Relaties
alle pijlers
Narcistisch misbruik
donderdag 12 april 2018 om 13:48
Hallo allemaal,
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kom uit een relatie met een 'verborgen' narcist. Nu bijna drie maanden uit en ik merk dat de impact enorm is. Ik worstel heel erg met mezelf en voel me vaak heel eenzaam en vooral onbegrepen.
Ik kwam hier verschillende topics tegen over narcistisch misbruik, maar die zijn niet meer actief. Vandaar dat ik een nieuwe open, in de hoop in contact te komen met mensen die dit hebben meegemaakt en begrijpen.
Riskant op het viva-forum, dat realiseer ik me. Maar het is moeilijk om in contact te komen met mensen die ook uit een dergelijke relatie komen, blijkt. Dus het risico neem ik dan maar.
Graag alleen serieuze reacties. Dit is niet het zoveelste topic over een rotzak van een ex die ik gemakshalve een narcist noem.
Ira
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kom uit een relatie met een 'verborgen' narcist. Nu bijna drie maanden uit en ik merk dat de impact enorm is. Ik worstel heel erg met mezelf en voel me vaak heel eenzaam en vooral onbegrepen.
Ik kwam hier verschillende topics tegen over narcistisch misbruik, maar die zijn niet meer actief. Vandaar dat ik een nieuwe open, in de hoop in contact te komen met mensen die dit hebben meegemaakt en begrijpen.
Riskant op het viva-forum, dat realiseer ik me. Maar het is moeilijk om in contact te komen met mensen die ook uit een dergelijke relatie komen, blijkt. Dus het risico neem ik dan maar.
Graag alleen serieuze reacties. Dit is niet het zoveelste topic over een rotzak van een ex die ik gemakshalve een narcist noem.
Ira
maandag 16 april 2018 om 10:56
maandag 16 april 2018 om 10:58
samarinde schreef: ↑16-04-2018 10:09Dit is voor mij ook de crux. Negen van de tien mensen zijn wél normaal, of nee: dat percentage ligt hoger. Als je voortaan alert zou zijn op elke tegenstrijdigheid, verwarring of rare opmerking, en je nieuwe mantra is dat je nóóit meer over je heen laat lopen, dan schrap je dus doorlopend mensen uit je leven die het gewoon goed bedoelen - misverstanden zijn menselijk, normaal. Je kunt dan dus geen mensen meer toelaten in je leven, want de kunst in vriendschappen en relaties is juist dat je níet hypergevoelig op elk dingetje reageert, en dat je níet meteen op tilt slaat als iemand een keer een vergissing maakt. Een narcist spéélt dat hij een vergissing maakt, maar hij doet het expres. Dat is zeldzaam, hoor. Dat kan nooit je nieuwe verwachtingspatroon worden. Dan moet je kluizenaar worden, en nooit meer relaties aangaan, en dat lijkt me niet de manier om gelukkig te worden.
Het is niet zo dat ik de schuld (of alle schuld) bij de narcist leg. Ik neem mijn verantwoordelijkheid. Ik heb mezelf vervloekt, ik heb heel goed ingezien dat het MIJN schuld is. Niemand dwong me om deze man te blijven zien. Niemand dwong me om me zo hard te laten vernederen, gebruiken, manipuleren. Zoals bijna iedereen in dit topic heb ik mijn hoofd gebroken over de vraag hoe dit kon gebeuren, waarom ik hierin ben meegegaan, welke signalen ik had gemist en hoe ik in de toekomst zou kunnen voorkomen dat me nog eens zoiets overkomt. Introspectie is deel van een relatie met een narcist. Dat kan niet anders; je wordt ertoe gedwongen, omdat de realiteit die je kende niet meer klopt. Het verschil met veel anderen hier is alleen dat ik niet gebukt ga onder die schuld. Ik vertrouw mensen nog steeds. Ik vertrouw mijn eigen mensenkennis en intelligentie nog steeds. Ik was alleen nog nooit in aanraking geweest met een narcist. Dat is nogal iets, hoor. Ik wist niet dat het bestond. Nu ik het wel weet, ga ik door met leven en heb ik iets geleerd.
Wel mensen in je leven toelaten.
Als je dat zou willen.
Blijf open en liefdevol.
Als je pijn hebt meegemaakt in een relatie dan ga je het op een gegeven moment aanvoelen wanneer er iets niet klopt.
Daar is wel tijd voor nodig.
Je bent nu ook met de waaromvraag bezig
Dat is helen.
Op een gegeven moment kan het zelfs zo zijn dat je zo een geniepig persoon sneller door gaat hebben.
Als een tweede natuur.
Niet met hypergevoelig.
Dat kan alleen door aan jezelf te blijven werken.
Door erover te blijven lezen en praten.
Een ander kan zo verrot zijn, het antwoord zit in jou, hoe jij er mee omgaat.
Door te helen ga je het sneller herkennen.
