Kinderen
alle pijlers
Omgangsregeling baby
dinsdag 31 oktober 2017 om 22:50
Alleen al het neerzetten van deze vraag maakt me zo verdrietig. Nooit gedacht in deze situatie terecht te komen.
4 maanden oud is onze zoon nu, maar mijn vriend en ik gaan uit elkaar. Zijn in therapie geweest maar dat heeft niet geholpen. Nu moeten we ons huis verkopen, opzoek naar nieuwe woon ruimte en natuurlijk een regeling vinden voor onze zoon. Wat is nu normaal bij een baby en dan in de komende jaren? Nu zorg ik eigenlijk de gehele week voor hem, papa doet door de week 1x hem in bad/bed als ik het vraag en in het weekeind heeft ie hem weleens op schoot. Helaas wil onze zoon alleen op dit moment weinig van hem weten, gaat elke x huilen als hij bij zijn vader zit of ziet, en dan raakt het geduld van vader op, dus dit is een lastig punt. Nu ga ik staks weer werken, 2 dagen door de weeks en zoon gaat dan naar mijn moeder, en om de week 2 ochtendjes in het weekeind. Dan zal papa thuis met hem zijn dus hoop dat de band dan hechter wordt. Maar ja, hoe gaan we het nu doen als we niet meer bij elkaar wonen? Zie het zelf niet zitten om hem bij papa te laten slapen direct, omdat hij nog nooit in de nacht of ochtend is opgestaan voor hem, naar eigen zeggen omdat hij hem niet hoort. Dit zou mij dan nu nog geen rust geven als hij daar zou slapen. Daarnaast zou ik graag nu hij zo klein is hem een vaste ' woning ' geven en dat straks dan opbouwen ( betreft hey logeren ). Ook hebben we al enkele weken gescheiden geleefd, toen kwam papa 2x in de week om hem in bad te doen .. maar hij zegt als we uit elkaar gaan dan is hij voor de helft ook van mij .. is ook zo, maar hij werkt fulltime, heeft geen eigen woning slaapt dus bij familie waar zoon ook nauwelijks geweest is de laatste maanden, en zodra hij te lang huilt dan wordt hij geïrriteerd en legt hem weg. Zou graag zien dat het opgebouwd wordt, zodat zoon vader leert kennen en vertrouwen en ik er ook een beter gevoel bij heb. Wat is een normale regeling waarbij er rust is voor onze zoon? Vind rust en vertrouwen voor de kleine namelijk wel heel belangrijk, hij is nog zo klein ..
heeft iemand ervaring??
4 maanden oud is onze zoon nu, maar mijn vriend en ik gaan uit elkaar. Zijn in therapie geweest maar dat heeft niet geholpen. Nu moeten we ons huis verkopen, opzoek naar nieuwe woon ruimte en natuurlijk een regeling vinden voor onze zoon. Wat is nu normaal bij een baby en dan in de komende jaren? Nu zorg ik eigenlijk de gehele week voor hem, papa doet door de week 1x hem in bad/bed als ik het vraag en in het weekeind heeft ie hem weleens op schoot. Helaas wil onze zoon alleen op dit moment weinig van hem weten, gaat elke x huilen als hij bij zijn vader zit of ziet, en dan raakt het geduld van vader op, dus dit is een lastig punt. Nu ga ik staks weer werken, 2 dagen door de weeks en zoon gaat dan naar mijn moeder, en om de week 2 ochtendjes in het weekeind. Dan zal papa thuis met hem zijn dus hoop dat de band dan hechter wordt. Maar ja, hoe gaan we het nu doen als we niet meer bij elkaar wonen? Zie het zelf niet zitten om hem bij papa te laten slapen direct, omdat hij nog nooit in de nacht of ochtend is opgestaan voor hem, naar eigen zeggen omdat hij hem niet hoort. Dit zou mij dan nu nog geen rust geven als hij daar zou slapen. Daarnaast zou ik graag nu hij zo klein is hem een vaste ' woning ' geven en dat straks dan opbouwen ( betreft hey logeren ). Ook hebben we al enkele weken gescheiden geleefd, toen kwam papa 2x in de week om hem in bad te doen .. maar hij zegt als we uit elkaar gaan dan is hij voor de helft ook van mij .. is ook zo, maar hij werkt fulltime, heeft geen eigen woning slaapt dus bij familie waar zoon ook nauwelijks geweest is de laatste maanden, en zodra hij te lang huilt dan wordt hij geïrriteerd en legt hem weg. Zou graag zien dat het opgebouwd wordt, zodat zoon vader leert kennen en vertrouwen en ik er ook een beter gevoel bij heb. Wat is een normale regeling waarbij er rust is voor onze zoon? Vind rust en vertrouwen voor de kleine namelijk wel heel belangrijk, hij is nog zo klein ..
heeft iemand ervaring??
donderdag 2 november 2017 om 22:09
Ja kijk, dat is dan iets wat een moeder verkeerd doet en dan doet zij dus niet wat goed is voor haar kind, wat ook heel ernstig is. Ik vind gezonde hechting heel belangrijk (onze ging ook niet naar kdv op jonge leeftijd) en die eerste maanden vond ik veel rust en regelmaat belangrijk, vriend vond dat ook, vooral omdat onze nogal moeilijk was enz. Maar ik vind hechting dus net zo belangrijk tussen mij en mijn kind als tussen vader en kind. Opgroeien zonder vader is namelijk ook heel schadelijk. Maar forceren is iets anders. Elke situatie en elke baby is anders. In de eerste maanden wou onze zoon mij meer, ook omdat ik bv gaf. Zonder mij was het huilen, hoe betrokken vader ook was. Na 6/7 maanden verdween dit gedrag, en kon papa hem prima troosten. Dan had het ook wel gekund, een weekend naar zijn vader. En dat had ik dan ook gedaan, zonder zorgen (maar uiteraard wel met gezond gemis)
donderdag 2 november 2017 om 22:10
Omdat ik denk dat het voor een baby heel verwarrend is als hij/zij opeens niet meer verzorgd wordt door degene die dat altijd doet. En omdat ik uit eigen ervaring weet dat degene die weinig tijd met het kind doorbrengt (m/v) gewoon onhandiger is in het oppikken van signalen, en dus onhandiger zorgt. Ook al is dat misschien met de beste bedoelingen, dat vind ik als het erg onhandig wordt niet in het belang van het kind. Dan denk ik dat het beter is om die handigheid eerst op te bouwen, en dan pas langere tijd (en een weekend is erg lang voor een baby zonder besef van tijd) over te gaan.
donderdag 2 november 2017 om 22:12
Als jij in dat geval om welke reden dan ook aan het kortste eind getrokken zou hebben, zou jij dan kunnen berusten in deze onmenselijke beslissing?MoirenPhae schreef: ↑02-11-2017 21:59Bij degene die tot nu toe de meeste zorg heeft gedragen, mits in staat dat te blijven doen.
donderdag 2 november 2017 om 22:13
donderdag 2 november 2017 om 22:15
Mee eens. De OP loopt over van emoties en angsten, terwijl er nog helemaal geen sprake is van overnachtingen. Ze is er alleen maar bang voor. Als je daadwerkelijk wil dat je kind een goede band krijgt met de vader dan parkeer je die emoties en kijk je waar je naar toe wil werken (co-ouderschap) en hoe je dat kunt bereiken.nicole123 schreef: ↑02-11-2017 22:07Maar als ze er samen voor moeten gaan zorgen dat die scheefgegroeide verhouding weer recht komt dan is het toch juist naast dat de vader verantwoordelijkheid neemt ook zaak dat de moeder niet op haar strepen gaat staan om het kind maar zoveel mogelijk bij zich te houden? Want dat proef ik dan weer uit de OP. De zorgtaak wordt juist gelijkwaardiger als vader ook het kind eens mee mag nemen en de boel zelfstandig mag runnen en niet alleen onder toeziend oog van zijn ex af en toe eens de baby in bad mag doen.
En dat je het niet fijn vindt als je kind uit logeren is (waar ik in kan komen), kun je toch ook gewoon aangeven bij je ex? Daar zal hij toch wel begrip voor hebben? Of en hoe hij je dan tegemoet wil komen is een tweede.
donderdag 2 november 2017 om 22:16
Maar laat pa het kind maar huilen of staat ie niet meteen naast het bedje bij de eerste kik?elein schreef: ↑02-11-2017 22:02Uit de OP (en nogmaals: daar moeten we het maar mee doen, vermoedens van overdrijven of niet) blijkt niet echt dat hij héél erg graag wil. Maar los daarvan: de situatie IS nou eenmaal zo dat in dit gezin die zorgtaak volledig scheefgelopen is. Dan kan pa nog zoveel het beste voor hebben met zijn kind, maar als hij uit huidige onmacht en onhandigheid het kind maar laat huilen is dat niet in het belang van het kind, en dat zou voorop moeten staan. Als pa èn ma hier het beste voorhebben met hun kind gaan ze (zoals eerger gesuggereerd) samen ervoor zorgen dat die scheefgegroeide verhouding weer recht komt. Ze hebben geen relatie meer, zoveel is duidelijk. Maar zorg er dan voor dat je in ieder geval nog Team Zoon bent en suck it up. Zorg zelf maar voor een omgangsregeling met je eigen nieuwe vrijgezellenleven tot die zorgtaak gelijkwaardig is en het voor het kind niet meer uitmaakt bij wie hij is (en daar zit geen houdbaarheidstermijn aan van een jaar of wat dan ook. Als het gelijkwaardig is, is het gelijkwaardig).
Als de zorgtaak in een ander geval primair bij de vader ligt, zou het ook beter zijn als het kind niet opeens een heel weekend naar moeder gaat. Maakt helemaal niks uit.
donderdag 2 november 2017 om 22:18
Als je het niet probeert weet je het niet. Je hoeft er echt niet bij voorbaat al vanuit te gaan dat de andere ouder m/v (ik doe gewoon mee met de politiek correcte formuleringen) een weekend lang met een huilend kind blijft zitten, om geen enkele andere reden dan dat het kan.elein schreef: ↑02-11-2017 22:10Omdat ik denk dat het voor een baby heel verwarrend is als hij/zij opeens niet meer verzorgd wordt door degene die dat altijd doet. En omdat ik uit eigen ervaring weet dat degene die weinig tijd met het kind doorbrengt (m/v) gewoon onhandiger is in het oppikken van signalen, en dus onhandiger zorgt. Ook al is dat misschien met de beste bedoelingen, dat vind ik als het erg onhandig wordt niet in het belang van het kind. Dan denk ik dat het beter is om die handigheid eerst op te bouwen, en dan pas langere tijd (en een weekend is erg lang voor een baby zonder besef van tijd) over te gaan.
Wanneer je elkaar jullie kind gunt, dan staat als vanzelfsprekend het welzijn van dat kind voorop. Ben je bezitterig dan gaat het welzijn van dat kind eronder lijden.
donderdag 2 november 2017 om 22:18
Het gaat om het kind, niet om de gevoeletjes van de ouders.Phineas schreef: ↑02-11-2017 22:15Mee eens. De OP loopt over van emoties en angsten, terwijl er nog helemaal geen sprake is van overnachtingen. Ze is er alleen maar bang voor. Als je daadwerkelijk wil dat je kind een goede band krijgt met de vader dan parkeer je die emoties en kijk je waar je naar toe wil werken (co-ouderschap) en hoe je dat kunt bereiken.
En dat je het niet fijn vindt als je kind uit logeren is (waar ik in kan komen), kun je toch ook gewoon aangeven bij je ex? Daar zal hij toch wel begrip voor hebben? Of en hoe hij je dan tegemoet wil komen is een tweede.
donderdag 2 november 2017 om 22:20
Dit klinkt nogal als 'All animals are equal, but some animals are more equal than others.'. Zeg dan gewoon eerlijk dat je de moeder belangrijker vindt.Sabrinaaa schreef: ↑02-11-2017 22:06Baby's hebben inderdaad mama honger, en hoewel de mensen anno 2017 CO OUDERSCHAP! roepen, en gelijke rechten en eerlijke verdeling etc etc, ben ik zelf ook van mening dat baby's en mama's toch een speciaal ding is. Begrijp me niet verkeerd, papas zijn zéker net zo belangrijk! En hij zal er zeker ook net zoveel van houden, en het is zeker net zo goed zijn kind óngetwijfeld,maar qua verzorging, warmte, zit de vrouw vaak toch nét iets ander in elkaar als de man.
Baby's hebben geen mamahonger, ze hebben honger naar voeding, warmte en de aanrakingen en geur van een vertrouwd persoon. Door borstvoeding en hoe het verlof geregeld is in Nederland komt dat in de praktijk in de eerste 3 levensmaanden inderdaad vaak neer op de moeder. Bij veel gezinnen blijft dat ook nog een tijd zo door die voorsprong van de moeder en het feit dat zij vaak niet of minder dan de man werkt en dus ook na het verlof veel meer tijd met de baby doorbrengt. Maar de rol zou net zo goed door de vader ingenomen kunnen worden. Zoals ik al schreef, als vaders borstvoeding zouden geven zouden baby's papahonger hebben.
donderdag 2 november 2017 om 22:25
Dan is het dus aan beide ouders om hun gevoeletjes, emoties, gekwetstheid, angsten en bezitterigheid aan de kant te zetten. En zoals Phineas al goed verwoordde, die zie ik juist bij TO enorm door haar verhaal heen spelen.
donderdag 2 november 2017 om 22:25
Ik vind dat pittig, als het even niet goed met je zou gaan na de geboorte waardoor het grootste gedeelte van de zorg tijdelijk bij vader ligt en hij vervolgens jullie kind opeist op tot zijn 3e jaar.MoirenPhae schreef: ↑02-11-2017 22:13Als het beter is voor mijn kind, ja.
Sterker nog, ik heb dat zelfs zwart op wit staan.
donderdag 2 november 2017 om 22:25
donderdag 2 november 2017 om 22:25
Natuurlijk gaat het om het kind. Maar op basis van de OP kan niemand zeggen wat het beste is voor het kind, want het is een verhaal van 1 kant, sterk gekleurd door emoties.
En gevoelens van de ouders spelen nu eenmaal een rol. Bij TO, maar misschien ook wel bij de ex. Als je ook maar enigszins redelijk bent, kun je dit soort gevoelens naar elkaar uitspreken en er begrip voor hebben. Dat maakt overleg over een omgangsregeling en het opbouwen ervan (= belang van het kind) wel een stuk makkelijker.
donderdag 2 november 2017 om 22:29
Nou.. Je moet die zaken scheiden. Je hebt samen een kind en je blijft altijd samen ouders. Daar moet je je voor je kind echt wel overheen kunnen zetten en zorgen dat de vader van je kind welkom is in je huis. Al kost het mij al mijn energie. Ruzie maken waar kind bij is zal mij nooit gebeuren. Je moet met elkaar afspraken maken. En eerlijk zijn. En volwassen. Het draait namelijk niet om ons en onze gevoelens. En als je je best doet kun je echt wel in harmonie samen ouders zijn.nicole123 schreef: ↑02-11-2017 22:01Dat zou ideaal zijn voor de baby ja, als de vader vrijwel continu in het huis van TO zou zijn om ook voor zijn kind te zorgen. Maar ehm, waarom zouden ze gaan scheiden, omdat dat zo lekker en harmonieus gaat? Dan hadden ze wel gewoon bij elkaar kunnen blijven. Ik zou als kind liever in twee huizen grootgebracht worden in een rustige sfeer met 1 liefdevolle ouder per keer dan in 1 huis met ouders die elkaar niet kunnen luchten of zien. En dan zou je kunnen zeggen dat TO en ex maar hun stinkende best moeten doen om wel in volle harmonie met elkaar om te gaan, maar als ze dat zouden kunnen dan hadden ze ook voorlopig wel bij elkaar kunnen blijven.
donderdag 2 november 2017 om 22:32
Het lijkt mij iets wat erg overdreven is. Als het echt zo zou zijn dat het de vader niks boeit, waarom zou hij dan zeggen dat hij ook 50% de ouder is en wellicht co-ouderschap willen (al staat het nergens in de OP dat hij dit daadwerkelijk zo wil in de praktijk, het blijft nogal gissen)? Als het de vader echt niet zou boeien of het kind huilt, om het kind op schoot te hebben, etc, dan zou hij een middagje per week wellicht al zat vinden. Ik vat de aantijgingen van TO daarom op met een korreltje zout en heb het idee dat het best wel eens zou kunnen dat zij de vader tot nu toe nauwelijks de kans heeft gegeven en wil geven omdat zij alles toch beter kan (ook echt waarschijnlijk, door de ervaring die ze in haar verlof heeft opgebouwd).
donderdag 2 november 2017 om 22:35
Dat zeg ik toch helemaal niet? Ik zeg alleen dat de ouder die bijna niet zorgt misschien dat eerst op moet bouwen, in het belang van het kind._Amand schreef: ↑02-11-2017 22:18Als je het niet probeert weet je het niet. Je hoeft er echt niet bij voorbaat al vanuit te gaan dat de andere ouder m/v (ik doe gewoon mee met de politiek correcte formuleringen) een weekend lang met een huilend kind blijft zitten, om geen enkele andere reden dan dat het kan.
Die eerste zin is niet per sé waar. Het welzijn van het kind kan ook losstaan van wat volwassenen elkaar gunnen (extreem voorbeeld: ouder A gunt ouder B een 50/50 verdeling, maar in de 50% tijd van ouder B wordt het kind mishandeld. Ouder A weet dit, maar gunt ouder B 50% kind. Onzin natuurlijk, maar even om aan te geven dat het niet draait om het belang van volwassenen).Wanneer je elkaar jullie kind gunt, dan staat als vanzelfsprekend het welzijn van dat kind voorop. Ben je bezitterig dan gaat het welzijn van dat kind eronder lijden.
De tweede zin is denk ik wel altijd waar. Als één of beide ouders bezitterig zijn gaat het welzijn van het kind er altijd onder lijden. En dat kan hier ook maar zo spelen: bijvoorbeeld als moeder uit rancune zegt dat ze het beter kan en vader zijn zorgtaak niet gunt, en/of vader die de helft van de tijd met kind opeist zoals je ook de helft van de boedel opeist, omdat dat eerlijk delen is en niet zozeer omdat hij zo graag voor zoon wil zorgen (ik zeg dus niet dat dat hier aan de hand is, maar dit soort situaties komen ook voor).
donderdag 2 november 2017 om 22:41
Niet alles gelezen maar wat dacht je van kinderopvang? Daar moeten baby's van werkende ouders ook gewoon heen hoor..kippetje29 schreef: ↑31-10-2017 22:57Lijkt mij dat vader in ieder geval een goede plek moet hebben voor jullie zoon. Dus een goed bedje in een rustige omgeving en een omgeving die veilig is. Ik zou dan starten met die twee ochtenden dat je werkt om het weekend. Doordeweeks een avond zoon bij jou in bad doen? H
Hoe wil vader de opvang regelen als vader werkt wanneer er sprake zou zijn van co-ouderschap?
Lastige situatie, heel veel sterkte.
anoniem_132747 wijzigde dit bericht op 02-11-2017 22:44
0.50% gewijzigd
donderdag 2 november 2017 om 22:41
Ik denk dat er genoeg exen zijn die de kinderen inzetten als machtsmiddel, en daarbij volledig voorbij gaan aan het welzijn van die kinderen. Helaas.nicole123 schreef: ↑02-11-2017 22:32Het lijkt mij iets wat erg overdreven is. Als het echt zo zou zijn dat het de vader niks boeit, waarom zou hij dan zeggen dat hij ook 50% de ouder is en wellicht co-ouderschap willen (al staat het nergens in de OP dat hij dit daadwerkelijk zo wil in de praktijk, het blijft nogal gissen)? Als het de vader echt niet zou boeien of het kind huilt, om het kind op schoot te hebben, etc, dan zou hij een middagje per week wellicht al zat vinden. Ik vat de aantijgingen van TO daarom op met een korreltje zout en heb het idee dat het best wel eens zou kunnen dat zij de vader tot nu toe nauwelijks de kans heeft gegeven en wil geven omdat zij alles toch beter kan (ook echt waarschijnlijk, door de ervaring die ze in haar verlof heeft opgebouwd).
Ik denk ook dat er veel exen zijn die uit angst om die plotselinge wankele situatie als een soort leeuw(in) op die kinderen gaan zitten , en oprecht geloven dat zij het beste zijn voor het welzijn van de kinderen. Misschien doen beide ouders dat in dit geval wel (zij: hij weet niet echt hoe het moet, hij: hij is voor de helft van mij), we zullen het nooit echt weten.
donderdag 2 november 2017 om 22:42
Die 1% waarin de baby mishandeld wordt door de vader moeten we inderdaad niet buiten beschouwing laten in de afwegingen of kind wel naar vader kan. Die 1% waarin moeder het kind mishandeld laten we voor het gemak maar even buiten beschouwing.
Het is echt absurd om er een dubbele standaard op na te houden.
Het is echt absurd om er een dubbele standaard op na te houden.
donderdag 2 november 2017 om 22:44
Ik denk dat de meeste mensen hier er niet voor zouden pleiten om morgen al het kind meerdere dagen en nachten op rij naar de vader te laten gaan. Maar het alleen mogen opbouwen van de band in het huis van de ex onder haar toeziend oog tot het kind 1 jaar is vind ik wel heel extreem de andere kant op en komt de band zeker niet ten goede. Dat lijkt me schadelijker dan niet altijd in hetzelfde bed slapen of niet continu de moeder om zich heen hebben. Veel kinderen gaan op de leeftijd van 4 maanden meerdere dagen per week naar een kdv. Dat wordt voorafgegaan door 1 of 2 wenmomentjes, maar dat is het dan ook wel. Het is niet met ook 's nachts daar slapen, maar wel vele uren per dag. En die kinderen doen het daar over het algemeen prima (het wennen is eigenlijk meer nodig voor de ouders dan de kinderen) en lopen er geen hechtingsproblemen van op. Dus als dat kan, waarom zou het bij de eigen vader, die hoewel niet zo vertrouwd als de moeder al wel bekend is bij de baby en waar het veel rustiger is dan op een kdv, dan niet kunnen?
donderdag 2 november 2017 om 22:45
Opeisen?
Samen voor je kind zorgen. En dat hoeft helemaal niet te betekenen dat je het kind evenveel uur hebt.
donderdag 2 november 2017 om 22:48
Eens met amand. Ook ik vind het vreemd dat 9 van de 10 keer de moeder het meest met de kinderen is. Het is juist sneu als kind eens in de 2 weken een keertje bij die vaag bekende man (=vader) op visite moet. Zo kweek je juist geen band.
Ik ben voor co-ouderschap, dat is de consequentie van een scheiding, niemand heeft meer 'recht' op de kinderen dan de ander..
Ik ben voor co-ouderschap, dat is de consequentie van een scheiding, niemand heeft meer 'recht' op de kinderen dan de ander..
donderdag 2 november 2017 om 22:49
Het belang van het kind doet er niet toe?dame30 schreef: ↑02-11-2017 22:48Eens met amand. Ook ik vind het vreemd dat 9 van de 10 keer de moeder het meest met de kinderen is. Het is juist sneu als kind eens in de 2 weken een keertje bij die vaag bekende man (=vader) op visite moet. Zo kweek je juist geen band.
Ik ben voor co-ouderschap, dat is de consequentie van een scheiding, niemand heeft meer 'recht' op de kinderen dan de ander..
