Single, we kletsen hier verder.

05-01-2020 15:14 3032 berichten
Dit topic maak ik naar aanleiding van een discussie in een ander topic.
Dit topic is bedoeld om te schrijven over het single zijn. De leuke en minder leuke kanten. Het datevermaak en dateleed.

Alles wat met single zijn te maken heeft is welkom en iedere single is welkom, zolang we maar respect hebben voor elkaar en veiligheid voorop staat.
Alle reacties Link kopieren
Qiyara schreef:
25-01-2020 08:53
Hier hetzelfde! Trek zelfs als ik thuiskom gelijk huispak aan ook als ik later weer wegga. Heb geen zin om vol haren te komen met m'n langharige schatties.
Heerlijk om inderdaad gewoon wat makkelijks aan te trekken als je thuiskomt, no way dat ik met een spijkerbroek op de bank ga hangen haha. En kattenharen op m’n zwarte kleding pff, beter maar gewoon een huispak 😊

Voor een date vind ik het altijd wel leuk om beetje m’n best te doen met een jurkje etc. Maar dit ligt ook wel weer aan de setting, vooral nu in de winter is een broek met een leuke trui ook prima!
Alle reacties Link kopieren
sinds gisteren dikke griep, dus even geen dates voor mij! Wel nog contact met datejongen maar nog geen concrete datum. (het was wel grappig. ik liet letterlijk 1 hele dag niks van me horen en de volgende dag in de middag kreeg ik een appje of ik nog leefde na mijn drukke week :'D)
Alle reacties Link kopieren
Qiyara schreef:
25-01-2020 10:28
Spell, hoe is het met jou na je vorige date?
Is er nog contact geweest van haar kant uit?

Attraverso nogmaals veel plezier!! Hoop dat je fijn terug komt.
Oh, goed hoor. Ik heb het even laten bezinken en ik ben even nagelopen wat er allemaal gezegd is, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ik hier enerzijds weinig uit ga halen, en anderzijds dat ik ook ga vragen om problemen. Mijn leven is verder prima op orde, dus daar zit ik niet op te wachten.

Ik heb verder niets meer gehoord. Ik zag ze net wel op de sportschool. Ik heb hoi gezegd en ben doorgelopen. Ik ben ook niet echt enthousiast om nog contact te hebben.

Bedankt voor de interesse iig!

Ik heb zo hier de discussie gevolgd en als ik eerlijk naar mezelf ben dan ben ik echt beter af als ik mijn leven alleen leef en me richt op mijn vriendschapsrelaties. Ik vind daar alles in, behalve intimiteit, maar dat vind ik niet echt belangrijk in mijn leven en anders valt dat nog altijd te kopen.

De enige keren in mijn leven dat ik me emotioneel ellendig heb gevoeld waren toen ik in een relatie zat (of net eruit), maar nog nooit toen ik single was. Verder heb ik hetzelfde als Rolami, ik hoef niet te trouwen, samen te wonen en kinderen te krijgen. Dus al met al denk ik dat ik de status quo beter kan behouden.

Zijn er bij jou nog ontwikkelingen? Behalve Attra is het redelijk rustig heb ik zo het idee.
RedRoseThorn schreef:
25-01-2020 15:37
sinds gisteren dikke griep, dus even geen dates voor mij! Wel nog contact met datejongen maar nog geen concrete datum. (het was wel grappig. ik liet letterlijk 1 hele dag niks van me horen en de volgende dag in de middag kreeg ik een appje of ik nog leefde na mijn drukke week :'D)
Ook eens leuk, de omgekeerde wereld. Balen van je griep, ik geloof dat half NL ziek is. Beterschap!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een dilemma.. (beetje afwezig daardoor, maar heb toch advies nodig).