Dat is het mooie, dat zit ook in de mens.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 16 april 2018 om 11:07
Je gaat wel wat meer voelsprieten ontwikkelen.Chrystal schreef: ↑16-04-2018 07:53Met de botte bijl dus. Waar ik normaal gesproken niet meteen wegloop bij de eerste beste situatie die ik niet wil hebben, wél meteen omkeren en gaan. Om niet meer terug te komen.
Al denk ik dus dat 9vd10 normale mensen raar opkijken als je bij een eerste 'akkefietje' de deur voorgoed dicht doet. Dat is m nu juist net.
In werkelijkheid, ga je niet meteen bij de eerste situatie weg en zeker niet als je in 'iets' zit wat zo maar wel gegrond zou kunnen zijn. Dat is juist t lastige met narcisme. Je wordt overruled en staat erbij en kijkt ernaar. Of het niet gebeurt.
En dat is alleen maar goed.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 16 april 2018 om 11:10
Ik denk dat ik er een beetje tussenin hang, ik wijs wel naar mijn ex, wat hij heeft gedaan is fout, dat had hij nooit mogen doen. Voor mij is dat nuttig, want ik ben nu pas aan het leren dat wat hij deed echt onacceptabel is. Ik snap Amant ook wel, ik moet nu verder en de enige die ik kan veranderen ben ik. Amant heeft blijkbaar een bepaalde manier gevonden om weer controle te krijgen over zijn eigen leven (chapeau amant!) en dat wil ik ook, het is nog niet echt aan het lukken maar ik doe mijn best. De waarom vraag houdt mij niet bezig, ik weet het antwoord in mijn geval. In mijn geval is het vrij simpel, mijn ex is een klootzak en ik ben gebleven omdat ik dacht dat wat hij deed normaal was en dat ik geen andere optie had.Ira-Z schreef: ↑16-04-2018 10:52Ik vraag me overigens werkelijk af of de mensen die hier zo hard roepen dat je naar jezelf en je eigen aandeel moet kijken dat zelf binnen een week konden.
Dat ligt ook aan de mate van heftigheid van de relatie, hoe deze beëindigd is. Het is in mijn ogen heel normaal dat je eerst tijd nodig hebt om überhaupt te begrijpen wat er allemaal gebeurd is en waar je in hebt gezeten.
In mijn geval ben ik dan helemaal niet met de vinger naar mijn ex-partner aan het wijzen en geef ik hem de schuld van alles. Ik probeer gewoon te begrijpen
what the fuck happened. Dat is de eerste stap. Dat heeft niets met een slachtofferrol te maken of met 'labels' strooien zonder dat ik weet waar ik het over heb, om mijn eigen verantwoordelijkheid af te schuiven.
Ik opende dit topic, omdat ik graag wilde praten met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt en zodoende weten waar ik het over heb. Ik was benieuwd naar hoe zij er uit gekomen zijn, hoe ze zichzelf teruggevonden hebben, welke therapie daarbij geholpen heeft etc.
Dat er dan mensen komen reageren die niet hetzelfde hebben meegemaakt en mee willen praten, ok. Maar om dan ook nog eens met een bepaalde arrogantie mij (en anderen hier) de les gaan lezen, mijn ervaring in twijfel trekken en hun eigen frustraties projecteren, dat vind ik kwalijk. Maar kennelijk is dat de tijdsgeest. Het geeft blijkbaar een ego-boost.
Door dit topic ben ik overigens wel aan het leren over wat narcisme inhoud, nu heb ik nooit beweerd dat mijn ex een narcist was, maar door wat ik nu leer denk ik ook dat hij dat niet is. Ik denk echt gewoon dat ik een bijzonder vervelend exemplaar mens had.
Ik probeer mijn leven op te bouwen maar dat is wel echt heel lastig vind ik.
maandag 16 april 2018 om 11:13
Ik doel dan op dat als je door een maniak een trap in je rug krijgt.
Wat als voorbeeld werd gegeven.
Dat Amant dan de schuld bij zichzelf legt. Dat doet hij niet.
Dat bedoel ik met niet snappen.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 16 april 2018 om 11:15
En echt, petje af voor jou hoor!puddinkje schreef: ↑16-04-2018 11:10Ik denk dat ik er een beetje tussenin hang, ik wijs wel naar mijn ex, wat hij heeft gedaan is fout, dat had hij nooit mogen doen. Voor mij is dat nuttig, want ik ben nu pas aan het leren dat wat hij deed echt onacceptabel is. Ik snap Amant ook wel, ik moet nu verder en de enige die ik kan veranderen ben ik. Amant heeft blijkbaar een bepaalde manier gevonden om weer controle te krijgen over zijn eigen leven (chapeau amant!) en dat wil ik ook, het is nog niet echt aan het lukken maar ik doe mijn best. De waarom vraag houdt mij niet bezig, ik weet het antwoord in mijn geval. In mijn geval is het vrij simpel, mijn ex is een klootzak en ik ben gebleven omdat ik dacht dat wat hij deed normaal was en dat ik geen andere optie had.
Door dit topic ben ik overigens wel aan het leren over wat narcisme inhoud, nu heb ik nooit beweerd dat mijn ex een narcist was, maar door wat ik nu leer denk ik ook dat hij dat niet is. Ik denk echt gewoon dat ik een bijzonder vervelend exemplaar mens had.
