Relaties
alle pijlers
behoorlijk wanhopig
zondag 3 oktober 2010 om 11:06
Beste allemaal, ik lees wel een tijdje mee, maar heb me nu zojuist aangemeld. Ik ben wanhopig;
Even een voorstelrondje: ben jonge vrouw van 32, heb 2 kinderen van 8 en 5 jaar en een echtgenoot. Zijn ongeveer 13 jaar samen.
Sinds een jaar is mijn man zich vervelend gaan gedragen tov mij. Ik doe te weinig in huis en met de kids (ik ben hoofdkostwinnaar). Vaak ook jaloerse uitlatingen. We zijn in relatietherapie geweest; eerlijk gezegd niets mee opgeschoten. Hij wil niets weten van een time out iod. Terwijl hij mij continue onder druk zet over de toekomst van onze relatie. Daarnaast is hij behoorlijk agressief in zijn woorden (incl. doodsbedreigingen) en heeft hij mij 2x fysiek pijn gedaan.
Hij loopt ook bij een psychiater over zijn dwangmatige gedrag naar mij toe. Dit helpt allemaal niet zo veel. Hij wil dat wij er samen onze schouders onder zetten, dan komt het vast weer goed. Ik ben echter van mening dat er zoveel gebeurt is, dat het niet meer goed komt. Echter, die boodschap kan en wil hij niet accepteren.
Wat moet ik? Zeggen dat het definitief over is? Geen idee wat hij dan in zijn wanhoop zal doen.....Hoe pak ik dit aan, zodat we in de toekomst in ieder geval on speaking terms blijven, met name voor de kinderen.
Even een voorstelrondje: ben jonge vrouw van 32, heb 2 kinderen van 8 en 5 jaar en een echtgenoot. Zijn ongeveer 13 jaar samen.
Sinds een jaar is mijn man zich vervelend gaan gedragen tov mij. Ik doe te weinig in huis en met de kids (ik ben hoofdkostwinnaar). Vaak ook jaloerse uitlatingen. We zijn in relatietherapie geweest; eerlijk gezegd niets mee opgeschoten. Hij wil niets weten van een time out iod. Terwijl hij mij continue onder druk zet over de toekomst van onze relatie. Daarnaast is hij behoorlijk agressief in zijn woorden (incl. doodsbedreigingen) en heeft hij mij 2x fysiek pijn gedaan.
Hij loopt ook bij een psychiater over zijn dwangmatige gedrag naar mij toe. Dit helpt allemaal niet zo veel. Hij wil dat wij er samen onze schouders onder zetten, dan komt het vast weer goed. Ik ben echter van mening dat er zoveel gebeurt is, dat het niet meer goed komt. Echter, die boodschap kan en wil hij niet accepteren.
Wat moet ik? Zeggen dat het definitief over is? Geen idee wat hij dan in zijn wanhoop zal doen.....Hoe pak ik dit aan, zodat we in de toekomst in ieder geval on speaking terms blijven, met name voor de kinderen.
zondag 3 oktober 2010 om 16:35
quote:nikkiname schreef op 03 oktober 2010 @ 13:05:
Daffyduck, ik wil ook niet bij hem blijven. Het is alleen de psychologische mishandeling en de bedreigingen aan mijn adres die het weggaan ingewikkeld maken.
Ik ben van nature iemand die graag de controle heeft; ik heb geen enkele controle over zijn gedrag en gedachten, dat maakt me bang.
Ondervinding, ik heb daar ook zo over nagedacht en denk dat het een goed alternatief is, iig tijdelijk, om iets te zoeken en pas te vertellen als ik de sleutel heb....
Overigens zijn veel 'experts' voorstander van samen iets huren en dat delen zodat de kinderen in huis blijven.....zou op zich kunnen, alleen is het in deze situatie denk ik niet meer verstandig.
Ik zal dit met de psychiater bespreken.
Bedankt voor jullie goede adviezen. Het is goed om te zien hoe anderen deze situatie zien.
Heb precies hetzelfde meegemaakt,en op het moment dat ik voor mezelf besloot:NU IS HET AFGELOPEN,had ik de controle weer terug over mijn eigen leven....Je man wéét dat hij deze macht over je heeft,en maakt er elke dag meer en meer misbruik van!Juist omdat hij weet dat je bang bent voor hem!
Kom op meid,voor jezelf en je kinderen,gooi die vent het huis uit........VANDAAG NOG!
Daffyduck, ik wil ook niet bij hem blijven. Het is alleen de psychologische mishandeling en de bedreigingen aan mijn adres die het weggaan ingewikkeld maken.
Ik ben van nature iemand die graag de controle heeft; ik heb geen enkele controle over zijn gedrag en gedachten, dat maakt me bang.
Ondervinding, ik heb daar ook zo over nagedacht en denk dat het een goed alternatief is, iig tijdelijk, om iets te zoeken en pas te vertellen als ik de sleutel heb....
Overigens zijn veel 'experts' voorstander van samen iets huren en dat delen zodat de kinderen in huis blijven.....zou op zich kunnen, alleen is het in deze situatie denk ik niet meer verstandig.
Ik zal dit met de psychiater bespreken.
Bedankt voor jullie goede adviezen. Het is goed om te zien hoe anderen deze situatie zien.
Heb precies hetzelfde meegemaakt,en op het moment dat ik voor mezelf besloot:NU IS HET AFGELOPEN,had ik de controle weer terug over mijn eigen leven....Je man wéét dat hij deze macht over je heeft,en maakt er elke dag meer en meer misbruik van!Juist omdat hij weet dat je bang bent voor hem!
Kom op meid,voor jezelf en je kinderen,gooi die vent het huis uit........VANDAAG NOG!
maandag 4 oktober 2010 om 22:12
quote:Gabje33 schreef op 03 oktober 2010 @ 13:30:
Beste Nikki,
Ik ben een kind geweest in precies dezelfde situatie als waarin jij zit. Mijn moeder koos ervoor om wel bij vader te blijven, voor ons, voor de kinderen. Wij waren dagelijks getuige van de geestelijke mishandelingen en controledrang van mijn vader naar mijn moeder toe. Ook al vluchtte ik standaard naar mijn kamertje en sloot ik mij af voor wat er werd gezegd tegen haar. Ik hoorde en voelde het wel, tot diep in mijn ziel.
Mijn 1e herinneringen aan dit alles dateren vanaf mijn 7e of 8e jaar.
Om een heel verhaal kort te maken en namens jouw kinderen : ga daar weg ! Zo veilig en zo snel mogelijk.Beste TO: lees dit, en niet meer.Ga hem niet proberen te veranderen, ga niet proberen hem te begrijpen. Zijn gedrag is niet acceptabel (en het moet jouw echt worst wezen waarom en hoezo hij dit doe) Huren, kopen, enz. Allemaal praktische uitwerking . Geneuzel, niet belangrijk. Komt wel goed.
Beste Nikki,
Ik ben een kind geweest in precies dezelfde situatie als waarin jij zit. Mijn moeder koos ervoor om wel bij vader te blijven, voor ons, voor de kinderen. Wij waren dagelijks getuige van de geestelijke mishandelingen en controledrang van mijn vader naar mijn moeder toe. Ook al vluchtte ik standaard naar mijn kamertje en sloot ik mij af voor wat er werd gezegd tegen haar. Ik hoorde en voelde het wel, tot diep in mijn ziel.
Mijn 1e herinneringen aan dit alles dateren vanaf mijn 7e of 8e jaar.
Om een heel verhaal kort te maken en namens jouw kinderen : ga daar weg ! Zo veilig en zo snel mogelijk.Beste TO: lees dit, en niet meer.Ga hem niet proberen te veranderen, ga niet proberen hem te begrijpen. Zijn gedrag is niet acceptabel (en het moet jouw echt worst wezen waarom en hoezo hij dit doe) Huren, kopen, enz. Allemaal praktische uitwerking . Geneuzel, niet belangrijk. Komt wel goed.
woensdag 6 oktober 2010 om 09:33
Afgelopen week is er opnieuw een uitbarstig geweest van hem. Niet fysiek, maar via de telefoon. Hij kreeg zijn zin ergens niet over en heeft hij opnieuw mij bedreigt met de dood, ook mijn familie. Hij ging de kinderen accuut van school halen en ze ontvoeren, etc. Het was ontzettende beangstigend. Hij maakt er dan ook van die diepe woedende geluiden bij (kan ik niet goed uitleggen, maar je wordt er bang van). Heb zijn psychiater in paniek gebeld en gezegd dat ik serieus nadenk over het doen van aangifte; of ik dat nog niet wilde doen. Het zat er tegenaan, maar nog even niet doen was het advies.
Ik vraag me weleens af of de psychiater de ernst van de situatie wel inziet. Ik vind het namelijk nogal wat allemaal. Zijn psychiater heeft ook gezegd dat hij alleen rotttige dingen doet en zegt als ie zich in het nauw gedreven voelt......vind ik zo belachelijk, alsof je dan mag doen wat je wilt...
Vanmiddag een gesprek met zijn drieeen.
Overigens is van de belofte mij een week met rust te laten helemaal niets terechtgekomen. Continue bellen en smsen, om stapelgek van te worden..
Ik hou jullie op de hoogte.
Ik vraag me weleens af of de psychiater de ernst van de situatie wel inziet. Ik vind het namelijk nogal wat allemaal. Zijn psychiater heeft ook gezegd dat hij alleen rotttige dingen doet en zegt als ie zich in het nauw gedreven voelt......vind ik zo belachelijk, alsof je dan mag doen wat je wilt...
Vanmiddag een gesprek met zijn drieeen.
Overigens is van de belofte mij een week met rust te laten helemaal niets terechtgekomen. Continue bellen en smsen, om stapelgek van te worden..
Ik hou jullie op de hoogte.
woensdag 6 oktober 2010 om 09:43
Waarom kan hij je uberhaubt nog ergens bereiken?
Waarom heb je je verhaal nog niet op papier laten zetten bij de politie?
Kan je zorgen dat je kinderen ergenz zijn waar hij ze niet vind zodat je met ze weg kan zodra je bij de psych vandaan komt?
Ik denk niet dat de psych de ernst van de situatie in ziet, absoluut niet zelfs.
Zorg aub dat je voor dat je naar de psych gaat al naar de politie bent geweest.
Waar zijn je kinderen nu?
Op school?
Licht de school in in dat ze niet!! met hun pa mee mogen.
Waarom heb je je verhaal nog niet op papier laten zetten bij de politie?
Kan je zorgen dat je kinderen ergenz zijn waar hij ze niet vind zodat je met ze weg kan zodra je bij de psych vandaan komt?
Ik denk niet dat de psych de ernst van de situatie in ziet, absoluut niet zelfs.
Zorg aub dat je voor dat je naar de psych gaat al naar de politie bent geweest.
Waar zijn je kinderen nu?
Op school?
Licht de school in in dat ze niet!! met hun pa mee mogen.
woensdag 6 oktober 2010 om 10:27
Die psychiater is zijn psychiater. Die hoeft zich niet bezig te houden met jouw welzijn, niet bezig te houden met jullie gezin. Dat hij deze dingen alleen zegt en doet wanneer hij zich in het nauw gedreven voelt kan heel goed zijn zakelijke analyse zijn. Maar het is geen advies aan jou, geen argument waaraan jij iets kunt ontlenen. Hij is niet jouw raadgever.
Als je kijkt naar jouw leven en wat daarin concreet gebeurt dàn kun je bepalen wat jij wil doen. In jouw leven is er iemand die je angstaanjaagt in dusdanige mate dat het je volledig lamslaat. In jouw leven is er een persoon die jou met de dood bedreigt. In jouw leven is er iemand die jouw kinderen dreigt te ontvoeren.
Als het je lukt om deze gegevens te bekijken zonder dieper over de persoon die het doet na te denken (dus niet denken over waarom en hoe ellendig het voor hem is en dat hij toch hulp heeft gezocht etc. etc.) lukt het je dan om te zien dat dit compleet onacceptabel gedrag is? En als dat lukt, lukt het je dan ook om te zien dat iemand bedreigen met de dood strafbaar is? En dat dat niet bedacht is om jou nu te helpen maar omdat wij als samenleving dit soort dingen zo heftig afkeuren dat we hebben besloten om straffen op te leggen aan mensen die dat toch denken te kunnen doen.
Jij hoeft niet te kijken naar hem, geen rekening te houden met zijn 'verzachtende' omstandigheden. Jij mag zorgen voor jou.
Zorgen voor jou zou in dit geval kunnen zijn vanochtend melding maken bij de politie. Dit op tafel leggen als jullie samen bij de psychiater zijn zodat mocht de vlam in de pan schieten zijn behandelaar er dan bij is (niet alleen voor jouw veiligheid, ook in zijn belang) en aangeven dat het hierbij blijft als hij je nu wèl een week met rust laat en zijn gedrag in het algemeen bijstelt, maar dat je het omzet in een aangifte als hij dit niet doet.
Heel veel sterkte vanmiddag!
Als je kijkt naar jouw leven en wat daarin concreet gebeurt dàn kun je bepalen wat jij wil doen. In jouw leven is er iemand die je angstaanjaagt in dusdanige mate dat het je volledig lamslaat. In jouw leven is er een persoon die jou met de dood bedreigt. In jouw leven is er iemand die jouw kinderen dreigt te ontvoeren.
Als het je lukt om deze gegevens te bekijken zonder dieper over de persoon die het doet na te denken (dus niet denken over waarom en hoe ellendig het voor hem is en dat hij toch hulp heeft gezocht etc. etc.) lukt het je dan om te zien dat dit compleet onacceptabel gedrag is? En als dat lukt, lukt het je dan ook om te zien dat iemand bedreigen met de dood strafbaar is? En dat dat niet bedacht is om jou nu te helpen maar omdat wij als samenleving dit soort dingen zo heftig afkeuren dat we hebben besloten om straffen op te leggen aan mensen die dat toch denken te kunnen doen.
Jij hoeft niet te kijken naar hem, geen rekening te houden met zijn 'verzachtende' omstandigheden. Jij mag zorgen voor jou.
Zorgen voor jou zou in dit geval kunnen zijn vanochtend melding maken bij de politie. Dit op tafel leggen als jullie samen bij de psychiater zijn zodat mocht de vlam in de pan schieten zijn behandelaar er dan bij is (niet alleen voor jouw veiligheid, ook in zijn belang) en aangeven dat het hierbij blijft als hij je nu wèl een week met rust laat en zijn gedrag in het algemeen bijstelt, maar dat je het omzet in een aangifte als hij dit niet doet.
Heel veel sterkte vanmiddag!
woensdag 6 oktober 2010 om 10:30
Als ik al mijn berichten zo teruglees, is het net alsof het over iemand anders gaat. Helaas is de realiteit dat het echt over mij gaat. Ongelooflijk. Hoe het zo ver heeft kunnen komen.
Soms neem ik het mezelf ook nog kwalijk; teveel met werk bezig zijn, aangeven dat ik bepaalde dingen anders wil, etc.
Soms wil ik ook niet scheiden; lijkt me vreselijk, alleen al het gevoel gefaald te hebben. Omgang regelen voor de kinderen, die worden er trouwens nu ook niet beter van hoor. Mijn oudste zoon (typisch kind van zijn vader) had vanochtend een enorme woede uitbarsting, is agressief en heeft losse handjes. Moet wel gewoon eerlijk blijven, het is niet fraai allemaal.
Ik had graag een doorsnee gezin willen vormen, waar je elkaar door dik en dun steunt waarin je op elkaar kunt bouwen en vertrouwen. Volgens mijn man hebben wij dat altijd gehad en kan dit weer terugkomen.
Ondanks het feit dat ik ook niet sta te springen om te scheiden en vaak weer wel; is er geen enkele twijfel en kijk ik uit naar de tijd dat deze stress voorbij is en ik vrij ben.
Hoe zit dat toch met die tegenstrijdigheid, is dat een beetje normaal??
Sinds dit weekend voel ik me niet oke, ik krijg heel veel complimenten en bewondering vanuit mijn omgeving dat ik er zo goed mee omga, maar van binnen is het zo langerzamerhand steeds leger aan het worden; weet niet meer wie ik ben, wat ik voel en wat ik moet doen.
Zo...dat is er even uit.
Soms neem ik het mezelf ook nog kwalijk; teveel met werk bezig zijn, aangeven dat ik bepaalde dingen anders wil, etc.
Soms wil ik ook niet scheiden; lijkt me vreselijk, alleen al het gevoel gefaald te hebben. Omgang regelen voor de kinderen, die worden er trouwens nu ook niet beter van hoor. Mijn oudste zoon (typisch kind van zijn vader) had vanochtend een enorme woede uitbarsting, is agressief en heeft losse handjes. Moet wel gewoon eerlijk blijven, het is niet fraai allemaal.
Ik had graag een doorsnee gezin willen vormen, waar je elkaar door dik en dun steunt waarin je op elkaar kunt bouwen en vertrouwen. Volgens mijn man hebben wij dat altijd gehad en kan dit weer terugkomen.
Ondanks het feit dat ik ook niet sta te springen om te scheiden en vaak weer wel; is er geen enkele twijfel en kijk ik uit naar de tijd dat deze stress voorbij is en ik vrij ben.
Hoe zit dat toch met die tegenstrijdigheid, is dat een beetje normaal??
Sinds dit weekend voel ik me niet oke, ik krijg heel veel complimenten en bewondering vanuit mijn omgeving dat ik er zo goed mee omga, maar van binnen is het zo langerzamerhand steeds leger aan het worden; weet niet meer wie ik ben, wat ik voel en wat ik moet doen.
Zo...dat is er even uit.
woensdag 6 oktober 2010 om 10:36
Je echtgenoot voelt zich in het nauw gedreven en raakt meer macht over jouw kwijt ,wil de controle houden. Dat is doodeng !Vandaar dat hij je geen rust gunt en ziekelijk contact met je onderhoud .
Ik wil je niet banger maken ,maar bescherm jezelf en je kinderen .
Dus snel actie ondernemen en niet meer over je grens heen laten gaan .
Contact opnemen met de school,politie en hulpverleners. En wegwezen ,huis ed maakt niet uit,ook al is het een tijdelijke oplossing !! Voordat het nog verder uit de hand loopt .
Ben geen psychiater maar jaren werkzaam geweest in de Psychiatrie [observatieafdelingen ] en puur alleen op jouw verhaal afgaand ,gaan er bellen rinkelen .
Hoop echt dat je snel bij hem weg bent .
liefs Plom
Ik wil je niet banger maken ,maar bescherm jezelf en je kinderen .
Dus snel actie ondernemen en niet meer over je grens heen laten gaan .
Contact opnemen met de school,politie en hulpverleners. En wegwezen ,huis ed maakt niet uit,ook al is het een tijdelijke oplossing !! Voordat het nog verder uit de hand loopt .
Ben geen psychiater maar jaren werkzaam geweest in de Psychiatrie [observatieafdelingen ] en puur alleen op jouw verhaal afgaand ,gaan er bellen rinkelen .
Hoop echt dat je snel bij hem weg bent .
liefs Plom
woensdag 6 oktober 2010 om 10:39
Och jeetje meid, ik zou je gewoon graag even aan tafel willen zetten hier met een flinke pot thee en een doos tissues .
Sterk zijn en een droom hebben is een potentieel linke combinatie. Om je droom mogelijk te laten blijven kun je namelijk véél meer dragen dan je zou moeten doen. Been there, done that helaas.
Natuurlijk is je tegenstrijdigheid normaal. Het is geen kipfilet die één dag over de datum is en waarvan je denk 'zou ik niet misschien toch nog...'. Het is de relatie waarvan je had gehoopt dat hij een veilige thuishaven zou bieden aan de mensen die jij op de wereld hebt gezet. De man met wie jij ooit dacht gelukkig en liefdevol oud te kunnen worden. Kortom ieder beeld dat je had van je toekomst en dat je koesterde blijkt dat niet te zijn. Je weet het al, je voelt het al, maar accepteren is iets héél anders.
Probeer een vertraging aan te brengen in je besluitvorming. Wat je nu niet weet of op een rijtje hebt deert niet. Morgen is er weer een dag. Dat voelt heel tegenstrijdig omdat je als sterke vrouw gewend bent problemen op te lossen. Maar na verloop van tijd zul je merken dat niet hoeven beslissen zorgt voor het vloeiend nemen van (de juiste) beslissingen.
Fijn dat het je oplucht hier te schrijven. Lekker blijven doen.
Sterk zijn en een droom hebben is een potentieel linke combinatie. Om je droom mogelijk te laten blijven kun je namelijk véél meer dragen dan je zou moeten doen. Been there, done that helaas.
Natuurlijk is je tegenstrijdigheid normaal. Het is geen kipfilet die één dag over de datum is en waarvan je denk 'zou ik niet misschien toch nog...'. Het is de relatie waarvan je had gehoopt dat hij een veilige thuishaven zou bieden aan de mensen die jij op de wereld hebt gezet. De man met wie jij ooit dacht gelukkig en liefdevol oud te kunnen worden. Kortom ieder beeld dat je had van je toekomst en dat je koesterde blijkt dat niet te zijn. Je weet het al, je voelt het al, maar accepteren is iets héél anders.
Probeer een vertraging aan te brengen in je besluitvorming. Wat je nu niet weet of op een rijtje hebt deert niet. Morgen is er weer een dag. Dat voelt heel tegenstrijdig omdat je als sterke vrouw gewend bent problemen op te lossen. Maar na verloop van tijd zul je merken dat niet hoeven beslissen zorgt voor het vloeiend nemen van (de juiste) beslissingen.
Fijn dat het je oplucht hier te schrijven. Lekker blijven doen.
dinsdag 12 oktober 2010 om 20:20
Even een update. Had van het weekend ook wat geschreven, maar dat zie ik niet terug.....
Vandaag een drama sessie bij de therapeut. Hij wil niet inzien dat hij eerst zijn eigen gedrag moet aanpassen. Hij richt alle schuld op mij; omdat ik niet, dit, doet hij niet zo....Het is dodelijk vermoeiend.
Het erge vind ik nog, dat ik te schijterig ben om de knoop definitief door te hakken. Want dat gaat ie dan doen.....Afspraak was dat we elkaar vanaf vanmiddag tot zaterdag met rust zouden laten, hij heeft al weer 14x gebeld ofzo. heb 'm een aantal keren kort te woord gestaan; ik word er namelijk bloednerveus van als ie belt (ook al staat telefoon zonder geluid). Ga me dan weer waanbeelden voorstellen dat ie ineens woest voor de deur staat.
Hij heeft vandaag weer gedreigd. Heb later overleg gehad met de therapeut ; ze zijn bijna zover dat zij ook niets meer voor hem (en mij) kunnen doen. Dan gaan ze 'm doorverwijzen naar een ander (zwaarder) instituut, dat wil ie absoluut niet.....in hoeverre dit soort dingen vrijwillig zijn, vraag ik me af. Er moet dan zeker eerst weer iets heel ergs gebeuren. Heb wel besloten morgen even langs het bureau te rijden om de politie in ieder geval te informeren over de situatie en eens te horen wat zij adviseren of doen in dergelijke situaties.
Het is er dus nog allemaal niet echt beter op geworden. Therapeut vond het ook nog een idee om toch harder en duidelijker te zeggen dat er geen uitzicht meer is en dat de scheiding aangevraagd gaat worden......immers, op deze 'zachten en vriendelijke' manier gaat het ook niet....
Nou ja, het is wel lekker om even van me af te schrijven.
Weet nog niet de ideale oplossing; waarschijnlijk is die er ook niet.
Ik ga eens alle plussen en minnen op een rij zetten.
Vandaag een drama sessie bij de therapeut. Hij wil niet inzien dat hij eerst zijn eigen gedrag moet aanpassen. Hij richt alle schuld op mij; omdat ik niet, dit, doet hij niet zo....Het is dodelijk vermoeiend.
Het erge vind ik nog, dat ik te schijterig ben om de knoop definitief door te hakken. Want dat gaat ie dan doen.....Afspraak was dat we elkaar vanaf vanmiddag tot zaterdag met rust zouden laten, hij heeft al weer 14x gebeld ofzo. heb 'm een aantal keren kort te woord gestaan; ik word er namelijk bloednerveus van als ie belt (ook al staat telefoon zonder geluid). Ga me dan weer waanbeelden voorstellen dat ie ineens woest voor de deur staat.
Hij heeft vandaag weer gedreigd. Heb later overleg gehad met de therapeut ; ze zijn bijna zover dat zij ook niets meer voor hem (en mij) kunnen doen. Dan gaan ze 'm doorverwijzen naar een ander (zwaarder) instituut, dat wil ie absoluut niet.....in hoeverre dit soort dingen vrijwillig zijn, vraag ik me af. Er moet dan zeker eerst weer iets heel ergs gebeuren. Heb wel besloten morgen even langs het bureau te rijden om de politie in ieder geval te informeren over de situatie en eens te horen wat zij adviseren of doen in dergelijke situaties.
Het is er dus nog allemaal niet echt beter op geworden. Therapeut vond het ook nog een idee om toch harder en duidelijker te zeggen dat er geen uitzicht meer is en dat de scheiding aangevraagd gaat worden......immers, op deze 'zachten en vriendelijke' manier gaat het ook niet....
Nou ja, het is wel lekker om even van me af te schrijven.
Weet nog niet de ideale oplossing; waarschijnlijk is die er ook niet.
Ik ga eens alle plussen en minnen op een rij zetten.
dinsdag 12 oktober 2010 om 20:29
jee wat n heftige toestand, dat advies inwinnen lijkt me een goed plan. Is je omgeving op de hoogte? Familie, vrienden?
Ik heb verder geen ervaring of advies, behalve sterkte en wijsheid gewenst. Is er niet zo'n steunpunt telefoonnummer voor huiselijk geweld voor deskundig advies ter voorkoming van erger?
Ik heb verder geen ervaring of advies, behalve sterkte en wijsheid gewenst. Is er niet zo'n steunpunt telefoonnummer voor huiselijk geweld voor deskundig advies ter voorkoming van erger?
woensdag 13 oktober 2010 om 22:02
@Twinkeling: wat je adviseert is in normale gevallen misschien zo, maar dit is een totaal onvoorspelbaar iemand en TO heeft dan ook een terechte angst dat hij in het nauw idd die dingen doet, waarmee hij dreigt. En dat is tegenwoordig heleaas ook steeds meer een reele angst. Dit is geen normale situatie waar je gewoon je leven weer ff in eigen handen neemt. TO heeft niet te maken met een normaal en redelijk iemand.
@Nikkiname: lees svp ff mijn lange stuk hier bij relatiepeiler op "Ingestort na rotrelatie".
Het is een verschrikkelijke nachtmerrie waar je in beland bent, maak jezelf iig geen verwijten dat het zover gekomen is, met zo iemand is het onleefbaar en terecht voel je gevaar. Of voor hemzelf of voor jou en je gezin. Ben blij dat je nog een beetje nuchter kan zijn nog!
Er is een goed boek over destructieve relaties van Jan Storms, heet: "Destructieve relaties op de schop".. niet dat je het daarmee oplost, maar wel wat je wel en niet moet doen tegenover hem nu (in je reacties). En ik meen ook een lijst en website met hulpverleners die dit maar al te serieus nemen (de reden van het boek is jouw positie, dus niet in zijne, maar hoe jij daarmee kan omgaan. (en als je dit boek aanschaft, mag hij het niet vinden en niet weten dat je daarmee bezig bent!!).
Lijkt me heel belangrijk om politie en kinderbescherming in te schakelen, iig een dossiertje bouwen alvast.. Zoek hulp aan alle kanten, meid, dit zijn dingen om in je eentje te doen. En hulpverlening onderschat dit vaak. Aan de andere kant zegt dit boek dat 98% of zo die bedreigingen niet zal uitvoeren. Maar daar heb je niks aan, je weet dit immers niet.
Laat je niet gek maken, houd je koppie erbij nu. Tuurlijk moet je daar weg, maar het moet wel overdacht.. zodat je straks niet een normale omgangsregeling opgedrongen krijgt oid. Nee, natuurlijk niet om en om met de kinderen. Ook al issie een goede vader volgens jou (hij zal hulpverlening ook wel zijn charmante kant laten zien), hij is een manipulant en zal de kinderen gebruiken/opzetten tegen jou. Alleen al om jou ermee te raken, als je idd weggaat. Je weet niet hoe ver hij zal gaan, als ie echt doordraait. Echt, lees dat boek (maar niet thuis), onderschat dit zelf ook niet!
Je moet dit slimmer aanpakken dus (dan hij). Maar het is en blijft heel moeilijk, dit, zeker met kinderen samen.
@Nikkiname: lees svp ff mijn lange stuk hier bij relatiepeiler op "Ingestort na rotrelatie".
Het is een verschrikkelijke nachtmerrie waar je in beland bent, maak jezelf iig geen verwijten dat het zover gekomen is, met zo iemand is het onleefbaar en terecht voel je gevaar. Of voor hemzelf of voor jou en je gezin. Ben blij dat je nog een beetje nuchter kan zijn nog!
Er is een goed boek over destructieve relaties van Jan Storms, heet: "Destructieve relaties op de schop".. niet dat je het daarmee oplost, maar wel wat je wel en niet moet doen tegenover hem nu (in je reacties). En ik meen ook een lijst en website met hulpverleners die dit maar al te serieus nemen (de reden van het boek is jouw positie, dus niet in zijne, maar hoe jij daarmee kan omgaan. (en als je dit boek aanschaft, mag hij het niet vinden en niet weten dat je daarmee bezig bent!!).
Lijkt me heel belangrijk om politie en kinderbescherming in te schakelen, iig een dossiertje bouwen alvast.. Zoek hulp aan alle kanten, meid, dit zijn dingen om in je eentje te doen. En hulpverlening onderschat dit vaak. Aan de andere kant zegt dit boek dat 98% of zo die bedreigingen niet zal uitvoeren. Maar daar heb je niks aan, je weet dit immers niet.
Laat je niet gek maken, houd je koppie erbij nu. Tuurlijk moet je daar weg, maar het moet wel overdacht.. zodat je straks niet een normale omgangsregeling opgedrongen krijgt oid. Nee, natuurlijk niet om en om met de kinderen. Ook al issie een goede vader volgens jou (hij zal hulpverlening ook wel zijn charmante kant laten zien), hij is een manipulant en zal de kinderen gebruiken/opzetten tegen jou. Alleen al om jou ermee te raken, als je idd weggaat. Je weet niet hoe ver hij zal gaan, als ie echt doordraait. Echt, lees dat boek (maar niet thuis), onderschat dit zelf ook niet!
Je moet dit slimmer aanpakken dus (dan hij). Maar het is en blijft heel moeilijk, dit, zeker met kinderen samen.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 16 oktober 2010 om 18:13
Lieve allemaal, wat ontzettend fijn is het om veel steun te krijgen.
Suzy; ik ga straks gelijk even je topic lezen.
Dat boekje waar je over schrijft; ik heb een keer in de flair (meegenomen op vakantie, puur toeval) een stukje over dit boek en een artikel. Hij had het eerder gelezen dan ik en dach tnatuurlijk gelijk dat ik het daarom had gekocht en of ik hem daar soms in herkende. Ik heb het gelezen en was best geschrokken, want ja, herkenning zag ik inderdaad!
Weer een uitbarsting afgelopen week; hij vroeg of ik mijn trouwring weer om wilde doen. als ik het niet zou doen, dan zou hij gelijk weg gaan (we hadden een afspraak bij de therapeut waar ook zijn psychiater aanwezig was). Ik was nogal strijdbaar (heel gedurf natuurlijk ) en had de ring niet om. Hij stapte gelijk in zijn auto en reed weg....ik ging naar binnen en hij belde 6x achter elkaar. Schreeuwend en tierend dat ik de ring om mocht doen, ik stond te beven als een rietje. Als ik 'm niet om had als ie binnen kwam moest ik de politie maar bellen. Stom rund als ik ben, heb ik de ring omgedaan....Vervolgens ging het gesprek alleen maar over hem. Er is geen land met hem te bezeilen, zo erg dat zelf zijn psychiater de handdoek in de ring dreigt te gooien; hij wil 'm dan doorverwijzen naar een zwaarder instituut omdat hij onhandelbaar is.....maakte op hem geen indruk overigens....heel erg allemaal.
Ik ben bij de politie geweest; ze zijn eerlijk aangifte doen is niet zaligmakend. Ik ga wel een map ophalen en mijn gegevens zijn nu wel bekend, het gesprek blijft wel vertrouwelijk.
Ondertussen blijft hij mij stalken, bellen en sms-en. Ik ben nu echt bijna aan het einde van mijn krachten. Ik moet maatregelen nemen, zo kan het ook niet langer.
Ben bang voor wat er gaat komen. Maar neig ernaar voor een jaartje iets te huren en dan ondertussen de boel op te starten....
Suzy; ik ga straks gelijk even je topic lezen.
Dat boekje waar je over schrijft; ik heb een keer in de flair (meegenomen op vakantie, puur toeval) een stukje over dit boek en een artikel. Hij had het eerder gelezen dan ik en dach tnatuurlijk gelijk dat ik het daarom had gekocht en of ik hem daar soms in herkende. Ik heb het gelezen en was best geschrokken, want ja, herkenning zag ik inderdaad!
Weer een uitbarsting afgelopen week; hij vroeg of ik mijn trouwring weer om wilde doen. als ik het niet zou doen, dan zou hij gelijk weg gaan (we hadden een afspraak bij de therapeut waar ook zijn psychiater aanwezig was). Ik was nogal strijdbaar (heel gedurf natuurlijk ) en had de ring niet om. Hij stapte gelijk in zijn auto en reed weg....ik ging naar binnen en hij belde 6x achter elkaar. Schreeuwend en tierend dat ik de ring om mocht doen, ik stond te beven als een rietje. Als ik 'm niet om had als ie binnen kwam moest ik de politie maar bellen. Stom rund als ik ben, heb ik de ring omgedaan....Vervolgens ging het gesprek alleen maar over hem. Er is geen land met hem te bezeilen, zo erg dat zelf zijn psychiater de handdoek in de ring dreigt te gooien; hij wil 'm dan doorverwijzen naar een zwaarder instituut omdat hij onhandelbaar is.....maakte op hem geen indruk overigens....heel erg allemaal.
Ik ben bij de politie geweest; ze zijn eerlijk aangifte doen is niet zaligmakend. Ik ga wel een map ophalen en mijn gegevens zijn nu wel bekend, het gesprek blijft wel vertrouwelijk.
Ondertussen blijft hij mij stalken, bellen en sms-en. Ik ben nu echt bijna aan het einde van mijn krachten. Ik moet maatregelen nemen, zo kan het ook niet langer.
Ben bang voor wat er gaat komen. Maar neig ernaar voor een jaartje iets te huren en dan ondertussen de boel op te starten....
zaterdag 16 oktober 2010 om 23:23
Nikki meid,
Wat een verschrikking. Ik heb er geen woorden voor, je zit echt in een soort noodtoestand. Kortom, ik heb geen andere raad voor je dan af en toe een time out moment voor jezelf in te lassen. Probeer hier niet 24/7 mee bezig te zijn. Natuurlijk, huurhuis zoeken. ZEKER DOEN! En verder ook alles in het werk stellen. Je schrijft over maatregelen nemen. Waar denk je aan. Heb je een soort plan? Misschien lucht het op om dat hier neer te leggen?
Het is een soort nachtmerrie waar je in bent beland, en ik heb geen advies, maar probeer af en toe ook even stil te staan en iets te doen voor jezelf, een weekend weg, kids even naar familie?, thee drinken met een vriendin.... Iets waar je nieuwe kracht uit kunt putten en wat rust kunt vinden.....
Daar zal je hoofd niet naar staan, maar blijf goed voor jezelf zorgen......
Wat een verschrikking. Ik heb er geen woorden voor, je zit echt in een soort noodtoestand. Kortom, ik heb geen andere raad voor je dan af en toe een time out moment voor jezelf in te lassen. Probeer hier niet 24/7 mee bezig te zijn. Natuurlijk, huurhuis zoeken. ZEKER DOEN! En verder ook alles in het werk stellen. Je schrijft over maatregelen nemen. Waar denk je aan. Heb je een soort plan? Misschien lucht het op om dat hier neer te leggen?
Het is een soort nachtmerrie waar je in bent beland, en ik heb geen advies, maar probeer af en toe ook even stil te staan en iets te doen voor jezelf, een weekend weg, kids even naar familie?, thee drinken met een vriendin.... Iets waar je nieuwe kracht uit kunt putten en wat rust kunt vinden.....
Daar zal je hoofd niet naar staan, maar blijf goed voor jezelf zorgen......
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 17 oktober 2010 om 10:04
Als eerste wil ik vertellen dat ik als man mezelf heb aangemeld op deze "damessite", but so what.
Het interesseert mij, i.v.m. mijn levenservaringen wat er in mensen omgaat en wie weet voor wie het kan gebruiken,helpen met inzichten.
Beste Nikki.
Je staat behoorlijk onder druk zeg.....en het lijkt er op dat het op het manipulerende manier gaat...op het narcistische af.
13 jaar samen, mag ik aannemen dat dit niet 13 jaar op deze manier gaat, kun je voor jezelf terugfilmen waar de kink in de kabel kwam?
Dat zal jullie misschien meer duidelijkheid kunnen geven.
Denk aan jezelf en de kinderen,nu zijn ze nog relatief jong, des te langer je deze sitauatie laat doorlopen, des te groter de schade.
Fysieke agressie is nooit goed te keuren en zeker niet te accepteren!
Wanneer 1 van de partners niet de zelfreflectie heeft om in te zien dat het anders moet, zal het een gebed zonder eind worden.
En blijft er niets meer over dan een destructieve relatie, met vooruitzichten die al bepaald zijn.
Sterkte
Het interesseert mij, i.v.m. mijn levenservaringen wat er in mensen omgaat en wie weet voor wie het kan gebruiken,helpen met inzichten.
Beste Nikki.
Je staat behoorlijk onder druk zeg.....en het lijkt er op dat het op het manipulerende manier gaat...op het narcistische af.
13 jaar samen, mag ik aannemen dat dit niet 13 jaar op deze manier gaat, kun je voor jezelf terugfilmen waar de kink in de kabel kwam?
Dat zal jullie misschien meer duidelijkheid kunnen geven.
Denk aan jezelf en de kinderen,nu zijn ze nog relatief jong, des te langer je deze sitauatie laat doorlopen, des te groter de schade.
Fysieke agressie is nooit goed te keuren en zeker niet te accepteren!
Wanneer 1 van de partners niet de zelfreflectie heeft om in te zien dat het anders moet, zal het een gebed zonder eind worden.
En blijft er niets meer over dan een destructieve relatie, met vooruitzichten die al bepaald zijn.
Sterkte
zondag 17 oktober 2010 om 10:12
..ik zie nu pas dat er al over destructieve relaties is geschreven door Suzy, mijn complimenten, maar ook mijn exuses dat ik dat over het hoofd heb gezien.
Misschien nog een tip....www.infonu.nl
trefwoord- destructieve relatie
trefwoord- narcist
groet Bright
Misschien nog een tip....www.infonu.nl
trefwoord- destructieve relatie
trefwoord- narcist
groet Bright
zondag 17 oktober 2010 om 11:29
@Nikkiname:
Goed dat je je verhaal hebt neergelegd bij de politie, dat is een 1e stap. Ik denk dat hij namelijk wel kan doorslaan en je weet gewoon niet waar je man toe in staat is, als hij onder druk komt te staan, als hij merkt dat het op raakt bij jou, dat je weggaat.
Dat je man, om welke reden dan ook, zich ontpopt heeft als destructief persoon, is nu toch wel duidelijk, ook de psychiater weet niet wat ie ermee aan moet, dat zegt wel genoeg. Ondertussen sta jij in de kou. Ik zou als ik jou was een eigen gesprek met die psych aanvragen, zodat ook daar bekend is waarmee hij jou dreigt en wat je het beste kan doen.
Zoek voor jezelf ook iemand om mee te praten, een coach, een therapeut. Ik geef je even een link uit het boek, er staat dat je consult kan aanvragen (speciaal voor mensen die direct of indirect met een destructief persoon te maken hebben):
www.psychopathie.info
Niet schrikken van dat woord, het zijn allerlei gradaties en niet wat wij alleen van tv/kranten kennen, hij hanteert een breder begrip, dan wat bij ons bekend is als extreme vorm, gaat er ook niet om of jouw man dat wel/niet is, maar om gedrag, wat ook (veel) mensen hebben zonder daaronder te vallen.. een grotere groep "destructieven" die thuis of op het werk de boel terroriseert en het boek is een een handreiking aan mensen die met dat gedrag (in welke intensiteit ook) hoe om te gaan met manipulatie en dergelijke.
Gaat erom dat dit gedrag valt onder destructief en behoorlijk ook. In welke mate ook, het gedrag en de manipulatie enzo zijn eenzelfde patroontje. Deze schrijver neemt het iig serieus, ook de grotere groep die niet bij politie en instanties terechtkomen, juist die groep vindt hij van dat dit zwaar onderschat wordt (ook door psychologen en psychiaters), geeft trainingen, lezingen, workshops hierover. En ook consulten dus en nuttige adressen voor ondersteuning.
Allereerst moet je zorgen dat je zelf weer sterker wordt. En laat je man svp niet weten dat je hiermee bezig bent!
Niet zomaar weggaan dus, eerst zeker weten dat je allerlei instanties achter je hebben staan. Ga nu ook maar geen kleine "strijdjes" aan (trouwring bijv) met hem, het gaat om het grote (te overwinnen) wat erachter zit..
Werk in stilte aan je eigen plan, zoek hulp, in elk geval krijg je dan meer het gevoel dat je weer controle krijgt over je eigen leven (en dat van je kinderen). Jij moet uit die angst en hebt je kracht straks hard nodig, ook voor je kinderen, dus zoek die ondersteuning svp!
Laat je niet verleiden tot discussies, geef hem zijn zin zo mogelijk maar op kleine issues, spaar je krachten voor belangrijker zaken. En blijf hier stoom afblazen, maar zoek dus ook een vertrouwenspersoon voor jezelf, ik zou dat via die site zoeken. Die helpen je dan wel verder bijv maatschappelijk werk en dergelijke.
Hij is trouwens geen goede vader, maak die fout niet dat te denken. Als je zo met de moeder van je kinderen omgaat, ben je dat al niet. Laat staan zijn geestelijke mishandeling van jou en dreigen met ontvoeren enz. Dit heeft een zeer negatieve invloed op de kinderen (zie je oudste), die in zo'n sfeer opgroeien en jou zien veranderen in een leeg "wrakje"..
Dus help allereerst jezelf hiermee. Je weet wat ze zeggen in het vliegtuig als de zuurstof wegvalt: help eerst uzelf, dan pas uw kinderen en anderen. (als jij leeg raakt, ben je er ook niet voor je kinderen, jij moet sterk zijn, opladen, hulp vragen). Alleen zo kan je jezelf en je kinderen beschermen.
En ben het met Twinkeling eens: natuurlijk is het hard om tot de ontdekking te komen dat jouw ideeen van een fijn gezin niet zijn uitgekomen en moet je ook met die teleurstelling dealen. In dit geval is dat onmacht, te moeten toegeven dat jouw gedrag of aandeel niet helpt, zelfs een psych kan niet tot hem doordringen, er is niks wat jij aan deze relatie kan verbeteren, behalve weten wat je wel en niet moet doen naar hem (om niet verder te triggeren en jezelf te beschermen)..en dat is vreselijk, ook hoe het jouw veerkracht uitholt. Nu allereerst jezelf versterken en wat het met jou gedaan heeft, moet je later mee dealen (met professionele hulp via bijv die site). Het gaat nu om het voorbereiden je ontsnapping uit deze vicieuze situatie.
Bedenk 1 ding: blijven is geen optie. Ook blijven betekent dat het fout zal gaan op een dag. En dat je kinderen dit als voorbeeld krijgen, die hebben geen keuze en kan zelfs ertoe leiden dat zij zelf ook zo worden als jouw man. (de kans is groot dat hij zelf zo'n ouder heeft gehad en in zo'n sfeer is opgegroeid).
Veel succes,
Goed dat je je verhaal hebt neergelegd bij de politie, dat is een 1e stap. Ik denk dat hij namelijk wel kan doorslaan en je weet gewoon niet waar je man toe in staat is, als hij onder druk komt te staan, als hij merkt dat het op raakt bij jou, dat je weggaat.
Dat je man, om welke reden dan ook, zich ontpopt heeft als destructief persoon, is nu toch wel duidelijk, ook de psychiater weet niet wat ie ermee aan moet, dat zegt wel genoeg. Ondertussen sta jij in de kou. Ik zou als ik jou was een eigen gesprek met die psych aanvragen, zodat ook daar bekend is waarmee hij jou dreigt en wat je het beste kan doen.
Zoek voor jezelf ook iemand om mee te praten, een coach, een therapeut. Ik geef je even een link uit het boek, er staat dat je consult kan aanvragen (speciaal voor mensen die direct of indirect met een destructief persoon te maken hebben):
www.psychopathie.info
Niet schrikken van dat woord, het zijn allerlei gradaties en niet wat wij alleen van tv/kranten kennen, hij hanteert een breder begrip, dan wat bij ons bekend is als extreme vorm, gaat er ook niet om of jouw man dat wel/niet is, maar om gedrag, wat ook (veel) mensen hebben zonder daaronder te vallen.. een grotere groep "destructieven" die thuis of op het werk de boel terroriseert en het boek is een een handreiking aan mensen die met dat gedrag (in welke intensiteit ook) hoe om te gaan met manipulatie en dergelijke.
Gaat erom dat dit gedrag valt onder destructief en behoorlijk ook. In welke mate ook, het gedrag en de manipulatie enzo zijn eenzelfde patroontje. Deze schrijver neemt het iig serieus, ook de grotere groep die niet bij politie en instanties terechtkomen, juist die groep vindt hij van dat dit zwaar onderschat wordt (ook door psychologen en psychiaters), geeft trainingen, lezingen, workshops hierover. En ook consulten dus en nuttige adressen voor ondersteuning.
Allereerst moet je zorgen dat je zelf weer sterker wordt. En laat je man svp niet weten dat je hiermee bezig bent!
Niet zomaar weggaan dus, eerst zeker weten dat je allerlei instanties achter je hebben staan. Ga nu ook maar geen kleine "strijdjes" aan (trouwring bijv) met hem, het gaat om het grote (te overwinnen) wat erachter zit..
Werk in stilte aan je eigen plan, zoek hulp, in elk geval krijg je dan meer het gevoel dat je weer controle krijgt over je eigen leven (en dat van je kinderen). Jij moet uit die angst en hebt je kracht straks hard nodig, ook voor je kinderen, dus zoek die ondersteuning svp!
Laat je niet verleiden tot discussies, geef hem zijn zin zo mogelijk maar op kleine issues, spaar je krachten voor belangrijker zaken. En blijf hier stoom afblazen, maar zoek dus ook een vertrouwenspersoon voor jezelf, ik zou dat via die site zoeken. Die helpen je dan wel verder bijv maatschappelijk werk en dergelijke.
Hij is trouwens geen goede vader, maak die fout niet dat te denken. Als je zo met de moeder van je kinderen omgaat, ben je dat al niet. Laat staan zijn geestelijke mishandeling van jou en dreigen met ontvoeren enz. Dit heeft een zeer negatieve invloed op de kinderen (zie je oudste), die in zo'n sfeer opgroeien en jou zien veranderen in een leeg "wrakje"..
Dus help allereerst jezelf hiermee. Je weet wat ze zeggen in het vliegtuig als de zuurstof wegvalt: help eerst uzelf, dan pas uw kinderen en anderen. (als jij leeg raakt, ben je er ook niet voor je kinderen, jij moet sterk zijn, opladen, hulp vragen). Alleen zo kan je jezelf en je kinderen beschermen.
En ben het met Twinkeling eens: natuurlijk is het hard om tot de ontdekking te komen dat jouw ideeen van een fijn gezin niet zijn uitgekomen en moet je ook met die teleurstelling dealen. In dit geval is dat onmacht, te moeten toegeven dat jouw gedrag of aandeel niet helpt, zelfs een psych kan niet tot hem doordringen, er is niks wat jij aan deze relatie kan verbeteren, behalve weten wat je wel en niet moet doen naar hem (om niet verder te triggeren en jezelf te beschermen)..en dat is vreselijk, ook hoe het jouw veerkracht uitholt. Nu allereerst jezelf versterken en wat het met jou gedaan heeft, moet je later mee dealen (met professionele hulp via bijv die site). Het gaat nu om het voorbereiden je ontsnapping uit deze vicieuze situatie.
Bedenk 1 ding: blijven is geen optie. Ook blijven betekent dat het fout zal gaan op een dag. En dat je kinderen dit als voorbeeld krijgen, die hebben geen keuze en kan zelfs ertoe leiden dat zij zelf ook zo worden als jouw man. (de kans is groot dat hij zelf zo'n ouder heeft gehad en in zo'n sfeer is opgegroeid).
Veel succes,
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 17 oktober 2010 om 11:47
Voor alle duidelijkheid: ik ben dit zelf in mijn leven tegengekomen, maar niet in de relatiesfeer. Ik zocht ook "bescherming" of een manier om mee om te gaan, zonder dat het mijn energie opslurpte.
Ik weet dus wat het met je doet, mijn mobiel kan ik niet meer horen (ik heb een andere ringtone genomen, kreeg al stress bij dat deuntje), terwijl ik momenteel weinig last heb van die persoon. Mentaal ben ik heel sterk, maar ik ken de invloed en je moet leren jezelf daartegen te weren. Voor mij was en is het een grote uitdaging om grenzen te stellen en af te dwingen, maar absolute noodzaak bij dit soort mensen. Daar begint het namelijk mee. Maar je moet echt weer sterk genoeg worden om die grenzen ook te behouden, als je eenmaal weggaat uit die situatie.
Laat svp niet aan hem merken dat je eea doorziet, en ook niet wat dit allemaal met je doet en kapotmaakt, maak jezelf in stilte sterker!
Ik weet dus wat het met je doet, mijn mobiel kan ik niet meer horen (ik heb een andere ringtone genomen, kreeg al stress bij dat deuntje), terwijl ik momenteel weinig last heb van die persoon. Mentaal ben ik heel sterk, maar ik ken de invloed en je moet leren jezelf daartegen te weren. Voor mij was en is het een grote uitdaging om grenzen te stellen en af te dwingen, maar absolute noodzaak bij dit soort mensen. Daar begint het namelijk mee. Maar je moet echt weer sterk genoeg worden om die grenzen ook te behouden, als je eenmaal weggaat uit die situatie.
Laat svp niet aan hem merken dat je eea doorziet, en ook niet wat dit allemaal met je doet en kapotmaakt, maak jezelf in stilte sterker!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 17 oktober 2010 om 17:25
quote:Kier_V schreef op 17 oktober 2010 @ 17:08:
Ik lees steeds maar dat TO wegwezen moet, ik zou BLIJVEN!
En meneer eruit zetten.
Wat is dat nou helemaal?
Hij versjiteerd de boel toch?Ik heb bepaald niet de indruk dat meneer zich zonder slag of stoot eruit laat zetten, ze kan idd beter zelf gaan voor er ernstige "ongelukken "gebeuren.
Ik lees steeds maar dat TO wegwezen moet, ik zou BLIJVEN!
En meneer eruit zetten.
Wat is dat nou helemaal?
Hij versjiteerd de boel toch?Ik heb bepaald niet de indruk dat meneer zich zonder slag of stoot eruit laat zetten, ze kan idd beter zelf gaan voor er ernstige "ongelukken "gebeuren.
zondag 17 oktober 2010 om 22:50
Bedankt allemaal voor jullie reacties.
Suzy; ik heb me aangemeld voor de workshop, krijg geloof ik een mail met data en adressen.
Bright, bedankt ik heb de site opgezocht en een aantal stukken gelezen, zitten zeker herkenbare stukken in.
Ik ben er nog niet uit; zelf weg of hem zeggen dat ie iets anders moet zoeken. Bij dat laatste komt de lastige bijkomstigheid; hoe lang duurt het voordat hij iets anders heeft (hem kennende eindeloos lang) en wat doen we in de tussentijd.
Natuurlijk denk ik eindeloos na over zijn gedrag; ik heb als ik terug denk vaak dingen bedekt met de mantel der liefde. Waar ik wel aan denk is het feit dat als ik vrienden en familie vraag naar onze relatie; ze vaak dachten dat ik wel de broek aan had. In bijzijn van anderen gedraagt hij zich vaak kinderachtig en plagerig. Ik kan daar slecht tegen en ben dan snauwerig en kortaf tegen hem.
Gisteren een lastige dag; hij wilde weer helemaal niets. Toch, nadat hij een gesprek met een goede vriend van hem heeft gehad, is ie zonder morren naar het huurhuisje vertrokken. Hij heeft wel gebeld nog om mij even in te wrijven dat hij helemaal alleen was en dat ik 'm eigenlijk thuis moest laten komen. Niet gedaan natuurlijk. Vandaag een redelijke goede dag; 3 smsjes.
Ik ga morgen naar mijn eigen psychologe, even stoom afblazen en wat zaken op een rijtje zetten.
Morgen weer verder!
Suzy; ik heb me aangemeld voor de workshop, krijg geloof ik een mail met data en adressen.
Bright, bedankt ik heb de site opgezocht en een aantal stukken gelezen, zitten zeker herkenbare stukken in.
Ik ben er nog niet uit; zelf weg of hem zeggen dat ie iets anders moet zoeken. Bij dat laatste komt de lastige bijkomstigheid; hoe lang duurt het voordat hij iets anders heeft (hem kennende eindeloos lang) en wat doen we in de tussentijd.
Natuurlijk denk ik eindeloos na over zijn gedrag; ik heb als ik terug denk vaak dingen bedekt met de mantel der liefde. Waar ik wel aan denk is het feit dat als ik vrienden en familie vraag naar onze relatie; ze vaak dachten dat ik wel de broek aan had. In bijzijn van anderen gedraagt hij zich vaak kinderachtig en plagerig. Ik kan daar slecht tegen en ben dan snauwerig en kortaf tegen hem.
Gisteren een lastige dag; hij wilde weer helemaal niets. Toch, nadat hij een gesprek met een goede vriend van hem heeft gehad, is ie zonder morren naar het huurhuisje vertrokken. Hij heeft wel gebeld nog om mij even in te wrijven dat hij helemaal alleen was en dat ik 'm eigenlijk thuis moest laten komen. Niet gedaan natuurlijk. Vandaag een redelijke goede dag; 3 smsjes.
Ik ga morgen naar mijn eigen psychologe, even stoom afblazen en wat zaken op een rijtje zetten.
Morgen weer verder!
zondag 24 oktober 2010 om 22:35
Hallo allemaal, we zijn weer een week verder en helaas niet erg veel opgeschoten. Wel weer een sessie gehad met de therapeuten, die snel was afgelopen omdat de psychiater hem te veel op de huid zat, volgens hem natuurlijk. Hij zegt geen klik met zijn psych te hebben, ik denk dat het vooral komt omdat de psych de dingen zegt zoals ze zijn en hij vooral wil horen wat hem in zijn straatje past. Dat is totaal tegengesteld.
Ondertussen blijven we in het cirkeltje ronddraaien; ik geef aan rust nodig te hebben. Dat ik alle opties wil bespreken en dat ik daarin gerespecteerd wil worden; ook als blijkt dat onze relatie geen kans van slagen meer heeft. Eerlijk gezegd is dat voor mij redelijk duidelijk, alleen is er een stuk angst om het door te zetten.
Een aantal dagen geleden weer de dreiging dat ie weg zou gaan met de kinderen voor 'altijd' iets zoeken waar ze gelukkig zouden zijn....ik krijg kippenvel van dit soort opmerkingen. Vervolgens wil hij dat aan niemand kenbaar maken ( de afspraak is natuurlijk dat hij alle contact momenten aan de psych doorgeeft). Het is dus eigenlijk zo dat mijn man ellende veroorzaakt en daar mee weg wil komen.
Terugdenkend is het een man die altijd overal mee weg kon komen, door zijn charmes heeft hij zich altijd overal uit weten te redden, zonder consequenties. Nu kan hij deze time out (een lachertje natuurlijk, er is geen moment geweest waarin ik complete rust heb gehad) alleen volhouden als er een garantie is dat het weer goed komt.
Ik hink natuurlijk op 2 gedachten; deze situatie van het delen van een geleend zomerhuisje verlengen (kan gelukkig wel), alleen heb ik dan niets voor mezelf en kan hij behoorlijk de boel verstieren en naar zijn eigen hand zetten. Ik kan ook voor de komende 6 maanden mss een huurwoning betrekken, dat betekent dat de kinderen actief moeten verkassen een aantal malen per week. Een vriend adviseerde duidelijkheid; zeggen dat het over is, hem een half jaar geven om zichzelf bij elkaar te rapen en dan weer zelf terug naar ons huis....
Het is zo gek en erg lastig uit te leggen dat ik geen duidelijke beslissing kan nemen. Dit komt waarschijnlijk voort uit het uit handen geven van de controle; ik weet niet wat hij gaat doen als ik hem definitief de scheidingsboodschap breng. Een kat in het nauw kan rare sprongen maken. Aan de andere kant is dit ook zeker niet ideaal.
Tjonge, als je mij 10 jaar geleden dit had voorspelt had ik het niet geloofd. Zijn gedrag niet en mijn besluiteloosheid niet. Als ik in mijn gedachten bedenk hoe ik in het leven wil staan dan is de keuze ''makkelijk". Als ik mezelf voorstel als ik de keuze maak, zie ik een sterke vrouw waarover ik tevreden kan zijn. Als ik mezelf zie op de manier waarop ik nu de boel beheersbaar probeer te houden, ben ik niet trots op mezelf.
Ik zou weleens in mijn ziel willen kijken en weten waar dit vandaan komt. Ik kan er namelijk niet zo goed antwoord op geven. Zo kan ik gisteren heel sterk in mezelf geloven en is het vandaag weer één en al twijfel over hoe nu verder....een mens zit raar in elkaar.
Bedankt voor jullie steun!
Ondertussen blijven we in het cirkeltje ronddraaien; ik geef aan rust nodig te hebben. Dat ik alle opties wil bespreken en dat ik daarin gerespecteerd wil worden; ook als blijkt dat onze relatie geen kans van slagen meer heeft. Eerlijk gezegd is dat voor mij redelijk duidelijk, alleen is er een stuk angst om het door te zetten.
Een aantal dagen geleden weer de dreiging dat ie weg zou gaan met de kinderen voor 'altijd' iets zoeken waar ze gelukkig zouden zijn....ik krijg kippenvel van dit soort opmerkingen. Vervolgens wil hij dat aan niemand kenbaar maken ( de afspraak is natuurlijk dat hij alle contact momenten aan de psych doorgeeft). Het is dus eigenlijk zo dat mijn man ellende veroorzaakt en daar mee weg wil komen.
Terugdenkend is het een man die altijd overal mee weg kon komen, door zijn charmes heeft hij zich altijd overal uit weten te redden, zonder consequenties. Nu kan hij deze time out (een lachertje natuurlijk, er is geen moment geweest waarin ik complete rust heb gehad) alleen volhouden als er een garantie is dat het weer goed komt.
Ik hink natuurlijk op 2 gedachten; deze situatie van het delen van een geleend zomerhuisje verlengen (kan gelukkig wel), alleen heb ik dan niets voor mezelf en kan hij behoorlijk de boel verstieren en naar zijn eigen hand zetten. Ik kan ook voor de komende 6 maanden mss een huurwoning betrekken, dat betekent dat de kinderen actief moeten verkassen een aantal malen per week. Een vriend adviseerde duidelijkheid; zeggen dat het over is, hem een half jaar geven om zichzelf bij elkaar te rapen en dan weer zelf terug naar ons huis....
Het is zo gek en erg lastig uit te leggen dat ik geen duidelijke beslissing kan nemen. Dit komt waarschijnlijk voort uit het uit handen geven van de controle; ik weet niet wat hij gaat doen als ik hem definitief de scheidingsboodschap breng. Een kat in het nauw kan rare sprongen maken. Aan de andere kant is dit ook zeker niet ideaal.
Tjonge, als je mij 10 jaar geleden dit had voorspelt had ik het niet geloofd. Zijn gedrag niet en mijn besluiteloosheid niet. Als ik in mijn gedachten bedenk hoe ik in het leven wil staan dan is de keuze ''makkelijk". Als ik mezelf voorstel als ik de keuze maak, zie ik een sterke vrouw waarover ik tevreden kan zijn. Als ik mezelf zie op de manier waarop ik nu de boel beheersbaar probeer te houden, ben ik niet trots op mezelf.
Ik zou weleens in mijn ziel willen kijken en weten waar dit vandaan komt. Ik kan er namelijk niet zo goed antwoord op geven. Zo kan ik gisteren heel sterk in mezelf geloven en is het vandaag weer één en al twijfel over hoe nu verder....een mens zit raar in elkaar.
Bedankt voor jullie steun!