Relaties
alle pijlers
Wil ik dit wel?
zaterdag 4 januari 2020 om 22:02
Ik heb al jaren een relatie met mijn vriend, we wonen (nog) niet samen. Zolang mijn kinderen nog bij mij wonen zou dat ook niet aan de orde zijn, maar nu ziet het er naar uit dat binnen een jaar de laatste op zichzelf gaat wonen, en komt het onderwerp vaker ter sprake.
Nu is het zo dat mijn vriend een eigen huis heeft, waarin hij al jaren bezig is met groot onderhoud, kozijnen, douche en keuken verbouwen, nieuwe vloeren leggen.
Het is zijn huis, en doet dit naar eigen inzicht en smaak, vind ik logisch, het is zijn huis, en bij eventueel samenwonen zou ik niet bij hem intrekken. Hij is er nog niet uit wat hij in de toekomst dan met zijn huis wil, verhuren of verkopen, hij kan geen keuze maken, maar zolang het nog niet zover is, wil hij dat ook niet.
In de loop van de tijd dat ik met hem ben, is er in mijn werk- en financiële situatie het een en ander veranderd. Ik kan wel zeggen dat het mij nu goed gaat, na jaren dat ik de dubbeltjes heb moeten omdraaien. Mijn vriend verdiende altijd al veel beter dan ik deed, maar hij is mij nooit tegemoet gekomen, alle uitgaven van ons samen (bv vakanties, etentjes maar ook de koffie terrasjes) werden 50/50 gesplit, hoewel ik soms dacht dat voor mij makkelijker was geweest als het bv naar rato zou zijn gegaan, ik heb soms echt wel gezegd dat ik even op mijn tellen moest passen, en dan gingen we bijvoorbeeld niet.
Het is echt niet zo dat ik op zijn zak wilde teren, maar ik heb wel eens gedacht dat als het andersom zou zijn ik hem wél zou hebben vrijgehouden. En daar achteraan dacht ik dan dat iedereen nu eenmaal anders in elkaar zit, en ik wilde er geen punt van maken, dus liet ik het ook zo.
Vriendinnen die dit zagen gebeuren zeiden dan wel Hallodaar.. dat kan écht niet hoor wat hij doet, dat is gewoon niet aardig, maar ik dacht dan ik heb zelf altijd erop voor gestaan dat ik voor mezelf wil zorgen, dus zo gaat het dan blijkbaar.
Nu is het zo dat hij het werk wat hij doet al een tijd niet meer zo fijn vind. Omdat hij er niet toe komt om uit te vinden wat hij wél wil, is er straks de kans dat hij geen werk meer heeft omdat het met het bedrijf waar hij werkt ook niet goed gaat. Ik vind dat hij niet lijdzaam moet afwachten, maar op zijn minst eens om zich heen kan kijken wat er straks voor mogelijkheden zijn. Eens uit te zoeken wát hij dan zou willen.
Hij denkt dat er tegen die tijd wel iets op zijn pad zal komen, en als dat niet in loondienst is, dan gaat hij net zo lief voor zichzelf beginnen, zegt hij. Ik vraag me af of mensen zitten te wachten op wat hij te bieden heeft. Zelf heeft hij het idee dat hij aan het netwerken is, ik zie hem alleen maar eindeloos hetzelfde verhaal vertellen tegen iedereen waarvan hij denkt dat ze een kruiwagen kunnen zijn naar een bestaan waarin je lucratieve klussen voor het uitzoeken hebt. Hij kijkt erg op tegen mensen die het als zelfstandige goed doen. Maar het is die mensen ook niet van de een op de andere dag aan komen waaien. Gesprekken over zijn werk en de toekomst ervan kapt hij af. Daar kan hij nog niets over zeggen, het is voor hem zelf ook nog niet duidelijk.
Nu zag hij pasgeleden mijn loonbriefje liggen, en merkte op dat ik ‘lang niet slecht’ verdien. Dat is ook zo - sinds kort. Ik heb het zelf bereikt, ik heb er keihard voor gewerkt.