Ik probeer mijn leven op te bouwen maar dat is wel echt heel lastig vind ik.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 16 april 2018 om 11:30
Ja, ik heb ook de indruk dat hier veel mensen meeschrijven die niet helemaal weten wat narcisme onderscheidt van veel andere vormen van misbruik - het is juist de 'nietszeggendheid' van veel voorvallen (zoals Amant mij verweet) die maken dat je aan jezelf gaat twijfelen! Het IS namelijk volkomen nietszeggend. Maar niet heus. En om dát te snappen, moet je het hebben meegemaakt. Sorry, dit klinkt aanmatigend, maar het is wel waar. Het zijn nuances, minuscule voorvalletjes, dingen die met het blote oog nauwelijks waarneembaar zijn. Het verschil met nietszeggendheid is dat een narcist het uitstippelt volgens een ijzeren strategie, om je vervolgens voor de voeten te gooien dat het volkomen nietszeggend is. Ha! Probeer dan nog maar eens helder te blijven nadenken. Het kost een normaal, weldenkend mens al heel veel tijd en zelfreflectie om aan zichzelf te durven toegeven dat die reeks nietszeggendheden een vorm van misbruik zijn.
Daarom is het zo moeilijk om er los van te komen. Het is toch nietszeggend? Iemand vergeet je naam... vergeet een afspraak... kijkt per ongeluk dwars door je heen... loopt je op straat straal voorbij, blijkbaar diep in gedachten... geeft een cadeau dat hij jóu heeft beloofd aan iemand anders... vergist zich in je verjaardag en is een dag te vroeg met feliciteren... vergist zich het jaar erop in je leeftijd... en het jaar dáárop is hij een dag te láát met feliciteren... maar serieus: wat is er erg aan? We zijn toch volwassen mensen? Een vergissing is toch menselijk? Ha. Ha. Als je met een narcist te maken hebt, is het een strategie. Omdat een narcist ook kickt op negatieve aandacht. Jouw gekwetste/verbaasde/gegeneerde blik is voor hem brandstof voor zijn ego. Blijkbaar raakt hij je. Dát wil hij ervaren. En dat doet hij over jouw rug. Stelselmatig.
Het is ontzettend zielig, ik bedoel: voor de narcist. Natuurlijk heb ik na drie verjaardagsgeintjes wel uitgedokterd dat hij kennelijk enorm veel waarde hecht aan zijn verjaardag. Ach jee. Grote kans dat zijn eigen ouders die verjaardag vroeger een keer vergeten zijn. Dat heeft hem diep, diep gekrenkt. Géén cadeautjes toen hij zes werd. Géén taart. Huilen, maar wel zachtjes, want hij schaamde zich diep. Hij haatte zichzelf om zijn behoeftigheid en zijn afhankelijkheid - dat mensen hem zó hard konden raken, heeft hem zwaar getekend. Het heeft hem ook geleerd dat verjaardagen ultieme gelegenheden zijn om mensen te laten voelen dat ze er niet toe doen.
Mij interesseert mijn verjaardag geen reet. Echt niet. Het interesseerde me ook niet dat hij er elk jaar een verknipte draai aan gaf. Who cares? Maar waar het om gaat, en wat het uiteindelijk toch heel kwetsend maakt, is dat hij zoveel moeite en energie stak in een vernederings-strategie. Hij wilde me kielhalen, kleineren, laten voelen dat hij mij onbelangrijk vond. Dat lukte, niet omdat mijn verjaardag belangrijk is, maar omdat hij er kennelijk zoveel energie in stak om mij pijn te doen. Maar verder... was het volkomen nietszeggend.
Daarom is het zo moeilijk om er los van te komen. Het is toch nietszeggend? Iemand vergeet je naam... vergeet een afspraak... kijkt per ongeluk dwars door je heen... loopt je op straat straal voorbij, blijkbaar diep in gedachten... geeft een cadeau dat hij jóu heeft beloofd aan iemand anders... vergist zich in je verjaardag en is een dag te vroeg met feliciteren... vergist zich het jaar erop in je leeftijd... en het jaar dáárop is hij een dag te láát met feliciteren... maar serieus: wat is er erg aan? We zijn toch volwassen mensen? Een vergissing is toch menselijk? Ha. Ha. Als je met een narcist te maken hebt, is het een strategie. Omdat een narcist ook kickt op negatieve aandacht. Jouw gekwetste/verbaasde/gegeneerde blik is voor hem brandstof voor zijn ego. Blijkbaar raakt hij je. Dát wil hij ervaren. En dat doet hij over jouw rug. Stelselmatig.
Het is ontzettend zielig, ik bedoel: voor de narcist. Natuurlijk heb ik na drie verjaardagsgeintjes wel uitgedokterd dat hij kennelijk enorm veel waarde hecht aan zijn verjaardag. Ach jee. Grote kans dat zijn eigen ouders die verjaardag vroeger een keer vergeten zijn. Dat heeft hem diep, diep gekrenkt. Géén cadeautjes toen hij zes werd. Géén taart. Huilen, maar wel zachtjes, want hij schaamde zich diep. Hij haatte zichzelf om zijn behoeftigheid en zijn afhankelijkheid - dat mensen hem zó hard konden raken, heeft hem zwaar getekend. Het heeft hem ook geleerd dat verjaardagen ultieme gelegenheden zijn om mensen te laten voelen dat ze er niet toe doen.
Mij interesseert mijn verjaardag geen reet. Echt niet. Het interesseerde me ook niet dat hij er elk jaar een verknipte draai aan gaf. Who cares? Maar waar het om gaat, en wat het uiteindelijk toch heel kwetsend maakt, is dat hij zoveel moeite en energie stak in een vernederings-strategie. Hij wilde me kielhalen, kleineren, laten voelen dat hij mij onbelangrijk vond. Dat lukte, niet omdat mijn verjaardag belangrijk is, maar omdat hij er kennelijk zoveel energie in stak om mij pijn te doen. Maar verder... was het volkomen nietszeggend.
maandag 16 april 2018 om 11:36
zoals jij het beschrijft herken ik me daar niet in, daarom denk ik ook dat mijn ex geen narcist is. Maar ik vraag me wel af wat het uitmaakt, we komen allemaal uit een rot relatie en we moeten allemaal toch verder. Ik denk dat iedereen die uit een relatie komt waarin je aan jezelf gaat twijfelen, waarin je de controle kwijt bent en waarin je jezelf kwijt bent er weer op moet krabbelen, ongeacht waarom de ex partner het deed. Of mis ik nu iets?samarinde schreef: ↑16-04-2018 11:30Ja, ik heb ook de indruk dat hier veel mensen meeschrijven die niet helemaal weten wat narcisme onderscheidt van veel andere vormen van misbruik - het is juist de 'nietszeggendheid' van veel voorvallen (zoals Amant mij verweet) die maken dat je aan jezelf gaat twijfelen! Het IS namelijk volkomen nietszeggend. Maar niet heus. En om dát te snappen, moet je het hebben meegemaakt. Sorry, dit klinkt aanmatigend, maar het is wel waar. Het zijn nuances, minuscule voorvalletjes, dingen die met het blote oog nauwelijks waarneembaar zijn. Het verschil met nietszeggendheid is dat een narcist het uitstippelt volgens een ijzeren strategie, om je vervolgens voor de voeten te gooien dat het volkomen nietszeggend is. Ha! Probeer dan nog maar eens helder te blijven nadenken. Het kost een normaal, weldenkend mens al heel veel tijd en zelfreflectie om aan zichzelf te durven toegeven dat die reeks nietszeggendheden een vorm van misbruik zijn.
maandag 16 april 2018 om 11:37
Die trap in de rug is spreekwoordelijk bedoeld: dat zou een narcist zielsgraag doen, hoor. Maar hij is te sluw om sporen na te laten, en om zich te laten betrappen. Hij trapt je dus doorlopend in je rug, maar op de 'nietszeggende' manier waarover we het al eerder hadden. Dat jij bij jezelf denkt: dit was toch geen trap in mijn rug? Nee toch? Dit moet wel een vergissing zijn geweest. NEE. Bij een narcist is niets een vergissing. Het is zeker wel bedoeld als een trap in je rug.Eslarealidad schreef: ↑16-04-2018 11:13Ik doel dan op dat als je door een maniak een trap in je rug krijgt.
Wat als voorbeeld werd gegeven.
Dat Amant dan de schuld bij zichzelf legt. Dat doet hij niet.
Dat bedoel ik met niet snappen.
maandag 16 april 2018 om 12:14
Vind ik moeilijk te zeggen. Ik denk dat de essentie van narcisme is dat de vernederingen allemaal nietszeggend zijn, dus zo erg is het allemaal niet; er valt prima te leven met iemand die dit soort nietszeggende dingen doet, in principe - en daarom houden mensen het leven met een narcist zo lang vol. Het is niet erg of dramatisch, het is nietszeggend.puddinkje schreef: ↑16-04-2018 11:36zoals jij het beschrijft herken ik me daar niet in, daarom denk ik ook dat mijn ex geen narcist is. Maar ik vraag me wel af wat het uitmaakt, we komen allemaal uit een rot relatie en we moeten allemaal toch verder. Ik denk dat iedereen die uit een relatie komt waarin je aan jezelf gaat twijfelen, waarin je de controle kwijt bent en waarin je jezelf kwijt bent er weer op moet krabbelen, ongeacht waarom de ex partner het deed. Of mis ik nu iets?
