Knutselmoeder drama

04-11-2019 16:25 135 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn kind vroeg vandaag of ik vrijdag wilde meehelpen met knutselen voor Sint-Maarten in de klas. Vrijdag had ik niks gepland staan en ik vind het altijd wel leuk om mijn kind te helpen en hij heeft ook een leuke klas, maar waar ik tegen op zie zijn de andere moeders. Het is echt een hel om met die knutselmoeders om te gaan, omdat alles moet zoals zij het doen en als je als hulpouder afwijkt krijg je de wind van voren. Ik heb al eerder geholpen maar toen kwam ik gesloopt thuis. Die moeders vreten energie. Ik zie er echt tegen op, maar mijn zoon wil graag dat ik meehelp.
Dus nu heb ik in een dilemma: Mijn zoon blij maken om te helpen en mij mentaal laten martelen door de knutselmoeders of niet?
hamerhaai schreef:
04-11-2019 16:39
Opmerkingen van de vrouwen negeren. Geef aan dat je er bent om de kinderen te helpen met knutselen, niet op kopietjes te maken wat van zij voorstellen. Waar is de creativiteit van de kinderen dan?
Zo werkt het doorgaans niet. Er is een voorbeeld, dat maak je na. Er is over nagedacht door de school zeg maar.

Als je Sinterklaaskadootjes en zakjes snoepgoed staat in te pakken is het fijn als iedereen dat hetzelfde doet zodat niet kind 1 veel meer of minder heeft dan kind 2. Net als met lampions enz. Tenzij het een vrije opdracht is, maar anders kan ik me goed voorstellen dat je gewoon het voorbeeld namaakt en klaar
Lady*Voldemort schreef:
04-11-2019 16:45
Als het je zo aangrijpt kun je maar beter na schooltijd gezellig thuis met je zoon gaan knutselen. Ik ben ze ook wel tegengekomen, die moeders die meer tijd op school doorbrachten dan de leerkrachten en dachten dat ze alleenheerser waren van het universum basisschool De Ettertjes. Ik kon er altijd hartelijk om lachen, maar iets zegt me dat dat jou niet gaat lukken. En waarom zou je jezelf dan kwellen.
Ik ben ze echt nooit tegengekomen.
lilalinda schreef:
04-11-2019 16:41
dit topic, in combi met je eerdere topics: het lijkt me wijs, dat je hulp zoekt
en doe het nu, want het leven wordt straks zwaar, als je zoon de pubertijd in gaat
Dit dus. Echt doe er iets aan. De basisschool is lastig als je zelf gepest bent, de middelbare de hel.
MevrKakel schreef:
04-11-2019 16:47
Ik hoor jou ook alleen zeuren en kritiek hebben nu.
Misschien valt het allemaal mee als je er wat positiever in gaat staan en maling hebt aan hoe zij het doen.
Het zou mooi zijn om er positiever in te staan en maling te hebben, tuurlijk.
Maar dat lukt niet iedereen...
Alle reacties Link kopieren
Als het goed is zit to daar niet alleen voor haar eigen kind maar om de juf te helpen om alle kinderen te begeleiden.

Juf heeft als het goed is een plan gemaakt en dat wordt dan gewoon uitgevoerd.

Als to alleen voor haar eigen kind komt en zich verder niet sociaal kan gedragen naar de andere kinderen /ouders / juf dan snap ik dat ze commentaar krijgt.

In plaats van dan te smeren naar ouders die wel in staat zijn om het knutselen in goede banen te leiden kan yo het knutselen beter skiooen en iets aan haar sociale vaardigheden gaan doen /haar pest verleden verwerken
Sudrì schreef:
04-11-2019 16:48
Ik ben ze echt nooit tegengekomen.
Het waren er ook maar twee of zo. Ze waren allebei klassenmoeder, zaten in de MR, organiseerden alle activiteiten, coördineerden het luizenpluizen, kenden alle kinderen van haver tot gort tot hun IQ aan toe (en briefden dat vrijelijk door aan iedereen die het al dan niet horen wilde) en het ergste: als je om wat voor reden dan ook verzuimd had een financiële bijdrage te leveren aan de Juffendag kwamen ze op een vol schoolplein luidkeels verhaal halen. Ik vond ze altijd hilarisch, maar ik kan me indenken dat je je in het gezelschap van zulke types minder op je gemak voelt als je minder gevoel voor humor hebt dan ik.
O ik herken de feedback van 'doe er iets aan, de middelbare is een hel' helemaal niet. Ik vond de basisschool-moedermaffia ronduit gruwelijk en op de middelbare school heb ik nergens last van. Ten eerste ben je niet meer moreel verplicht om luizenmoeder of knutselmoeder te zijn en ten tweede is de groep dan ook al een beetje meer geselecteerd naar het type waar je meer thuis in bent.

Van de basisschool herken ik heel erg dat er mensen zijn (andere ouders en ook soms juffen) die oprecht van mening zijn dat er maar één goede manier is om iets te doen - en dat is hún manier. Dus die spreken iedereen om zich heen continu aan op hun fouten - want deze mensen zijn namelijk ook assertief (veelal uit een boekje of dankzij therapie) en menen bovendien over leiderschapskwaliteiten te beschikken, dus ze zien het als hun persoonlijke verantwoordelijkheid om de wereld mooier te maken door iedereen continu op afwijkingen van hun enige waarheid te wijzen.

Brrr.
Ik zou zoon vertellen dat ik een 0 ben in knutselen, maar dat ik graag een andere keer met iets anders kom helpen.

Leert ie dat mam niet in alles perfect is.

En dat er heus een volgende keer komt dat je wel gaat helpen.


Mijn eigen moeder kwam nooit helpen.
Had ze geen tijd voor met een winkel die altijd open was.
Nooit iets aan overgehouden.
Alle reacties Link kopieren
-jolijn- schreef:
04-11-2019 16:59
O ik herken de feedback van 'doe er iets aan, de middelbare is een hel' helemaal niet.
Het gaat om, het verleden van TO, dat haar om de oren gaat slaan, zodra zoon in de pubertijd/brugklas komt
Alle reacties Link kopieren
Gewoon gaan. Al is het om de kinderen te helpen die een hekel hebben aan de standaard knutselmoeders.

Bij ons op school hadden ze dat ook, en wat was ik blij als één van de (in mijn ogen) 'normale' moeders/vaders kwam helpen ipv de standaard roddelbrigadegroep.
Alle reacties Link kopieren
Sudrì schreef:
04-11-2019 16:42
Meestal is het een schoolbleef iets. Vrij debiel als je dan wat anders gaat doen.
Als je niet kan doen wat er van je verwacht wordt, dan ga je niet.
Ik heb het over kleine variaties, niet dat iedereen een bloem maakt en jij een tijger. Maar niet precies zoals gezegd, persoonlijke creatieve vrijheid.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Madameei schreef:
04-11-2019 16:39
Ik ben blij dat er herkenning is. Toen ik dit typte voelde ik me al beetje een aansteller. Maar ik wil het plezier van mijn zoon ook niet bederven ugh moeilijk, moeilijk, moeilijk.

Je bent geen aansteller want jij vindt het echt moeilijk. Maar het is wel buitengewoon om het zo moeilijk te vinden. Je hebt allerlei gevoelens, kan je blijkbaar moeilijk handhaven in zo’n groepje. Tja, ik zou er zelf wel wat aan gaan doen als dit in meer sociale situaties speelt of als je kind er last van krijgt (of als je kind zelf ook gepest gaat worden bijvoorbeeld).
sugarmiss schreef:
04-11-2019 16:52
Als het goed is zit to daar niet alleen voor haar eigen kind maar om de juf te helpen om alle kinderen te begeleiden.

Juf heeft als het goed is een plan gemaakt en dat wordt dan gewoon uitgevoerd.

Aannames. Op de school van mijn kinderen help je je eigen kind en verder niks.
Alle reacties Link kopieren
Marigold1986 schreef:
04-11-2019 16:48
Plezier van zoon niet bederven klopt. Maar wellicht kun je hem op een andere manier tegemoet komen. Je moet er niet aan onderdoor gaan of paniekerig van worden, dus denk ook aan jezelf in deze...
Ik vind je geen aansteller...
Dank je voor je begrip. Ik weet dat dit geen wereldprobleem is, maar ik krijg er echt een blok in mijn maag van als ik aan dat knutselen denk. En dan voel ik mij weer schuldig dat ik mij zo op de kast laat jagen door een aantal moeders.
Madameei schreef:
04-11-2019 17:06
Dank je voor je begrip. Ik weet dat dit geen wereldprobleem is, maar ik krijg er echt een blok in mijn maag van als ik aan dat knutselen denk. En dan voel ik mij weer schuldig dat ik mij zo op de kast laat jagen door een aantal moeders.
Schuldig? Waarom? Ik neem aan dat jij er niet om gevraagd hebt om je zo te voelen. En dat knutselen is nog altijd vrijwillig toch. Als je er nu al een knoop van in je maag krijgt zou ik het vooral niet doen, die bloemen komen er zonder jou ook wel en anders maar niet.
Alle reacties Link kopieren
Fitcross schreef:
04-11-2019 17:05
Aannames. Op de school van mijn kinderen help je je eigen kind en verder niks.
Ik vind het ook niet erg om andere kinderen te helpen. Ik ben goed met kinderen. En de meester van mijn zoon en ik zijn 4 handen op 1 buik. Het zijn voornamelijk de moeders waar ik zo gestrest van raak. Het zijn echt van die Alpha-vrouwen, iets wat ik zelf niet zo ben.
Madameei schreef:
04-11-2019 17:09
Ik vind het ook niet erg om andere kinderen te helpen. Ik ben goed met kinderen. En de meester van mijn zoon en ik zijn 4 handen op 1 buik. Het zijn voornamelijk de moeders waar ik zo gestrest van raak. Het zijn echt van die Alpha-vrouwen, iets wat ik zelf niet zo ben.
:lol: en ook :frusty: Ik zie het helemaal voor me.
Gewoon lekker niet gaan!
Alle reacties Link kopieren
Fitcross schreef:
04-11-2019 17:03
Je bent geen aansteller want jij vindt het echt moeilijk. Maar het is wel buitengewoon om het zo moeilijk te vinden. Je hebt allerlei gevoelens, kan je blijkbaar moeilijk handhaven in zo’n groepje. Tja, ik zou er zelf wel wat aan gaan doen als dit in meer sociale situaties speelt of als je kind er last van krijgt (of als je kind zelf ook gepest gaat worden bijvoorbeeld).
Tot nu toe zijn die gevoelens beperkt tot een aantal sociale situaties en ik heb het nooit echt nodig gevonden om daar hulp voor te zoeken. Ik probeer heel goed die gevoelens te onderdrukken zodat mijn zoon niets merkt. Ik zou niet willen dat hij een onzekere moeder heeft. Een moeder met een rost in de branding zijn, niet een zenuwpees.
Ceylon schreef:
04-11-2019 16:33
Nou, ik snap het wel. Waarschijnlijk knutselen jullie lampionnetjes. Het zal de bedoeling zijn dat die allemaal enigzins hetzelfde worden.
Dus gewoon gaan en braaf doen wat ze bedacht hebben.

Waarschijnlijk is de tijd beperkt en hebben ze de instructies/snelste methode al uitgedokterd.
Dat denk ik ook. Ik vind het juist heerlijk, zo'n ochtend braaf alles maar doen wat gezegd wordt.
Vorig jaar ging ik helpen sintkado's inpakken en ging een moeder tekeer omdat we veel te 'ruim' inpakten. Ik trok zo'n hoofd dat ze middenin in haar tirade 'DIT is dus echt zonde van het papier, DIT is de bedoeling' zelf keihard moest lachen.
Was nog hardstikke gezellig en nu pak ik veel bewuster in 😇
Madameei schreef:
04-11-2019 17:13
Tot nu toe zijn die gevoelens beperkt tot een aantal sociale situaties en ik heb het nooit echt nodig gevonden om daar hulp voor te zoeken. Ik probeer heel goed die gevoelens te onderdrukken zodat mijn zoon niets merkt. Ik zou niet willen dat hij een onzekere moeder heeft. Een moeder met een rost in de branding zijn, niet een zenuwpees.
Och ik ben ook een zenuwpees. Mede ook door mijn eigen schoolverleden.
Die gevoelens zou je niet hoeven onderdrukken... Zou je het niet prettig vinden (ongeacht of het nu betrekking heeft op déze situatie) deze rotgevoelens te bespreken met een prof? Ik doe dat zélf wel en ik heb er ontzettend veel aan...
Hoeft niet als jij je er niet prettig bij voelt natuurlijk, maar ik gun het je wél...
Ik zou wél gaan TO. Je laat je toch als volwassen vrouw niet op je kop zitten door de moedermaffia? :) Je mag gewoon jezelf zijn, volg de kinderen in hun creativiteit en dan is het toch prima. Je bent daar niet om die andere moeders tevreden te stellen. :hug:
Ik zou trouwens zeker hulp zoeken bij het verwerken van je pestverleden. Heb het zelf ook gedaan en het heeft me wel geholpen om me prettiger te voelen met andere mensen.
Alle reacties Link kopieren
Marigold1986 schreef:
04-11-2019 17:18
Och ik ben ook een zenuwpees. Mede ook door mijn eigen schoolverleden.
Die gevoelens zou je niet hoeven onderdrukken... Zou je het niet prettig vinden (ongeacht of het nu betrekking heeft op déze situatie) deze rotgevoelens te bespreken met een prof? Ik doe dat zélf wel en ik heb er ontzettend veel aan...
Hoeft niet als jij je er niet prettig bij voelt natuurlijk, maar ik gun het je wél...
Ik heb altijd in mijn hoofd zitten dat een therapeut iets is voor mensen met echte problemen. Als ik naar mijzelf kijk zie ik dat niet echt behalve dan buitengesloten worden en genegeerd door andere meiden. Maar ik dacht altijd dat iedereen wel zoiets had en dat ik mij dan zo aanstelde als ik ervoor in therapie ging.
Alle reacties Link kopieren
mindervanmij schreef:
04-11-2019 17:19
Ik zou wél gaan TO. Je laat je toch als volwassen vrouw niet op je kop zitten door de moedermaffia? :) Je mag gewoon jezelf zijn, volg de kinderen in hun creativiteit en dan is het toch prima. Je bent daar niet om die andere moeders tevreden te stellen. :hug:
Ja daar heb je gelijk in. Maar zoiets is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind het altijd zo moeilijk om mij dan een houding te geven in dat soort situaties.
Alle reacties Link kopieren
Madameei schreef:
04-11-2019 17:25
Ik heb altijd in mijn hoofd zitten dat een therapeut iets is voor mensen met echte problemen. Als ik naar mijzelf kijk zie ik dat niet echt behalve dan buitengesloten worden en genegeerd door andere meiden. Maar ik dacht altijd dat iedereen wel zoiets had en dat ik mij dan zo aanstelde als ik ervoor in therapie ging.
nee joh, juist een (pest) verleden kan je vreselijk dwars zitten

En jij hebt er last van, echt last! je wil niet knutselen op de school van je zoon... Dat is echt een flinke blokkade hoor

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven