Relaties
alle pijlers
Advies gevraagd
donderdag 24 juni 2010 om 17:02
quote:fashionvictim schreef op 24 juni 2010 @ 16:55:
En je schrijft iets over een ex, en dat verhaal is kennelijk bekend, maar niet bij mij. Zou je daar iets meer over kunnen vertellen? Is hij eerder gearresteerd voor geweld jegens vrouwen? Andere geweldsdelicten? Sloeg hij jou?Fash, dit is een drama in 13 delen. En speelt al jaren. Verschillende forummers hebben zich persoonlijk(via het forum, telefonisch en in real life) met TO bemoeid, hebben haar getracht te helpen. Maar TO blijft zitten waar ze zit en verroert zich niet. Ik kan me Dubiootje helemaal voorstellen.
En je schrijft iets over een ex, en dat verhaal is kennelijk bekend, maar niet bij mij. Zou je daar iets meer over kunnen vertellen? Is hij eerder gearresteerd voor geweld jegens vrouwen? Andere geweldsdelicten? Sloeg hij jou?Fash, dit is een drama in 13 delen. En speelt al jaren. Verschillende forummers hebben zich persoonlijk(via het forum, telefonisch en in real life) met TO bemoeid, hebben haar getracht te helpen. Maar TO blijft zitten waar ze zit en verroert zich niet. Ik kan me Dubiootje helemaal voorstellen.
donderdag 24 juni 2010 om 17:06
quote:Machutookunbietjemeerzijn schreef op 24 juni 2010 @ 17:01:
En met wie was jouw machtstrijd, fashionvictim? Heb je armpje gedrukt met een paspop?
Als er ook maar iets waar is van TO's verhaal, dan is haar ex rijp voor een gedwongen opname.
TO heeft ooit van haar ex gehouden, ze hebben een kind gekregen en alle mishandelde vrouwen denken dat het uiteindelijk niet zo'n vaart zal lopen, als ze maar doen wat hij zegt.
Ik weet niet of je een radio aan hebt staan of een digi krant kan lezen op dit moment, maar er is weer een geval in Lochem. De hoeveelste deze week? Ik geloof de tweede!Met een man die volgens de geldende normen aantoonbaar geen lieverdje is.
En met wie was jouw machtstrijd, fashionvictim? Heb je armpje gedrukt met een paspop?
Als er ook maar iets waar is van TO's verhaal, dan is haar ex rijp voor een gedwongen opname.
TO heeft ooit van haar ex gehouden, ze hebben een kind gekregen en alle mishandelde vrouwen denken dat het uiteindelijk niet zo'n vaart zal lopen, als ze maar doen wat hij zegt.
Ik weet niet of je een radio aan hebt staan of een digi krant kan lezen op dit moment, maar er is weer een geval in Lochem. De hoeveelste deze week? Ik geloof de tweede!Met een man die volgens de geldende normen aantoonbaar geen lieverdje is.
Am Yisrael Chai!
donderdag 24 juni 2010 om 17:10
quote:isis72 schreef op 24 juni 2010 @ 17:00:
Nathaniel, ik heb je verhaal gelezen. Dank voor het delen van je eigen ervaring. Ik heb het nog een keer opnieuw doorgelezen. Niet reageren was dus bij jou de remedie.
Ik merk dat ik me altijd erg 'gedwongen' voel om te reageren. Vind het moeilijk/eng om de telefoon maar niet op te nemen. Daarna krijg ik mailtjes/smsjes dat ik moet reageren. En op dit moment speelt dus die situatie van die spaarrekening (waar hij mede toe gemachtigd wil worden) en mij over gaat bellen en is het zgn. 'rustig' omdat ik me dus gedraag naar zijn eis (kind mag mijn vriend + zijn kinderen niet zien).
Als ik niet reageer dan krijg ik dus dreigingen als dat hij me op komt zoeken, of anders.....? Zo staat het er letterlijk.Ja, ik voelde me ook altijd gedwongen om te reageren en het angstzweet brak me al uit als ik zijn nummer op mijn telefoon zag. Het negeren van de absurde eisen en bedreigingen is niet iets wat alleen los op zichzelf staat (dus alleen negeren werkt niet). Samen met aangifte, het inschakelen van (jeugd)zorg en andere rechtsbijstand geef je bij hem aan dat je het niet meer langer pikt en dat hij geen controle meer over jou leven heeft!
Nathaniel, ik heb je verhaal gelezen. Dank voor het delen van je eigen ervaring. Ik heb het nog een keer opnieuw doorgelezen. Niet reageren was dus bij jou de remedie.
Ik merk dat ik me altijd erg 'gedwongen' voel om te reageren. Vind het moeilijk/eng om de telefoon maar niet op te nemen. Daarna krijg ik mailtjes/smsjes dat ik moet reageren. En op dit moment speelt dus die situatie van die spaarrekening (waar hij mede toe gemachtigd wil worden) en mij over gaat bellen en is het zgn. 'rustig' omdat ik me dus gedraag naar zijn eis (kind mag mijn vriend + zijn kinderen niet zien).
Als ik niet reageer dan krijg ik dus dreigingen als dat hij me op komt zoeken, of anders.....? Zo staat het er letterlijk.Ja, ik voelde me ook altijd gedwongen om te reageren en het angstzweet brak me al uit als ik zijn nummer op mijn telefoon zag. Het negeren van de absurde eisen en bedreigingen is niet iets wat alleen los op zichzelf staat (dus alleen negeren werkt niet). Samen met aangifte, het inschakelen van (jeugd)zorg en andere rechtsbijstand geef je bij hem aan dat je het niet meer langer pikt en dat hij geen controle meer over jou leven heeft!
donderdag 24 juni 2010 om 17:11
Oh wacht even, er begint me nu iets te dagen. Is dit soms dezelfde TO die eerst met een man in een huis woonde waar ze de wind van voren kreeg als het zoontje - toen nog dreumes - vingertjes op de glazen tafel achterliet?
Hij had geloof ik geen werk ofzo, en was depressief en dominant etcetera?
Hij had geloof ik geen werk ofzo, en was depressief en dominant etcetera?
Am Yisrael Chai!
donderdag 24 juni 2010 om 17:11
Vleugjehoop, waar doel je op dat jij hetzelfde scenario verwacht als Mamzelle t.a.v. mijn zoontje? (ben het even kwijt,sorry).
Hoe vaak mijn ex zaken doet met Joego's? Geen idee. Hij roept altijd dat hij via via mensen in allerlei milieus kent. Wat daarvan waar is, weet ik niet. Maar in zijn vorige relatie is het dus wel zover gekomen dat hij via dit criminele circuit toegang heeft gekregen tot een pistool. Ik wil niet te zeer in detail treden, maar dit zal allicht aangeven wat zijn intenties waren.
Uiteindelijk is het niet zover gekomen (meer geluk dan wijsheid) en is er nooit, ook niet door zijn toenmalige ex en ook wederom uit angst, aangifte tegen hem gedaan. De enige dingen die over hem te vinden zijn, komen van mij (in de vorm van meldingen en 1 ingetrokken aangifte).
Hij heeft mij nooit geslagen. Wel 1 keer op een haar na, maar uiteindelijk nooit echt.
Leo, lief/fijn dat je reageert. Ben er erg blij mee.. (ga er verder niet teveel op in, hoop dat je me snapt).
Ik vind het zó erg: het idee dat ik naar een BVML-huis moet. Ik heb het toen allemaal onderzocht en doorgesproken en.. ik vind het zó'n immens grote stap. Het heeft zulke verregaande consequenties. En JA, ik wéét dat mijn en zoon's veiligheid boven alles gaat (ik kan het wel uitschreeuwen: IK WEET HET!!!!!), maar... het gaat zover. Ik moet mijn huis uit, zoon moet van school, weg bij vriendjes, uit de buurt, weg bij zijn familie, naar niemandsland, weg bij papa (....), ik moet mijn baan opzeggen. Pffff.. en dan... dan kan ik hooguit een 1/2 jaar ergens blijven. En dan? Oh, ik vínd dit een scenario....
Hoe vaak mijn ex zaken doet met Joego's? Geen idee. Hij roept altijd dat hij via via mensen in allerlei milieus kent. Wat daarvan waar is, weet ik niet. Maar in zijn vorige relatie is het dus wel zover gekomen dat hij via dit criminele circuit toegang heeft gekregen tot een pistool. Ik wil niet te zeer in detail treden, maar dit zal allicht aangeven wat zijn intenties waren.
Uiteindelijk is het niet zover gekomen (meer geluk dan wijsheid) en is er nooit, ook niet door zijn toenmalige ex en ook wederom uit angst, aangifte tegen hem gedaan. De enige dingen die over hem te vinden zijn, komen van mij (in de vorm van meldingen en 1 ingetrokken aangifte).
Hij heeft mij nooit geslagen. Wel 1 keer op een haar na, maar uiteindelijk nooit echt.
Leo, lief/fijn dat je reageert. Ben er erg blij mee.. (ga er verder niet teveel op in, hoop dat je me snapt).
Ik vind het zó erg: het idee dat ik naar een BVML-huis moet. Ik heb het toen allemaal onderzocht en doorgesproken en.. ik vind het zó'n immens grote stap. Het heeft zulke verregaande consequenties. En JA, ik wéét dat mijn en zoon's veiligheid boven alles gaat (ik kan het wel uitschreeuwen: IK WEET HET!!!!!), maar... het gaat zover. Ik moet mijn huis uit, zoon moet van school, weg bij vriendjes, uit de buurt, weg bij zijn familie, naar niemandsland, weg bij papa (....), ik moet mijn baan opzeggen. Pffff.. en dan... dan kan ik hooguit een 1/2 jaar ergens blijven. En dan? Oh, ik vínd dit een scenario....
donderdag 24 juni 2010 om 17:16
Overigens kan ik wel vinden in de post van FV.
Tijdens de relatie met mijn ex was ik niet doodsbang, sommige momenten daar gelaten. Achteraf heb ik me meerdere keren afgevraagd waarom ik dan bij hem ben gebleven (geen jaren, maar toch veel te lang). Gedeeltelijk omdat ik vond dat ik niet beter verdiende, ik gaf mezelf vaak de schuld van de problemen en soms vond ik de slachtoffer rol waarin ik zat soms ook wel prima. Ik zat desdanig in de knoop dat ik leefde op het drama, want dat gaf me het gevoel dat ik toch leefde en gevoelens had. Voor de rest voelde ik me op dat moment namelijk best dood van binnen.
En ik wist heel goed dat het niet kon en dat ik weg moest gaan en toch stelde ik het uit. Pas toen IK er echt genoeg van had, heb ik de stap gezet.
Ik hoop dat TO dat nu ook doet.
Tijdens de relatie met mijn ex was ik niet doodsbang, sommige momenten daar gelaten. Achteraf heb ik me meerdere keren afgevraagd waarom ik dan bij hem ben gebleven (geen jaren, maar toch veel te lang). Gedeeltelijk omdat ik vond dat ik niet beter verdiende, ik gaf mezelf vaak de schuld van de problemen en soms vond ik de slachtoffer rol waarin ik zat soms ook wel prima. Ik zat desdanig in de knoop dat ik leefde op het drama, want dat gaf me het gevoel dat ik toch leefde en gevoelens had. Voor de rest voelde ik me op dat moment namelijk best dood van binnen.
En ik wist heel goed dat het niet kon en dat ik weg moest gaan en toch stelde ik het uit. Pas toen IK er echt genoeg van had, heb ik de stap gezet.
Ik hoop dat TO dat nu ook doet.
donderdag 24 juni 2010 om 17:17
donderdag 24 juni 2010 om 17:19
Alsof een Joego zin heeft in een bezoekje aan de EBI Vught voor een zielig ventje die zijn ex niet wil loslaten. Nou, dat kan je dus mooi van je lijstje "dingen waar ik bang voor ben" afstrepen. Volkomen ongegronde angst.
Fysiek geweld: ik ben het met Mamzelle eens dat eerder gedrag een goede indicatie is voor de toekomst. Hij heeft je nooit geslagen, zeg je, dus de kans dat hij dat nu ineens wel gaat doen is rationeel gezien ook redelijk ongegrond. En dat wéét je heus wel, want je laat hem binnen, je geeft je kind mee, je praat met hem, etcetera.
Zonder de voorgeschiedenis te kennen, zeg ik dat het tijd wordt om met je verstand te gaan denken en niet met je - irrationele en ongegronde - emoties.
En als je dat doet, dan wordt handelen ineens een stuk makkelijker.
(En ja, al mijn postings zijn echt als serieus advies bedoeld. Het heeft geen enkele zin om hier op een forum elkaar de kop gek te gaan maken met hysterische verhalen over familiedrama's en zo de angst voor psychopaten bij elkaar aan te gaan wakkeren. Het enige wat je daarmee bereikt is de situatie waar je in zit. Verlamd door irrationele angst en met een leven waar je kennelijk niet gelukkig mee bent.)
Fysiek geweld: ik ben het met Mamzelle eens dat eerder gedrag een goede indicatie is voor de toekomst. Hij heeft je nooit geslagen, zeg je, dus de kans dat hij dat nu ineens wel gaat doen is rationeel gezien ook redelijk ongegrond. En dat wéét je heus wel, want je laat hem binnen, je geeft je kind mee, je praat met hem, etcetera.
Zonder de voorgeschiedenis te kennen, zeg ik dat het tijd wordt om met je verstand te gaan denken en niet met je - irrationele en ongegronde - emoties.
En als je dat doet, dan wordt handelen ineens een stuk makkelijker.
(En ja, al mijn postings zijn echt als serieus advies bedoeld. Het heeft geen enkele zin om hier op een forum elkaar de kop gek te gaan maken met hysterische verhalen over familiedrama's en zo de angst voor psychopaten bij elkaar aan te gaan wakkeren. Het enige wat je daarmee bereikt is de situatie waar je in zit. Verlamd door irrationele angst en met een leven waar je kennelijk niet gelukkig mee bent.)
Am Yisrael Chai!
donderdag 24 juni 2010 om 17:19
quote:fashionvictim schreef op 24 juni 2010 @ 17:11:
Oh wacht even, er begint me nu iets te dagen. Is dit soms dezelfde TO die eerst met een man in een huis woonde waar ze de wind van voren kreeg als het zoontje - toen nog dreumes - vingertjes op de glazen tafel achterliet?
Hij had geloof ik geen werk ofzo, en was depressief en dominant etcetera?Ja.
Oh wacht even, er begint me nu iets te dagen. Is dit soms dezelfde TO die eerst met een man in een huis woonde waar ze de wind van voren kreeg als het zoontje - toen nog dreumes - vingertjes op de glazen tafel achterliet?
Hij had geloof ik geen werk ofzo, en was depressief en dominant etcetera?Ja.
donderdag 24 juni 2010 om 17:20
TO, je kind is nu nog jong, des te langer jij wacht des te moeilijker hij het zal vinden om zijn vriendjes achter te laten. En des te langer je wacht, des te moeilijker het voor jou wordt om een nieuwe baan te vinden. Gun jezelf en je kind een nieuwe start!
En voor wat betreft dat negeren, dat werkt echt. Maar zoals gezegd, in combi met aangifte. Zorg dat hij geen reactie meer krijgt van jou maar van de politie. Laat je oude telnr bestaan, maar gebruik hem zelf niet meer en geef de simkaart aan de politie.
En voor wat betreft dat negeren, dat werkt echt. Maar zoals gezegd, in combi met aangifte. Zorg dat hij geen reactie meer krijgt van jou maar van de politie. Laat je oude telnr bestaan, maar gebruik hem zelf niet meer en geef de simkaart aan de politie.
donderdag 24 juni 2010 om 17:22
quote:isis72 schreef op 24 juni 2010 @ 17:11:
Leo, lief/fijn dat je reageert. Ben er erg blij mee.. (ga er verder niet teveel op in, hoop dat je me snapt).
Ik vind het zó erg: het idee dat ik naar een BVML-huis moet. Ik heb het toen allemaal onderzocht en doorgesproken en.. ik vind het zó'n immens grote stap. Het heeft zulke verregaande consequenties. En JA, ik wéét dat mijn en zoon's veiligheid boven alles gaat (ik kan het wel uitschreeuwen: IK WEET HET!!!!!), maar... het gaat zover. Ik moet mijn huis uit, zoon moet van school, weg bij vriendjes, uit de buurt, weg bij zijn familie, naar niemandsland, weg bij papa (....), ik moet mijn baan opzeggen. Pffff.. en dan... dan kan ik hooguit een 1/2 jaar ergens blijven. En dan? Oh, ik vínd dit een scenario....
Wat is je alternatief?
Na al die jaren dat je helemaal gestóórd wordt van deze man met wie je een zoon hebt gekregen?
Zie je niet dat het niet kán wat je wil?
Hij is én gek op zijn kind en maakt jou (en dus ook zijn zoon) het leven op allerlei manieren zuur.
Ik ben benieuwd wat jij als plan hebt, anders dan wat ik voorstel en wat je al vele malen voorgesteld is. Zie jij echt nog een andere manier dan je ex zoveel mogelijk, op een juridisch kloppende manier, op een afstand houden?
Leo, lief/fijn dat je reageert. Ben er erg blij mee.. (ga er verder niet teveel op in, hoop dat je me snapt).
Ik vind het zó erg: het idee dat ik naar een BVML-huis moet. Ik heb het toen allemaal onderzocht en doorgesproken en.. ik vind het zó'n immens grote stap. Het heeft zulke verregaande consequenties. En JA, ik wéét dat mijn en zoon's veiligheid boven alles gaat (ik kan het wel uitschreeuwen: IK WEET HET!!!!!), maar... het gaat zover. Ik moet mijn huis uit, zoon moet van school, weg bij vriendjes, uit de buurt, weg bij zijn familie, naar niemandsland, weg bij papa (....), ik moet mijn baan opzeggen. Pffff.. en dan... dan kan ik hooguit een 1/2 jaar ergens blijven. En dan? Oh, ik vínd dit een scenario....
Wat is je alternatief?
Na al die jaren dat je helemaal gestóórd wordt van deze man met wie je een zoon hebt gekregen?
Zie je niet dat het niet kán wat je wil?
Hij is én gek op zijn kind en maakt jou (en dus ook zijn zoon) het leven op allerlei manieren zuur.
Ik ben benieuwd wat jij als plan hebt, anders dan wat ik voorstel en wat je al vele malen voorgesteld is. Zie jij echt nog een andere manier dan je ex zoveel mogelijk, op een juridisch kloppende manier, op een afstand houden?
donderdag 24 juni 2010 om 17:22
donderdag 24 juni 2010 om 17:25
quote:fashionvictim schreef op 24 juni 2010 @ 17:19:
Alsof een Joego zin heeft in een bezoekje aan de EBI Vught voor een zielig ventje die zijn ex niet wil loslaten. Nou, dat kan je dus mooi van je lijstje "dingen waar ik bang voor ben" afstrepen. Volkomen ongegronde angst.
Fysiek geweld: ik ben het met Mamzelle eens dat eerder gedrag een goede indicatie is voor de toekomst. Hij heeft je nooit geslagen, zeg je, dus de kans dat hij dat nu ineens wel gaat doen is rationeel gezien ook redelijk ongegrond. En dat wéét je heus wel, want je laat hem binnen, je geeft je kind mee, je praat met hem, etcetera.
Zonder de voorgeschiedenis te kennen, zeg ik dat het tijd wordt om met je verstand te gaan denken en niet met je - irrationele en ongegronde - emoties.
En als je dat doet, dan wordt handelen ineens een stuk makkelijker.
(En ja, al mijn postings zijn echt als serieus advies bedoeld. Het heeft geen enkele zin om hier op een forum elkaar de kop gek te gaan maken met hysterische verhalen over familiedrama's en zo de angst voor psychopaten bij elkaar aan te gaan wakkeren. Het enige wat je daarmee bereikt is de situatie waar je in zit. Verlamd door irrationele angst en met een leven waar je kennelijk niet gelukkig mee bent.)
Toch nog even teruggelezen. Ik ben blij dat ik hier niet alleen in sta, dat angstzaaien is me echt een doorn in het oog en zorgt er, naar mijn bescheiden mening, alleen maar voor dat TO haar angst niet alleen vasthoudt, maar ook nog verergert, met een vergrote kans op escalatie van dien.
Verder sluit ik me geheel bij je verhaal aan, er wordt niet logisch naar het topicverhaal gekeken, ik zie alleen maar emopolitiek en persoonlijke frustraties en angsten, heel naar en bepaald niet bevoordelijk en behulpzaam voor de situatie.
Alsof een Joego zin heeft in een bezoekje aan de EBI Vught voor een zielig ventje die zijn ex niet wil loslaten. Nou, dat kan je dus mooi van je lijstje "dingen waar ik bang voor ben" afstrepen. Volkomen ongegronde angst.
Fysiek geweld: ik ben het met Mamzelle eens dat eerder gedrag een goede indicatie is voor de toekomst. Hij heeft je nooit geslagen, zeg je, dus de kans dat hij dat nu ineens wel gaat doen is rationeel gezien ook redelijk ongegrond. En dat wéét je heus wel, want je laat hem binnen, je geeft je kind mee, je praat met hem, etcetera.
Zonder de voorgeschiedenis te kennen, zeg ik dat het tijd wordt om met je verstand te gaan denken en niet met je - irrationele en ongegronde - emoties.
En als je dat doet, dan wordt handelen ineens een stuk makkelijker.
(En ja, al mijn postings zijn echt als serieus advies bedoeld. Het heeft geen enkele zin om hier op een forum elkaar de kop gek te gaan maken met hysterische verhalen over familiedrama's en zo de angst voor psychopaten bij elkaar aan te gaan wakkeren. Het enige wat je daarmee bereikt is de situatie waar je in zit. Verlamd door irrationele angst en met een leven waar je kennelijk niet gelukkig mee bent.)
Toch nog even teruggelezen. Ik ben blij dat ik hier niet alleen in sta, dat angstzaaien is me echt een doorn in het oog en zorgt er, naar mijn bescheiden mening, alleen maar voor dat TO haar angst niet alleen vasthoudt, maar ook nog verergert, met een vergrote kans op escalatie van dien.
Verder sluit ik me geheel bij je verhaal aan, er wordt niet logisch naar het topicverhaal gekeken, ik zie alleen maar emopolitiek en persoonlijke frustraties en angsten, heel naar en bepaald niet bevoordelijk en behulpzaam voor de situatie.
donderdag 24 juni 2010 om 17:27
quote:fashionvictim schreef op 24 juni 2010 @ 17:22:
[...]
Aha.
Hij zal ongetwijfeld gek zijn, hoor, dat wil ik verder niet bagatelliseren, maar wat afstand nemen en je afvragen wát hij nou allemaal waar kan maken van hetgeen waar hij mee dreigt lijkt me geen overbodige luxe.Ik begrijp je reserves maar in dit geval denk ik dat instanties betrekken bij deze situatie echt de beste oplossing is. Samen gaan ze er nooit uitkomen in ieder geval.
[...]
Aha.
Hij zal ongetwijfeld gek zijn, hoor, dat wil ik verder niet bagatelliseren, maar wat afstand nemen en je afvragen wát hij nou allemaal waar kan maken van hetgeen waar hij mee dreigt lijkt me geen overbodige luxe.Ik begrijp je reserves maar in dit geval denk ik dat instanties betrekken bij deze situatie echt de beste oplossing is. Samen gaan ze er nooit uitkomen in ieder geval.
donderdag 24 juni 2010 om 17:32
quote:Cateautje schreef op 24 juni 2010 @ 17:25:
[...]
Verder sluit ik me geheel bij je verhaal aan, er wordt niet logisch naar het topicverhaal gekeken, ik zie alleen maar emopolitiek en persoonlijke frustraties en angsten, heel naar en bepaald niet bevoordelijk en behulpzaam voor de situatie.Daar ben ik het niet mee eens. Ik vind dat hier hele goede postings voorbij komen met goede tips en toevoegingen. Ik vind het heel knap dat mensen via het internet kunnen beoordelen of iemand wel of niet fysiek gaat worden. Verder is het uiteraard niet de bedoeling om TO's angst te versterken, maar worden deze voorbeelden volgens mij gegeven zodat TO inziet dat ze zich moet indekken door bijvoorbeeld aangifte te doen.
[...]
Verder sluit ik me geheel bij je verhaal aan, er wordt niet logisch naar het topicverhaal gekeken, ik zie alleen maar emopolitiek en persoonlijke frustraties en angsten, heel naar en bepaald niet bevoordelijk en behulpzaam voor de situatie.Daar ben ik het niet mee eens. Ik vind dat hier hele goede postings voorbij komen met goede tips en toevoegingen. Ik vind het heel knap dat mensen via het internet kunnen beoordelen of iemand wel of niet fysiek gaat worden. Verder is het uiteraard niet de bedoeling om TO's angst te versterken, maar worden deze voorbeelden volgens mij gegeven zodat TO inziet dat ze zich moet indekken door bijvoorbeeld aangifte te doen.
donderdag 24 juni 2010 om 17:33
Ben bij gelezen en het is inderdaad een moeilijke situatie. Ik kan me wel vinden in FV haar woorden. En wellicht komt dat ook wel dicht bij die van Leo. In die zin verantwoordelijkheid nemen voor je beslissingen en wat je laat gebeuren. Op hem krijg je toch geen grip, wel op jezelf een je zoon. Je kunt niet voorkomen wat hij doet. Je kunt wel sturen hoe je er mee omgaat. Hij claimt omdat er wat te claimen valt. En zal dat harder proberen te doen op het moment dat hij voelt dat jij hem loslaat. Uiteindelijk is het net als een wesp in een fles. Je wordt gegarandeerd gestoken als je erbij in blijft zitten.
Schakel hulp in. Negeer hem en bescherm jezelf en je zoon tegen hem en tegen jouw angst. Neem weer je leven in eigen handen. Provoceer hem niet en laat hem met rust.
Schakel hulp in. Negeer hem en bescherm jezelf en je zoon tegen hem en tegen jouw angst. Neem weer je leven in eigen handen. Provoceer hem niet en laat hem met rust.
donderdag 24 juni 2010 om 17:34
Goh cateautje, wat knap dat je allemaal persoonlijke frustraties en angsten leest! Echt fijn, zo'n maatschappelijk werkster die objectief leest en niet te snel oordeelt.
Ik weet niet of je het gelezen hebt, maar de ex van TO is in het bezit van een pistool (geweest?) en heeft met een mes bij TO voor de deur staan zwaaien. En dat zijn wij met zijn allen paniekzaaiers als wij de situatie gevaarlijk vinden?
Ik weet niet of je het gelezen hebt, maar de ex van TO is in het bezit van een pistool (geweest?) en heeft met een mes bij TO voor de deur staan zwaaien. En dat zijn wij met zijn allen paniekzaaiers als wij de situatie gevaarlijk vinden?
donderdag 24 juni 2010 om 17:35
waarop ik op doel isis, is dat het uiteindelijk wel zover zal gaan komen dat jij je zoontje weg houd bij een man die als 'vader' zijnde niet bekwaam genoeg is om de juiste normen en waarden aan zijn kind mee te geven.
In de laatste post van FV zit een kern van waarheid. Jij kent hem beter dan wie dan ook. Probeer dus voor je zelf eens een inschatting te maken hoe groot de kans is dat hij daadwerkelijk zijn dreigementen om gaat zetten in daden.
Hij heeft nóg nooit fysiek geweld gebruikt zeg je. De kans dat hij dat alsnog gaat doen is inderdaad klein maar wel aanwezig.
Ik blijf er wel bij dat je angst terecht is maar bekijk het nu eens op een andere manier.
Ik heb ook alle reacties nog eens doorgelezen en eigenlijk schrijven we allemaal het zelfde. De een genuanceerder als de ander, maar alles komt op het zelfde neer. Bescherm jezelf en kom voor jezelf en je kind op! Jij bent en blijft het verhaal en niet zo'n l*l van een vent.
In de laatste post van FV zit een kern van waarheid. Jij kent hem beter dan wie dan ook. Probeer dus voor je zelf eens een inschatting te maken hoe groot de kans is dat hij daadwerkelijk zijn dreigementen om gaat zetten in daden.
Hij heeft nóg nooit fysiek geweld gebruikt zeg je. De kans dat hij dat alsnog gaat doen is inderdaad klein maar wel aanwezig.
Ik blijf er wel bij dat je angst terecht is maar bekijk het nu eens op een andere manier.
Ik heb ook alle reacties nog eens doorgelezen en eigenlijk schrijven we allemaal het zelfde. De een genuanceerder als de ander, maar alles komt op het zelfde neer. Bescherm jezelf en kom voor jezelf en je kind op! Jij bent en blijft het verhaal en niet zo'n l*l van een vent.
donderdag 24 juni 2010 om 17:35
donderdag 24 juni 2010 om 17:41
quote:nummerzoveel schreef op 24 juni 2010 @ 17:34:
Goh cateautje, wat knap dat je allemaal persoonlijke frustraties en angsten leest! Echt fijn, zo'n maatschappelijk werkster die objectief leest en niet te snel oordeelt.
Ik weet niet of je het gelezen hebt, maar de ex van TO is in het bezit van een pistool (geweest?) en heeft met een mes bij TO voor de deur staan zwaaien. En dat zijn wij met zijn allen paniekzaaiers als wij de situatie gevaarlijk vinden?
Ja, blijf dat pistool en dat mes vooral in haar hart uitsmeren, daar heeft ze wat aan, dat helpt haar de stappen te ondernemen die nodig zijn om van hem af te komen.
En zoals ik al aangaf, tips die gegeven zijn door verschillende mensen, die hoef ik niet ten lange leste te herhalen, die zijn duidelijk en vaak genoeg gegeven.
En wat betreft de persoonlijke frustraties? Lees je eigen post maar eens terug en vraag je dan af wat jouw persoonlijke gevoelens zijn tegenover mij en waar ze vandaan komen, zodat je de bron kent van je sarcasme. Kennen wij elkaar?
Goh cateautje, wat knap dat je allemaal persoonlijke frustraties en angsten leest! Echt fijn, zo'n maatschappelijk werkster die objectief leest en niet te snel oordeelt.
Ik weet niet of je het gelezen hebt, maar de ex van TO is in het bezit van een pistool (geweest?) en heeft met een mes bij TO voor de deur staan zwaaien. En dat zijn wij met zijn allen paniekzaaiers als wij de situatie gevaarlijk vinden?
Ja, blijf dat pistool en dat mes vooral in haar hart uitsmeren, daar heeft ze wat aan, dat helpt haar de stappen te ondernemen die nodig zijn om van hem af te komen.
En zoals ik al aangaf, tips die gegeven zijn door verschillende mensen, die hoef ik niet ten lange leste te herhalen, die zijn duidelijk en vaak genoeg gegeven.
En wat betreft de persoonlijke frustraties? Lees je eigen post maar eens terug en vraag je dan af wat jouw persoonlijke gevoelens zijn tegenover mij en waar ze vandaan komen, zodat je de bron kent van je sarcasme. Kennen wij elkaar?
donderdag 24 juni 2010 om 17:43
Zo is het DNM, ik ben al vier jaar bij dit verhaal betrokken (zoiets toch Iris?) en het is nooit anders geweest dan dit.
Hij zal niet ophouden. Dat heeft hij nooit gedaan en dat zal hij ook niet doen. Zijn eigen familie is doodsbang voor hem.
Dat heeft allemaal niks met het aanwakkeren van irrationele angsten te maken, het is gewoon iets waar TO al jaren mee leeft en mensen die wat dichter bij haar betrokken zijn weten dat hij werkelijk all the way gaat om zijn doel te bereiken.
Mijn punt is dat ze keuzes moet maken die verder gaan dan zich verzetten tegen de man in kwestie, omdat dat niet helpt. Ze zal er helaas anderen bij moeten betrekken om rust te krijgen in haar leven en dat van haar zoon.
Daar kun je heel lang over discussiëren maar ik denk niet dat er een andere oplossing is. Of Iris zelf moet er een weten maar hopen dat hij er op een dag een keer klaar mee is, is ijdel.
Dús zal ze toch haar heil moeten gaan zoeken bij instanties die haar werkelijk kunnen helpen. En dat is niet de makkelijkste weg misschien, maar dit toch ook geen leven? Het is kiezen tussen twee kwaden. Het er bij laten zitten en doorgaan zoals nu of met het hele verhaal + bewijs deskundigen er bij halen. Kijken wat die kunnen doen.
Hij zal niet ophouden. Dat heeft hij nooit gedaan en dat zal hij ook niet doen. Zijn eigen familie is doodsbang voor hem.
Dat heeft allemaal niks met het aanwakkeren van irrationele angsten te maken, het is gewoon iets waar TO al jaren mee leeft en mensen die wat dichter bij haar betrokken zijn weten dat hij werkelijk all the way gaat om zijn doel te bereiken.
Mijn punt is dat ze keuzes moet maken die verder gaan dan zich verzetten tegen de man in kwestie, omdat dat niet helpt. Ze zal er helaas anderen bij moeten betrekken om rust te krijgen in haar leven en dat van haar zoon.
Daar kun je heel lang over discussiëren maar ik denk niet dat er een andere oplossing is. Of Iris zelf moet er een weten maar hopen dat hij er op een dag een keer klaar mee is, is ijdel.
Dús zal ze toch haar heil moeten gaan zoeken bij instanties die haar werkelijk kunnen helpen. En dat is niet de makkelijkste weg misschien, maar dit toch ook geen leven? Het is kiezen tussen twee kwaden. Het er bij laten zitten en doorgaan zoals nu of met het hele verhaal + bewijs deskundigen er bij halen. Kijken wat die kunnen doen.
donderdag 24 juni 2010 om 17:46
Hoe wil je dat kind anders beschermen dan door hem niet meer alleen te laten met zijn vader? Je zoon beschermen gaat in dat geval geheid conflicteren met het niet willen en gaan provoceren. Hij zal het wel degelijk als provocatie opvatten als ze haar zoon niet meer meegeeft. Maar dat is wel wat ik zou doen.
Mijn conclusie over iemand die zich zo opstelt als de vader in deze is niet capabel om de verantwoordelijkheid over een kind, al is het de zijne, te hebben.
Is hij het niet eens met die 'nieuwe ontwikkeling'? Nou, dan gaan we opnieuw naar de rechter en tot die tijd geen bezoekregeling.
Is dat verstandig? Vast niet maar je moet iets om wat controle over de situatie terug te krijgen en te waken voor de geestelijke gezondheid van je kind.
Mijn conclusie over iemand die zich zo opstelt als de vader in deze is niet capabel om de verantwoordelijkheid over een kind, al is het de zijne, te hebben.
Is hij het niet eens met die 'nieuwe ontwikkeling'? Nou, dan gaan we opnieuw naar de rechter en tot die tijd geen bezoekregeling.
Is dat verstandig? Vast niet maar je moet iets om wat controle over de situatie terug te krijgen en te waken voor de geestelijke gezondheid van je kind.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
donderdag 24 juni 2010 om 17:48
donderdag 24 juni 2010 om 17:49
Het is ook makkelijker gezegd dan gedaan Leo, maar het werkt wel zo. Nu heeft ze nog een gevoel van controle over de situatie (wat ze nu dus totaal niet heeft). Negeren en hulp vragen dat is controle weggeven gevoelsmatig (terwijl het in feite controle nemen is)
Op een gegeven moment komt het altijd neer op keuzes die je MOET maken. Voor jezelf, voor je kind.
Dat lijntje met hem moet doorbroken worden. Er is altijd een gever en een ontvanger. Enige wat je hoeft te doen is het niet meer aannemen om het te doorbreken.
Op een gegeven moment komt het altijd neer op keuzes die je MOET maken. Voor jezelf, voor je kind.
Dat lijntje met hem moet doorbroken worden. Er is altijd een gever en een ontvanger. Enige wat je hoeft te doen is het niet meer aannemen om het te doorbreken.
donderdag 24 juni 2010 om 18:04
quote:domnaiefmutsje schreef op 24 juni 2010 @ 17:49:
Het is ook makkelijker gezegd dan gedaan Leo, maar het werkt wel zo. Nu heeft ze nog een gevoel van controle over de situatie (wat ze nu dus totaal niet heeft). Negeren en hulp vragen dat is controle weggeven gevoelsmatig (terwijl het in feite controle nemen is)
Op een gegeven moment komt het altijd neer op keuzes die je MOET maken. Voor jezelf, voor je kind.
Dat lijntje met hem moet doorbroken worden. Er is altijd een gever en een ontvanger. Enige wat je hoeft te doen is het niet meer aannemen om het te doorbreken.
Dat klopt.
Ik snap Isis heel goed, daarom reageer ik ook weer. Angst voor een ander kan mythische vormen aannemen en omdat de ander dat weet, van die angst, kan hij eigenlijk doen wat hij wil. In dit geval doet die ander dat dus ook. En dat al jarenlang.
De tijd dat Isis in gaat zien dat haar ex feitelijk een papieren tijger is, zonder al te veel invloed, komt maar pas als ze weet dat ze niet bang meer hoeft te zijn en daar heeft ze (mijns inziens) hulp bij nodig.
Het is ook makkelijker gezegd dan gedaan Leo, maar het werkt wel zo. Nu heeft ze nog een gevoel van controle over de situatie (wat ze nu dus totaal niet heeft). Negeren en hulp vragen dat is controle weggeven gevoelsmatig (terwijl het in feite controle nemen is)
Op een gegeven moment komt het altijd neer op keuzes die je MOET maken. Voor jezelf, voor je kind.
Dat lijntje met hem moet doorbroken worden. Er is altijd een gever en een ontvanger. Enige wat je hoeft te doen is het niet meer aannemen om het te doorbreken.
Dat klopt.
Ik snap Isis heel goed, daarom reageer ik ook weer. Angst voor een ander kan mythische vormen aannemen en omdat de ander dat weet, van die angst, kan hij eigenlijk doen wat hij wil. In dit geval doet die ander dat dus ook. En dat al jarenlang.
De tijd dat Isis in gaat zien dat haar ex feitelijk een papieren tijger is, zonder al te veel invloed, komt maar pas als ze weet dat ze niet bang meer hoeft te zijn en daar heeft ze (mijns inziens) hulp bij nodig.
