Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
maandag 4 mei 2020 om 20:05
welnee joh, alles moet altijd hetzelfde blijven, want dat is wat hij wil.Turtlerain schreef: ↑04-05-2020 20:04Ik vind dat niet relevant voor de huidige situatie. Alsof ze nu geen andere keuze zou mogen maken. Toen was het een keuze om te stoppen met werken, nu mag ze echt wel een carrière ambiëren.
wij slapen nooit.
maandag 4 mei 2020 om 20:06
Alsof in je fijne huis wonen betekent dat je leven elke dag hetzelfde is, wat een onzin.valentinamaria schreef: ↑04-05-2020 19:59op je 50e al vastgeroest zijn vind ik erg vroeg idd.
ik moet er echt niet aan denken dat mijn leven vanaf mijn 50e tot, zeg maar mijn 80e, elke dag hetzelfde is, brr.
Maar ja, ik vind het vrij normaal dat ik na een leven waarin ik begonnen ben op een studentenkamertje en vervolgens van shittig flatje naar iets minder shittig flatje steeds wat verder opgeklommen ben tot een fijn huis waarin mijn kinderen fijn opgroeien, dat ik niet bijna 30 jaar werk om weer driehoog achter te eindigen. Als dat vastgeroest en saai is, dan maar vastgeroest.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 20:07
Voor die man blijkbaar niet. Hij zal het alternatief wat TO voorstelt kennen (hij heeft blijkbaar in die regio gestudeert of in elk geval gewoond toen ze een relatie kregen dus hij weet wat daar is en wat hij nu heeft)
Jezelf ergens thuisvoelen en wortelen kan ook heel erg leuk zijn. Niet iedereen is geschikt voor een nomadenbestaan. Bovendien wil TO blijvend naar de randstad, niet voor een jaartje. Als ze een of andere buitenlandervaring voor 1 jaar had gewild had haar man wellicht wel 'n tijdje onbetaald verlof willen nemen en een paar keer op en neer willen reizen. Maar wat TO wil is redelijk permanent zoals ze het voorspiegelt omdat het haar vooral om die locatie gaat.
maandag 4 mei 2020 om 20:07
maandag 4 mei 2020 om 20:11
TO staat 't vrij om haar roer om te gooien zoveel ze wil natuurlijk, maar zoals ze het nu wil denk ik dat haar relatie er op sneuvelt. Is dat het haar waard? En voor wat? Voor een baan waar je net zo hard weer wordt afgedankt zodra er bezuinigd moet worden?
maandag 4 mei 2020 om 20:12
Maar het hele leven hoeft niet om, TO maakt er een enorme onzin toestand van. Als haar man niet voor haar is, is hij tegen haar....
Ze kan gewoon een eerste stap nemen En een baan zoeken, zonder de.laatste 16 jaar en keuzes uit de tijd erbij te slepen
maandag 4 mei 2020 om 20:13
Ik woon wel in de Randstad maar woon daar inmiddels ook in een huis met grote tuin in een goede buurt en met veel ruimte om me heen. En ja, daar werk ik zelf meer dan hard voor. No focking way dat ik dat zou opgeven om drie hoog achter in Beverwijk te gaan wonen en dan alsnog hard moet werken.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 20:07Voor die man blijkbaar niet. Hij zal het alternatief wat TO voorstelt kennen (hij heeft blijkbaar in die regio gestudeert of in elk geval gewoond toen ze een relatie kregen dus hij weet wat daar is en wat hij nu heeft)
Jezelf ergens thuisvoelen en wortelen kan ook heel erg leuk zijn. Niet iedereen is geschikt voor een nomadenbestaan. Bovendien wil TO blijvend naar de randstad, niet voor een jaartje. Als ze een of andere buitenlandervaring voor 1 jaar had gewild had haar man wellicht wel 'n tijdje onbetaald verlof willen nemen en een paar keer op en neer willen reizen. Maar wat TO wil is redelijk permanent zoals ze het voorspiegelt omdat het haar vooral om die locatie gaat.
Dus tja, als mijn partner echt dolgraag in Beverwijk in een flat wil gaan zitten dan zou dat voor mij alleen bespreekbaar zijn als ik vervolgens nooit meer hoef te werken en me mag gaan storten op al die dingen die ik nooit heb gedaan toen ik voor het gezin aan het zorgen was. Dan zou ik het nog wel willen overwegen uit liefde voor mijn partner. Maar als ik alsnog het leeuwendeel van het inkomen moet verdienen zou het onbespreekbaar zijn.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 20:13
Ja, helemaal eens, dat schreef ik ook. Het gaat mij er om dat veel reacties er een label aan hangen, midlifecrisis, emptynestsyndroom, dat is allemaal niet relevant. TO moet inderdaad hoofd- en bijzaken scheiden en haar wensen op een praktische, constructieve manier benaderen.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
maandag 4 mei 2020 om 20:14
Ja, ik zou ook denken dat dat nu de volgende fase zou zijn. Tenminste, ik werk nu o.a. zo hard omdat ik hoop dat ik het zo vanaf midden vijftig wat rustiger aan kan gaan doen. Man, ik merk nu al dat het me steeds zwaarder valt dat werken, vergeleken met 10, 15 jaar geleden.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 20:09Toen ik het huis uit ging begonnen mijn ouders met verre reizen en vaker zomaar 'n midweekje of weekend samen weg. Blij dat mijn moeder niet opeens zulke rare sprongen ging maken om het emptynest te verwerken.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 20:15
Ik weet niet wat ik lees. Een TO die haar talenten weer wil gaan gebruiken, nu de kinderen uit huis gaan en het halve vivaforum keurt het af, want thuis kun je ook lekker bezig zijn. In de keuken zeker. Ouderwets. Een zielige hard werkende man die altijd thuis kwam bij het vrouwtje, heeft volgens viva groot gelijk, dat vrouwtje niks mag willen. Nou ja, vrijwilligerswerk wel.
Waar is jullie emancipatieknopje naartoe?
En als ze dit voor de verhuizing hard jd gespeeld, waren ze toen al gescheiden. Toen waren de kinderen klein. Toen wilde man ook naar deze plek. Hoe had co-ouderschap er dan uitgezien?
Maar dat wilde TO niet. Ze had het voor haar gezin over om naar deze plaats te verhuizen. Waar ze haar eigen carrière niet meer kon uitbouwen.
Ik gun haar een nieuwe baan waar ze haar hart in kan leggen. Desnoods dan maar zonder haar meneer.
Waar is jullie emancipatieknopje naartoe?
En als ze dit voor de verhuizing hard jd gespeeld, waren ze toen al gescheiden. Toen waren de kinderen klein. Toen wilde man ook naar deze plek. Hoe had co-ouderschap er dan uitgezien?
Maar dat wilde TO niet. Ze had het voor haar gezin over om naar deze plaats te verhuizen. Waar ze haar eigen carrière niet meer kon uitbouwen.
Ik gun haar een nieuwe baan waar ze haar hart in kan leggen. Desnoods dan maar zonder haar meneer.
maandag 4 mei 2020 om 20:17
Ja jij wel ja want jij moet alle kosten zelf betalen en je woont in Amsterdam begrijp ik dus dan wordt het zeuren ja. TO niet. Die hoeft niet ineens 2x zoveel boodschappen te doen want wat zij uitgeeft in de randstad, geeft ze minder uit in de rimboe. Ziektekosten verzekering en dingen als kosten voor een auto of kleding of uitjes heeft ze nu ook, daar heeft ze haar salaris niet voor nodig. Het gaat dus puur en alleen om de huur en zaken als verzekeringen en gas, water en licht. En je blijft maar hameren op Amsterdam en Utrecht maar Nederland is groter dan die twee steden. Velserbroek is randstad en een gewilde stad om in te wonen en daar kun je gewoon een appartement huren van rond de 1300 euro in de vrije sector. Dat is flink aan de prijs, maar met een inkomen van 2000 + euro en verder nauwelijks extra kosten is dat gewoon te doen. Ze zal geen reet overhouden nee, maar waar zou ze geld voor moeten overhouden? Het gaat haar om die baan.fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 19:52Ik verdien meer dan het salaris dan jij noemt, een stuk meer zelfs, maar ik kan echt geen huis in mijn woonplaats kopen. Ik kan inderdaad wel huren, en dat doe ik dus ook, maar die huur hakt er echt wel in, hoor. Met 2000 euro netto hield ik echt niet genoeg geld over voor andere uitgaven, maar kwam ik net aan rond en moest ik in de supermarkt op de prijzen letten. Een beetje huurhuis of appartement in de Randstad zit tussen de 1000 en 1500 euro en in Amsterdam of Utrecht zelf zit je al gauw op > 2000 voor een beetje knap huis in een leuke buurt.
Creativity is intelligence having fun
maandag 4 mei 2020 om 20:18
Nou, ik weet niet waar je dat leest, maar ik pleit al het hele topic voor die baan gewoon gaan zoeken, te nemen, vooral te houden, en dan eens terug te komen met al die noten op de zang.parbleumondieu schreef: ↑04-05-2020 20:15Ik weet niet wat ik lees. Een TO die haar talenten weer wil gaan gebruiken, nu de kinderen uit huis gaan en het halve vivaforum keurt het af, want thuis kun je ook lekker bezig zijn.
Vooralsnog is de patstelling dat haar man zijn talenten moet blijven gebruiken en een baan in het westen moet gaan nemen omdat TO wil verhuizen. Dus misschien wat beter lezen, TO heeft geen baan.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 20:19
parbleumondieu schreef: ↑04-05-2020 20:15Ik weet niet wat ik lees. Een TO die haar talenten weer wil gaan gebruiken, nu de kinderen uit huis gaan en het halve vivaforum keurt het af, want thuis kun je ook lekker bezig zijn.
Dan lees je toch echt een ander topic dan ik. Niemand vindt dat ze maar achter het aanrecht moet blijven. Maar na zestien jaar een keer bedenken dat je ook wel een baan op niveau wilt en dan verwachten dat je man zijn hele leven (want: baan en woonplaats) maar opgeeft gaat wel erg ver.
maandag 4 mei 2020 om 20:19
Nou, nomadenbestaan is wat overdreven gesteld, vind je niet. Ze wonen nu 16 jaar op dezelfde plek.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 20:07Voor die man blijkbaar niet. Hij zal het alternatief wat TO voorstelt kennen (hij heeft blijkbaar in die regio gestudeert of in elk geval gewoond toen ze een relatie kregen dus hij weet wat daar is en wat hij nu heeft)
Jezelf ergens thuisvoelen en wortelen kan ook heel erg leuk zijn. Niet iedereen is geschikt voor een nomadenbestaan. Bovendien wil TO blijvend naar de randstad, niet voor een jaartje. Als ze een of andere buitenlandervaring voor 1 jaar had gewild had haar man wellicht wel 'n tijdje onbetaald verlof willen nemen en een paar keer op en neer willen reizen. Maar wat TO wil is redelijk permanent zoals ze het voorspiegelt omdat het haar vooral om die locatie gaat.
Ik kan me voorstellen dat de man van TO geen zin heeft om in de randstad te gaan werken. Maar hij wil voor de rest ook geen enkele concessie of compromis. 30minuten rijden naar zijn werk vindt hij teveel. Het is allemaal nee, nee en nee. Dat zou mij ook steken.
maandag 4 mei 2020 om 20:20
Kirby schreef: ↑04-05-2020 20:17Ja jij wel ja want jij moet alle kosten zelf betalen en je woont in Amsterdam begrijp ik dus dan wordt het zeuren ja. TO niet. Die hoeft niet ineens 2x zoveel boodschappen te doen want wat zij uitgeeft in de randstad, geeft ze minder uit in de rimboe. Ziektekosten verzekering en dingen als kosten voor een auto of kleding of uitjes heeft ze nu ook, daar heeft ze haar salaris niet voor nodig. Het gaat dus puur en alleen om de huur en zaken als verzekeringen en gas, water en licht. En je blijft maar hameren op Amsterdam en Utrecht maar Nederland is groter dan die twee steden. Velserbroek is randstad en een gewilde stad om in te wonen en daar kun je gewoon een appartement huren van rond de 1300 euro in de vrije sector. Dat is flink aan de prijs, maar met een inkomen van 2000 + euro en verder nauwelijks extra kosten is dat gewoon te doen. Ze zal geen reet overhouden nee, maar waar zou ze geld voor moeten overhouden? Het gaat haar om die baan.
Nee, het gaat haar om de bruisende dynamische stad. De stad op 30 minuten afstand (Almelo of Hengelo neem ik aan) was al niet goed genoeg, maar dan zou Velserbroek ineens wel "bruisende Randstad" zijn? Hahahahaha. Dat is toch helemaal een uitgekakte slaperige Vinexwijk, joh.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 20:22
Wellicht zou het aardig zijn als ze dan toch eindelijk gaat werken na 16 jaar dat ze eens substantieel aan het gezinsinkomen gaat bijdragen? Ik zeg maar wat geks, hoor.Kirby schreef: ↑04-05-2020 20:17Ja jij wel ja want jij moet alle kosten zelf betalen en je woont in Amsterdam begrijp ik dus dan wordt het zeuren ja. TO niet. Die hoeft niet ineens 2x zoveel boodschappen te doen want wat zij uitgeeft in de randstad, geeft ze minder uit in de rimboe. Ziektekosten verzekering en dingen als kosten voor een auto of kleding of uitjes heeft ze nu ook, daar heeft ze haar salaris niet voor nodig. Het gaat dus puur en alleen om de huur en zaken als verzekeringen en gas, water en licht. En je blijft maar hameren op Amsterdam en Utrecht maar Nederland is groter dan die twee steden. Velserbroek is randstad en een gewilde stad om in te wonen en daar kun je gewoon een appartement huren van rond de 1300 euro in de vrije sector. Dat is flink aan de prijs, maar met een inkomen van 2000 + euro en verder nauwelijks extra kosten is dat gewoon te doen. Ze zal geen reet overhouden nee, maar waar zou ze geld voor moeten overhouden? Het gaat haar om die baan.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 20:22
M.a.w. Als een vrouw tijdelijk haar werk neerlegt dan staat ze meteen 5-0 achter als ze haar taken als opvoeder heeft volbracht en meer wil dan nog 30 jaar vrijwilligerswerk doen in een suf dorp. Daarnaast mag de man, die wel 5 jaar rustig door kon werken omdat zijn vrouw thuis de boel regelde, eisen stellen over hoe hun gezamenlijke toekomst er uit gaat zien. De vrouw heeft genoeg aan een leven waarin het huwelijk en de baan van haar man centraal staan.
Alleen op een vrouwen forum kom je dit soortjaren 50 gedachtegoed nog tegen, blijkbaar zijn er nog steeds mensen die vrouwen niet zien als iemand met wensen en dromen maar al blij mag zijn met hun redelijk goed huwelijk en genoeg geld, de rol van de vrouw is blijkbaar nog steeds die van dienende.
Een huwelijk doe je samen en je weet prima van elkaar wat de diepste wensen zijn want vaak passen die bij iemands karakter. Iedereen die zo lang getrouwd is weet ook dat je altijd naar het compromis zoekt als het om iets belangrijks gaat. Wanneer een partner iets onbespreekbaar maakt drijft hij/zij het ook meteen op de spits met de dreigende ondertoon dat het tot een breuk zou kunnen leiden, dan ben je egoïstisch.
TO, leven in een grote stad is anders, dat mensen daar niet van houden is persoonlijk, dat mensen meer hechten aan luxe onderkomen dan jij is dat ook, net als vinden dat je tevreden moet zijn met wat je hebt. Ga ervoor, het is aan je man om je te volgen of niet, hij speelt het niet fair en ontkent jouw behoeften en jij kan nog van alles doen in je leven. Zet `m op, ga je dromen achterna en wie weet vindt hij jullie huwelijk toch belangerijk genoeg voor een compromis.
Alleen op een vrouwen forum kom je dit soortjaren 50 gedachtegoed nog tegen, blijkbaar zijn er nog steeds mensen die vrouwen niet zien als iemand met wensen en dromen maar al blij mag zijn met hun redelijk goed huwelijk en genoeg geld, de rol van de vrouw is blijkbaar nog steeds die van dienende.
Een huwelijk doe je samen en je weet prima van elkaar wat de diepste wensen zijn want vaak passen die bij iemands karakter. Iedereen die zo lang getrouwd is weet ook dat je altijd naar het compromis zoekt als het om iets belangrijks gaat. Wanneer een partner iets onbespreekbaar maakt drijft hij/zij het ook meteen op de spits met de dreigende ondertoon dat het tot een breuk zou kunnen leiden, dan ben je egoïstisch.
TO, leven in een grote stad is anders, dat mensen daar niet van houden is persoonlijk, dat mensen meer hechten aan luxe onderkomen dan jij is dat ook, net als vinden dat je tevreden moet zijn met wat je hebt. Ga ervoor, het is aan je man om je te volgen of niet, hij speelt het niet fair en ontkent jouw behoeften en jij kan nog van alles doen in je leven. Zet `m op, ga je dromen achterna en wie weet vindt hij jullie huwelijk toch belangerijk genoeg voor een compromis.
maandag 4 mei 2020 om 20:22
Maar hoe kan het dat TO haar talenten niet gewoon in het oosten kan inzetten dan? In het oosten hebben ze ook steden en stadse banen die geld op leveren. Waarom heeft TO haar baan opgezegd voor de kinderen terwijl die kinderen al op het middelbaar moeten hebben gezeten omdat ze nu 5 jaar later aan 't uitvliegen zijn? Prioriteit heeft dus niet eerder bij carriere maken gelegen. Anders was daar wel 'n oplossing voor gevonden in de vorm van een nanny ofzo.parbleumondieu schreef: ↑04-05-2020 20:15Ik weet niet wat ik lees. Een TO die haar talenten weer wil gaan gebruiken, nu de kinderen uit huis gaan en het halve vivaforum keurt het af, want thuis kun je ook lekker bezig zijn. In de keuken zeker. Ouderwets. Een zielige hard werkende man die altijd thuis kwam bij het vrouwtje, heeft volgens viva groot gelijk, dat vrouwtje niks mag willen. Nou ja, vrijwilligerswerk wel.
Waar is jullie emancipatieknopje naartoe?
En als ze dit voor de verhuizing hard jd gespeeld, waren ze toen al gescheiden. Toen waren de kinderen klein. Toen wilde man ook naar deze plek. Hoe had co-ouderschap er dan uitgezien?
Maar dat wilde TO niet. Ze had het voor haar gezin over om naar deze plaats te verhuizen. Waar ze haar eigen carrière niet meer kon uitbouwen.
Ik gun haar een nieuwe baan waar ze haar hart in kan leggen. Desnoods dan maar zonder haar meneer.
maandag 4 mei 2020 om 20:23
Wat is er in vredesnaam onaardig aan mijn posts? Omdat ik niet meega in die roze bril fantasietjes waarbij geld aan bomen groeit en huizen gratis zijn en werken alleen voor de lol is?
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 20:24
Die man zijn hele leven zou ook deels moeten bestaan uit hoe het gaat met zijn vrouw. Zoals zij dat andersom vamzelfsprekend vond toen zijn voorkeur naar het platteland uitging.Trotter schreef: ↑04-05-2020 20:19Dan lees je toch echt een ander topic dan ik. Niemand vindt dat ze maar achter het aanrecht moet blijven. Maar na zestien jaar een keer bedenken dat je ook wel een baan op niveau wilt en dan verwachten dat je man zijn hele leven (want: baan en woonplaats) maar opgeeft gaat wel erg ver.
En het is heel logisch om een baan op niveau na te streven als dat mogelijk is.
