november 2010

Ha allemaal,



Mag ik me ook nog aansluiten?

Ik heb op mijn verjaardag, twee weken geleden, positief getest! Tja, een mooier cadeautje bestaat er niet, voor mij! Het was wel een gekke situatie: ik was op dat moment op een soort werkvakantie in Afrika, en heb het nieuws dus een aantal dagen later pas over de telefoon met mijn vriend gedeeld… Erg vreemd om zulk speciaal nieuws op zo’n manier te vertellen, maar goed: ik kon ook niet wachten tot ik hem weer zou zien!



Eenmaal weer terug in NL hebben we gelijk weer een test gedaan, en deze was heel duidelijk! Ben inmiddels in mijn 7e week, en ben 3 november uitgerekend.



Aan de ene kant ben ik ontzettend blij: we wilden dit zo graag! Aan de andere kant vind ik het ook superspannend: zal het allemaal wel goed gaan, en zal het kindje gezond zijn? Ik wacht eerst maar eens rustig de 12 weken echo af, daarna durf ik waarschijnlijk pas echt blij te zijn…



Mijn overige gegevens: ben 28 jaar, en dit is ons eerste kindje. 7 april gaan mijn vriend en ik voor een intake naar de verloskundige.



Ik hoop dat ik kan meeschrijven! Lijkt me fijn om ervaringen te delen, nu alles zo nieuw en spannend is!

Wat leuk, zoveel nieuwe meiden! Van harte gefeliciteerd allemaal en welkom hier.



Suus, heftig zeg, wat jij hebt meegemaakt. Zeker omdat je na die 12 weken grens er toch een beetje vanuit gaat dat het allemaal wel goed zit... Goed dat je toch van elke dag probeert te genieten. Is er een reden waarom Hielke met 16 weken geboren werd, of weten ze dat niet?



Ennelin, wat bijzonder dat je er zover weg achter kwam dat je zwanger bent. Ik kan me voorstellen dat je niet wilde wachten met vertellen aan je vriend. Fijn dat je niet meer zo heel lang daarna in Afrika hoefde te blijven, maar dat jullie er nu samen van kunnen genieten.



Helly, mooie tabel. Dat maakt het allemaal wat overzichtelijker.



Djezz, jij hebt zo te lezen dus al aardig last van je hormonen. Zeker in het begin is het ook allemaal best heftig wat er in je lijf gebeurd en vliegen je hormonen je om de oren. Meestal wordt het na een aantal weken wel weer wat rustiger en wordt je weer wat meer jezelf. Het is wel goed om het volgende week even met je verloskundige te bespreken, misschien heeft zij nog wat raad.



Ik heb dit weekend een innige relatie met de wc pot gehad, maar alleen maar bij gezeten. Niet overgegeven uiteindelijk. Gelukkig knap ik nu weer wat op. Ik hoop dat dat zo blijft, want morgen moet ik werken en ik wil eigenlijk niet afzeggen.

Haha, ik zit af en toe juist te hópen op wat verschijnselen, zoals het omarmen van de wcpot… want ik voel juist zo weinig! Ben wat moe, wat licht in mijn hoofd en voel wat gerommel in mijn buik, das alles! Maar goed, wat niet is…? Dat lees ik hier ook: dat ‘het’ ineens toe kan slaan!



Dit weekend hebben we onze ouders het goede nieuws verteld (wat garant stond voor heel wat uitroepen, rond de tafel dansjes en fijnknijperij!) en mijn moeder vertelde dat ze ook amper last had gehad. Een opluchting!



Toch vind ik het bijzonder: ik leefde heel lang toe naar het moment van een positieve test. Maar eigenlijk had ik nooit verder gedacht dan dat moment...



En op het moment dat je dan eindelijk die test in handen hebt, heb je gelijk heel veel nieuwe zorgen! Zoals: gaat het wel goed daarbinnen, is het kindje gezond? Zal het gewoon 9 maanden lekker ‘blijven hangen’? Zullen wij wel goede ouders zijn?



Pfff, die verantwoordelijkheid en realiteit vliegt me af en toe echt aan! Herkennen jullie dat?

Mooie tabel helly! En een heleboel nieuwe meiden weer, van harte met jullie zwangerschap! Helly, voor de tabel: 1 april is intake, en 7 aril echo.



Als je zo leest van de lange weg die sommigen al hebben ondergaan, heftig hoor!



Ben sinds 2 dagen nu toch behoorlijk misselijk. (nog) niet hoeven overgeven gelukkig, maar fijn is het niet..



Heb vandaag een eerste kaartje gehad, van vrienden van ons, de enigen buiten de ouders/broers en zussen om die het al weten van de zwangerschap. Leukleukleuk!



Was vanmiddag even bij schoonmama op de thee, en die zei heel voorzichtig dat ze strakjes wel op zou willen passen, als wij dat ook willen, voor een dag in de week. Zo leuk hoe ze er al mee bezig zijn, die ouders van ons! Beseffen ons zo dat het niet alleen voor ons iets nieuws en spannends is, maar ook voor de rest, omdat ik de eerste zwangere ben.

Alle nieuwe zwangeren hier, gefeliciteerd!!!



Suus, jij hebt ook heel wat achter de rug zeg!! De medische molen en dan ook nog een miskraam. Poeh..dan moeten de eerste weken nu wel heel erg spannend zijn!

Mijn miskraam was dan met bijna 10 weken, maar herken heel erg in wat je zegt dat je maar wat graag kwaaltjes wilt voelen. Ik zelf heb weinig last van 'kwaaltjes' maar daar wordt je ook aardig onzeker van! Maar goed hopen en afwachten is het enige wat we kunnen doen.

Hoop dat je ondanks alles ook een beetje kan genieten!



Ennelin, zover weg en dan ontdekken dat je zwanger bent! Dat moet een leuk telefoontje geweest zijn! Leuk dat je het nu ook je ouders verteld hebt! Is toch een bijzonder moment!



djezz; jij dus aardig last van de hormonen

Heb ik ook wel eens...de ene dag ben je vol energie en de andere dag nergens zin in!



Verkademeisje; Jij hebt dan het geluk dat je met 2 maanden zwanger bent geraakt, maar jeetje..beide ouders verloren. Dat is ook heftig zeg!!!



Kaetje, hoe gaat ie bij jou? Besef je het echt al helemaal!



Bij mij begint het besef ook steeds meer te komen, maar daarbij ook weer wat meer de angst en onzekerheid.

Maar we moeten positief blijven he! Dit keer komt het goed!

Welkom Suus en Ennelin! Gefeliciteerd met jullie zwangerschap en dat er in november maar heel veel mooie lieve baby's geboren mogen worden.



@Verkademeisje, ik mocht ook pas voor intake komen bij 10 weken zwangerschap. In mijn geval wordt dat iets eerder ivm een geplande vakantie, maar kennelijk wisselt het nogal per instelling.



@Ennelin. Leuk dat je ouders zo positief reageerden. Wij gaan het aankomend weekend vertellen, we wilden eerst nog even rustig zelf aan het idee wennen. Omdat het al bij de tweede keer raak was, gaat het allemaal erg snel (maar dat zijn luxeproblemen).



Ook ik ben de laatste dagen wat misselijk en ik heb al meer dan een week een rare tinteling in mijn rechterbeen. Niet constant en ook niet echt hinderlijk, maar het valt wel op.



Hebben jullie al nagedacht over vertellen op het werk dat je zwanger bent en wat je na de bevalling gaat doen? Ik weet nu al dat ze op mijn werk niet bepaald blij zullen zijn, dus daar zie ik wel tegenop..

@ Helly: de tabel ziet er mooi uit! Handig voor het overzicht ook.

Bij mij kun je nog toevoegen dat het ons 1e kindje wordtl

Hoihoi!



Vandaag weer effe flink last van kwaaltjes... Vanochtend heel goed moeten bedenken wat er in zou blijven qua ontbijt, en vanavond heel veel last van zuurbranden. Gelukkig helpt Maalox redelijk goed... Verder natuurlijk moe, moe en nog eens moe... Maar ben er heel blij mee!



@Ennelin, bijzonder zeg, zoveel vrouwen zullen er denk ik niet zijn die hun partner vanaf zo'n afstand vertellen dat ze zwanger zijn! En spannend zal het nog wel even blijven! Maar geen reden om er nu nog niet van te genieten!



@Verkademeisje, mijn man is redelijk nuchter, die heeft echt zo'n instelling van: eerst zien, dan geloven... Denk dat hij bij de eerste echo pas weer echt door krijgt dat het toch echt zo is! Maar hij vertelt het wel stiekem al aan meerdere mensen hoor, met name zijn collega's zijn al helemaal op de hoogte! Dat is bij ons toch wel anders omdat iedereen ook wist dat we bezig waren, je moet zo vaak naar het ziekenhuis dat je je collega's haast wel moet vertellen waarom.



@Djezz, ik ken het wel hoor, die wisselende stemmingen... Ik ben ook erg positief ingesteld, maar soms heb je het gewoon echt even helemaal gehad, zonder duidelijke reden. Mijn man gaat daar redelijk goed mee om, knuffeltje extra, kopje thee erbij, en verder vooral niet teveel vragen of lastig vallen. En met veel dingen die ik er dan uitflap is het 'ene oor in, andere uit'. En dat werkt prima! Op momenten dat ik me dan wel beter voel laat ik dan ook extra merken dat ie lief is, dus zo houden we het wel even vol denk ik!



@Sabine, de reden waarom het misging is eigenlijk nooit helemaal duidelijk geworden. Van wat ze konden zien was er met Hielke niks aan de hand, maar ik kreeg gewoon ineens gigantische krampen (later blijkt dat dit waarschijnlijk weeën zijn geweest), en 's middags in het ziekenhuis werd er eerst een uitwendige echo gemaakt. Daarop was een vrolijk bewegend kindje te zien met een sterk kloppend hartje. De co-assistente die ons toen hielp gaf dus ook aan dat ze geen afwijkingen zag, alles was goed. Maar toen de arts erbij kwam en hij toch een inwendige echo werd gemaakt, bleek mijn baarmoedermond gewoon open te staan... En een deel van de vliezen waren al hierdoor naar beneden gezakt. Ze hebben tegen beter weten in geprobeerd nog alles op alles te zetten om het te redden, ik moest meteen op bed met mijn benen omhoog en zo ben ik dus ook opgenomen in het ziekenhuis. Helaas braken na een paar uur helaas toch mijn vliezen en toen was het klaar... De bevalling kwam toen niet direct op gang, maar twee dagen later ben ik 's ochtends bevallen. Ondanks dat het maar een kindje was van 100gram heb ik toch flinke weeën gehad, had ik niet verwacht.

Ze denken nu dat mijn baarmoedermond te zwak was om de zwangerschap vast te houden, iets wat dus bij deze zwangerschap ook weer kan opspelen. Ik blijf nu wekelijks of twee-wekelijks onder controle bij de gynaecoloog, waarbij elke keer een inwendige echo zal worden gemaakt om mijn baarmoedermond op te meten. Zodra ze merken dat deze verkort, wordt er ingegrepen door een bandje om mijn baarmoedermond te leggen. Als dit zou moeten betekent dit waarschijnlijk ook meteen strikte bedrust voor mij, dus hoop dat dit moment niet te snel komt... Maar het spannendst blijven toch die eerste 12 weken, want voor die tijd grijpen ze sowieso niet in, omdat de kans op een miskraam dan veel hoger ligt en ook vaak een goede natuurlijke reden heeft (foutjes in de aanleg van het kindje).

Hebben jullie trouwens een verwarmt toilet? Ik moet er niet aan denken als ik strakjes ook een innige relatie met mijn wc-pot ga krijgen, steeds in die ijskoude ruimte te moeten vertoeven... Maar misschien is dat juist wel verkwikkend als je misselijk bent? Hahaha! Moest er gewoon ineens aan denken... Voel je je inmiddels alweer ietsje beter?



@Mucha, ik heb mijn baas al verteld dat ik zwanger ben (ook hij wist natuurlijk dat we bezig waren...), en ik heb hem meteen verteld dat ik na mijn zwangerschapsverlof niet terugkom. Dat is al jaren mijn planning, ik ben niet meer zo happy met mijn huidige werk als dierenartsassistente, en ben inmiddels bezig met een nieuwe 'carrière' als rij-instructrice! Erg leuk, ik doe het nu 1 dag in de week, maar wil er dan echt part-time in aan de slag gaan (zo'n 25-30 uur per week). Mijn baas wist dit al wel, heb daar nooit geheimzinnig over gedaan, maar hij heeft altijd gedacht dat het niet zover zou komen volgens mij...



@Helly, iedereen heeft het al geroepen, maar ook ik wil je nog even complimenteren met je tabel! Erg overzichtelijk en handig!



Meiden, ik ga weer eens even relaxen, niet te laat naar bed vanavond... Morgen weer fris aan de slag!

Hallo Allemaal,



Ik sluit me ook graag aan bij de club November

Na bijna 6 jaar ben ik nu voor de 4e keer zwanger. Helaas zijn voorgaande 3 keer misgegaan. Ben vorig jaar maar de medische molen ingegaan en nu zwanger....net voordat we met behandeling zouden gaan starten.

Wanneer alles goed gaat is de uitgerekende datum 16 november. Ik ben doodnerveus dat het weer misgaat. Heb wat bruinverlies en soms zo'n slijmering bruin sliertje bij mijn urine. Ik heb verder wel zwangerschapsklachten... en eerlijk is eerlijk, ze zijn niet altijd fijn, maar ik geniet ervan, want het is een teken dat het 'nog' goed gaat. Zere en jeukende borsten, vermoeidheid en af en toe wat rommelig gevoel in mijn buik. Gelukkig heb ik nog geen last van misselijkheid.

Ben nu 5 weken, dus heb nog een hele rit te gaan. Op 30 maart heb ik een afspraak voor een eerste echo in het ziekenhuis. Hoop zo dat ik dat mee mag maken....



Groetjes Madelief

@ Suus, wat een heftig verhaal zeg! Laten we duimen dat we over 8 maanden allemaal een gezond kindje in onze handen hebben! Logisch dat je in zo'n geval het al snel aan anderen verteld, net als Kaetje. Wij houden het nog even tussen ons tweeën. Even laten landen.



Welkom Madelief! Ook al zo'n verhaal... Ik ken om me heen maar een paar stellen die de medische molen in zijn gegaan. Hier lijkt het veel meer te spelen. Komt dat omdat mensen er niet altijd over praten, of is het toevallig?



@ Melissa: Wanneer ik vriendinnen zie met hun kindje en hun eigen moeder, doet dit soms best even veel pijn. Ik gun het ze natuurlijk wel, maar zou het zó graag ook zelf willen. En ik kan me voorstellen dat meiden hier dat denken wanneer ik zo snel zwanger ben geworden. Maar het is nog helemaal geen garantie, eerst maar afwachten!

Goedemorgen allemaal!



Jeetje, als ik al die verhalen zo lees, besef ik me meer en meer dat een gezond kindje toch écht een wonder is... Er kan zoveel misgaan, het kan zo lang duren... Het is toch echt bijzonder wanneer het wel gewoon lukt!



En elke dag is er weer 1, denk ik telkens maar! Af en toe spreek ik 'hem' ook bemoedigend toe: 'lekker blijven hangen hoor!'



Tja, het goede nieuws vanuit Afrika vertellen was wel apart! We waren al wat maanden bezig, en ik dacht voor de werkvakantie nog: zal ik een test meenemen? Maar nee hoor, bedacht ik: heb helamaal geen zin om me dààr hiermee bezig te houden! En toen was ik toch overtijd...



Het meest bijzondere was dat m'n vriend, die op dat moment op wintersport was, smste: ik heb heel sterk gedroomd dat je zwanger was, en nu heb ik al dagen een blij gevoel!

Toen bedacht ik dat ik tóch maar moest testen, en hij had dus gelijk!





Ik lees op andere topics wel eens over meiden die nu al, dus heel vroeg in hun zwangerschap al bezig zijn met namen, opvang, baby-uitzet enz.. Ik 'moet' van mezelf eerst die 12 weken door, heb m'n hoofd er nog niet naar staan, maar hoe zit dat bij jullie?



Fijne dag!

Dubbel...

Goedemorgen !



Helemaal nieuw hier ben ik niet maar het is wel onwijs lang geleden dat ik actief was op het Viva-forum.



Allereerst iedereen van harte met jullie zwangerschap !



Graag wil ik hier meepraten over het zwanger-zijn. Op dit moment zit ik in week 6 van mijn eerste zwangerschap en het voelt allemaal spannend ! De eerste week dacht ik dat ik mijn menstruatie moest krijgen maar na een paar dagen uitstel hebben we toch maar een test gedaan en die gaf: POSITIEF !

Ik kon het haast niet geloven. Ik heb veel buikpijn gehad en steeds het gevoel dat mijn menstruatie elk moment door kon zetten. Gelukkig is dat gevoel nu weg en heb ik er andere klachten voor in de plaats gekregen; gevoelige borsten, moeilijk kunnen eten, last van mijn darmen (vanwege weinig eten), ook ben ik soms erg moe. Vanwege mijn darmklachten heb ik ook een behoorlijk aantal nachten erg slecht geslapen. Ik voelde me zondag en maandag echt gesloopt.

Mijn beste vriendin weet het en mijn ouders zijn ook op de hoogte, iedereen helemaal blij ! Ook heb ik het op mijn werk verteld, dit omdat ik me ziek moest melden en eigenlijk er niet om wilde liegen omdat ik niet weet hoe het de komende weken gaat.



Sommige van jullie hebben al een behoorlijk geschiedenis zeg, dat maakt het extra spannend nu ! Take care !



Ik merk dat er heel veel meiden hier zijn en ik hoop op termijn alle verhalen wat te kunnen gaan volgen.

Allemaal van harte gefeliciteerd. Super leuk.



Hier ook een aanstaande november mama.

Ik weet niet precies wanneer ik ben uitgerekend maar de test zei toch echt zwanger!

We hebben al een zoontje van 2.

En we hebben ook erg veel geluk dat we spontaan zwanger zijn geworden.

3 jaar geleden een miskraam gehad. En wil nu dolgraag een echo, alleen al voor de bevestiging.

Ik heb geen idee of ik er ook een krijg met 8 weken...



Geniet allemaal van de zwangerschap dames.

Hallo allemaal!!!!!!



Iedereen gefeliciteerd met jullie zwangerschap! Ik wil me supergraag bij jullie aansluiten, want heb afgelopen weekend positief getest!!! Joehoe!!!!!!

Ik zat stiekem vorige week al mee te lezen met jullie omdat ik al het gevoel had dat het weer raak is... En inderdaad!!!

Voor de tabel: ik ben 31, het is ons tweede kindje (heb al een zoontje van 15 maanden) en ik denk dat ik half november uitgerekend ben!

Wat een grote verschillen hier: zo lang in de medische molen zitten voordat het raak was, miskramen en juist heel snel zwangeren! Het blijft een enorm wonder!

Dit is mijn derde zwangerschap (eerste keer was voor de zwangerschap van ons zoontje en werd een miskraam net na de 12 weken) en alledrie de keren was ik de eerste de beste maand gelijk zwanger. Dus wij zijn supervruchtbaar samen vermoed ik!!! Ik realiseer me heel erg wat een geluk wij hebben, want in onze omgeving hebben we ook een paar stellen die erg moeilijk zwanger raken / geraakt zijn.



Ik hoop dat iedereen een geweldige zwangerschap mag hebben en straks in november een supergezond wondertje krijgt!

Groetjes,

Chocolala

Zo he, wat een vruchtbare maand! Het wordt steeds drukker hier, gezelllig!

Hallo allemaal,



Mag ik me bij jullie aansluiten?

Ik ben 5 weken zwanger van ons eerste kindje en uitgerekend op 23 November 2010..

Zelf ben ik 28 jaar, mijn vriend 34..

We hadden dit niet gepland, maar zijn er super blij mee.

Tegelijkertijd vind ik het erg spannend, en er komen allerlei gekke zorgen in me op: als het maar gezond is, als het allemaal maar goed gaat... Aan wie kan ik het al vertellen?



Zijn jullie ook zo moe en misselijk?



liefs!

Hoi allemaal!



Wordt hier idd goed druk, gezellig!



@Chocolala, Troeleke, Dreamer en Madelief, gefeliciteerd met jullie zwangerschap!



@Madelief, ook erg heftig hoor, jouw verhaal! Elke keer wordt het weer moeilijker te geloven dat het wel goed kan gaan, maar het kan echt! Ik duim voor je dat je de 30e een geweldige echo gaat hebben! Met welke termijn is het de vorige keren misgegaan?



@Troeleke, heb er niet veel ervaring mee, maar heb begrepen dat de eerste afspraak bij de VK met name een intake is. Volgens mij zonder echo. Maar weet dit niet zeker, misschien staat er iets bij je verloskundigepraktijk op de internetsite hierover? Omdat ik mijn eerste echo in het ziekenhuis ga hebben bij 7,5 wk, hoef ik pas in week 10 naar de VK. Ze hebben mij verteld dat er dan wel een echo gemaakt wordt. Maar als je het wilt weten, gewoon navragen hoor! Heb me vanochtend aangemeld en ze zijn altijd erg vriendelijk en geen vraag is te gek.



@Chocolala, jeetje zeg, drie keer de eerste maand raak! Super zeg! Ik hoor het meer in mijn omgeving moet ik zeggen, maar kan me er zelf moeilijk iets bij voorstellen. Het hele idee van vrijen en dan daarna zwanger zijn heeft voor ons nooit gespeeld, van begin af aan wisten wij dat het via de medische weg moest. Eigenlijk waren we allang blij dat er mogelijkheden waren! Het hele traject hebben we daarom altijd heel positief benaderd.



@Ennelin, echt bizar hoor, dat je vriend al het idee had dat je zwanger zou zijn! Maar ik geloof er wel in eerlijk gezegd. De eerste twee pogingen na mijn vorige misgelopen zwangerschap wist ik bij de terugplaatsing van de embryo's al dat het niet goed zat. Het voelde gewoon niet alsof het zou gaan gebeuren. Maar de laatste keer, ik wist het gewoon zeker! En ja hoor, binnen no-time had ik de symptomen... Heb dus ook met vrij veel zelfvertrouwen vier dagen te vroeg getest... En ja hoor, positief! Ik denk dat je lichaam veel meer weet dan wij kunnen bevatten. Bij mijn vorige zwangerschap durfde ik ook niet te genieten omdat ik het gevoel had dat het toch niet goed zou komen... En uiteindelijk ging het dus ook mis... Gelukkig heb ik er nu een goed gevoel over!



Vanochtend heb ik me dus aangemeld bij de Verloskundige, en de eerste afspraak daar heb ik met 10 weken. 8 April om precies te zijn. Maar hopelijk heb ik de eerste positieve echo al volgende week!



Liefs, Suus

Ik bedacht me net dat ik eindelijk weet hoe ik me voel: als tijdens een enorme after-dinner-dip!



Er wordt hard gewerkt in m'n buik, wat zorgt voor een hoop gerommel en een vol, opgeblazen gevoel. En daarnaast dus die enorme dufheid!



Zo, mooie typering hè?! Zo kan ik het vàst goed uitleggen aan anderen! Maar ja, het gevoel is natuurlijk wel voor iedereen anders...

wat spanned he dames..



En Ennelin, zo voel ik me ook, mooi omschreven..

Mijn schoonmoeder belt net helemaal gelukkig op, wat is het ook een schat

Hallo allemaal,



Toch leuk zo'n toppic...allemaal aanstaande moeders die bezorgd zijn. Fijn om te lezen dat er meerdere zijn die zich zorgen maken.

Jammer genoeg krijg ik steeds meer het gevoel dat het bij mij weer misgaat. Had vandaag weer wat bloedverlies...helder rood...maar dit afwisselend met bruinverlies. Heb het ziekenhuis gebeld en daar hebben ze gezegd dat het er inderdaad niet heel rooskleurig uitziet voor me. Gelukkig zijn ze in het ziekenhuis wel heel melevend, dat heb ik nog nooit zo meegemaakt.

Mijn voorgaande miskramen waren met 11 weken, 6 weken en 5 weken. Nu zit ik net in mijn 5e week en voel dat t weer foute boel is. Ik heb nog geen hevige buikkrampen... maar door al dat bloedverlies ben ik eigenlijk al mijn hoop al verloren. Ik laat t allemaal maar een beetje op mij afkomen...



Groeties Madelief

ooooooh Madelief, wat naar! Bah zeg...

Madelief, meid, , wat naar......