Met mijn huidige date is het rustig, na de ‘mindere’ date maandag hebben we nog elke dag contact en allebei laten weten dat we elkaar snel weer willen zien. Alleen heeft hij nog geen intitiatief genomen en gevoel dat hij wederom dit weekend z’n eigen plan trekt. Sinds gisteravond ook stil, geen idee wat ie heeft uitgespookt.

Sinds tijdje heb ik af en toe contact met een ex date/scharrel waar ik voorheen veel gevoelens voor had. Dit is bekoeld door z’n gedrag, maar wel gewoon vrienden gebleven. We delen veel interesses en kennen elkaar inmiddels al 3 jaar, nu heeft hij gister voorgesteld om vanavond weer eens bij te kletsen.. Opzich leuk, maar er is altijd een behoorlijke chemie tussen ons en is een bepaalde angst dat het gevoel gaat terugkomen.

Heb het uiteraard zelf in de hand en heb geen behoefte om intiem met hem te worden, ook omdat ik mijn huidige date gewoon leuk vind en respecteer. Maar vind het wel lastig.. Ik neig om vanavond met hem af te spreken, maar krijg een soort schuldgevoel naar m’n date terwijl hij ook avonden weg is.

Pff lang verhaal weer, maar lucht op en ben benieuwd naar jullie kijk hierop!
Spell, volgens mij geeft dat veel rust als je dit van jezelf weet. Niet iedereen vindt een relatie een meerwaarde. Ik neig ook steeds meer die richting op te gaan. Kan weinig bedenken wat een relatie echt kan toevoegen. En inderdaad gaf het juist meer onrust en uiteindelijk verdriet. Maar om het echt nooit meer aan te gaan vind ik ook ergens een onprettig idee. Lastig is het.
Vivi3338 schreef:
25-01-2020 16:01
Ik heb een dilemma.. (beetje afwezig daardoor, maar heb toch advies nodig).

Met mijn huidige date is het rustig, na de ‘mindere’ date maandag hebben we nog elke dag contact en allebei laten weten dat we elkaar snel weer willen zien. Alleen heeft hij nog geen intitiatief genomen en gevoel dat hij wederom dit weekend z’n eigen plan trekt. Sinds gisteravond ook stil, geen idee wat ie heeft uitgespookt.

Sinds tijdje heb ik af en toe contact met een ex date/scharrel waar ik voorheen veel gevoelens voor had. Dit is bekoeld door z’n gedrag, maar wel gewoon vrienden gebleven. We delen veel interesses en kennen elkaar inmiddels al 3 jaar, nu heeft hij gister voorgesteld om vanavond weer eens bij te kletsen.. Opzich leuk, maar er is altijd een behoorlijke chemie tussen ons en is een bepaalde angst dat het gevoel gaat terugkomen.

Heb het uiteraard zelf in de hand en heb geen behoefte om intiem met hem te worden, ook omdat ik mijn huidige date gewoon leuk vind en respecteer. Maar vind het wel lastig.. Ik neig om vanavond met hem af te spreken, maar krijg een soort schuldgevoel naar m’n date terwijl hij ook avonden weg is.

Pff lang verhaal weer, maar lucht op en ben benieuwd naar jullie kijk hierop!
Persoonlijk zou ik lekker op date gaan, gewoon met een vriendschappelijke insteek.
Volgens mij hadden jullie geen exclusiviteit besproken?

Je zit met je date in de eerste fase van het daten en daarom zal je je wellicht een beetje schuldig voelen? Je voelt je ok bij hem en je weet ook wat die oude scharrel teweeg kan brengen. In deze fase is het prima als ieder nog zn eigen plan trekt (is mijn mening).

In mijn langste relatie (9jr) was het begin ook een beetje afwachtend/tastend. Denk dat we beide de eerste 3/4 maanden alle opties nog openhielden en pas na een vakantie en dus een tijdje afstand van elkaar, beseften we beide dat we voor elkaar wilden gaan.
Mijn ervaring is dus; gewoon doen!
Vivi, een lastig dilemma waar je je in bevindt. Ik vind het daarom ook tricky om mijn mening te geven, aangezien dit echt om jouw gevoel moet gaan.
Ik kan hooguit zeggen wat ik zou doen.
Je hebt nog geen relatie met je date en bovendien pakt hij niet echt door. Het is dus onduidelijk waar dit heen gaat.
Je ex scharrel is leuk, er is chemie maar daar wil je geen relatie mee. Jullie hebben al jaren goed contact en hij wil bijkletsen. Prima toch? Een vriend met wie je afspreekt. Hij zal weten dat je date? Kun je dat mooi bespreken en tevens is dan duidelijk dat je niet beschikbaar bent voor seks. Je bent op dit moment single dus feitelijk gezien ben je vrij. Maar als jij meer wil van je date zou ik alleen vriendschappelijk met je ex scharrel omgaan en dit eerlijk vertellen aan je date.
spell68 schreef:
25-01-2020 15:53
Oh, goed hoor. Ik heb het even laten bezinken en ik ben even nagelopen wat er allemaal gezegd is, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ik hier enerzijds weinig uit ga halen, en anderzijds dat ik ook ga vragen om problemen. Mijn leven is verder prima op orde, dus daar zit ik niet op te wachten.

Ik heb verder niets meer gehoord. Ik zag ze net wel op de sportschool. Ik heb hoi gezegd en ben doorgelopen. Ik ben ook niet echt enthousiast om nog contact te hebben.

Bedankt voor de interesse iig!

Ik heb zo hier de discussie gevolgd en als ik eerlijk naar mezelf ben dan ben ik echt beter af als ik mijn leven alleen leef en me richt op mijn vriendschapsrelaties. Ik vind daar alles in, behalve intimiteit, maar dat vind ik niet echt belangrijk in mijn leven en anders valt dat nog altijd te kopen.

De enige keren in mijn leven dat ik me emotioneel ellendig heb gevoeld waren toen ik in een relatie zat (of net eruit), maar nog nooit toen ik single was. Verder heb ik hetzelfde als Rolami, ik hoef niet te trouwen, samen te wonen en kinderen te krijgen. Dus al met al denk ik dat ik de status quo beter kan behouden.

Zijn er bij jou nog ontwikkelingen? Behalve Attra is het redelijk rustig heb ik zo het idee.
Hoewel ik uit je tekst kan lezen dat je er verder prima mee bent, intimiteit is toch iets wat je iedereen gunt!
Als single zijnde heb je inderdaad minder sores maar dat kan soms zomaar overslaan in een eenzaam gevoel en dat is niet de bedoeling toch!
Alle reacties Link kopieren
Julus schreef:
25-01-2020 16:04
Spell, volgens mij geeft dat veel rust als je dit van jezelf weet. Niet iedereen vindt een relatie een meerwaarde. Ik neig ook steeds meer die richting op te gaan. Kan weinig bedenken wat een relatie echt kan toevoegen. En inderdaad gaf het juist meer onrust en uiteindelijk verdriet. Maar om het echt nooit meer aan te gaan vind ik ook ergens een onprettig idee. Lastig is het.
Het is niet dat relaties geen meerwaarde bieden, maar, zoals dat artikel van jou ook al zei, misschien moet je het niet zoeken in romantische relaties.

Mijn relaties zijn eigenlijk voornamelijk gebaseerd op van elkaar leren en ervaringen te delen. De kans dat je die tegenkomt en dat het ook nog eens goed klikt die is al klein. Als je dat ook nog eens wilt hebben met iemand, waar je je echt echt toen aangetrokken voelt, die kans is wel zo miniem dat het eigenlijk het najagen van een geest is.

Wat zij vorige week zei, was dat ze mensen zocht, waar ze iets van kon leren, dat idee had ze bij mij. Maar, achteraf dacht ik: "ja, maar, wat kan ik van jou leren?". Dat is eigenlijk vrij weinig. Die is eigenlijk 10 jaar huwelijk, waarin ze stil heeft gestaan aan het verwerken en begint nu pas met zich te ontwikkelen. Daar valt voor mij niks te halen en ik heb weinig zin om een mentor te zijn. Dat begint al met ongelijkwaardigheid, dat zoek ik verder niet.

Het is voornamelijk het idee dat je alleen blijft, wat het lastig maakt. De werkelijkheid is natuurlijk dat het niet zo is, want ook jij hebt het blijkbaar prima voor elkaar. We zijn door films, reclame en social media toch diep geïndoctrineerd dat het moeilijk is om daar los van te komen. Het blijft toch altijd in je achterhoofd. En als je het niet hebt dat heb je het idee dat er iets mis met je is.
Alle reacties Link kopieren
Still-i-Rise schreef:
25-01-2020 16:11
Hoewel ik uit je tekst kan lezen dat je er verder prima mee bent, intimiteit is toch iets wat je iedereen gunt!
Als single zijnde heb je inderdaad minder sores maar dat kan soms zomaar overslaan in een eenzaam gevoel en dat is niet de bedoeling toch!
Eenzaamheid? Dat ken ik niet. Ooit één keer gehad toen ik liefdesverdriet had, maar dat was ook maar een moment. Ik leef vooral in het moment of in mijn hoofd en ik heb een ontzettend goede relatie met mezelf, zowel fysiek als geestelijk en ik kan mezelf op beide vlakken prima uitdagen dus ik ben en voel me nooit eenzaam.

Het lijkt me wel heel vervelend als je dat regelmatig ervaart.
spell68 schreef:
25-01-2020 16:30
Eenzaamheid? Dat ken ik niet. Ooit één keer gehad toen ik liefdesverdriet had, maar dat was ook maar een moment. Ik leef vooral in het moment of in mijn hoofd en ik heb een ontzettend goede relatie met mezelf, zowel fysiek als geestelijk en ik kan mezelf op beide vlakken prima uitdagen dus ik ben en voel me nooit eenzaam.

Het lijkt me wel heel vervelend als je dat regelmatig ervaart.
Ik heb me zelfs binnen in relaties eenzaam gevoeld. Maar ook als single loop ik wel eens tegen het gevoel op er helemaal alleen voor te staan (en dat is voor mijn gevoel niet positief).
Spell jij hebt dus geen partner nodig. Ik ook niet. Hoe meer je het nodig hebt, hoe erger je het zult missen als je het niet hebt. Voor mij geldt dat ik bepaalde aspecten soms mis, maar in het grotere geheel ben ik gewoon erg blij met al mijn vrijheid. En inderdaad, je haalt veel uit andere relaties. En vlak contacten vanuit je werk ook niet uit. Ik moet daarvan bijkomen na een werkdag.
Zou het willen hebben van een partner/relatie hem zitten in willen horen bij 1 speciaal iemand? Bij vrienden kun je terecht maar ook niet altijd. Lief en leed delen doe je tot op zekere hoogte, maar met partner gaat dat nog dieper en verder. Ik probeer het voor mezelf helder te krijgen.
Still-i-Rise schreef:
25-01-2020 16:36
Ik heb me zelfs binnen in relaties eenzaam gevoeld. Maar ook als single loop ik wel eens tegen het gevoel op er helemaal alleen voor te staan (en dat is voor mijn gevoel niet positief).
Ja dat dus. Ondanks vriendschappen en andere contacten. Die diepe emotionele connectie krijg je niet bij vrienden. Iig niet zoals met een partner.
Alle reacties Link kopieren
Still en Julus; thanks voor jullie reacties, helpt zeker!

Is toch iets wat mij dwars zit, maar besef nu ook dat het van mij wel een patroon is om mezelf snel weg te cijferen tijdens daten (als in, met niemand anders contact hebben) en te schikken naar die persoon. Vandaar ook het schuldgevoel. Met mijn huidige date heb ik inderdaad nog niks aan exclusiviteit afgesproken en daten een kleine maand. En wat Julus zegt, hij pakt niet echt door.. Zijn gedrag is soms ook wat mysterieus en vaak op stap.

Mijn ex date vraagt het netjes van te voren en net hoe laat ik wil afspreken. Geen idee wat hij verwacht, maar ben wel van plan om te vertellen dat ik aan het daten ben. Dat lijkt me wel zo netjes! Is wel een gek gevoel, voel me wel heel nuchter en hoop dat dit vanavond ook zo blijft. Maar moet de regie weer even terugpakken, vooral als ik dat van mijn huidige date ook merk
Alle reacties Link kopieren
Still-i-Rise schreef:
25-01-2020 16:36
Ik heb me zelfs binnen in relaties eenzaam gevoeld. Maar ook als single loop ik wel eens tegen het gevoel op er helemaal alleen voor te staan (en dat is voor mijn gevoel niet positief).
Is het dan, in de relatie, dat je dat gevoel krijgt, omdat je je niet gesteund voelt door je partner? Het lijkt me dat je je dan nog eenzamer voelt dan wanneer je single bent, want ergens zal dat gevoel, als de verwachting van steun niet wordt voldaan, alleen maar sterker zijn.

Ik ken het gevoel van er alleen voor staan ook niet echt. Deze week zat echt alles tegen en dan heb ik dat ook niet. Ik kan enorm goed relativeren en het is wat het is. Doordat ik zo in het moment leef, blijft dat bijna niet hangen. Dat is wel handig.
Vivi3338 schreef:
25-01-2020 16:49
Still en Julus; thanks voor jullie reacties, helpt zeker!

Is toch iets wat mij dwars zit, maar besef nu ook dat het van mij wel een patroon is om mezelf snel weg te cijferen tijdens daten (als in, met niemand anders contact hebben) en te schikken naar die persoon. Vandaar ook het schuldgevoel. Met mijn huidige date heb ik inderdaad nog niks aan exclusiviteit afgesproken en daten een kleine maand. En wat Julus zegt, hij pakt niet echt door.. Zijn gedrag is soms ook wat mysterieus en vaak op stap.

Mijn ex date vraagt het netjes van te voren en net hoe laat ik wil afspreken. Geen idee wat hij verwacht, maar ben wel van plan om te vertellen dat ik aan het daten ben. Dat lijkt me wel zo netjes! Is wel een gek gevoel, voel me wel heel nuchter en hoop dat dit vanavond ook zo blijft. Maar moet de regie weer even terugpakken, vooral als ik dat van mijn huidige date ook merk
Dat wegcijferen is de spijker op zn kop Vivi! Jij "moet" nu gewoon lekker genieten van de aandacht die je krijgt, en je eigen plan trekken. Mocht je huidige date dat niet trekken dan moet hij maar wat meer zn best doen ;-)
Tegen ex-date zou ik wel heel duidelijk zijn ja, wellicht heeft ie toch bepaalde verwachtingen.
spell68 schreef:
25-01-2020 16:55
Is het dan, in de relatie, dat je dat gevoel krijgt, omdat je je niet gesteund voelt door je partner? Het lijkt me dat je je dan nog eenzamer voelt dan wanneer je single bent, want ergens zal dat gevoel, als de verwachting van steun niet wordt voldaan, alleen maar sterker zijn.

Ik ken het gevoel van er alleen voor staan ook niet echt. Deze week zat echt alles tegen en dan heb ik dat ook niet. Ik kan enorm goed relativeren en het is wat het is. Doordat ik zo in het moment leef, blijft dat bijna niet hangen. Dat is wel handig.
Niet gesteund, niet gehoord, niet geliefd. Dat voelt inderdaad nog eenzamer. Ben op momenten echt intens verdrietig geweest daardoor en mn ex deed dan alsof alles aan mij lag.

Zoals jij met tegenslagen omgaat, dat kan ik bijna niet. Ik laat het negatieve gevoel mij bijna opeten. Ik heb daar wel hulp voor ingeschakeld hoor, want het is eigenlijk een soort van zelf-sabotage. Op zulke momenten kan ik heel erg blijven hangen in het; zie je wel dat niemand om mij geeft?

Het gaat gelukkig wel steeds beter, maar met ups en downs. Ik kan heel goed alleen zijn als ik dat wil, en heb dan ook genoeg aan mijzelf. Maar ik ben ook een sociaal mens en soms mis ik dan het gezelschap.
Alle reacties Link kopieren
Julus schreef:
25-01-2020 16:43
Spell jij hebt dus geen partner nodig. Ik ook niet. Hoe meer je het nodig hebt, hoe erger je het zult missen als je het niet hebt. Voor mij geldt dat ik bepaalde aspecten soms mis, maar in het grotere geheel ben ik gewoon erg blij met al mijn vrijheid. En inderdaad, je haalt veel uit andere relaties. En vlak contacten vanuit je werk ook niet uit. Ik moet daarvan bijkomen na een werkdag.
Zou het willen hebben van een partner/relatie hem zitten in willen horen bij 1 speciaal iemand? Bij vrienden kun je terecht maar ook niet altijd. Lief en leed delen doe je tot op zekere hoogte, maar met partner gaat dat nog dieper en verder. Ik probeer het voor mezelf helder te krijgen.
Hoewel iedereen wel iemand nodig heeft, is het niet zo dat ik iets mis. In mijn hoofd lijkt het dan lekker om samen op de bank tegen elkaar te liggen om tv te kijken, samen te slapen en seks te hebben, maar de realiteit is dat ik het eigenlijk ook niet echt mis.

Ik ben prima in staat mijn eigen problemen op te lossen, ook emotioneel. Bij mijn vrienden kan ik altijd terecht, maar dat wil niet zeggen dat je ze kunt onbeperkt kunt gebruiken om je emotionele shit te dumpen.

Eigenlijk is het vrij simpel: je mag best klagen en je ellende dumpen, en dat mag de volgende keer ook, maar er moet wel verbetering in de situatie zijn, ofwel actie ondernemen. Wat eigenlijk al mijn vrienden hebben, is dat we niets hebben met de slachtofferrol en dat wordt ook duidelijk en direct gezegd als het wel gebeurt.

Op mijn werk heb ik vnl mijn koptelefoon op en bemoei ik me nauwelijks met collega's.

Ik weet niet of dat is, omdat je bij één speciaal iemand wil horen, of, omdat je je speciaal wil voelen bij één iemand. Iedereen heeft zo zijn eigen reden denk ik om een relatie te willen.

Toen ik 16 jaar geleden die relatie had toen plaatste ik haar echt op een voetstuk, vnl qua uiterlijk. Maar, ik heb inmiddels wel geleerd dat er geen speciale mensen zijn. Knap zijn, beroemd zijn, iets speciaals kunnen, dat maakt je niet speciaal. Mensen zijn gewoon mensen. Iedereen heeft zo zijn tekortkomingen en idiosyncrasieën. Mensen verrassen je soms en te stellen je soms teleur. Dat hangt allemaal af van hoe jij er zelf in staat, daar heeft een ander geen invloed op.

Ik denk alleen in veel gevallen dat mensen een Disney idee najagen. Ik weet dat dat een illiusie is, maar dat wil niet zeggen dat dat ideaalbeeld nog steeds in mijn hoofd ergens zit. Is dat het misschien bij jou ook?
Nee, daarvoor ben ik te realistisch. Na meerdere relaties weet ik heel goed dat dat sprookje niet bestaat. Ik was tevreden met wat er was. Uiterlijk heb ik altijd minder belangrijk gevonden. Ik weet inmiddels wel wat ik belangrijk vind in een relatie, maar het klopt dat ieder mens je kan verrassen, maar ook teleurstellen. Met speciaal bedoel ik: exclusief. Een maatje bij wie je echt alles kwijt kunt. In die zin dus speciaal. De belangrijkste persoon, iemand die op nr 1 staat in je leven.
En nee, vrienden gebruiken als kliko is niet gelijkwaardig. Zodra iemand alleen klaagt en in die slachtofferrol zit maar daar niks aan doet, is het voor mij niet gelijkwaardig en dan haak ik af. Dat kost mij dan energie zonder er nog iets uit te halen.
Alle reacties Link kopieren
Still-i-Rise schreef:
25-01-2020 17:02
Niet gesteund, niet gehoord, niet geliefd. Dat voelt inderdaad nog eenzamer. Ben op momenten echt intens verdrietig geweest daardoor en mn ex deed dan alsof alles aan mij lag.

Zoals jij met tegenslagen omgaat, dat kan ik bijna niet. Ik laat het negatieve gevoel mij bijna opeten. Ik heb daar wel hulp voor ingeschakeld hoor, want het is eigenlijk een soort van zelf-sabotage. Op zulke momenten kan ik heel erg blijven hangen in het; zie je wel dat niemand om mij geeft?

Het gaat gelukkig wel steeds beter, maar met ups en downs. Ik kan heel goed alleen zijn als ik dat wil, en heb dan ook genoeg aan mijzelf. Maar ik ben ook een sociaal mens en soms mis ik dan het gezelschap.
Het punt voor mij hierin is dat het vnl bij jouzelf ligt. Want, als jij je bijv. gesteund wilt voelen dan maakt jou dat enerzijds heel afhankelijk van een ander, maar anderzijds is het voor de ander bijna ondoenlijk om jou dat gevoel te geven, want dat kan alleen als ie iets precies op een manier doet, waarop jij dat gevoel krijgt.

Een ander moet of precies zo op jou aansluiten of hij moet zich volledig aanpassen. De kans op het eerste is echt nagenoeg nihil, omdat als je al steun zoekt, je geneigd bent, sneller met iemand genoegen te nemen en het tweede is onwenselijk, want uiteindelijk gaat dat ten koste van hem en komt het als een boomerang naar jou terug (misschien dat hij daarom jou de schuld gaf of dat hij zich ook niet gehoord voelde?)

Ik zie het niet als tegenslagen. Het zijn vaak onvermijdelijkheden en prima leermomenten. Ze definiëren hoe je je in je leven ontwikkelt.

Maar als ik zie hoeveel mensen dan toch luisteren en vragen hoe het gaat, dan zijn er genoeg die om me geven ook al staan ze niets eens dichtbij. Ze maken er vaak zelf meer van dan ikzelf. Ik verwacht dat overigens nooit, maar het is leuk om te zien.

Uiteindelijk kan alleen jezelf volledig kunnen bedruipen, leiden tot een gelijkwaardige relatie. En hoe meer je dat zelf kunt, hoe meer je gaat zien dat er dan maar weinig mensen zijn die je als gelijkwaardig kunt bestempelen.
Alle reacties Link kopieren
Julus schreef:
25-01-2020 17:30
Nee, daarvoor ben ik te realistisch. Na meerdere relaties weet ik heel goed dat dat sprookje niet bestaat. Ik was tevreden met wat er was. Uiterlijk heb ik altijd minder belangrijk gevonden. Ik weet inmiddels wel wat ik belangrijk vind in een relatie, maar het klopt dat ieder mens je kan verrassen, maar ook teleurstellen. Met speciaal bedoel ik: exclusief. Een maatje bij wie je echt alles kwijt kunt. In die zin dus speciaal. De belangrijkste persoon, iemand die op nr 1 staat in je leven.
Daar gaat het bij mij mis. Ik kan niet iemand op nr 1 zetten. Sowieso sta ik dat zelf. Maar iedereen staat bij mij op nr 2. Ik kan niet één iemand op nr 2 zetten dan kom ik in loyaliteitsconflict. Ik kan mijn tijd niet aan iemand besteden, omdat ik er een relatie mee heb, terwijl ik een ander misschien op dat moment belangrijker vind. Ik heb ook geen behoefte om daarover in discussie te gaan en daar ligt het probleem met relaties, dat gebeurt wel, want er komen verwachtingen. Ik ben daar echt heel slecht in.
spell68 schreef:
25-01-2020 17:40
Het punt voor mij hierin is dat het vnl bij jouzelf ligt. Want, als jij je bijv. gesteund wilt voelen dan maakt jou dat enerzijds heel afhankelijk van een ander, maar anderzijds is het voor de ander bijna ondoenlijk om jou dat gevoel te geven, want dat kan alleen als ie iets precies op een manier doet, waarop jij dat gevoel krijgt.

Een ander moet of precies zo op jou aansluiten of hij moet zich volledig aanpassen. De kans op het eerste is echt nagenoeg nihil, omdat als je al steun zoekt, je geneigd bent, sneller met iemand genoegen te nemen en het tweede is onwenselijk, want uiteindelijk gaat dat ten koste van hem en komt het als een boomerang naar jou terug (misschien dat hij daarom jou de schuld gaf of dat hij zich ook niet gehoord voelde?)

Ik zie het niet als tegenslagen. Het zijn vaak onvermijdelijkheden en prima leermomenten. Ze definiëren hoe je je in je leven ontwikkelt.

Maar als ik zie hoeveel mensen dan toch luisteren en vragen hoe het gaat, dan zijn er genoeg die om me geven ook al staan ze niets eens dichtbij. Ze maken er vaak zelf meer van dan ikzelf. Ik verwacht dat overigens nooit, maar het is leuk om te zien.

Uiteindelijk kan alleen jezelf volledig kunnen bedruipen, leiden tot een gelijkwaardige relatie. En hoe meer je dat zelf kunt, hoe meer je gaat zien dat er dan maar weinig mensen zijn die je als gelijkwaardig kunt bestempelen.
Klopt helemaal Spell, dat ligt ook bij mij. Ik was vrij jong toen ik deze relatie kreeg en had niet echt veel ervaring.
In de loop der jaren kwamen we erachter dat we elkaars "love language" totaal niet spraken. Sowieso was mijn ex geen prater en dat maakte alles voor mij alleen maar erger. Ik vertelde namelijk wel vaak hoe ik mij voelde maar ik kreeg bijna nooit een reactie.
Anyway, dit hoort bij mijn verleden en ik heb er ook zeker van geleerd.

Ik ben nu veel zelfstandiger en zou daarom nooit meer in zo'n relatie terechtkomen.
Mn date is wel iemand met wie ik ontzettend veel raakvlakken heb, zowel mentaal als fysiek. Ik bestempel dat niet zozeer als gelijkwaardig maar wel een persoon bij wie je de mindere dingen makkelijk voor lief kan nemen omdat je juist zo een sterke klikt hebt op de belangrijke punten.
Ik had deze namiddag een koffiedate op een compleet ongezellige plek (door het weer) waar we ons rot om hebben gelachen. Het was meer dan ik had verwacht en ik ben vol overtuiging benieuwd naar nog meer. Denk dat dit de eerste keer is sinds ik weer date. Hebben zelfs gekust, op een eerste date, ben ik niet van mezelf gewend. Hij is leuk, aantrekkelijk, interessant, modebewust...
Even laten bezinken en met Tinder weet je nooit ivm 'enthousiaste' mannen. Ben benieuwd.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven