Psyche
alle pijlers
Deze maatschappij
maandag 8 juli 2019 om 20:46
Ik loop enorm tegen deze maatschappij aan. De constructie ervan. En dan met name op het gebied van werk.
Ik heb best prima werk, daar is het me echt niet om te doen. Het gaat me erom dat we zo erg en zoveel móeten.
Loondienst: over het algemeen 40 uur, 25 vakantiedagen, weekenden vrij
Eigen bedrijf: meer dan 40 uur, weinig vrije tijd, nooit echt uitgewerkt
Waar doen we het voor? We werken om de vaste lasten te betalen, af en toe wat leuke dingen te doen en die 25 dagen per jaar echt even te genieten van het leven door bijv lekker op vakantie of uitstapjes (als je mazzel hebt, geldt ook zeker niet voor iedereen).
En dan nog maar te zwijgen over pensioen. Ik mag door tot ik 71 jr en 3 maanden ben, zonder de zekerheid dat ik ook echt pensioen krijg. Bizar. We geven letterlijk een gigantisch deel van ons leven voor bedrijven die niet eens van ons zijn. Die helemaal compleet losstaan van jou als mens, van onze behoeften als mens. De illusie van vrijheid is echt megagroot.
We spenderen over het algemeen te weinig tijd met onze dierbaren, te weinig tijd voor onszelf, omdat er nou eenmaal te weinig tijd ís om alles in die 2 vrije dagen in de week te proppen. Sterker nog: we zijn moe van 5 dagen werken en willen in het weekend "rust". Die ene verjaardag of gezellige BBQ of een dagje weg, hebben we gewoonweg de energie niet echt voor. Alles is een moetje. En dat is logisch. Zeker als je kinderen hebt. Hoeveel burnouts moeten er nog geconstateerd worden, voor we in gaan zien waar we mee bezig zijn? En áls we dan wel de energie hebben om echt te genieten van leuke dingen, dan mag je er maar 48 uur van genieten, want daarna begint het riedeltje opnieuw.
Als ik voor mezelf spreek, dan ben ik echt enorm ongelukkig wat dit betreft. En ik heb dit dan ook al vanaf jongs af aan. Ik mag niet weg op vakantie wanneer ik wil, ik mag niet eerder naar huis als mijn hoofd op is, ik kan niet uitslapen als mijn lichaam zegt nog moe te zijn. We gaan maar door en door.
En wie bepaalt dat voor ons eigenlijk? Een bedrijf dat geen hol geeft om jou en je net zo goed inruilt voor een ander? We hebben geen zeggeschap over ons eigen leven, ook al denken we van wel. En dat vind ik best een nare gedachte. Het is echt een illusie.
Ik vind het zo zonde. Straks als we allemaal echt oud zijn, kijken we terug op een leven die vanaf dat je 4 jaar bent al zomaar voor je wordt ingevuld door school/studie/werk. Je wordt geleefd. Het neemt zo'n groot deel van JOUW leven in beslag. En wat kunnen we anders? Wat moeten we zonder dak boven ons hoofd? Minder werken is voor de meesten geen optie financieel gezien.
Ik probeer al jaren mezelf hier overheen te zetten, omdat het nou eenmaal zo is. Maar, hier zit het knelpunt in mij waar ik echt ongelukkig van word. De sleur, de verplichtingen, geen zeggenschap hebben over MIJN leven in dit opzicht. We maken allemaal maar iets moois ervan door leuke dingen in te plannen, maar is dit het nou? Hetgeen echt belangrijk is in dit leven, kom je pas achter als de dood dichtbij komt. Hoe triest het ook klinkt. Maar, wat zullen we een spijt hebben als dat punt komt en we onze vrienden, families, kinderen niet alle tijd/liefde hebben kunnen geven die ze eigenlijk verdienden. Omdat we allemaal gevangen zitten in deze maatschappij van "we hebben het druk, geen tijd, geen energie" en dat we simpelweg minimaal 8 uur per dag van ons leven weggooien aan iets wat er niet toe doet. Ongeacht of je je baan wel/niet leuk vindt, je tijd lever je hoe dan ook in.
