Kinderen
alle pijlers
Spijt van moederschap
zondag 9 juli 2017 om 12:53
Ik las vanmorgen in de Volkskrant een artikel over vrouwen die spijt hebben van het moederschap, en het enorme taboe dat er omheen hangt.
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
zondag 9 juli 2017 om 13:28
Door wie dan? Ik vind juist dat sinds ik kinderen heb (inmiddels al ruim langer dan 10 jaar) het vooral zo hip is om overal en altijd van de daken te schreeuwen dat er echt geen roze wolk is, dat het allemaal zo vies tegenvalt, dat het geromantiseerd wordt en dat het vooral Heul Erg Zwaahaaar is.Elle1976 schreef: ↑09-07-2017 13:27Het moederschap wordt ontzettend geromantiseerd terwijl het lang niet altijd rozengeur en manenschijn is. Het wordt vaak gezien als logische stap in een relatie terwijl men zich niet goed realiseert wat het inhoud omdat iedereen altijd roept dat het zo geweldig is. En je weet vooraf ook niet wat voor kind je krijgt.
ik voel me eigenlijk al sinds ik moeder ben een soort alien omdat ik daar niks in herken. Soms voel ik me bijna schuldig omdat ik het gewoon heel leuk vind en helemaal niet zwaar of moeilijk.
Am Yisrael Chai!
zondag 9 juli 2017 om 13:28
fashionvictim schreef: ↑09-07-2017 13:27Nee, voor mij ook niet. Maar iemand met de mindset van TO zou dat denk ik wel zo voelen.
sommige mensen zeggen weleens tegen me dat ik veel opoffer.
die begrijpen gewoon niet hoe gelukkig ik ben met mijn kinderen, krijg je er ook niet ingeramd.
wij slapen nooit.
zondag 9 juli 2017 om 13:31
Och ja, dat krijg ik ook vaak te horen. Of mensen die zeggen op zo'n zijig toontje "JIJ bent er ook nog, he". Ik knik dan maar braaf.valentinamaria schreef: ↑09-07-2017 13:28sommige mensen zeggen weleens tegen me dat ik veel opoffer.
die begrijpen gewoon niet hoe gelukkig ik ben met mijn kinderen, krijg je er ook niet ingeramd.
Am Yisrael Chai!
zondag 9 juli 2017 om 13:31
Ik heb geen kinderwens en zet me bij kinderen, dan ben ik daar ook niet handig mee. Ik mis het moedergen.
Mensen vragen soms of je daar geen spijt van krijgt of je het niet gaat missen. Of dat het nog wel komt.
En soms zie ik dingen, zoals een vrouw met een baby op haar buik en dan lijkt me dat prachtig om mee te maken met je eigen kindje, maar dan denk ik voorbij dat plaatje en dan weet ik weer dat het niet voor mij is.
Ik hoop ook niet dat ik toch nog klapperende eierstokken krijg, want ik ben banger voor spijt krijgen van ze wel krijgen, dan spijt krijgen van ze niet krijgen. Want bij het eerste zijn er ook nog anderen (de kinderen), die er last van kunnen hebben.
@TO mag ik vragen waar bij jou de keuze voor het moederschap vandaan kwam?
Mensen vragen soms of je daar geen spijt van krijgt of je het niet gaat missen. Of dat het nog wel komt.
En soms zie ik dingen, zoals een vrouw met een baby op haar buik en dan lijkt me dat prachtig om mee te maken met je eigen kindje, maar dan denk ik voorbij dat plaatje en dan weet ik weer dat het niet voor mij is.
Ik hoop ook niet dat ik toch nog klapperende eierstokken krijg, want ik ben banger voor spijt krijgen van ze wel krijgen, dan spijt krijgen van ze niet krijgen. Want bij het eerste zijn er ook nog anderen (de kinderen), die er last van kunnen hebben.
@TO mag ik vragen waar bij jou de keuze voor het moederschap vandaan kwam?
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a thousand times
zondag 9 juli 2017 om 13:38
zondag 9 juli 2017 om 13:41
Pluisi schreef: ↑09-07-2017 13:38Maar ja, als je elke dag gaat denken hoe moeilijk het wel niet is en zwaar, dan krijg je het ook steeds zwaarder.
Geniet van je kind, en neem de dagen dat het minder lekker gaat, op de koop toe.
En je eigen leven missen? Wat was dat dan? Je kan toch nog steeds werken, stappen met vrienden, enz.?
Dat dus.
Ik heb nooit iets op hoeven geven, alles ging gewoon door toen zoon er was. Goeie achtervang qua grootouders voor oppas en wij sleepten hem vanaf dat ie 2 was de hele wereld mee over.
zondag 9 juli 2017 om 13:41
Ik vind mijn leven nog net zo leuk/moeilijk als voordat ik een kind kreeg.
Het zijn wel andere dingen die leuk of stom zijn, maar gemiddeld is het leven niet zo veranderd. Ik vind de leuke momenten met mijn zoon wel zo waardevol dat we toch de keuze gemaakt hebben voor een 2e kind te gaan. Ondanks het feit dat we (kleine) kinderen ook wel zwaar vinden.
Het zijn wel andere dingen die leuk of stom zijn, maar gemiddeld is het leven niet zo veranderd. Ik vind de leuke momenten met mijn zoon wel zo waardevol dat we toch de keuze gemaakt hebben voor een 2e kind te gaan. Ondanks het feit dat we (kleine) kinderen ook wel zwaar vinden.
zondag 9 juli 2017 om 13:45
Ja ik denk ook dat het aan je mindset ligt. Als ik me bedenk dat ik vanaf het krijgen van een baby de komende 20 jaar achter de geraniums zou zitten na het werk en altijd in de regelstress-modus sta, zou ik knettergek worden. Als je het allemaal wat relaxter aanpakt is het denk ik een stuk leuker.
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
zondag 9 juli 2017 om 13:47
Ik begrijp het 'opofferen' en 'vrijheid' ook niet zo goed. De kinderen vallen onder mijn vrijheid en vrije tijd. Ik vind nou niet dat ik zoveel spannende dingen deed voordat ik de kinderen had. We gingen naar de bioscoop, uit eten, op vakantie, sporten. Die dingen doen we nog steeds, al dan soms in mindere mate maar ik ben het daardoor juist meer gaan waarderen.
Daarnaast, toen ik 'vroeger' fantaseerde over mijn leven later dan viel daaronder dat ik mijn kinderen voorlas voor het slapengaan, met hun naar Eurocamp ging zoals mijn ouders deden, hun vertellen over de sterren, de planten, de bloemen en de vlinders. Met ze gaan wandelen op een warme zomeravond. Die dingen doe ik nu met ze. Ik vind het heerlijk om deze meisjes op te mogen voeden en ze te zien uitgroeien tot twee mooie, slimme, creatieve kinderen.
Het is wat ik wilde met mijn leven en dat heb ik er van gemaakt.
Ik vraag me dan wel af wat de spijt-moeders voor ogen hadden.
Daarnaast, toen ik 'vroeger' fantaseerde over mijn leven later dan viel daaronder dat ik mijn kinderen voorlas voor het slapengaan, met hun naar Eurocamp ging zoals mijn ouders deden, hun vertellen over de sterren, de planten, de bloemen en de vlinders. Met ze gaan wandelen op een warme zomeravond. Die dingen doe ik nu met ze. Ik vind het heerlijk om deze meisjes op te mogen voeden en ze te zien uitgroeien tot twee mooie, slimme, creatieve kinderen.
Het is wat ik wilde met mijn leven en dat heb ik er van gemaakt. Ik vraag me dan wel af wat de spijt-moeders voor ogen hadden.
zondag 9 juli 2017 om 13:47
Gedeeltelijk herkenbaar. Ik had met name niet gerekend op een kind wat veel meer aan zijn moeder dan aan zijn vader hangt. Hierdoor zijn al mijn mooie ideeën van 50-50 verdelen toch niet zo uitgekomen. Man doet dus meer in het huishouden en ik meer met kind. Dat ik daardoor toch meer leeggezogen ben dan ik vantevoren had gedacht valt me bij momenten behoorlijk zwaar. Maar ik had deze ervaring ook niet willen missen, dus ik heb geen spijt.
zondag 9 juli 2017 om 13:49
Je moet kinderen in het algemeen ook vooral niet leuk vinden en baby's al helemaal niet.fashionvictim schreef: ↑09-07-2017 13:28Door wie dan? Ik vind juist dat sinds ik kinderen heb (inmiddels al ruim langer dan 10 jaar) het vooral zo hip is om overal en altijd van de daken te schreeuwen dat er echt geen roze wolk is, dat het allemaal zo vies tegenvalt, dat het geromantiseerd wordt en dat het vooral Heul Erg Zwaahaaar is.
ik voel me eigenlijk al sinds ik moeder ben een soort alien omdat ik daar niks in herken. Soms voel ik me bijna schuldig omdat ik het gewoon heel leuk vind en helemaal niet zwaar of moeilijk.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 13:51
Ik kan bepaalde dingen echt enorm missen. Als er rammelende dingen bestaan die aankondigen dat je graag oma wilt worden dan heb ik die.Orangetree schreef: ↑09-07-2017 13:23Spijt niet. Maar om nou te zeggen dat ik ze altijd even leuk vind? Neuh. Soms zijn ze strontvervelend. En altijd op momenten dat het niet uitkomt. Ben ook blij dat ik uit de 'kleine' kinderen ben. Dat vond ik vaker niet dan wel leuk.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 13:54
Eier Wandelstokken?blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 13:51Ik kan bepaalde dingen echt enorm missen. Als er rammelende dingen bestaan die aankondigen dat je graag oma wilt worden dan heb ik die.
When they go low, we go high. (M.Obama)
zondag 9 juli 2017 om 13:56
Ik herken het ook niet. Maar het valt me wel meteen op dat ook hier weer het aangeven ( mensen durven dat eindelijk) dat iemand iets zwaar vind of een opoffering of moeilijk ect. word gezien als hip en schreeuwerig aandachtsgedrag.
Daarna komen de statements over dat je gewoon moet genieten en dat je dat dus niet moet denken. Dat als je maar genoeg denkt dat het wel leuk is dat het dat dan ook word.
Oftewel binnen 20 posts zijn we waar het artikel over gaat, de taboe op het uitspreken van spijt of dat je het zwaar vind.
Daarna komen de statements over dat je gewoon moet genieten en dat je dat dus niet moet denken. Dat als je maar genoeg denkt dat het wel leuk is dat het dat dan ook word.
Oftewel binnen 20 posts zijn we waar het artikel over gaat, de taboe op het uitspreken van spijt of dat je het zwaar vind.
zondag 9 juli 2017 om 13:56
lollypopje schreef: ↑09-07-2017 13:31Ik heb geen kinderwens en zet me bij kinderen, dan ben ik daar ook niet handig mee. Ik mis het moedergen.
Mensen vragen soms of je daar geen spijt van krijgt of je het niet gaat missen. Of dat het nog wel komt.
En soms zie ik dingen, zoals een vrouw met een baby op haar buik en dan lijkt me dat prachtig om mee te maken met je eigen kindje, maar dan denk ik voorbij dat plaatje en dan weet ik weer dat het niet voor mij is.
Ik hoop ook niet dat ik toch nog klapperende eierstokken krijg, want ik ben banger voor spijt krijgen van ze wel krijgen, dan spijt krijgen van ze niet krijgen. Want bij het eerste zijn er ook nog anderen (de kinderen), die er last van kunnen hebben.
Dit, dit beschrijft precies hoe het voor mij is. Ik heb nooit echt rammelende eierstokken gehad en mis ook het moedergen. Zo'n kleintje van mezelf lijkt me wel grappig om mee te maken, of het op me zou lijken, om het zich te zien ontwikkelen, maar niet meer dan dat. Ik vind mijn leven zoals het nu is helemaal geweldig, het wordt alleen maar beter jaar na jaar, daar kan geen leven met kinderen tegenop.
Ik las het artikel gisteren en verbaasde me over de agressieve reacties die de auteur overal krijgt. Ik denk dus dat er veel meer mensen zijn die spijt hebben van hun kinderen (ook al houden ze zielsveel van hen), maar dat niet durven uiten omdat er zo'n enorm taboe op rust.
zondag 9 juli 2017 om 13:57
Dat hangt wel af van je achtervang en ook van je kind. Wij gingen voor kind 1 maal per week een hele avond uit eten. Meestal ongepland. Dat lukt nu gewoon echt niet meer. Ik heb geen oppas die direct beschikbaar is en zoon moet echt om 20 uur in bed liggen, anders slaapt hij nog minder en wordt daar niet gezelliger van. Ook uitslapen in het weekend doen we niet meer of in ieder geval niet samen, zoon is rond 6 uur wakker. Dus die zaken heb ik toch echt op ingeleverd.
zondag 9 juli 2017 om 13:58
Tja, die bloedjes zijn net mensen uiteindelijk.blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 13:58Idereen verwacht dat het leuk is, een aanvulling, gezelligheid en dat soort dingn. Niemand verwacht een drugsverslaafde zoon, een criminele dochter, een gehandicapt kind., een kind wat later geen contact meer wil.
When they go low, we go high. (M.Obama)
zondag 9 juli 2017 om 13:58
Idereen verwacht dat het leuk is, een aanvulling, gezelligheid en dat soort dingn. Niemand verwacht een drugsverslaafde zoon, een criminele dochter, een gehandicapt kind., een kind wat later geen contact meer wil.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 13:59
Niet iedereen word er gelukkig van om moeder te zijn, dat lijkt mij logisch, iedereen is anders.
Er heerst alleen in de maatschappij nog steeds een beetje het idee dat iedereen met eierstokken vanzelf in een kirrende blije moeder veranderd.
Dat is natuurlijk niet waar, ik heb dat zelf gelukkig op tijd herkend bij mezelf, en nooit kinderen gekregen.
Maar je wilt niet weten hoe vaak ik dingen hoor als "maar daar krijg je spijt van hoor" of "je moet het gewoon doen, dan word je moederinstinct vanzelf wakker"
Er heerst alleen in de maatschappij nog steeds een beetje het idee dat iedereen met eierstokken vanzelf in een kirrende blije moeder veranderd.
Dat is natuurlijk niet waar, ik heb dat zelf gelukkig op tijd herkend bij mezelf, en nooit kinderen gekregen.
Maar je wilt niet weten hoe vaak ik dingen hoor als "maar daar krijg je spijt van hoor" of "je moet het gewoon doen, dan word je moederinstinct vanzelf wakker"
zondag 9 juli 2017 om 14:02
Ik heb vaak het idee dat het een soort zelfoverschatting is.
Men gaat er van uit dat het vanzelf wel goed zal komen, want hoe moeilijk kan het zijn?
Miljoenen mensen krijgen kinderen, waarom zij dan niet?
En dan vergeten ze voor het gemak dat het eigenlijk best vaak misgaat, niet iedereen is een goede ouder, niet elk kind word een leuke volwassene.
