Relaties
alle pijlers
Wat is wijsheid?
zaterdag 21 februari 2026 om 12:25
Heel erg getwijfeld om een topic te openen hier, omdat ik de reacties soms vrij hard vind. Maar ben toch op zoek naar richting, naar inzichten wat wijsheid is.
Ik woon bijna 3 jaar samen (8 jaar een relatie) met een man en mijn twee kinderen. Die zijn niet van hem dus. Bij een van mijn kinderen speelt problematiek, mogelijk sprake van autisme, wat voor moeilijk gedrag zorgt. Dit gedrag zorgt ervoor dat we toch wat om hem heen dansen om het in goede banen te leiden.
Overall geeft het veel spanning bij mij en inmiddels ook grote gevolgen m.b.t. school (momenteel zit hij thuis). Bij vriend levert dit uiteraard ook spanning op en hij geeft aan het huis soms te ontvluchten voor rust.
Vriend en ik zitten niet op 1 lijn qua benadering kind. Hij is strenger en vind dat ik dat ook moet zijn, ik ben degene die kind vooral aanspreekt en stuurt over de dag heen. Maar vriend heeft dus wel commentaar op hoe ik het doe. Gevolg ik loop op mijn tenen voor kind, maar inmiddels ook richting vriend. Heb het gevoel dat ik momenteel vrij weinig goed doe, omdat ik voor mijn gevoel veel commentaar krijg op alles wat ik doe.
Vriend geeft ook aan dat het hem teveel wordt zo met alles wat er rondom kind speelt.
Dus vanmorgen gezegd dat er dan maar 1 oplossing is en dat we uit elkaar gaan, want kind kan en wil ik uiteraard niet in de steek laten.
Het is niet dat vriend en ik niet meer van elkaar houden of elkaar verschrikkelijk vinden, dat maakt het moeilijk. Maar ik mis voldoende steun van hem en voor hem wordt de onrust en spanning rondom kind teveel. Met als gevolg dat we ook niet aardiger worden voor elkaar.
De situatie maakt dat we nu op dit punt staan. Maar het maakt het zo cru, omdat de liefde er in de basis wel is en het praktisch ook nog een hele uitdaging wordt om allebei een woning voor onszelf te vinden.
Ik weet niet wat precies mijn vraag is. Zoek denk vooral hulp om alles op een rijtje te zetten wat wijsheid is.
Ik woon bijna 3 jaar samen (8 jaar een relatie) met een man en mijn twee kinderen. Die zijn niet van hem dus. Bij een van mijn kinderen speelt problematiek, mogelijk sprake van autisme, wat voor moeilijk gedrag zorgt. Dit gedrag zorgt ervoor dat we toch wat om hem heen dansen om het in goede banen te leiden.
Overall geeft het veel spanning bij mij en inmiddels ook grote gevolgen m.b.t. school (momenteel zit hij thuis). Bij vriend levert dit uiteraard ook spanning op en hij geeft aan het huis soms te ontvluchten voor rust.
Vriend en ik zitten niet op 1 lijn qua benadering kind. Hij is strenger en vind dat ik dat ook moet zijn, ik ben degene die kind vooral aanspreekt en stuurt over de dag heen. Maar vriend heeft dus wel commentaar op hoe ik het doe. Gevolg ik loop op mijn tenen voor kind, maar inmiddels ook richting vriend. Heb het gevoel dat ik momenteel vrij weinig goed doe, omdat ik voor mijn gevoel veel commentaar krijg op alles wat ik doe.
Vriend geeft ook aan dat het hem teveel wordt zo met alles wat er rondom kind speelt.
Dus vanmorgen gezegd dat er dan maar 1 oplossing is en dat we uit elkaar gaan, want kind kan en wil ik uiteraard niet in de steek laten.
Het is niet dat vriend en ik niet meer van elkaar houden of elkaar verschrikkelijk vinden, dat maakt het moeilijk. Maar ik mis voldoende steun van hem en voor hem wordt de onrust en spanning rondom kind teveel. Met als gevolg dat we ook niet aardiger worden voor elkaar.
De situatie maakt dat we nu op dit punt staan. Maar het maakt het zo cru, omdat de liefde er in de basis wel is en het praktisch ook nog een hele uitdaging wordt om allebei een woning voor onszelf te vinden.
Ik weet niet wat precies mijn vraag is. Zoek denk vooral hulp om alles op een rijtje te zetten wat wijsheid is.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:24
zaterdag 21 februari 2026 om 13:37
3e poging, tot 2x toe mijn tekst weg.Poeszie schreef: ↑21-02-2026 13:11Mijn man en ik zijn weliswaar beiden de biologische ouders van onze kinderen, maar wij zitten ook niet altijd op één lijn, daar hebben we ook wel eens woorden over, dat we van de ander vinden dat die iets niet handig aanpakt (lees; niet op onze eigen manier). Dat is natuurlijk niet hetzelfde, maar ik denk dat het voornaamste verschil zit in dat we er bij elkaar op kunnen vertrouwen dat we wel allebei het beste voor hebben met onze kinderen. Zit daar de crux van de spanning, dat je het gevoel hebt dat hij zo streng is voor kind omdat hij niet (genoeg) van hem houdt? Terwijl het misschien een gebrek aan inzicht, kennis of gewoon een ander inzicht heeft (wat zoals je zegt soms ook een aanvulling op die van jou kan zijn)
Ik weet niet in welke mate jullie in gesprekken tot de kern komen, maar is er niet nog winst te behalen met bijvoorbeeld relatietherapie? Om meer tot de kern van de problemen en daardoor ook oplossingen te komen? Nogmaals, ik weet niet wat jullie hierin al besproken hebben. Ik vraag me af of dit een probleem is waar niet doorheen te komen is samen. Als jullie die basis van communicatie niet hebben, dan wellicht niet, dan komt dat ook met alles naar voren
We hebben m.b.t. dit probleem nog niet echt diepe gesprekken gevoerd. Ik vind het ook lastig communiceren met hem. Aan het begin van onze relatie was dat niet zo.
Maar nu voelt hij zich snel aangevallen en ziet hij de oorzaak eigenlijk altijd buiten zichzelf. Hij zet een masker op als het gaat over issues waar hij/ik tegenaan lopen en wordt dan zakelijk en afstandelijk in het gesprek. Soms lukt het om de diepere emotie te raken en dan krijgen we een eerlijk gesprek, waarin hij ook naar zichzelf kijkt, maar dat is hard werken om daar te komen.
Zo ervaar ik het, hij zal dat vast anders ervaren.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:41
Ja ik vind dat mijn manier beter werkt, omdat er dan vaak weer sneller rust is. Hij spreekt hem weinig aan hoor overigens, het is dan meer dat hij tegen mij zegt dat ik wel strenger mag zijn.blijfgewoonbianca schreef: ↑21-02-2026 13:14Werkt jouw manier van kind aanspreken wel/ beter ? Is hij onnodig “ streng-streng “ ( met weinig geduld ) of is hij heel duidelijk ?
En volgens mij vroeg jij het ook al eerder, maar nee ik vind dat hij zich weinig tot niet heeft ingelezen. Zij reactie komt voornamelijk voort uit irritatie denk ik en een wat traditioneel denkbeeld, ik ben de ouder dus ik bepaal. Soms geldt dat ook, maar naar mijn mening niet altijd.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:41
Het klinkt van hem uit een beetje als "my way or the highway". Hij heeft commentaar op hoe je met je kind omgaat, gaat het niet hoe hij het wil, dan ontvlucht hij het huis, latten wil hij ook niet. Er lijkt weinig ruimte te zijn voor iets anders dan voor wat hij wil. Als dat niet verandert lijkt uitmaken me uiteindelijk de enige optie.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:43
Ehh..dat zou ik dan maar eens doen.Soumis schreef: ↑21-02-2026 13:373e poging, tot 2x toe mijn tekst weg.
We hebben m.b.t. dit probleem nog niet echt diepe gesprekken gevoerd. Ik vind het ook lastig communiceren met hem. Aan het begin van onze relatie was dat niet zo.
Maar nu voelt hij zich snel aangevallen en ziet hij de oorzaak eigenlijk altijd buiten zichzelf. Hij zet een masker op als het gaat over issues waar hij/ik tegenaan lopen en wordt dan zakelijk en afstandelijk in het gesprek. Soms lukt het om de diepere emotie te raken en dan krijgen we een eerlijk gesprek, waarin hij ook naar zichzelf kijkt, maar dat is hard werken om daar te komen.
Zo ervaar ik het, hij zal dat vast anders ervaren.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:44
Waarom doet hij dat dan niet?Soumis schreef: ↑21-02-2026 13:41Ja ik vind dat mijn manier beter werkt, omdat er dan vaak weer sneller rust is. Hij spreekt hem weinig aan hoor overigens, het is dan meer dat hij tegen mij zegt dat ik wel strenger mag zijn.
En volgens mij vroeg jij het ook al eerder, maar nee ik vind dat hij zich weinig tot niet heeft ingelezen. Zij reactie komt voornamelijk voort uit irritatie denk ik en een wat traditioneel denkbeeld, ik ben de ouder dus ik bepaal. Soms geldt dat ook, maar naar mijn mening niet altijd.
En hoe reageert hij dan als jij zegt dat jouw manier om deze en deze reden werkt?
zaterdag 21 februari 2026 om 13:44
Dat heb ik hem ook gezegd vanmorgen. Los van een diagnose is dit het gedrag waar we mee moeten dealen nu. En nee hij gaat niet dat reguliere kind worden zoals de meeste andere kinderen, dus we zullen altijd op een bepaalde manier moeten aanpassen aan kind. En op welke manier en waar de grenzen liggen daar wil ik hulp voor.
Als hij dat niet kan of wil, dan is de enige optie uit elkaar gaan. Want ik kan kind niet 180 graden veranderen.
En ik kan het begrijpen he dat hij dit niet wil, maar dat maakt het niet minder verdrietig.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:46
Nouja daar is vanmorgen de eerste stap in gezet.
En qua inlezen, ik denk dat hij zelf nog vooral met de vraag zit 'wil ik dit allemaal wel'. Ergens beseft hij heus wel dat niet alles als standaard kan. En daar beweegt hij zeker wel in mee, maar hij komt nu langzaamaan op een grens van mee kunnen bewegen.
En hij heeft daar een keuze is, ik als ouder kan er niet voor kiezen om dan maar weg te gaan.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:49
De obsessie met consequent zijn komt uit de tijd dat we voor het opvoeden keken naar het behaviorisme en kinderen getraind werden alsof ze dieren zijn.
Ja kinderen hebben structuur en voorspelbaarheid nodig, maar juist ook empathie, rechtvaardigheid en iemand die kijkt 'waarom nu op dit moment dit gedrag'
En niet alleen maar 'schreeuwen? Op de gang'.
Als jij degene bent die eerder de rust weet terug te keren, ben jij waarschijnlijk degene die beter aansluit op de specifieke situatie.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:53
Houden van elkaar is niet altijd genoeg.
Steunen in moeilijke tijden kan veel zwaarder wegen, nog los van het feit dat de kinderen waar je verantwoordelijk voor bent (of ze nou biologisch eigen zijn of niet) nog zwaarder wegen.
Als jullie zo verschillend in de omgang met dit kind staan lijkt het mij noodzaak dat jullie daar hulp bij vragen, net zoals biologische ouders met grote meningsverschillen over de omgang met hun kinderen zouden moeten doen. Jullie zitten beide in de akelige positie dat jullie niet gelijkwaardig zijn, omdat slechts één van jullie biologisch ouder is.
Als je moet kiezen lijkt me de keuze duidelijk, ook al is dat met liefde die er nog wel is moeilijk.
Als je moet kiezen iemand te verlaten die niet eens de moeite wil nemen om hulp te zoeken en/of zich bij te scholen in het belang van je kind, lijkt me de keuze vrij makkelijk.
Houden van elkaar is niet altijd genoeg.
Steunen in moeilijke tijden kan veel zwaarder wegen, nog los van het feit dat de kinderen waar je verantwoordelijk voor bent (of ze nou biologisch eigen zijn of niet) nog zwaarder wegen.
Als jullie zo verschillend in de omgang met dit kind staan lijkt het mij noodzaak dat jullie daar hulp bij vragen, net zoals biologische ouders met grote meningsverschillen over de omgang met hun kinderen zouden moeten doen. Jullie zitten beide in de akelige positie dat jullie niet gelijkwaardig zijn, omdat slechts één van jullie biologisch ouder is.
Als je moet kiezen lijkt me de keuze duidelijk, ook al is dat met liefde die er nog wel is moeilijk.
Als je moet kiezen iemand te verlaten die niet eens de moeite wil nemen om hulp te zoeken en/of zich bij te scholen in het belang van je kind, lijkt me de keuze vrij makkelijk.
Houden van elkaar is niet altijd genoeg.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:54
@Suzan, ik kan jouw bericht niet quoten, maat zo zwart/wit is het niet.
Het niet willen latten komt voort uit zijn wens om samen te wonen. Hij wil heen langdurige relatie waarin alleen gelaten wordt, in zijn ideale relatie woon je samen met iemand. Dus ga er daarom vanuit dat terug naar latten voor hem geen optie is, maar heb ik nu niet gecheckt, zover zijn we nog niet qua gesprek.
En wat betreft benadering kind, dat is inderdaad wel lastiger. Daar mis ik inderdaad de steun van hem over hoe ik het doe.
Maar het is niet dat hij meer het huis uit is dan anders, hij legde uit dat het gevoel bij iets voor hemzelf doen nu vaker vanuit het gevoel komt om weg te gaan thuis. Ik heb niet het gevoel dat jij minder thuis is. Dus is meer een gevoelskwestie bij hem.
Het niet willen latten komt voort uit zijn wens om samen te wonen. Hij wil heen langdurige relatie waarin alleen gelaten wordt, in zijn ideale relatie woon je samen met iemand. Dus ga er daarom vanuit dat terug naar latten voor hem geen optie is, maar heb ik nu niet gecheckt, zover zijn we nog niet qua gesprek.
En wat betreft benadering kind, dat is inderdaad wel lastiger. Daar mis ik inderdaad de steun van hem over hoe ik het doe.
Maar het is niet dat hij meer het huis uit is dan anders, hij legde uit dat het gevoel bij iets voor hemzelf doen nu vaker vanuit het gevoel komt om weg te gaan thuis. Ik heb niet het gevoel dat jij minder thuis is. Dus is meer een gevoelskwestie bij hem.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:55
Hoe oud is je kind?
Ik zou zéker relatietherapie overwegen. Want de diepere gesprekken hierover hebben jullie nog niet gevoerd. En het lijkt niet alleen dat hij zich nog niet heel erg heeft verdiept, maar dat jij ook de 'gewoonte' hebt om problemen in je eentje op te lossen. Het kan zomaar zijn dat dat hij op onbewust niveau voelt dat hij jou wil helpen met je worsteling, maar dat hij geen ingang weet en dus met vrij botte 'oplossingen' komt.
Misschien een stukje projectie van mijn kant
maar durf jij een beetje op hem te leunen? Of vertrouw je ten diepste alleen op jezelf en zorgt dat ook voor enige afstand?
Dit probleem zou zomaar eens een hele mooie verdieping in jullie relatie kunnen betekenen.
Ik zou zéker relatietherapie overwegen. Want de diepere gesprekken hierover hebben jullie nog niet gevoerd. En het lijkt niet alleen dat hij zich nog niet heel erg heeft verdiept, maar dat jij ook de 'gewoonte' hebt om problemen in je eentje op te lossen. Het kan zomaar zijn dat dat hij op onbewust niveau voelt dat hij jou wil helpen met je worsteling, maar dat hij geen ingang weet en dus met vrij botte 'oplossingen' komt.
Misschien een stukje projectie van mijn kant
maar durf jij een beetje op hem te leunen? Of vertrouw je ten diepste alleen op jezelf en zorgt dat ook voor enige afstand?Dit probleem zou zomaar eens een hele mooie verdieping in jullie relatie kunnen betekenen.
zaterdag 21 februari 2026 om 14:04
Oeh dat vind ik best lastig concreet te maken . Het is denk ik meer het gevoel dat je voorzichtig bent in bepaalde mededelingen, veel zoekt naar de juiste woorden. Altijd met een bepaalde voorzichtigheid in contact met hem vanwege de angst voor een meltdown (daar heeft hij een aantal hele heftige van gehad).blijfgewoonbianca schreef: ↑21-02-2026 13:50En op welke vlakken passen jullie je nu aan aan kind ? Kun je wat concrete voorbeelden noemen ? Hoe oud is kind ?
Vandaag wilde we op pad, en ik weet eigenlijk dat moet de dag van tevoren duidelijk zijn wat we gaan doen en hoe laat we dan weggaan. Maar dat lukte gister niet (onder andere door drukte en ik niet de rust en ruimte voelde om dit goed met kind af te stemmen) dus was vanmorgen de medeling dat we over een uur weggaan en dan loopt de spanning eigenlijk al teveel bij hem op en is het dus ook niet gelukt om weg te gaan.
En eigenlijk weet ik dit, ik neem het mezelf ook kwalijk dat ik het gisteren toch niet goed heb afgesproken. En vriend vind dan, hij heeft een uur de tijd om te schakelen dat moet prima kunnen.
Kind is bovenbouw basisschool. Puberteitsgedrag is ook al zeker aanwezig.
zaterdag 21 februari 2026 om 14:08
Ik snap je punt en kan me daar ook zeker in vinden. Mochten we wel verder willen, dan is dit denk wel een goede overweging.Courage schreef: ↑21-02-2026 13:55Hoe oud is je kind?
Ik zou zéker relatietherapie overwegen. Want de diepere gesprekken hierover hebben jullie nog niet gevoerd. En het lijkt niet alleen dat hij zich nog niet heel erg heeft verdiept, maar dat jij ook de 'gewoonte' hebt om problemen in je eentje op te lossen. Het kan zomaar zijn dat dat hij op onbewust niveau voelt dat hij jou wil helpen met je worsteling, maar dat hij geen ingang weet en dus met vrij botte 'oplossingen' komt.
Misschien een stukje projectie van mijn kant
Dit probleem zou zomaar eens een hele mooie verdieping in jullie relatie kunnen betekenen.
Maar ik denk dat hij vooral voor zichzelf moet bepalen of hij een leven wil leiden waar een kind een rol speelt, die een bepaald aanpassingsvermogen vraagt. Ja, dan is relatietherapie om te leren eerlijk met elkaar te praten denk een hele goede aanvulling. Is het antwoord nee, dan kunnen we zoveel therapien als we willen, maar kind blijft er.
zaterdag 21 februari 2026 om 14:09
Soumis schreef: ↑21-02-2026 13:373e poging, tot 2x toe mijn tekst weg.
We hebben m.b.t. dit probleem nog niet echt diepe gesprekken gevoerd. Ik vind het ook lastig communiceren met hem. Aan het begin van onze relatie was dat niet zo.
Maar nu voelt hij zich snel aangevallen en ziet hij de oorzaak eigenlijk altijd buiten zichzelf. Hij zet een masker op als het gaat over issues waar hij/ik tegenaan lopen en wordt dan zakelijk en afstandelijk in het gesprek. Soms lukt het om de diepere emotie te raken en dan krijgen we een eerlijk gesprek, waarin hij ook naar zichzelf kijkt, maar dat is hard werken om daar te komen.
Zo ervaar ik het, hij zal dat vast anders ervaren.
Het lukt jullie dus soms nog wel, maar het is hard werken. Ik zou dan toch overwegen om begeleiding te zoeken bij de communicatie hierover. Iemand schreef; soms is houden van niet genoeg, maar ik denk een combinatie van houden van en een goede communicatie wel. Hier moet toch doorheen te komen zijn, als er van beide bereidheid is om er aan te werken en als je echt naar elkaars behoeften kan kijken en tot goede afspraken kan komen. Je staat nu pas aan het begin van deze gesprekken zeg je, dus je hoeft nog niet overhaaste beslissingen te nemen. Uit elkaar gaan kan altijd nog natuurlijk. Of heb je er te weinig vertrouwen in dat jullie er uit gaan komen, terwijl er nog weinig gesprekken zijn gevoerd?
Mijn man en ik zijn 25 jaar samen, houden heel veel van elkaar, maar mijn hemel, wat was het af en toe hard werken ;P
poeszie wijzigde dit bericht op 21-02-2026 14:11
9.60% gewijzigd
zaterdag 21 februari 2026 om 14:11
Het lijkt me inderdaad dat je dit gesprek met je vriend moet voeren. Hij heeft de keuze om te vertrekken als hij dat zou willen. Maar als hij blijft en dit gedrag blijft vertonen, schiet jij daar ook weinig mee op, lijkt me. En jouw kind natuurlijk ook niet. Sterkte, het lijkt me echt een moeilijke situatie waar je in zit (en dan druk ik het nog mild uit).Soumis schreef: ↑21-02-2026 14:08Ik snap je punt en kan me daar ook zeker in vinden. Mochten we wel verder willen, dan is dit denk wel een goede overweging.
Maar ik denk dat hij vooral voor zichzelf moet bepalen of hij een leven wil leiden waar een kind een rol speelt, die een bepaald aanpassingsvermogen vraagt. Ja, dan is relatietherapie om te leren eerlijk met elkaar te praten denk een hele goede aanvulling. Is het antwoord nee, dan kunnen we zoveel therapieën als we willen, maar kind blijft er.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
zaterdag 21 februari 2026 om 14:13
Dus je staat helemaal alleen.
Alleen bedenken welk voorwerk moet gebeuren, alleen het voorwerk uitvoeren en vervolgens mag jij iedereen zijn shit opvangen en wederom ALLEEN iedereen zijn emoties reguleren (inclusief die van de volwassen man) over het uitje dat in het water is gevallen.
zaterdag 21 februari 2026 om 14:13
Soumis schreef: ↑21-02-2026 14:08Ik snap je punt en kan me daar ook zeker in vinden. Mochten we wel verder willen, dan is dit denk wel een goede overweging.
Maar ik denk dat hij vooral voor zichzelf moet bepalen of hij een leven wil leiden waar een kind een rol speelt, die een bepaald aanpassingsvermogen vraagt. Ja, dan is relatietherapie om te leren eerlijk met elkaar te praten denk een hele goede aanvulling. Is het antwoord nee, dan kunnen we zoveel therapien als we willen, maar kind blijft er.
Dit raakt wel de kern ja. En om die vraag te beantwoorden, zou hij ook zelf, dus niet "gehinderd" door jouw emoties, met iemand kunnen praten
zaterdag 21 februari 2026 om 14:13
Soumis schreef: ↑21-02-2026 14:08Ik snap je punt en kan me daar ook zeker in vinden. Mochten we wel verder willen, dan is dit denk wel een goede overweging.
Maar ik denk dat hij vooral voor zichzelf moet bepalen of hij een leven wil leiden waar een kind een rol speelt, die een bepaald aanpassingsvermogen vraagt. Ja, dan is relatietherapie om te leren eerlijk met elkaar te praten denk een hele goede aanvulling. Is het antwoord nee, dan kunnen we zoveel therapien als we willen, maar kind blijft er.
Als je je kan vinden in mijn punt, dan ga je wat mij betreft te kort door de bocht.
Jij en ook je lief staan pas aan het begin van diagnose en dus kijken welke aanpassingen er nodig zijn. Met wat psycho-educatie zou je vriend best aan boord kúnnen komen. Dat weet je nu nog niet. Maar jullie communicatie en elkaar 'vasthouden' zal daar de basis van zijn. Ga eerst in relatietherapie voor je de handdoek in de ring gooit. Als er nog genoeg liefde is tenminste.
zaterdag 21 februari 2026 om 14:24
Misschien zit ik teveel in mijn emotie nu met als gevolg dat ik kort door de bocht ben.Courage schreef: ↑21-02-2026 14:13Als je je kan vinden in mijn punt, dan ga je wat mij betreft te kort door de bocht.
Jij en ook je lief staan pas aan het begin van diagnose en dus kijken welke aanpassingen er nodig zijn. Met wat psycho-educatie zou je vriend best aan boord kúnnen komen. Dat weet je nu nog niet. Maar jullie communicatie en elkaar 'vasthouden' zal daar de basis van zijn. Ga eerst in relatietherapie voor je de handdoek in de ring gooit. Als er nog genoeg liefde is tenminste.
Ik zal op een later (en meer uitgerust) moment je reactie nog eens teruglezen
Ik waardeer dat je het wel vanuit de mogelijkheden benaderd, dus je posts zijn erg waardevol voor me!
Overigens alle ander posts geven veel inzichten en geen oordelen, heel fijn en dus dank allen!
zaterdag 21 februari 2026 om 14:25
Dit is inderdaad de kern.Soumis schreef: ↑21-02-2026 14:08Ik snap je punt en kan me daar ook zeker in vinden. Mochten we wel verder willen, dan is dit denk wel een goede overweging.
Maar ik denk dat hij vooral voor zichzelf moet bepalen of hij een leven wil leiden waar een kind een rol speelt, die een bepaald aanpassingsvermogen vraagt. Ja, dan is relatietherapie om te leren eerlijk met elkaar te praten denk een hele goede aanvulling. Is het antwoord nee, dan kunnen we zoveel therapien als we willen, maar kind blijft er.
Wat een ontzettend lastige situatie waar jullie met z'n allen in zitten.
zaterdag 21 februari 2026 om 14:29
Wat ik je mee wil geven: in tijden van stress val ik terug op mijn overlevingsstrategie: "ik doe het wel alleen". Dan vertrouw ik manlief niet meer op dat hij er voor me wil zijn, dan vertrouw ik niet meer op zijn liefde. Al zijn horkerige gedrag valt dan in het mandje "zie je wel, ik moet het alleen doen". En als ik denk dat ik het alleen moet doen, dan graag ook maar gelijk in het écht en wil ik uit elkaar. Hup, die pleister eraf. Mijn man heeft ook zo zijn issues, maar de mazzel is dat hij nooit zo in meebeweegt in het afrukken van de pleister. En dan blijkt na een tijdje dat die pleister er niet is. Wel een wond, maar die wordt niet door hem veroorzaakt. Wel een wond die verzorgd moet worden, maar geen wond van of door de relatie. Snap je wat ik bedoel?
Het hoeft tussen jullie helemaal niet zo te zijn, maar ik deel het toch met je.
Is er nog genoeg liefde?
Het hoeft tussen jullie helemaal niet zo te zijn, maar ik deel het toch met je.
Is er nog genoeg liefde?
zaterdag 21 februari 2026 om 14:30
Soumis schreef: ↑21-02-2026 14:24Misschien zit ik teveel in mijn emotie nu met als gevolg dat ik kort door de bocht ben.
Ik zal op een later (en meer uitgerust) moment je reactie nog eens teruglezen
Ik waardeer dat je het wel vanuit de mogelijkheden benaderd, dus je posts zijn erg waardevol voor me!
Overigens alle ander posts geven veel inzichten en geen oordelen, heel fijn en dus dank allen!
Doe maar. En take your time. <3
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
