Relaties
alle pijlers
Spijt, verdrietig
zaterdag 20 april 2019 om 14:59
dinsdag 30 april 2019 om 20:10
Natuurlijk mag dat niet met 25 weken.Labrujajoder schreef: ↑30-04-2019 20:01Als je echt zo tegen die zwangerschap aan hikt.
Wat ik me echt goed kan voorstellen, hoor.
Is het dan niet beter om de zwangerschap te beindigen?
Of mag dat niet meer met 25 weken?
dinsdag 30 april 2019 om 20:20
probeer je redbull na te doen?Labrujajoder schreef: ↑30-04-2019 20:01Als je echt zo tegen die zwangerschap aan hikt.
Wat ik me echt goed kan voorstellen, hoor.
Is het dan niet beter om de zwangerschap te beindigen?
Of mag dat niet meer met 25 weken?
dinsdag 30 april 2019 om 20:43
Lieve TO, wat moeilijk...ik ben ook zwanger en bijna even ver als jij, en je zou hier nu niet mee moeten dealen...wat een horrorscenario.
Maar ook even mijn ongezouten mening: je vriend is echt een extreme klootzak. Sorry voor de harde woorden, maar in welk universum is dit normaal in een relatie, laat staan wanneer je vriendin zwanger is en je haar stress bezorgd en daarmee ook nog je ongeboren kind in gevaar brengt. Als hij dit nu al doet, op dit moment, hoe is hij dan de komende jaren als je niet zwanger bent of mss wel een x wat tegenspoed hebt in je relatie? Hij heeft blijkbaar compleet schijt aan jou en jullie kind op dit moment, wat een egoïst.
Maar jij staat dit toe, jij laat je behandelen als een voetveeg en gaat niet, en geeft hem dus geen noodzaak om wat aan zijn gedrag te doen. En als je gaat zie je of ie zn best gaat doen om je terug te krijgen, en heel eerlijk: ik denk het niet. Hij vindt het waarschijnlijk wel prima zo. Of je blijft, en hoopt dat ie ophoudt met dit gedrag....
Als je wil gaan, ga dan. Laat het niet om je baby. Je woont in Nederland dus dit komt sowieso goed. Ga naar familie, zoek een huisje, vraag alle toeslagen ect aan. Daar kom je zelfs van rond in de bijstand als je rustig aan doet, laat staan als je een baan hebt (of 1 zoekt, kinderopvang krijg je bijna geheel vergoed met een laag inkomen). En voor je kindje een omgangsregeling (uiteraard afgestemd op de leeftijd van je kindje).
Iig heel veel sterkte...
Maar ook even mijn ongezouten mening: je vriend is echt een extreme klootzak. Sorry voor de harde woorden, maar in welk universum is dit normaal in een relatie, laat staan wanneer je vriendin zwanger is en je haar stress bezorgd en daarmee ook nog je ongeboren kind in gevaar brengt. Als hij dit nu al doet, op dit moment, hoe is hij dan de komende jaren als je niet zwanger bent of mss wel een x wat tegenspoed hebt in je relatie? Hij heeft blijkbaar compleet schijt aan jou en jullie kind op dit moment, wat een egoïst.
Maar jij staat dit toe, jij laat je behandelen als een voetveeg en gaat niet, en geeft hem dus geen noodzaak om wat aan zijn gedrag te doen. En als je gaat zie je of ie zn best gaat doen om je terug te krijgen, en heel eerlijk: ik denk het niet. Hij vindt het waarschijnlijk wel prima zo. Of je blijft, en hoopt dat ie ophoudt met dit gedrag....
Als je wil gaan, ga dan. Laat het niet om je baby. Je woont in Nederland dus dit komt sowieso goed. Ga naar familie, zoek een huisje, vraag alle toeslagen ect aan. Daar kom je zelfs van rond in de bijstand als je rustig aan doet, laat staan als je een baan hebt (of 1 zoekt, kinderopvang krijg je bijna geheel vergoed met een laag inkomen). En voor je kindje een omgangsregeling (uiteraard afgestemd op de leeftijd van je kindje).
Iig heel veel sterkte...
woensdag 1 mei 2019 om 07:59
Dankjewel!Lluvia schreef: ↑30-04-2019 20:43Lieve TO, wat moeilijk...ik ben ook zwanger en bijna even ver als jij, en je zou hier nu niet mee moeten dealen...wat een horrorscenario.
