Kinderen
alle pijlers
Las Barettas Otoños
woensdag 1 december 2010 om 11:16
Even heel kort want op het werk, maar ik kan me alleen maar aansluiten bij wat Miffy en Nippo zeggen. Ik zat gisteren te worstelen met de juiste woorden, maar ik denk er precies hetzelfde over. Ik zou wel de hele familie meenemen, de kinderen afscheid laten nemen en dan man met kinders op pad sturen, er is vast wel iets te doen daar in de buurt (misschien ook andere familie die daar in de buurt woont?) of een uitje te verzinnen en een hotel te boeken. Klaar. Dat kan hij toch wel 1x voor jou opbrengen? Als hij dat niet kan zou ik dat zeer zeer not done vinden in deze situatie. Het is anders als jij zelf ook echt vind dat ze beter niet mee kunnen, maar als je deze beslissing alleen neemt omdat je denkt dat je man het niet ziet zitten, tja. Ik denk persoonlijk ook dat je kinderen, zeker oudste beter wel afscheid kunnen nemen. Maar ik wil je niet een rotgevoel aanpraten hierover of wat dan ook, dus ik dacht gisteren, ik kan het niet zo goed verwoorden, dan zeg ik even niets.
woensdag 1 december 2010 om 11:16
Even heel kort want op het werk, maar ik kan me alleen maar aansluiten bij wat Miffy en Nippo zeggen. Ik zat gisteren te worstelen met de juiste woorden, maar ik denk er precies hetzelfde over. Ik zou wel de hele familie meenemen, de kinderen afscheid laten nemen en dan man met kinders op pad sturen, er is vast wel iets te doen daar in de buurt (misschien ook andere familie die daar in de buurt woont?) of een uitje te verzinnen en een hotel te boeken. Klaar. Dat kan hij toch wel 1x voor jou opbrengen? Als hij dat niet kan zou ik dat zeer zeer not done vinden in deze situatie. Het is anders als jij zelf ook echt vind dat ze beter niet mee kunnen, maar als je deze beslissing alleen neemt omdat je denkt dat je man het niet ziet zitten, tja. Ik denk persoonlijk ook dat je kinderen, zeker oudste beter wel afscheid kunnen nemen. Maar ik wil je niet een rotgevoel aanpraten hierover of wat dan ook, dus ik dacht gisteren, ik kan het niet zo goed verwoorden, dan zeg ik even niets.
woensdag 1 december 2010 om 11:35
Ik vind het heel erg dat wij geen afscheid hebben kunnen nemen van Pamman's oma. Hij is wel geweest. Zonder ons, omdat het met oma toen al helemaal niet meer goed ging en de familie de inrichting waar ze toen zat geen geschikte plek voor kinderen vond. Door de vakantie hebben we de begrafenis ook gemist. Ik merk dat ik het daar best moeilijk mee heb, oma was ook belangrijk voor mij. Hetzelfde merk ik aan Mannie. Mini is meer bezig met iedereen troosten. Wat ik wil zeggen is eigenlijk dat jij de kans hebt om het goed te doen, je kinderen en jij kunnen afscheid nemen, opa kan afscheid nemen en zo hoort het ook.
woensdag 1 december 2010 om 11:58
Ik vind het heel fijn dat jullie zo meedenken. Inderdaad wilde man in eerste instantie niet meegaan: Mengsel van niet zoveel zin en moeilijk vrij kunnen nemen. Toen duidelijk was dat het nu toch wel snel zou kunnen gaan draaide hij qua meegaan bij (hoewel, dan heb ik weer zo'n rotgevoel dat hij zoiets dus zo'n "moetje" vind). Later, toen mijn vader van het weekend zo slecht was (in bed liggen en kreunen aan de telefoon) hadden we allebei (Man en ik) het idee dat het voor oudste en misschien ook jongste teveel zou zijn. Zeker ook omdat ze er erg slecht tegen kunnen als ik ga huilen enz. Man na 15 minuten met de kinderen laten vertrekken vind ik van man èn kinderen èn mezelf teveel gevraagd. Vader woont in een beiers gehucht waar echt helemaal niets te doen is, het is bar koud, man heeft geen rijbewijs en dan zitten ze daar. En ik maar op mijn horloge kijken. Dan draaien mijn gedachten en aandacht weer alleen om de kinderen, en daar heb ik dat weekend geen tijd en energie voor.
Ik heb er ook nog lang over gesproken met mijn vader, die inmiddels eerder mij probeert te overtuigen dat ik de familie thuis moet laten dan andersom. Hij heeft er veel over nagedacht wat er dit weekend allemaal besproken moet worden, en vind het toch beter dit zonder de kinderen in de buurt te doen (ik denk dat deze gevoelsmatige "veplichting" de vrolijke opa uit te hangen hem nu ook teveel is). Bovendien vind hij het ook niet verantwoord, zeker met de kinderen erbij, die rit met de auto te maken (verkeer ligt in dat gedeelte van Duitsland volgens hem min of meer plat door sneeuw). En sinds gisteren (bezoek van pijnarts) heeft hij een beetje meer moed dat hij misschien toch nog een paar goede weken (maanden?) erbij gaat krijgen en dan wil hijzelf heel graag deze kant op komen om twee uur van mij vandaan het dochtertje van mijn zusje te dopen, dat is echt een hartewens. En dan zou hij ook onze kinderen nog eens kunnen zien. Ik ben ervan overtuigd dat hij de oplossing dit weekend zonder de kinderen te doen inmiddels prettiger vind, ook al is het sneu.
Zouden de kinderen geen "afhscheid" meer kunnen nemen, oftewel hem niet nog een laatste keer kunnen zien zou dit volgens mij niet meer impact op oudste hebben qua betrekken op hemzelf dan als het nog wel gebeurd. Als Opa zomaar "ineens" "weg" is is dat denk ik net zo angstig als dat oudste weet dat Opa ziek is, hem nog een keer ziet en hij dan overlijd. Oudste zal in ieder geval denken dat dit hem ook zou kunnen overkomen, of met of zonder aankondiging.
Nogmaals, erg fijn dat jullie meedenken, ik heb er veel aan. Ook de "botte" bijdrages, Nippo Nitroman en ik hebben een groot probleem, en dit soort situaties werken inderdaad als vergrootglas.
Het is hier gaan sneeuwen, ik heb een rotklus gekregen waar 5 betrokkenen ongeveer 15 meningen over hebben hoe ik het aan moet pakken. Dus maar even aan het werk.
Ik heb er ook nog lang over gesproken met mijn vader, die inmiddels eerder mij probeert te overtuigen dat ik de familie thuis moet laten dan andersom. Hij heeft er veel over nagedacht wat er dit weekend allemaal besproken moet worden, en vind het toch beter dit zonder de kinderen in de buurt te doen (ik denk dat deze gevoelsmatige "veplichting" de vrolijke opa uit te hangen hem nu ook teveel is). Bovendien vind hij het ook niet verantwoord, zeker met de kinderen erbij, die rit met de auto te maken (verkeer ligt in dat gedeelte van Duitsland volgens hem min of meer plat door sneeuw). En sinds gisteren (bezoek van pijnarts) heeft hij een beetje meer moed dat hij misschien toch nog een paar goede weken (maanden?) erbij gaat krijgen en dan wil hijzelf heel graag deze kant op komen om twee uur van mij vandaan het dochtertje van mijn zusje te dopen, dat is echt een hartewens. En dan zou hij ook onze kinderen nog eens kunnen zien. Ik ben ervan overtuigd dat hij de oplossing dit weekend zonder de kinderen te doen inmiddels prettiger vind, ook al is het sneu.
Zouden de kinderen geen "afhscheid" meer kunnen nemen, oftewel hem niet nog een laatste keer kunnen zien zou dit volgens mij niet meer impact op oudste hebben qua betrekken op hemzelf dan als het nog wel gebeurd. Als Opa zomaar "ineens" "weg" is is dat denk ik net zo angstig als dat oudste weet dat Opa ziek is, hem nog een keer ziet en hij dan overlijd. Oudste zal in ieder geval denken dat dit hem ook zou kunnen overkomen, of met of zonder aankondiging.
