Relaties
alle pijlers
Ik hou van jou
woensdag 18 maart 2009 om 14:18
Deze woorden samen met het woord "sorry" zijn blijkbaar de moeilijkste woorden om uit te spreken. Dit is mijn ervaring.
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
woensdag 18 maart 2009 om 14:23
Lees ik het goed dat jij zou willen dat je vriendinnen zouden zeggen dat ze van je houden?
Ik weet niet of ze het niet over hun lippen krijgen. Misschien komt het gewoon niet in ze op om het te zeggen? Ik zeg het ook nooit tegen mijn vriendinnen en ook niet dagelijks tegen mijn vriend.
Hecht ook niet zoveel waarde aan die 4 woordjes. Ik weet dat het zo is en af en toe zeggen mijn vriend en ik tegen elkaar, maarja...ook niet bijzonder vaak.
Ik weet niet of ze het niet over hun lippen krijgen. Misschien komt het gewoon niet in ze op om het te zeggen? Ik zeg het ook nooit tegen mijn vriendinnen en ook niet dagelijks tegen mijn vriend.
Hecht ook niet zoveel waarde aan die 4 woordjes. Ik weet dat het zo is en af en toe zeggen mijn vriend en ik tegen elkaar, maarja...ook niet bijzonder vaak.
woensdag 18 maart 2009 om 14:24
woensdag 18 maart 2009 om 14:24
Ik heb nog nooit tegen mijn vriendinnen gezegd dat ik van ze hou. Nergens voor nodig. Ik denk wel dat uit mijn gedrag blijkt dat ik ze erg hoog heb zitten.
Het is hier geen Amerika hoor, waar de I love you's je te pas en te onpas om de oren worden gesmeten.
Het is hier geen Amerika hoor, waar de I love you's je te pas en te onpas om de oren worden gesmeten.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 14:28
Of wij gemakkelijk kunnen zeggen dat we van onze patners/kinderen/belangrijke mensen in ons leven kunnen zeggen dat we van ze houden?
Ik wel iig. Mijn man en ik vertellen elkaar dagelijks meerdere keren dat wij van elkaar houden. Ook na 10 jaar
Mijn dochter van 20 maanden kan het ook al zeggen: kauwfanjouw
Kindjes praten na wat ze horen dus die hoort het ook vaak genoeg
Tegen mijn moeder zeg ik het vaak na een telefoongesprek en andere belangrijke mensen in mijn leven krijgen het ook af toe te horen.
Geen moeite ermee dus.
Ik wel iig. Mijn man en ik vertellen elkaar dagelijks meerdere keren dat wij van elkaar houden. Ook na 10 jaar
Mijn dochter van 20 maanden kan het ook al zeggen: kauwfanjouw
Kindjes praten na wat ze horen dus die hoort het ook vaak genoeg
Tegen mijn moeder zeg ik het vaak na een telefoongesprek en andere belangrijke mensen in mijn leven krijgen het ook af toe te horen.
Geen moeite ermee dus.
Ja, dat vind ik echt.
woensdag 18 maart 2009 om 14:29
woensdag 18 maart 2009 om 14:33
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 14:29:
Ik zou me trouwens zeer opgelaten voelen als een vriendin tegen me zou zeggen dat ze van me houdt. Want wat dan? Dan moet ik zeggen dat ik ook van haar hou en vallen we elkaar in de armen ofzo? Stiekem een traantje wegpinkend van ontroering?
Ik moet hier wel om lachen, mijn reactie is net zo. Zie het al helemaal voor me.
Maar iedereen is daar ook anders in, de een zegt het makkelijker/sneller/vaker dan de ander. Ik dus niet zo vaak
Ik zou me trouwens zeer opgelaten voelen als een vriendin tegen me zou zeggen dat ze van me houdt. Want wat dan? Dan moet ik zeggen dat ik ook van haar hou en vallen we elkaar in de armen ofzo? Stiekem een traantje wegpinkend van ontroering?
Ik moet hier wel om lachen, mijn reactie is net zo. Zie het al helemaal voor me.
Maar iedereen is daar ook anders in, de een zegt het makkelijker/sneller/vaker dan de ander. Ik dus niet zo vaak
woensdag 18 maart 2009 om 14:34
Ik zeg het tegen iedereen die het maar horen wil. En die het niet wil horen? Die vertel ik het ook.
Mr Nilssone en ik zeggen het dagelijks tegen elkaar. Ik denk dat we nog geen 2 maanden samen waren toen we het voor de eerste keer tegen elkaar zeiden
Mr Nilssone en ik zeggen het dagelijks tegen elkaar. Ik denk dat we nog geen 2 maanden samen waren toen we het voor de eerste keer tegen elkaar zeiden
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 18 maart 2009 om 14:37
woensdag 18 maart 2009 om 14:40
Apart trouwens wat je schrijft over die vriendschappen. Dat er zoveel gegroeid zijn, maar ook stukgelopen.
Ik heb maar een paar vriendinnen, maar die heb ik ook al heel lang. De vriendschap tussen ons is een vanzelfsprekendheid geworden: we hebben geen continue bevestiging van elkaar nodig dat we elkaar leuk vinden, of (jeuk!) dat we van elkaar houden.
Ik ben trouwens ook geen vriendschappen kwijtgeraakt. Eens een vriendin, is in mijn ogen (en blijkbaar ook in de ogen van mijn vriendinnen) altijd een vriendin. Ook al verliezen we elkaar een tijdje uit het oog of zijn we het oneens over bepaalde zaken.
Ik heb maar een paar vriendinnen, maar die heb ik ook al heel lang. De vriendschap tussen ons is een vanzelfsprekendheid geworden: we hebben geen continue bevestiging van elkaar nodig dat we elkaar leuk vinden, of (jeuk!) dat we van elkaar houden.
Ik ben trouwens ook geen vriendschappen kwijtgeraakt. Eens een vriendin, is in mijn ogen (en blijkbaar ook in de ogen van mijn vriendinnen) altijd een vriendin. Ook al verliezen we elkaar een tijdje uit het oog of zijn we het oneens over bepaalde zaken.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 14:46
In mijn eerste relatie/huwelijk (die 29 jaar geduurd heeft) zei ik het nooit tegen mijn ex en hij niet tegen mij. Ik was 16 toen ik hem leerde kennen, hij was tien jaar ouder, en aangezien hij het niet zei, zei ik het ook niet. Ik had het gevoel dat hij het te 'sentimenteel' zou vinden, hij lachte me nogal gauw uit als ik een beetje sentimenteel deed. Ik had het mijn ouders ook nooit horen zeggen, ik kende het alleen van in boeken en films. Ik had er geen idee van dat mensen dat tegen elkaar zeiden.
Toen ik mijn huidige man leerde kennen, zei hij het al op onze derde date (maar we hadden toen al vier maanden intensief emailcontact). En ik zei het terug, want ik hield toen al ontzettend veel van hem. Sindsdien zeggen we het nagenoeg elke dag al tien jaar lang, naast een heleboel andere lieve dingen die we dagelijks zeggen.
Tegen vriendinnen heb ik het nooit gezegd en zij ook niet tegen mij. Ik heb ook niet de behoefte om het te zeggen.
Tegen mijn zonen zou ik het niet eens durven zeggen (hoewel ik het wel zou willen), ik denk dat ze me een beetje zouden uitlachen.
Mijn dochter heeft het wel eens tegen mij gezegd en dan zei ik het terug, want ik hou ontzettend veel van haar, maar ik durf het ook niet zo goed. Ik voel me een beetje opgelaten. Maar ik laat wel op heel veel andere manieren blijken dat ik van haar houd, en ze weet het.
Tegen een van mijn stiefdochters zou ik het ook wel willen zeggen, want het is de waarheid, maar ik durf niet, onder andere omdat ik bang ben dat haar moeder het niet zou waarderen.
Toen ik mijn huidige man leerde kennen, zei hij het al op onze derde date (maar we hadden toen al vier maanden intensief emailcontact). En ik zei het terug, want ik hield toen al ontzettend veel van hem. Sindsdien zeggen we het nagenoeg elke dag al tien jaar lang, naast een heleboel andere lieve dingen die we dagelijks zeggen.
Tegen vriendinnen heb ik het nooit gezegd en zij ook niet tegen mij. Ik heb ook niet de behoefte om het te zeggen.
Tegen mijn zonen zou ik het niet eens durven zeggen (hoewel ik het wel zou willen), ik denk dat ze me een beetje zouden uitlachen.
Mijn dochter heeft het wel eens tegen mij gezegd en dan zei ik het terug, want ik hou ontzettend veel van haar, maar ik durf het ook niet zo goed. Ik voel me een beetje opgelaten. Maar ik laat wel op heel veel andere manieren blijken dat ik van haar houd, en ze weet het.
Tegen een van mijn stiefdochters zou ik het ook wel willen zeggen, want het is de waarheid, maar ik durf niet, onder andere omdat ik bang ben dat haar moeder het niet zou waarderen.
woensdag 18 maart 2009 om 14:47
Zwaar is het niet, maar het voelt onnodig, overdreven. Als je echt van iemand houdt, weet die ander dat. Woorden voegen niets toe, creeren juist afstand (blijkbaar vind je het dan nodig om die ander duidelijk te zeggen wat je voelt voor hem, weet je niet zeker of hij dat wel weet, vertrouw je er niet op dat de ander je goed aanvoelt)
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 14:47
Ik ben helemaal niet scheutig met die 4 simpele woorden. Om het echt zo te voelen heb ik ook wel langer nodig dan een paar weken/maanden. En als ik het werkelijk zo voel leg ik het niet zo graag in woorden uit, maar liever in daden. Houden van is een intens gevoel. Het compleet accepteren van de ander, niet om hoe je je door die ander voelt, maar om hoe die ander is. Hierom ben ik ook altijd heel erg afgeknapt op mensen (lees; exen en exscharrels) die het al uitspraken voordat ze me ook maar een beetje kenden.
woensdag 18 maart 2009 om 14:48
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 14:47:
Zwaar is het niet, maar het voelt onnodig, overdreven. Als je echt van iemand houdt, weet die ander dat. Woorden voegen niets toe, creeren juist afstand (blijkbaar vind je het dan nodig om die ander duidelijk te zeggen wat je voelt voor hem, weet je niet zeker of hij dat wel weet, vertrouw je er niet op dat de ander je goed aanvoelt)Huh?
Zwaar is het niet, maar het voelt onnodig, overdreven. Als je echt van iemand houdt, weet die ander dat. Woorden voegen niets toe, creeren juist afstand (blijkbaar vind je het dan nodig om die ander duidelijk te zeggen wat je voelt voor hem, weet je niet zeker of hij dat wel weet, vertrouw je er niet op dat de ander je goed aanvoelt)Huh?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 18 maart 2009 om 14:52
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 14:49:
Ik dacht al dat je het niet zo snappen, vandaar al die bijzinnen op het laatst. Ik kan het ook niet goed uitleggen met woorden, 't is een gevoel Ik snap je wel, mijn 'huh' was meer bedoelt als 'zijn er echt mensen die dat zo zien?'. Ik schrik er nogal van als ik dat lees. Waarom zou ik bevestiging zoeken? Die woorden drukken alles uit wat ik voor Mr Nilsson voel, dat schept geen afstand maar nabijheid en openheid en kwetsbaarheid. Elke keer weer
Ik dacht al dat je het niet zo snappen, vandaar al die bijzinnen op het laatst. Ik kan het ook niet goed uitleggen met woorden, 't is een gevoel Ik snap je wel, mijn 'huh' was meer bedoelt als 'zijn er echt mensen die dat zo zien?'. Ik schrik er nogal van als ik dat lees. Waarom zou ik bevestiging zoeken? Die woorden drukken alles uit wat ik voor Mr Nilsson voel, dat schept geen afstand maar nabijheid en openheid en kwetsbaarheid. Elke keer weer
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
