Relaties
alle pijlers
Verhuizen na scheiding?
vrijdag 6 maart 2020 om 11:22
Een kort half jaar geleden kondigde mijn ex aan uit elkaar te willen. We hebben twee kinderen en een koophuis, dus dat is niet van de één op de andere dag geregeld. Op dit moment woon ik nog steeds in ons gezamenlijke huis en maak ik een aantal nachten/dagen per week plaats voor hem om bij de kinderen te zijn. Een soort birdnesting zullen we maar zeggen.
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
maandag 9 maart 2020 om 20:40
Het verschil is dat hij niet aantoont het wel te kunnen betalen.
En dat als hij het toch niet kan betalen ze beiden moeten verhuizen en er dan een plan kan worden gemaakt om beiden naar een andere woonplaats te verhuizen, al dan niet richting TO's familie.
maandag 9 maart 2020 om 20:41
Nogmaals: geef dan een CONCREET advies? Want alles wat je zegt komt erop neer dat TO haar kinderen maar moet achterlaten en voortaan nog maar 2 dagen per week of 2 dagen per 2 weken kan zien en verzorgen.Marana schreef: ↑09-03-2020 20:34NEE! Ik ben niet anti-TO! Waarom wil jij alleen maar lezen dat ik tegen TO ben? Echt belachelijk om te insinueren dat ik TO haar kinderen niet gun. Te absurd. Zo zit ik absoluut niet in elkaar. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik juist niet de tegenstellingen opzoek.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 20:41
-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 20:31Nee, jij gaf aan dat ze geen woonruimte kan krijgen. Dat is niet zo; ze kan alleen geen woonruimte binnen een bepaalde regio betalen. Dat is wat anders dan geen woonruimte kunnen krijgen, wat jij als prioriteit aangaf.
Haar wens is die regio; maar dat is natuurlijk geen noodzaak. De noodzaak is eigen woonruimte en dat kan ze gewoon regelen. Ook binnen de informatie van dit topic geeft TO dat aan.
Je spreekt jezelf tegen. 'Die regio' in je eerste reactie is de regio 35km verderop en dat noem je dan 'haar wens'. IN het tweede noem je haar wens 'buiten haar financiele bereik' en daarmee bedoel je de huidige regio.-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 14:52Of je leest gewoon wat ze zelf daarover zegt? Dat kan ook een optie zijn? Of is dat heel theoretisch gedacht van mij?
Ze kan best woonruimte krijgen maar niet eentje die aan haar wensen voldoet. Het is geen kwestie van geen woonruimte hebben, het is een kwestie van wensen hebben die buiten haar financiële bereik liggen. En dan is haar volgende stap dat ze vindt dat haar ex en de kinderen dat dan maar moeten faciliteren ten koste van hun vertrouwde omgeving, school, werk, huis, vriendjes, etc.
Wat is nu haar wens? Volgens mij is haar enige wens woonruimte. Het liefst in de huidige regio maar dat kan niet. In de andere regio kan ze wel, dat is dus een noodzakelijke consequentie en heeft niks met wensen te maken.
En dan kom ik met wat ik al eerder zei: wat ontzettend denigrerend om het over haar 'woonwensen' te hebben alsof ze iets te wensen heeft en daarbij ook nog eens eisen stelt. Bah.
maandag 9 maart 2020 om 20:41
En dus is iedereen het hier erover eens: eerst hem dat laten aantonen.
Alleen is TO gevlogen geloof ik.
maandag 9 maart 2020 om 20:42
Tegen veel meer dan de hypotheeklasten. Dus vooraf al wetend een no-go voor TO financieel. Oftewel een sluw aanbod.-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 20:40Dat dat schrijft TO wel, maar als ik dan vraag aan TO waar hij dan niet aan mee wil werken dan blijft ze het antwoord schuldig.
Hij heeft bijvoorbeeld ook aangeboden dat zij het huis zou overnemen. En Hij heeft ook aangeboden dat zij het huis van hem kan huren tegen de hypotheekkosten als hij het huis op zijn naam krijgt. Ik vind dat niet bepaald getuigen van niet mee willen denken aan oplossingen
maandag 9 maart 2020 om 20:42
Specifiek co ouderschap ging het over.
maandag 9 maart 2020 om 20:43
Nee, mijn stelling is dat het niet in het belang van kinderen is de omgang met een van de ouders te minimaliseren. Soms eindigt een situatie helaas op dat punt, daar weet ik zelf nota bene alles van, maar het zou nooit het startpunt van een ouderschapsplan moeten zijn.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 20:43
fashionvictim schreef: ↑09-03-2020 20:41Nogmaals: geef dan een CONCREET advies? Want alles wat je zegt komt erop neer dat TO haar kinderen maar moet achterlaten en voortaan nog maar 2 dagen per week of 2 dagen per 2 weken kan zien en verzorgen.
Ik heb dit weekend een aantal linkjes geplaatst naar woningen in die regio voor minder dan 2 ton, of voor minder dan 1000 euro huur.
TO heeft zelf eind januari verteld wel een tweekamerwoning te kunnen kopen.
Birdnesting is ook nog als optie genoemd.
Ik heb echt niet als enige optie alleen een weekendregeling genoemd.
maandag 9 maart 2020 om 20:46
Eh nee. Voor minder dan de huidige hypotheeklasten:
(maar wel alsnog te duur voor TO)
maandag 9 maart 2020 om 20:46
In een niet zo goedkope regio koop je daar niks voor. Nul nada niks
anoniem_63c805eef0fff wijzigde dit bericht op 09-03-2020 21:06
0.13% gewijzigd
maandag 9 maart 2020 om 20:46
Ik heb al een voorbeeld van een woonplaats in de regio van TO gegeven waar letterlijk NUL huizen onder de 3 ton te koop staan. In mijn eigen woonplaats in diezelfde regio is dat ook zo. En huurwoningen op de particuliere markt zijn er in mijn woonplaats ook niet. Wel via woningnet, maar in mijn woonplaats en de aangrenzende woonplaatsen is de wachttijd voor een sociale huurwoning inmiddels 14 jaar. Vrije sector huurhuizen zijn er soms via woningnet, maar dat is ongeveer 3 keer per jaar 1 huis.
Misschien woont TO wel bij mij in de woonplaats, en dan kan ze dus ook met 195.000 euro helemaal nada.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 20:47
Marana schreef: ↑09-03-2020 20:43Ik heb dit weekend een aantal linkjes geplaatst naar woningen in die regio voor minder dan 2 ton, of voor minder dan 1000 euro huur.
TO heeft zelf eind januari verteld wel een tweekamerwoning te kunnen kopen.
Birdnesting is ook nog als optie genoemd.
Ik heb echt niet als enige optie alleen een weekendregeling genoemd.
Het is inmiddels maart, die woning zal inmiddels wel verkocht zijn natuurlijk.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 20:51
Waar moet TO dan heen met dat birdnesten? Moet ze tot in de lengte der dagen bij haar ouders op de bank op zijn dagen? En hij op die van haar ook bij zijn ouders? En hoe is het in het belang van de kinderen dat beide ouders geen volwaardig eigen leven kunnen opbouwen?
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 20:54
Die moeten dan natuurlijk wel in de woonplaats van TO zijn. Als ze ook op 30 tot 60 minuten reizen van de school van haar oudste zijn kan ze natuurlijk beter gewoon in een sociale huurwoning in de woonplaats van haar ouders gaan wonen. Dan is ze en goedkoper uit, en heeft ze een vangnet en voor de kinderen en de omgang is het om het even.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 21:00
Aanbieden dat iemand het huis mag overnemen als je vooraf weet dat die dat niet kan betalen is natuurlijk niet "denken in oplossingen".-Shifty- schreef: ↑09-03-2020 20:40Dat dat schrijft TO wel, maar als ik dan vraag aan TO waar hij dan niet aan mee wil werken dan blijft ze het antwoord schuldig.
Hij heeft bijvoorbeeld ook aangeboden dat zij het huis zou overnemen. En Hij heeft ook aangeboden dat zij het huis van hem kan huren tegen de hypotheekkosten als hij het huis op zijn naam krijgt. Ik vind dat niet bepaald getuigen van niet mee willen denken aan oplossingen
Aanbieden dat iemand een huis van je mag huren tegen een prijs waarvan je weet dat die dat niet kan betalen is natuurlijk niet "denken in oplossingen".
Een minder naïef mens zou zelfs denken dat het een vooropgezette schijnbeweging is om later in een rechtszaak te kunnen doen alsof je het allemaal zo goed meende, voordat je de ander een poot uitdraaide.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 21:07
Wat moet een alleenstaande ouder van twee kinderen in een twee kamer woning? Dat is één slaapkamer met z’n drieen. Ook de rest van de vertrekken is berekent op één persoon of een stel. Daar kun je niet de helft van de tijd je kinderen hebben, co-ouderen is dan ook geen optie.Marana schreef: ↑09-03-2020 20:43Ik heb dit weekend een aantal linkjes geplaatst naar woningen in die regio voor minder dan 2 ton, of voor minder dan 1000 euro huur.
TO heeft zelf eind januari verteld wel een tweekamerwoning te kunnen kopen.
Birdnesting is ook nog als optie genoemd.
Ik heb echt niet als enige optie alleen een weekendregeling genoemd.
Dan kan ze nog beter 35 km verderop gaan zitten in een groter huis en de tijd die ze met haar kinderen heeft ze in ieder geval genoeg ruimte om te spelen en te slapen bieden.
Birdnesting werkt meestal alleen als tijdelijke oplossing. De mensen bij wie dat werkt voor langere termijn hebben meestal ruim voldoende geld om het toch al niet gemiddeld grote nest, zo te verbouwen en op te delen dat iedereen comfortabel kan leven.
TO moet geen woning accepteren voor ze weet of de plannen van haar ex haalbaar zijn en wat anders zijn alternatieven zijn. De woningnood is dermate groot dat als ze nu iets accepteert, ze daar niet zomaar meer weg kan als vaders plannen toch niet haalbaar zijn en er een andere oplossing moet komen. Krijgt ze dan weer te horen dat ze niet zo moeilijk moet doen? Op deze woning markt blijkt een tijdelijke bedoelde oplossing heel erg vaak een eindstation, je komt niet meer zomaar weg.
Er zijn hier twee mensen die gaan scheiden en wiens schuld dat is is niet relevant. Hoe ze het oplossen voor hun kinderen wel. En dat moeten ze samen doen, willen ze bereiken dat hun kinderen zoveel mogelijk van zorg door hun beide ouders kunnen profiteren. Ieder zijn eigen pad kiezen komt er in deze situatie op neer dat deze kinderen straks twee volledige gescheiden levens hebben, in welke verdeling dan ook. En dat is een stuk onwenselijker dan als de mogelijkheid er is, hun leefwereld te verplaatsen maar wél beide ouders tot hun beschikking te hebben. Deze kinderen zijn 3 en 6 jaar oud en zullen in een nieuwe omgeving prima kunnen wortelen onder die omstandigheden.
Daarnaast is al vaker het praktisch en zakelijk aspect genoemd: tot weet niet met welk bedrag en met welke factoren zij rekening moet houden om weer zelf een leven op te kunnen bouwen, als ze niet weet wat de mogelijkheden van haar ex zijn. Ze zijn in gemeenschap van goederen geregistreerd, hebben exact dezelfde financiële basis en hij zou het huis wel kunnen betalen en zij niet? Daar zou ik zeker meer van willen weten want dat gaat invloed hebben op de hele scheidingsafhandeling en niet alleen daar waar het de kinderen betreft.
Stap 1 is en blijft: openheid van zaken en duidelijk krijgen welke opties er concreet voor to en haar ex zijn, ook ten aanzien van het gezamenlijk ouderschap. Beiden dienen ook mee te denken aan een oplossing voor de ander.
Ook wordt hier steeds geroepen dat de rechter to de woning niet toe zal wijzen want ze kan hem niet betalen: als het neerkomt op voorlopige voorzieningen kan de rechter wel degelijk haar het gebruiksrecht van de woning toewijzen tot er voor beiden een goede oplossing is. En dat kan soms jaaaren duren. Vader heeft er dus net zo goed baat bij om mee te denken en te werken aan een goede oplossing voor moeder, las hij het huis wil blijven bewonen.
maandag 9 maart 2020 om 21:10
Behalve als je weet dat ze het toch niet kan betalen. Dan zijn het nep toezeggingen, waar een bedoeling achter zit.
maandag 9 maart 2020 om 21:12
Heeft ze dat in dit topic geschreven?
Maar dan nog: als het huis nu 350 waard is en TO kan maar 195 maximaal ophoesten dan kan hij wel zeggen "je mag het wel onder de marktwaarde hebben, weet je wat, voor 3 mag je het hebben" maar dan kan ze nog steeds niks.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 21:14
Dank voor deze goede post.patchouli_ schreef: ↑09-03-2020 21:07Wat moet een alleenstaande ouder van twee kinderen in een twee kamer woning? Dat is één slaapkamer met z’n drieen. Ook de rest van de vertrekken is berekent op één persoon of een stel. Daar kun je niet de helft van de tijd je kinderen hebben, co-ouderen is dan ook geen optie.
Dan kan ze nog beter 35 km verderop gaan zitten in een groter huis en de tijd die ze met haar kinderen heeft ze in ieder geval genoeg ruimte om te spelen en te slapen bieden.
Birdnesting werkt meestal alleen als tijdelijke oplossing. De mensen bij wie dat werkt voor langere termijn hebben meestal ruim voldoende geld om het toch al niet gemiddeld grote nest, zo te verbouwen en op te delen dat iedereen comfortabel kan leven.
TO moet geen woning accepteren voor ze weet of de plannen van haar ex haalbaar zijn en wat anders zijn alternatieven zijn. De woningnood is dermate groot dat als ze nu iets accepteert, ze daar niet zomaar meer weg kan als vaders plannen toch niet haalbaar zijn en er een andere oplossing moet komen. Krijgt ze dan weer te horen dat ze niet zo moeilijk moet doen? Op deze woning markt blijkt een tijdelijke bedoelde oplossing heel erg vaak een eindstation, je komt niet meer zomaar weg.
Er zijn hier twee mensen die gaan scheiden en wiens schuld dat is is niet relevant. Hoe ze het oplossen voor hun kinderen wel. En dat moeten ze samen doen, willen ze bereiken dat hun kinderen zoveel mogelijk van zorg door hun beide ouders kunnen profiteren. Ieder zijn eigen pad kiezen komt er in deze situatie op neer dat deze kinderen straks twee volledige gescheiden levens hebben, in welke verdeling dan ook. En dat is een stuk onwenselijker dan als de mogelijkheid er is, hun leefwereld te verplaatsen maar wél beide ouders tot hun beschikking te hebben. Deze kinderen zijn 3 en 6 jaar oud en zullen in een nieuwe omgeving prima kunnen wortelen onder die omstandigheden.
Daarnaast is al vaker het praktisch en zakelijk aspect genoemd: tot weet niet met welk bedrag en met welke factoren zij rekening moet houden om weer zelf een leven op te kunnen bouwen, als ze niet weet wat de mogelijkheden van haar ex zijn. Ze zijn in gemeenschap van goederen geregistreerd, hebben exact dezelfde financiële basis en hij zou het huis wel kunnen betalen en zij niet? Daar zou ik zeker meer van willen weten want dat gaat invloed hebben op de hele scheidingsafhandeling en niet alleen daar waar het de kinderen betreft.
Stap 1 is en blijft: openheid van zaken en duidelijk krijgen welke opties er concreet voor to en haar ex zijn, ook ten aanzien van het gezamenlijk ouderschap. Beiden dienen ook mee te denken aan een oplossing voor de ander.
Ook wordt hier steeds geroepen dat de rechter to de woning niet toe zal wijzen want ze kan hem niet betalen: als het neerkomt op voorlopige voorzieningen kan de rechter wel degelijk haar het gebruiksrecht van de woning toewijzen tot er voor beiden een goede oplossing is. En dat kan soms jaaaren duren. Vader heeft er dus net zo goed baat bij om mee te denken en te werken aan een goede oplossing voor moeder, las hij het huis wil blijven bewonen.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 maart 2020 om 21:20
fashionvictim schreef: ↑09-03-2020 21:12Heeft ze dat in dit topic geschreven?
Maar dan nog: als het huis nu 350 waard is en TO kan maar 195 maximaal ophoesten dan kan hij wel zeggen "je mag het wel onder de marktwaarde hebben, weet je wat, voor 3 mag je het hebben" maar dan kan ze nog steeds niks.
Ja dat heeft ze in dit topic geschreven. Zie onder andere wat marana had gequoot.
Ze gaf aan het huis een ton meer waard was dan ze kon hypotheken dus circa 255.000. Maar als hun huidige hypotheek dus 80.000 lager is dan zou hun huidige hypotheek dus ongeveer 175.000 zijn. Als hij dan al aanbiedt dat zij dit huis van hem mag huren voor minder dan de huidige hypotheeklasten van 175.000 dan lijkt mij dat een keurig aanbod.
Maar dan nog als hij het schijnbaar wel kan betalen, met ongeveer hetzelfde inkomen, dan nog is het een keurig aanbod dat hij haar aanbied dat zij het mag kopen voor onder de marktwaarde. Hij hoeft dat aanbod niet te doen natuurlijk.