Maar ook even mijn ongezouten mening: je vriend is echt een extreme klootzak. Sorry voor de harde woorden, maar in welk universum is dit normaal in een relatie, laat staan wanneer je vriendin zwanger is en je haar stress bezorgd en daarmee ook nog je ongeboren kind in gevaar brengt. Als hij dit nu al doet, op dit moment, hoe is hij dan de komende jaren als je niet zwanger bent of mss wel een x wat tegenspoed hebt in je relatie? Hij heeft blijkbaar compleet schijt aan jou en jullie kind op dit moment, wat een egoïst.
Maar jij staat dit toe, jij laat je behandelen als een voetveeg en gaat niet, en geeft hem dus geen noodzaak om wat aan zijn gedrag te doen. En als je gaat zie je of ie zn best gaat doen om je terug te krijgen, en heel eerlijk: ik denk het niet. Hij vindt het waarschijnlijk wel prima zo. Of je blijft, en hoopt dat ie ophoudt met dit gedrag....
Als je wil gaan, ga dan. Laat het niet om je baby. Je woont in Nederland dus dit komt sowieso goed. Ga naar familie, zoek een huisje, vraag alle toeslagen ect aan. Daar kom je zelfs van rond in de bijstand als je rustig aan doet, laat staan als je een baan hebt (of 1 zoekt, kinderopvang krijg je bijna geheel vergoed met een laag inkomen). En voor je kindje een omgangsregeling (uiteraard afgestemd op de leeftijd van je kindje).
Iig heel veel sterkte...
Ik zou zo graag willen dat ik een keer boos kon worden en hem wat krachtige woorden kon geven waar hij wel even over na zou denken. Maar ik ben in dat opzicht zo labiel. Ten eerste weet ik niet goed hoe ik zo iets moet zeggen en ten tweede kan ik me moeilijk uitdrukken op dat moment. Hij is volgens mij niet bang om mij te verliezen ofzo.
woensdag 1 mei 2019 om 08:11
idktentop schreef: ↑01-05-2019 07:59Dankjewel!
Ik zou zo graag willen dat ik een keer boos kon worden en hem wat krachtige woorden kon geven waar hij wel even over na zou denken. Maar ik ben in dat opzicht zo labiel. Ten eerste weet ik niet goed hoe ik zo iets moet zeggen en ten tweede kan ik me moeilijk uitdrukken op dat moment. Hij is volgens mij niet bang om mij te verliezen ofzo.
Dit zal niet alleen zo in een relatie zijn. Misschien moet je eens gaan leren om goed te communiceren en leren te zeggen wat je wilt zeggen.
Communiceren is geen wedstrijd en iets krachtig zeggen zodat de andere er over nadenkt. Communiceren is praten en luisteren naar elkaar. Je wilt niet dat hij er over nadenkt, je wilt dat hij naar je luistert, je serieus neemt en met je gaat praten.
Waarom zou je vriend niet bang zijn om je te verliezen? Je bent wel de moeder van zijn toekomstige kind.
Maak niet de fout om door voor hem dingen in te vullen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 1 mei 2019 om 08:24
Klopt, maar voor mij voelt het alsof ik wel iets krachtigs moet zeggen om hem na te laten gaan denken omdat hij niet met mij praat en dingen weg wuift. Hij neemt me niet serieus en door normaal met hem te praten doet hij dit al helemaal niet. Zou daarom ook niet weten hoe ik het dan wel moet doen.hamerhaai schreef: ↑01-05-2019 08:11Dit zal niet alleen zo in een relatie zijn. Misschien moet je eens gaan leren om goed te communiceren en leren te zeggen wat je wilt zeggen.
Communiceren is geen wedstrijd en iets krachtig zeggen zodat de andere er over nadenkt. Communiceren is praten en luisteren naar elkaar. Je wilt niet dat hij er over nadenkt, je wilt dat hij naar je luistert, je serieus neemt en met je gaat praten.
Waarom zou je vriend niet bang zijn om je te verliezen? Je bent wel de moeder van zijn toekomstige kind.
Maak niet de fout om door voor hem dingen in te vullen.