Nogmaals, erg fijn dat jullie meedenken, ik heb er veel aan. Ook de "botte" bijdrages, Nippo Nitroman en ik hebben een groot probleem, en dit soort situaties werken inderdaad als vergrootglas.
Het is hier gaan sneeuwen, ik heb een rotklus gekregen waar 5 betrokkenen ongeveer 15 meningen over hebben hoe ik het aan moet pakken. Dus maar even aan het werk.
woensdag 1 december 2010 om 12:33
Nitro, dat klinkt in ieder geval als een weloverwogen beslissing. En hopelijk is er inderdaad meer tijd dan het eerst leek.
Het moet me toch even van het hart dat mijn interpretatie van jouw verhalen is dat Nitroman een groot probleem heeft. Doe jezelf vooral niet tekort.
En natuurlijk heel veel sterkte met alles.
Het moet me toch even van het hart dat mijn interpretatie van jouw verhalen is dat Nitroman een groot probleem heeft. Doe jezelf vooral niet tekort.
En natuurlijk heel veel sterkte met alles.
woensdag 1 december 2010 om 12:52
heavy shit, dit! Ik begrijp je overwegingen, Nitro. Ik denk dat ik ook zo gehandeld zou hebben Hoewel ik het ook wel redelijk storend vind dat Nitroman niet in staat is om de zorgen over de kinderen uit handen te nemen en te zorgen voor een alternatief
Ik heb de kinderen dus géén afscheid laten nemen van mijn moeder, maar ze wilde de laatste dagen/weken ook niemand meer zien behalve mijn vader en ons kinderen. Ik heb niet de indruk dat Poek daar onder geleden heeft, maar Poek is ook duidelijker makkelijker in dat soort dingen dat Nitro's oudste.
Poek vraagt nog geregeld aan opa:'mis je oma', liefst out-of-the-blue. dan ben ik soms blij dat-ie behoorlijk doof is, want zulke vragen overvallen hem echt. Maar hij vindt het ook niet echt erg dat ze dat vraagt.
Ik heb de kinderen dus géén afscheid laten nemen van mijn moeder, maar ze wilde de laatste dagen/weken ook niemand meer zien behalve mijn vader en ons kinderen. Ik heb niet de indruk dat Poek daar onder geleden heeft, maar Poek is ook duidelijker makkelijker in dat soort dingen dat Nitro's oudste.
Poek vraagt nog geregeld aan opa:'mis je oma', liefst out-of-the-blue. dan ben ik soms blij dat-ie behoorlijk doof is, want zulke vragen overvallen hem echt. Maar hij vindt het ook niet echt erg dat ze dat vraagt.
woensdag 1 december 2010 om 14:14
Hmm, allerdaags... Ik stond net langs de kant van de weg met een niet-startende auto. Duurde lang voordat er een automobilist mijn hint (hevig zwaaien met startkabels) door had en stopte. En nu ben ik aan het ontdooien, want het is best wel verrrekte koud buiten.
Oh, ik hoor dat ik even een collega uitleg moet geven en daarna, hiep hoi, beoordelingsgesprek.
Oh, ik hoor dat ik even een collega uitleg moet geven en daarna, hiep hoi, beoordelingsgesprek.
woensdag 1 december 2010 om 15:16
dat zijn geen grappen, Anky, met dit weer. en succes met je beoordelingsgesprek!
mijn neus en andere holtes zitten werkelijk volledig dicht. heb gisteren al met zout gepsoeld, maar vannacht had ik werkelijk een baggernacht, heb elk uur op de klok gezien. Vannacht heb ik serieus overwogen niet te gaan werken, maar vanmorgen voelde ik me daar niet beroerd genoeg voor. en voor een baggernacht voel ik me overigens redelijk helder, is ook wel eens anders. Actief is dan een ander verhaal, maar ben wel nu eindelijk eens diep in een onderwerp gedoken wat eigenlijk al af had moeten zijn () en dat gaat wonderbaarlijk goed.
mijn neus en andere holtes zitten werkelijk volledig dicht. heb gisteren al met zout gepsoeld, maar vannacht had ik werkelijk een baggernacht, heb elk uur op de klok gezien. Vannacht heb ik serieus overwogen niet te gaan werken, maar vanmorgen voelde ik me daar niet beroerd genoeg voor. en voor een baggernacht voel ik me overigens redelijk helder, is ook wel eens anders. Actief is dan een ander verhaal, maar ben wel nu eindelijk eens diep in een onderwerp gedoken wat eigenlijk al af had moeten zijn () en dat gaat wonderbaarlijk goed.
woensdag 1 december 2010 om 17:31
Balen Ank! Ik was al bevroren van 20 minuten bij school wachten. Uiteindelijk ben ik Mini binnen gaan halen, kind is zo verrekte traag. We zijn net terug van Sint bij de gastouder en Pamman is in bed gedoken want hij voelt zich niet goed.
Sok, heb je geen spray met xylomethazoline? Dat helpt mij altijd wel aan een paar uur slaap als ik vol zit.
Ik ga maar eten maken, de kinderen zijn helemaal afgefikt. Ik ben blij dat het nog maar een paar dagen is, die Sintstress. Zelfs Mini brult om alles, meestal doet alleen Mannie dat.
Sok, heb je geen spray met xylomethazoline? Dat helpt mij altijd wel aan een paar uur slaap als ik vol zit.
Ik ga maar eten maken, de kinderen zijn helemaal afgefikt. Ik ben blij dat het nog maar een paar dagen is, die Sintstress. Zelfs Mini brult om alles, meestal doet alleen Mannie dat.
woensdag 1 december 2010 om 20:36
he bah Anky, dit is geen weer om autopech te krijgen
gaat jouw dagje morgen nog door Pammie? ik mag/moet vrijdag, ik kreeg vandaag een mail dat het prima gaat met dit weer, dus dat het gewoon doorgaat, fijn, want ik moet een heul end reizen daarvoor...
Balen Sok, van volle holtes.
Ik ben in de pauze naar een paar winkels geraced en heb nu de meeste klaaskado's.
Limoen zei van de week: mam, dat sinterklaas kindjes in de zak mee naar spanje neemt, dat is niet echt zo he? dat zeggen papa's en mama's alleen om kindjes bang te maken he? ik weet soms niet waar ze dingen vandaag heeft, van school of van het sinterklaas journaal denk ik, dus ik weet soms ook niet wat het gewenste antwoord is, dus ik heb maar ja inderdaad gezegd, want ik wil niet dat ze bang wordt voor klaas.
gaat jouw dagje morgen nog door Pammie? ik mag/moet vrijdag, ik kreeg vandaag een mail dat het prima gaat met dit weer, dus dat het gewoon doorgaat, fijn, want ik moet een heul end reizen daarvoor...
Balen Sok, van volle holtes.
Ik ben in de pauze naar een paar winkels geraced en heb nu de meeste klaaskado's.
Limoen zei van de week: mam, dat sinterklaas kindjes in de zak mee naar spanje neemt, dat is niet echt zo he? dat zeggen papa's en mama's alleen om kindjes bang te maken he? ik weet soms niet waar ze dingen vandaag heeft, van school of van het sinterklaas journaal denk ik, dus ik weet soms ook niet wat het gewenste antwoord is, dus ik heb maar ja inderdaad gezegd, want ik wil niet dat ze bang wordt voor klaas.
woensdag 1 december 2010 om 21:15
Ga jij vrijdag met Pammies mannen op pad, Citro?
Over afgefikt gesproken: ik heb Pluis vandaag meegenomen naar de Sinthappening op mijn werk. 's Avonds heb ik 'm in bed gelegd, maar hij wilde nog graag een kus van zijn vader. Toen die, twee minuten nadat ik naar beneden gegaan was, boven kwam, was het arme kind al vertrokken!
Nitro, als je zelf denkt dat dit de beste oplossing is, dan moet je het natuurlijk zeker zo doen. Ik blijf het alleen heel bijzonder vinden dat Nitroman het in zijn hoofd haalt om moeilijk te doen. Mijn man is ooit in onze studententijd, toen we nog helemaal niet zo lang een relatie hadden en ook nog niet samenwoonden meegegaan naar de begrafenis van mijn oma. Hij kende haar nauwelijks, en het was ook nog op zijn verjaardag, maar dat was gewoon vanzelfsprekend.
Over afgefikt gesproken: ik heb Pluis vandaag meegenomen naar de Sinthappening op mijn werk. 's Avonds heb ik 'm in bed gelegd, maar hij wilde nog graag een kus van zijn vader. Toen die, twee minuten nadat ik naar beneden gegaan was, boven kwam, was het arme kind al vertrokken!
Nitro, als je zelf denkt dat dit de beste oplossing is, dan moet je het natuurlijk zeker zo doen. Ik blijf het alleen heel bijzonder vinden dat Nitroman het in zijn hoofd haalt om moeilijk te doen. Mijn man is ooit in onze studententijd, toen we nog helemaal niet zo lang een relatie hadden en ook nog niet samenwoonden meegegaan naar de begrafenis van mijn oma. Hij kende haar nauwelijks, en het was ook nog op zijn verjaardag, maar dat was gewoon vanzelfsprekend.
woensdag 1 december 2010 om 21:36
Dit soort dingen zouden inderdaad vanzelfsprekend moeten zijn. Pamman heeft me 2 weken verzorgd toen ik geopereerd was. We waren toen pas een paar maanden bijelkaar. Zulke dingen doe je gewoon voor elkaar. Het lijkt me heel vermoeiend als niets in je relatie vanzelfsprekend is.
Zo valt Mannie altijd in slaap. Hij wil nog een kus en tegen de tijd dat ik de trap weer ben opgelopen ligt hij al te snurken
Even een wasje doen.
Zo valt Mannie altijd in slaap. Hij wil nog een kus en tegen de tijd dat ik de trap weer ben opgelopen ligt hij al te snurken
Even een wasje doen.
woensdag 1 december 2010 om 21:54
helleu!
heb weinig te melden, behalve dat ik nog steeds een snotkop heb. Kennen jullie die reclame van een neusspray, van een man die in een kantoor zit vol met gebruikte tissues? zo voelde ik me vandaag.
ik heb hier in huis diverse xylomethazoline nuessprays, maar allemaal over de datum, of kapot. Morgen maar even bij de apotheek langs.
schatiig, Miffy, dat Pluis zo snel in slaap viel! hier gebeurt dat ook wel eens, maar jij bent dat duidelijk niet gewend
en was Limoen erg bang van dat verhaal van de zak van Sinterklaas, Citro, of was het meer een constatering?
ik ga zo maar weer eens naar bed. o, had ik al verteld dat we morgen naar Youp van 't Hek gaan? Heb er nu al zin in!
heb weinig te melden, behalve dat ik nog steeds een snotkop heb. Kennen jullie die reclame van een neusspray, van een man die in een kantoor zit vol met gebruikte tissues? zo voelde ik me vandaag.
ik heb hier in huis diverse xylomethazoline nuessprays, maar allemaal over de datum, of kapot. Morgen maar even bij de apotheek langs.
schatiig, Miffy, dat Pluis zo snel in slaap viel! hier gebeurt dat ook wel eens, maar jij bent dat duidelijk niet gewend
en was Limoen erg bang van dat verhaal van de zak van Sinterklaas, Citro, of was het meer een constatering?
ik ga zo maar weer eens naar bed. o, had ik al verteld dat we morgen naar Youp van 't Hek gaan? Heb er nu al zin in!
donderdag 2 december 2010 om 05:28
Snotkop is irritant. Ik heb het de laatste weken af en toe, maar elke keer is het gelukkig na een dag weg. Veel irritanter zijn mijn vingers, die niet tegen de kou kunnen. Ik heb enorm last van kloven, ondanks vet houden en smeren: de gaten vallen er in. A-man heeft het ook, dus we lopen hier beiden te klagen .
Ot valt ook altijd zo snel in slaap. Maakt zich overdag op de Kindergarten altijd erg druk, gaat dan onder protest naar bed (ik ben niet moe) en slaapt binnen 5 minuten.
Nitrogen, ik denk dat je gewoon moet doen waar je je zelf het beste bij voelt en je hebt er goed over nagedacht. Je bent er zelf van op de hoogte dat Nitroman en jij problemen hebben en die kan je ook niet zo maar ineens oplossen of negeren. Als jij bij je vader bent en je zit in de rats over Nitroman, die mee is, maar roet in het eten gooit, is dat ook erg vervelend. Je kunt hooguit aangeven wat JIJ wilt en wat JOUW wensen zijn, maar veranderen kun je Nitroman niet, althans niet op korte termijn (en heel vaak ook niet op lange termijn is mijn ervaring).
Dat van dat aangeven wat jouw wensen zijn, geef ik aan omdat sommige mensen dat gewoon echt niet zien, hoe voordehand liggend het soms ook lijkt te zijn.
Ot valt ook altijd zo snel in slaap. Maakt zich overdag op de Kindergarten altijd erg druk, gaat dan onder protest naar bed (ik ben niet moe) en slaapt binnen 5 minuten.
Nitrogen, ik denk dat je gewoon moet doen waar je je zelf het beste bij voelt en je hebt er goed over nagedacht. Je bent er zelf van op de hoogte dat Nitroman en jij problemen hebben en die kan je ook niet zo maar ineens oplossen of negeren. Als jij bij je vader bent en je zit in de rats over Nitroman, die mee is, maar roet in het eten gooit, is dat ook erg vervelend. Je kunt hooguit aangeven wat JIJ wilt en wat JOUW wensen zijn, maar veranderen kun je Nitroman niet, althans niet op korte termijn (en heel vaak ook niet op lange termijn is mijn ervaring).
Dat van dat aangeven wat jouw wensen zijn, geef ik aan omdat sommige mensen dat gewoon echt niet zien, hoe voordehand liggend het soms ook lijkt te zijn.
donderdag 2 december 2010 om 10:02
Aan het begin van onze relatie is Nitroman ook vanzelfsprekend naar de begrafenis van mijn Oma meegeweest, maar goed, onze relatie is toch wel erg verandert sindsdien. En ik vrees dat ik me ook niet meer al te toegangelijk of kwetsbaar opstel door de laatste jaren, dus het zal ook wel eens beetje aan mij liggen.
Wat een inslaapprestatie van Pluis! Oudste was hier vanochtend al voor zes uur wakker vanwegen de "Adventskalender" (die hebben jullie ook toch?). Hij weigert nu al twee dagen ontbijt (ik vreesde al voor het ergste - buikgriep), maar blijkbaar komt het puur door dat ene stukje chocola. Morgen dus verplicht eerst een paar hapjes ontbijten voor de chocola.
Sok, dit is toch al de zoveelste keer dat je verkouden bent, of niet? Maar goed, je reist met openbaar vervoer en hebt twee kinderen thuis, dus geen wonder dat je het een en ande oppikt. Sterkte ermee.
Ik werd net aangesproken door invalleidster dat Oudste qua werkjes en creativiteit ver boven de groep uitsteekt en we daar toch maar een wat mee moesten doen. En dat hij volgens haar ook veel angsten heeft. Zij heeft een heel klein extra-groepje op het kdv waar ze met dit soort kinderen aan zelfbewustzijn enzo werkt, en heeft voorgesteld dat ze hem daar een keer per week aan mee laat doen. Het lijkt ons een heel goed plan, maar ik ben ook een beetje radeloos. Geen echt idee hoe ik hiermee om moet gaan, ik heb wel al met Nitroman gesproken dat we nog iets relaxter thuis moeten worden, want extra druk boven de druk die hij op zichzelf uitoefent kan hij niet veel hebben. Moelijk hoor. Je wilt graag een gelukkig, blij kind, en als dat niet zomaar gaat dan maakt me dat best hulpeloos.
Wat een inslaapprestatie van Pluis! Oudste was hier vanochtend al voor zes uur wakker vanwegen de "Adventskalender" (die hebben jullie ook toch?). Hij weigert nu al twee dagen ontbijt (ik vreesde al voor het ergste - buikgriep), maar blijkbaar komt het puur door dat ene stukje chocola. Morgen dus verplicht eerst een paar hapjes ontbijten voor de chocola.
Sok, dit is toch al de zoveelste keer dat je verkouden bent, of niet? Maar goed, je reist met openbaar vervoer en hebt twee kinderen thuis, dus geen wonder dat je het een en ande oppikt. Sterkte ermee.
Ik werd net aangesproken door invalleidster dat Oudste qua werkjes en creativiteit ver boven de groep uitsteekt en we daar toch maar een wat mee moesten doen. En dat hij volgens haar ook veel angsten heeft. Zij heeft een heel klein extra-groepje op het kdv waar ze met dit soort kinderen aan zelfbewustzijn enzo werkt, en heeft voorgesteld dat ze hem daar een keer per week aan mee laat doen. Het lijkt ons een heel goed plan, maar ik ben ook een beetje radeloos. Geen echt idee hoe ik hiermee om moet gaan, ik heb wel al met Nitroman gesproken dat we nog iets relaxter thuis moeten worden, want extra druk boven de druk die hij op zichzelf uitoefent kan hij niet veel hebben. Moelijk hoor. Je wilt graag een gelukkig, blij kind, en als dat niet zomaar gaat dan maakt me dat best hulpeloos.
donderdag 2 december 2010 om 10:15
Lijkt me een goed plan dan Nitro, om hem in dat groepje mee te laten doen. Denk je dat hij reageert op de spanningen thuis? Misschien een troost maar Mini heeft ook heel lang heel angstig gereageerd op dingen, haalde zich vanalles in haar hoofd. Maar ze kan steeds beter verwoorden wat ze voelt (en daar helpen we haar bij) en dat maakt het voor haar beter te hanteren. Alleen slapen is geen probleem meer, haar enorme angst voor dieren is weg. Het ging beter toen we stopten van haar te verlangen dat ze 'normaal' zou doen. Toen we eenmaal accepteerden dat ze dit nu eenmaal had, werd zij er ook rustiger onder.
Ik zit lekker warm thuis een bietje te werken. Ik heb niet zo'n zin eigenlijk. Over een uurtje haal ik een collega op en dan gaan we de hele middag de kou in. Ik neem al mijn skikleding mee, ik ga geen kou lijden . Pamman is met Mannie naar het ziekenhuis voor controle, hopelijk de laatste keer
donderdag 2 december 2010 om 13:23
belachelijk druk hier met rotklus (daar ben ik nog wel een paar dagen/weken mee zoet, blegh), en zo telecon, dan kinderen halen - weet niet of ik voor het weekend nog ga posten, vertrek morgen met zus s'ochtends (die moet eerst 2 uur hiernaartoe treinen). Nogmaals bedankt voor alle input (ook Pammie nog over de angsten), en tot volgende week
donderdag 2 december 2010 om 15:11
Ik hoop dat het, ondanks alle ellende, een mooi weekeinde wordt, waarop je later met mooie herinneringen terugkijkt .
Zo, ik vlieg er weer vandoor: Sien ophalen van de gym. Jammer dat Maby nog net te klein is om alleen thuis te laten, want nu moet ik alle kinderen weer in de auto sleuren (te veel sneeuw om te fietsen).
Pammie al vastgevroren?
Zo, ik vlieg er weer vandoor: Sien ophalen van de gym. Jammer dat Maby nog net te klein is om alleen thuis te laten, want nu moet ik alle kinderen weer in de auto sleuren (te veel sneeuw om te fietsen).
Pammie al vastgevroren?