Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
vrijdag 17 december 2010 om 11:11
Abc: Laat je tranen maar even stromen hoor. Even jezelf weer ontladen. Je voelde jezelf zo goed, laat dat rotgevoel dan niet beïnvloeden doordat je vrienden morgen ervoor kiezen om eerst zelf nog wat leuks te gaan doen.
Misschien is het ook wel leuk en relaxt om morgen samen met je man van te voren nog romantisch te gaan uiteten. En daarna heerlijk te genieten van het concert. Naar welk concert ga je?
Je hebt niet voor niks een burnout gekregen. Je schrijft dat je het nogal druk hebt de komende tijd, wat vast wel weer de nodige spanningen geeft. Maar ik lees ook heel veel het woord MOETEN. Doe de dingen één voor één.
Je maakt jezelf alleen maar gek doordat je bij jezelf nu zo'n hoge druk neerlegt.
Misschien is het ook wel leuk en relaxt om morgen samen met je man van te voren nog romantisch te gaan uiteten. En daarna heerlijk te genieten van het concert. Naar welk concert ga je?
Je hebt niet voor niks een burnout gekregen. Je schrijft dat je het nogal druk hebt de komende tijd, wat vast wel weer de nodige spanningen geeft. Maar ik lees ook heel veel het woord MOETEN. Doe de dingen één voor één.
Je maakt jezelf alleen maar gek doordat je bij jezelf nu zo'n hoge druk neerlegt.
vrijdag 17 december 2010 om 11:26
Ik baal er gewoon van dat ik nu de spelbreker ben. Vriend wou ook wel al eerder naar stad waar concert is om even te winkelen en rond te kijken. Ik heb daarvan gezegd dat dat me teveel is, eerst hele middag rondlopen, dan eten en dan nog concert. Ik dacht dat ze dat wel begrepen en daar rekening mee wouden houden. Vriendin is normaal een vreselijke huismus en wil nooit ergens heen. Nu wil ik een keer liever thuis eten en één ding doen en geef dat ook aan (en dat vind ik al heel moeilijk) en dan wordt dat niet gerespecteerd (want zo voelt dat nu voor mij). Ben echt heel verdrietig en boos daardoor, dat hele concert is voor mij nu al verpest. Ik blijf net zo lief helemaal thuis, ze bekijken het maar.
Mijn vriend weet dit denk ik trouwens nog niet, dus weet niet wat hij ervan vindt. Wil hem daar ook niet over lastig vallen op zijn werk.
Heel veel dingen zijn voor mij inderdaad (nog steeds) moeten. Zolang het allemaal nog vaag is en plannen zijn is het leuk, maar zodra het afgesproken is wordt het voor mij moeten omdat ik dan het gevoel heb dat ik anderen in de steek laat als ik het niet red. En nu geef ik een keer aan dat ik het niet red en dan wordt daar niks mee gedaan. Daar baal ik gewoon van.
We gaan trouwens naar Van Velzen.
Mijn vriend weet dit denk ik trouwens nog niet, dus weet niet wat hij ervan vindt. Wil hem daar ook niet over lastig vallen op zijn werk.
Heel veel dingen zijn voor mij inderdaad (nog steeds) moeten. Zolang het allemaal nog vaag is en plannen zijn is het leuk, maar zodra het afgesproken is wordt het voor mij moeten omdat ik dan het gevoel heb dat ik anderen in de steek laat als ik het niet red. En nu geef ik een keer aan dat ik het niet red en dan wordt daar niks mee gedaan. Daar baal ik gewoon van.
We gaan trouwens naar Van Velzen.
vrijdag 17 december 2010 om 11:54
Ten eerste helemaal super dat je naar Van Velzen gaat.
Heb ze zelf ooit live gehoord en het dak gaat er echt af.
Wat een geweldige zanger. Moest alleen erg lachen toen hij "headbangend"naast de bassist ging staan. Zo'n kleine man, kwam ook maar net boven de toesten uit. Het is een echte spring in het veld maar je krijgt er echt een positieve vibe van.
Vind je vriend het ook erg, dat je thuis blijft eten? Heeft hij tegen je gezegd, dat jij een spelbreker bent?
Het is heel erg begrijpelijk, dat het voor jou nu te zwaar is om de hele dag al van alles te doen. En je vriend begrijpt dat ook. Het is nu even zo. En over een tijdje komt daar vast wel weer verandering in.
Je hebt jouw gevoel aangegeven en dat is hartstikke goed!
Maar waarom zouden je vrienden niet mogen genieten van de hele dag in de stad hangen en uiteten?
Je gaat nog steeds samen 's avond's genieten van een top concert.
Is het niet eerder, dat je het vervelend vind t.o.v. je vriend?
Het is nu eenmaal geven en nemen in een relatie.
En je vriend houdt van je, dus zal hij nu ook graag er voor jou willen zijn en steunen......
Ik denk dat je daar echt vanaf moet stappen: het moeten en jezelf een rot gevoel aanpraten dat je een spelbreker bent als de dingen niet lukken.
Echte vrienden, hebben geen problemen met het feit dat de dingen wat anders lopen omdat het even niet gaat.
Ik geef van te voren ook altijd al aan, dat ik niet weet hoe ik me voel. Maar dat ik het wel leuk vind om iets leuks te doen. Tussendoor dan maar wat vaker rusten en soms vallen mijn ogen even dicht. En als het echt niet gaat, dan respecteren mijn vrienden dat.
Heb ze zelf ooit live gehoord en het dak gaat er echt af.
Wat een geweldige zanger. Moest alleen erg lachen toen hij "headbangend"naast de bassist ging staan. Zo'n kleine man, kwam ook maar net boven de toesten uit. Het is een echte spring in het veld maar je krijgt er echt een positieve vibe van.
Vind je vriend het ook erg, dat je thuis blijft eten? Heeft hij tegen je gezegd, dat jij een spelbreker bent?
Het is heel erg begrijpelijk, dat het voor jou nu te zwaar is om de hele dag al van alles te doen. En je vriend begrijpt dat ook. Het is nu even zo. En over een tijdje komt daar vast wel weer verandering in.
Je hebt jouw gevoel aangegeven en dat is hartstikke goed!
Maar waarom zouden je vrienden niet mogen genieten van de hele dag in de stad hangen en uiteten?
Je gaat nog steeds samen 's avond's genieten van een top concert.
Is het niet eerder, dat je het vervelend vind t.o.v. je vriend?
Het is nu eenmaal geven en nemen in een relatie.
En je vriend houdt van je, dus zal hij nu ook graag er voor jou willen zijn en steunen......
Ik denk dat je daar echt vanaf moet stappen: het moeten en jezelf een rot gevoel aanpraten dat je een spelbreker bent als de dingen niet lukken.
Echte vrienden, hebben geen problemen met het feit dat de dingen wat anders lopen omdat het even niet gaat.
Ik geef van te voren ook altijd al aan, dat ik niet weet hoe ik me voel. Maar dat ik het wel leuk vind om iets leuks te doen. Tussendoor dan maar wat vaker rusten en soms vallen mijn ogen even dicht. En als het echt niet gaat, dan respecteren mijn vrienden dat.
vrijdag 17 december 2010 om 12:16
Mijn vriend heeft niet gezegd dat ik een spelbreker ben, dat zou hij nooit doen. Hij snapt het wel. Hij ziet mij dagelijks en weet wel waar ik op reageer en waar ik gestrest van word. Ik ben ook wel benieuwd naar zijn reactie hierop eigenlijk.
Ik gun mijn vrienden alle leuke dingen van de wereld, maar op de een of andere manier doet dit me gewoon pijn. Ik weet dat ik dingen niet op de weegschaal mag leggen, maar ik heb nu heel erg het idee dat het begrip voor elkaar van één kant moet komen. Wij passen ons altijd aan aan hun en nu vraag ik één keer of zij zich aan mij willen aanpassen en dan kan dat niet. Dat voelt voor mij als respectloos en dat doet zeer.
Die vriendin heeft een spierziekte en kan slecht tegen kou. Als wij voorstellen om een uurtje te gaan wandelen in het bos, dan kan ze dat niet, nu kan ze wel een hele middag in de kou lopen en uit eten en naar een concert. In de tijd dat ik thuis zit is ze nog niet één keer langs geweest (ik wel regelmatig bij haar en dat is dan heel gezellig, maar het moet altijd vanuit mij komen). Ik denk dat dit nu voor mij de druppel is dat ik het even helemaal gehad heb met haar.
Ik weet wel dat ik niet zo heftig moet reageren en hun hun plezier moet gunnen. Ik weet wel dat zij misschien wel een week last van een dagje uit. Ik weet wel dat zij begrip heeft voor mijn situatie. Maar het VOELT nu allemaal even heel anders.
Ik gun mijn vrienden alle leuke dingen van de wereld, maar op de een of andere manier doet dit me gewoon pijn. Ik weet dat ik dingen niet op de weegschaal mag leggen, maar ik heb nu heel erg het idee dat het begrip voor elkaar van één kant moet komen. Wij passen ons altijd aan aan hun en nu vraag ik één keer of zij zich aan mij willen aanpassen en dan kan dat niet. Dat voelt voor mij als respectloos en dat doet zeer.
Die vriendin heeft een spierziekte en kan slecht tegen kou. Als wij voorstellen om een uurtje te gaan wandelen in het bos, dan kan ze dat niet, nu kan ze wel een hele middag in de kou lopen en uit eten en naar een concert. In de tijd dat ik thuis zit is ze nog niet één keer langs geweest (ik wel regelmatig bij haar en dat is dan heel gezellig, maar het moet altijd vanuit mij komen). Ik denk dat dit nu voor mij de druppel is dat ik het even helemaal gehad heb met haar.
Ik weet wel dat ik niet zo heftig moet reageren en hun hun plezier moet gunnen. Ik weet wel dat zij misschien wel een week last van een dagje uit. Ik weet wel dat zij begrip heeft voor mijn situatie. Maar het VOELT nu allemaal even heel anders.
vrijdag 17 december 2010 om 12:36
Meisje, het is absoluut niet de bedoeling om je verder een rot gevoel te geven! Wil je alleen maar helpen om de dingen weer op een positieve manier te kunnen bekijken.
Het lijkt er gewoon op dat je vriendin veel meer aan zichzelf denkt. Iets wat jij voor jezelf niet gewend bent om te doen.
Jij bent het belangrijkste en dan komen je vrienden pas.
Dus doe gewoon waar jij je goed bij voelt.
Weet je wat mij duidelijk is geworden toen er alleen maar nare dingen op mijn pad kwamen: echte vrienden zijn ver te zoeken.
Begrip is er maar eventjes en er word al snel verwacht, dat je weer positief in het leven staat.
Ben zo ongeveer al mijn oude vrienden kwijt geraakt. Had vooral veel egocentrische mensen om me heen.
Dit zegt ook alles over mij. Heb me altijd weggecijferd en vond mezelf nooit belangrijk genoeg. Dat is mijn grote knelpunt.
Nou ja, één van de velen.
Heb nu waar wat vrienden om me heen, die er ook voor mij willen zijn. En dat is doodeng voor mij. Puur omdat ik gewend ben om alleen maar te geven.
De weegschaal is daardoor totaal uit balans geweest. Ook binnen vriendschap moet er ergens een balans zijn....
Het lijkt er gewoon op dat je vriendin veel meer aan zichzelf denkt. Iets wat jij voor jezelf niet gewend bent om te doen.
Jij bent het belangrijkste en dan komen je vrienden pas.
Dus doe gewoon waar jij je goed bij voelt.
Weet je wat mij duidelijk is geworden toen er alleen maar nare dingen op mijn pad kwamen: echte vrienden zijn ver te zoeken.
Begrip is er maar eventjes en er word al snel verwacht, dat je weer positief in het leven staat.
Ben zo ongeveer al mijn oude vrienden kwijt geraakt. Had vooral veel egocentrische mensen om me heen.
Dit zegt ook alles over mij. Heb me altijd weggecijferd en vond mezelf nooit belangrijk genoeg. Dat is mijn grote knelpunt.
Nou ja, één van de velen.
Heb nu waar wat vrienden om me heen, die er ook voor mij willen zijn. En dat is doodeng voor mij. Puur omdat ik gewend ben om alleen maar te geven.
De weegschaal is daardoor totaal uit balans geweest. Ook binnen vriendschap moet er ergens een balans zijn....
vrijdag 17 december 2010 om 13:09
ABc ik kan me voorstellen dat je hier enorm van baalt. En inderdaad, het is waarschijnlijk niet even de welbekende druppel... ik zou als ik jou was even wachten tot vriend thuis is, hem vertellen hoe je er tegenaan kijkt, wat je voelt hierbij. En dan rustig met hem overleggen over hoe jullie hierop gaan reageren. Tot die tijd zou ik nog even niets laten horen aan haar, je bent nu emotioneel en de kans is groot dat je spijt krijgt van je reactie als je nu vanuit die emotie gaat reageren. Ik hoop dat het lukt om het tot die tijd een beetje van je af te schudden en toch wat te kunnen genieten van de dag... heb je wat afleiding waar je niet te moe van wordt?
Ik kan me voorstellen dat je planning van de komende weken wat benauwend voelt! Kan je hier en daar wat hulp vragen? Misschien wil vriend het bed verschonen en de boom uitzoeken, misschien kan je de verjaardag skippen (volgend jaar beter!) en heb je een vriendin, (schoon)moeder, buurvrouw die je even een middagje wil helpen met de badkamer en slaapkamer? Ik weet zeker dat er genoeg mensen zijn die je willen helpen, je zult ze alleen wel moet vrágen (en dat is vaak zo moeilijk he!)
Rustig aan he.
Ik kan me voorstellen dat je planning van de komende weken wat benauwend voelt! Kan je hier en daar wat hulp vragen? Misschien wil vriend het bed verschonen en de boom uitzoeken, misschien kan je de verjaardag skippen (volgend jaar beter!) en heb je een vriendin, (schoon)moeder, buurvrouw die je even een middagje wil helpen met de badkamer en slaapkamer? Ik weet zeker dat er genoeg mensen zijn die je willen helpen, je zult ze alleen wel moet vrágen (en dat is vaak zo moeilijk he!)
Rustig aan he.
vrijdag 17 december 2010 om 13:12
Nog even kort hoe het hier gaat, heb redelijk goed geslapen, vriend was weg, was nog klaarwakker toen hij thuiskwam, heb alles gehoord wat ie nog beneden deed (even tv kijken en een biertje drinken) heb gehoord dat ie de deuren op slot deed, dat ie z'n tanden poetste, dat ie de slaapkamer binnenkwam... en toen ie naast me lag was ie weg. Ik heb niet eens meer kunnen vragen hoe zn avond was geweest.
Nu wel een goeie dag, heb al heel wat in het huis gedaan, wasjes, stofzuigen... mn vader is hier aan het klussen dus heb net een broodje voor hem gemaakt en samen met hem opgegeten. Straks komt mn moeder en dan gaan we even lopend naar het centrum (ong. 2 km enkele reis) Ik ga breinaalden en breiwol kopen
Nu wel een goeie dag, heb al heel wat in het huis gedaan, wasjes, stofzuigen... mn vader is hier aan het klussen dus heb net een broodje voor hem gemaakt en samen met hem opgegeten. Straks komt mn moeder en dan gaan we even lopend naar het centrum (ong. 2 km enkele reis) Ik ga breinaalden en breiwol kopen
vrijdag 17 december 2010 om 22:27
Marriss: Hier ook niet verslaafd ofzo hoor, maar vanavond om zes uur had ik alles aan kant, en lekker onder de douche geweest, dacht ik zo, ga ik eerst eens even kijken hoe het met de andere meiden is. Ligt het forum eruit. Om het half uur kijken. Maar we zijn er weer.
Fijn dat je vandaag een goede dag hebt. Bij jullie niet zo heel veel sneeuw van de keer? Wat voor kleur wol heb je, en wat ga je breien?
Lief: Veel plezier bij je vriendin!
Abc: Zou het er mee te maken kunnen hebben, dat het niet liep zoals jij het gepland had? Dus waar we het gisteren ook over hadden?
Het klinkt wel heel herkenbaar, vooral dat je zegt dat je eigenlijk helemaal geen zin meer hebt om te gaan. Alleen heb je jezelf er mee.
Als je er een g-schema op los zou laten, komt er ook wel uit, dat je een andere gedachte moet hebben, dus niet iets in de zin, van dit is geen afspraak, en ze laat me in de steek. Maar leuk voor haar dat ze een goede dag heeft, en ook een keer wat gezelligs met haar vriend kan doen.
Het gevolg zou dan zijn, dat je het nog steeds leuk vind om naar dat concert te gaan, en dat je een leuke avond zou hebben.
Die bad en slaapkamer wachten wel hoor, en anders idd je vriend om hulp vragen. Een vreemde vragen zou ik ook niet doen hoor.
Zonnestraaltje: In moeilijke tijden leer je je vrienden kennen he? Gelukkig is het bij mij ook wel zo, dat het bij een aantal vriendschappen juist en extra demensie toegevoegd heeft.
Gaat het verder een beetje met je?
Toffe: Is het inderdaad een rustige dag geworden?
Margriet: Gaat het met jou ook nog goed?
Allemaal bedankt voor het medeleven, doet me erg goed. Vandaag ging het redelijk, vanmorgen weer naar de sportschool geweest. Gelukkig waren we maar met zijn tweeen. Ik was bezig met een oefening voor mijn bekken, en ik had pijn, en ik moest de neurostimulator tot twee keer toe verzetten, eer dat ik de oefening een beetje kon doen. En dan word ik zo ontzettend boos. Dan merk ik wel dat het gewoon heel erg leeft op het moment. Ben maar op de loopband gaan staan, en heb 20 minuten in een behoorlijk hoog tempo gelopen, daarna was ik het weer wel een beetje kwijt.
Ik wilde morgen naar het strand, maar er ligt zoveel sneeuw hier, dat het eigenlijk niet verantwoord is om weg te gaan, als het niet echt nodig is.
We gaan maar proberen om er gewoon een goede dag van te maken. Mijn man zei net ook, we hebben elkaar nog, we hebben wat mijn gezondheid de zwaarste tijd achter ons. Probeer maar naar de goede dingen te kijken.
Hoe moeilijk ik het nu even vind, ik ga het wel proberen.
Fijn dat je vandaag een goede dag hebt. Bij jullie niet zo heel veel sneeuw van de keer? Wat voor kleur wol heb je, en wat ga je breien?
Lief: Veel plezier bij je vriendin!
Abc: Zou het er mee te maken kunnen hebben, dat het niet liep zoals jij het gepland had? Dus waar we het gisteren ook over hadden?
Het klinkt wel heel herkenbaar, vooral dat je zegt dat je eigenlijk helemaal geen zin meer hebt om te gaan. Alleen heb je jezelf er mee.
Als je er een g-schema op los zou laten, komt er ook wel uit, dat je een andere gedachte moet hebben, dus niet iets in de zin, van dit is geen afspraak, en ze laat me in de steek. Maar leuk voor haar dat ze een goede dag heeft, en ook een keer wat gezelligs met haar vriend kan doen.
Het gevolg zou dan zijn, dat je het nog steeds leuk vind om naar dat concert te gaan, en dat je een leuke avond zou hebben.
Die bad en slaapkamer wachten wel hoor, en anders idd je vriend om hulp vragen. Een vreemde vragen zou ik ook niet doen hoor.
Zonnestraaltje: In moeilijke tijden leer je je vrienden kennen he? Gelukkig is het bij mij ook wel zo, dat het bij een aantal vriendschappen juist en extra demensie toegevoegd heeft.
Gaat het verder een beetje met je?
Toffe: Is het inderdaad een rustige dag geworden?
Margriet: Gaat het met jou ook nog goed?
Allemaal bedankt voor het medeleven, doet me erg goed. Vandaag ging het redelijk, vanmorgen weer naar de sportschool geweest. Gelukkig waren we maar met zijn tweeen. Ik was bezig met een oefening voor mijn bekken, en ik had pijn, en ik moest de neurostimulator tot twee keer toe verzetten, eer dat ik de oefening een beetje kon doen. En dan word ik zo ontzettend boos. Dan merk ik wel dat het gewoon heel erg leeft op het moment. Ben maar op de loopband gaan staan, en heb 20 minuten in een behoorlijk hoog tempo gelopen, daarna was ik het weer wel een beetje kwijt.
Ik wilde morgen naar het strand, maar er ligt zoveel sneeuw hier, dat het eigenlijk niet verantwoord is om weg te gaan, als het niet echt nodig is.
We gaan maar proberen om er gewoon een goede dag van te maken. Mijn man zei net ook, we hebben elkaar nog, we hebben wat mijn gezondheid de zwaarste tijd achter ons. Probeer maar naar de goede dingen te kijken.
Hoe moeilijk ik het nu even vind, ik ga het wel proberen.
zaterdag 18 december 2010 om 09:01
Ik heb het forum wel gemist gister en dan vooral jullie verhalen.
Ik heb gistermiddag niet veel meer gedaan, heb een brood voor mijn schoonvader gebakken en gebracht, dus daar ook even mijn frustratie geuit. Die vriendin is het zusje van mijn schoonmoeder (ongepland nakomertje, ze is maar paar jaar ouder dan mijn vriend), mijn schoonmoeder had al gehoord van hun plannen en vond het ook belachelijk. Samen met wat andere dingen van de afgelopen tijd, waren mijn schoonouders het helemaal met mij eens dat die vrienden heel egoïstisch bezig zijn en heel hard op weg zijn om alles en iedereen om hun heen af te stoten. Het ligt dus niet aan mij. Vriend had hetzelfde smsje gehad en vond het ook heer raar en stom. Hij vond ze ook erg egoïstisch, ze willen nooit iets voor/met een ander doen maar alles alleen op hun eigen manier.
Ik heb gelukkig wel redelijk geslapen, dus voel me nu wel beter dan gister. Ik heb er nog steeds niet echt zin in vanavond, maar ga gewoon proberen er van te genieten. Vandaag ga ik er niet met ze over praten, maar de volgende keer dat ik ze zie kom ik hier zeker op terug.
Ik denk dat het deze keer niets te maken heeft met een veranderende planning. De tijden en exacte afspraken lagen nog niet vast, dus het was voor mij nog vaag en leuk. Nog geen moeten.
Zonnestraaltje, je gaf me geen slecht gevoel hoor. Dat kwam niet door jou. Juist door jouw bericht, kon ik het een heel klein beetje beter relativeren.
Marriss, is het gelukt met je wandeltocht door de sneeuw voor je brei spullen?
Als mijn vriend perse een boom wil, dan mag hij die zelf gaan halen en optuigen, ik doe het dit jaar even niet. Mijn badkamer kan wel wachten en mijn bed ook wel (bloedvlekken vielen mee, zaten alleen op kussensloop, dus alleen die in de was). Als ik mijn schoonmoeder vraag wil ze me gerust helpen, dat weet ik zeker, maar ik vind het best moeilijk om te vragen. Ik ben immers thuis, dus ik heb alle tijd om het in gedeeltes zelf te doen.
Als het goed is komt die vriend voor ze weg gaan hun kaartjes voor het concert halen. Ben benieuwd of hij nog wat zegt. Uit zowel mijn reactie als uit die van mijn vriend moeten ze wel hebben kunnen opmaken dat wij dit niet leuk vinden zo.
Ik heb gistermiddag niet veel meer gedaan, heb een brood voor mijn schoonvader gebakken en gebracht, dus daar ook even mijn frustratie geuit. Die vriendin is het zusje van mijn schoonmoeder (ongepland nakomertje, ze is maar paar jaar ouder dan mijn vriend), mijn schoonmoeder had al gehoord van hun plannen en vond het ook belachelijk. Samen met wat andere dingen van de afgelopen tijd, waren mijn schoonouders het helemaal met mij eens dat die vrienden heel egoïstisch bezig zijn en heel hard op weg zijn om alles en iedereen om hun heen af te stoten. Het ligt dus niet aan mij. Vriend had hetzelfde smsje gehad en vond het ook heer raar en stom. Hij vond ze ook erg egoïstisch, ze willen nooit iets voor/met een ander doen maar alles alleen op hun eigen manier.
Ik heb gelukkig wel redelijk geslapen, dus voel me nu wel beter dan gister. Ik heb er nog steeds niet echt zin in vanavond, maar ga gewoon proberen er van te genieten. Vandaag ga ik er niet met ze over praten, maar de volgende keer dat ik ze zie kom ik hier zeker op terug.
Ik denk dat het deze keer niets te maken heeft met een veranderende planning. De tijden en exacte afspraken lagen nog niet vast, dus het was voor mij nog vaag en leuk. Nog geen moeten.
Zonnestraaltje, je gaf me geen slecht gevoel hoor. Dat kwam niet door jou. Juist door jouw bericht, kon ik het een heel klein beetje beter relativeren.
Marriss, is het gelukt met je wandeltocht door de sneeuw voor je brei spullen?
Als mijn vriend perse een boom wil, dan mag hij die zelf gaan halen en optuigen, ik doe het dit jaar even niet. Mijn badkamer kan wel wachten en mijn bed ook wel (bloedvlekken vielen mee, zaten alleen op kussensloop, dus alleen die in de was). Als ik mijn schoonmoeder vraag wil ze me gerust helpen, dat weet ik zeker, maar ik vind het best moeilijk om te vragen. Ik ben immers thuis, dus ik heb alle tijd om het in gedeeltes zelf te doen.
Als het goed is komt die vriend voor ze weg gaan hun kaartjes voor het concert halen. Ben benieuwd of hij nog wat zegt. Uit zowel mijn reactie als uit die van mijn vriend moeten ze wel hebben kunnen opmaken dat wij dit niet leuk vinden zo.
zaterdag 18 december 2010 om 14:34
Gadverdarre, ik voelde me al niet zo tof, beetje down en futloos, krijg ik ook nog ons personeelsblad over de post. Ik zit in de redactie met nog 5 anderen. Voordat ik uitviel waren we al met die nummer bezig (zou een kerstnummer worden) en op de voorkant zouden we een foto doen van ons, met oliebollen en feestsfeer, en die zou op de voorkant van het blad komen met als tekst 'de redactie wenst iedereen fijne kerstdagen' ofzo. Die foto zou begin november gemaakt worden door een fotograaf, ik was dus al benieuwd hoe ze dat nu gingen doen... en toen ik 'm net in de brievenbus vond sloeg de grond even onder mn voeten weg, ze hebben de foto gewoon gemaakt. Zonder mij. Ik had het wel verwacht, maar ik had eigenlijk gehoopt dat ze voor een andere voorkant waren gegaan...of dat ze mij erbij geshopt hadden ofzo. Maar nee hoor, niets. Ik hoor er gewoon niet meer bij. Bah, ik ben er echt zwaar down van.
*einde ego*
Annemie, hoe is het? Kom je de dag wat door? Is het nog gelukt om naar het strand te gaan?
Abc, veel plezier vanavond! Hopelijk lukt het je boven het gedrag van je vrienden te staan. Ze snappen er geen r**t van, dat is wel duidelijk. Probeer ervan te genieten!
*einde ego*
Annemie, hoe is het? Kom je de dag wat door? Is het nog gelukt om naar het strand te gaan?
Abc, veel plezier vanavond! Hopelijk lukt het je boven het gedrag van je vrienden te staan. Ze snappen er geen r**t van, dat is wel duidelijk. Probeer ervan te genieten!
zaterdag 18 december 2010 om 14:50
Ik had trouwens ook het verslag van de BA binnen, dezelfde brief is naar mn lg gegaan. Wat ik hierin wat vreemd vond was dat er staat dat volgens de wet Poortwachter binnen 2 weken na deze brief een plan van aanpak moet worden opgesteld met mijn lg en een casemanager. Terwijl ik juist zo opgelucht was dat ik nog even vier weken niets hoefde, laat staan mn lg onder ogen komen. ?????
Pffff tranen zitten enorm hoog, maar ze komen er niet uit ofzo. Voelt wat raar...
Pffff tranen zitten enorm hoog, maar ze komen er niet uit ofzo. Voelt wat raar...
zaterdag 18 december 2010 om 20:14
Hallo allemaal,
Het is een verdrietige dag vandaag, maar toch ook wel een goede. Irl zijn er maar heel weinig mensen, die aan vandaag gedacht hebben, ik denk dat het anders was geweest als het kindje "echt geleefd" zou hebben. Irl kan ik er ook heel moeilijk aandacht voor vragen, misschien dat het er mee te maken heeft dat ik ook heel moeilijk hulp kan vragen van iemand.
Ik denk doordat ik er de afgelopen tijd hier wel over "mocht" en kon praten, het verdriet er vandaag mag zijn.
Vanmiddag zijn we met zijn drieen een heel stuk door de polder gaan lopen. Een stuk wat we wel vaker lopen, maar wat nog nooit eerder is gebeurd en vanmiddag wel, is dat er opeens een reebokje voor ons liep. We konden er tot ongeveer 25 meter dichtbij komen, en toen sprong die weg. Het was zo mooi en zo bijzonder, het troostte me. Het was voor mij als een teken dat ze nog steeds met ons meekijkt.
Marriss: Wat rot dat je zo onvoorbereid dat blad onder ogen kreeg, ik snap wel dat het je heel erg veel pijn doet. Je voelt je dan echt letterlijk aan de kant gezet he. Kan je het van je af zetten, door dat blad bijvoorbeeld letterlijk te verbranden?
Die brief van de ba hoef je je niet druk over te maken hoor. Een plan van aanpak kan ook zijn, dat je over twee weken twee uurtjes gaat werken. Als er maar wat op papier gezet word. Dus dat er een doel is waar naar toe gewerkt word. Maar doelen zijn er om bijgesteld te worden.
Abc: Gelukkig dat je vriend en familie je steunen wat je vriendin betreft, dan hoef je in ieder geval niet te twijfelen of het aan jou ligt. Ben je er uit eindelijk blij mee dat ze heeft afgezegd? Ik kan me voorstellen dat het anders toch een hele avond tussen jullie zou staan. Nu lekker genieten samen met je moeder, veel plezier.
Het is een verdrietige dag vandaag, maar toch ook wel een goede. Irl zijn er maar heel weinig mensen, die aan vandaag gedacht hebben, ik denk dat het anders was geweest als het kindje "echt geleefd" zou hebben. Irl kan ik er ook heel moeilijk aandacht voor vragen, misschien dat het er mee te maken heeft dat ik ook heel moeilijk hulp kan vragen van iemand.
Ik denk doordat ik er de afgelopen tijd hier wel over "mocht" en kon praten, het verdriet er vandaag mag zijn.
Vanmiddag zijn we met zijn drieen een heel stuk door de polder gaan lopen. Een stuk wat we wel vaker lopen, maar wat nog nooit eerder is gebeurd en vanmiddag wel, is dat er opeens een reebokje voor ons liep. We konden er tot ongeveer 25 meter dichtbij komen, en toen sprong die weg. Het was zo mooi en zo bijzonder, het troostte me. Het was voor mij als een teken dat ze nog steeds met ons meekijkt.
Marriss: Wat rot dat je zo onvoorbereid dat blad onder ogen kreeg, ik snap wel dat het je heel erg veel pijn doet. Je voelt je dan echt letterlijk aan de kant gezet he. Kan je het van je af zetten, door dat blad bijvoorbeeld letterlijk te verbranden?
Die brief van de ba hoef je je niet druk over te maken hoor. Een plan van aanpak kan ook zijn, dat je over twee weken twee uurtjes gaat werken. Als er maar wat op papier gezet word. Dus dat er een doel is waar naar toe gewerkt word. Maar doelen zijn er om bijgesteld te worden.
Abc: Gelukkig dat je vriend en familie je steunen wat je vriendin betreft, dan hoef je in ieder geval niet te twijfelen of het aan jou ligt. Ben je er uit eindelijk blij mee dat ze heeft afgezegd? Ik kan me voorstellen dat het anders toch een hele avond tussen jullie zou staan. Nu lekker genieten samen met je moeder, veel plezier.
zaterdag 18 december 2010 om 21:06
Annemie: Wat mooi van dat reebokje....
Fijn dat je deze dag ook als een goede dag hebt ervaren. Ken je verhaal verder niet. Maar weet wel dat op zo'n dag als vandaag, je gemis extra aanwezig kan zijn. Met al het verdriet wat daarbij hoort.....
Mijn ervaring is, dat mensen het gewoon moeilijk vinden om hier over te praten. Het leven gaat door en zij staan niet meer elke dag stil bij jouw verlies. Dat hoeft ook helemaal niet. Maar even stil staan bij die speciale dag zou soms wel fijn zijn.
Mijn kindje heeft dan wel eventjes geleefd maar op haar "jaardag" hoor ik ook van bijna niemand iets. Dat doet wel zeer. Want voor mij is die dag bijzonder en belangrijk. Die dag ben ik moeder geworden van een heel mooi meisje. De meeste mensen zouden nog eens niet meer weten welke dag het nou precies is.
Maar aan de andere kant, vergeet ik ook heel veel verjaardagen en weet ik ook echt niet van iedereen wanneer ze nou jarig zijn.
Fijn dat je deze dag ook als een goede dag hebt ervaren. Ken je verhaal verder niet. Maar weet wel dat op zo'n dag als vandaag, je gemis extra aanwezig kan zijn. Met al het verdriet wat daarbij hoort.....
Mijn ervaring is, dat mensen het gewoon moeilijk vinden om hier over te praten. Het leven gaat door en zij staan niet meer elke dag stil bij jouw verlies. Dat hoeft ook helemaal niet. Maar even stil staan bij die speciale dag zou soms wel fijn zijn.
Mijn kindje heeft dan wel eventjes geleefd maar op haar "jaardag" hoor ik ook van bijna niemand iets. Dat doet wel zeer. Want voor mij is die dag bijzonder en belangrijk. Die dag ben ik moeder geworden van een heel mooi meisje. De meeste mensen zouden nog eens niet meer weten welke dag het nou precies is.
Maar aan de andere kant, vergeet ik ook heel veel verjaardagen en weet ik ook echt niet van iedereen wanneer ze nou jarig zijn.
zondag 19 december 2010 om 12:45
Annemie, wat mooi zeg, kippevel. Zal een fijn gevoel zijn geweest. Voelde je man het ook zo? Hoe voel je je vandaag? Kan me voorstellen dat gisteren er wel in heeft gehakt, en je vandaag extra moe bent.
Abc, hoe was het concert? Heb je ervan genoten? Geen sneeuwellende gehad?
Zonnestraaltje, hoe lang heeft jouw kindje geleefd? Is dat je enige kindje of heb je er nog meer?
Hier gaat het beter dan gister. Kan al weer een beetje relativeren, al voelt het nog steeds niet leuk, ik voel me inderdaad aan de kant gezet. Ga zo even een stuk wandelen en bij de sportwedstrijd van mn team kijken.
Fijne zondag allemaal!
Abc, hoe was het concert? Heb je ervan genoten? Geen sneeuwellende gehad?
Zonnestraaltje, hoe lang heeft jouw kindje geleefd? Is dat je enige kindje of heb je er nog meer?
Hier gaat het beter dan gister. Kan al weer een beetje relativeren, al voelt het nog steeds niet leuk, ik voel me inderdaad aan de kant gezet. Ga zo even een stuk wandelen en bij de sportwedstrijd van mn team kijken.