Hoe denken jullie hierover? Hoe kan het toch dat we zo gehaast zijn, zo uit balans?
Ik heb best prima werk, daar is het me echt niet om te doen. Het gaat me erom dat we zo erg en zoveel móeten.
Loondienst: over het algemeen 40 uur, 25 vakantiedagen, weekenden vrij
Eigen bedrijf: meer dan 40 uur, weinig vrije tijd, nooit echt uitgewerkt
Waar doen we het voor? We werken om de vaste lasten te betalen, af en toe wat leuke dingen te doen en die 25 dagen per jaar echt even te genieten van het leven door bijv lekker op vakantie of uitstapjes (als je mazzel hebt, geldt ook zeker niet voor iedereen).
En dan nog maar te zwijgen over pensioen. Ik mag door tot ik 71 jr en 3 maanden ben, zonder de zekerheid dat ik ook echt pensioen krijg. Bizar. We geven letterlijk een gigantisch deel van ons leven voor bedrijven die niet eens van ons zijn. Die helemaal compleet losstaan van jou als mens, van onze behoeften als mens. De illusie van vrijheid is echt megagroot.
We spenderen over het algemeen te weinig tijd met onze dierbaren, te weinig tijd voor onszelf, omdat er nou eenmaal te weinig tijd ís om alles in die 2 vrije dagen in de week te proppen. Sterker nog: we zijn moe van 5 dagen werken en willen in het weekend "rust". Die ene verjaardag of gezellige BBQ of een dagje weg, hebben we gewoonweg de energie niet echt voor. Alles is een moetje. En dat is logisch. Zeker als je kinderen hebt. Hoeveel burnouts moeten er nog geconstateerd worden, voor we in gaan zien waar we mee bezig zijn? En áls we dan wel de energie hebben om echt te genieten van leuke dingen, dan mag je er maar 48 uur van genieten, want daarna begint het riedeltje opnieuw.
Als ik voor mezelf spreek, dan ben ik echt enorm ongelukkig wat dit betreft. En ik heb dit dan ook al vanaf jongs af aan. Ik mag niet weg op vakantie wanneer ik wil, ik mag niet eerder naar huis als mijn hoofd op is, ik kan niet uitslapen als mijn lichaam zegt nog moe te zijn. We gaan maar door en door.
En wie bepaalt dat voor ons eigenlijk? Een bedrijf dat geen hol geeft om jou en je net zo goed inruilt voor een ander? We hebben geen zeggeschap over ons eigen leven, ook al denken we van wel. En dat vind ik best een nare gedachte. Het is echt een illusie.
Ik vind het zo zonde. Straks als we allemaal echt oud zijn, kijken we terug op een leven die vanaf dat je 4 jaar bent al zomaar voor je wordt ingevuld door school/studie/werk. Je wordt geleefd. Het neemt zo'n groot deel van JOUW leven in beslag. En wat kunnen we anders? Wat moeten we zonder dak boven ons hoofd? Minder werken is voor de meesten geen optie financieel gezien.
Ik probeer al jaren mezelf hier overheen te zetten, omdat het nou eenmaal zo is. Maar, hier zit het knelpunt in mij waar ik echt ongelukkig van word. De sleur, de verplichtingen, geen zeggenschap hebben over MIJN leven in dit opzicht. We maken allemaal maar iets moois ervan door leuke dingen in te plannen, maar is dit het nou? Hetgeen echt belangrijk is in dit leven, kom je pas achter als de dood dichtbij komt. Hoe triest het ook klinkt. Maar, wat zullen we een spijt hebben als dat punt komt en we onze vrienden, families, kinderen niet alle tijd/liefde hebben kunnen geven die ze eigenlijk verdienden. Omdat we allemaal gevangen zitten in deze maatschappij van "we hebben het druk, geen tijd, geen energie" en dat we simpelweg minimaal 8 uur per dag van ons leven weggooien aan iets wat er niet toe doet. Ongeacht of je je baan wel/niet leuk vindt, je tijd lever je hoe dan ook in.
Hoe denken jullie hierover? Hoe kan het toch dat we zo gehaast zijn, zo uit balans?
dinsdag 9 juli 2019 om 14:17
Yep, het ligt altijd aan een ander. Leuke mensen zijn dat.GenieInABottle schreef: ↑09-07-2019 14:14Nee, dat is de wereld van mensen die zich profileren als professional die andere ervaringen, meningen en kennis ondergeschikt vinden aan die van zichzelf. En als er inhoudelijk niets meer te winnen is, dan legt ook zo'n professional de verantwoordelijkheid buiten zichzelf en de klant.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:20
Die slimme mensen hebben ook vast een makkelijke baan. Allemaal.GenieInABottle schreef: ↑09-07-2019 14:17Je bedoelt dat je heel wat meningen leest die je beter uitkomen?
En om je gerust te stellen, het is niet alleen visie hoor. Er zijn heel wat hele slimme mensen die daar behoorlijk wat onderzoek naar gedaan hebben.
Wat is trouwens een 'moeilijke' baan?
dinsdag 9 juli 2019 om 14:25
Nee ik bedoel dat ik genoeg reacties zie waaruit blijkt dat ze TO wel begrijpen.GenieInABottle schreef: ↑09-07-2019 14:17Je bedoelt dat je heel wat meningen leest die je beter uitkomen?
En om je gerust te stellen, het is niet alleen visie hoor. Er zijn heel wat hele slimme mensen die daar behoorlijk wat onderzoek naar gedaan hebben.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:25
En makkelijke leidinggevenden, en zijn vast ook voortgekomen uit een makkelijk nest, zonder zorgen. En daardoor missen ze empathisch vermogen, kunnen ze niet lezen, hebben ze een tunnelvisie, een partner die hen thuis ontlast zodat ze dit kunnen doen, een riant inkomen en nog veel meer. En waarschijnlijk zijn het dan ook nog gewoon narcisten hoor.nessemeisje schreef: ↑09-07-2019 14:20Die slimme mensen hebben ook vast een makkelijke baan. Allemaal.
Wat is trouwens een 'moeilijke' baan?
dinsdag 9 juli 2019 om 14:27
GenieInABottle schreef: ↑09-07-2019 14:25En makkelijke leidinggevenden, en zijn vast ook voortgekomen uit een makkelijk nest, zonder zorgen. En daardoor missen ze empathisch vermogen, kunnen ze niet lezen, hebben ze een tunnelvisie, een partner die hen thuis ontlast zodat ze dit kunnen doen, een riant inkomen en nog veel meer. En waarschijnlijk zijn het dan ook nog gewoon narcisten hoor.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:28
Yep, nooit tegenslag gehad, álles van een leien dakje. Álles is ze aan komen waaien en die arme empatische, hooggevoelige werknemers met énorm rechtvaardigheids- en verantwoordelijkheidsgevoel maar ploeteren. Zo oneerlijk.GenieInABottle schreef: ↑09-07-2019 14:25En makkelijke leidinggevenden, en zijn vast ook voortgekomen uit een makkelijk nest, zonder zorgen. En daardoor missen ze empathisch vermogen, kunnen ze niet lezen, hebben ze een tunnelvisie, een partner die hen thuis ontlast zodat ze dit kunnen doen, een riant inkomen en nog veel meer. En waarschijnlijk zijn het dan ook nog gewoon narcisten hoor.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:30
Als je bereid bent om met minder inkomen genoegen te nemen, hoef je echt niet 40 uur te (blijven) werken.
