Relaties
alle pijlers
wat moet ik doen???
maandag 12 oktober 2009 om 19:12
alles escaleerd. We hadden afgesproken afstand te nemen. Voor de zoveelste keer zit ie weer niet lekker in zn vel, ik word er helemaal gestoord van. Hij is zo egoistisch, alsof ik een lampje ben dat je even aan en uit kan zetten. Ik sta op het punt om al zn spullen te pakken en naar hem toe te rijden, en er een punt achter tezetten. Ik trek dit gewoon niet meer, ik krijg helemaal niks van wat ik nodig heb, maar van mij wordt van alles verwacht.
Moet ik gaan?
Moet ik gaan?
maandag 12 oktober 2009 om 23:20
Het ergste is dat ik mijn dromen met hem moet opgeven, mijn toekomstbeeld dat ik met hem had. Ik weet wel dat er meer in het leven is, alleen was gewoon klaar voor samenwonen, wat opbouwen, kinderen enzo. Daar hebben we namelijk de afgelopen jaren naartoe gewerkt. Rot om dat in duigen te zien vallen gewoon. Komt bij dat ik in mijn laatste studiejaar zit, ik had zo graag een rustige basis gewild nu.
maandag 12 oktober 2009 om 23:21
Paloma, je moet je niet zo aanstellen. Steeds weer zie ik reacties waarop je bepaalde forummers aanvalt. Schiet je daar nu echt iets mee op?
Als ik reageer op een topic, dan kan dat hard overkomen, maar ben ik wel serieus en hoop ik dat de topic openster daar iets aan heeft. Als ze het dan niet willen horen, ook goed, maar zeur dan niet. Want wat Summer al zegt; het is wel goed advies.
Maar ik zal voortaan met je meepraten, naïef meedromen, ,vooral niet mijn verstand gebruiken en meedenken aan hoe alles zou kunnen zijn als sprookjes echt bestonden. En vooral alles heel rooskleurig en maneschijnerig zien. Net zo als in het echte leven is, toch?
Als ik reageer op een topic, dan kan dat hard overkomen, maar ben ik wel serieus en hoop ik dat de topic openster daar iets aan heeft. Als ze het dan niet willen horen, ook goed, maar zeur dan niet. Want wat Summer al zegt; het is wel goed advies.
Maar ik zal voortaan met je meepraten, naïef meedromen, ,vooral niet mijn verstand gebruiken en meedenken aan hoe alles zou kunnen zijn als sprookjes echt bestonden. En vooral alles heel rooskleurig en maneschijnerig zien. Net zo als in het echte leven is, toch?
maandag 12 oktober 2009 om 23:23
Jady, hoe rustig is die basis als er een jaarlijks terugkerende depressie is. Hoe stabiel is dat voor kinderen enzo? Dat kun je toch niet menen? Dat moet je kinderen enzo besparen. Die willen niet een depressieve vader.
En natuurlijk kan zoiets gebeuren, maar als je het van te voren weet, en je kunt niet eens voor jezelf kiezen. Wat voor voorbeeld en ver*****t leven geef je je kinderen enzo dan?
En natuurlijk kan zoiets gebeuren, maar als je het van te voren weet, en je kunt niet eens voor jezelf kiezen. Wat voor voorbeeld en ver*****t leven geef je je kinderen enzo dan?
maandag 12 oktober 2009 om 23:25
quote:Jady83 schreef op 12 oktober 2009 @ 23:20:
Het ergste is dat ik mijn dromen met hem moet opgeven, mijn toekomstbeeld dat ik met hem had. Ik weet wel dat er meer in het leven is, alleen was gewoon klaar voor samenwonen, wat opbouwen, kinderen enzo. Daar hebben we namelijk de afgelopen jaren naartoe gewerkt. Rot om dat in duigen te zien vallen gewoon. Komt bij dat ik in mijn laatste studiejaar zit, ik had zo graag een rustige basis gewild nu.
hm ik begrijp het. Maar de realiteit is dat die basis allesbehalve rustig is. Je wilt dus iets wat er niet is. De vraag is hoe graag je dan die rust wilt, en als je antwoord is dat je dat heel belangrijk vindt, dan is de tweede vraag natuurlijk; waarom heb je dan een relatie met dit ongeleide projectiel?
Maar als je zegt dat je die rust niet zo heel belangrijk vindt dan heb je misschien wat meer ruimte.
Het maakt het lastig dat je ook in je droombeeld kinderen had bedacht, want stabiliteit is natuurlijk wel nodig als er kindjes zijn, en in mijn ogen is deze man niet bepaald stabiel, en als jij zo in de paniek schiet als hij weer de kolder in zijn kop hebt dan kan je je afvragen of jij er wel klaar voor bent.
Dromen zijn gedachten, ze zijn niet realistisch, afscheid nemen van je dromen is nodig als je de realiteit wilt accepteren.
Het ergste is dat ik mijn dromen met hem moet opgeven, mijn toekomstbeeld dat ik met hem had. Ik weet wel dat er meer in het leven is, alleen was gewoon klaar voor samenwonen, wat opbouwen, kinderen enzo. Daar hebben we namelijk de afgelopen jaren naartoe gewerkt. Rot om dat in duigen te zien vallen gewoon. Komt bij dat ik in mijn laatste studiejaar zit, ik had zo graag een rustige basis gewild nu.
hm ik begrijp het. Maar de realiteit is dat die basis allesbehalve rustig is. Je wilt dus iets wat er niet is. De vraag is hoe graag je dan die rust wilt, en als je antwoord is dat je dat heel belangrijk vindt, dan is de tweede vraag natuurlijk; waarom heb je dan een relatie met dit ongeleide projectiel?
Maar als je zegt dat je die rust niet zo heel belangrijk vindt dan heb je misschien wat meer ruimte.
Het maakt het lastig dat je ook in je droombeeld kinderen had bedacht, want stabiliteit is natuurlijk wel nodig als er kindjes zijn, en in mijn ogen is deze man niet bepaald stabiel, en als jij zo in de paniek schiet als hij weer de kolder in zijn kop hebt dan kan je je afvragen of jij er wel klaar voor bent.
Dromen zijn gedachten, ze zijn niet realistisch, afscheid nemen van je dromen is nodig als je de realiteit wilt accepteren.
maandag 12 oktober 2009 om 23:29
quote:Jady83 schreef op 12 oktober 2009 @ 23:26:
Amen madhe, daarom is het nu ook tijd om dat patroon te doorbreken. Hoe moeilijk dat ook is, het is for the better.Jij kan het patroon niet doorbreken. Dat is iets wat hij moet doen, maar dat gaat hem niet lukken zonder therapie en ik denk zelf dat mensen niet echt kunnen veranderen. M.a.w dit zal blijven terugkeren met deze man.
Amen madhe, daarom is het nu ook tijd om dat patroon te doorbreken. Hoe moeilijk dat ook is, het is for the better.Jij kan het patroon niet doorbreken. Dat is iets wat hij moet doen, maar dat gaat hem niet lukken zonder therapie en ik denk zelf dat mensen niet echt kunnen veranderen. M.a.w dit zal blijven terugkeren met deze man.
maandag 12 oktober 2009 om 23:31
quote:Jady83 schreef op 12 oktober 2009 @ 23:20:
Het ergste is dat ik mijn dromen met hem moet opgeven, mijn toekomstbeeld dat ik met hem had. Ik weet wel dat er meer in het leven is, alleen was gewoon klaar voor samenwonen, wat opbouwen, kinderen enzo. Daar hebben we namelijk de afgelopen jaren naartoe gewerkt. Rot om dat in duigen te zien vallen gewoon. Komt bij dat ik in mijn laatste studiejaar zit, ik had zo graag een rustige basis gewild nu.Dat kan ik me heel goed voorstellen. Het is vervelend om je toekomst in duigen te zien vallen, en volgens mij weet je rationeel heel goed dat je beter af bent zonder hem. Je moet jezelf ook even de tijd geven om dit verlies te verwerken, misschien nog wel meer dan om hem te verwerken. Veel sterkte daarmee, en vergeet niet te handelen naar wat je weet.
Het ergste is dat ik mijn dromen met hem moet opgeven, mijn toekomstbeeld dat ik met hem had. Ik weet wel dat er meer in het leven is, alleen was gewoon klaar voor samenwonen, wat opbouwen, kinderen enzo. Daar hebben we namelijk de afgelopen jaren naartoe gewerkt. Rot om dat in duigen te zien vallen gewoon. Komt bij dat ik in mijn laatste studiejaar zit, ik had zo graag een rustige basis gewild nu.Dat kan ik me heel goed voorstellen. Het is vervelend om je toekomst in duigen te zien vallen, en volgens mij weet je rationeel heel goed dat je beter af bent zonder hem. Je moet jezelf ook even de tijd geven om dit verlies te verwerken, misschien nog wel meer dan om hem te verwerken. Veel sterkte daarmee, en vergeet niet te handelen naar wat je weet.
maandag 12 oktober 2009 om 23:33
quote:meds schreef op 12 oktober 2009 @ 23:29:
[...]
Jij kan het patroon niet doorbreken. Dat is iets wat hij moet doen, maar dat gaat hem niet lukken zonder therapie en ik denk zelf dat mensen niet echt kunnen veranderen. M.a.w dit zal blijven terugkeren met deze man.Eens wat deze man betreft. Maar verder: er is één patroon wat je wel zelf kunt doorbreken, namelijk je eigen patroon om je steeds door hem te laten manipuleren. Maar volgens mij weet je dat zelf diep in je hart best.
[...]
Jij kan het patroon niet doorbreken. Dat is iets wat hij moet doen, maar dat gaat hem niet lukken zonder therapie en ik denk zelf dat mensen niet echt kunnen veranderen. M.a.w dit zal blijven terugkeren met deze man.Eens wat deze man betreft. Maar verder: er is één patroon wat je wel zelf kunt doorbreken, namelijk je eigen patroon om je steeds door hem te laten manipuleren. Maar volgens mij weet je dat zelf diep in je hart best.
dinsdag 13 oktober 2009 om 08:07
ja madhe en solange, dat patroon bedoel ik ook. Tijd om zelf weer de touwtjes in handen te nemen. Ooit wist ik hoe, dus het zit nog wel ergens in mij. Dat moet ik weer oppakken.
Denk na een nacht slapen al een stuk nuchterder, gister was ik veel te emotioneel om normaal na te kunnen denken.
Het komt goed met mij, omdat ik daar voor kies.
Denk na een nacht slapen al een stuk nuchterder, gister was ik veel te emotioneel om normaal na te kunnen denken.
Het komt goed met mij, omdat ik daar voor kies.
dinsdag 13 oktober 2009 om 08:48
In het boek van Norwood wordt gesteld dat weggaan niet altijd de oplossing is en blijven niet altijd het probleem. Je hoeft nu helemaal geen knoppen door te hakken. Het enige wat je moet doen is je op jezelf richten. Een hele simpele truc om je niet te laten manipuleren en niet in drama's terecht te komen is door met "o" te reageren als hij iets tegen je zegt.
Als jij je op jezelf gaat richten kunnen er 2 dingen gebeuren. Of hij gaat dat op den duur ook doen (op een goede manier, dus werken aan zijn problemen en dus niet egocentrisch zijn) of hij probeert nog hartnekkiger zich aan het patroon wat tussen jullie bestaat vast te houden. (daarom belt hij jou nu)...ook hij "haalt" wat uit deze relatie. Zolang jij hem "redt" hoeft hij niet naar zijn eigen aandeel te kijken.
Jij zit in een ongezonde relatie, maar hij ook.
Je kan hem advies geven: "het lijkt mij verstandig dat je iets aan je winterdepressies gaat doen" ...laat het daarbij. Geen druk, geen manipulatie, simpel advies. Vervolgens wacht je gewoon af wat hij doet en richt je op jezelf!
Je kan hem niet veranderen (dat moet hij zelf doen) alleen jezelf.
Als jij je op jezelf gaat richten kunnen er 2 dingen gebeuren. Of hij gaat dat op den duur ook doen (op een goede manier, dus werken aan zijn problemen en dus niet egocentrisch zijn) of hij probeert nog hartnekkiger zich aan het patroon wat tussen jullie bestaat vast te houden. (daarom belt hij jou nu)...ook hij "haalt" wat uit deze relatie. Zolang jij hem "redt" hoeft hij niet naar zijn eigen aandeel te kijken.
Jij zit in een ongezonde relatie, maar hij ook.
Je kan hem advies geven: "het lijkt mij verstandig dat je iets aan je winterdepressies gaat doen" ...laat het daarbij. Geen druk, geen manipulatie, simpel advies. Vervolgens wacht je gewoon af wat hij doet en richt je op jezelf!
Je kan hem niet veranderen (dat moet hij zelf doen) alleen jezelf.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
dinsdag 13 oktober 2009 om 09:24
Ja, ik was toevallig net bij dat 'o' verhaal. Hoe ik op hem moet gaan reageren heb ik nu wel redelijk door, alleen dat op jezelf richten. Dat doe ik wel, ik pak van alles aan, huis opknappen, kapper, nagels, zonnebank, studie enz. Alleen heb ik er geen plezier in. Het goede gevoel zit er nog niet bij. Mijn hart zegt hele andere dingen dan mijn hoofd, die moeten op 1 lijn komen. Ik leef naar mijn hoofd nu, alleen voelt het alsof ik niet aan het doen ben wat ik echt wil ofzo. Dat zal vanzelf wel goed komen, is een omschakeling die ik moet maken.
dinsdag 13 oktober 2009 om 19:15
Nou word ik vanochtend heel positief wakker. Gister was ik in alle staten. Vandaag ging het wel. Ik besef nu meer dat IK afstand wil eigenlijk, IK moet ruimte hebben om aan mezelf te werken. Hij belde vanochtend en daarstraks. Ik zei dat het eigenlijk wel weer ging, dat ik even geen zin had om weer uren te discussieren want ik was aan het werk. Hij verterlde dat hij de hele nacht wakker heeft gelegen, dat ie echt baalde van gisteren, in die zin dat hij het een lompe actie van mij vond. Heeft ie natuurlijk ergens wel een punt: we zouden afstand houden, nik heb me daar gister niet echt aan gehouden. Nou ziet hij het weer allemaal niet meer zitten. Hij weet het niet, morgenavond komt hij langs om te praten. Ik voel de bui al hangen eigenlijk. Hij zal het of uitmaken, of hij zal door willen gaan met de afstand, maar dan echt zegmaar. Ik weet niet wat hij gaat zeggen. Ik ga er maar gewoon een eind aan breien. Dit gaat hem gewoon niet worden, die onzekerheid, dat gelul elke keer. Nou ga ik de hele avond goed nadenken of ik echt van hem af wil of dat het een verkapte reddingspoging is om hem toch weer terug te winnen. Ik ben mezelf ook een beetje kwijt geloof ik, ik doe maar wat.
dinsdag 13 oktober 2009 om 19:30
quote:Jady83 schreef op 13 oktober 2009 @ 19:15:
Nou word ik vanochtend heel positief wakker. Gister was ik in alle staten. Vandaag ging het wel. Ik besef nu meer dat IK afstand wil eigenlijk, IK moet ruimte hebben om aan mezelf te werken. Hij belde vanochtend en daarstraks. Ik zei dat het eigenlijk wel weer ging, dat ik even geen zin had om weer uren te discussieren want ik was aan het werk. Hij verterlde dat hij de hele nacht wakker heeft gelegen, dat ie echt baalde van gisteren, in die zin dat hij het een lompe actie van mij vond. Heeft ie natuurlijk ergens wel een punt: we zouden afstand houden, nik heb me daar gister niet echt aan gehouden. Nou ziet hij het weer allemaal niet meer zitten. Hij weet het niet, morgenavond komt hij langs om te praten. Ik voel de bui al hangen eigenlijk. Hij zal het of uitmaken, of hij zal door willen gaan met de afstand, maar dan echt zegmaar. Ik weet niet wat hij gaat zeggen. Ik ga er maar gewoon een eind aan breien. Dit gaat hem gewoon niet worden, die onzekerheid, dat gelul elke keer. Nou ga ik de hele avond goed nadenken of ik echt van hem af wil of dat het een verkapte reddingspoging is om hem toch weer terug te winnen. Ik ben mezelf ook een beetje kwijt geloof ik, ik doe maar wat.Nu snap ik het niet meer. Hij neemt toch contact op met jou? Of staat dat in het andere topic? Maar hij geeft jou de schuld van gisteravond, en je vindt dat hij wel een punt heeft. En nu zie jij het weer niet zitten. Dan laat je je door hem manipuleren. In het begin van je post zeg je dat je zelf ruimte nodig hebt. Hou je daar dan aan, ga niet als een onzeker musje zitten afwachten wat hij besluit, maar neem de touwtjes ook morgen zelf in handen. En hou de eer aan jezelf.
Nou word ik vanochtend heel positief wakker. Gister was ik in alle staten. Vandaag ging het wel. Ik besef nu meer dat IK afstand wil eigenlijk, IK moet ruimte hebben om aan mezelf te werken. Hij belde vanochtend en daarstraks. Ik zei dat het eigenlijk wel weer ging, dat ik even geen zin had om weer uren te discussieren want ik was aan het werk. Hij verterlde dat hij de hele nacht wakker heeft gelegen, dat ie echt baalde van gisteren, in die zin dat hij het een lompe actie van mij vond. Heeft ie natuurlijk ergens wel een punt: we zouden afstand houden, nik heb me daar gister niet echt aan gehouden. Nou ziet hij het weer allemaal niet meer zitten. Hij weet het niet, morgenavond komt hij langs om te praten. Ik voel de bui al hangen eigenlijk. Hij zal het of uitmaken, of hij zal door willen gaan met de afstand, maar dan echt zegmaar. Ik weet niet wat hij gaat zeggen. Ik ga er maar gewoon een eind aan breien. Dit gaat hem gewoon niet worden, die onzekerheid, dat gelul elke keer. Nou ga ik de hele avond goed nadenken of ik echt van hem af wil of dat het een verkapte reddingspoging is om hem toch weer terug te winnen. Ik ben mezelf ook een beetje kwijt geloof ik, ik doe maar wat.Nu snap ik het niet meer. Hij neemt toch contact op met jou? Of staat dat in het andere topic? Maar hij geeft jou de schuld van gisteravond, en je vindt dat hij wel een punt heeft. En nu zie jij het weer niet zitten. Dan laat je je door hem manipuleren. In het begin van je post zeg je dat je zelf ruimte nodig hebt. Hou je daar dan aan, ga niet als een onzeker musje zitten afwachten wat hij besluit, maar neem de touwtjes ook morgen zelf in handen. En hou de eer aan jezelf.
dinsdag 13 oktober 2009 om 19:45
een punt in die zin dat ik me niet aan de afspraak heb gehouden. Waar hij het lef vandaan haalt daar boos om te worden is wat anders. Een negatief, jankerig dramaventje is het gewoon. Ben er goed klaar mee. Ik ga net zo hard die kant op als ik doorga met hem.
Ik ga er ook me kappen, morgen is het klaar. Liever vandaag, maar heej: meneer had geen tijd vandaag. Typical.
Ik ga er ook me kappen, morgen is het klaar. Liever vandaag, maar heej: meneer had geen tijd vandaag. Typical.
woensdag 14 oktober 2009 om 15:47
quote:Jady83 schreef op 12 oktober 2009 @ 19:39:
ja alleen hoop dat het weer goedkomt. Er waren ook leuke liefdevolle momenten, dromen en plannen voor de toekomst. Hij kan nu geen relatie aan nee, maar dat heeft ie elk jaar. En hij verdomd het om iets te doen aan die dip. Hij maakt met iedereen ruzie en wil niemand zien. Hij wordt overal gek van.
Ik wil er aan de ene kant mee kappen want het maakt me gek, aan de andere kant: wat voor trut ben ik dan, dat ik hem in zn sop laat gaarkoken terwijll hij in zo'n dip zit. WEER aan de andere kant: hij wil helemaal niks, alleen dat ik rustig afwacht of ie misschien ooit weer behoefte heeft aan de relatie.Het enige dat ie zegt is dat het allemaal aan hem ligt en dat ie van mij houdt.
Sinds wanneer gaat iemand ' wachten' tot de andere partij weer zin heeft in een relatie.
Hem valt niets te verwijten, maar wel degene die maar gaat zitten wachten... dan heb je geen eigenwaarde hoor (vind ik)
Juist in moeilijke tijden zou je energie en steun moeten onttrekken bij je lief, wanneer dat niet gewenst wordt, vraag ik me af: word ik uberhaupt wel gewenst en in jouw geval zou ik het me helemaal afvragen, omdat je je in de wachtkamer laat zetten.
Doe dat nou niet.....
ja alleen hoop dat het weer goedkomt. Er waren ook leuke liefdevolle momenten, dromen en plannen voor de toekomst. Hij kan nu geen relatie aan nee, maar dat heeft ie elk jaar. En hij verdomd het om iets te doen aan die dip. Hij maakt met iedereen ruzie en wil niemand zien. Hij wordt overal gek van.
Ik wil er aan de ene kant mee kappen want het maakt me gek, aan de andere kant: wat voor trut ben ik dan, dat ik hem in zn sop laat gaarkoken terwijll hij in zo'n dip zit. WEER aan de andere kant: hij wil helemaal niks, alleen dat ik rustig afwacht of ie misschien ooit weer behoefte heeft aan de relatie.Het enige dat ie zegt is dat het allemaal aan hem ligt en dat ie van mij houdt.
Sinds wanneer gaat iemand ' wachten' tot de andere partij weer zin heeft in een relatie.
Hem valt niets te verwijten, maar wel degene die maar gaat zitten wachten... dan heb je geen eigenwaarde hoor (vind ik)
Juist in moeilijke tijden zou je energie en steun moeten onttrekken bij je lief, wanneer dat niet gewenst wordt, vraag ik me af: word ik uberhaupt wel gewenst en in jouw geval zou ik het me helemaal afvragen, omdat je je in de wachtkamer laat zetten.
Doe dat nou niet.....
