0804-0904

Oh, ja Lien, toch even waarschuwen: koekie heeft dus hoogst waarschijnlijk waterpokken. Omdat hij zich behoorlijk ziek voelt en het er allemaal ook wel heel hevig uitziet (sommige delen van zij n lijfje, zoals zijn billen, lijken wel helemaal onstoken, zoveel blaasjes zitten daar!), gaan we straks toch nog even met hem naar de huisarts. Ook om uit te sluiten dat er toch geen andere virusinfectie oid aan het opspelen is.



(Als het volgens verwachting inderdaad gewoon een heftige waterpokkeninfectie is, denk ik dat het weinig kwaad kan, maar met het oog op BNJMN en leasebaby, wilde ik je toch even waarschuwen, Lien)

Jammer Lien, van onze date morgen. Maar we regelen het alsnog een keer één van de komende weken, he?



Krentenkoek is gelukkig al een heel stuk opgeknapt, maar hij zíet er niet uit. Hij zit echt helemaal ónder, vooral op zijn lijf.



Ely, wil je mij approven voor die multiplygroep? Ik neem tenminste aan dat er nog iets goedgekeurd moet worden of iets dergelijks, want via de doorgestuurde link, kon ik mij weliswaar aanmelden, maar bleek ik nog geen toegang te hebben.

Haha Lien, ik denk dat de grootste beproeving vooral de heen-en terugreis zouden zijn, en daar ben ik natuurlijk sowieso niet bij!



Hoe gaat het trouwens met je zwangerschap, Ely?



Hier gaat het ok, ik voel me redelijk goed. Sinds een week of wat merk ik goed dat ik in het laatste trimester zit, want ineens krijg ik klachten als bekken- en rugpijn en opkomend maagzuur enzo. Maar goed, ik ben ook al 30 weken en mijn buik is echt explosief gegroeid.

Voor de buitenwereld lijkt het blijkbaar alsof ik al op het punt van bevallen sta, want ik krijg op mijn werk al sinds 26 weken verbaasde vragen of ik niet al lang met verlof had moeten zijn. Als ik dan aangeef dat het nog wel even duurt voordat het zover is, vallen sommige monden echt open en krijg ik de meest idiote opmerkingen te horen, een keer over teveel vruchtwater en dat dat toch best wel eens ernstig zou kunnen zijn(!) en herhaaldelijk de grap/vraag of ik toch wel zeker weet dat het geen tweeling is..



Rare behoefte vind ik dat, om per se iets te willen zeggen over de zwangerschap van bijna wildvreemden, in plaats van gewoon je mond dicht te houden.



Maar goed, ik ben misschien ook een beetje overgevoelig voor de flauwe opmerkingen over mijn vermeende tweelingbuik, aangezien er op een eerdere echo is gebleken dat de oorzaak van die hevige bloedingen met 12 en 14 weken veroorzaakt werden door het verlies van een tweelingzwangerschap.



Althans, dat klinkt zwaarder dan het is, want het enige wat we weten is dat er met 14 weken een tweede, inmiddels lege, vruchtzak op de echo zichtbaar was.

Aangezien de eerste, hevige, bloeding plaatsvond op 12 weken is het iig (ruim) vóór die termijn al misgegaan. Wellicht is er zelfs nooit méér geweest dan slechts een tweede embryo in aanleg en is er nooit sprake geweest van enige hartactiviteit bij dat vruchtje, maar dat zullen we uiteraard nooit weten.

In geval van het vanishing twin syndrome, wordt het tweede (niet verder-ontwikkelde, danwel gestorven) vruchtje, niet afgestoten, maar opgenomen door het lichaam van de moeder of evt door de andere embryo. Binnen een paar weken is er dan niets meer terug te vinden behalve een leeg vruchtzakje, en zet de zwangerschap zich verder als een gewone eenlingzwangerschap. Dat verloopt meestal zelfs ongemerkt, tenzij bijvoorbeeld, zoals bij mij het geval was, die tweede vruchtzak, los begint te scheuren van de baarmoederwand.



Nou ja, het is allemaal niet zo heel belangrijk, maar ik vind het ergens toch nog steeds een raar idee dat er eerst nog een tweede vruchtje zat.

Ik bedacht onlangs dat ik jullie nog helemaal niet had verteld over deze bevinding na de betreffende echo, maar op dat moment ontstond net de discussie over Ely's mogelijke tweelingzwangerschap, dus het leek me een nogal ongelukkig om net dán even te komen melden dat dat hier net was misgelopen. Verder heb ik trouwens ook bepaald helemaal niet aan de grote klok gehangen, maar is het is dan ook niet direct een leuk onderwerpje voor bij de koffiemachine.

Nu dacht ik er ineens weer aan, dus toch alsnog maar even een update voor jullie.

Enfin..



Ik voel inmiddels aan mijn pijnlijke rug en houten kont dat ik hoognodig naar bed moet, dus ga de daad maar eens bij het woord voegen, denk ik .

Koeka, ben je al 30 weken???? Jemig, wat gaat de tijd snel, ik dacht dat je korter zwanger was. Het wordt al bijna spannend!



En goh, een tweelingzwangerschap? Wat een apart idee zeg.

Mijn oude baas en zijn vrouw hebben ook zoiets gehad, het fijne weet ik er niet van maar hun oudste (nu een jaar of 14) was ook 1 van een tweeling. Die tweede hebben zij toen ook als een soort miskraam al vroeg in de zwangerschap verloren.

Ik spreek ze nu nog zelfden, maar 'vroeger' hadden ze het er weleens over dat hun zoon dus nog een tweelingbroer/-zus had kunnen hebben. Zij hadden ook het idee dat hij die tweeling soms miste. Ik weet niet wat ik daarvan moet denken, ze zijn ook wat zweveriger in mijn ogen dus dat kleurt mijn mening hierover wellicht. Maar ik vond het altijd wel apart om te horen.



Schorrie is zo groot aan het worden! Hij is echt veranderd de afgelopen periode. Ik denk de laatste 3 weken valt me steeds meer op dat hij een echte kleuter is. Hij is wijs, ietsjes minder 'jonge honden speels' en oogt ook groter.

Hopelijk heeft dit ook zijn weerslag op zijn concentratievermogen op school .

Ja, het is gelukkig niet iets wat me heel erg mee bezig houdt ofzo, maar soms moet ik er ineens aan denken dat het er ook twee hadden kunnen zijn, en dat is wel een raar idee.

Toen ik op internet wat verder zocht naar dat vanishing twin syndrome stuitte ik ook op verhalen zoals Morrie kent, van ouders die er een hele issue van maakten, en echt spraken van het feit dat ze er eentje "misten" en meenden dat het overlevende kind ook echt duidelijk zijn andere helft miste enzo. (Terwijl het dus net -als bij mij - vaak ging over zwangerschappen waarin het al heel vroeg was misgegaan!)

Ik kan daar eerlijk gezegd niet zoveel mee. Het lijkt me dat dat doorgaans vooral een geval van projectie door de ouders is.



Ik weet ook niet zo goed hoe ik het moet noemen of hoe ik hier tegenover moet staan. Het is nogal onzinnig om nu te gaan treuren over het verlies van iets waarvan we -at the time- niet eens afwisten, en daarbij blijft het onduidelijk wanneer het precies mis is gegaan. Wie weet, misschien pas in de 11e week ofzo, maar de gynaecoloog gaf al aan dat het ook goed mogelijk is dat er zelfs nooit echt sprake is geweest van een 2e embryo, maar dat de ontwikkeling al is gestopt na de aanleg van het vruchtzakje en de trophoblast. Dan is het natuurlijk ook onzin om te denken in termen van miskraam of tweelingzwangerschap, laat staan om daar dan ook nog eens allerlei emotionele overwegingen bij te hebben.

En dat is dan ook niet het geval hoor, maar ik merk wel dat ik er af en toe nog bij stil sta, dat het er ook twee hadden kunnen zijn. Het feit dat het tweede vruchtje gewoon is "opgelost" in de baarmoeder is ook zoiets raars en onwerkelijks, en het is misschien deels ook dat aspect dat me soms wel bezig houdt. Dat die baby zo stilletjes en onzichtbaar is gekomen én weer is gegaan, zonder dat iemand ervan wist. Dat heeft ergens iets eenzaams wat me soms wel een beetje verdrietig kan maken. (Nu ja, soms dus tóch een beetje emotioneel, realiseer ik me nu ).



Het positieve van het verhaal is natuurlijk wel dat er duidelijkheid is gekomen over de oorzaak van de bloedingen en dat er dus nauwelijks tot geen risico meer was op verdere bloedingen (en zelfs als er toch nog een bloeding zou optreden, zou die geen direct gevaar voor de baby inhouden). Zolang het nog onduidelijk was wat de oorzaak was, bleven we toch een beetje onzeker en bang dat het alsnog mis zou gaan, en die onzekerheid is nu natuurlijk weggenomen.

Morrie, is Schorries "moeilijke periode" dan ook grotendeels voorbij, of bedoel je dat niet?

Koekie heeft een paar heel goede weken gehad, waarin ik dacht dat we het ergste eindelijk achter de rug hadden, en we weer eens konden genieten van de lieve vrolijke koek, die we nog van vroeger kenden, maar toevallig was het deze week weer een paar dagen helemaal mis .



Lien, maandag begin je echt hé? Heb je er zin in?

Ik vond het na een tijdje thuiszitten -zoals na zwangerschapsverlof-, altijd weer een hele stap om weer te gaan werken, maar als ik mijn draai had gevonden ook wel heerlijk om weer aan de slag te zijn.

Hoe lang ben je nu thuis geweest?

Ja, Schorries moeilijke periode is over, voor nu. Echt fijn.

Maar er komt vast binnenkort wel weer een nieuwe aan .

Ik las dat KW van Wind ook weer lastig/moe was afgelopen dagen.



Ja Lien, het lijkt mij ook een hele stap weer. Maar kan me ook wel voorstellen dat je er wel weer zin in hebt.



Ik moet zeggen dat ik het best wel fijn zou vinden om even niet te werken, ondanks dat ik het de laatste tijd wel naar mijn zin heb. Ik vind het wel druk zo'n gezin met twee kinderen waarvan 1 op school zit en dus allerlei dingen moet.

Dat zal inderdaad wel even omschakelen worden!

Zal best druk worden: 3-en-een-half kind thuis en 4 dagen werken, zeker als je ook nog eens veel reistijd kwijt bent. Hoe lang ben je dadelijk onderweg, verwacht je? Is het een optie om na een tijdje een dag thuis te werken of moet je echt 4 dagen daar zijn?

Hoe is het hier met de bozige jongetjes? Schorrie gaat nog steeds redelijk goed, wel is hij de afgelopen dagen weer erg moe, ik kan het aan hem altijd goed merken als hij alle dagen moet overblijven, dan is hij vanaf woensdagavond kapot. Hij lag er gisteren al om 18 uur in!



Koeka, hoe is het met de nachtzindelijkheid van Koeky? Schorrie plast nog steeds in zijn luier, wel maar heel weinig dus ik hoop dat er toch langzaamaan een eind aan komt. Die luiers zijn ook zoooooo groot!

Ach gossie, dat vind ik ook stom. Kinderen kunnen zo hard en zo gemeen zijn. Ze hebben het zelf niet eens door. Alhoewel, als hij het alleen zegt als de juf er niet bij is dan heeft hij het misschien wel heel goed door. Eigenlijk moet je KK instrueren dat hij een scherpe opmerking terugplaatst ofzo.



Misschien moet je het jochie op zijn ogen slaan, zodat hij ook een bril moet. Zal hij KK nooit meer plagen én KK is niet meer de enige in de klas met een brilletje .

Dat jochie zit dan zeker in groep 2? Dan is hij over een paar maanden ook weg uit de klas!

Hahaha, tijdens het pinnen! Maar BNJMN heeft toch nog wel luiers?

Koekie is 's nachts nog altijd niet zindelijk hoor, Morrie. Sterker nog, zijn luiers zijn 's ochtends weer een stuk zwaarder dan een paar maanden geleden. Nu maken we hem 's avonds voordat wij gaan slapen momenteel ook niet meer wakker omdat dat altijd zo'n drama is, maar misschien zouden we dat toch weer moeten doen.



Bah, Lien, wat akelig, dat KK geplaagd wordt met zijn brilletje.

Koekie heeft een keer aangegeven dat hij door 2 oudere jongetjes geplaagd was, en ik voelde de verontwaardiging daarover toen ook van héé diep komen. Niks van laten merken natuurlijk, maar oh wat was ik boos op die ettertjes. Daarna heeft hij het er nooit meer over gehad, en volgens de juf speelt hij intussen heel leuk met die ventjes.