Ik heb diverse single collega's die 32 uur werken ipv 40.
En je kunt altijd sparen om eerder met pensioen te gaan. Bij sommige pensioenfondsen kun je je pensioen naar voren halen.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:31
Je bedoelt nog steeds dat je reacties leest die meer bij jou aansluiten en die je daardoor minder uitnodigen om een ander te beschuldigen van slecht lezen en meer ongein? Dus nog steeds reacties die aansluiten bij de manier waarop jij vindt dat to gelezen zou moeten worden. Jouw perceptie is maar een hoor. En die is niet beter en of slechter dan die van een ander. De manier waarop je anderen maar even op hun plek probeert te zetten is m.i. een zwaktebod. Jammer.
Ik begrijp To heel erg goed hoor. En To heeft heel veel keuzes die ze kan maken om een leven te creëren waar ze veel gelukkiger van wordt.
Haar gevoel kan ik me best voorstellen. Aan To de keuze of ze daarin wil blijven hangen of dat ze haar eigen keuzemogelijkheden eens goed gaat onderzoeken waardoor ze haar eigen leven een stuk aangenamer kan maken zonder afhankelijk te zijn van eigen bedachte etiketjes en zonder te gaan zitten wachten dat de rest van de maatschappij veranderd.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:33
Precies. Tegenslag en verdriet horen bij het leven.watdachtjehiervan schreef: ↑09-07-2019 13:29Ik snap je TO. Daarbij krijg je te maken met overlijden van je naasten, ziektes en weet ik het wat nog allemaal meer. Ik vind het leven dan ook niet altijd echt leuk. En dan werk ik niet eens 40 uur en doe ik werk dat ik leuk vind.
Soms lijkt het of je het niet meer aan kunt, maar dat gaat vanzelf wel weer over.
Als er alleen hoogtepunten in je leven zijn, zijn die zó gewoon, dat je ze heel gewoon vindt.
Zonder zwart zou er geen wit bestaan.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:36
Het zal ook wel een beetje liggen aan je lasten of minder werken een mogelijkheid is. Of sparen.amarna schreef: ↑09-07-2019 14:30Als je bereid bent om met minder inkomen genoegen te nemen, hoef je echt niet 40 uur te (blijven) werken.
Ik heb diverse single collega's die 32 uur werken ipv 40.
En je kunt altijd sparen om eerder met pensioen te gaan. Bij sommige pensioenfondsen kun je je pensioen naar voren halen.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:39
dinsdag 9 juli 2019 om 14:39
Pas op. Straks krijgen de sterrenkindertjes hier een burn out. Door het Viva forumnessemeisje schreef: ↑09-07-2019 14:28Yep, nooit tegenslag gehad, álles van een leien dakje. Álles is ze aan komen waaien en die arme empatische, hooggevoelige werknemers met énorm rechtvaardigheids- en verantwoordelijkheidsgevoel maar ploeteren. Zo oneerlijk.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:39
Ik herken het ook wat je schrijft en denk daar ook regelmatig over na. Ik werk ook 40 uur en dat is inderdaad veel. Ik ben alleenstaand, dus ik zou ook niet makkelijk minder kunnen werken. Al zijn er wel wat opties. Zoals heel klein gaan wonen, in een tiny house bijvoorbeeld. Dat gaat alleen niet overal zo makkelijk; niet elke gemeente staat er voor open.
Maar hoe minder geld je spendeert, hoe minder geld je nodig hebt natuurlijk. De meeste mensen willen ook een hoop zoals regelmatig op vakantie, een groot huis, auto's en een hoop abonnementen en dat kost nou eenmaal geld. Als je dat allemaal niet zo hoeft, dan scheelt dat natuurlijk wel.
Maar hoe minder geld je spendeert, hoe minder geld je nodig hebt natuurlijk. De meeste mensen willen ook een hoop zoals regelmatig op vakantie, een groot huis, auto's en een hoop abonnementen en dat kost nou eenmaal geld. Als je dat allemaal niet zo hoeft, dan scheelt dat natuurlijk wel.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:40
Of je maakt keuzes waardoor je minder lasten hebt. Of je gaat op zoek naar een andere baan, doet misschien nog wel een of andere opleiding om dat te bereiken (of om promotie te maken), verhuurt een deel van het huis, verdiept zich in mogelijkheden om passief inkomen te vergaren, .... Mogelijkheden moet je vaak zelf creëren.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:44
Nee, dat is niet wat ik bedoel. Ik ervaar juist van jou een oordelende houding waarom zij niet zou moeten voelen wat ze nu voelt. Nu ook weer in je laatste alinea. Even toon je begrip om vervolgens weer tot oordelen over te gaan.GenieInABottle schreef: ↑09-07-2019 14:31Je bedoelt nog steeds dat je reacties leest die meer bij jou aansluiten en die je daardoor minder uitnodigen om een ander te beschuldigen van slecht lezen en meer ongein? Dus nog steeds reacties die aansluiten bij de manier waarop jij vindt dat to gelezen zou moeten worden. Jouw perceptie is maar een hoor. En die is niet beter en of slechter dan die van een ander. De manier waarop je anderen maar even op hun plek probeert te zetten is m.i. een zwaktebod. Jammer.
Ik begrijp To heel erg goed hoor. En To heeft heel veel keuzes die ze kan maken om een leven te creëren waar ze veel gelukkiger van wordt.
Haar gevoel kan ik me best voorstellen. Aan To de keuze of ze daarin wil blijven hangen of dat ze haar eigen keuzemogelijkheden eens goed gaat onderzoeken waardoor ze haar eigen leven een stuk aangenamer kan maken zonder afhankelijk te zijn van eigen bedachte etiketjes en zonder te gaan zitten wachten dat de rest van de maatschappij veranderd.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:45
En als je dat allemaal wel graag wil hebben, dan zitten daar dus consequenties aan. En als dat dan toch wel heel veel blijkt te zijn, dan zul je toch echt moeten bedenken of dat huis, die auto, familie een straat verder of die verre vakantie dat waard is.Heleris schreef: ↑09-07-2019 14:39Ik herken het ook wat je schrijft en denk daar ook regelmatig over na. Ik werk ook 40 uur en dat is inderdaad veel. Ik ben alleenstaand, dus ik zou ook niet makkelijk minder kunnen werken. Al zijn er wel wat opties. Zoals heel klein gaan wonen, in een tiny house bijvoorbeeld. Dat gaat alleen niet overal zo makkelijk; niet elke gemeente staat er voor open.
Maar hoe minder geld je spendeert, hoe minder geld je nodig hebt natuurlijk. De meeste mensen willen ook een hoop zoals regelmatig op vakantie, een groot huis, auto's en een hoop abonnementen en dat kost nou eenmaal geld. Als je dat allemaal niet zo hoeft, dan scheelt dat natuurlijk wel.
Door dan te roepen "ik moet veel van deze maatschappij" maakt men het zich alleen maar moeilijker.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:47
Ook een goedkope woning neemt een groot deel van je salaris in. Ik weet niet hoe het bij anderen is maar ik ben afhankelijk van mijn auto ivm met mijn werk.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:49
Je zou kunnen overwegen een baan te zoeken waarbij een auto niet noodzakelijk is.
In mogelijkheden denken ipv in onmogelijkheden!
dinsdag 9 juli 2019 om 14:50
Wat heeft mijn zelfstandigheid in werken of het inkomen van mijn partner precies te maken met wat de wetenschap totnogtoe weet over burn-outs?
Maar ik wil je er best wat vertellen hoor, als je daar behoefte aan hebt.
Ik begon op mijn 15e met werken. Meteen volle mep fulltime naast school, en vanaf mijn 17e fulltime + bijbaan + avondschool. Ik was te jong en had daardoor geen recht op bijstand, geen recht op een sociale huurwoning, en toeslagen ed bestonden überhaupt nog niet. Ik was een thuis ontvlucht dat gevaarlijk voor me was, en ik had dus weinig opties dan me voor minimumloon helemaal een slag in de rondte te werken om in mijn veel te dure gedeelde vrije sector huurwoning te kunnen wonen. Op bijbaandagen kon ik gelukkig daar eten, want zelfs daar was regelmatig geen geld voor.
Je kunt dan twee dingen doen. Jezelf een slachtoffer van die ellendige kutmaatschappij blijven voelen, of focussen op het creëren van een beter leven voor jezelf. Ik besloot voor de tweede optie te gaan.
Inmiddels ben ik decennia verder. Ik ben de kostwinner in mijn huishouden en ik heb verantwoordelijk werk waarvoor ik mijn decennia aan werkervaring en avondstudies goed in kan zetten. En dat ondanks dat ik inmiddels ook arbeidsgehandicapt ben, en dus ook had kunnen kiezen voor WIA of de slachtofferrol.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:50
Dat jij dat leest en ervaart zegt meer over jou en jouw mening over mij, dan wat er feitelijk staat.
Misschien toch eens overwegen om anderen niet zo snel van slecht lezen te betichten en eerst je eigen leesvaardigheden eens onder de loep te nemen.
dinsdag 9 juli 2019 om 14:59
Ben het helemaal met je eens.
Heb enige periode geprobeerd het anders te doen, had bv geen baan echter zaten hier ook haken en ogen, onbegrip etc aan.
De hele monetaire geldsysteem waarin banken het alleenrecht hebben en geld uit schulden ontstaat daar kan ik mijn hoofd ook zo over breken
Weet ook niet hoe ik dit voor iig voor mijzelf kan veranderen.
Ergens oa zelfvoorzienend opnieuw beginnen spookt ook steeds door mijn hoofd.
Heb enige periode geprobeerd het anders te doen, had bv geen baan echter zaten hier ook haken en ogen, onbegrip etc aan.
De hele monetaire geldsysteem waarin banken het alleenrecht hebben en geld uit schulden ontstaat daar kan ik mijn hoofd ook zo over breken
Weet ook niet hoe ik dit voor iig voor mijzelf kan veranderen.
Ergens oa zelfvoorzienend opnieuw beginnen spookt ook steeds door mijn hoofd.
dinsdag 9 juli 2019 om 15:00
Ik heb een goede baan en goede opleiding. Ik werk 36 uur en mantelzorger. Blijft dus niet veel ruimte over. Aan verdienen is op een gegeven moment een plafond bereikt want er valt niet tegenop te verdienen. Je moet ook nog leven en anders heb je geen hersteltijd meer waardoor je uitgeput raakt. En een burn-out krijgt wat vast aan je persoonlijkheid ligt.GenieInABottle schreef: ↑09-07-2019 14:40Of je maakt keuzes waardoor je minder lasten hebt. Of je gaat op zoek naar een andere baan, doet misschien nog wel een of andere opleiding om dat te bereiken (of om promotie te maken), verhuurt een deel van het huis, verdiept zich in mogelijkheden om passief inkomen te vergaren, .... Mogelijkheden moet je vaak zelf creëren.
Maar het gaat niet over mij, maar over --TO, genoeg mensen voor wie het herkenbaar is.
dinsdag 9 juli 2019 om 15:01
En waar vind jij jezelf onder vallen? Daar tussenin, op veilig gebied? Niet meer niet minder?nessemeisje schreef: ↑09-07-2019 14:28Yep, nooit tegenslag gehad, álles van een leien dakje. Álles is ze aan komen waaien en die arme empatische, hooggevoelige werknemers met énorm rechtvaardigheids- en verantwoordelijkheidsgevoel maar ploeteren. Zo oneerlijk.