Kort daarna zei hij dat als hij bij mij in zou trekken, dat voor ons allebei financieel een stuk voordeliger zou zijn, aangezien we dan de kosten van een huishouden gaan delen, daarnaast houden we dan onze eigen rekeningen en bezittingen, was zijn idee.
Ik heb sterk het idee dat hij hier over begon nadat hij heeft gezien hoe goed ik er nu voorsta. Hij heeft eerder ook al eens gevraagd of ik spaargeld heb, of wat mijn buffer is, nou daar lachte ik dan om, die was 0,0. Nu pas ben ik in de gelegenheid om weer te gaan sparen.
Ik weet dat hij echt wel om me geeft, maar voor mijn gevoel (of ben ik te negatief?) laat hij andere dan gevoelszaken wel erg meewegen in zijn voorstel om samen te gaan wonen. Ik hoor bijvoorbeeld niet dat hij bij me wil intrekken omdat hij zo graag bij me wil zijn. Kosten drukken is fijn, maar voor mij niet een hoofdreden.
Ik heb gezegd dat er twee dingen aan de orde zijn, én zijn werk dat onzeker is en waarvan hij (en dus ook ik) niet weet hoe dat zal gaan lopen, én het eventuele samenwonen. Dat ik dat twee grote stappen vind, voor mij teveel om in één keer te nemen.
Dat ik vind dat er eerst op zijn werkgebied duidelijkheid moet komen, in elk geval wát hij gaat ondernemen, en dat we daarna gaan kijken hoe we het samenwonen in het vat gaan gieten.
Op een of andere manier voel ik me zo teleurgesteld. Niet echt blij omdat hij voorstelde te gaan samenwonen. Niet op deze manier.
Nu is het zo dat mijn vriend een eigen huis heeft, waarin hij al jaren bezig is met groot onderhoud, kozijnen, douche en keuken verbouwen, nieuwe vloeren leggen.
Het is zijn huis, en doet dit naar eigen inzicht en smaak, vind ik logisch, het is zijn huis, en bij eventueel samenwonen zou ik niet bij hem intrekken. Hij is er nog niet uit wat hij in de toekomst dan met zijn huis wil, verhuren of verkopen, hij kan geen keuze maken, maar zolang het nog niet zover is, wil hij dat ook niet.
In de loop van de tijd dat ik met hem ben, is er in mijn werk- en financiële situatie het een en ander veranderd. Ik kan wel zeggen dat het mij nu goed gaat, na jaren dat ik de dubbeltjes heb moeten omdraaien. Mijn vriend verdiende altijd al veel beter dan ik deed, maar hij is mij nooit tegemoet gekomen, alle uitgaven van ons samen (bv vakanties, etentjes maar ook de koffie terrasjes) werden 50/50 gesplit, hoewel ik soms dacht dat voor mij makkelijker was geweest als het bv naar rato zou zijn gegaan, ik heb soms echt wel gezegd dat ik even op mijn tellen moest passen, en dan gingen we bijvoorbeeld niet.
Het is echt niet zo dat ik op zijn zak wilde teren, maar ik heb wel eens gedacht dat als het andersom zou zijn ik hem wél zou hebben vrijgehouden. En daar achteraan dacht ik dan dat iedereen nu eenmaal anders in elkaar zit, en ik wilde er geen punt van maken, dus liet ik het ook zo.
Vriendinnen die dit zagen gebeuren zeiden dan wel Hallodaar.. dat kan écht niet hoor wat hij doet, dat is gewoon niet aardig, maar ik dacht dan ik heb zelf altijd erop voor gestaan dat ik voor mezelf wil zorgen, dus zo gaat het dan blijkbaar.
Nu is het zo dat hij het werk wat hij doet al een tijd niet meer zo fijn vind. Omdat hij er niet toe komt om uit te vinden wat hij wél wil, is er straks de kans dat hij geen werk meer heeft omdat het met het bedrijf waar hij werkt ook niet goed gaat. Ik vind dat hij niet lijdzaam moet afwachten, maar op zijn minst eens om zich heen kan kijken wat er straks voor mogelijkheden zijn. Eens uit te zoeken wát hij dan zou willen.
Hij denkt dat er tegen die tijd wel iets op zijn pad zal komen, en als dat niet in loondienst is, dan gaat hij net zo lief voor zichzelf beginnen, zegt hij. Ik vraag me af of mensen zitten te wachten op wat hij te bieden heeft. Zelf heeft hij het idee dat hij aan het netwerken is, ik zie hem alleen maar eindeloos hetzelfde verhaal vertellen tegen iedereen waarvan hij denkt dat ze een kruiwagen kunnen zijn naar een bestaan waarin je lucratieve klussen voor het uitzoeken hebt. Hij kijkt erg op tegen mensen die het als zelfstandige goed doen. Maar het is die mensen ook niet van de een op de andere dag aan komen waaien. Gesprekken over zijn werk en de toekomst ervan kapt hij af. Daar kan hij nog niets over zeggen, het is voor hem zelf ook nog niet duidelijk.
Nu zag hij pasgeleden mijn loonbriefje liggen, en merkte op dat ik ‘lang niet slecht’ verdien. Dat is ook zo - sinds kort. Ik heb het zelf bereikt, ik heb er keihard voor gewerkt.
Kort daarna zei hij dat als hij bij mij in zou trekken, dat voor ons allebei financieel een stuk voordeliger zou zijn, aangezien we dan de kosten van een huishouden gaan delen, daarnaast houden we dan onze eigen rekeningen en bezittingen, was zijn idee.
Ik heb sterk het idee dat hij hier over begon nadat hij heeft gezien hoe goed ik er nu voorsta. Hij heeft eerder ook al eens gevraagd of ik spaargeld heb, of wat mijn buffer is, nou daar lachte ik dan om, die was 0,0. Nu pas ben ik in de gelegenheid om weer te gaan sparen.
Ik weet dat hij echt wel om me geeft, maar voor mijn gevoel (of ben ik te negatief?) laat hij andere dan gevoelszaken wel erg meewegen in zijn voorstel om samen te gaan wonen. Ik hoor bijvoorbeeld niet dat hij bij me wil intrekken omdat hij zo graag bij me wil zijn. Kosten drukken is fijn, maar voor mij niet een hoofdreden.
Ik heb gezegd dat er twee dingen aan de orde zijn, én zijn werk dat onzeker is en waarvan hij (en dus ook ik) niet weet hoe dat zal gaan lopen, én het eventuele samenwonen. Dat ik dat twee grote stappen vind, voor mij teveel om in één keer te nemen.
Dat ik vind dat er eerst op zijn werkgebied duidelijkheid moet komen, in elk geval wát hij gaat ondernemen, en dat we daarna gaan kijken hoe we het samenwonen in het vat gaan gieten.
Op een of andere manier voel ik me zo teleurgesteld. Niet echt blij omdat hij voorstelde te gaan samenwonen. Niet op deze manier.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:43
Liefje, dat gevoel heb je niet voor niks. Jij kreeg ook niks van hem en nu wil hij jets hebben.hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 22:26Dat is nou precies de basis waarop ik het zou willen, maar waar ik het commitment mis. Maar niet alleen aan zijn kant. Ik voel bij mezelf ook dat ik terughoudend ben bij het delen van alles wat ik heb.
Ik schrik daar van bij mezelf omdat ik dacht dat ik dat niet in me heb.
Het is nieuw voor me, mijn kinderen, zus en vriendinnen kunnen bij wijze van spreken álles van me krijgen, onvoorwaardelijk.
Dat gevoel zit me zo dwars.
Ik denk dat hij gewoon niet zo leuk is eigenlijk. Egocentrisch
Eneen eigen bedrijf is niet niks hoor. Ik zou lekker op mezelf blijven.
zaterdag 4 januari 2020 om 23:47
Dit. En jij klinkt een stuk daadkrachtiger en wetend wat je wilt dan hij. Blijf echt voorlopig nog even latten en doe geen toezeggingen.
Beter een half motto....
zondag 5 januari 2020 om 00:07
Vriend heeft dus een eigen huis en weet nog niet wat hij er mee wil, verhuren of verkopen....
Maar je hebt toch meestal een huis vooral om daar zelf in te wonen?
Waarom stelt hij voor bij jou te komen wonen en (quote uit de OP): "...daarnaast houden we dan onze eigen rekeningen en bezittingen..."
Het voordeel ligt dan wel erg aan zijn kant: opbrengst uit verkoop of huurpenningen.
En dan straks voor 50/50 kosten bij jou wonen, met als argument dat jij dan ook voor die kosten 50 % voordeliger uit bent? Heb jij dat nodig?
Lijkt mij toch goed om ook op je gevoel af te gaan, dat heb je niet voor niets: het is best veelzeggend dat hij zelf al 3,5 jaar niet op het idee is gekomen te vragen waarom jij voorschotten destijds gespreid terugbetaalde e.d.
Dat getuigt niet van veel echte belangstelling en/of inlevingsvermogen in je partner, ongeacht hoe je verder besluit de kosten van een uitje o.i.d. te verdelen.
Maar je hebt toch meestal een huis vooral om daar zelf in te wonen?
Waarom stelt hij voor bij jou te komen wonen en (quote uit de OP): "...daarnaast houden we dan onze eigen rekeningen en bezittingen..."
Het voordeel ligt dan wel erg aan zijn kant: opbrengst uit verkoop of huurpenningen.
En dan straks voor 50/50 kosten bij jou wonen, met als argument dat jij dan ook voor die kosten 50 % voordeliger uit bent? Heb jij dat nodig?
Lijkt mij toch goed om ook op je gevoel af te gaan, dat heb je niet voor niets: het is best veelzeggend dat hij zelf al 3,5 jaar niet op het idee is gekomen te vragen waarom jij voorschotten destijds gespreid terugbetaalde e.d.
Dat getuigt niet van veel echte belangstelling en/of inlevingsvermogen in je partner, ongeacht hoe je verder besluit de kosten van een uitje o.i.d. te verdelen.
zondag 5 januari 2020 om 00:08
Zou niet met hem gaan samenwonen. Hij wilde zijn luxe niet met jou delen, maar verwacht wel dat jij hem straks gaat onderhouden. No way in hell!!
Als hij straks veel minder heeft om van rond te komen, zoekt hij het zelf maar uit. Ga jij van je hogere inkomen lekker alleen of met vriendinnen op reis/er op uit als hij geen 50% kan betalen.
Als hij straks veel minder heeft om van rond te komen, zoekt hij het zelf maar uit. Ga jij van je hogere inkomen lekker alleen of met vriendinnen op reis/er op uit als hij geen 50% kan betalen.
zondag 5 januari 2020 om 00:08
En hem dit ook zo zeggen.
En daarna dat je niet samen wil wonen de eerste paar jaar. Dus niks kijken hoe je dat gaat 'gieten'.
zondag 5 januari 2020 om 00:14
Je hebt een relatie met iemand die anders met geld omgaat. Zonder te oordelen over welke manier van omgaan met geld leuker is: hij gaat hierin niet veranderen, dus vraag jezelf af of je hierin zin hebt. Je hoeft niet redelijk te zijn, het moet okay voelen. En mocht je gaan samenwonen, maak dan hele duidelijke afspraken. Over hoe jullie alles verdelen, ook als het misgaat tussen jullie, ook als jij weer minder gaat verdienen, of hij.
Ik had trouwens een vrek als ex en ik vond het uitermate onplezierig om geld aan hem uit te geven, ik voelde me altijd genaaid. Ik heb nu een vriend met een gat in zijn hand, hij is enorm vrijgevig en royaal, verdient geen drol, en toch vind ik het helemaal niet erg om geld aan hem uit te geven. Je krijgt wat je ergens instopt...
Ik had trouwens een vrek als ex en ik vond het uitermate onplezierig om geld aan hem uit te geven, ik voelde me altijd genaaid. Ik heb nu een vriend met een gat in zijn hand, hij is enorm vrijgevig en royaal, verdient geen drol, en toch vind ik het helemaal niet erg om geld aan hem uit te geven. Je krijgt wat je ergens instopt...
zondag 5 januari 2020 om 05:52
Neem een goudvis, heb je meer aanhallodaar... schreef: ↑04-01-2020 23:01Bijna 3,5 jaar.
Het viel me al eerder op dat mensen in onze omgeving die elkaar korter kennen, samen al veel meer bereikt en opgebouwd hebben dan wij.
Maar, wat ik al eerder aangaf, voor iedereen werkt dat anders.
Als mensen vroegen of we nog geen samenwoonplannen hadden was het antwoord dat het zo prima ging en dat ik nog kinderen thuis had wonen. Dat was het dan. Bijna een soort mantra.
En ondertussen hadden we het ook wel fijn samen. Tenminste, dat vond ik tot nu toe.
Tot ik ging beseffen dat hij eigenlijk niet ergens voor gaat, niet voor wat hij met zijn huis wil, niet voor wat voor werk hij wil, en dat mijn financiele situatie ook gewoon was zoals hij was. En hij dat gewoon aannam voor wat het was.
zondag 5 januari 2020 om 08:00
Wat schrijf je lelijk en negatief over je vriend. Hij is gierig omdat hij de zaken 50-50 heeft gehouden. Eerlijk gezegd vind ik dat niet zo raar. Hij is niet verantwoordelijk voor jouw financiele huishouden noch voor je kinderen. Wanneer je het niet kan betalen dan maar een x minder uit eten of iets minder luxe op vakantie samen.
Daarnaast twijfel je ook nog aan zijn professionele capaciteiten, ben je negatief over zijn kwaliteiten als zelfstandig ondernemen en inmiddels denk je zelfs dat hij op je geld uit is.
Indien je vriend echt een onbetrouwbare besluiteloze gierigaard is die niets kan: waarom ben je dan nog bij hem????
Je hebt allemaal zo ontzettend goed voor elkaar waarom dan niet mbt een partner?
Waarom ben je met iemand die je minderwaardig vindt?
Daarnaast twijfel je ook nog aan zijn professionele capaciteiten, ben je negatief over zijn kwaliteiten als zelfstandig ondernemen en inmiddels denk je zelfs dat hij op je geld uit is.
Indien je vriend echt een onbetrouwbare besluiteloze gierigaard is die niets kan: waarom ben je dan nog bij hem????
Je hebt allemaal zo ontzettend goed voor elkaar waarom dan niet mbt een partner?
Waarom ben je met iemand die je minderwaardig vindt?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 5 januari 2020 om 08:41
Dat doe je zelf. Je bent niet verplicht om iemand in je huis uit te nodigen of om een relatie te hebben.Alma14 schreef: ↑05-01-2020 08:37Ik herken wat je zegt. Je wilt je vriendinnen of kinderen alles geven, maar deze gast legt alles op de weegschaal, jij betaalt 50-50. En dan voel je je gebruikt. Ik had ook zo'n vriend, moest van alles altijd de helft betalen. Terwijl hij het dubbele verdiende. En heel de week langs kwam om mee te eten en mijn bier op te drinken. En op bezoek bij mijn ouders moest ik zelfs alle benzine betalen omdat het mijn ouders waren. Het gaat er in dit soort gevallen niet om hoeveel je verdient, en wie er meer verdient. Het gaat er om of je een ander iets gunt. Trap er niet in meid. Laat hem lekker in zijn eigen huisje blijven. En benoem het.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 5 januari 2020 om 09:05
Nou ik vind het behoorlijk gierig als je geliefde minder te besteden heeft en jij een avondje uit wilt, maar omdat liefje krap bij kas zit gaan we maar niet. En dan nu ineens wel in willen komen wonen om de kosten te drukkenviva-amber schreef: ↑05-01-2020 08:00Wat schrijf je lelijk en negatief over je vriend. Hij is gierig omdat hij de zaken 50-50 heeft gehouden. Eerlijk gezegd vind ik dat niet zo raar. Hij is niet verantwoordelijk voor jouw financiele huishouden noch voor je kinderen. Wanneer je het niet kan betalen dan maar een x minder uit eten of iets minder luxe op vakantie samen.
Daarnaast twijfel je ook nog aan zijn professionele capaciteiten, ben je negatief over zijn kwaliteiten als zelfstandig ondernemen en inmiddels denk je zelfs dat hij op je geld uit is.
Indien je vriend echt een onbetrouwbare besluiteloze gierigaard is die niets kan: waarom ben je dan nog bij hem????
Je hebt allemaal zo ontzettend goed voor elkaar waarom dan niet mbt een partner?
Waarom ben je met iemand die je minderwaardig vindt?
zondag 5 januari 2020 om 09:15
Zal best maar een relatie is met deze man is niet verplicht. Zij kiest dit zelf.Lievejetje schreef: ↑05-01-2020 09:05Nou ik vind het behoorlijk gierig als je geliefde minder te besteden heeft en jij een avondje uit wilt, maar omdat liefje krap bij kas zit gaan we maar niet. En dan nu ineens wel in willen komen wonen om de kosten te drukken
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 5 januari 2020 om 09:19
viva-amber schreef: ↑05-01-2020 09:15Zal best maar een relatie is met deze man is niet verplicht. Zij kiest dit zelf.
Ik denk dat ze al afstand aan het nemen is. Met je financiële situatie groeit je zelfbewustzijn meestal mee.
zondag 5 januari 2020 om 09:23
En dan nog is ze beter af
zondag 5 januari 2020 om 09:31
even de andere kant van het verhaal. een goede relatie is ook overal over kunnen praten. je hebt blijkbaar nooit duidelijkheid verschaft over je financiele moeilijkheden en je hebt altijd maar verwacht dat hij dat wel zou raden of ruiken. snap ik ook niet eerlijk gezegd
Er zit niet voor niets geen "o" in Amsterdam
zondag 5 januari 2020 om 09:36
Mooi verwoord dit advies.mammezel schreef: ↑04-01-2020 22:11Heb me moeten inspannen om heel die lap tekst te lezen, maar nu over tot de orde van de dag:
Waarom hou je het niet zoals het is, hij heeft toch nog geen ander werk, jouw laatste kind is nog niet de deur uit en last but not least: ik denk dat zijn rekentalent toch iets groter is dan de liefde voor jou. Excuses als ik je pijn doe.
Is het niet tijd voor een relatie met een man die niet zo gierig is?
zondag 5 januari 2020 om 09:37
Zoals je het beschrijft zou ik niet (of eigenlijk nooit) gaan samenwonen met deze man. Zolang je ervan geniet blijf je samen (LATten), is dat niet meer dan is het tijd er een punt achter te zetten. MAAR:
Ik vind het heel raar dat jullie nooit eens open gesproken hebben over jullie beider financiën. Misschien komt dat omdat mijn kader heel anders is (nooit geLAT, enkel samengewoond) maar ik vind het heel normaal om van elkaar te weten wat je verdient en wat je lasten zijn of wat er precies speelt.
Naar mijn idee zijn er drie opties: jij gaf hints (was niet echt duidelijk) en hij is niet zo goed in het oppakken daarvan, of hij is heel principieel in de 50-50 verdeling of hij is toch vooral gericht op zijn eigen financiële gewin. Jij kent hem en de context het beste dus aan jou om te voelen wat het is.
Overigens vind ik het een vaste voorwaarde dat je het samen ook goed over wat lastiger zaken kunt hebben (zoals financiën) voordat je gaat samenwonen.
hallodaar... schreef: ↑04-01-2020 22:13Ik heb nooit openheid gegeven naar hem toe over hoeveel of hoe weinig geld ik te besteden heb. In die zin kan hij dus onwetend zijn geweest.
Maar hij heeft soms wel dingen voorgeschoten en ik betaalde hem dan in delen terug, hij zou het wel hebben kunnen bedenken.
Ik bespeur eigenlijk bij mezelf dat ik nu ik meer te besteden heb, dit niet zonder meer wil delen d.w.z. niet het risico wil nemen dat ik hém straks ga 'onderhouden' wanneer hij geen inkomen zou hebben.
Eigenlijk vind ik dat als er echt een 'wij' is dat je dat dan met liefde voor elkaar doet, het samen oplost.
Dat is een gevoel bij mezelf waarvoor ik me bijna schaam.
Is dat raar?
Ik vind het heel raar dat jullie nooit eens open gesproken hebben over jullie beider financiën. Misschien komt dat omdat mijn kader heel anders is (nooit geLAT, enkel samengewoond) maar ik vind het heel normaal om van elkaar te weten wat je verdient en wat je lasten zijn of wat er precies speelt.
Naar mijn idee zijn er drie opties: jij gaf hints (was niet echt duidelijk) en hij is niet zo goed in het oppakken daarvan, of hij is heel principieel in de 50-50 verdeling of hij is toch vooral gericht op zijn eigen financiële gewin. Jij kent hem en de context het beste dus aan jou om te voelen wat het is.
Overigens vind ik het een vaste voorwaarde dat je het samen ook goed over wat lastiger zaken kunt hebben (zoals financiën) voordat je gaat samenwonen.
zondag 5 januari 2020 om 09:43
Allereerst sterkte in deze situatie.
Ik vind het zeer bijzonder dat je 3.5 jaar een relatie hebt met elkaar en niet weet wat de ander verdiend. Ik kan mij ook niet voorstellen dat ik een vakantie voorstel met mijn vriend en dat hij zegt, goh Naomir, ik moet echt elk dubbeltje omdraaien, ik verdien niet veel. Dat ik op zon moment niet zegt, "oh dan betaal ik wel, ik vind het gewoon leuk dat je meegaat" tenzij hij zelf ook niet veel te besteden heeft.
Misschien ligt het aan mij, maar ook toen wij nog niet samenwoonden, was het een beetje zijn geld is mijn geld, en mijn geld is zijn geld. We hebben nooit heel strikt 50/50 gedaan. Ik betaalde dit en dan betaalde hij weer iets anders, uiteindelijk komt het wel weer goed.
Ik zou eerlijk gezegd al bij de eerste dates zijn afgeknapt als alles 50/50 zou gaan. Ik ben er trouwens niet op uit om op iemands zak te teren maar ik hou wel van gulle mensen. Zo ben ik zelf ook.
Ik zou mij afvragen, wat aan hem geeft je nog vlinders in je buik. Wat vind je echt leuk aan hem?
Ik vind het zeer bijzonder dat je 3.5 jaar een relatie hebt met elkaar en niet weet wat de ander verdiend. Ik kan mij ook niet voorstellen dat ik een vakantie voorstel met mijn vriend en dat hij zegt, goh Naomir, ik moet echt elk dubbeltje omdraaien, ik verdien niet veel. Dat ik op zon moment niet zegt, "oh dan betaal ik wel, ik vind het gewoon leuk dat je meegaat" tenzij hij zelf ook niet veel te besteden heeft.
Misschien ligt het aan mij, maar ook toen wij nog niet samenwoonden, was het een beetje zijn geld is mijn geld, en mijn geld is zijn geld. We hebben nooit heel strikt 50/50 gedaan. Ik betaalde dit en dan betaalde hij weer iets anders, uiteindelijk komt het wel weer goed.
Ik zou eerlijk gezegd al bij de eerste dates zijn afgeknapt als alles 50/50 zou gaan. Ik ben er trouwens niet op uit om op iemands zak te teren maar ik hou wel van gulle mensen. Zo ben ik zelf ook.
Ik zou mij afvragen, wat aan hem geeft je nog vlinders in je buik. Wat vind je echt leuk aan hem?
zondag 5 januari 2020 om 09:48
Ik vind je ook negatief, TO. Je hebt helemaal geen vertrouwen in hem. Is dit wel de man voor jou?viva-amber schreef: ↑05-01-2020 08:00Daarnaast twijfel je ook nog aan zijn professionele capaciteiten, ben je negatief over zijn kwaliteiten als zelfstandig ondernemen en inmiddels denk je zelfs dat hij op je geld uit is.
