Psyche
alle pijlers
Zwanger bij het sterfbed van mijn vader.....
zondag 5 september 2010 om 00:24
Weet niet goed waar ik met m'n emoties heen moet.
Schrijf het hier maar even van me af.
Kon het een paar dagen geleden nog mooi onder woorden te brengen.
Nu is het een grote chaos in mijn hoofd.
Was zo bezig met het sterven van mijn vader, en plotseling is daar deze week de ontdekking dat ik zwanger ben........
Het is zo gewenst, maar ook zo overweldigend tegenstrijdig en heftig.Nooit gedacht dat ik zo snel zwanger zou raken. Dacht dat het zeker nog wel een half jaar minstens zou duren, tegen die tijd zou mijn vader al begraven zijn.
Hoe bizar klinkt dat?!
Hoe kan ik dit nu aan mijn ouders vertellen? Terwijl mijn vader zo ziek is, zo wanhopig zoekt naar energie en hoop. M'n moeder zo vol van het verdriet....ik ben bang om met mijn nieuws te komen. Het is tenslotte zo confronterend en hartverscheurend. Zo vol in de rouw en dan plots een toekomstig nieuw leven....
Ik zou blij moeten zijn, maar word vooral keihard geconfronteerd met het besef dat mijn vader nooit een opa zal zijjn voor mijn kind.......
Ik ben volkomen in de war, hoe kan ik al deze heftige emoties in godsnaam hanteren????
Schrijf het hier maar even van me af.
Kon het een paar dagen geleden nog mooi onder woorden te brengen.
Nu is het een grote chaos in mijn hoofd.
Was zo bezig met het sterven van mijn vader, en plotseling is daar deze week de ontdekking dat ik zwanger ben........
Het is zo gewenst, maar ook zo overweldigend tegenstrijdig en heftig.Nooit gedacht dat ik zo snel zwanger zou raken. Dacht dat het zeker nog wel een half jaar minstens zou duren, tegen die tijd zou mijn vader al begraven zijn.
Hoe bizar klinkt dat?!
Hoe kan ik dit nu aan mijn ouders vertellen? Terwijl mijn vader zo ziek is, zo wanhopig zoekt naar energie en hoop. M'n moeder zo vol van het verdriet....ik ben bang om met mijn nieuws te komen. Het is tenslotte zo confronterend en hartverscheurend. Zo vol in de rouw en dan plots een toekomstig nieuw leven....
Ik zou blij moeten zijn, maar word vooral keihard geconfronteerd met het besef dat mijn vader nooit een opa zal zijjn voor mijn kind.......
Ik ben volkomen in de war, hoe kan ik al deze heftige emoties in godsnaam hanteren????
zondag 5 september 2010 om 09:33
quote:toydinky schreef op 05 september 2010 @ 09:23:
Mijn moeder was ook erg ziek en mijn schoonzus heeft gauw,een echo laten maken om de baby te laten zien.
Mijn broer heeft mijn moeder de naam nog verteld hoe het zou gaan heten.
Op deze manier was ze er toch nog een beetje bij betrokken,ik
wens je veel sterkte de komende tijd,en geniet toch van je zwangerschap want deze kan je niet weer overdoen.
Veel sterkte de komende tijd
Mocht het toch zo zijn dat mijn schoonvader snel achteruit gaat, dan vertellen ook wij hoe zijn 7e kleindochter zal heten.
Onze oudste is trouwens niet vernoemd. Ze heeft de naam gekregen die ik in een brief aan mijn moeder heb geschreven. Die brief heb ik de kist van mijn moeder gelegd voor de crematie. Daar in stonden de namen die we verzonnen hadden mocht ik zwanger raken. Soms loopt het leven raar.
En veel mensen zeiden ook toch genieten van je zwangerschap. Als je moeder net overleden is, dan geniet je nergens van hoor. Zelfs niet van een zeer gewenste zwangerschap.
Mijn moeder was ook erg ziek en mijn schoonzus heeft gauw,een echo laten maken om de baby te laten zien.
Mijn broer heeft mijn moeder de naam nog verteld hoe het zou gaan heten.
Op deze manier was ze er toch nog een beetje bij betrokken,ik
wens je veel sterkte de komende tijd,en geniet toch van je zwangerschap want deze kan je niet weer overdoen.
Veel sterkte de komende tijd
Mocht het toch zo zijn dat mijn schoonvader snel achteruit gaat, dan vertellen ook wij hoe zijn 7e kleindochter zal heten.
Onze oudste is trouwens niet vernoemd. Ze heeft de naam gekregen die ik in een brief aan mijn moeder heb geschreven. Die brief heb ik de kist van mijn moeder gelegd voor de crematie. Daar in stonden de namen die we verzonnen hadden mocht ik zwanger raken. Soms loopt het leven raar.
En veel mensen zeiden ook toch genieten van je zwangerschap. Als je moeder net overleden is, dan geniet je nergens van hoor. Zelfs niet van een zeer gewenste zwangerschap.
zondag 5 september 2010 om 10:00
HI meis, volle respect dat je dit zo even wegzet! Maar als ik je een tip mag geven, vertel het je ouders wel! MIsschien zullen ze schrikken maar misschien vinden ze het helemaal geweldig. Als je het niet verteld krijg je misschien veel spijt als je vader al overleden is! En dat gevoel blijft bij je tot de geboorte! Ik heb geen schoonouders meer en geen schoonzus en ik zal je vertellen mijn man heeft het er erg moeilijk mee dat hij niet niet meer heeft kunnen delen met zijn ouders. Bij zijn zus hebben we op de laatste dag verteld hoe ons dochtertje ging heten en dat is gewoon echt een fijn gevoel! En stiekem zullen ze altijd bij je blijven!
Ik ben nu uitgerekend binnen 3weken van onze tweede en merk aan mijn man dat het gewoon moeilijk blijft! Deel het gewoon met ze anders krijg je echt spijt!
Sterkte voor de komende tijd! Denk er goed over na!
Dikke knuffel
Ik ben nu uitgerekend binnen 3weken van onze tweede en merk aan mijn man dat het gewoon moeilijk blijft! Deel het gewoon met ze anders krijg je echt spijt!
Sterkte voor de komende tijd! Denk er goed over na!
Dikke knuffel
zondag 5 september 2010 om 10:02
quote:fleurtje schreef op 05 september 2010 @ 09:56:
De artsen zouden het proberen te rekken tot de uitgerekende datum, die datum noemden ze in het ziekenhuis de 'magische datum'.
Vijf dagen na het vonnis overleed ze, vier weken later is op de uitgerekende datum mijn kind geboren.......
De artsen zouden het proberen te rekken tot de uitgerekende datum, die datum noemden ze in het ziekenhuis de 'magische datum'.
Vijf dagen na het vonnis overleed ze, vier weken later is op de uitgerekende datum mijn kind geboren.......
Ja, dat vind ik echt.
zondag 5 september 2010 om 10:25
zondag 5 september 2010 om 10:36
TO, heel veel sterkte met het vertellen van je zwangerschap. Ook ik denk dat je er goed aan doet om je vader het nieuws te vertellen. Het zal moeilijk voor hem zijn, maar hopelijk brengt het hem ook wat blijdschap. En voor jullie is het denk ik een troost om te weten dat je vader in ieder geval weet/heeft geweten dat hij opa wordt.
Mijn schoonvader is een paar weken geleden overleden, ik was toen 21 weken zwanger. Wij hebben hem bij de zwangerschap betrokken door hem de echofoto's te laten zien en hem te vertellen hoe zijn kleinkind gaat heten. Hij vond het moeilijk omdat hij wist dat hij zijn kleinkind nooit zou leren kennen, maar was ook erg blij voor ons dat het gelukt was met zwanger worden. Dat heeft nl nog even geduurd.
Toen hij overleed waren we als naaste familie erbij, en voelde ik mijn kind trappelen in mijn buik. Hoe bizar is dat, leven en dood letterlijk zo dicht naast elkaar.
Nogmaals veel sterkte en natuurlijk ook gefeliciteerd met je zwangerschap!
Mijn schoonvader is een paar weken geleden overleden, ik was toen 21 weken zwanger. Wij hebben hem bij de zwangerschap betrokken door hem de echofoto's te laten zien en hem te vertellen hoe zijn kleinkind gaat heten. Hij vond het moeilijk omdat hij wist dat hij zijn kleinkind nooit zou leren kennen, maar was ook erg blij voor ons dat het gelukt was met zwanger worden. Dat heeft nl nog even geduurd.
Toen hij overleed waren we als naaste familie erbij, en voelde ik mijn kind trappelen in mijn buik. Hoe bizar is dat, leven en dood letterlijk zo dicht naast elkaar.
Nogmaals veel sterkte en natuurlijk ook gefeliciteerd met je zwangerschap!
zondag 5 september 2010 om 10:53
Ik heb in bijna dezelfde situatie gezeten, mijn moeder uitbehandeld en ik net zwanger en ook mijn schoonzus (getrouwd met mijn broer)
Zij is echt vlak voor de bevalling overleden, heel bizar allebei de kinderen niet gezien. Het blijft hoe dan ook altijd heel verdrietig maar ik weet zeker dat jouw ouders ook heel blij met jouw nieuws zullen zijn.
Heel veel sterkte
Zij is echt vlak voor de bevalling overleden, heel bizar allebei de kinderen niet gezien. Het blijft hoe dan ook altijd heel verdrietig maar ik weet zeker dat jouw ouders ook heel blij met jouw nieuws zullen zijn.
Heel veel sterkte
zondag 5 september 2010 om 13:04
Ik zou het zonder meer vertellen, het kan voor je vader ook erg fijn zijn om met deze wetenschap te sterven. Toen ik zwanger was van mijn dochter werd mijn moeder ernstig ziek, we hebben haar toen verteld dat we een meisje zouden krijgen, en hoe we haar zouden gaan noemen. Ze kon niet veel meer onthouden, ze vergat alles direct, maar dat heeft ze onthouden.
Ik prijs me gelukkig met het feit dat ze mijn dochtertje nog even heeft gezien.
Heel veel sterke TO, het is zo zwaar!
Ik prijs me gelukkig met het feit dat ze mijn dochtertje nog even heeft gezien.
Heel veel sterke TO, het is zo zwaar!
zondag 5 september 2010 om 20:22
zondag 5 september 2010 om 21:49
