Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
woensdag 27 oktober 2010 om 21:09
Lief: Zie je er tegen op om morgen je functioneringsgesprek te hebben?
Zie je ook nog positieve punten in je werk? Ik weet niet zo goed hoe ik het neer moet zetten. (absoluut niet aanvallend bedoeld) Ik ben zelf leidinggevende, en als een van mijn medewerkers zich zo zou uiten in een gesprek zou dat op mij wel negatief over komen en ook wat wrevel op wekken. Natuurlijk is het heel belangrijk om punten te noemen waar jij op vast loopt, maar probeer het vanuit jezelf te doen. Dus inplaats van de reorganisatie doet geen goed: Door de reorganisatie voel ik me erg verloren, en heb ik het idee dat we als team minder hecht geworden zijn. Ik denk dat het ook belangrijk is om eerlijk aan te geven, dat het je echt ernst is en dat je op je laatste eindje loopt.
Succes ermee!
Zie je ook nog positieve punten in je werk? Ik weet niet zo goed hoe ik het neer moet zetten. (absoluut niet aanvallend bedoeld) Ik ben zelf leidinggevende, en als een van mijn medewerkers zich zo zou uiten in een gesprek zou dat op mij wel negatief over komen en ook wat wrevel op wekken. Natuurlijk is het heel belangrijk om punten te noemen waar jij op vast loopt, maar probeer het vanuit jezelf te doen. Dus inplaats van de reorganisatie doet geen goed: Door de reorganisatie voel ik me erg verloren, en heb ik het idee dat we als team minder hecht geworden zijn. Ik denk dat het ook belangrijk is om eerlijk aan te geven, dat het je echt ernst is en dat je op je laatste eindje loopt.
Succes ermee!
woensdag 27 oktober 2010 om 21:23
Oh daar kan ik wel wat mee, met dat advies annemie! Ik hoor vaker dat ik erg direct ben en zoals jij het nu zegt, geef ik dezelfde boodschap maar dan idd wat vriendelijker.
En nee, ik zie niet veel positieve dingen aan mijn werk nu, en dat is erg jammer zo vlak voor dat gesprek. Maar ook dat valt in een sausje te gieten zoals jij dat voorstelt. Iets van: Omdat ik zo moe ben, valt het werken me zwaarder en vind ik het nu moeilijk de positieve dingen te benoemen. En dat ik erg blij ben dat ik hulp krijg van buitenaf voor mijn project zodat ik een beetje rust kan nemen. Zoiets?
En nee, ik zie niet veel positieve dingen aan mijn werk nu, en dat is erg jammer zo vlak voor dat gesprek. Maar ook dat valt in een sausje te gieten zoals jij dat voorstelt. Iets van: Omdat ik zo moe ben, valt het werken me zwaarder en vind ik het nu moeilijk de positieve dingen te benoemen. En dat ik erg blij ben dat ik hulp krijg van buitenaf voor mijn project zodat ik een beetje rust kan nemen. Zoiets?
woensdag 27 oktober 2010 om 21:45
Goedenavond allen,
wat gezellig druk is het de laatste dagen.
Toch is het allemaal lastig he, als je in een burn out zit. Ik vind nu ook helemaal niets leuk aan mijn werk en zit er zelfs aan te denken om een andere functie te nemen of iets degelijks. Gelukkig heb ik nog wel het verstand om nu geen belangijke beslissingen te nemen, omdat ik nu gewoon niet helder denken kan. IK hoop straks als ik weer mezelf ben gewoon weer de leuke dingen van mijn werk zie en er weer vol voor kan gaan. Nou dat is ook niet helemaal waar, ik vind mijn werk dat ik nu doe ook best leuk hoor ook al is het stommetjes werk. ik heb nu de tijd om dingen af te maken en heb totaal geen tijdsdruk nu, dus nu zie ik echt resultaat en dat geeft me voldoening. beetje jammer is dan weer dat klanten gelijk een gat slaan in mijn mooie schap haha.
ja pas 2 gesprekken gehad bij de psych, die eigenlijk niets eens iets voorstelde, ik heb er dus eigenlijk helemaal niets aan gehad. het is ook heel anders dan ik me voorgesteld had haha mijn psych zit in een buurthuis en dat vind ik ook wel een beetje raar haha, had me toch wel iets anders voorgesteld. maar ja ik heb hele goeie verhalen over hem gehoord dus, hij zal vast wel goed zijn.
Grr heb nog geen mail gehad van hem. zit te denken om hem mogen op werk te mailen, dat ik er dan ff bijzet dat ik bang ben dat hij mijn mail niet gehad heeft.
Maar goed ik heb geen zin om me nog meer druk te maken erover, dus probeer het nu even los te laten.
wat gezellig druk is het de laatste dagen.
Toch is het allemaal lastig he, als je in een burn out zit. Ik vind nu ook helemaal niets leuk aan mijn werk en zit er zelfs aan te denken om een andere functie te nemen of iets degelijks. Gelukkig heb ik nog wel het verstand om nu geen belangijke beslissingen te nemen, omdat ik nu gewoon niet helder denken kan. IK hoop straks als ik weer mezelf ben gewoon weer de leuke dingen van mijn werk zie en er weer vol voor kan gaan. Nou dat is ook niet helemaal waar, ik vind mijn werk dat ik nu doe ook best leuk hoor ook al is het stommetjes werk. ik heb nu de tijd om dingen af te maken en heb totaal geen tijdsdruk nu, dus nu zie ik echt resultaat en dat geeft me voldoening. beetje jammer is dan weer dat klanten gelijk een gat slaan in mijn mooie schap haha.
ja pas 2 gesprekken gehad bij de psych, die eigenlijk niets eens iets voorstelde, ik heb er dus eigenlijk helemaal niets aan gehad. het is ook heel anders dan ik me voorgesteld had haha mijn psych zit in een buurthuis en dat vind ik ook wel een beetje raar haha, had me toch wel iets anders voorgesteld. maar ja ik heb hele goeie verhalen over hem gehoord dus, hij zal vast wel goed zijn.
Grr heb nog geen mail gehad van hem. zit te denken om hem mogen op werk te mailen, dat ik er dan ff bijzet dat ik bang ben dat hij mijn mail niet gehad heeft.
Maar goed ik heb geen zin om me nog meer druk te maken erover, dus probeer het nu even los te laten.
woensdag 27 oktober 2010 om 22:03
Toffe:
Idd gezellig he, dat er zoveel geschreven word. Ik heb morgen weer een gesprek op mijn werk, hoe nu verder. Aan de ene kant heb ik zoiets dat ik echt binnen mijn oude bedrijf wil blijven, als ze niets passends hebben gaan ze een reintegratieburo inschakelen. Dat is dus de andere kant, dat ik zoiets heb van kom maar op, wie weet wat voor leuke banen dat die voor me in de aanbieding hebben. Als het dan iets zou zijn waar ik minder stress van heb en wat ik net zo leuk ga vinden? Maar eerlijk is eerlijk ik loop er dag in, dag uit over te piekeren en ik weet gewoon niet waar ik goed aan doe. Wacht het dus maar rustig even af.
Als het niet klikt bij de psych, kan je beter op zoek gaan naar een andere hoor. Al vinden sommigen hem nog zo goed, als jij er niks mee kan houd het op.
Die leidinggevende is echt energievreter nummer 1 op dit moment bij jou he? Ik zou idd gaan proberen om het zo snel mogelijk uit te praten, maar wel met een derde partij erbij. Ben bang dat jij anders toch weer het onderspit gaat delven.
Idd gezellig he, dat er zoveel geschreven word. Ik heb morgen weer een gesprek op mijn werk, hoe nu verder. Aan de ene kant heb ik zoiets dat ik echt binnen mijn oude bedrijf wil blijven, als ze niets passends hebben gaan ze een reintegratieburo inschakelen. Dat is dus de andere kant, dat ik zoiets heb van kom maar op, wie weet wat voor leuke banen dat die voor me in de aanbieding hebben. Als het dan iets zou zijn waar ik minder stress van heb en wat ik net zo leuk ga vinden? Maar eerlijk is eerlijk ik loop er dag in, dag uit over te piekeren en ik weet gewoon niet waar ik goed aan doe. Wacht het dus maar rustig even af.
Als het niet klikt bij de psych, kan je beter op zoek gaan naar een andere hoor. Al vinden sommigen hem nog zo goed, als jij er niks mee kan houd het op.
Die leidinggevende is echt energievreter nummer 1 op dit moment bij jou he? Ik zou idd gaan proberen om het zo snel mogelijk uit te praten, maar wel met een derde partij erbij. Ben bang dat jij anders toch weer het onderspit gaat delven.
woensdag 27 oktober 2010 om 22:10
Hoi
annemie, ja dat lijkt me ook heel vervelend hoor, je weet niet waar je aan toe bent. ik weet niet hoe het gaat als je via zo'n buro ander werk vind, maar wat mij vooral tegen houdt om verder te zoeken naar ander werk is toch voornamelijk de zekerheid die ik hier heb, ik bedoel ik heb wel een gezin en ben wel de kostwinner hier. als ik ergens anders ga werken dan begin je weer van voor af aan. dat vind ik ook eng.
ja ik wil ook wel in gesprek met LG, maar ik klap altijd dicht..daarom kan ik het nu nog niet, ik hoop dat de psych mij kan helpen hoe ik dit kan voorkomen en wel gewoon mijn zegje kan doen.
ach ik weet nog niet of het klikt met de psych, ik heb h pas 2 keer gezien natuurlijk en hij leek me wel aardig en hij wist wel al in die korte tijd de vinger op de zere plek te leggen.
succes morgen op gesprek.
annemie, ja dat lijkt me ook heel vervelend hoor, je weet niet waar je aan toe bent. ik weet niet hoe het gaat als je via zo'n buro ander werk vind, maar wat mij vooral tegen houdt om verder te zoeken naar ander werk is toch voornamelijk de zekerheid die ik hier heb, ik bedoel ik heb wel een gezin en ben wel de kostwinner hier. als ik ergens anders ga werken dan begin je weer van voor af aan. dat vind ik ook eng.
ja ik wil ook wel in gesprek met LG, maar ik klap altijd dicht..daarom kan ik het nu nog niet, ik hoop dat de psych mij kan helpen hoe ik dit kan voorkomen en wel gewoon mijn zegje kan doen.
ach ik weet nog niet of het klikt met de psych, ik heb h pas 2 keer gezien natuurlijk en hij leek me wel aardig en hij wist wel al in die korte tijd de vinger op de zere plek te leggen.
succes morgen op gesprek.
woensdag 27 oktober 2010 om 22:48
Wat een drukte, hier. Leuk zeg, maar wel lastig om goed op alles te reageren. Als ik iets vergeet is dat dus ook niet uit desinteresse, maar omdat ik het niet allemaal onthouden heb en tijdens het reageren niet alles kan terug lezen.
Lief,
Goed dat je hulp hebt gekregen en dat je oude leidinggevende je gaat coachen. Dat je hulp heb gekregen ligt er heus niet aan dat jij het niet goed doet, maar dat er te veel werk is voor het aantal mensen dat er mee bezig is.
Marriss,
Lief dat je moeder je eten heeft gebracht. Heb je er ook wat van gegeten?
Annemie,
Goede tips van je aan Lief om op een minder aanvallende manier haar mening te geven. Tips van een leidinggevende vind ik in dit soort dingen altijd heel nuttig. Natuurlijk leer je zulke dingen ook wel op cursussen enz, maar tips van iemand met ervaring vind ik toch altijd geloofwaardiger. Ik had voor volgende week mijn functioneringsgesprek staan, maar die heb ik toch maar even twee weken verzet. Meteen op mijn eerste dag werken een fg leek me niet zo handig. Ik heb de laatste tijd genoeg met mijn baas gesproken dus waarschijnlijk zijn we zo klaar maar ik wil er toch even rustig te tijd voor nemen om het voor te bereiden en het achteraf goed op papier te zetten. We hebben sinds kort nieuwe sjablonen voor het verslag van het fg en daar zullen we beide toch even aan moeten wennen.
Succes morgen op je werk. Ik hoop voor je dat ze een functie voor je hebben gevonden en dat anders het reintegratiebureau ergens anders een uitdagende functie voor je kan vinden. Een nieuwe functie waar je net zoveel plezier uit haalt is misschien helemaal niet verkeerd.
Toffe,
Ik vind het echt heel rot voor je dat je zo'n kl***nbaas hebt. Ik hoop dat je je over een poosje zo sterk voelt dat je wel met hem kunt praten. Wat mij heel goed helpt bij moeilijke onderwerpen die ik wil bespreken met mijn baas is om het vantevoren op papier te zetten. Soms liet ik hem dat gewoon lezen (wel waar ik bij was, niet van tevoren over de mail) en dan kwam het gesprek wel op gang. Soms was het opschrijven al genoeg en kon ik dan daarna er gewoon over praten. Misschien kun je iemand van P&O of de bedrijfsarts vragen om bij dat gesprek te komen zitten. Je psych kan je vast ook wel goede tips geven hierover. Jammer dat je daar nog niet vaker heen bent geweest en dat hij nu op vakantie is. De eerste paar keer bij mijn psych had ik er ook niet veel aan voor mijn gevoel. Maar achteraf gezien heeft het beantwoorden van haar vragen me al wel heel erg aan het denken gezet en heb ik er toch meer aan gehad dan ik in eerste instantie dacht.
Ik heb het hier al eerder neergezet volgens mij, maar misschien nog een tip voor de 'nieuwen'. Deze boeken hebben mij erg geholpen:
In dertig dagen uit je burnout
Omgaan met burnout
Beide van Carien Karsten. Ik kan die tweede nu niet vinden op bol.com, maar ik heb ze een paar weken geleden beide besteld daar dus ze moeten nog wel te vinden zijn.
Lief,
Goed dat je hulp hebt gekregen en dat je oude leidinggevende je gaat coachen. Dat je hulp heb gekregen ligt er heus niet aan dat jij het niet goed doet, maar dat er te veel werk is voor het aantal mensen dat er mee bezig is.
Marriss,
Lief dat je moeder je eten heeft gebracht. Heb je er ook wat van gegeten?
Annemie,
Goede tips van je aan Lief om op een minder aanvallende manier haar mening te geven. Tips van een leidinggevende vind ik in dit soort dingen altijd heel nuttig. Natuurlijk leer je zulke dingen ook wel op cursussen enz, maar tips van iemand met ervaring vind ik toch altijd geloofwaardiger. Ik had voor volgende week mijn functioneringsgesprek staan, maar die heb ik toch maar even twee weken verzet. Meteen op mijn eerste dag werken een fg leek me niet zo handig. Ik heb de laatste tijd genoeg met mijn baas gesproken dus waarschijnlijk zijn we zo klaar maar ik wil er toch even rustig te tijd voor nemen om het voor te bereiden en het achteraf goed op papier te zetten. We hebben sinds kort nieuwe sjablonen voor het verslag van het fg en daar zullen we beide toch even aan moeten wennen.
Succes morgen op je werk. Ik hoop voor je dat ze een functie voor je hebben gevonden en dat anders het reintegratiebureau ergens anders een uitdagende functie voor je kan vinden. Een nieuwe functie waar je net zoveel plezier uit haalt is misschien helemaal niet verkeerd.
Toffe,
Ik vind het echt heel rot voor je dat je zo'n kl***nbaas hebt. Ik hoop dat je je over een poosje zo sterk voelt dat je wel met hem kunt praten. Wat mij heel goed helpt bij moeilijke onderwerpen die ik wil bespreken met mijn baas is om het vantevoren op papier te zetten. Soms liet ik hem dat gewoon lezen (wel waar ik bij was, niet van tevoren over de mail) en dan kwam het gesprek wel op gang. Soms was het opschrijven al genoeg en kon ik dan daarna er gewoon over praten. Misschien kun je iemand van P&O of de bedrijfsarts vragen om bij dat gesprek te komen zitten. Je psych kan je vast ook wel goede tips geven hierover. Jammer dat je daar nog niet vaker heen bent geweest en dat hij nu op vakantie is. De eerste paar keer bij mijn psych had ik er ook niet veel aan voor mijn gevoel. Maar achteraf gezien heeft het beantwoorden van haar vragen me al wel heel erg aan het denken gezet en heb ik er toch meer aan gehad dan ik in eerste instantie dacht.
Ik heb het hier al eerder neergezet volgens mij, maar misschien nog een tip voor de 'nieuwen'. Deze boeken hebben mij erg geholpen:
In dertig dagen uit je burnout
Omgaan met burnout
Beide van Carien Karsten. Ik kan die tweede nu niet vinden op bol.com, maar ik heb ze een paar weken geleden beide besteld daar dus ze moeten nog wel te vinden zijn.
woensdag 27 oktober 2010 om 23:52
Moet er wel om lachen eerlijk gezegd, dat jullie zeggen dat het hier 'gezellig' is en 'druk'... ik denk dat de meesten hier liever niet hadden geschreven
Ik heb me ook nog niet in iedereen kunnen verdiepen, en merk ook dat ik daar nog weinig puf voor heb. Ik heb het al eerder gezegd, ik heb geen idee wat er allemaal met me gebeurd en kan dus ook geen tips en adviezen geven aan anderen. Hopelijk in de toekomst wel, maar op dit moment is het voor mij puur een uitlaatklep en ben ik blij met het luisterende oor en de adviezen hier. Sorry dat ik voor jullie niets kan betekenen, én sorry dat ik veelal egopost.
Ik heb me ook nog niet in iedereen kunnen verdiepen, en merk ook dat ik daar nog weinig puf voor heb. Ik heb het al eerder gezegd, ik heb geen idee wat er allemaal met me gebeurd en kan dus ook geen tips en adviezen geven aan anderen. Hopelijk in de toekomst wel, maar op dit moment is het voor mij puur een uitlaatklep en ben ik blij met het luisterende oor en de adviezen hier. Sorry dat ik voor jullie niets kan betekenen, én sorry dat ik veelal egopost.
donderdag 28 oktober 2010 om 00:03
Abc, ik zit nog even te kijken naar de boeken die je noemt. Op bol.com wordt die eerste alleen 2ehands aangeboden, vanaf 32 euro. Wat een beetje vreemd is, aangezien een nieuw exemplaar 12,95 zou kosten, maar die wordt dus niet meer aangeboden. Op andere sites zie ik ook dat beide titels niet meer te koop zijn... jammer.
donderdag 28 oktober 2010 om 00:24
Marris,
dat is allemaal niet erg hoor, dit is voor mij ook vooral een uitlaat klep. ik kan het ook allemaal niet goed bijhouden van anderen en heb meestal het idee dat ik toch niets nuttigs te melden heb. maar dat geeft allemaal niet, je bent niets verplicht.
ik denk dat we het allemaal fijn( kan aanhalingstekens niet vinden) om ervaringen te delen en vooral te lezen. en als je iets nuttigs hebt is dat alleen maar fijn.
ik moet nodig mijn bed in, maar ik stel het steeds maar uit. morgen als de wekker gaat heb ik spijt...
dat is allemaal niet erg hoor, dit is voor mij ook vooral een uitlaat klep. ik kan het ook allemaal niet goed bijhouden van anderen en heb meestal het idee dat ik toch niets nuttigs te melden heb. maar dat geeft allemaal niet, je bent niets verplicht.
ik denk dat we het allemaal fijn( kan aanhalingstekens niet vinden) om ervaringen te delen en vooral te lezen. en als je iets nuttigs hebt is dat alleen maar fijn.
ik moet nodig mijn bed in, maar ik stel het steeds maar uit. morgen als de wekker gaat heb ik spijt...
donderdag 28 oktober 2010 om 00:30
off-topic (sorry dat t over mezelf gaat TO, maar zocht even naar een burnout topic om mijn vraag te kunnen stellen):
Ik heb (denk ik, is toen niet gediagnotiseerd, maar alles wijst erop) bijna drie jaar geleden een burnout gehad. Het heeft me bijna een jaar gekost om daar bovenop te komen. Lang thuis gezeten, depressie, geen hulp gezocht stom genoeg waardoor het allemaal lang heeft geduurd. Bijbehorende carrièreswitch gemaakt en alles, maar nu komt het. Ook al ben ik nu veel gelukkiger met alles dan voor die burnout, ik heb mijn zelfvertrouwen wat betreft het aankunnen van stress nog steeds niet terug! Is dit normaal? Dus als ik iets wil ondernemen wat een beetje uitdagend is voor mij, dan krabbel ik terug. Bang om de boog weer te spannen zeg maar, ik ontwijk alle stress.
Voor de burnout dacht ik hier nooit over na. Ik stortte mij altijd volledig in de dingen die ik wilde bereiken.
Is het volgens jullie mogelijk om alsnog in therapie te gan hiervoor, of gaat dit vanzelf toch wel weer over? Alvast bedankt voor eventuele tips, en nogmaals excuus aan TO dat ik je topic even gebruik...
Ik heb (denk ik, is toen niet gediagnotiseerd, maar alles wijst erop) bijna drie jaar geleden een burnout gehad. Het heeft me bijna een jaar gekost om daar bovenop te komen. Lang thuis gezeten, depressie, geen hulp gezocht stom genoeg waardoor het allemaal lang heeft geduurd. Bijbehorende carrièreswitch gemaakt en alles, maar nu komt het. Ook al ben ik nu veel gelukkiger met alles dan voor die burnout, ik heb mijn zelfvertrouwen wat betreft het aankunnen van stress nog steeds niet terug! Is dit normaal? Dus als ik iets wil ondernemen wat een beetje uitdagend is voor mij, dan krabbel ik terug. Bang om de boog weer te spannen zeg maar, ik ontwijk alle stress.
Voor de burnout dacht ik hier nooit over na. Ik stortte mij altijd volledig in de dingen die ik wilde bereiken.
Is het volgens jullie mogelijk om alsnog in therapie te gan hiervoor, of gaat dit vanzelf toch wel weer over? Alvast bedankt voor eventuele tips, en nogmaals excuus aan TO dat ik je topic even gebruik...
donderdag 28 oktober 2010 om 08:35
Marriss,
Ego schrijven is niet erg hoor. Dat hebben we allemaal gedaan, vooral in het begin. Je zit nu nog in de beginfase, dan is het heel lastig om tips te geven. Een paar weken terug kreeg ik tips van Annemie die ik nu door geef omdat ik gemerkt heb dat het werkt. Ik reageer puur met mijn eigen ervaringen en die ervaringen hben jij nu aan het opdoen. Goed dat je wel wat gegeten hebt en dat je meteen ook wat hebt voor vandaag.
Ik kon die boeken ook niet meer vinden op op bol.com. Heel raar vind ik dat. Ik heb ze zelf pas een paar weken geleden daar gekocht.
Aninha,
Ik ben nog niet zover uit mijn burnout als jij, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je 'bang' wordt voor stress na een burnout. Om die reden zie ik er ook best tegenop om weer te gaan werken. Wat zal de stress en drukte daar met me doen. Ik theorie weet ik wat ik moet doen om het niet weer zo ver te laten komen, maar in de praktijk moet ik het nog maar zien. Je zou eens naar je huisarts kunnen gaan en dit kunnen voorleggen. Ik denk dat hij/zij je hiermee wel kan helpen.
Ik ben vanmorgen weer bij de huisarts geweest. Ontsteking was nog niet weg, maar was wel een stuk beter. Gaatje in trommelvlies was wel heel duidelijk te zien nu. Ik moet over vier weken terug komen om te laten kijken of dat gaatje kleiner is geworden.
Moet nu zo weer weg, moet naar de fysiosport. Ik had geen zin om drie kwartier te wachten nadat ik bij de dokter was geweest (dokter en fysio zit in zelfde gebouw), dus ben maar even snel weer naar huis gegaan.
Ego schrijven is niet erg hoor. Dat hebben we allemaal gedaan, vooral in het begin. Je zit nu nog in de beginfase, dan is het heel lastig om tips te geven. Een paar weken terug kreeg ik tips van Annemie die ik nu door geef omdat ik gemerkt heb dat het werkt. Ik reageer puur met mijn eigen ervaringen en die ervaringen hben jij nu aan het opdoen. Goed dat je wel wat gegeten hebt en dat je meteen ook wat hebt voor vandaag.
Ik kon die boeken ook niet meer vinden op op bol.com. Heel raar vind ik dat. Ik heb ze zelf pas een paar weken geleden daar gekocht.
Aninha,
Ik ben nog niet zover uit mijn burnout als jij, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je 'bang' wordt voor stress na een burnout. Om die reden zie ik er ook best tegenop om weer te gaan werken. Wat zal de stress en drukte daar met me doen. Ik theorie weet ik wat ik moet doen om het niet weer zo ver te laten komen, maar in de praktijk moet ik het nog maar zien. Je zou eens naar je huisarts kunnen gaan en dit kunnen voorleggen. Ik denk dat hij/zij je hiermee wel kan helpen.
Ik ben vanmorgen weer bij de huisarts geweest. Ontsteking was nog niet weg, maar was wel een stuk beter. Gaatje in trommelvlies was wel heel duidelijk te zien nu. Ik moet over vier weken terug komen om te laten kijken of dat gaatje kleiner is geworden.
Moet nu zo weer weg, moet naar de fysiosport. Ik had geen zin om drie kwartier te wachten nadat ik bij de dokter was geweest (dokter en fysio zit in zelfde gebouw), dus ben maar even snel weer naar huis gegaan.
donderdag 28 oktober 2010 om 10:43
Zo, sport zit er weer op voor deze week. Ik vind het heel leuk, maar ik merk ook heel goed dat het me wel energie kost. Ik ben nu echt moe en ik merk ook dat deze week druk was. Maandag sport, dinsdag werk, woensdag thuis op de crosstrainer, vandaag sport. Morgen lekker niks. Mijn vriend zei net dat hij het heel goed van me vindt dat ik voel en toegeef dat het toch wel veel is wat ik afgelopen week heb gedaan. Ben eigenlijk ook wel trots op mezelf dat ik het zo goed doorheb wat activiteit met me doet momenteel. Volgende week is nog voller gepland met twee keer sport en drie keer 2 uur werken. Dat is misschien toch nog wel iets te optimistisch.
donderdag 28 oktober 2010 om 11:52
Mariss: Gezellig is misscchien niet helemaal het juiste woord, wel merk ik dat het een bepaalde band geeft. Als abc of toffe bijvoorbeeld iets geschreven hebben dat ze een afspraak hebben, loop ik best nog wel eens aan ze te denken.
Het is niet erg dat je ego post, wat abc ook zegt, door ervaring word je wijs, over een paar weken ben jiij ook zover dat je er wat over kan vinden.
Wat mezelf betreft, helpt het mij om jullie soms adviezen te geven. Het zit wel in mijn hoofd, maar door het richting jullie te verwoorden word het vaak voor mij ook concreter. (Misschien ingewikkeld, snap je het nog)
Aninha: Je hoeft je niet te verontschuldigen dat je hier je vraag stelt. Ik snap ook heel goed wat je bedoelt. Ik heb dezelfde vraag pas aan mijn psych gesteld zo van: Ik ben een keer door het ijs gezakt, en daar heb ik heel lang last van gehad, dus ik durf nooit dat ijs meer op. In ieder geval niet meer zonder constant om me heen te kijken waar er eventueel een wak zou zijn. Zij gaf aan dat ze er voor is om de eerste keren samen met mij het ijs op te gaan, zodat ik weer vertrouwen er in kan krijgen, dat het echt sterk genoeg is, als iedereen er op staat.
Dus concreet antwoord op je vraag; Het heeft zeker zin om hier alsnog voor naar een psycholoog te gaan.
Abc: Jij mag idd gewoon trots zijn op jezelf, Fijn dat het ook wat beter gaat met je oor. Die 6 uur werken volgende week is dat nog volledig op at? Zodat je als je het niet trekt vrijdag er toch voor kan kiezen om niet te gaan?
Het is niet erg dat je ego post, wat abc ook zegt, door ervaring word je wijs, over een paar weken ben jiij ook zover dat je er wat over kan vinden.
Wat mezelf betreft, helpt het mij om jullie soms adviezen te geven. Het zit wel in mijn hoofd, maar door het richting jullie te verwoorden word het vaak voor mij ook concreter. (Misschien ingewikkeld, snap je het nog)
Aninha: Je hoeft je niet te verontschuldigen dat je hier je vraag stelt. Ik snap ook heel goed wat je bedoelt. Ik heb dezelfde vraag pas aan mijn psych gesteld zo van: Ik ben een keer door het ijs gezakt, en daar heb ik heel lang last van gehad, dus ik durf nooit dat ijs meer op. In ieder geval niet meer zonder constant om me heen te kijken waar er eventueel een wak zou zijn. Zij gaf aan dat ze er voor is om de eerste keren samen met mij het ijs op te gaan, zodat ik weer vertrouwen er in kan krijgen, dat het echt sterk genoeg is, als iedereen er op staat.
Dus concreet antwoord op je vraag; Het heeft zeker zin om hier alsnog voor naar een psycholoog te gaan.
Abc: Jij mag idd gewoon trots zijn op jezelf, Fijn dat het ook wat beter gaat met je oor. Die 6 uur werken volgende week is dat nog volledig op at? Zodat je als je het niet trekt vrijdag er toch voor kan kiezen om niet te gaan?
donderdag 28 oktober 2010 om 13:40
Annemie,
De bedrijfsarts heeft niks gezegd over at of niet. Maar dat maakt mij ook niet zoveel uit. Mijn baas is flexibel genoeg en als ik zeg dat ik het niet red vrijdag zal niemand daar moeilijk om doen. Ik heb dinsdag met hem mijn planning besproken en hij zou een mail de afdeling over sturen om te vertellen dat ik weer rustig aan zou beginnen. Hij zei daar al bij dat hij geen tijden zou noemen zodat niemand wist wat de planning was en ik dus vrij was om te veranderen.
Hoe was jouw gesprek op je werk? Is er een geschikte functie voor je gevonden?
De bedrijfsarts heeft niks gezegd over at of niet. Maar dat maakt mij ook niet zoveel uit. Mijn baas is flexibel genoeg en als ik zeg dat ik het niet red vrijdag zal niemand daar moeilijk om doen. Ik heb dinsdag met hem mijn planning besproken en hij zou een mail de afdeling over sturen om te vertellen dat ik weer rustig aan zou beginnen. Hij zei daar al bij dat hij geen tijden zou noemen zodat niemand wist wat de planning was en ik dus vrij was om te veranderen.
Hoe was jouw gesprek op je werk? Is er een geschikte functie voor je gevonden?
donderdag 28 oktober 2010 om 14:05
Zo, ik ben net voor het eerst sinds maandag (het dramatische geel-blauwe-warenhuis bezoek) de deur weer uit geweest. Stukje gewandeld met vriend. Helemaal niet ver, drie kwartier ofzo, maar wel even lekker. Vent is ook zo lief en kan er heel goed met hem over praten, heel fijn is dat. Samen onder de plu lopen kletsen.
Ik heb binnenkort een afspraak bij de mondhygieniste maar die moest ik verzetten, maar dat kwam er steeds niet van. Het drukte nou al dagen op mn schouders, omdat ik in mn agenda moest gaan kijken wanneer ik die afspraak nou precies had. Mn agenda zit in mn werktas, en deze staat in de kast. Alleen...in mn agenda staan al mn werkafspraken en ik durfde het gewoon niet aan daar mn neus in te steken. Bij het zien van al die afspraken voel ik me harstikke schuldig, omdat ik vind dat ik daarbij moet zijn, dat die afspraken niet afgezegd kunnen worden... vanmorgen dus vriend mn agenda laten pakken om te kijken wanneer ik naar de mondhygieniste moet. Ik kreeg het zo benauwd bij het zien van die agenda, net of er 10kg lood op mn borst werd gedrukt. Heel apart.
Ik merk ook dat ik me heel gehaast voel, ik kan nog moeilijk relaxen en ontspannen... en volgens mij heeft het ermee te maken dat ik een bepaalde tijdsdruk voel ofzo. Ik bedoel, de huisarts wilde me eigenlijk afgelopen week al met een mediator in gesprek laten gaan, mn leidinggevende wil me het liefst morgen alweer op kantoor hebben zitten (was ook het eerste wat hij aan vriend vroeg toen hij mij ziek melde: 'en aan wat voor tijdsbestek moet ik dan denken?') Ik zie het zelf uiteraard nog helemaal niet zitten, maar ben als de dood dat een bedrijfsarts (waar ik nog geen afspraak mee heb, maar ga er wel vanuit dat die binnenkort in beeld komt) zegt: nou Marriss, volgende week maar weer eens proberen?? OF dat de huisarts maandag zegt dat ik me er weer op moet gaan voorbereiden dat ik op korte termijn weer aan de slag moet...
Ik merk dat ik lucht nodig heb, ik denk dat het me beter zou lukken om te ontspannen als ik zou weten dat mn leidinggevende, huisarts en bedrijfsarts me hier alle tijd voor zouden geven.... en zolang ik dat niet heb, spookt het steeds door mn hoofd... wat als ze me volgende week (of dan die week) alweer aan de slag willen hebben?!!?
Ik heb binnenkort een afspraak bij de mondhygieniste maar die moest ik verzetten, maar dat kwam er steeds niet van. Het drukte nou al dagen op mn schouders, omdat ik in mn agenda moest gaan kijken wanneer ik die afspraak nou precies had. Mn agenda zit in mn werktas, en deze staat in de kast. Alleen...in mn agenda staan al mn werkafspraken en ik durfde het gewoon niet aan daar mn neus in te steken. Bij het zien van al die afspraken voel ik me harstikke schuldig, omdat ik vind dat ik daarbij moet zijn, dat die afspraken niet afgezegd kunnen worden... vanmorgen dus vriend mn agenda laten pakken om te kijken wanneer ik naar de mondhygieniste moet. Ik kreeg het zo benauwd bij het zien van die agenda, net of er 10kg lood op mn borst werd gedrukt. Heel apart.
Ik merk ook dat ik me heel gehaast voel, ik kan nog moeilijk relaxen en ontspannen... en volgens mij heeft het ermee te maken dat ik een bepaalde tijdsdruk voel ofzo. Ik bedoel, de huisarts wilde me eigenlijk afgelopen week al met een mediator in gesprek laten gaan, mn leidinggevende wil me het liefst morgen alweer op kantoor hebben zitten (was ook het eerste wat hij aan vriend vroeg toen hij mij ziek melde: 'en aan wat voor tijdsbestek moet ik dan denken?') Ik zie het zelf uiteraard nog helemaal niet zitten, maar ben als de dood dat een bedrijfsarts (waar ik nog geen afspraak mee heb, maar ga er wel vanuit dat die binnenkort in beeld komt) zegt: nou Marriss, volgende week maar weer eens proberen?? OF dat de huisarts maandag zegt dat ik me er weer op moet gaan voorbereiden dat ik op korte termijn weer aan de slag moet...
Ik merk dat ik lucht nodig heb, ik denk dat het me beter zou lukken om te ontspannen als ik zou weten dat mn leidinggevende, huisarts en bedrijfsarts me hier alle tijd voor zouden geven.... en zolang ik dat niet heb, spookt het steeds door mn hoofd... wat als ze me volgende week (of dan die week) alweer aan de slag willen hebben?!!?
donderdag 28 oktober 2010 om 15:12
Hoi allemaal,
Marriss hoewel ik me heel goed voor kan stellen hoe je je voelt mbt weer werken en de bedrijfsarts, zo zat ik zelf enkele weken geleden ook, maak je niet te druk. ik deed dat ook en dat gaf me nog meer stress. nu ben ik een paar weken aan de slag en hoewel het minder is dan het advies was, ben ik blij dat ik weer iets nuttigs doe. Annemie zei het in het begin ook tegen mij, dat het niet goed voor je is om te lang thuis te zitten. dit is pas je eerste week en je zal heus niet maandag al weer hoeven te starten. ik heb 6 weken geloof ik volledig thuis gezeten, maar eigenlijk wilde ze me na 4 weken al weer op de werkvloer hebben. dit duurde 2 weken langer omdat ik nog een kleine operatie er tussendoor had. Maar wat ik eigenlijk zeggen weer, maar weer veel te veel door draaf en te veel woorden gebruik..laat het over je heen komen. als het niet lukt lukt het niet! ik ben heel blij dat ik nu weer op de werk vloer ben, beetje meer contact met andere mensen dan je partner of familie en voor mij heel belangrijk ik doe iets nuttigs. Ook al is het stommetjes werk. Ik doe nu klusjes op werk die steeds blijven liggen omdat ergewoon geen tijd voor is, maar als ik dan klaar mee ben, dan geeft me dat een heel voldaan gevoel.
Ik heb dan ook weer de mazzel met mijn baas, ja toch nog een voordeel, dat hij dus niet bij mij op de werkvloer is, dus ik voel zijn adem niet in mijn nek. Hij komt gemiddeld 1 keer per maand in de winkel. met mijn collega's heb ik de afspraak gemaakt dat ik niet afspreek wanneer ik kom, ze zien me wel. en ze laten me met rust. Ik kies zelf wat ik ga doen, soms overleg ik wel of ze iets hebben dat ze liever heeft dat ik doe en dan doe ik dat. en omdat het volledig at is, kan ik zelf bepalen of ik eerder weg ga of niet, dat is tot nu toe nog niet voorgekomen.
Annemie, hoe is het gegaan is ben heel benieuwd.
abc, lekker morgen een dagje vrij houden hoor. ik ook, heb ook elke dag wat gehad en vanavond moet ik ook nog weg, nou ja moeten heb afgesproken wat te gaan drinken bij een vriendin. morgen helemaal niets...heb alleen een excuus bedacht om een taart te bakken, tis tenlotte bijna halloween, dus ja daar hoort een taart bij.
oh heb een nieuwe dvd gekocht dus die ga ik morgen ook kijken.
Aninah, geeft niet joh, kom er maar lekker bij hoor.
ik denk dat je alsnog wel therapie kan gaan krijgen hoor, is alleen maar goed denk ik.
ik kan je angst wel begijpen, helaas zit ik er nog midden in dus kan je verder niet helpen of advie geven, weet niet hoe ik straks zal reageren als ik weer beter ben.
Marriss hoewel ik me heel goed voor kan stellen hoe je je voelt mbt weer werken en de bedrijfsarts, zo zat ik zelf enkele weken geleden ook, maak je niet te druk. ik deed dat ook en dat gaf me nog meer stress. nu ben ik een paar weken aan de slag en hoewel het minder is dan het advies was, ben ik blij dat ik weer iets nuttigs doe. Annemie zei het in het begin ook tegen mij, dat het niet goed voor je is om te lang thuis te zitten. dit is pas je eerste week en je zal heus niet maandag al weer hoeven te starten. ik heb 6 weken geloof ik volledig thuis gezeten, maar eigenlijk wilde ze me na 4 weken al weer op de werkvloer hebben. dit duurde 2 weken langer omdat ik nog een kleine operatie er tussendoor had. Maar wat ik eigenlijk zeggen weer, maar weer veel te veel door draaf en te veel woorden gebruik..laat het over je heen komen. als het niet lukt lukt het niet! ik ben heel blij dat ik nu weer op de werk vloer ben, beetje meer contact met andere mensen dan je partner of familie en voor mij heel belangrijk ik doe iets nuttigs. Ook al is het stommetjes werk. Ik doe nu klusjes op werk die steeds blijven liggen omdat ergewoon geen tijd voor is, maar als ik dan klaar mee ben, dan geeft me dat een heel voldaan gevoel.
Ik heb dan ook weer de mazzel met mijn baas, ja toch nog een voordeel, dat hij dus niet bij mij op de werkvloer is, dus ik voel zijn adem niet in mijn nek. Hij komt gemiddeld 1 keer per maand in de winkel. met mijn collega's heb ik de afspraak gemaakt dat ik niet afspreek wanneer ik kom, ze zien me wel. en ze laten me met rust. Ik kies zelf wat ik ga doen, soms overleg ik wel of ze iets hebben dat ze liever heeft dat ik doe en dan doe ik dat. en omdat het volledig at is, kan ik zelf bepalen of ik eerder weg ga of niet, dat is tot nu toe nog niet voorgekomen.
Annemie, hoe is het gegaan is ben heel benieuwd.
abc, lekker morgen een dagje vrij houden hoor. ik ook, heb ook elke dag wat gehad en vanavond moet ik ook nog weg, nou ja moeten heb afgesproken wat te gaan drinken bij een vriendin. morgen helemaal niets...heb alleen een excuus bedacht om een taart te bakken, tis tenlotte bijna halloween, dus ja daar hoort een taart bij.
oh heb een nieuwe dvd gekocht dus die ga ik morgen ook kijken.
Aninah, geeft niet joh, kom er maar lekker bij hoor.
ik denk dat je alsnog wel therapie kan gaan krijgen hoor, is alleen maar goed denk ik.
ik kan je angst wel begijpen, helaas zit ik er nog midden in dus kan je verder niet helpen of advie geven, weet niet hoe ik straks zal reageren als ik weer beter ben.
donderdag 28 oktober 2010 om 17:27
De boeken die ABC noemt in haar post zijn overigens wel te vinden op marktplaats! Heb ze beide besteld De ene voor 5 euro, de ander voor 2,50. Benieuwd of ik er ook wat aan heb. En zo niet, voor dat geld gaan ze dan net zo makkelijk de container in... kan het altijd proberen toch?
En er is nog een boek onderweg, een vriend van mijn vriend heeft een paar jaar geleden ook thuis gezeten met een burnout, en had toen veel aan een bepaald boek, dat mocht ik wel lenen. Geen idee van de titel.
Nou en ik heb nog wat dvd-series gekocht via marktplaats, dus ik krijg het nog druk
En er is nog een boek onderweg, een vriend van mijn vriend heeft een paar jaar geleden ook thuis gezeten met een burnout, en had toen veel aan een bepaald boek, dat mocht ik wel lenen. Geen idee van de titel.
Nou en ik heb nog wat dvd-series gekocht via marktplaats, dus ik krijg het nog druk
donderdag 28 oktober 2010 om 18:12
Dank voor jullie reacties.
Annemie: Hier gaat het slecht. Het lijkt wel of ik de hele dag in één of andere roes rondloop. Of je kop vol watten zit ofzo. Kan me absoluut niet concentreren, ik vergeet alles. Ook snap ik jullie gebrek aan eetlust helemaal. ik krijg ook geen hap door m'n keel. Ik herken zo veel van jullie verhalen. Ik ben gisteren gewoon de verjaardag van een goeie vriendin vergeten terwijl ik normaal heel attent ben. Ik moet gewoon hulp hebben dat is me nu wel duidelijk.
Annemie: Hier gaat het slecht. Het lijkt wel of ik de hele dag in één of andere roes rondloop. Of je kop vol watten zit ofzo. Kan me absoluut niet concentreren, ik vergeet alles. Ook snap ik jullie gebrek aan eetlust helemaal. ik krijg ook geen hap door m'n keel. Ik herken zo veel van jullie verhalen. Ik ben gisteren gewoon de verjaardag van een goeie vriendin vergeten terwijl ik normaal heel attent ben. Ik moet gewoon hulp hebben dat is me nu wel duidelijk.
donderdag 28 oktober 2010 om 19:34
Glendoria
Ik zit er zelf ook middenin dus veel heb je misschien niet aan mij, maar wil toch even op je reageren.
Voor wat het waard is, ik merk dat mijn eetlust al een beetje terugkomt. Heb vanavond voor het eerst wat warm eten gehad (restje preischotel van mams opgewarmd) en dat smaakte redelijk. Probeer wel wat te eten want anders verzwak je helemaal, je lichaam heeft nu eenmaal voedingsstoffen nodig. Ik weet dat je er geen zin in hebt (heb ik ook niet) maar probeer toch wat te eten, al is het maar een kopje soep met een broodje, een paar crackers met kaas, beschuitje, wat fruit, bakje vla...
Ik lees dat je geen relatie of familie hebt, jammer. Heb je een goede vriendin die je kan bellen en die misschien even langs kan komen? Even uithuilen, en misschien kan ze even een broodje voor je smeren en een kopje thee voor je zetten.
Heb je je ziek gemeld?
Ik zit er zelf ook middenin dus veel heb je misschien niet aan mij, maar wil toch even op je reageren.
Voor wat het waard is, ik merk dat mijn eetlust al een beetje terugkomt. Heb vanavond voor het eerst wat warm eten gehad (restje preischotel van mams opgewarmd) en dat smaakte redelijk. Probeer wel wat te eten want anders verzwak je helemaal, je lichaam heeft nu eenmaal voedingsstoffen nodig. Ik weet dat je er geen zin in hebt (heb ik ook niet) maar probeer toch wat te eten, al is het maar een kopje soep met een broodje, een paar crackers met kaas, beschuitje, wat fruit, bakje vla...
Ik lees dat je geen relatie of familie hebt, jammer. Heb je een goede vriendin die je kan bellen en die misschien even langs kan komen? Even uithuilen, en misschien kan ze even een broodje voor je smeren en een kopje thee voor je zetten.
Heb je je ziek gemeld?
donderdag 28 oktober 2010 om 19:38
Marriss, ik kan ook niet rustig doen hoor. Als ik ergens heen ga, of gewoon een stukje lopen, zonder doel, dan wil ik heel graag weten wanneer we dan terug zijn. En desnoods verzin ik een reden om behoefte te hebben aan planning, zo erg is het wel.
Vandaag FG, ging wel aardig, we hadden alleen veel langer nodig dan een uur dus over een tijdje in de verlenging. Ik ben nog niet toegekomen aan de dingen die ik hier schreef, maar heb wel andere punten aangekaart en ik geloof dat ik het wel diplomatiek heb gehouden. Ben er wel trots op.
Verder was het wel lastig af en toe hoor, ik vind het heel moeilijk om de nieuwe mensen in mijn project te sturen, er is er 1 die graag van alles fundamenteel wil uitzoeken maar daar is (nu) geen tijd voor. Dus een stukje projectmanagement moet er komen. Moeilijk om een enthousiasteling af te remmen. En ik merk wel dat ik nog snel geirriteerd raak, als er een kritische vraag wordt gesteld, denk ik snel: zeur niet zo. Terwijl het helemaal geen zeuren is, maar het is me dan teveel ofzo. Verder probeer ik eerlijk te zijn. Ik heb veel te lang geprobeerd te doen alsof ik alles aankon, en nu geef ik toe dat dit niet iets is wat je in je eentje even kan doen. Merk dat mensen dat waarderen, maar soms willen ze dus zo graag dat ik me in mijn positie bedreigd voel.
Wel met frisse moed: Morgen een herstart van het project en ik voel dat als frisse nieuwe start met een heel team om mij heen!
Helaas ook een dilemma: door resultaten van vandaag lijkt de druk toe te gaan nemen. De deadline zal nog scherper gesteld worden en dat betekent dat ik ook nog naar amerika moet dit jaar. Volgende week rapporteer ik aan de hoge heren en dan zal me het vuur aan de schenen worden gelegd: er zijn successen maar ik moet dan de rem erop zetten want ze zullen wel willen dat ik volgende week al in amerika zit. Moeilijk. Ook hier weer heel veel steun vanuit projectorganisatie maar toch.... Spannend zeg.
Vandaag FG, ging wel aardig, we hadden alleen veel langer nodig dan een uur dus over een tijdje in de verlenging. Ik ben nog niet toegekomen aan de dingen die ik hier schreef, maar heb wel andere punten aangekaart en ik geloof dat ik het wel diplomatiek heb gehouden. Ben er wel trots op.
Verder was het wel lastig af en toe hoor, ik vind het heel moeilijk om de nieuwe mensen in mijn project te sturen, er is er 1 die graag van alles fundamenteel wil uitzoeken maar daar is (nu) geen tijd voor. Dus een stukje projectmanagement moet er komen. Moeilijk om een enthousiasteling af te remmen. En ik merk wel dat ik nog snel geirriteerd raak, als er een kritische vraag wordt gesteld, denk ik snel: zeur niet zo. Terwijl het helemaal geen zeuren is, maar het is me dan teveel ofzo. Verder probeer ik eerlijk te zijn. Ik heb veel te lang geprobeerd te doen alsof ik alles aankon, en nu geef ik toe dat dit niet iets is wat je in je eentje even kan doen. Merk dat mensen dat waarderen, maar soms willen ze dus zo graag dat ik me in mijn positie bedreigd voel.
Wel met frisse moed: Morgen een herstart van het project en ik voel dat als frisse nieuwe start met een heel team om mij heen!
Helaas ook een dilemma: door resultaten van vandaag lijkt de druk toe te gaan nemen. De deadline zal nog scherper gesteld worden en dat betekent dat ik ook nog naar amerika moet dit jaar. Volgende week rapporteer ik aan de hoge heren en dan zal me het vuur aan de schenen worden gelegd: er zijn successen maar ik moet dan de rem erop zetten want ze zullen wel willen dat ik volgende week al in amerika zit. Moeilijk. Ook hier weer heel veel steun vanuit projectorganisatie maar toch.... Spannend zeg.