En waarom ik denk dat hij niet bang is om mij te verliezen is omdat ik en dus vele andere dit geen normaal gedrag vind. Hij kan zich niet in mij verplaatsen schijnbaar en blijft mij een slecht gevoel geven door hier mee door te gaan.
woensdag 1 mei 2019 om 10:44
idktentop schreef: ↑01-05-2019 08:24Klopt, maar voor mij voelt het alsof ik wel iets krachtigs moet zeggen om hem na te laten gaan denken omdat hij niet met mij praat en dingen weg wuift. Hij neemt me niet serieus en door normaal met hem te praten doet hij dit al helemaal niet. Zou daarom ook niet weten hoe ik het dan wel moet doen.
En waarom ik denk dat hij niet bang is om mij te verliezen is omdat ik en dus vele andere dit geen normaal gedrag vind. Hij kan zich niet in mij verplaatsen schijnbaar en blijft mij een slecht gevoel geven door hier mee door te gaan.
Er is niks wat jij kan zeggen waardoor hij ineens niet meer die egocentrische zakkenwasser is.
Echt niet. Zo werkt dat niet.
Ik zou vertrekken. Naar je pa en ma ofzo.
Liefst voor altijd weg.. maar je kan het ook voor jezelf als tijdelijk iets zien. Laat hem maar even zien dat je heus wel voor jezelf kan opkomen.
Kan jij bedenken wat je wel en niet meer wil en hoe je het zonder hem kan doen. En heb je wat steun van mensen hem om.
woensdag 1 mei 2019 om 11:55
Maar dat hoeft helemaal niet. Het is helemaal niet nodig om dingen te doen die niet bij je passen, of die je op dit moment niet lukken. Er is niks mis met gewoon stil vertrekken en met daden laten zien hoe je in deze kwestie staat, in plaats van met woorden. Wat hierboven ook wordt gezegd, dat heeft toch geen zin...al verzin je de mooiste woorden en de mooiste toon, dan zal je er nog niet mee bereiken wat je wil.idktentop schreef: ↑01-05-2019 07:59Dankjewel!
Ik zou zo graag willen dat ik een keer boos kon worden en hem wat krachtige woorden kon geven waar hij wel even over na zou denken. Maar ik ben in dat opzicht zo labiel. Ten eerste weet ik niet goed hoe ik zo iets moet zeggen en ten tweede kan ik me moeilijk uitdrukken op dat moment. Hij is volgens mij niet bang om mij te verliezen ofzo.
Je bent echt sterker dan je denkt. En ik vind het heel naar voor je dat juist nu je zwanger bent dit gebeurt, maar echt je kunt alles wat je wil. Ik las eerder ook nog een opmerking over dat je ouders je ook niet zo begrepen (geloof ik, dont shoot me if im wrong
), maar ook dat doet er niet toe: jij doet voor jezelf wat je moet doen, en meer dan een dak boven je hoofd hoeft je familie niet te zijn. Er niet over willen praten met ze, daar is ook niks mis mee.
woensdag 1 mei 2019 om 12:16
Waarom zou je hem wíllen overtuigen? Het punt is dat hij je gewoon niet serieus neemt. Hij zoekt doelbewust je grenzen op en gaat er nog overheen ook. Waar is het respect? Waar is de liefde?
Je zou er niet voor moeten vechten of schreeuwen om gehoord te worden in een relatie. Die moet gebaseerd zijn op liefde en respect. Een man die doelbewust je grenzen opzoek of overschrijdt is niet een man die je respecteert en van je houdt. Een man die je respecteert wil uit zichzelf al niet eens in de buurt komen van jouw grenzen. Die wil niet "kijken hoe ver hij kan gaan". Je gaat mensen waar je van houdt toch niet op die manier "uittesten en zien hoe ver je kan gaan".
Het is toch van de zotte dat jij moet vechten om überhaupt gehoord te worden? Om serieus genomen te worden? Dat zou toch vanzelfsprekend moeten zijn? Op deze manier zul je eeuwig strijd blijven voeren om serieus genomen te worden. Om hem eraan te herinneren niet over jouw grenzen te gaan. Dat getuigt toch alleen maar van enorm gebrek aan respect voor jou? Waarom zou je daar genoegen mee nemen?
Je zou er niet voor moeten vechten of schreeuwen om gehoord te worden in een relatie. Die moet gebaseerd zijn op liefde en respect. Een man die doelbewust je grenzen opzoek of overschrijdt is niet een man die je respecteert en van je houdt. Een man die je respecteert wil uit zichzelf al niet eens in de buurt komen van jouw grenzen. Die wil niet "kijken hoe ver hij kan gaan". Je gaat mensen waar je van houdt toch niet op die manier "uittesten en zien hoe ver je kan gaan".
Het is toch van de zotte dat jij moet vechten om überhaupt gehoord te worden? Om serieus genomen te worden? Dat zou toch vanzelfsprekend moeten zijn? Op deze manier zul je eeuwig strijd blijven voeren om serieus genomen te worden. Om hem eraan te herinneren niet over jouw grenzen te gaan. Dat getuigt toch alleen maar van enorm gebrek aan respect voor jou? Waarom zou je daar genoegen mee nemen?
woensdag 1 mei 2019 om 12:58
De communicatie tussen jullie wordt echt niet beter als je NU uit elkaar gaat. En zeker voor jullie kind zul je de eerstkomende 25 jaar met elkaar te maken hebben (direct en later meer indirect). Je moet dan juist heel goed met elkaar communiceren, want doen jullie dat niet, dan betaalt jullie kind de rekening.
Dus ga nu vooral zorgen dat jij beter uit je woorden komt. Schrijf je frustratie desnoods op en geef het hem. Ga zelf in (relatie)therapie om aan jouw aandeel te werken.
Je kunt altijd gaan.
Soms moet je geen dag langer blijven.
Soms moet je juist een dag langer blijven.
Het eerste jaar na de geboorte is voor de meeste mensen heel roerig. Je moet jezelf opnieuw leren kennen als ouder, en je partner leren kennen in de rol als ouder.
En waarom wordt jij niet wat stelliger in je antwoord?
Spreek hardop uit naar hem: schat, ik voel mij niet prettig op dit moment bij het contact tussen jullie. Wil je dat stoppen tot 3 maanden na de bevalling. (Noem iets waar jij je fijn bij voelt).
Heel concreet. En mannen (de meeste), kunnen heel concreet heel goed handelen en uitvoeren.
Zeg wat je denkt en doe wat je zegt.
Dus ga nu vooral zorgen dat jij beter uit je woorden komt. Schrijf je frustratie desnoods op en geef het hem. Ga zelf in (relatie)therapie om aan jouw aandeel te werken.
Je kunt altijd gaan.
Soms moet je geen dag langer blijven.
Soms moet je juist een dag langer blijven.
Het eerste jaar na de geboorte is voor de meeste mensen heel roerig. Je moet jezelf opnieuw leren kennen als ouder, en je partner leren kennen in de rol als ouder.
En waarom wordt jij niet wat stelliger in je antwoord?
Spreek hardop uit naar hem: schat, ik voel mij niet prettig op dit moment bij het contact tussen jullie. Wil je dat stoppen tot 3 maanden na de bevalling. (Noem iets waar jij je fijn bij voelt).
Heel concreet. En mannen (de meeste), kunnen heel concreet heel goed handelen en uitvoeren.
Zeg wat je denkt en doe wat je zegt.
vrijdag 3 mei 2019 om 07:47
Bedankt voor je reactie!Ananas schreef: ↑01-05-2019 12:58De communicatie tussen jullie wordt echt niet beter als je NU uit elkaar gaat. En zeker voor jullie kind zul je de eerstkomende 25 jaar met elkaar te maken hebben (direct en later meer indirect). Je moet dan juist heel goed met elkaar communiceren, want doen jullie dat niet, dan betaalt jullie kind de rekening.
Dus ga nu vooral zorgen dat jij beter uit je woorden komt. Schrijf je frustratie desnoods op en geef het hem. Ga zelf in (relatie)therapie om aan jouw aandeel te werken.
Je kunt altijd gaan.
Soms moet je geen dag langer blijven.
Soms moet je juist een dag langer blijven.
Het eerste jaar na de geboorte is voor de meeste mensen heel roerig. Je moet jezelf opnieuw leren kennen als ouder, en je partner leren kennen in de rol als ouder.
En waarom wordt jij niet wat stelliger in je antwoord?
