Intens verdrietig

27-06-2009 12:18 1274 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ongeveer een uur geleden de relatie met mijn lief verbroken.

Het is beter zo, maar ik ben intens verdrietig.
Alle reacties Link kopieren
Wat erg minoutje, daar wil je zeker niet mee geconfronteerd worden.

Het gevoel hebben dat je gewoon bent ingeruild. Heb dat ook heel erg sterk.

Zag op zijn hyves dat hij gisteren lekker stuk gevaren had met verlichte boten en vuurwerk, denk dan... met wie ben jij geweest? met een vriend of met haar? In moment van zwakte gesmst 'ben je nu al op date met haar 1 week nadat ik weg ben?' en natuurlijk geen reactie op gehad.

Krijg daar toch geen antwoord op en wil het gewoon ook niet meer weten denk ik dan maar...

Deze dagen zijn zo erg, op zondag waren we altijd samen.. deden we leuke dingen.. en nu ben ik alleen. Krijg straks wel visite, en ga lekker naar de bios, maar toch het doet me veel verdriet.



Weet ook wel dat het 'beter is zo' en ik ga ook echt wel door met mijn leven, alleen heb je momenten dat je blijft hangen. En heb dat moment nu gewoon heel erg...
Alle reacties Link kopieren
Ik herken je gevoel helemaal Bloemetje. Ik weet bijvoorbeeld zeker dat hij dit weekend met haar heeft doorgebracht en dan dus ook de avond/nacht. Heel erg pijnlijk. Morgen zou het drie weken zijn dat we uit elkaar zijn. En hij zegt dat hij geeft om wat we gehad hebben etc, en dat ze alleen maar een goede vriendin is, maar hij is echt een enorme leugenaar. Nog voordat ik bij hem weg was, was er al wat gebeurd. En het ergste is dat hij haar heeft afgekraakt bij mij en bij zijn nederlandse vrienden. Dat ze lelijk is en wat er allemaal lelijk aan haar is. Dat maakt ook nog eens dat ik haar niet meer haat, maar medelijden heb. Zij is namelijk verliefd op hem. En ik heb het idee dat hij haar alleen maar gebruikt om over mij heen te komen. Ook al zegt hij weer van niet.



Ik ben het zat om in verdriet en wanhoop te zwelgen. En toch lukt het me niet zo goed om er niet aan te denken. Elke keer lees ik dan onze laatste mailwisseling uit en dan vooral mijn mailtjes aan hem, om me eraan te herinneren waarom ik niet verdrietig moet zijn om hem. En het ergste is gewoon... ondanks dat ik hem haat, hou ik ook nog van hem! Onuitstaanbaar!



Meis, het is goed dat je doorgaat en dat je leuke dingetjes doet. Hij zal voorlopig nog non stop in je hoofd blijven zitten, ook al doe je die leuke dingen. Maar ik ga ervan uit dat jij en ik hier snel genoeg weer bovenop komen. Wij hebben tenminste ons verdriet gevoeld, aanvaard... en onze exen niet. Wij kunnen weer verder. Ik verwacht ergens dat mijn ex me over een paar maanden smekend weer komt vragen of ik niet toch weer met hem wil afspreken. Zoiets had hij al laten doorschemeren: wat als ik spijt krijg, als ik toch van je hou? Kunnen we dan weer verder gaan? Hahahaha... Ik dacht dat ik naïef was maar hij kan er ook wat van. Egoïst. Maar goed, genoeg hierover!



Meiden, jullie laten niks meer horen. Hoe gaat het met jullie? Christiane? Raiden? Charming? Fienewiep? Laura? Ikke? Opnieuw leven? En iedereen die ik vergeet... Hebben jullie een leuk weekend gehad? Hoe voelen jullie je nu? Hebben jullie mooie en goede momenten gehad? Nog wat mindere momenten? Ik ben benieuwd hoe het jullie vergaat.
Alle reacties Link kopieren
@Minoutje: ik leef erg met je mee en de woede en frustraties en verdriet ik kan het me helemaal voorstellen. En om eerlijk te zijn komt je Fransman nu inderdaad over als een egoistische klootzak!! Ik hoop dat de therapie je helpt! En ik ben blij dat wij ook een beetje voor je kunnen betekenen. Blijf lekker typen zou ik zeggen!!!!

@Bloemetje: shit van die splinter zeg. Maar een paar weekjes rust is misschien ook niet verkeerd. En het klinkt alsof je afstand aan het nemen bent van je ex. Je lijkt de goede kant op te gaan! Goed hoor!!!

@Chris: wat lastig dat je vakantie afhankelijk is van je oma. Sterkte! En wat je zegt over dat onze exen niet genoeg van ons houden om voor ons te vechten daar heb ik over na lopen denken. Maar ik weet niet of dat helemaal waar is. In mijn geval denk ik dat de liefde er nog is en dat die sterk is. Ik denk alleen dat mijn ex eerst van zichzelf moet gaan houden en echt de confrontatie moet aangaan met zijn angsten en fouten. En ja ik raak gefrustreerd dat in mijn ogen hij nog niks doet. Maar hij moet het op zijn manier doen en als hij er aan toe is. En als ik zo kijk naar jouw posts en verhalen over je ex kan ik alleen maar denken dat de liefde bij jullie ook sterk is. Je ex is nu alleen op vakantie, iets wat ik enorm knap vind en voor hem ook moeilijk zal zijn. Ik denk dat het niet de liefde is maar meer timing en omstandigheden die het ons beletten om met onze liefdes te zijn. Maar misschien ben ik wel wat naief.

@Fienewiep: hoe is het met jou?

En de rest?



Verder ben ik weer thuis bij mijn ouders. Voel me stukken beter, alleen nog steeds heel moe en het hoesten blijft. En mijn ex is zo ongeveer elke dag op ziekenbezoek geweest en heeft elke dag even met me gebeld. Het is duidelijk dat we elkaar niet los kunnen laten. Maar nu voelt het goed. Tuurlijk wil ik meer, ik wil alles! Maar dat is geen optie nu en ik wil dit even aankijken. Als dit niet werkt verbreek ik het contact tijdelijk. Moet ik natuurlijk niet te vaak kriebels krijgen als ik hem zie zoals op mijn verjaardag:p!!! Niet handig. We zijn nu vrienden, meer (nog) niet. Ja ik heb nog steeds hoop:p Maar vooral wil ik hem gelukkig zien. Liefst met mij natuurlijk maar ook zonder mij. En ik krijg het idee dat die nu rust gaat nemen en minder gaat vluchten. Positief!



dikke knuffel voor jullie allemaal meiden
Alle reacties Link kopieren
@ Minou: je vraagt waarom we (o.a. ik) niet meer reageren. Maar dat doe ik toch? Ik probeer in ieder geval om de dag/ om de 2 dagen even op jullie te reageren. Meer vind ik vaak te pijnlijk. Wordt er namelijk heel erg bij bepaald dat - wat ik al eerder schreef - ik (wij) niet belangrijk genoeg zijn om voor te vechten. Elke keer als ik dingen schrijf, wordt dat besef me duidelijk en dat vind ik confronterend. Vandaar dat ik mijn reacties beperk en niet elke dag meer schrijf.

Uit je posts denk ik op te merken dat je met haatgevoelens naar je ex loopt. Uit wat hij heeft gedaan, kan niemand je dat kwalijk nemen. Maar kijk wel uit met haatgevoelens. Uiteindelijk ga jij je daardoor slechter voelen.

Trouwens ongelofelijk wat jou ex vraagt. "Wat als ik spijt krijg?". Zo'n vraag zou in mij niet opkomen. Ik vind het trouwens - van hem - getuigen van onvolwassen gedrag.

Je vraag of mindfullness niet iets voor mij is. Kun je er iets meer over vertellen? Weet niet wat het is.

Mijn vakantie hangt inderdaad van mijn oma af. Ze is ernstig ziek zal snel dood gaan. De verwachting nu is binnen enkele dagen.



@ Bloem: Je schrijft dat je op zijn hyves hebt gelezen dat hij weg is geweest? Ik blijf het maar niet snappen dat hyves (misschien ben ik er ook wel te oud voor). Waarom zou je uberhaupt willen weten wat hij doet? Dan kwel je jezelf toch alleen maar?



@ Raiden. Ik zal niet zeggen dat jij naief bent. Hoe jouw situatie is weet alleen jij. Wij weten alleen wat jij schrijft. Jij bent er bij. Maar daar waar je schrijft: hij moet eerst van zichzelf houden en zijn angsten durven aangaan, ben ik het niet met je eens. Als jij werkelijk belangrijk bent, gaat hij die angsten aan met jou. En ook leren van zichzelf te houden, kan hij doen met jou. Dat doet hij niet. Althans niet met jouw als zijn vriendin. Ook schrijf je: "Ik denk dat het niet de liefde is maar meer timing en omstandigheden die het ons beletten om met onze liefdes te zijn." Dit probeer ik mezelf soms ook voor te houden, maar eerlijk gezegd denk ik dat het iets is waarmee we onszelf zoet houden om de werkelijkheid niet te hoeven voelen.

Sorry als ik misschien hard overkom. En nogmaals, misschien is het bij jou anders, maar ik denk dus echt dat als wij echt echt echt belangrijk genoeg zijn er geen beletsels zijn om problemen samen te overwinnen (desnoods met hulp van een psych o.i.d).
Alle reacties Link kopieren
Chris je zegt echt hele confonterende dingen (ik spiegel het uiteraard op mijn eigen situatie) maar het is waar. Vind je posts van de laatste dagen soms moeilijk te lezen, inderdaad hard maar het maakt wel dat er iets met mij gebeurd. Merk ik sowieso de laatste tijd en heb het idee dat dat bij jou ook gebeurt, het échte besef dat exen gewoon niet meer willen anders zouden ze wel actie ondernemen.

Ik had daar donderdag ook een heel goed gesprek over met vriendin, die had ik alleen telefonisch gesproken sinds mijn breuk met ex. Ze reageerde net zo, ook op hetgeen wat ex tegen mij allemaal gezegd heeft (nog gevoelens etc). Ze zei ook, blijkbaar niet anders had hij ervoor gevochten en iets mee gedaan. Ze was heel realistisch en nuchter en dat, en jouw posts Chris, en de tijd waarschijnlijk, maakt dat bij mij ook dingen aan het veranderen zijn.

Wanneer komt je ex terug van vakantie? Al besloten of je contact gaat opnemen?
Alle reacties Link kopieren
Christiane:



Ik doe naast mijn cognitieve therapie een mindfulness cursus in een ziekenhuis (afdeling psychiatrie). Hier wat uitleg:



Mindfulness based cognitive therapy (MBCT)

MBCT wordt in het Nederlands ook wel aandachtgerichte cognitieve therapie genoemd. In MBCT wordt mindfulness als vaardigheid aangeleerd bij de behandeling van met name chronische en recidiverende depressies, maar ook bij fobieën en chronische pijn. Door middel van mindfulness kunnen cliënten met depressieve gedachten leren deze gedachten vroegtijdig te herkennen en op een effectieve wijze met deze onvermijdelijke gedachten om te gaan ("Je kan je gedachten niet stoppen, je kan alleen stoppen hen te geloven!")



Als je meer over het onderwerp wilt weten, het internet staat er vol mee. Ik weet dat jij een stofje in je hoofd mist en dat dat de oorzaak (of een van de oorzaken) is dat je last heb van depressies, maar ik ben ervan overtuigd dat Mindfulness je handvatten kan reiken om er in ieder geval beter mee om te leren gaan. Ik merk in ieder geval dat het mij heel erg helpt. Ik heb last van terugkerende depressies, nooit echt aangetoond waarom maar ik heb er aanleg voor. Op deze manier kan ik gedachten opmerken en dingen nemen zoals ze zijn. Je leert ook milder naar jezelf toe te zijn.



Ik weet echt niet of je er baat bij zou kunnen hebben, maar misschien kun je je in ieder geval oriënteren. Als je nog meer info wilt, dan hoor ik het wel.



http://www.hoedoe.nl/lich ... t/hoe-leer-ik-mindfulness



En meer dus op Google.
Alle reacties Link kopieren
Hey Chris: je bent zeker niet hard! Ik vind het alleen maar fijn dat je reageert! Alleen kan ik het niet met je eens zijn. Nu ben ik jong en heb ik weinig verstand op dat gebied. Ik heb veel met mensen uit de omgeving van mijn ex gesproken ook met zijn psycholoog (tijdens onze relatie ging die naar de pshycholoog voor zijn problemen). Die heeft hem zelfs letterlijk gezegd dat het misschien beter was om met mij tijdelijk te breken. Niet omdat die vond dat we niet bij elkaar pasten of vanwege een gebrek aan liefde. Maar ook de psycholoog meende dat mijn ex tijd nodig had voor zichzelf waarin hij de confrontatie zou aangaan met zijn angsten en zichzelf. Ik heb hem in die jaren daarmee proberen te helpen maar dat was volgens de psycholoog ook niet goed. Hij moest het zelf doen, zonder hulp van mij. Mijn ex had ook veel moeite met het feit dat hij in zijn ogen zoveel fouten maakte en ik geen. Wat natuurlijk onzin is. Ook ik heb fouten gemaakt. En ja hij heeft het me behoorlijk gemaakt met tijden, maar bij hem lag de zaak dan ook ingewikkelder. Maar in zijn ogen was hij nooit goed genoeg voor mij. En nu in zijn ogen al helemaal niet meer. Hij wil perfect zijn. Ik kan echt uren over hem doorlullen, het is een jongen met een behoorlijke handleiding;p.

Ik weet niet of mijn ex en ik ooit nog bij elkaar terug zullen komen. Echt niet. Ik geloof idd wat jij zegt dat er zat gevallen zijn waarin de ex gewoon niet meer wil vechten. Maar ik geloof ook dat je soms niet anders kan dan alleen ervoor gaan en alleen je problemen tegemoet te zien.

Hoe moeilijk ik het ook vind om aan de zijlijn te staan toe kijken hoe mijn ex vlucht in vanalles. Ik kan hem niet meer helpen. Nu is het aan hem, en misschien als die de rust in zichzelf vind dat er sprake kan zijn van ons. Misschien ook niet.

Sorry voor het lange verhaal. Ik denk dat het twee kanten op kan, jouw kant en mijn kant:p!!!!!!!!!!!!!



hele dikke knuffel
Alle reacties Link kopieren
Zo zie je maar weer dat elke relatie weer anders is. In mijn geval weet ik dat hij veel van mij houdt, maar niet genoeg om voor te vechten. Jij zegt dat het bij jou anders is. Gelukkig. Ik hoop voor jou dat het in de toekomst weer goed komt tussen jullie.



Minou, bedankt voor de toelichting. Ik ga er eens op internet naar kijken. Heb overigens al wel het idee dat ik er onbewust al mee bezig ben.



Fienewiep, jij ook weer sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Hallo meiden,



Daar ben ik weer!!

Sorry dat ik even niks van me heb laten horen maar ik wist simpelweg niet wat ik moest schrijven. Ik wilde niet in herhaling vallen. Ik wil niet blijven hangen in iets wat misschien toch niet meer wordt zoals het was.



Ik zie enorm op tegen mijn gesprek en durf ook geen datum te plannen, want wat wil ik zelf nu eigenlijk precies? Wat verwacht ik als we elkaar weer in de armen sluiten? Wat als hij me afwijst? Wat als er niks veranderd? Zoveel vragen waar ik gewoon geen antwoord op kan verzinnen.



Soms denk ik ook 'het is beter zo' er is nu zoveel kapot tussen ons en er is zoveel verdriet, we zijn nu gewoon te ver van elkaar verwijderd geraakt om dit nog een kans van slagen te geven en dat doet pijn heel veel pijn. Maar mezelf voorhouden dat er hoop is zal me uiteindelijk nog meer pijn doen.

Iemand loslaten betekent de deuren sluiten en niet meer omkijken en ik moet daarvoor kiezen alleen is dat niet zo simpel.



Ik ga even op iedereen kort reageren.



@bloementje, vervelend van je oog. Fijn om te lezen dat je leuke dingen onderneemt dat zal je goed doen. Probeer ook geen contact met hem te zoeken in een moment van zwakte, daar krijg je later meestal spijt van.



@raiden, denk je dat als jullie "vrienden" blijven dat er genoeg afstand is tussen jullie? Ik heb namelijk het idee dat je nog heel erg betrokken bent in zijn leven en je geeft zelf steeds aan dat alleen bij afstand hij aan zichzelf kan werken. Kun je niet een klein stapje terug nemen? Als hij van je houd komt hij bij e terug.



@chris, als jij een reactie plaats sta ik altijd even versteld. Je weet altijd de juiste dingen te zeggen ook al zijn ze soms niet even leuk hihi. Nog steeds geen contact met je ex gehad? Je vertelt zo weinig over wat je voelt?



@Fienewiepe, succes en je doet het prima!! Go girl!



@Minoutje, je situatie is echt heel vervelend en moeilijk. Ik weet ook niet zo goed hoe ik erop moet reageren, sorry. In ieder geval heel veel sterkte en de moeilijke momenten verdwijnen sneller dan je denkt.
Alle reacties Link kopieren
Hey Chris: ik weet niet of het bij mij het geval is. Ik denk het, maar ik zal er zeker rekening mee houden dat het niet het geval kan zijn. Want het is misschien beter om te denken dat hij inderdaad niet genoeg van me houdt om ervoor te vechten. Om rust te krijgen. Ik weet het niet. We zullen zien! En ik wilde je niet beledigen of iets met mijn antwoord!! Ik snap je, helemaal! Ik hoop zelfs dat je in jouw geval ongelijk hebt:$!:$:$:$



Hey Charming: ik wil het nu een beetje aanzien. Het grootste deel van het contact komt ook van zijn kant. En ik moet inderdaad afstand nemen en het hem zelf laten doen. Maar ik wil niet abrupt het contact verbreken. Ik ben nu eigenlijk een beetje aan het zoeken hoe ik het moet doen. Maar op het emotionele vlak over zijn problemen is er ook afstand. Daar kom ik niet en daar laat hij me niet komen. En daar moet ik ook niet komen. Het is lastig en ik laat het allemaal beetje op me afkomen. Ik probeer er ook niet zoveel over na te denken en over te piekeren. maar het een beetje laten gebeuren.

En je angsten snap ik. Ik weet ook niet wat je moet doen! Ik zou gewoon snel met hem afspreken en voor mezelf opschrijven wat ik kwijt wil. Kijken of hij erop reageert of niet. Maar dan zou ik in ieder geval nog wat kwijt kunnen en niet in mijn hoofd zitten met wat als..... Hoop blijven houden en erop blijven focussen is niet goed. Maar hoop is niet perse een verkeerd iets. Het heeft twee kanten. Ik kan je geen advies geven. Ik weet zelf niet wat ik moet dus:p!!!!

Volg je buik!!!!!!! (niet je emoties en ook niet alleen je verstand, maar je buik)
Alle reacties Link kopieren
quote:raiden schreef op 13 september 2009 @ 17:59:

Volg je buik!!!!!!! (niet je emoties en ook niet alleen je verstand, maar je buik)He....die heb je van mij...;-)
Alle reacties Link kopieren
Mijn buik (en darmen) zijn erg van streek (lees als: ik ben ziek), wat zou dat zeggen??? ....;-)
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik reageer af en toe en niet op iedereen... Ik hou het onvoldoende bij, heeft niet met desinteresse te maken..



Bloemetje: fijn dat het lekker is in je nieuwe huis, en zo'n dip hoort er op zich ook bij he... Hoe is het nu met je oog?



Hier weinig nieuws, denk dat ik die jongen toch een sms ga sturen, dan kan ik het in het slechtste geval beter proberen los te laten. Nu te veel factoren die me daarvan weerhouden.

In huis gaat het goed, al zijn er nog steeds wat dozen die ik nog moet uitpakken... Nog niet echt de moed gevonden hahaha.



Ex had gevraagd of ik met hem en een paar anderen meega naar een concert, heb min of meer 'nee' gezegd. Niet dat ik bang ben voor moeilijke kwesties omdat ik voldoende afstand voel, maar in ieder geval nu wil ik hem wat op afstand houden. Merkte toch dat hij sinds het uit is met dat meisje weer meer ging bellen/sms-en. Ik geloof dat het wel een beetje overgekomen is nu...
Alle reacties Link kopieren
Chris: ik lees je postst goed;)
Alle reacties Link kopieren
Mijn ex heeft me net opgebeld... en nadat ik tig keer ophing me tig keer teruggebeld. Hij wilde me alles uitleggen. En ik had er geen behoefte aan, hij heeft me zo'n pijn gedaan. Hij bleef aardig doen, ook al schreeuwde ik mijn longen uit mijn lijf. Ik als hysterica. Hij is net terug uit zijn land en net terug van haar ook (heeft hij toegegeven). What the hell wil hij dan nog aan mij vertellen??? Hij probeerde me duidelijk te maken dat die 4 jaar super waren, de beste van zijn leven (slijmbal......) en dat ik nog steeds veel voor hem beteken, dat hij erg in de war is. Hij snapte mijn hint niet toen ik steeds ophing en uiteindelijk maar de telefoon uitgedaan. Daarna een superaardige voicemail dat hij snel een mail stuurt en daar dan alles in uitlegt. Wat moet ik hier nou mee??
Alle reacties Link kopieren
Hoi Charming, maak je het jezelf niet lastig door het maar uit te stellen? Je hikt er nu zo tegenaan, waarom niet concreet maken? Anders ga je jezelf weken gek lopen maken, je deachten zullen in cirkeltjes blijven rondgaan en antwoorden krijg je niet. Ik zou op korte termijn afspreken.



Raiden, ik weet het niet. Ben het eens met Chris dat je dat ook (ik ook hoor!) als zoethoudertje voor jezelf kunt gebruiken. Ik geloof wel degelijk als je iets echt graag wilt dat je dan alles ervoor doet. Daarom denk ik ook dat mijn ex niet graag genoeg wil, anders zou hij het niet laten schieten, hoe klote ook. Maar we moeten onszelf niet voor de gek houden, geen deuren op een kier laten staan. Dat houdt stilstand in ipv vooruitgang, groei en ontwikkeling.



Minou, interessant mindfullfillness!

Ik vind echt dat je in een klote situatie zit (excusez le mot). Vind dat je het goed probeert, niet je telefoon opnemen. Ik weet niet goed wat je moet doen. Enige wat ik je mee kan geven is voor jezelf te zorgen. Je grenzen bewaken, achterhalen wat jij wilt. Hij dendert er momenteel helemaal overheen en staat niet echt stil bij wat het voor jou betekent of hoe het voor jou moet zijn. Dus nogmaals zorg voor jezelf, hij doet het niet.
Alle reacties Link kopieren
Heb hem uit mijn hyves gegooid. Dat is de eerste stap, nu uit mijn telefoon. Hij merkte het ook al en smste me gelijk:' prima dat je mij verwijderd, wil ook geen contact meer met je' zei hij.

Doet me zoveel verdriet, dus smste hem terug:'Je bent echt gemeen....'

Kreeg ik terug: 'dat is niet gemeen, dat is nodig'

Wat moet ik nu hiermee? helemaal vergeten dat is het enige wat nodig is volgens mij...



:( jank weer door die stomme smsjes de ogen uit mijn hoofd en geloof mij dat is niet prettig met een zeer oog...
Alle reacties Link kopieren
Hier nog even een late reactie van mij en dan ga ik mijn bed maar eens opzoeken.



Minou, jouw ex bevestigt wel weer mijn vooroordeel over arrongante Fransmannen. Wat een klootzak zeg. Hij gaat zo ontzettend over jouw grenzen heen.

Je schrijft dat je elke keer opnam en ophing. Wat als je nu eens helemaal niet meer opneemt. Dat is net als met een stalker. Elke aandacht die je geeft, zal aangegrepen worden. Gewoon wegdrukken als je ziet dat hij belt. En die mail kan je heel goed tegenhouden door zijn e-mailadres te blokkeren.



Bloem, ik ben het met je ex eens als hij zegt dat het nodig is, maar ik ben het met jou eens als je zegt dat hij gemeen overkomt. Dat hij geen contact meer wil, is zijn goed recht, maar de manier waarop hij dat aangeeft, verdient geen schoonheidsprijs. Wat een sukkels zijn die exen van ons toch.

Probeer trouwens maar niet zoveel te huilen met je oog.



Allebei sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Ik kan niet meer ophouden met huilen
Alle reacties Link kopieren
quote:MiNouTje schreef op 14 september 2009 @ 20:21:

Ik kan niet meer ophouden met huilen Dat moet je dan ook maar even niet doen. Huil alles er maar uit. Dat is beter dan opkroppen. En van je afschrijven, is ook goed. Hier op het forum of in een dagboek! Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Bah!

Weer dat onbestemde, onbevredigende, frustrerende en boze gevoel dat onze koek niet op was. Zelfs weer de neiging hem te mailen....

Ik heb het idee dat mijn boosheid mij echt in de weg staat om een start te maken met loslaten. Weet niet goed wat ik hiermee aan moet. We hebben gepraat naar aanleiding daarvan heb ik nog gemaild en letterlijk geschreven "Ik ben boos omdat...", ik schrijf en word boos op hem in mijn dagboek, wat kan ik nog meer doen? Ik heb er echt last van. Tips zijn welkom



Minou, huil maar lekker, is nodig.... Heel veel sterkte en dikke zoen!
Alle reacties Link kopieren
quote:FieneWiep schreef op 14 september 2009 @ 23:24:

Weer dat onbestemde, onbevredigende, frustrerende en boze gevoel dat onze koek niet op was. He, wat vervelend zeg. Je was net op de goede weg toch? Dat idee had je toch?

Zelfs weer de neiging hem te mailen.... Wat zou je dan willen vragen/zeggen? Omdat bij jullie alles al is gezegd zou ik het niet doen, als ik jou was.

Ik heb het idee dat mijn boosheid mij echt in de weg staat om een start te maken met loslaten. Weet niet goed wat ik hiermee aan moet. We hebben gepraat naar aanleiding daarvan heb ik nog gemaild en letterlijk geschreven "Ik ben boos omdat...", ik schrijf en word boos op hem in mijn dagboek, wat kan ik nog meer doen? Ik heb er echt last van. Tips zijn welkom De frustraties die ik heb (over ex-lief, maar ook vanwege het chronisch depressief zijn) kan ik heel goed uiten door te kickboksen. Mijn boosheid en verdriet komen er dan echt uit. Is dat niet iets voor jou? Voordat je denkt, nee, ik ben geen type voor kickboksen: geloof me, ik ook niet. Ik ben echt een meisjes-meisje (vrouw).
Alle reacties Link kopieren
Ik ben vanochtend (weer) tante geworden. Naast een neefje, heb ik nu ook een nichtje!
Alle reacties Link kopieren
Gefeliciteerd Chris! Oh wat fijn om ook nog goed nieuws als dit te horen. Dat maakt mijn dag (it makes my day)



Bloemetje: oh wat pijnlijk om hem dat zo te 'horen' zeggen. Ik kan het me voorstellen. Maar ik denk dat het wel beter zo is. Zo word jij ook niet meer met hem en zijn nieuwe leven geconfronteerd. Dat doet je alleen maar pijn. Ik heb hem ook uit mijn hyves gegooid. En uit facebook. Het doet me alleen maar onnodig pijn om dat wijf dingen te zien schrijven naar hem die ik niet kan uitstaan.



Fienewiep: ohnee, je was zo op de goede weg! Vervelend dat dat gevoel steeds weer de kop op steekt. Heb je wel het gevoel dat het minder frequent terug komt? Heb je nu trouwens nog steeds die behoefte of is hij al afgezwakt? Wat mij helpt, elke keer als ik, in een moment van zwakte, zin heb om hem te smsen, mailen of bellen over mijn frustraties... Ik heb op een briefje geschreven waarom ik bij hem ben weggegaan. Waarom ik zo boos ben. En waarom we, zelfs in de best mogelijke omstandigheden, nooit meer verder met elkaar kunnen. Dan lees ik het briefje en dan heb ik spontaan geen zin meer om contact met hem te hebben. En geloof me, ook al voel ik me verraden, ik heb nog steeds zin om contact te hebben en hem te laten voelen wat hij me heeft aangedaan. Maar dat helpt toch niet meer, het interesseert hem niks. En misschien geldt dat voor jouw ex ook... Dan steek je onnodig veel energie en verdriet in iets dat waarschijnlijk toch geen kans maakt. Maar goed, ik kan je alleen adviseren. Ik loop zelf ook met mijn ziel onder de armen en ik weet ook helemaal niet wat jij nodig hebt. Misschien dat je het voor jezelf toch inderdaad wel moet afsluiten op die manier. Om hem te laten weten waarom je zo boos bent. Dat je in ieder geval álles gezegd hebt? Ik denk dat jij dat het beste aanvoelt... Sterkte ermee!
Alle reacties Link kopieren
Vandaag voel ik me weer wat beter. Heb goed geslapen vannacht, kan me beter concentreren op mijn werk. Ik heb ex verteld dat ik helemaal met hem breek. Aanleiding: hij is opgehouden met liegen en nu kom ik langzaam achter allerlei waarheden. Dat vind ik fijn, maar het is een beetje mosterd na de maaltijd en het doet me nu nog extra pijn. Ik merk dat ik die details nu allemaal niet meer hoef te weten, dat dit me onnodig beschadigt.



Hij heeft opgebiecht dat hij al een paar maanden met zowel haar als mij in zijn hoofd zit. Dat hij haar die avond opzocht (toen we nog bij elkaar waren en hij mijn toestemming vroeg) om zijn gevoelens te testen. Hij heeft elk weekend tot nu toe sinds die tijd met haar doorgebracht. En waar hij nu wel op terugkomt (maar wat hij eerst wel toegaf) is dat hij mij dus níet met haar bedrogen heeft. Nu is het volgens hem weer wat 'gecompliceerder' dan vreemdgaan. Hij is echt raar. Ik weet nu genoeg en hier hou ik het bij. Het doet me ontzettend veel pijn dat hij al maanden hiermee heeft rondgelopen en ineens vallen alle puzzelstukjes rondom zijn gedrag de laatste tijd op zijn plaats. Het doet zeer. Maar ik heb het goed aangevoeld. En ik ben echt op tijd weggegaan. En daar ben ik stiekem toch wel een beetje trots op.



Gisteravond de héle avond de ogen uit mijn hoofd gejankt. En nu... nu weer gemotiveerd huisjes zoeken (morgenavond bezichtiging), meubeltjes uitzoeken (ik ga mezelf verwennen met een gehele nieuwe inrichting) en op kleuren voor mijn nieuwe plekje oriënteren. Vandaag is de eerste dag van mijn nieuwe leven... (dat hou ik mezelf voor haha) En ik heb mezelf beloofd geen contact meer met hem te hebben. Hem het liefste niet meer te zien. En het allerliefste niet meer om hem te rouwen (dream on). Dit weekend ga ik dozen met spullen inpakken en ophalen. Hij heeft toch een bruiloft in zijn land. Hopelijk kan ik me vaker zo positief voelen....

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven