Kinderen
alle pijlers
Puber van 15 erg aanwezig
zaterdag 14 september 2019 om 08:31
Hallo allemaal, hier een puberzoon van 15 jaar in huis, en hij bepaalt de sfeer zo. Of in ieder geval ben ik er heel gevoelig voor.
Hij is heel snel boos ineens, net morst hij wat melk en meteen vloeken. Hij is nogal slordig en veel kwijt, en dan moet het hele huis weten dat hij iets zoekt, wij hebben dat dan sowieso kwijt gemaakt. Elke tegenslag ligt aan een ander. Elke ochtend gaat hij te laat de deur uit naar school, huiswerk doet hij niet terwijl hij al is blijven zitten. Hij maakt lawaai en schreeuwt en wil de hele dag met z'n vrienden zijn en geen huiswerk doen. Hij is ook voortdurend boos op z'n broertje. En hij gaat heel laat naar bed waardoor we geen moment rust meer hebben op de dag. En hij maakt een vreselijke bende in huis die hij natuurlijk niet opruimt.
Ik vind dit heel heftig hoor. Ben ik hier extra gevoelig voor of is dit ook inderdaad heel zwaar? Ik ben erg sfeergevoelig. Hoe maak ik het voor mezelf een beetje leefbaar? Positieve punten heeft hij ook wel, maar ik vind bovenstaand verhaal momenteel erg overheersend.
Hij is heel snel boos ineens, net morst hij wat melk en meteen vloeken. Hij is nogal slordig en veel kwijt, en dan moet het hele huis weten dat hij iets zoekt, wij hebben dat dan sowieso kwijt gemaakt. Elke tegenslag ligt aan een ander. Elke ochtend gaat hij te laat de deur uit naar school, huiswerk doet hij niet terwijl hij al is blijven zitten. Hij maakt lawaai en schreeuwt en wil de hele dag met z'n vrienden zijn en geen huiswerk doen. Hij is ook voortdurend boos op z'n broertje. En hij gaat heel laat naar bed waardoor we geen moment rust meer hebben op de dag. En hij maakt een vreselijke bende in huis die hij natuurlijk niet opruimt.
Ik vind dit heel heftig hoor. Ben ik hier extra gevoelig voor of is dit ook inderdaad heel zwaar? Ik ben erg sfeergevoelig. Hoe maak ik het voor mezelf een beetje leefbaar? Positieve punten heeft hij ook wel, maar ik vind bovenstaand verhaal momenteel erg overheersend.
zaterdag 14 september 2019 om 08:52
Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 08:42Hij wisselt enorm van humeur. Hij kan ook heel blij en vrolijk zijn. Ik weet inderdaad niet of er iets speelt. Hij is erg klein van stuk en lijkt daar ineens wel onder te lijden. Verder zou ik het niet weten. Sociaal lijkt het erg goed te gaan.
Bedenk dat dat humeur in hém zit een niet tegen jou is gericht. Hij moet dealen met dat humeur. Laat direct langs je af glijden, zijn puberteit, zijn probleem, zijn verantwoordelijkheid.
Ben er voor hem als hij dat nodig heeft, maar vraag hem niet steeds zijn humeur aan te passen op jou.
zaterdag 14 september 2019 om 08:52
Ook puber.
zaterdag 14 september 2019 om 08:54
Ik lees dat je vooral last hebt van de sfeer, omdat dingen bij jou gewoon langer blijven hangen.
Hij brult even en is het kwijt, en jij draagt het veel langer mee. De vorige episode hangt nog in je lijf, en hoppa, daar gaan we weer. Zoiets?
Het lijkt mij vooral een verschil in karakter/communicatiestijl.
Introvert vs extravert.
Lastig voor je
Zou het helpen om die episodes wat meer van op een afstand te bekijken?
Een soort helicopter visie, of als een observator van de soort 'puber'. Dus objectief bkijken wat er gebeurt, zonder dat het jou persoonlijk raakt.
Hij brult even en is het kwijt, en jij draagt het veel langer mee. De vorige episode hangt nog in je lijf, en hoppa, daar gaan we weer. Zoiets?
Het lijkt mij vooral een verschil in karakter/communicatiestijl.
Introvert vs extravert.
Lastig voor je
Zou het helpen om die episodes wat meer van op een afstand te bekijken?
Een soort helicopter visie, of als een observator van de soort 'puber'. Dus objectief bkijken wat er gebeurt, zonder dat het jou persoonlijk raakt.
zaterdag 14 september 2019 om 08:57
En ik vond het, al liet ik dat als puber nooit merken, echt heel fijn wanneer mijn moeder liet merken dat ze me toch wel heel lief vond. Een lief briefje in mijn tas, soms dwong ze gewoon af dat ze me een knuffel of een kus gaf, of bracht ze een bakje van mijn lievelingschips als ik op mijn kamer zat ofzo. Natuurlijk onderging ik dat neutraal/met een houding van "doet me niks", maar ik vond het stiekem heel fijn en denk er met veel liefde aan terug 
.
.
zaterdag 14 september 2019 om 08:58
Dit is inderdaad waar. Ik ben heel rustig van karakter (maar maak me dus erg druk), en hij is absoluut extravert. Als baby al.Idrisindra schreef: ↑14-09-2019 08:54Ik lees dat je vooral last hebt van de sfeer, omdat dingen bij jou gewoon langer blijven hangen.
Hij brult even en is het kwijt, en jij draagt het veel langer mee. De vorige episode hangt nog in je lijf, en hoppa, daar gaan we weer. Zoiets?
Het lijkt mij vooral een verschil in karakter/communicatiestijl.
Introvert vs extravert.
Lastig voor je
Zou het helpen om die episodes wat meer van op een afstand te bekijken?
Een soort helicopter visie, of als een observator van de soort 'puber'. Dus objectief bkijken wat er gebeurt, zonder dat het jou persoonlijk raakt.
zaterdag 14 september 2019 om 09:00
Wat ik al zei, loslaten. Er zijn maar weinig puberdrama's jouw energie waard. Als hij zijn fietssleutel kwijt is, hoef jij echt niet in de stress te schieten. Laat het hem zelf maar oplossen. Zijn probleem, hou het daar. Scheelt je een hoop energie.Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 08:45Maar dat is dus juist wat ik zo moeilijk vind. Ik kan niet zomaar schakelen. Na een ruzie/geschreeuw van hem heb ik hersteltijd nodig terwijl hij het al weer kwijt is. Hoe doe ik dat dan?
Beperk wel wat je van hem pikt tijdens een boze bui. Laat hem desnoods boven uitrazen. En gun jezelf ook een fatsoenlijke afkoelperiode. Aan geforceerde gezelligheid heeft niemand iets.
zaterdag 14 september 2019 om 09:01
Zelf vind ik dat mijn pubers goed gedrag moeten vertonen omdat ze zelf inzien dat dat beter is, niet uit angst voor straf.
Onze kinderen krijgen nooit straf. Als dingen even niet lopen hoe wij dat graag zouden willen dan stellen we de regels weer even heel duidelijk opnieuw.
Met een goed plan mogen ze alles. Wat inhoud dat ze zelf heel goed moeten nadenken over hoe ze iets gaan doen en regelen als ze bijvoorbeeld naar iets toe willen wat ze nog nooit gedaan hebben. Hoe ze het vervoer regelen, hoe laat ze heen en terug gaan, met wie ze gaan, wie waarvoor verantwoordelijk is. Afhankelijk van het plan krijgen ze toestemming en dan verwachten wij dat zij zich aan hun plan houden. Loopt dat fout, dan moet het volgende plan beter of vinden wij dat ze nog niet in staat zijn zoiets te overzien en mogen ze niet meer zonder meer zoiets doen.
Straf voor de dingen die fout lopen krijgen ze nooit. Ze leren veel van dingen die fout lopen.
Onze kinderen krijgen nooit straf. Als dingen even niet lopen hoe wij dat graag zouden willen dan stellen we de regels weer even heel duidelijk opnieuw.
Met een goed plan mogen ze alles. Wat inhoud dat ze zelf heel goed moeten nadenken over hoe ze iets gaan doen en regelen als ze bijvoorbeeld naar iets toe willen wat ze nog nooit gedaan hebben. Hoe ze het vervoer regelen, hoe laat ze heen en terug gaan, met wie ze gaan, wie waarvoor verantwoordelijk is. Afhankelijk van het plan krijgen ze toestemming en dan verwachten wij dat zij zich aan hun plan houden. Loopt dat fout, dan moet het volgende plan beter of vinden wij dat ze nog niet in staat zijn zoiets te overzien en mogen ze niet meer zonder meer zoiets doen.
Straf voor de dingen die fout lopen krijgen ze nooit. Ze leren veel van dingen die fout lopen.
zaterdag 14 september 2019 om 09:02
.Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 08:42Hij wisselt enorm van humeur. Hij kan ook heel blij en vrolijk zijn. Ik weet inderdaad niet of er iets speelt. Hij is erg klein van stuk en lijkt daar ineens wel onder te lijden. Verder zou ik het niet weten. Sociaal lijkt het erg goed te gaan.
Praat met hem dan! Geef terug wat je aan hem ziet en vraag hem of hij zich wel goed voelt. Heb het erover!
En daarnaast grenzen stellen, hoe gaan we om met boosheid en chagrijnig zijn en niet lekker in ons vel zitten? Het is rot en vervelend als je je zo voelt, het geeft ook niet als je je zo voelt al kan het wel zwaar zijn voor jezelf, maar het is geen vrijbrief om tegen iedereen te gaan lopen schreeuwen. Maar daarnaast, wat doe je wél als je je zo voelt? Hoe ga jijzelf ermee om als je niet lekker in je vel zit? Hoe doet je man dat? Waar heeft je kind behoefte aan?
anoniem_365339 wijzigde dit bericht op 14-09-2019 09:03
9.49% gewijzigd
zaterdag 14 september 2019 om 09:02
zaterdag 14 september 2019 om 09:03
ik heb die leeftijd net achter de rug (jongste is nu 17) en ik accepteerde dat gedrag niet.
Simpel. Je vloekt niet, je hebt geen grote mond tegen mij en als je je niet kunt gedragen dan ga je maar boven zitten.
En pick your battles en laat ook los. Over alles wat een stront vervelende puber doet maar een ding maken wordt het niet beter en gezelliger op thuis.
En kinderachtige sancties als geen telefoon mee naar school werken alleen maar averechts.
Te laat komen ? Niet jouw probleem, dat heeft , als het goed is, consequenties voor hem. Hier was het dan om 0800 uur melden en er zullen vast ergere gevolgen zijn bij herhaaldelijk ongeoorloofd te laat zijn.
Herrie ? Je houdt je maar in en ander opzouten naar boven. Mijn huis, dus je gedraagt je maar.
Rommel ruim je op anders vind je het in je bed of kliko (en ja.. dat doe ik ook echt).
Geen huiswerk maken is niet naar buiten naar je vrienden. Als hij al is blijven zitten zou ik daar wel consequent in zijn. Je gaat niet uit dwarsheid je toekomst vergooien.
En het is een puber.. die schopt tegen alles en iedereen aan.. die vinden alles en vooral jou als ouder mega stom. Ik had er 3.. ieder kind puberde op zijn/haar eigen manier en had een andere aanpak nodig.
Respect, grenzen, consequent zijn en vrijheid waren de kernwoorden hier. Eventuele straffen alleen maar dingen die haalbaar en uitvoerbaar waren, en niet dat flauwe gedoe van je telefoon niet mee naar school.
Ik laat me niet uitschelden, je hebt respect voor mijn spullen en je houd je handen thuis..
Probeer eens een rustig moment te pakken en ga eens om tafel. Maak eens afspraken die voor beiden werken.
Simpel. Je vloekt niet, je hebt geen grote mond tegen mij en als je je niet kunt gedragen dan ga je maar boven zitten.
En pick your battles en laat ook los. Over alles wat een stront vervelende puber doet maar een ding maken wordt het niet beter en gezelliger op thuis.
En kinderachtige sancties als geen telefoon mee naar school werken alleen maar averechts.
Te laat komen ? Niet jouw probleem, dat heeft , als het goed is, consequenties voor hem. Hier was het dan om 0800 uur melden en er zullen vast ergere gevolgen zijn bij herhaaldelijk ongeoorloofd te laat zijn.
Herrie ? Je houdt je maar in en ander opzouten naar boven. Mijn huis, dus je gedraagt je maar.
Rommel ruim je op anders vind je het in je bed of kliko (en ja.. dat doe ik ook echt).
Geen huiswerk maken is niet naar buiten naar je vrienden. Als hij al is blijven zitten zou ik daar wel consequent in zijn. Je gaat niet uit dwarsheid je toekomst vergooien.
En het is een puber.. die schopt tegen alles en iedereen aan.. die vinden alles en vooral jou als ouder mega stom. Ik had er 3.. ieder kind puberde op zijn/haar eigen manier en had een andere aanpak nodig.
Respect, grenzen, consequent zijn en vrijheid waren de kernwoorden hier. Eventuele straffen alleen maar dingen die haalbaar en uitvoerbaar waren, en niet dat flauwe gedoe van je telefoon niet mee naar school.
Ik laat me niet uitschelden, je hebt respect voor mijn spullen en je houd je handen thuis..
Probeer eens een rustig moment te pakken en ga eens om tafel. Maak eens afspraken die voor beiden werken.
zaterdag 14 september 2019 om 09:06
Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 08:55Het station van 'huiswerk maken moet' zijn we allang gepasseerd. Het lukt me écht niet meer om dat voor elkaar te krijgen. Hij maakt daar zo een verschrikkelijk drama van
Dank voor jullie reacties.
Wie maakte het drama eerst?
Ik heb me nog nooit met het huiswerk bemoeit vanaf de brugklas al niet. Onze boodschap: wij verwachten dat je je huiswerk maakt. Wanneer en hoe regelden ze zelf. School controleerde dat, dus waarom zou ik me daar mee bezighouden?
zaterdag 14 september 2019 om 09:09
het is niet iets vrijblijvends school.. Als het zo'n gedoe is, dan zou ik huiswerkbegeleiding inschakelen.. Kost geld maar levert het dubbel en dwars op. Jij geen drama meer en hij kies vast eieren voor zijn geld.Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 08:55Het station van 'huiswerk maken moet' zijn we allang gepasseerd. Het lukt me écht niet meer om dat voor elkaar te krijgen. Hij maakt daar zo een verschrikkelijk drama van
Dank voor jullie reacties.
zaterdag 14 september 2019 om 09:11
Andersom schreef: ↑14-09-2019 09:01Zelf vind ik dat mijn pubers goed gedrag moeten vertonen omdat ze zelf inzien dat dat beter is, niet uit angst voor straf.
Onze kinderen krijgen nooit straf. Als dingen even niet lopen hoe wij dat graag zouden willen dan stellen we de regels weer even heel duidelijk opnieuw.
Met een goed plan mogen ze alles. Wat inhoud dat ze zelf heel goed moeten nadenken over hoe ze iets gaan doen en regelen als ze bijvoorbeeld naar iets toe willen wat ze nog nooit gedaan hebben. Hoe ze het vervoer regelen, hoe laat ze heen en terug gaan, met wie ze gaan, wie waarvoor verantwoordelijk is. Afhankelijk van het plan krijgen ze toestemming en dan verwachten wij dat zij zich aan hun plan houden. Loopt dat fout, dan moet het volgende plan beter of vinden wij dat ze nog niet in staat zijn zoiets te overzien en mogen ze niet meer zonder meer zoiets doen.
Straf voor de dingen die fout lopen krijgen ze nooit. Ze leren veel van dingen die fout lopen.
zo doen wij het ook ongeveer. Ik heb pubers met autisme dus iets meer begeleiding eromheen maar in grote lijnen dit. En natuurlijk hebben ze echt pubergedrag, met grote monden etc.. maar dat escaleert hier zelden en hele rare dingen halen ze niet uit. Laatste keer dat ik staf heb moeten geven kan ik me niet meer heugen.. straf werkt meestal averechts. Ik ben consequent en duidelijk en dat werkt
zaterdag 14 september 2019 om 09:14
Op het moment dat school bij jou aan de bel trekt omdat je kind het echt verdomd, zal je je er toch mee moeten bemoeien. Althans, dat vind ik. Dan blijkt namelijk dat je kind er toch hulp bij nodig heeft. Dus dan regel je dat je kind op een vaste tijd aan de keukentafel zit zodat je kan helpen. Daar wordt bij gegrond, maar het is dan ook duidelijk dat je er voor hem/haar bent.
zaterdag 14 september 2019 om 09:15
Alsof je hele leven in puin ligt als je als vijftienjarige je huiswerk niet maakt. Bijzonder!
Beter ga je op zoek naar de reden waarom het niet vanzelf lukt met dat huiswerk.
Toen het bij onze zoon allemaal niet lukte, was school gelukkig heel begripvol. School en wij zagen eerder onvermogen dan dwars gedrag.
zaterdag 14 september 2019 om 09:15
Doe hem op een sport, daar kan hij energie kwijt en leert ook tegelijkertijd omgaan met autoriteit en sociaal gedrag.
Als dat niet genoeg helpt, via de gemeente (wijkteam) een gezinscoach vragen. Dit gaat jou boven de pet.
En af en toe professionele hulp vragen is heel normaal. Iedereen maakt het in zijn/haar leven wel een keer mee.
Als dat niet genoeg helpt, via de gemeente (wijkteam) een gezinscoach vragen. Dit gaat jou boven de pet.
En af en toe professionele hulp vragen is heel normaal. Iedereen maakt het in zijn/haar leven wel een keer mee.
zaterdag 14 september 2019 om 09:17
yette schreef: ↑14-09-2019 09:14Op het moment dat school bij jou aan de bel trekt omdat je kind het echt verdomd, zal je je er toch mee moeten bemoeien. Althans, dat vind ik. Dan blijkt namelijk dat je kind er toch hulp bij nodig heeft. Dus dan regel je dat je kind op een vaste tijd aan de keukentafel zit zodat je kan helpen. Daar wordt bij gegrond, maar het is dan ook duidelijk dat je er voor hem/haar bent.
Of niet. Om de relatie met je kind goed te houden is het soms beter om dit stukje dan uit te besteden aan derden. Zeker als het, zoals bij TO, al te ver geëscaleerd is.
zaterdag 14 september 2019 om 09:19
Huiswerkbegeleiding (betaald) zou ik zeker naar kijken TO, dan neemt het bij jezelf waarschijnlijk al heel wat stress en zorgen weg. En soms is er op school ook wel het een en ander mogelijk. Ik heb als mentor in een lokaal een soort 'studiemiddag' in de week. Ik zit daar dan gewoon zelf te werken en 'mijn' leerlingen mogen daar ook komen zitten om rustig hun huiswerk te maken. Zoals eentje zei "ik vind het ook wel zielig dat ik altijd thuis zit te mopperen, dan ben ik liever chagrijnig op school" 
. Soms zorg ik voor thee en koekjes. De enige regel is dat ik niet ga zitten babysitten of controleren wat je doet. Je komt om te werken. Ga je alleen op je telefoon zitten dan ben je dus niet welkom. Maargoed, voor leerlingen die echt niet willen is betaalde huiswerkbegeleiding met meer stok achter de deur waarschijnlijk een stuk effectiever. Ik zou daar zeker eens naar kijken.
. Soms zorg ik voor thee en koekjes. De enige regel is dat ik niet ga zitten babysitten of controleren wat je doet. Je komt om te werken. Ga je alleen op je telefoon zitten dan ben je dus niet welkom. Maargoed, voor leerlingen die echt niet willen is betaalde huiswerkbegeleiding met meer stok achter de deur waarschijnlijk een stuk effectiever. Ik zou daar zeker eens naar kijken.
zaterdag 14 september 2019 om 09:20
Ik vind het gedrag niet gewoon puberaal.
En als dat het wel was, dan is de impact op jou niet meer gezond.
Of hij nu wel of niet te pubberig is, ik denk echt dat je professionele hulp moet zoeken.
Je kunt naar je huisarts, ja ook met dit probleem.
Je kunt naar het wijkteam van jouw gemeente.
Je kunt naar jeugdzorg bellen voor advies.
Alle hulp kan gratis.
En als dat het wel was, dan is de impact op jou niet meer gezond.
Of hij nu wel of niet te pubberig is, ik denk echt dat je professionele hulp moet zoeken.
Je kunt naar je huisarts, ja ook met dit probleem.
Je kunt naar het wijkteam van jouw gemeente.
Je kunt naar jeugdzorg bellen voor advies.
Alle hulp kan gratis.
zaterdag 14 september 2019 om 09:20
Dan moeten ze op een ander niveau leren of een andere school, ze zullen toch een papiertje nodig hebben om ergens te komen in het leven, dus onvermogen, tja dan zorgen voor een school die wel bij ze past.Andersom schreef: ↑14-09-2019 09:15Alsof je hele leven in puin ligt als je als vijftienjarige je huiswerk niet maakt. Bijzonder!
Beter ga je op zoek naar de reden waarom het niet vanzelf lukt met dat huiswerk.
Toen het bij onze zoon allemaal niet lukte, was school gelukkig heel begripvol. School en wij zagen eerder onvermogen dan dwars gedrag.
zaterdag 14 september 2019 om 09:21
Inderdaad, consequent en duidelijk zijn. Humor gebruiken helpt ook goed bij pubers en elke dag even een knuffel en even bijpraten vind ik tot nog toe de beste manier om met m’n puber om te gaan. Het is zo belangrijk voor ze om gezien te worden, zich geliefd te voelen en gewaardeerd te worden.
En ik zou hem per direct naar huiswerkbegeleiding sturen, als hij het niet wil maken en jullie niet meer tot hem doordringen.
En ik zou hem per direct naar huiswerkbegeleiding sturen, als hij het niet wil maken en jullie niet meer tot hem doordringen.