Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 28 juli 2009 om 22:59
Yaya je hoeft geen verantwoording af te leggen aan je ex. Laat hem maar lekker posten in je straat zolang hij niet met zijn neus tegen de ruiten aangedrukt staan doet hij in weze nu niets strafbaars. (tenzij hij elke dag gaat posten, dan wordt het stalken, dat is wel strafbaar)
Sanne; ik zag het van de week en dacht gelijk aan jullie. Nogmaals geen idee of het van toepassing is. Maar aangezien er duidelijke regels in staan is het wel weer een handvat voor je om goed beslagen ten ijs te komen. Er staat namelijk ook iets over het convenant.
Het gaat mij niet om dat jullie je exen kaalplukken, maar gewoon dat jullie en jullie kids krijgen waar jullie recht op hebben. Dat verdienen jullie.
Sanne; ik zag het van de week en dacht gelijk aan jullie. Nogmaals geen idee of het van toepassing is. Maar aangezien er duidelijke regels in staan is het wel weer een handvat voor je om goed beslagen ten ijs te komen. Er staat namelijk ook iets over het convenant.
Het gaat mij niet om dat jullie je exen kaalplukken, maar gewoon dat jullie en jullie kids krijgen waar jullie recht op hebben. Dat verdienen jullie.
dinsdag 28 juli 2009 om 23:08
Dushi,
Thanx voor je reactie. Ik weet ook dat ik gewoon ver boven dit mega zielige, kinderachtige, controlfreakerige gedrag van hem moet gaan staan. Het is gewoon zó zielig. En dan continu maar alles weer gooien op het belang van zoonlief ('Als jij een nieuwe relatie aan gaat, dan reken er maar op dat ik me hier flink mee zal bemoeien. Die evt. nieuwe vent die zal X dan waarschijnlijk na verloop van tijd meer zien dan ik en ik wil hoe dan ook weten wat voor vent dat is. Hoe hij met jou omgaat, dan interesseer me geen zak, maar hij blijft met zijn poten van X af! Dus denk maar niet dat jij maar zo even 1-2-3 met een nieuwe vent iets kunt beginnen, want dat sta ik vast niet toe!')
Echt... af en toe denk ik wel eens: ik kom nooit van hem af...
En ik weet níet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik heb nog altijd zo'n angst voor hem...
En daarbij komt, wat hij al eerder gepresteerd heeft, als hij kwaad wil, dan begint hij zoonlief te bestoken, uit te horen, op te jutten, hem te vertellen dat mama heeft gezegd dat hij niet lief was... zulk soort dingen....
Thanx voor je reactie. Ik weet ook dat ik gewoon ver boven dit mega zielige, kinderachtige, controlfreakerige gedrag van hem moet gaan staan. Het is gewoon zó zielig. En dan continu maar alles weer gooien op het belang van zoonlief ('Als jij een nieuwe relatie aan gaat, dan reken er maar op dat ik me hier flink mee zal bemoeien. Die evt. nieuwe vent die zal X dan waarschijnlijk na verloop van tijd meer zien dan ik en ik wil hoe dan ook weten wat voor vent dat is. Hoe hij met jou omgaat, dan interesseer me geen zak, maar hij blijft met zijn poten van X af! Dus denk maar niet dat jij maar zo even 1-2-3 met een nieuwe vent iets kunt beginnen, want dat sta ik vast niet toe!')
Echt... af en toe denk ik wel eens: ik kom nooit van hem af...
En ik weet níet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik heb nog altijd zo'n angst voor hem...
En daarbij komt, wat hij al eerder gepresteerd heeft, als hij kwaad wil, dan begint hij zoonlief te bestoken, uit te horen, op te jutten, hem te vertellen dat mama heeft gezegd dat hij niet lief was... zulk soort dingen....
dinsdag 28 juli 2009 om 23:13
Yayaatje,
hij probeerd nog steeds controle over jou leven te hebben. Voortaan toch maar zo min mogelijk vertellen waarom je het wilt. En net wat Dushi zegt: laat hem maar lekker posten, gewoon negeren gaat de lol er hopelijk snel van af. En wordt het vervelend dan kan je hem aangeven voor stalken.......
hij probeerd nog steeds controle over jou leven te hebben. Voortaan toch maar zo min mogelijk vertellen waarom je het wilt. En net wat Dushi zegt: laat hem maar lekker posten, gewoon negeren gaat de lol er hopelijk snel van af. En wordt het vervelend dan kan je hem aangeven voor stalken.......
dinsdag 28 juli 2009 om 23:26
Yaya je bent niet voor niets gescheiden. Dat is al de moeilijkste stap in deze. Zorg er gewoon voor dat zijn gedrag jou niet aansteekt. Koekkie zegt het goed: negeren. Dat je nog met hem om moet gaan vanwege zoon is niet anders. Maar wat hij verder zegt over jouw leven moet je je ene oor in en het andere uit laten gaan. Zeg er gewoon niets over, als hij erover begint geef je gewoon geen antwoord of summier. En verder snap ik wel dat hij zoon wil beschermen maar heeft hij totaal geen zeggenschap over jouw priveleven. Tenzij jij echt een relatie aangaat en gaat samenwonen. Dan wordt partneralimentatie verminderd of valt misschien wel weg. Maar eerder moet je hem geen strobreed geven. Je kunt het. Laat maar kletsen
dinsdag 28 juli 2009 om 23:28
I know...
Maar ook dat heb ik al diverse keren geprobeerd: hem geen details mee te delen. Maar hij gaat dan steeds weer zó lopen zuigen, heel quasi onschuldig vragen wat dan de reden is van mijn verzoek en als ik dan aangeef dat hem dit niets aan gaat, dan blijft hij maar door gaan, dat ik het toch gewoon kan vertellen, en júist omdat ik er zo geheimzinnig over doe, maak ik hem juist achterdochtig, zegt ie dan. Als er niets is wat ik verborgen wil houden voor hem, dan kan ik dat toch gewoon zeggen?
Echt....sta-pel-gek word ik van die man!!
(PS. Sorry voor al dit off-topic!)
Maar ook dat heb ik al diverse keren geprobeerd: hem geen details mee te delen. Maar hij gaat dan steeds weer zó lopen zuigen, heel quasi onschuldig vragen wat dan de reden is van mijn verzoek en als ik dan aangeef dat hem dit niets aan gaat, dan blijft hij maar door gaan, dat ik het toch gewoon kan vertellen, en júist omdat ik er zo geheimzinnig over doe, maak ik hem juist achterdochtig, zegt ie dan. Als er niets is wat ik verborgen wil houden voor hem, dan kan ik dat toch gewoon zeggen?
Echt....sta-pel-gek word ik van die man!!
(PS. Sorry voor al dit off-topic!)
dinsdag 28 juli 2009 om 23:41
Geef hem geen reden om te zuigen. Hij weet dat je toch gaat vertellen daarom zuigt hij. Als je gewoon niet toegeeft ondanks zijn gezuig en geëtter en dat stug bij alle andere situaties ook vol blijft houden dan houdt hij op den duur op. Hij weet je zwakke punten en daar maakt hij misbruik van. Geef hem die kans niet.
dinsdag 28 juli 2009 om 23:50
Yaya: ik heb bij ex een aantal keren de telefoon er op gegooid als hij mij aansprak op een manier waar ik niet van gediend was. "Ik accepteer niet dat je zo tegen mij praat, dat doe je maar bij je nieuwe vriendin, maar niet bij mij "(dat laatste zei ik er maar af en toe bij hoor). Hielp goed: hij maakt mij nu niet meer voor uitzuiger/uitknijper/ enz uit.
Wat dacht je van: "Ik begrijp dat je graag wilt weten wat ik ga doen en ik ga het je niet vertellen." Zoiets?
Wat dacht je van: "Ik begrijp dat je graag wilt weten wat ik ga doen en ik ga het je niet vertellen." Zoiets?
dinsdag 28 juli 2009 om 23:51
Hoe kan ik zijn achterdochtigheid jegens mij dan tegen hem gebruiken, Dushi??
En nee, ik weet ook beslist niet alles wat hij doet. Maar he.. guess what? I couldn't care less!!!!
Echt, ik kan niet wachten op de dag tot hij een nieuwe vriendin heeft (vooropgesteld dat ze lief is voor zoonlief, uiteraard)
En nee, ik weet ook beslist niet alles wat hij doet. Maar he.. guess what? I couldn't care less!!!!
Echt, ik kan niet wachten op de dag tot hij een nieuwe vriendin heeft (vooropgesteld dat ze lief is voor zoonlief, uiteraard)
dinsdag 28 juli 2009 om 23:53
dinsdag 28 juli 2009 om 23:54
Goed gedaan Gianna. Heel sterk!
Yaya dat jij er niets om geeft wat hij doet siert je. Zo hoort het ook. Maar hij geeft er ook niets om hoor. Hij wil alleen weten wat je doet omdat hij je ermee op de kast krijgt. En zoals al gezegd: de controle over jouw leven wil houden. Dat kan hij als hij op de hoogte is van alles.
Yaya dat jij er niets om geeft wat hij doet siert je. Zo hoort het ook. Maar hij geeft er ook niets om hoor. Hij wil alleen weten wat je doet omdat hij je ermee op de kast krijgt. En zoals al gezegd: de controle over jouw leven wil houden. Dat kan hij als hij op de hoogte is van alles.
dinsdag 28 juli 2009 om 23:55
Gianna,
De telefoon erop gooien heb ik ook al eens geprobeerd: FOUT, helemaal FOUT! Hij belde direct daarop weer en was laaiend: als ik ooit nog eens het lef had om zo onfatsoenlijk de hoorn erop te gooien terwijl we in gesprek waren, dan stond hij in no time op de stoep en dan zou hij me wel dwíngen om naar hem te luisteren. Oh, en als ik dacht dat ik dan gewoon de deur niet open zou doen, dan deinsde hij er niet voor terug om een steen door de ramen te zeilen!
Dus nee... de telefoon er op gooien, dat doe ik dus maar niet meer...
Je andere suggestie, hem zeggen dat ik snap dat hij graag wil weten wat ik doe, maar dat ik het hem niet vertel, is denk ik nog de beste. Ik zal ongetwijfeld de bekende stroom verwijten weer naar mijn hoofd krijgen ('als je niets te verbergen hebt, dan kun je het toch gewoon zeggen? Je zorgt er op deze manier zelf voor dat ik achterdochtig word. Waarom vertel je het niet gewoon? We hebben toch geen ruzie???? Als jij graag een andere relatie aan wilt gaan, dan zal ik je geen strobreed in de weg leggen hoor!')
!!!!!!!!! Schiet mij maar lek....
De telefoon erop gooien heb ik ook al eens geprobeerd: FOUT, helemaal FOUT! Hij belde direct daarop weer en was laaiend: als ik ooit nog eens het lef had om zo onfatsoenlijk de hoorn erop te gooien terwijl we in gesprek waren, dan stond hij in no time op de stoep en dan zou hij me wel dwíngen om naar hem te luisteren. Oh, en als ik dacht dat ik dan gewoon de deur niet open zou doen, dan deinsde hij er niet voor terug om een steen door de ramen te zeilen!
Dus nee... de telefoon er op gooien, dat doe ik dus maar niet meer...
Je andere suggestie, hem zeggen dat ik snap dat hij graag wil weten wat ik doe, maar dat ik het hem niet vertel, is denk ik nog de beste. Ik zal ongetwijfeld de bekende stroom verwijten weer naar mijn hoofd krijgen ('als je niets te verbergen hebt, dan kun je het toch gewoon zeggen? Je zorgt er op deze manier zelf voor dat ik achterdochtig word. Waarom vertel je het niet gewoon? We hebben toch geen ruzie???? Als jij graag een andere relatie aan wilt gaan, dan zal ik je geen strobreed in de weg leggen hoor!')
!!!!!!!!! Schiet mij maar lek....
woensdag 29 juli 2009 om 00:00
Dush, het is o zo verleidelijk om hem een beetje te gaan jennen. Hem inderdaad een ietsiepietsie te voeden en dan vervolgens niets meer zeggen.
Uit ervaring weet ik inmiddels echter dat hij dan zoonlief gaat 'pakken', door hem dus te gaan bewerken (uit te horen, te bestoken met uitspraken over mij, hem tegen mij op te zetten).
Wat dat betreft heeft die l*l me nog altijd zo in de tang...
En ik BAAL daar zo van!!!!! Maar goed, idem dito dus met de hoogte van de kinderalimentatie (waar dit verhaal mee begon): maak hem niet kwaad, want anders...(en helaas is mijn angst niet volkomen ongegrond. Heb 2x aangifte tegen hem gedaan na eerdere bedreigingen, zó bang was ik destijds..)
Uit ervaring weet ik inmiddels echter dat hij dan zoonlief gaat 'pakken', door hem dus te gaan bewerken (uit te horen, te bestoken met uitspraken over mij, hem tegen mij op te zetten).
Wat dat betreft heeft die l*l me nog altijd zo in de tang...
En ik BAAL daar zo van!!!!! Maar goed, idem dito dus met de hoogte van de kinderalimentatie (waar dit verhaal mee begon): maak hem niet kwaad, want anders...(en helaas is mijn angst niet volkomen ongegrond. Heb 2x aangifte tegen hem gedaan na eerdere bedreigingen, zó bang was ik destijds..)
woensdag 29 juli 2009 om 00:04
Zorgen dat zoon niet op de hoogte is van wat jij wel of niet vertelt Yaya. Kinderen hoeven echt niet alles te weten. Trouwens dat dreigen had hij een hele verkeerde aan me. Want steen door de ruit mag dus niet, kun je hem zo voor laten oppakken. Huisvredebreuk he. Dus laat je niet zo in een hoekje plaatsen door hem Yaya echt jij verdient het om beter te behandeld te worden! Door hem maar door iedereen eigenlijk.
Dat hij zoon pakt geeft voor mij wel aan hoe zwak hij zelf eigenlijk is. Een volwassene die een kind pakt is zwakker dan een kind. En als hij een kind nodig heeft om op die manier toch zijn zin te pakken is het een zakhooi (ja ja daar is tie weer)
Dat hij zoon pakt geeft voor mij wel aan hoe zwak hij zelf eigenlijk is. Een volwassene die een kind pakt is zwakker dan een kind. En als hij een kind nodig heeft om op die manier toch zijn zin te pakken is het een zakhooi (ja ja daar is tie weer)
woensdag 29 juli 2009 om 00:05
woensdag 29 juli 2009 om 00:11
Je hebt helemaal gelijk, Dush!! Dat vind ik echt en dat wil ik ook zo graag voelen!!! Maar... wel goed dat je het nog een keer benadrukt. Ik moet me inderdaad niet zo in een hoek laten drukken door hem. Pffff... die tijd hebben we wel gehad, dacht ik zo!
Oke, dank lieve Dush, voor deze oppepper. Ik ga ECHT proberen me deze houding aan te meten. Het moet verdomme maar eens afgelopen zijn met dat ge-intimideer van hem!!! Ik ben godsamme niet voor niks van hem gescheiden....
Ik ga het écht doen, de eerstvolgende keer dat iets dergelijks zich voordoet. Als hij weer zo begint te blaten aan de telefoon, dan ga ik inderdaad zeggen dat ik er niet van gediend ben dat hij zo tegen me praat en dat ik de hoorn er op ga gooien. Als hij dan begint met zijn aloude gedreig en geschreeuw, dan ga ik tegen hem zeggen dat hij dat vooral maar moet doen, maar dat ik paraat sta met de telefoon in mijn hand en alla minuut de politie bel als hij idiote dingen gaat doen!
En nu nog durven...
Oke, dank lieve Dush, voor deze oppepper. Ik ga ECHT proberen me deze houding aan te meten. Het moet verdomme maar eens afgelopen zijn met dat ge-intimideer van hem!!! Ik ben godsamme niet voor niks van hem gescheiden....
Ik ga het écht doen, de eerstvolgende keer dat iets dergelijks zich voordoet. Als hij weer zo begint te blaten aan de telefoon, dan ga ik inderdaad zeggen dat ik er niet van gediend ben dat hij zo tegen me praat en dat ik de hoorn er op ga gooien. Als hij dan begint met zijn aloude gedreig en geschreeuw, dan ga ik tegen hem zeggen dat hij dat vooral maar moet doen, maar dat ik paraat sta met de telefoon in mijn hand en alla minuut de politie bel als hij idiote dingen gaat doen!
En nu nog durven...
woensdag 29 juli 2009 om 00:15
For the record: ik vertel zoonlief beslist niets over evt. zaken die hem niet direct aangaan. Om te beginnen vind ik dit voor hem absoluut niet relevant en daarnaast weet ik maar al te goed hoe zijn vader steekproefsgewijs zijn oor eens te luister legt bij zoon (een kind van 4, 5 he??? Echt...ik kan er zó Niet Over Uit!! Afgelopen weekend nog: zoon die na een weekendje bij papa aan mij vraagt waarom ik tegen papa heb gezegd dat ik hem niet lief vind en dat hij zo slecht luistert! Echt, ik kan wel jánken als ik dit hoor.... En vervolgens ben ik weer tijdenlang bezig om te proberen om zoon van het tegendeel te overtuigen, dat mama dit absoluut nooit gezegd heeft en dat papa dit waarschijnlijk verkeerd begrepen heeft.. Yeah, right..)
woensdag 29 juli 2009 om 00:22
Je bent een kanjer Yaya! Ik snap wel dat het ontzettend moeilijk is. Bepaalde dingen zijn er gewoon ingeslepen en idd je laat je intimideren je doet dingen om de lieve vrede. Echt ik begrijp het. Maar, aan de andere kant jij hebt ook recht op een lekker leven zonder controle en die rare zakhooi in je nekhijgend.
Waardeloze zak is het dat hij jullie zoontje zo manipuleert. Breekt je hart he. Maar neemt niet weg dat hij dit als middel gebruikt om je alsnog te onderdrukken. Zolang jij je zoon telkens zegt wat jij van hem vind en hoeveel je van hem houdt dan komt het wel goed. Het is nu vreselijk maar eens zal hij oud genoeg zijn om door te krijgen dat pa niet helemaal eerlijk is tegen hem. Ik zou die ex van je een schop willen verkopen. Kinderachtige zak om een kind geestelijk zo onder druk te zetten en de stuipen op het lijf te jagen. Blegggg.
Waardeloze zak is het dat hij jullie zoontje zo manipuleert. Breekt je hart he. Maar neemt niet weg dat hij dit als middel gebruikt om je alsnog te onderdrukken. Zolang jij je zoon telkens zegt wat jij van hem vind en hoeveel je van hem houdt dan komt het wel goed. Het is nu vreselijk maar eens zal hij oud genoeg zijn om door te krijgen dat pa niet helemaal eerlijk is tegen hem. Ik zou die ex van je een schop willen verkopen. Kinderachtige zak om een kind geestelijk zo onder druk te zetten en de stuipen op het lijf te jagen. Blegggg.
woensdag 29 juli 2009 om 00:28
Je bent lief!
En het kost me zóveel moeite om dan na zo'n uitspraak van zoon niet direct in de telefoon te klimmen en ex helemaal de huid vol te schelden, he? Hoe hij het in godsnaam in zijn botte kop haalt om dergelijke dingen te zeggen? Maar ook hier weer door schade en schande wijzer geworden, want uiteraard ontkent ex dan in alle toonaarden. Natuuuuuuulijk heeft hij dergelijke dingen niet gezegd, ik weet toch immers hoe zoonlief soms dingen zomaar kan verzinnen?
Dus.... we halen dan maar weer eens heel diep adem en besluit dan maar weer dat ik hem die aandacht simpelweg niet gun!
Maar ja, die rotschop, die zou ik met liefde met je mee uitdelen..
En daarbij hou ik me inderdaad ook maar voor ogen dat zoonlief op een dag, ooit, er waarschijnlijk zelf wel achter zal komen hoe zijn (top op heden in zijn ogen gewéldige) papa daadwerkelijk is... Maar ondertussen probeer ik het allemaal maar zo neutraal mogelijk te houden en ben ik alleen maar blij dat hij zo gek met papa is...
En het kost me zóveel moeite om dan na zo'n uitspraak van zoon niet direct in de telefoon te klimmen en ex helemaal de huid vol te schelden, he? Hoe hij het in godsnaam in zijn botte kop haalt om dergelijke dingen te zeggen? Maar ook hier weer door schade en schande wijzer geworden, want uiteraard ontkent ex dan in alle toonaarden. Natuuuuuuulijk heeft hij dergelijke dingen niet gezegd, ik weet toch immers hoe zoonlief soms dingen zomaar kan verzinnen?
Dus.... we halen dan maar weer eens heel diep adem en besluit dan maar weer dat ik hem die aandacht simpelweg niet gun!
Maar ja, die rotschop, die zou ik met liefde met je mee uitdelen..
En daarbij hou ik me inderdaad ook maar voor ogen dat zoonlief op een dag, ooit, er waarschijnlijk zelf wel achter zal komen hoe zijn (top op heden in zijn ogen gewéldige) papa daadwerkelijk is... Maar ondertussen probeer ik het allemaal maar zo neutraal mogelijk te houden en ben ik alleen maar blij dat hij zo gek met papa is...
woensdag 29 juli 2009 om 04:25
Yaya mag ik mee schoppen??? Wat een verschrikkelijke lul is die ex van jou zeg, hoe durft ie tegen jou zo tekeer te gaan en dan die kleine jongen.. Gatverdegatver. Hij verdient je aandacht niet, maar kan me zo goed voorstellen hoe bang je soms bent, luister naar dushi die is lief en wijs.
Ow en geen enkel probleem hoor van de 'off topic' als je het kwijt wil mag dat altijd hier, dat weet je toch?
meiden
Ow en geen enkel probleem hoor van de 'off topic' als je het kwijt wil mag dat altijd hier, dat weet je toch?
meiden
woensdag 29 juli 2009 om 08:56
Op oudersonline staat een stukje over een soortgelijke situatie en daar beschrijft iemand heel mooi het principe van conditionering: een soort Pavlov-effect. Als hij dit doet, doe jij dat. En bij voorbaat al weten jullie van elkaar dat het zo gaat werken.
Ik belde ex trouwens ook weleens zelf terug. Vrijwel meteen daarna al. Om daarna het gesprek gewoon voort te zetten. Ik deed ook niet boos hoor; alleen duidelijk.
Gisteren had ik een hele poos een zgn 'goed gesprek' met hem. Zonder insinuaties van welke kant dan ook. Over de kinderalimentatie; want daar zijn we hoe dan ook over aan het 'vechten'. (Ik heb een eigen advocaat genomen gisteren; dat moest ik hem vertellen...) Op een gegeven moment zei hij dat hij zich ook weleens achter de oren krabde over dingen die bij mij gebeurden. Ik vroeg hem wat specifieker te zijn en uit te leggen waar het dan over ging. Tja, dat wist hij nu niet, daar kon hij nu niet op komen. Ik: nee, je had het erover, dan wil ik ook graag weten waar je op doelt, want dan kunnen we het daar over hebben. Uiteindelijk bleek dat hij iets helemaal verkeerd begrepen had. Ik zei hem dat het dus handig was in het vervolg dingen uit te spreken in plaats van zich achter de oren te krabben......
Ik vind dat ook weer een heel verkeerde uitdrukking, bedacht ik later. Dat achter de oren krabben. Patriarchale mannelijke toestanden.
Ik belde ex trouwens ook weleens zelf terug. Vrijwel meteen daarna al. Om daarna het gesprek gewoon voort te zetten. Ik deed ook niet boos hoor; alleen duidelijk.
Gisteren had ik een hele poos een zgn 'goed gesprek' met hem. Zonder insinuaties van welke kant dan ook. Over de kinderalimentatie; want daar zijn we hoe dan ook over aan het 'vechten'. (Ik heb een eigen advocaat genomen gisteren; dat moest ik hem vertellen...) Op een gegeven moment zei hij dat hij zich ook weleens achter de oren krabde over dingen die bij mij gebeurden. Ik vroeg hem wat specifieker te zijn en uit te leggen waar het dan over ging. Tja, dat wist hij nu niet, daar kon hij nu niet op komen. Ik: nee, je had het erover, dan wil ik ook graag weten waar je op doelt, want dan kunnen we het daar over hebben. Uiteindelijk bleek dat hij iets helemaal verkeerd begrepen had. Ik zei hem dat het dus handig was in het vervolg dingen uit te spreken in plaats van zich achter de oren te krabben......
Ik vind dat ook weer een heel verkeerde uitdrukking, bedacht ik later. Dat achter de oren krabben. Patriarchale mannelijke toestanden.
woensdag 29 juli 2009 om 09:03
Ik heb een heel mooi en goed boek gelezen over loslaten: Byron Katie Ik heb je liefde nodig, is dat waar? Het is wel een hogere tak van sport om die staat te bereiken, maar het is erg inzichtelijk in wat er gebeurt in relaties, ook als je uit elkaar bent.
Katie gaat er vanuit dat je 'aangestuurd' wordt door je gevoelens en dat je die zelf 'maakt'. Dus kun je die ook zelf sturen. Angst, dat wat jou (en mij ook en zoveel anderen) elke keer overvalt als basisiets, Yaya, heeft ook een oorzaak. Je kunt je, zoals Dushi zo goed doet, afvragen waarvoor je precies bang bent. Wat kan jou overkomen? Als je dat letterlijk op een rijtje zet, kun je tot de conclusie komen dat 'het ergste' jou al overkomen is en dat er dus. ondanks al dat gedreig van ex, niets meer is waarmee hij je werkelijk kan raken. En dan ben je vrij. Dat is het tegenovergstelde van die angst. (Ik vul nu even in hoor, en dat 'mag' eigenlijk niet, want je moet zelf uitpuzzelen wat je vraag/probleem is. Maar dit is één van de 'basispatronen' uit het boek.)
Katie gaat er vanuit dat je 'aangestuurd' wordt door je gevoelens en dat je die zelf 'maakt'. Dus kun je die ook zelf sturen. Angst, dat wat jou (en mij ook en zoveel anderen) elke keer overvalt als basisiets, Yaya, heeft ook een oorzaak. Je kunt je, zoals Dushi zo goed doet, afvragen waarvoor je precies bang bent. Wat kan jou overkomen? Als je dat letterlijk op een rijtje zet, kun je tot de conclusie komen dat 'het ergste' jou al overkomen is en dat er dus. ondanks al dat gedreig van ex, niets meer is waarmee hij je werkelijk kan raken. En dan ben je vrij. Dat is het tegenovergstelde van die angst. (Ik vul nu even in hoor, en dat 'mag' eigenlijk niet, want je moet zelf uitpuzzelen wat je vraag/probleem is. Maar dit is één van de 'basispatronen' uit het boek.)
woensdag 29 juli 2009 om 09:06
Katie gaat ook uit van het omkeren van wat je raakt. Dus bij: Hij maakt mij bang, kun je dat ook omkeren naar Ik maak hem bang. Er is vast iets, of een aantal dingen, te noemen van jou die hem bang maken. Dat jij nu je eigen dingen doet bijvoorbeeld. En je kunt het zelfs omkeren (want dat omkeren is belangrijk om ervan te leren) naar Ik maak mij bang. Je maakt jezelf bang voor hem. Terwijl hij eigenlijk niet eens macht meer over je heeft, als je alles op een rijtje zet.
woensdag 29 juli 2009 om 09:16
Het stukje op ouders online over conditionering vind je op www.ouders.nl bij het forum, onder 'relatieproblemen'. Vastberaden heeft daar een draadje onder "Wat vinden jullie hiervan? (Bij ruzie een kind slaan?)" en Balletmama geeft ergens (vrij nieuw) een reactie onder de titel 'Pavlow'. Wacht, ik kopieer het toch maar even (met dank aan Balletmama (zij is van origine Duitstalig):
...werkte met conditionering. Hij leerte een hond, dat bepaalt gefrag een beloning aflevert en deze hond herhaalde dat gedrag dan.
In principe verschillen mensen en honden niet eens erg van elkaar, zowel mensen en honden leren op deze manier - wij herhalen gedrag, dat de ene of andere soort van winst oplevert en vermijden gedrag, dat straf of helemaal niks oplevert.
Alleen bij mensen is het nog iets ingewikkelter - want mensen hebben (als het goed is) bepaalte waarden en normen, honden hebben dit niet. Ze communicieren op makkelijkere manier dan mensen, door lichaamstaal vooral.
Maar het principe van conditioniering is hetzelfde.
Vastberaden, jouw man is zo conditioniert, dat geweld hem kan helpen, zijn doel te bereiken, namelijk overmacht.
En dat is juist de gevaar.
Hij heeft namelijk niet geleert, dat geweld ook serieuse gevolgen voor hem kan hebben (hij ziet de process tegen hem als lachertje en is nogal vrijgesproken).
Hij ziet dus geweld als acceptabel en nogal succesvol, om hiermee zijn doel te bereiken (conditioniering).
Als jij nu voor hem te opstandig gaat worden, zal hij meer of min automatisch de middelen gebruiken, die in andere situaties ook geholpen hebben, zijn doel te bereiken - geweld dus.
Zodra dit voor het eerst gebeurt, komt er nog een nieuwe conditioniering erbij - want jij zal meer of min bewusst gedrag vermijden, dat straf oplevert, dus je meer onderdanig gedragen. En als je dan toch weer eens voor jezelfst opkomt, zal hij dezelfde middelen, om je kop in te drukken, weer gebruiken - omdat hij geleert heeft, dat dit hem helpt, je onder controle te houden.
Op deze manier ontstaat een duivelse cirkel - totdat jij op gegeven moment helemaal niet meer durft om voor jezelfst (of je kinderen) op te komen, omdat je bang bent voor straf.
Je kinderen krijgen op deze manier ook meteen een conditioniering.
-conflicten kan je het beste met geweld oplossen, zonder hiervan negatieve gevolgen te hebben
Dan later, als een van hun een niet optelossende conflict met zijn vrouw/vriendin heeft, is de kans groot, dat ze zelfst ook geweld gebruiken - ze hebben immers geleert, dat het zo optelossen vallt!
Niet voor niks speelt huiselijk geweld in de meeste gezinnen, die hiervan betrokken zijn, al over meerdere generaties.
...werkte met conditionering. Hij leerte een hond, dat bepaalt gefrag een beloning aflevert en deze hond herhaalde dat gedrag dan.
In principe verschillen mensen en honden niet eens erg van elkaar, zowel mensen en honden leren op deze manier - wij herhalen gedrag, dat de ene of andere soort van winst oplevert en vermijden gedrag, dat straf of helemaal niks oplevert.
Alleen bij mensen is het nog iets ingewikkelter - want mensen hebben (als het goed is) bepaalte waarden en normen, honden hebben dit niet. Ze communicieren op makkelijkere manier dan mensen, door lichaamstaal vooral.
Maar het principe van conditioniering is hetzelfde.
Vastberaden, jouw man is zo conditioniert, dat geweld hem kan helpen, zijn doel te bereiken, namelijk overmacht.
En dat is juist de gevaar.
Hij heeft namelijk niet geleert, dat geweld ook serieuse gevolgen voor hem kan hebben (hij ziet de process tegen hem als lachertje en is nogal vrijgesproken).
Hij ziet dus geweld als acceptabel en nogal succesvol, om hiermee zijn doel te bereiken (conditioniering).
Als jij nu voor hem te opstandig gaat worden, zal hij meer of min automatisch de middelen gebruiken, die in andere situaties ook geholpen hebben, zijn doel te bereiken - geweld dus.
Zodra dit voor het eerst gebeurt, komt er nog een nieuwe conditioniering erbij - want jij zal meer of min bewusst gedrag vermijden, dat straf oplevert, dus je meer onderdanig gedragen. En als je dan toch weer eens voor jezelfst opkomt, zal hij dezelfde middelen, om je kop in te drukken, weer gebruiken - omdat hij geleert heeft, dat dit hem helpt, je onder controle te houden.
Op deze manier ontstaat een duivelse cirkel - totdat jij op gegeven moment helemaal niet meer durft om voor jezelfst (of je kinderen) op te komen, omdat je bang bent voor straf.
Je kinderen krijgen op deze manier ook meteen een conditioniering.
-conflicten kan je het beste met geweld oplossen, zonder hiervan negatieve gevolgen te hebben
Dan later, als een van hun een niet optelossende conflict met zijn vrouw/vriendin heeft, is de kans groot, dat ze zelfst ook geweld gebruiken - ze hebben immers geleert, dat het zo optelossen vallt!
Niet voor niks speelt huiselijk geweld in de meeste gezinnen, die hiervan betrokken zijn, al over meerdere generaties.
woensdag 29 juli 2009 om 09:54
Dank je wel Gianna, voor de tips van de boeken. Ik ga ze zéker lezen, klinkt herkenbaar allemaal...
Wat je schrijft over het zien te achterhalen van de exacte oorzaak van mijn angst en waar je schrijft dat er ondanks zijn gedreig eigenlijk niets meer is waar ik nog echt bang voor hoef te zijn.... Mmm,... daar zit 'm nou juist de crux. Ik heb gezien, gevoeld, ervaren wat een tikkende tijdbom die man kan zijn... Ik weet uit voorgaande keren dat ik hem onder geen enkele voorwaarde moet gaan forceren, uit moet gaan dagen, hem kwaad moet maken...
In mijn ogen, en in die van meerderen die hem kennen, is hij een potentiële 'gezinsdrama-pleger', als je begrijpt wat ik bedoel. Hij heeft zich eerder wel eens laten ontvallen dat ik voor hem eigenlijk de enige vrouw ben en als hij mij niet kan hebben, dan niemand niet...
En ik merk nu, ondanks dat we gescheiden zijn, dat hij zo vaak zinspeelt op evt. nieuwe verliefdheden/relaties van mijn kant.. Zodra ik maar even aangeef wat tijd voor mezelf te willen, dan volgt onherroepelijk de zgn. onschuldige vraag of er soms iets meer speelt. Echt, gék word ik ervan.
Maar het zorgt er dus wel voor dat ik me bij tijden bijna wanhopig kan voelen, bij het idee dat ik nooit los van hem kom.
Dus als je vraagt waar mijn angst vandaan komt en wat er onder ligt: de angst dat hij op een dag echt daadwerkelijk door zal slaan... Het is een serieuze mogelijkheid die destijds ook de politie niet voor onmogelijk hield....
Wat je schrijft over het zien te achterhalen van de exacte oorzaak van mijn angst en waar je schrijft dat er ondanks zijn gedreig eigenlijk niets meer is waar ik nog echt bang voor hoef te zijn.... Mmm,... daar zit 'm nou juist de crux. Ik heb gezien, gevoeld, ervaren wat een tikkende tijdbom die man kan zijn... Ik weet uit voorgaande keren dat ik hem onder geen enkele voorwaarde moet gaan forceren, uit moet gaan dagen, hem kwaad moet maken...
In mijn ogen, en in die van meerderen die hem kennen, is hij een potentiële 'gezinsdrama-pleger', als je begrijpt wat ik bedoel. Hij heeft zich eerder wel eens laten ontvallen dat ik voor hem eigenlijk de enige vrouw ben en als hij mij niet kan hebben, dan niemand niet...
En ik merk nu, ondanks dat we gescheiden zijn, dat hij zo vaak zinspeelt op evt. nieuwe verliefdheden/relaties van mijn kant.. Zodra ik maar even aangeef wat tijd voor mezelf te willen, dan volgt onherroepelijk de zgn. onschuldige vraag of er soms iets meer speelt. Echt, gék word ik ervan.
Maar het zorgt er dus wel voor dat ik me bij tijden bijna wanhopig kan voelen, bij het idee dat ik nooit los van hem kom.
Dus als je vraagt waar mijn angst vandaan komt en wat er onder ligt: de angst dat hij op een dag echt daadwerkelijk door zal slaan... Het is een serieuze mogelijkheid die destijds ook de politie niet voor onmogelijk hield....
