dat niet altijd.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 23:34
quote:minny schreef op 29 januari 2009 @ 23:28:
Als nieuwe partner vervelend gaat doen dan lijkt het me beter dat ze weg blijft... Vader vraagt niet voor niks aan zijn nieuwe partner om geen ruzie met de moeder te zoeken...Correctie: vader vraagt aan nieuwe partner geen ruzie te máken. Wat net zo goed in kan houden: als ze rot doet, hou je alsjeblieft in. Dat is wat anders dan ruzie zoeken.
Er vanuit gaan dat alles aan de nieuwe vriendin ligt is net zo slecht voor de verhoudingen als er vanuit gaan dat alles altijd maar ligt aan de ex. Je schiet er geen fuck mee op.
Als nieuwe partner vervelend gaat doen dan lijkt het me beter dat ze weg blijft... Vader vraagt niet voor niks aan zijn nieuwe partner om geen ruzie met de moeder te zoeken...Correctie: vader vraagt aan nieuwe partner geen ruzie te máken. Wat net zo goed in kan houden: als ze rot doet, hou je alsjeblieft in. Dat is wat anders dan ruzie zoeken.
Er vanuit gaan dat alles aan de nieuwe vriendin ligt is net zo slecht voor de verhoudingen als er vanuit gaan dat alles altijd maar ligt aan de ex. Je schiet er geen fuck mee op.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 23:36
donderdag 29 januari 2009 om 23:42
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 23:39:
Dus nieuwe partner mag wel het kind ophalen en wegbrengen van en naar school, verzorgen, verschonen, troosten, verjaardagsfeestjes organiseren, pleisters op wonden plakken? Maar zodra er iets van wezenlijk belang is dan moet ze zorgen dat ze er niet is?
Leuk Van mij hoeft ze dat niet te doen hoor
Dus nieuwe partner mag wel het kind ophalen en wegbrengen van en naar school, verzorgen, verschonen, troosten, verjaardagsfeestjes organiseren, pleisters op wonden plakken? Maar zodra er iets van wezenlijk belang is dan moet ze zorgen dat ze er niet is?
Leuk Van mij hoeft ze dat niet te doen hoor
donderdag 29 januari 2009 om 23:43
quote:Poezewoes schreef op 29 januari 2009 @ 23:40:
Nou, eigenlijk hoort haar vader dat natuurlijk te doen, Lapin.......
Dat ligt er maar net aan wat voor afspraken je daar over maakt.
Maarreh, als dochter van mijn man dus van haar fietsje valt en ik ben er bij en niet haar vader dan mag ik dus geen pleister op haar knie plakken?
*hypothetisch geval, dochter van mijn man is 21 *
Nou, eigenlijk hoort haar vader dat natuurlijk te doen, Lapin.......
Dat ligt er maar net aan wat voor afspraken je daar over maakt.
Maarreh, als dochter van mijn man dus van haar fietsje valt en ik ben er bij en niet haar vader dan mag ik dus geen pleister op haar knie plakken?
*hypothetisch geval, dochter van mijn man is 21 *
donderdag 29 januari 2009 om 23:45
Lapin, ik begrijp je wel hoor. Ik vind het voor jou alleen maar fijn dat het bij jullie gelukkig ontspannen kan, al is dat vast niet over één nacht ijs gegaan. Voor de kinderen is het ook het beste als iedereen zich gewoon volwassen gedraagt en niet zo moeilijk doet.
Maar als dat niet kan, als er wel spanningen zijn, dan wordt een kind ook niet blijer van confrontaties.
Maar als dat niet kan, als er wel spanningen zijn, dan wordt een kind ook niet blijer van confrontaties.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 23:47
Dat vader en nieuwe partner besluiten bepaalde zorgtaken te delen vind ik logisch, maar bepaalde zaken zijn gewoon niet haar zaken.
Ik kan me ook niet voorstellen dat ik me met de schoolkeuze van de kinderen van een nieuwe partner zal bemoeien, in die zin, dat ik vind dat ik ook een stem heb in het geheel.
Ik kan me ook niet voorstellen dat ik me met de schoolkeuze van de kinderen van een nieuwe partner zal bemoeien, in die zin, dat ik vind dat ik ook een stem heb in het geheel.
donderdag 29 januari 2009 om 23:52
quote:Poezewoes schreef op 29 januari 2009 @ 23:45:
Lapin, ik begrijp je wel hoor. Ik vind het voor jou alleen maar fijn dat het bij jullie gelukkig ontspannen kan, al is dat vast niet over één nacht ijs gegaan. Voor de kinderen is het ook het beste als iedereen zich gewoon volwassen gedraagt en niet zo moeilijk doet.
Maar als dat niet kan, als er wel spanningen zijn, dan wordt een kind ook niet blijer van confrontaties.
En dat probeer ik nou ook de hele tijd te zeggen.
En natuurlijk gaat het allemaal niet meteen goed. Maar na verloop van tijd heeft iedereen toch wel een beetje zijn rol in het geheel gevonden (mag ik hopen in ieder geval).
TO is weg valt me op. We hebben toch niet haar topic overgenomen?
Even offtopic: Poez, hoe krijg jij je tekst blauw? Het lukt mij niet.
Ik stop er mee, ik ga naar bed.
Lapin, ik begrijp je wel hoor. Ik vind het voor jou alleen maar fijn dat het bij jullie gelukkig ontspannen kan, al is dat vast niet over één nacht ijs gegaan. Voor de kinderen is het ook het beste als iedereen zich gewoon volwassen gedraagt en niet zo moeilijk doet.
Maar als dat niet kan, als er wel spanningen zijn, dan wordt een kind ook niet blijer van confrontaties.
En dat probeer ik nou ook de hele tijd te zeggen.
En natuurlijk gaat het allemaal niet meteen goed. Maar na verloop van tijd heeft iedereen toch wel een beetje zijn rol in het geheel gevonden (mag ik hopen in ieder geval).
TO is weg valt me op. We hebben toch niet haar topic overgenomen?
Even offtopic: Poez, hoe krijg jij je tekst blauw? Het lukt mij niet.
Ik stop er mee, ik ga naar bed.
donderdag 29 januari 2009 om 23:56
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 23:52:
[...]
En dat probeer ik nou ook de hele tijd te zeggen.
En natuurlijk gaat het allemaal niet meteen goed. Maar na verloop van tijd heeft iedereen toch wel een beetje zijn rol in het geheel gevonden (mag ik hopen in ieder geval).
TO is weg valt me op. We hebben toch niet haar topic overgenomen?
Even offtopic: Poez, hoe krijg jij je tekst blauw? Het lukt mij niet.
Ik stop er mee, ik ga naar bed.Zelfs als iedereen wel zijn best doet, lukt het niet altijd om allemaal door één deur te gaan. Jammer, maar soms gaat dat zo. En dan kun je elkaar maar beter gewoon uit de weg gaan en er verder geen gedoe van maken.
(Text selecteren, 7de button van rechts aanklikken en kleur kiezen)
[...]
En dat probeer ik nou ook de hele tijd te zeggen.
En natuurlijk gaat het allemaal niet meteen goed. Maar na verloop van tijd heeft iedereen toch wel een beetje zijn rol in het geheel gevonden (mag ik hopen in ieder geval).
TO is weg valt me op. We hebben toch niet haar topic overgenomen?
Even offtopic: Poez, hoe krijg jij je tekst blauw? Het lukt mij niet.
Ik stop er mee, ik ga naar bed.Zelfs als iedereen wel zijn best doet, lukt het niet altijd om allemaal door één deur te gaan. Jammer, maar soms gaat dat zo. En dan kun je elkaar maar beter gewoon uit de weg gaan en er verder geen gedoe van maken.
(Text selecteren, 7de button van rechts aanklikken en kleur kiezen)
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 30 januari 2009 om 00:22
Zo daar ben ik weer, leuk dat de discussie zo leeft. Ik heb me even ingelezen, maar wat een hoop afzeikerige reacties zeg!
@Playmobil, ik vind het helemaal prima als mijn vriend zijn kinderen belt, maar het is niet ok als zijn ex om 2.30 belt als de kinderen al liggen te slapen om hem vervolgens uit te schelden dat hij hen niet heeft gebeld en dan zegt dat ze daar op zaten te wachten wat ik overigens helemaal niet geloof en terwijl ze weet dat we een huis vol mensen hadden en de kinderen hem zelf vaak bellen. Ik geloof nl. helemaal niet dat de kinderen daar op zaten te wachten, want als zij pappa willen spreken, dan bellen ze hem altijd. Daarbij had ik het respectvoller gevonden als zij tegen de kinderen had gezegd dat zij hun vader een goed nieuwjaar hadden moeten wensen, zo heb ik het tenminste altijd geleerd. En @Oriane, pa heeft een probleem als hij zijn kids geen gelukkig nieuwjaar wenst? hoe oud zijn jouw kinderen? Het interesseert je duidelijk niet hoe een ander er over denkt, want jij met je kinderen zijn het allerbelangrijkste maar mijn vriend is ook vader en als het tussen ons niet goed gaat dan merken zijn kinderen dat ook. Net zoals zijn jongste mij laatst vertelde dat ze blij is dat pappa nu niet meer alleen is en zo blij is.
Wat zeggenschap over de kinderen betreft, daar waag ik mij niet aan, ik ken mijn plaats, dat is tussen mijn vriend en zijn ex, bovendien wonen we niet samen.
Maar als ik de meeste reacties moet aannemen, ben ik gewoon hartstikke verkeerd bezig, ik ben hartstikke schuldig want ik ben verliefd geworden op een man met kinderen. Ik begrijp dat ik vooral mijn bek moet houden en alles maar moet slikken, want waar haal ik als nieuwe partner het recht vandaan om mij te "bemoeien" met de kinderen van mijn vriend?
Ik heb hier al meerdere keren geschreven dat het geen probleem is dat er contact is tussen beide ouders, maar dat het mij om het stoken van de ex gaat en mijn vriends aandeel hierin.
Ik wil alleen maar gelukkig zijn met mijn nieuwe vriend en hem af en toe ook helpen, want het is niet gemakkelijk voor een man alleen met fulltime job, huis en een paar dagen per week zorg over de kinderen. We zijn nu net een jaar samen en zijn nog hartstikke verliefd en vinden het leuk om samen te zijn, of om met de kinderen samen iets leuks te doen, ik vind het dan vervelend als de moeder steeds belt en mijn vriend zich hierdoor ongemakkelijk voelt.
of de houding van mijn vriend een dealbreaker is? Dat ligt eraan wat er in de toekomst gaat gebeuren, ik bedoel de streken van de ex en hoe mijn vriend hiermee omgaat. Toevallig heeft hij vanavond weer gezegd dat hij begrijpt dat dit niet gemakkelijk is voor mij en dat hij toch wil proberen om zijn houding hierin iets te veranderen.
@Playmobil, ik vind het helemaal prima als mijn vriend zijn kinderen belt, maar het is niet ok als zijn ex om 2.30 belt als de kinderen al liggen te slapen om hem vervolgens uit te schelden dat hij hen niet heeft gebeld en dan zegt dat ze daar op zaten te wachten wat ik overigens helemaal niet geloof en terwijl ze weet dat we een huis vol mensen hadden en de kinderen hem zelf vaak bellen. Ik geloof nl. helemaal niet dat de kinderen daar op zaten te wachten, want als zij pappa willen spreken, dan bellen ze hem altijd. Daarbij had ik het respectvoller gevonden als zij tegen de kinderen had gezegd dat zij hun vader een goed nieuwjaar hadden moeten wensen, zo heb ik het tenminste altijd geleerd. En @Oriane, pa heeft een probleem als hij zijn kids geen gelukkig nieuwjaar wenst? hoe oud zijn jouw kinderen? Het interesseert je duidelijk niet hoe een ander er over denkt, want jij met je kinderen zijn het allerbelangrijkste maar mijn vriend is ook vader en als het tussen ons niet goed gaat dan merken zijn kinderen dat ook. Net zoals zijn jongste mij laatst vertelde dat ze blij is dat pappa nu niet meer alleen is en zo blij is.
Wat zeggenschap over de kinderen betreft, daar waag ik mij niet aan, ik ken mijn plaats, dat is tussen mijn vriend en zijn ex, bovendien wonen we niet samen.
Maar als ik de meeste reacties moet aannemen, ben ik gewoon hartstikke verkeerd bezig, ik ben hartstikke schuldig want ik ben verliefd geworden op een man met kinderen. Ik begrijp dat ik vooral mijn bek moet houden en alles maar moet slikken, want waar haal ik als nieuwe partner het recht vandaan om mij te "bemoeien" met de kinderen van mijn vriend?
Ik heb hier al meerdere keren geschreven dat het geen probleem is dat er contact is tussen beide ouders, maar dat het mij om het stoken van de ex gaat en mijn vriends aandeel hierin.
Ik wil alleen maar gelukkig zijn met mijn nieuwe vriend en hem af en toe ook helpen, want het is niet gemakkelijk voor een man alleen met fulltime job, huis en een paar dagen per week zorg over de kinderen. We zijn nu net een jaar samen en zijn nog hartstikke verliefd en vinden het leuk om samen te zijn, of om met de kinderen samen iets leuks te doen, ik vind het dan vervelend als de moeder steeds belt en mijn vriend zich hierdoor ongemakkelijk voelt.
of de houding van mijn vriend een dealbreaker is? Dat ligt eraan wat er in de toekomst gaat gebeuren, ik bedoel de streken van de ex en hoe mijn vriend hiermee omgaat. Toevallig heeft hij vanavond weer gezegd dat hij begrijpt dat dit niet gemakkelijk is voor mij en dat hij toch wil proberen om zijn houding hierin iets te veranderen.
vrijdag 30 januari 2009 om 00:35
En toen was je weer precies terug op het punt waar je ook begon. Ex moet stoppen met streken en vriend moet zijn houding veranderen. Maar wat ga jij bijdragen?
Jammer, ik had gehoopt dat je naast de hardere reacties, wel wat had mee gepikt van de wat meer genuanceerde postings.
Jammer, ik had gehoopt dat je naast de hardere reacties, wel wat had mee gepikt van de wat meer genuanceerde postings.
oh that purrrrrrrrrfect feeling