TOT je ineens beseft dat dit het patroon is, de optelsom, het enige wat je deelt met de narcist. Een strategisch spel. En jij speelt niet mee, want je wist niet dat het een spel was. Jij bent niks. De narcist doet alles voor de eer en meerdere glorie van zichzelf en zijn immense ego. Jij bent slechts projectiescherm. Meer niet. En hé, dat is heftig! Want je hebt enorm veel hoop gekoesterd, energie verspild, moeite gedaan, gevoelens gekoesterd, en waarom? Je bent niks voor hem. Projectiescherm, ego-boost, marionet. Je hebt al die tijd een relatie gehad met een leeg vat. Een kwaadaardig leeg vat, want hij gaf je steeds nietszeggende stroomstootjes om een reactie uit je te krijgen; daar kickt hij op. En daar heb je je voor laten misbruiken.
Zoiets heb jij volgens mij niet meegemaakt; jouw rotrelatie was expliciet rot, denk ik. Jouw ex-partner gedroeg zich expliciet rot. Als jij destijds aan vriendinnen vertelde hoe hij je behandelde, zeiden die vriendinnen waarschijnlijk: "Wegwezen! Dit is niet normaal!" Zit je daarentegen met een narcist opgescheept, dan zeggen je vriendinnen: "Doe je daar nou zo moeilijk over? Het is toch nietszeggend?" Geloof me, dit valt heel moeilijk uit te leggen aan anderen. Je wordt voor gek verklaard.
Het is hier geen wedstrijd: wie heeft het ergste meegemaakt, en wie moet de hand het diepst in eigen boezem steken? Maar ik denk dat de mensen die ervaring hebben met een narcist, worstelen met de frustratie over het schuldgevoel dat ze wordt aangepraat. Je was er zelf bij. Je bent zelf gebleven. Je voelde toch dat er iets was? Enzovoort. Jongens, het is allemaal zo fucking subtiel, uitgekookt en nietszeggend, op het eerste oog, dat je het niet kunt uitleggen aan een buitenstaander. Doe je dat vervolgens tóch, dan word je... inderdaad... voor gek versleten. Dat schiet dus niet op.
Het gaat niet om wie zwaarder getroffen is door een klootzak, het gaat om de manier waarop. De effecten zullen ongeveer hetzelfde zijn, in die zin zitten we allemaal in hetzelfde schuitje. En kunnen we ervaringen delen.
maandag 16 april 2018 om 12:25
Ik worstel er zelf het meeste mee dat onder zijn invloed er zoveel kapot is gemaakt en dan met name de relatie met mijn familie. Waar ik voor ik hem ontmoette een hele warme band met mijn moeder en broer had is dat tijdens mijn relatie met hem stelselmatig met hele kleine stapjes compleet kapot gemaakt.
Tot er gewoon geen contact meer was.
Toen ik in de gaten kreeg hoe hij was heb ik het contact hersteld.. terwijl ik tegelijk doodsbang voor hem was.
Dit is iets wat ik nooit meer kan terugdraaien, nooit meer kan goedmaken. Want mijn moeder is inmiddels dood. Ik kan haar nooit meer uitleggen hoe klem ik zat, hoe ik het nu zie.
Ik blijf niet in deze vorm van emotionele mishandeling hangen. Ik ben sterker dan ik ooit was, moet ook wel want ik heb ondertussen een klein meisje te beschermen tegen het gedrag van haar vader.
Ik hou wel voor altijd het verdriet over wat er tijdens de relatie met deze extreem narcistische man is gebeurd. En over het verdriet wat ik daarmee anderen heb aangedaan.
Tot er gewoon geen contact meer was.
Toen ik in de gaten kreeg hoe hij was heb ik het contact hersteld.. terwijl ik tegelijk doodsbang voor hem was.
Dit is iets wat ik nooit meer kan terugdraaien, nooit meer kan goedmaken. Want mijn moeder is inmiddels dood. Ik kan haar nooit meer uitleggen hoe klem ik zat, hoe ik het nu zie.
Ik blijf niet in deze vorm van emotionele mishandeling hangen. Ik ben sterker dan ik ooit was, moet ook wel want ik heb ondertussen een klein meisje te beschermen tegen het gedrag van haar vader.
Ik hou wel voor altijd het verdriet over wat er tijdens de relatie met deze extreem narcistische man is gebeurd. En over het verdriet wat ik daarmee anderen heb aangedaan.
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
maandag 16 april 2018 om 12:26
dat is niet zo, nu zie ik dat wat hij deed volslagen onacceptabel is, maar toen vond ik het normaal, ik vond dat helemaal niet expliciet rot, ik dacht dat het door mij kwam, als ik maar beter mijn best deed zou het beter gaan. Dat het echt niet kon had ik echt niet in de gaten. Ik wist de helft van de tijd ook gewoon niet wat ik dan precies fout gedaan had, ik twijfelde enorm aan alles wat ik deed, hoe kon actie x of y fout zijn of fout geinterpreteerd worden? Wat moest ik beter doen? Het moest toch wel een fatsoenlijke vent zijn, anders was hij toch nooit mijn man geworden? Vriendinnen had ik niet, ik mocht met niemand afspreken dus dan heb je ook geen vriendinnen. Ik kon het alleen met mijn familie bespreken en die vonden het ook normaal, een man gaat nou eenmaal soms zo met zijn vrouw om, dat is rottig, maar je bent nou eenmaal getrouwd en scheiden kan niet, dus je hebt het er maar mee te doen.samarinde schreef: ↑16-04-2018 12:14
Zoiets heb jij volgens mij niet meegemaakt; jouw rotrelatie was expliciet rot, denk ik. Jouw ex-partner gedroeg zich expliciet rot. Als jij destijds aan vriendinnen vertelde hoe hij je behandelde, zeiden die vriendinnen waarschijnlijk: "Wegwezen! Dit is niet normaal!" Zit je daarentegen met een narcist opgescheept, dan zeggen je vriendinnen: "Doe je daar nou zo moeilijk over? Het is toch nietszeggend?" Geloof me, dit valt heel moeilijk uit te leggen aan anderen. Je wordt voor gek verklaard.
Ik denk dat ik je wel snap, want ik zie nu dat het helemaal niet normaal was, en dat anderen dat (zouden ze dat hebben geweten) ook zouden hebben gezegd. Maar voor mij was dat toen niet zo.
maandag 16 april 2018 om 12:50
Ik snap wat je schrijft en weet hoe het werkt.samarinde schreef: ↑16-04-2018 11:37Die trap in de rug is spreekwoordelijk bedoeld: dat zou een narcist zielsgraag doen, hoor. Maar hij is te sluw om sporen na te laten, en om zich te laten betrappen. Hij trapt je dus doorlopend in je rug, maar op de 'nietszeggende' manier waarover we het al eerder hadden. Dat jij bij jezelf denkt: dit was toch geen trap in mijn rug? Nee toch? Dit moet wel een vergissing zijn geweest. NEE. Bij een narcist is niets een vergissing. Het is zeker wel bedoeld als een trap in je rug.
Het is vreselijk!
Dit schreef jij dat hij de schuld bij zichzelf legt en dat is juist niet waar.
"""Als jij een keiharde schop in je rug krijgt van een maniak, vind jij dat het jóuw schuld is. Had je maar beter op moeten letten, hè? Had je maar ogen in je rug moeten hebben. Had je maar sterker, slimmer en zelfverzekerder moeten zijn.
Nou... nee. Iemand die jou in je rug trapt, maakt misbruik van je zonder dat jij er iets aan kunt doen. Ik vind het vrij triest dat je het zo belangrijk vindt om daar zelf schuld voor te dragen""".
Uitleg:
Hij draagt daar geen schuld voor.
Dat heeft de ander gedaan.
Hij kijkt wat hij eraan kan doen dat het niet meer gebeurd.
Zelfreflectie.
eslarealidad wijzigde dit bericht op 16-04-2018 20:04
1.02% gewijzigd
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 16 april 2018 om 16:51
Jeetje Samarinde... Ik vind het ontzettend herkenbaar. Precies dat soort manier van vernederen, het onderhuidse. Het ligt er niet dik bovenop, dus je denkt inderdaad dat het nietszeggend is of dat het aan jou ligt.
Als ik er wat van zei, kon hij dus ook heel makkelijk de boel omdraaien of ronduit ontkennen. En omdat het van die kleine dingen zijn, wil je je ook niet 'aanstellen' of er een big deal van maken. Totdat ik doorhad dat hij opzettelijk de boel aan het saboteren was en de bedoeling erachter was om mij te verwarren en aan mezelf te doen twijfelen. Misschien ging het niet eens bewust of opzettelijk bij hem, maar was dat gewoon hoe hij deed.
Maar het verraderlijk is dus dat je vaak pas doorhebt wat er allemaal gebeurde als je eruit bent. En dan pas kan je gaan bekijken naar hoe je niet meer in gaat trappen. Bij hem zal ik er sowieso niet meer intrappen, ik ken hem nu wel en snap zijn spelletje.
Maar garanderen dat je nooit meer in dit soort dingen trapt, kan je niet. Juist niet bij dit soort mensen. Ze spelen het slim en sluw. Daar is geen gezond mens tegen opgewassen. Het enige wat je kunt doen is bij de eerste de beste signalen maken dat je wegkomt.
Als ik er wat van zei, kon hij dus ook heel makkelijk de boel omdraaien of ronduit ontkennen. En omdat het van die kleine dingen zijn, wil je je ook niet 'aanstellen' of er een big deal van maken. Totdat ik doorhad dat hij opzettelijk de boel aan het saboteren was en de bedoeling erachter was om mij te verwarren en aan mezelf te doen twijfelen. Misschien ging het niet eens bewust of opzettelijk bij hem, maar was dat gewoon hoe hij deed.
Maar het verraderlijk is dus dat je vaak pas doorhebt wat er allemaal gebeurde als je eruit bent. En dan pas kan je gaan bekijken naar hoe je niet meer in gaat trappen. Bij hem zal ik er sowieso niet meer intrappen, ik ken hem nu wel en snap zijn spelletje.
Maar garanderen dat je nooit meer in dit soort dingen trapt, kan je niet. Juist niet bij dit soort mensen. Ze spelen het slim en sluw. Daar is geen gezond mens tegen opgewassen. Het enige wat je kunt doen is bij de eerste de beste signalen maken dat je wegkomt.
maandag 16 april 2018 om 16:55
Dat is inderdaad heel erg triest. Zeker nu je moeder overleden isfelice71 schreef: ↑16-04-2018 12:25Ik worstel er zelf het meeste mee dat onder zijn invloed er zoveel kapot is gemaakt en dan met name de relatie met mijn familie. Waar ik voor ik hem ontmoette een hele warme band met mijn moeder en broer had is dat tijdens mijn relatie met hem stelselmatig met hele kleine stapjes compleet kapot gemaakt.
Tot er gewoon geen contact meer was.
Toen ik in de gaten kreeg hoe hij was heb ik het contact hersteld.. terwijl ik tegelijk doodsbang voor hem was.
Dit is iets wat ik nooit meer kan terugdraaien, nooit meer kan goedmaken. Want mijn moeder is inmiddels dood. Ik kan haar nooit meer uitleggen hoe klem ik zat, hoe ik het nu zie.
Ik blijf niet in deze vorm van emotionele mishandeling hangen. Ik ben sterker dan ik ooit was, moet ook wel want ik heb ondertussen een klein meisje te beschermen tegen het gedrag van haar vader.
Ik hou wel voor altijd het verdriet over wat er tijdens de relatie met deze extreem narcistische man is gebeurd. En over het verdriet wat ik daarmee anderen heb aangedaan.
Zo'n relatie laat zeker sporen na, dat is wat ik overal hoor en lees van mensen die het hebben meegemaakt.
maandag 16 april 2018 om 18:22
Ik ben een onzeker, onweldenkend mens.
Tijdens die relatie vond ik echter dat ik me behoorlijk sterk gedroeg. Ik vocht namelijk terug (soms letterlijk).
Ik reageerde op neerbuigende opmerkingen. Ik sloeg terug als hij mij sloeg. Ik riep zelfs dat een man onder geen enkele omstandigheid een vrouw mag slaan. Maar dat was mijn eigen schuld. Ik sloeg hem namelijk ook.
Op den duur kon ik mijn eigen outfits niet meer kiezen omdat ik geloofde dat ik voor gek liep als ik dat wel deed. Hij deed dat voor mij.
Geen enkele therapie die ik heb gehad concentreerde zich op mijn aandeel. Enkel op verwerking.
De enige reden dat mijn ex ook overgegaan is op fysiek geweld is omdat ik hem de opening gaf om dat te doen. Door terug te slaan. Zo was ik mee schuldig.
Tijdens die relatie vond ik echter dat ik me behoorlijk sterk gedroeg. Ik vocht namelijk terug (soms letterlijk).
Ik reageerde op neerbuigende opmerkingen. Ik sloeg terug als hij mij sloeg. Ik riep zelfs dat een man onder geen enkele omstandigheid een vrouw mag slaan. Maar dat was mijn eigen schuld. Ik sloeg hem namelijk ook.
Op den duur kon ik mijn eigen outfits niet meer kiezen omdat ik geloofde dat ik voor gek liep als ik dat wel deed. Hij deed dat voor mij.
Geen enkele therapie die ik heb gehad concentreerde zich op mijn aandeel. Enkel op verwerking.
De enige reden dat mijn ex ook overgegaan is op fysiek geweld is omdat ik hem de opening gaf om dat te doen. Door terug te slaan. Zo was ik mee schuldig.
maandag 16 april 2018 om 18:28
Narcisten kunnen heel "steriel" overkomen. Ze kunnen met een soort van vriendelijk gezicht (maar de ogen staan nietszeggend) afschuwelijke dingen zeggen, althans: met een afschuwelijk doel. Wat ze zeggen kan in eerste instantie niet heel vreselijk lijken ("opmerkelijk dat iemand als jij toch een academische opleiding heeft afgerond" ) maar soms ook wel ("Ik zag je daar op een afstandje staan en ik dacht aanvankelijk dat daar een junk stond")
Het wordt heel clean gebracht, heel steriel, metalig.
Het wordt heel clean gebracht, heel steriel, metalig.
maandag 16 april 2018 om 18:43
Ik heb het ook al eens in een ander topic gepost, maar veel erover lezen hielp voor mij, dit boek is echt een aanrader (kort en krachtig beschreven): http://www.howtokillanarcissist.com/
En als je nog gedwongen bent contact te hebben met een narcist, is dit een handige methode: Medium Chill - http://outofthefog.website/what-to-do-2 ... dium-chill (rest van die website heeft ook veel goede info)
Zelf ben ik inmiddels wel door het meeste van het helingsproces heen, maar helaas ben ik nog gedwongen (lastige situatie) met hem samen te werken - vandaar bovenstaande methode, die erg goed helpt!
En als je nog gedwongen bent contact te hebben met een narcist, is dit een handige methode: Medium Chill - http://outofthefog.website/what-to-do-2 ... dium-chill (rest van die website heeft ook veel goede info)
Zelf ben ik inmiddels wel door het meeste van het helingsproces heen, maar helaas ben ik nog gedwongen (lastige situatie) met hem samen te werken - vandaar bovenstaande methode, die erg goed helpt!
maandag 16 april 2018 om 18:58
Wat zal jij je moeder missen!felice71 schreef: ↑16-04-2018 12:25Ik worstel er zelf het meeste mee dat onder zijn invloed er zoveel kapot is gemaakt en dan met name de relatie met mijn familie. Waar ik voor ik hem ontmoette een hele warme band met mijn moeder en broer had is dat tijdens mijn relatie met hem stelselmatig met hele kleine stapjes compleet kapot gemaakt.
Tot er gewoon geen contact meer was.
Toen ik in de gaten kreeg hoe hij was heb ik het contact hersteld.. terwijl ik tegelijk doodsbang voor hem was.
Dit is iets wat ik nooit meer kan terugdraaien, nooit meer kan goedmaken. Want mijn moeder is inmiddels dood. Ik kan haar nooit meer uitleggen hoe klem ik zat, hoe ik het nu zie.
Ik blijf niet in deze vorm van emotionele mishandeling hangen. Ik ben sterker dan ik ooit was, moet ook wel want ik heb ondertussen een klein meisje te beschermen tegen het gedrag van haar vader.
Ik hou wel voor altijd het verdriet over wat er tijdens de relatie met deze extreem narcistische man is gebeurd. En over het verdriet wat ik daarmee anderen heb aangedaan.
Ze zou natuurlijk ook willen dat haar kind gelukkig is.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 16 april 2018 om 19:02
Hoe weet jij wat ik heb meegemaakt dan Irza? En Armant deelt hier zelfs nog een persoonlijk verhaal wat vergelijkbaar is. Wie bedoel je dan precies met mensen die niet hetzelfde hebben meegemaakt?
Het feit dat zij niet (meer) dezelfde overtuigingen hebben als jou zegt toch niets over wat zij wel of niet hebben meegemaakt?
Het feit dat zij niet (meer) dezelfde overtuigingen hebben als jou zegt toch niets over wat zij wel of niet hebben meegemaakt?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 16 april 2018 om 19:05
Hier ga je echt de fout in. Jij was er niet tegenop gewassen. Het is op z’n minst opmerkelijk dat je meent dit voor alle andere 7 miljard aardbewoners ook te kunnen bepalen. Dat kun je namelijk niet. Dat snap je zelf ook, wanneer je erover na zou willen denken.
maandag 16 april 2018 om 19:50
Dat weet ik ook niet. Ik had het ook niet (specifiek) tegen jou. Maar er zijn mensen die hier meeschrijven, zoals bv Puddinkje, die waarschijnlijk dus niet in een relatie zaten met een narcist. En ook anderen hier die meeschrijven komen weliswaar uit een destructieve relatie, maar niet perse met een narcist.viva-amber schreef: ↑16-04-2018 19:02Hoe weet jij wat ik heb meegemaakt dan Irza? En Armant deelt hier zelfs nog een persoonlijk verhaal wat vergelijkbaar is. Wie bedoel je dan precies met mensen die niet hetzelfde hebben meegemaakt?
Het feit dat zij niet (meer) dezelfde overtuigingen hebben als jou zegt toch niets over wat zij wel of niet hebben meegemaakt?
Ik doel dus op mensen die een relatie hebben gehad met een narcist of psychopaat. Cluster-B types dus.
Verder zeg ik niet dat mensen met andere ervaring niet mogen meeschrijven, maar de kans op onbegrip en (ver)oordeling is dan wel groter.
En dat blijkt helaas ook.
Nee... dat mensen niet dezelfde overtuiging (visie zou ik zeggen) hebben zegt niets over wat ze hebben meegemaakt. Ik merk alleen heel duidelijk dat mensen die ook in een relatie hebben gezeten met een narcist elkaar veel sneller begrijpen. Of misschien moet ik het andersom zeggen: mensen die het niet hebben meegemaakt zullen veel niet begrijpen. En zoals ik wel vaker heb gezegd: gelukkig maar!
maandag 16 april 2018 om 19:54
Ja, ik ken die site. De eerste. De tweede is gelukkig niet nodig, ik heb geen contact meer.aivlys23 schreef: ↑16-04-2018 18:43Ik heb het ook al eens in een ander topic gepost, maar veel erover lezen hielp voor mij, dit boek is echt een aanrader (kort en krachtig beschreven): http://www.howtokillanarcissist.com/
En als je nog gedwongen bent contact te hebben met een narcist, is dit een handige methode: Medium Chill - http://outofthefog.website/what-to-do-2 ... dium-chill (rest van die website heeft ook veel goede info)
Zelf ben ik inmiddels wel door het meeste van het helingsproces heen, maar helaas ben ik nog gedwongen (lastige situatie) met hem samen te werken - vandaar bovenstaande methode, die erg goed helpt!
Goed dat je al zo ver bent in je helingsproces!
Noodgedwongen contact lijkt me moeilijk. Ik dank God op mijn blote knieën dat ik geen kinderen met hem heb of ben getrouwd.