Psyche
alle pijlers
Depressief van angst
donderdag 16 september 2010 om 12:57
Hallo lieve Viva-forummers,
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus ik val maar meteen met de deur in huis: Ik ben mezelf kwijt. Ik ben het vechten zat, en wil gewoon die knop omdraaien zodat ik weer helemaal normaal ben.
Van jongs af aan heb ik al last van hyperventilatie. Op mijn 9e voor het eerst bij een mensendieck gelopen. Op mijn 19e een angststoornis gekregen en cognitieve gedragstherapie gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. In die tussentijden ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging rustig in mijn eentje op reis en was gewoon lekker aan het genieten van mijn leven.
Nu ben ik 22 en ben ik zo diep gezonken dat ik geen uitgang meer zie. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik continue hyperventileer, ben bezeten van angst voor in feite alles en daardoor ook nog depressief geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga maandag naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer volgens normale banen te laten lopen.
Maar ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik ook niks opbouwen. Ik wil best wel een paar uurtjes werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten etc. Doordat ik zo ben geïsoleerd durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje fietsen. De psycholoog zit in de stad waar ik woon, dus daar moet ik elke 2 weken naar toe. Ik leef uit een koffer en pendel steeds heen en weer in volle angst, want reizen gaat ook absoluut niet vanzelf. Ik zoek een plek om echt tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Mijn ouders zijn me zat, en in mijn eigen huis zit ik de hele dag in spanning omdat ik domweg naar buiten moet om mezelf te kunnen onderhouden.
Het verhaal is nu wel even lang genoeg. Ik ben even m'n ei kwijt.
En ik zoek nu de gouden tip, lotgenoten of gewoon mensen die me heel even laten lachen.
Chocolate87
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus ik val maar meteen met de deur in huis: Ik ben mezelf kwijt. Ik ben het vechten zat, en wil gewoon die knop omdraaien zodat ik weer helemaal normaal ben.
Van jongs af aan heb ik al last van hyperventilatie. Op mijn 9e voor het eerst bij een mensendieck gelopen. Op mijn 19e een angststoornis gekregen en cognitieve gedragstherapie gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. In die tussentijden ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging rustig in mijn eentje op reis en was gewoon lekker aan het genieten van mijn leven.
Nu ben ik 22 en ben ik zo diep gezonken dat ik geen uitgang meer zie. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik continue hyperventileer, ben bezeten van angst voor in feite alles en daardoor ook nog depressief geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga maandag naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer volgens normale banen te laten lopen.
Maar ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik ook niks opbouwen. Ik wil best wel een paar uurtjes werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten etc. Doordat ik zo ben geïsoleerd durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje fietsen. De psycholoog zit in de stad waar ik woon, dus daar moet ik elke 2 weken naar toe. Ik leef uit een koffer en pendel steeds heen en weer in volle angst, want reizen gaat ook absoluut niet vanzelf. Ik zoek een plek om echt tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Mijn ouders zijn me zat, en in mijn eigen huis zit ik de hele dag in spanning omdat ik domweg naar buiten moet om mezelf te kunnen onderhouden.
Het verhaal is nu wel even lang genoeg. Ik ben even m'n ei kwijt.
En ik zoek nu de gouden tip, lotgenoten of gewoon mensen die me heel even laten lachen.
Chocolate87
donderdag 30 september 2010 om 12:41
Salle, daar had ik ook al aan gedacht. Misschien dat ik dat dan wel in huis haal.
Ik voel me nu vooral heel erg depressief. Ben moe, heb het gevoel alles van boven af te zien in plaats van er echt te zijn, kan geen lichtpuntje meer vinden en ik zit vol met angst. Ik ben bang voor vanavond, bang voor morgen en de komende weken. Waarom heb ik gekozen om te beginnen? Het doet me echt geen goed, in tegendeel zelfs ik word er bijna gek van!
Mijn moeder heeft met de huisarts gebeld vannochtend. Ze ziet ook wel dat ik me helemaal niet goed voel en wilde advies. De huisarts raad me nu aan over te stappen op Seroxat! Ik weet niet veel van dit middel, maar naar mijn idee is dit een erg zwaar middel. En volgens mij is de opbouw net zoals bij Citalopram. Ik ben zo radeloos nu, leef bijna letterlijk van minuut tot minuut...
Ik voel me nu vooral heel erg depressief. Ben moe, heb het gevoel alles van boven af te zien in plaats van er echt te zijn, kan geen lichtpuntje meer vinden en ik zit vol met angst. Ik ben bang voor vanavond, bang voor morgen en de komende weken. Waarom heb ik gekozen om te beginnen? Het doet me echt geen goed, in tegendeel zelfs ik word er bijna gek van!
Mijn moeder heeft met de huisarts gebeld vannochtend. Ze ziet ook wel dat ik me helemaal niet goed voel en wilde advies. De huisarts raad me nu aan over te stappen op Seroxat! Ik weet niet veel van dit middel, maar naar mijn idee is dit een erg zwaar middel. En volgens mij is de opbouw net zoals bij Citalopram. Ik ben zo radeloos nu, leef bijna letterlijk van minuut tot minuut...
donderdag 30 september 2010 om 13:33
Hey meis!
Wat ontzettend vervelend. Ik liep met de opbouw in het begin ook helemaal vast. Ik werd naar van de medicatie, daardoor meer angst, voelde me nog naarder etc. Cirkeltje..
Uiteindelijk heb ik primperan (metoclopramide) gekregen van de huisarts tegen de misselijkheid. Is alleen op recept. Misschien dat je dat kan vragen? Dan hoef je iig niet meer bang te zijn voor die misselijkheid.
Wat betreft andere bijwerkingen; ze kunnen inderdaad naar zijn, maar gaan ook weer over! Probeer niet te ver vooruit te kijken. Per dag ipv weken vooruit.
Ik slik trouwens seroxat en ervaar nu helemaal geen bijwerkingen meer.
Zet 'm op! En als je even je verhaal kwijt wil, je weet ons te vinden!!
Wat ontzettend vervelend. Ik liep met de opbouw in het begin ook helemaal vast. Ik werd naar van de medicatie, daardoor meer angst, voelde me nog naarder etc. Cirkeltje..
Uiteindelijk heb ik primperan (metoclopramide) gekregen van de huisarts tegen de misselijkheid. Is alleen op recept. Misschien dat je dat kan vragen? Dan hoef je iig niet meer bang te zijn voor die misselijkheid.
Wat betreft andere bijwerkingen; ze kunnen inderdaad naar zijn, maar gaan ook weer over! Probeer niet te ver vooruit te kijken. Per dag ipv weken vooruit.
Ik slik trouwens seroxat en ervaar nu helemaal geen bijwerkingen meer.
Zet 'm op! En als je even je verhaal kwijt wil, je weet ons te vinden!!
donderdag 30 september 2010 om 13:53
Miesemaus, kun je me wat vertellen over seroxat? Hoelang duurden de bijwerkingen bij jou en wanneer merkte je dat het werkte?
Ik wil eigenlijk geen AD meer, ik word er echt nog angstiger en depressiever van. Ik kan niet stoppen met trillen van angst! Ik weet dat ik door moet zetten, maar ik ben bang dat dat me gewoon niet lukt!
Ik wil eigenlijk geen AD meer, ik word er echt nog angstiger en depressiever van. Ik kan niet stoppen met trillen van angst! Ik weet dat ik door moet zetten, maar ik ben bang dat dat me gewoon niet lukt!
donderdag 30 september 2010 om 15:38
Hey meis!
Ik weet niet zo goed of je meer angst krijgt van m'n antwoord of niet, maar zal in het kort vertellen:
- bewegingsdrang (gevoel alsof je constant moet bewegen)
- wazig zien (zowel veraf als dichtbij)
- moe (ongeveer 14 vd 24 uur slapen)
- misselijk (werd stuk minder toen ik primperan erbij kreeg).
- gevoel alsof je watten in je hoofd hebt
Bijwerkingen waren na 2-3 weken weg.
Misschien een tip: seroxat is ook in drankje/suspensie te verkrijgen. Dit heb ik de 2e keer gebruikt om op te bouwen zodat ze kans op bijwerkingen kleiner is door geleidelijke opbouw (ik was namelijk te bang voor de misselijkheid; werd al misselijk van angst bij het idee dat ik op moest bouwen).
Per week heb ik 1 mg opgebouwd. Opbouw duurde veel langer, maar ik was er rustiger onder.
Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om per week 2 mg op te bouwen, of nog iets meer.
Ik zou bij seroxat in eerste instantie naar 20 mg gaan. Als je op 20 mg zit, dan 6 weken kijken hoe het werkt. Na die 6 weken bekijken of je verder op moet bouwen.
Maar wel belangrijk: je moet ook echt het idee hebben dat de therapie intussen vruchten afwerpt. AD is een ondersteuning en geen therapie op zich.
Met welk medicijn en hoeveel mg ben je gisteren gestart?
Ik weet niet zo goed of je meer angst krijgt van m'n antwoord of niet, maar zal in het kort vertellen:
- bewegingsdrang (gevoel alsof je constant moet bewegen)
- wazig zien (zowel veraf als dichtbij)
- moe (ongeveer 14 vd 24 uur slapen)
- misselijk (werd stuk minder toen ik primperan erbij kreeg).
- gevoel alsof je watten in je hoofd hebt
Bijwerkingen waren na 2-3 weken weg.
Misschien een tip: seroxat is ook in drankje/suspensie te verkrijgen. Dit heb ik de 2e keer gebruikt om op te bouwen zodat ze kans op bijwerkingen kleiner is door geleidelijke opbouw (ik was namelijk te bang voor de misselijkheid; werd al misselijk van angst bij het idee dat ik op moest bouwen).
Per week heb ik 1 mg opgebouwd. Opbouw duurde veel langer, maar ik was er rustiger onder.
Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om per week 2 mg op te bouwen, of nog iets meer.
Ik zou bij seroxat in eerste instantie naar 20 mg gaan. Als je op 20 mg zit, dan 6 weken kijken hoe het werkt. Na die 6 weken bekijken of je verder op moet bouwen.
Maar wel belangrijk: je moet ook echt het idee hebben dat de therapie intussen vruchten afwerpt. AD is een ondersteuning en geen therapie op zich.
Met welk medicijn en hoeveel mg ben je gisteren gestart?
donderdag 30 september 2010 om 15:39
donderdag 30 september 2010 om 15:51
Bedankt voor je info! Mijn angst kan er niet erger door worden nu, heb al bijna 24 uur een paniekaanval
Ik heb gisteren 10 mg Citalopram genomen. En ik voel me nog steeds verschrikkelijk! Ik heb nog niet besloten over te gaan op Seroxat.
Ik weet dat ik enorm angstig ben er er echt iets aan moet doen en of ik het zelf ben of de angst die mij toespreekt weet ik niet, maar ik heb het gevoel dat AD niet de oplossing is. Ik heb de neiging om het toch niet door te zetten en dan intensievere therapie te volgen en puur op eigen kracht er tegen aan te gaan. Ik durf dit niet in mijn omgeving te zeggen aangezien ze allemaal willen dat ik de AD ga slikken. Maar ik ben er zelf ook nog, ik heb zelf ook nog een mening, ondanks dat ik nu even niet meedoe met de dagelijkse dingen. Ik ben een beetje onder druk gezet en toen begonnen en daar heb ik nu enorme spijt van. Ik weet dat, als ik de angst voor overgeven niet had, ik sneller was gestart met AD, maar het voelt gewoon helemaal niet goed.
Ik heb gisteren 10 mg Citalopram genomen. En ik voel me nog steeds verschrikkelijk! Ik heb nog niet besloten over te gaan op Seroxat.
Ik weet dat ik enorm angstig ben er er echt iets aan moet doen en of ik het zelf ben of de angst die mij toespreekt weet ik niet, maar ik heb het gevoel dat AD niet de oplossing is. Ik heb de neiging om het toch niet door te zetten en dan intensievere therapie te volgen en puur op eigen kracht er tegen aan te gaan. Ik durf dit niet in mijn omgeving te zeggen aangezien ze allemaal willen dat ik de AD ga slikken. Maar ik ben er zelf ook nog, ik heb zelf ook nog een mening, ondanks dat ik nu even niet meedoe met de dagelijkse dingen. Ik ben een beetje onder druk gezet en toen begonnen en daar heb ik nu enorme spijt van. Ik weet dat, als ik de angst voor overgeven niet had, ik sneller was gestart met AD, maar het voelt gewoon helemaal niet goed.
donderdag 30 september 2010 om 21:48
Uiteindelijk beslis jij zelf natuurlijk. Ik ben eerste 3x gestart-gestopt toen ik met AD wilde beginnen. Door de bijwerkingen raakte m'n angst compleet de weg kwijt (en ik dus ook). Ik herken dat 24 uur per dag paniek heel erg!
Uiteindelijk weer gestopt met de AD. Ongeveer 2 weekjes bijgekomen van die pogingen en toen met het drankje begonnen. Doordat ik zo langzaam heb opgebouwd, heb ik geen enkele bijwerking ervaren. En ondertussen natuurlijk ook therapie gehad. Dit was voor mij een optie die wél haalbaar was op dat moment.
Uiteindelijk weer gestopt met de AD. Ongeveer 2 weekjes bijgekomen van die pogingen en toen met het drankje begonnen. Doordat ik zo langzaam heb opgebouwd, heb ik geen enkele bijwerking ervaren. En ondertussen natuurlijk ook therapie gehad. Dit was voor mij een optie die wél haalbaar was op dat moment.
donderdag 30 september 2010 om 22:36
Zo, het is weer wat later en ik ben iets wat bijgekomen. Pff, wat was dat een rot-dag! Na een paar goede gesprekken met onder andere mijn broer en vader ga ik toch verder. Maar dan wel met seroxat, en ik houd de domperidon er ook bij. Morgen kan ik het ophalen en ga dan direct beginnen. Ik hoop dat ik dankzij de domperidon niet misselijk word of moet over geven! En dan hoop ik dat ik er iets rustiger in ga!
Ik moet inderdaad uiteindelijk zelf beslissen, en toen ik vanmiddag bedacht dat ik het zonder ook wel kon voelde dat op dat moment heel veilig. Later kwam mijn broer even langs en die zette me weer met beide benen op de grond; "Kan het veel erger worden dan dit?". Oja, dat is waar ook, ik kan me niet voorstellen dat het veel erger wordt dan dat het nu is. Pff, wat ben ik blij met die nuchterheid!
Morgenavond begin ik dus met seroxat! Morgenmiddag heb ik mijn eerste afspraak bij een psychosomatrisch terapeut, ik kijk er echt naar uit, eindelijk ga ik er weer echt aan werken.
Miesemaus, hoelang duurde het voordat je iets merkte dat het werkte? Ik begin trouwens met 10 mg. is volgens mij nog geen hoge dosis toch?
Ik moet inderdaad uiteindelijk zelf beslissen, en toen ik vanmiddag bedacht dat ik het zonder ook wel kon voelde dat op dat moment heel veilig. Later kwam mijn broer even langs en die zette me weer met beide benen op de grond; "Kan het veel erger worden dan dit?". Oja, dat is waar ook, ik kan me niet voorstellen dat het veel erger wordt dan dat het nu is. Pff, wat ben ik blij met die nuchterheid!
Morgenavond begin ik dus met seroxat! Morgenmiddag heb ik mijn eerste afspraak bij een psychosomatrisch terapeut, ik kijk er echt naar uit, eindelijk ga ik er weer echt aan werken.
Miesemaus, hoelang duurde het voordat je iets merkte dat het werkte? Ik begin trouwens met 10 mg. is volgens mij nog geen hoge dosis toch?
donderdag 30 september 2010 om 23:00
Lastig om aan te geven wanneer het echt begon te werken. Er was voor mij niet een moment waarop ik dacht 'he, nu merk ik het!'. Het ging heel geleidelijk. Ik werd wat rustiger en kon daarom weer wat dingen ondernemen en me beter inzetten voor de therapie.
Misschien zou je met 5 mg kunnen beginnen? Geef jezelf de ruimte daarin. Vooral als je weet dat je snel angstig wordt. Waarom niet beginnen met 5? Kijk dat een week aan en bouw dan verder op.
Je kunt beter voorzichtig zijn, dan dat je je door de stress weer zo rot voelt als gisteren en vandaag.
Althans, dat zou ik doen denk ik.
Meis, ik wens je ondanks je stress vandaag toch een fijne nacht!!
Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen!!
Misschien zou je met 5 mg kunnen beginnen? Geef jezelf de ruimte daarin. Vooral als je weet dat je snel angstig wordt. Waarom niet beginnen met 5? Kijk dat een week aan en bouw dan verder op.
Je kunt beter voorzichtig zijn, dan dat je je door de stress weer zo rot voelt als gisteren en vandaag.
Althans, dat zou ik doen denk ik.
Meis, ik wens je ondanks je stress vandaag toch een fijne nacht!!
Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen!!
vrijdag 1 oktober 2010 om 10:12
Ik heb tabletjes van 20mg gekregen, en die moet ik al door de helft doen, dus door 4-en gaat best moeilijk denk ik . En 10 mg. vind ik al niet zo'n hoge dosis, dus ik ga het gewoon proberen! Ik merk dat het kwartje steeds meer begint te vallen dat ik echt niet zo door kan leven. Ik durf nog steeds minder dingen, moet zo naar de apotheek hier om de hoek maar vind dat al spannend! Ik hoop dat ik mijn vechtlust en wilskracht boven de angst kan houden en dat ik me goed door de eerste weken heen kan slaan!
Salle, kun je domperidon ook 2/3 weken achter elkaar gebruiken? Ik lees dat het je maag leegt, dus ik weet niet of dat wel handig is, straks heb ik 2/3 weken lang enorme honger
Zometeen ga ik dus even naar de apotheek, zal daar ook wel even vragen over die domperidon. Vanmiddag naar de psychosomatische therapeut en daarna naar mijn broer en zijn vriendin. Waarschijnlijk neem ik daar ook vanavond mijn eerste pil aangezien ik daar ook eet... Toch wel spannend hoor!
Salle, kun je domperidon ook 2/3 weken achter elkaar gebruiken? Ik lees dat het je maag leegt, dus ik weet niet of dat wel handig is, straks heb ik 2/3 weken lang enorme honger
Zometeen ga ik dus even naar de apotheek, zal daar ook wel even vragen over die domperidon. Vanmiddag naar de psychosomatische therapeut en daarna naar mijn broer en zijn vriendin. Waarschijnlijk neem ik daar ook vanavond mijn eerste pil aangezien ik daar ook eet... Toch wel spannend hoor!
vrijdag 1 oktober 2010 om 11:00
Wat fijn chocolate dat er weer wat lichtpuntjes zijn!
En idd wat miesemaus zegt, volg je gevoel betreft de hoeveelheid AD.
Volgens mij mag je de dompirodom niet langer dan 2 weken achter elkaar gebruiken. Ik neem het alleen als ik me misselijk voel en doordat ik ze in huis heb en relatief snel werken, stel ik het uit totdat ik het echt "niet meer hou". Het idee dat ik het in huis heb, doet al wonderen voor mij. Oja, cola, cola, cola! Kleine slokjes helpt bij mij ook tegen de misselijkheid.
Op de dagen dat ik echt misselijk ben en buikgriep heb (zo'n 1 a 2 keer per jaar ofzo) dan slik ik me suf aan die dingen. Maar dat doe ik dan een dag lang ofzo, totdat het over is.
Ik kom net uit de stad (met auto en vriendin). En het ging goed! Het was heel onverwachts en ik wist dat we maar kort konden gaan maar op een beetje kortademigheid en goed op mijn ademhaling te letten, nergens verder last van gehad.
Dit is weer zo'n stap voor mij. Mijn vriendin is een schat, de grootste lieveling die er is, maar hyper (soort zoekt soort ). Ik neem dat hyper altijd over en ga dan hyperventileren. Nu dus niet, ze ratelde aan een stuk door en dan ga ik haar ademhaling overnemen ofzo, heel raar. Herken je dat?
Voorheen gign ik echt niet met iemand naar de stad omdat ik dan "vluchtgedrag' kon vertonen. Nu voelde ik me sterk genoeg om het toch te doen (en de nieuwe herfst/wintercollectie lokte me natuurlijk .
Maar tjee, wat kan een mens een geld uitgeven zeg in 1,5 uur tijd! Ik heb 3 kids en mijn vriendin ook, we gingen "even" de H&M in en kwamen met tassen vol terug. De H&M heeft zijn omzet vannochtend al gehaald .
Succes met de apotheek! Laat je nog wat horen daarna? En veel plezier met het etentje vanavond (vind ik ook knap hoor van je, dat je dat gewoon doet!). Heb je dan geen last van je angsten als je bij anderen bent?
liefs Sal
En idd wat miesemaus zegt, volg je gevoel betreft de hoeveelheid AD.
Volgens mij mag je de dompirodom niet langer dan 2 weken achter elkaar gebruiken. Ik neem het alleen als ik me misselijk voel en doordat ik ze in huis heb en relatief snel werken, stel ik het uit totdat ik het echt "niet meer hou". Het idee dat ik het in huis heb, doet al wonderen voor mij. Oja, cola, cola, cola! Kleine slokjes helpt bij mij ook tegen de misselijkheid.
Op de dagen dat ik echt misselijk ben en buikgriep heb (zo'n 1 a 2 keer per jaar ofzo) dan slik ik me suf aan die dingen. Maar dat doe ik dan een dag lang ofzo, totdat het over is.
Ik kom net uit de stad (met auto en vriendin). En het ging goed! Het was heel onverwachts en ik wist dat we maar kort konden gaan maar op een beetje kortademigheid en goed op mijn ademhaling te letten, nergens verder last van gehad.
Dit is weer zo'n stap voor mij. Mijn vriendin is een schat, de grootste lieveling die er is, maar hyper (soort zoekt soort ). Ik neem dat hyper altijd over en ga dan hyperventileren. Nu dus niet, ze ratelde aan een stuk door en dan ga ik haar ademhaling overnemen ofzo, heel raar. Herken je dat?
Voorheen gign ik echt niet met iemand naar de stad omdat ik dan "vluchtgedrag' kon vertonen. Nu voelde ik me sterk genoeg om het toch te doen (en de nieuwe herfst/wintercollectie lokte me natuurlijk .
Maar tjee, wat kan een mens een geld uitgeven zeg in 1,5 uur tijd! Ik heb 3 kids en mijn vriendin ook, we gingen "even" de H&M in en kwamen met tassen vol terug. De H&M heeft zijn omzet vannochtend al gehaald .
Succes met de apotheek! Laat je nog wat horen daarna? En veel plezier met het etentje vanavond (vind ik ook knap hoor van je, dat je dat gewoon doet!). Heb je dan geen last van je angsten als je bij anderen bent?
liefs Sal
vrijdag 1 oktober 2010 om 11:41
Wow Salle wat goed van je! Fijn hoor, dat je steeds weer goede ervaringen krijgt, daar kun je op bouwen! Ik heb net ook een betaling aan H&M gedaan, dus die kunnen nu inderdaad de deuren wel sluiten
Ben net terug van de apotheek, poeh wat was me dat spannend! Ik viel voor mijn gevoel wel 10x bijna flauw. En ik moest nog ruim 10 min. wachten ook! Maar ik heb het gedaan, en heb ook kunnen vragen wat ik wilde. Ik kan domperidon wel een paar dagen achter elkaar gebruiken, maar geen weken. Ik wil het dan ook alleen nemen op momenten dat het dus echt niet gaat. Het werkt best snel dus dat is wel een opluchting! Ik heb het gelukkig in huis!
Ik heb wel last van angsten bij anderen hoor. Maar bij mijn broer voel ik me ook wel goed. Ik heb thuis ook veel last van angsten, en die zijn bij mijn broer niet minder. Enige is dat ik er naar toe moet fietsen. Maargoed, ik ga wel met 30km per uur, heb ik geen tijd om me druk te maken
Ben net terug van de apotheek, poeh wat was me dat spannend! Ik viel voor mijn gevoel wel 10x bijna flauw. En ik moest nog ruim 10 min. wachten ook! Maar ik heb het gedaan, en heb ook kunnen vragen wat ik wilde. Ik kan domperidon wel een paar dagen achter elkaar gebruiken, maar geen weken. Ik wil het dan ook alleen nemen op momenten dat het dus echt niet gaat. Het werkt best snel dus dat is wel een opluchting! Ik heb het gelukkig in huis!
Ik heb wel last van angsten bij anderen hoor. Maar bij mijn broer voel ik me ook wel goed. Ik heb thuis ook veel last van angsten, en die zijn bij mijn broer niet minder. Enige is dat ik er naar toe moet fietsen. Maargoed, ik ga wel met 30km per uur, heb ik geen tijd om me druk te maken
vrijdag 1 oktober 2010 om 11:53
Ik heb ook besloten om er maar wat meer grapjes over te maken, ik hoop dat ik het dan allemaal wat luchtiger in kan zien.
De angsten die ik dan heb zijn voornamelijk bang om over te geven of flauw te vallen. Doordat ik eigenlijk continue hyperventileer ben ik ook vrijwel altijd draaierig. En door de angst om over te geven let ik erg goed op wat ik precies eet, of het wel goed is bereid en na het eten ben ik erg gefocust op mijn maag, ik wacht zeg maar weer op het volgende honger-seintje dan ben ik weer iets rustiger.
Als ik het zo lees, klinkt het echt belachelijk maar het stomme is dat het zó moeilijk is om uit te schakelen...
De angsten die ik dan heb zijn voornamelijk bang om over te geven of flauw te vallen. Doordat ik eigenlijk continue hyperventileer ben ik ook vrijwel altijd draaierig. En door de angst om over te geven let ik erg goed op wat ik precies eet, of het wel goed is bereid en na het eten ben ik erg gefocust op mijn maag, ik wacht zeg maar weer op het volgende honger-seintje dan ben ik weer iets rustiger.
Als ik het zo lees, klinkt het echt belachelijk maar het stomme is dat het zó moeilijk is om uit te schakelen...
vrijdag 1 oktober 2010 om 11:57
zaterdag 2 oktober 2010 om 10:09
Zo, vanmorgen de eerste pil gehad. Enorm spannend! Heb niet zoveel kunnen ontbijten, puur van de spanning, en ben enorm alert op mijn lichaam. Maargoed, als ik misselijk word heb ik de domperidon in huis! Ik hoop dat de eerste weken snel voorbij gaan, ben er echt wel klaar mee nu! Maar wat vind ik het spannend!
zaterdag 2 oktober 2010 om 10:21
Wat goed van je!!
Probeer wat ontspanning te zoeken. Doe iets wat je leuk vind om te doen.
En als je misselijk wordt; dat is vervelend, maar het gaat ook weer over. Probeer het te accepteren.
Ik weet, makkelijk praten. Maar ik probeer me datzelfde aan te leren omdat ik heb ervaren dat dat de oplossing is.
Ik heb de hele week al een beetje een dipje. Voel me niet zo fit en maak me daar zorgen over. Uiteindelijk weet ik ook niet meer wat écht is en wat psychisch is. Vandaag heb ik een bruiloft. Eigenlijk begon het om 12.30 al met kerk etc, maar ik ga pas vanmiddag met de receptie. Anders wordt het te druk en dat lukt me gewoon niet. We gaan ook uit eten en hebben daarna feest; allebei niet mijn favoriete activiteiten als ik last heb van angst. Maar goed, moet het niet gaan vermijden...
Ach ja, we zullen zien. Proberen me niet teveel zorgen te maken. Fijne dag!
Probeer wat ontspanning te zoeken. Doe iets wat je leuk vind om te doen.
En als je misselijk wordt; dat is vervelend, maar het gaat ook weer over. Probeer het te accepteren.
Ik weet, makkelijk praten. Maar ik probeer me datzelfde aan te leren omdat ik heb ervaren dat dat de oplossing is.
Ik heb de hele week al een beetje een dipje. Voel me niet zo fit en maak me daar zorgen over. Uiteindelijk weet ik ook niet meer wat écht is en wat psychisch is. Vandaag heb ik een bruiloft. Eigenlijk begon het om 12.30 al met kerk etc, maar ik ga pas vanmiddag met de receptie. Anders wordt het te druk en dat lukt me gewoon niet. We gaan ook uit eten en hebben daarna feest; allebei niet mijn favoriete activiteiten als ik last heb van angst. Maar goed, moet het niet gaan vermijden...
Ach ja, we zullen zien. Proberen me niet teveel zorgen te maken. Fijne dag!
zaterdag 2 oktober 2010 om 11:14
Miesemaus, wat vervelend dat je je niet zo fit voelt! Heb je het deze week drukker gehad dan anders? Het kan inderdaad ook door stress komen natuurlijk!
Tja, ik probeer wel ontspanning te zoeken, maar ik ben zó gefocust op mijn lijf. Wat at jij toen je misselijk was? Of had je ook geen trek meer? Ik weet niet of ik misselijk ben of dat het spanning is, maar vervelend is het wel! Maar zolang ik niet moet overgeven of neerval is het te doen!
Tja, ik probeer wel ontspanning te zoeken, maar ik ben zó gefocust op mijn lijf. Wat at jij toen je misselijk was? Of had je ook geen trek meer? Ik weet niet of ik misselijk ben of dat het spanning is, maar vervelend is het wel! Maar zolang ik niet moet overgeven of neerval is het te doen!
zaterdag 2 oktober 2010 om 16:10
quote:Chocolate87 schreef op 02 oktober 2010 @ 10:09:
Zo, vanmorgen de eerste pil gehad. Enorm spannend! Heb niet zoveel kunnen ontbijten, puur van de spanning, en ben enorm alert op mijn lichaam. Maargoed, als ik misselijk word heb ik de domperidon in huis! Ik hoop dat de eerste weken snel voorbij gaan, ben er echt wel klaar mee nu! Maar wat vind ik het spannend!.
Zo, vanmorgen de eerste pil gehad. Enorm spannend! Heb niet zoveel kunnen ontbijten, puur van de spanning, en ben enorm alert op mijn lichaam. Maargoed, als ik misselijk word heb ik de domperidon in huis! Ik hoop dat de eerste weken snel voorbij gaan, ben er echt wel klaar mee nu! Maar wat vind ik het spannend!.