Spreek hardop uit naar hem: schat, ik voel mij niet prettig op dit moment bij het contact tussen jullie. Wil je dat stoppen tot 3 maanden na de bevalling. (Noem iets waar jij je fijn bij voelt).
Heel concreet. En mannen (de meeste), kunnen heel concreet heel goed handelen en uitvoeren.
Zeg wat je denkt en doe wat je zegt.
Heb hem duidelijk gemaakt (omdat het hem toch niks uit maakt of hij wel of geen contact met haar heeft (zegt ie)) dat ik het fijner vind als hij dan geen contact met haar heeft, dat het mij een fijner gevoel geeft. Puntje bij paaltje wil hij toch niet letterlijk tegen haar zeggen ons contact stopt hier dus hij lult maar wat.
vrijdag 3 mei 2019 om 08:16
Deze vent gaat nooit naar je luisteren. Hem veranderen zal ook niet lukken. Kies dus wat je wilt: de rest van je leven zo verder? Of kies je voor jezelf en de baby?
Ik denk zelf dat weggaan heel eng en moeilijk is, maar dat dit uiteindelijk minder verdriet oplevert dan blijven!
Als je jezelf respecteert, ga dan weg! Zoek de komende tijd belangrijke spullen bij elkaar. Meld hem dan dat je weg bent en vertrek!
Probeer de komende periode rust te vinden, zodat je je weer oké voelt als je kindje geboren wordt. Zo kun je genieten van de eerste periode ipv je ellendig te voelen!
Ik denk zelf dat weggaan heel eng en moeilijk is, maar dat dit uiteindelijk minder verdriet oplevert dan blijven!
Als je jezelf respecteert, ga dan weg! Zoek de komende tijd belangrijke spullen bij elkaar. Meld hem dan dat je weg bent en vertrek!
Probeer de komende periode rust te vinden, zodat je je weer oké voelt als je kindje geboren wordt. Zo kun je genieten van de eerste periode ipv je ellendig te voelen!
vrijdag 3 mei 2019 om 11:38
Ik kan me voorstellen dat het heel erg moeilijk is om te vertrekken. Zeker nu. Aan de andere kant zou ik echt proberen zo pragmatisch mogelijk te handelen. Denk je dat het nog beter kan worden? Of verwacht je dat dit zo blijft? Niemand heeft een glazen bol. Afgaande op jouw verhaal verwacht ik niet dat dit type man ineens verandert in een respectvol en betrouwbaar exemplaar. Als dat ook jouw inschatting is en je wil daar niet mee oud worden, dan zou ik echt nu stappen ondernemen.
Liever nu en je kindje in een nieuwe (single) situatie geboren laten worden, dan jarenlang verdriet, stress en wantrouwen en alsnog uit elkaar gaan. Nu heeft je kindje er geen last van, die weet dan niet beter.
Ik hoop dat je je niet laat verlammen door deze situatie TO. Ik zou echt een knoop doorhakken (welke knoop dat ook is), maar hou je blik op de toekomst. Als jullie wel uit elkaar zouden gaan, dan gaat dat toch wel een lastige situatie worden. In dat geval moet je je bedenken wanneer je die situatie aan wil gaan. Ik zou er dan voor kiezen om dan maar zo snel mogelijk die pleister van de wond te trekken en zorgen dat je in een rustiger situatie zit tegen de tijd dat je baby wordt geboren.
Liever nu en je kindje in een nieuwe (single) situatie geboren laten worden, dan jarenlang verdriet, stress en wantrouwen en alsnog uit elkaar gaan. Nu heeft je kindje er geen last van, die weet dan niet beter.
Ik hoop dat je je niet laat verlammen door deze situatie TO. Ik zou echt een knoop doorhakken (welke knoop dat ook is), maar hou je blik op de toekomst. Als jullie wel uit elkaar zouden gaan, dan gaat dat toch wel een lastige situatie worden. In dat geval moet je je bedenken wanneer je die situatie aan wil gaan. Ik zou er dan voor kiezen om dan maar zo snel mogelijk die pleister van de wond te trekken en zorgen dat je in een rustiger situatie zit tegen de tijd dat je baby wordt geboren.
vrijdag 3 mei 2019 om 12:18
Waarom nu een levensgrootte keuze maken terwijl ze hoogzwanger is?
Ze is nu echt niet beter af in een flatje met baby. Er is gebrek aan vertrouwen, gebrek aan genegenheid, maar vooral een gebrek aan een duidelijke communicatie. En dat laatste veranderd niet als ze eenmaal uit elkaar zijn. En dan kan ze straks hun kind meegeven aan een man waarmee ze niet kan communiceren.
Ze denkt nu te weten wat ze aan hem heeft. (Weinig) Maar over n paar weken staat hun beider leven op de kop door komst baby. Niemand weet hoe dat gaat uitpakken.
TO kan ook eerst gewoon haar zaken goed gaan regelen. Dan heeft ze nog iets te doen in haar verlof. Dus de belangrijke papieren zoeken en kopiëren en alle andere dingen die belangrijk zijn voor/bij een leven als alleenstaande moeder.
Prima als TO bij haar vriend weg wil. Mij best. Maar ga met voorbedachte rade en niet vanuit emotie (en hormonen.) Denk na over de impact die het heeft op het kind. Kun je in de buurt wonen zodat kind straks op de fiets naar pa of ma kan? Ga er zeker niet vanuit dat kind maar altijd bij jou blijft wonen. Als kind besluit als tiener dat kind bij vader wil wonen, dan ben je blij dat je in de buurt woont.
Er wordt in deze relatie niet geslagen, gescholden of geschopt. Dat zijn goede redenen om direct de relatie te verbreken. Bij To speelt het gebrek aan vertrouwen en communicatie en een overvloed aan invullingen en aannames van beide kanten. Werk daar eerst aan voordat je besluit uit elkaar te gaan. En ja, je kunt ook in je eentje beginnen.
Ze is nu echt niet beter af in een flatje met baby. Er is gebrek aan vertrouwen, gebrek aan genegenheid, maar vooral een gebrek aan een duidelijke communicatie. En dat laatste veranderd niet als ze eenmaal uit elkaar zijn. En dan kan ze straks hun kind meegeven aan een man waarmee ze niet kan communiceren.
Ze denkt nu te weten wat ze aan hem heeft. (Weinig) Maar over n paar weken staat hun beider leven op de kop door komst baby. Niemand weet hoe dat gaat uitpakken.
TO kan ook eerst gewoon haar zaken goed gaan regelen. Dan heeft ze nog iets te doen in haar verlof. Dus de belangrijke papieren zoeken en kopiëren en alle andere dingen die belangrijk zijn voor/bij een leven als alleenstaande moeder.
Prima als TO bij haar vriend weg wil. Mij best. Maar ga met voorbedachte rade en niet vanuit emotie (en hormonen.) Denk na over de impact die het heeft op het kind. Kun je in de buurt wonen zodat kind straks op de fiets naar pa of ma kan? Ga er zeker niet vanuit dat kind maar altijd bij jou blijft wonen. Als kind besluit als tiener dat kind bij vader wil wonen, dan ben je blij dat je in de buurt woont.
Er wordt in deze relatie niet geslagen, gescholden of geschopt. Dat zijn goede redenen om direct de relatie te verbreken. Bij To speelt het gebrek aan vertrouwen en communicatie en een overvloed aan invullingen en aannames van beide kanten. Werk daar eerst aan voordat je besluit uit elkaar te gaan. En ja, je kunt ook in je eentje beginnen.
vrijdag 3 mei 2019 om 12:28
Hoezo zou dit te maken hebben met hormonen? Hij appt stiekem een andere vrouw. Heeft zelfs een keer stiekem met haar afgesproken terwijl hij tegen zijn vriendin zei dat hij moest overwerken. Vervolgens had hij haar geblokkeerd en nu is de nood weer hoog en haalt hij haar van de blokkade af. Vervolgens heeft die andere vrouw het over 'weer samenzijn en hoe ze daarover droomde' en wil hij weer afspreken, terwijl zijn vriendin al tig keer heeft gezegd dat ze dat stiekeme gedoe niet leuk vindt. TO krijgt onderhand op een presenteerblaadje van hem dat hij onbetrouwbaar is en schijt aan haar heeft. Die invullingen en aannames zijn er nu eenmaal omdat haar vriend stiekem zit te doen en nergens over wil praten.Ananas schreef: ↑03-05-2019 12:18Waarom nu een levensgrootte keuze maken terwijl ze hoogzwanger is?
Ze is nu echt niet beter af in een flatje met baby. Er is gebrek aan vertrouwen, gebrek aan genegenheid, maar vooral een gebrek aan een duidelijke communicatie. En dat laatste veranderd niet als ze eenmaal uit elkaar zijn. En dan kan ze straks hun kind meegeven aan een man waarmee ze niet kan communiceren.
Ze denkt nu te weten wat ze aan hem heeft. (Weinig) Maar over n paar weken staat hun beider leven op de kop door komst baby. Niemand weet hoe dat gaat uitpakken.
TO kan ook eerst gewoon haar zaken goed gaan regelen. Dan heeft ze nog iets te doen in haar verlof. Dus de belangrijke papieren zoeken en kopiëren en alle andere dingen die belangrijk zijn voor/bij een leven als alleenstaande moeder.
Prima als TO bij haar vriend weg wil. Mij best. Maar ga met voorbedachte rade en niet vanuit emotie (en hormonen.) Denk na over de impact die het heeft op het kind. Kun je in de buurt wonen zodat kind straks op de fiets naar pa of ma kan? Ga er zeker niet vanuit dat kind maar altijd bij jou blijft wonen. Als kind besluit als tiener dat kind bij vader wil wonen, dan ben je blij dat je in de buurt woont.
Er wordt in deze relatie niet geslagen, gescholden of geschopt. Dat zijn goede redenen om direct de relatie te verbreken. Bij To speelt het gebrek aan vertrouwen en communicatie en een overvloed aan invullingen en aannames van beide kanten. Werk daar eerst aan voordat je besluit uit elkaar te gaan. En ja, je kunt ook in je eentje beginnen.
vrijdag 3 mei 2019 om 12:30
Heb je uitgelegd wat dat ‘fijner gevoel’ voor jou betekend? Dat dat inhoud dat jullie minder onenigheid hebben?idktentop schreef: ↑03-05-2019 07:47Bedankt voor je reactie!
Heb hem duidelijk gemaakt (omdat het hem toch niks uit maakt of hij wel of geen contact met haar heeft (zegt ie)) dat ik het fijner vind als hij dan geen contact met haar heeft, dat het mij een fijner gevoel geeft. Puntje bij paaltje wil hij toch niet letterlijk tegen haar zeggen ons contact stopt hier dus hij lult maar wat.
Probeer als het lukt je gevoel concreter te omschrijven.
En wat zei hij toen jij zei dat je op het punt staat de relatie te beëindigen?
Ik leer, studeer en werk al het grootste deel van mijn leven voornamelijk tussen mannen. En ik heb nog nooit twee ruziënde/bekvechtende mannen over ‘gevoel’ horen praten. Ja ze hebben emoties ed. Maar als het aankomt op communicatie naar de ander, dan zijn ze directer en duidelijker. Ook heel concreet in wat ze van de ander verwachten.
vrijdag 3 mei 2019 om 12:42
Begrijp mij niet verkeerd. Ik ben het met je eens dat hij te ver gaat. Maar over dat dikgedrukte ben ik in twijfel. TO zegt niet wat ze denkt, en doet niet wat ze zegt. Zo krijgt hij heel veel ruimte.Suzan_1991 schreef: ↑03-05-2019 12:28Hoezo zou dit te maken hebben met hormonen? Hij appt stiekem een andere vrouw. Heeft zelfs een keer stiekem met haar afgesproken terwijl hij tegen zijn vriendin zei dat hij moest overwerken. Vervolgens had hij haar geblokkeerd en nu is de nood weer hoog en haalt hij haar van de blokkade af. Vervolgens heeft die andere vrouw het over 'weer samenzijn en hoe ze daarover droomde' en wil hij weer afspreken, terwijl zijn vriendin al tig keer heeft gezegd dat ze dat stiekeme gedoe niet leuk vindt. TO krijgt onderhand op een presenteerblaadje van hem dat hij onbetrouwbaar is en schijt aan haar heeft. Die invullingen en aannames zijn er nu eenmaal omdat haar vriend stiekem zit te doen en nergens over wil praten.
Pas net heeft ze hem duidelijk gezegd dat ze graag ziet dat het contact volledig stopt. In de tijd ervoor is ze daarin niet eenduidig en stellig geweest. Niet zoals ik het lees tenminste.