Fijne zondag allemaal!
zondag 19 december 2010 om 13:23
Maris: Kan me heel erg goed voorstellen, dat jij je aan de kant voelt gesteld. Ze hadden je op z'n minst wel iets kunnen laten weten. Maar misschien wisten zij ook wel niet goed met de situatie om te gaan?
Fijn is dat hé, als iemand waarvan je het helemaal niet verwacht je even laat weten dat ze aan je denken.
Veel plezier vanmiddag.
Abc: Ben ook erg benieuwd hoe je VanVelzen vond? Heb je genoten? Heb je ondertussen ook al iets van je vriendin gehoord?
Heb de vraag al een paar keer eerder gelezen maar wilde daar in eerste instantie geen antwoord op geven. Dit om een paar redenen:
a. bang om herkend te worden, mijn verhaal is zo specifiek dat het heel makkelijk is om er achter te komen wie ik ben.
b. dit vanwege mijn andere topic en dat niet iedereen (lees mijn ouders en fam.) weet hoe het er de afgelopen tijd aan toe is gegaan. Dat wil ik ook niet, heb zelfs tegen mijn lg gezegd, dat het ze verboden is om dit ooit kenbaar te maken!
c. ik wilde jullie topic niet teveel gaan vervuilen met mijn verhaal omtrent mijn overleden kindje. (mijn eerste en mijn enigste)
Heb gisteren zo ongeveer de hele dag geslapen, pff.... wat was ik moe. Nu nog wel een beetje maar gelukkig iets minder erg dan gisteren. Had vrijdag weer zo'n EMDR sessie gehad.
Het is de bedoeling om dit voorlopig elke week te doen.
Wel heel erg zwaar maar het helpt me wel om naderhand de rust weer wat terug te krijgen.
Ben gewoon erg blij, dat dit nu gebeurt. Zo met de feestdagen en de aanloop naar de periode (jan.) waarin het allemaal gebeurt is.....
Meiden een hele fijne zondag.
Fijn is dat hé, als iemand waarvan je het helemaal niet verwacht je even laat weten dat ze aan je denken.
Veel plezier vanmiddag.
Abc: Ben ook erg benieuwd hoe je VanVelzen vond? Heb je genoten? Heb je ondertussen ook al iets van je vriendin gehoord?
Heb de vraag al een paar keer eerder gelezen maar wilde daar in eerste instantie geen antwoord op geven. Dit om een paar redenen:
a. bang om herkend te worden, mijn verhaal is zo specifiek dat het heel makkelijk is om er achter te komen wie ik ben.
b. dit vanwege mijn andere topic en dat niet iedereen (lees mijn ouders en fam.) weet hoe het er de afgelopen tijd aan toe is gegaan. Dat wil ik ook niet, heb zelfs tegen mijn lg gezegd, dat het ze verboden is om dit ooit kenbaar te maken!
c. ik wilde jullie topic niet teveel gaan vervuilen met mijn verhaal omtrent mijn overleden kindje. (mijn eerste en mijn enigste)
Heb gisteren zo ongeveer de hele dag geslapen, pff.... wat was ik moe. Nu nog wel een beetje maar gelukkig iets minder erg dan gisteren. Had vrijdag weer zo'n EMDR sessie gehad.
Het is de bedoeling om dit voorlopig elke week te doen.
Wel heel erg zwaar maar het helpt me wel om naderhand de rust weer wat terug te krijgen.
Ben gewoon erg blij, dat dit nu gebeurt. Zo met de feestdagen en de aanloop naar de periode (jan.) waarin het allemaal gebeurt is.....
Meiden een hele fijne zondag.
zondag 19 december 2010 om 16:37
Marriss: Gelukkig dat het weer wat beter gaat dan gisteren.
Fijn is dat het om uit onverwachte hoek zo een lief mailtje te krijgen, meestal is dat van mensen die zelf ook al wel het een en ander meegemaakt hebben.
Was het fijn om weer even bij je sportteam te zijn?
Abc: Hoe was je concert? En ik ben wel heel benieuwd of je vriendin nog op de thee is gekomen.
Zonnestraaltje: Je hoeft ook geen antwoord te geven als je dat niet wil hoor. Al moet ik wel zeggen dat de laatste reden voor mij niet terzake doet. Het is jou verhaal, en als het je oplucht om erover te schrijven dan mag dat, wat mij betreft.
Het doet er eigenlijk ook niet toe, hoe oud ze was, of op welke manier ze overleden is. Het doet gewoon ontzettend veel pijn dat het zo is.
Wat ik uit de tweede reden begrijp is dat je ook nog eens heel erg alleen bent met je verdriet, dat zal het er zeker niet makkelijker op maken.
Gelukkig dat je wat aan de Emdr sessies heb. Mijn psycholoog en ik hebben het ook overwogen om er mee te beginnen, maar ik begin nu een beetje stabiel te worden, en ze zijn bang dat emdr alles weer overhoop zou halen. Dus laten we het maar rusten.
Enig idee hoeveel sessies je nodig denkt te hebben?
Hier gaat het wel redelijk, ik ben idd wel erg moe, en ik heb vreselijk veel spierpijn, vooral in mijn schouders. Misschien van het sporten, maar ik denk meer omdat ik gisteren onbewust heel erg mijn spieren aangespannen heb.
Het is hier alweer aan het sneeuwen, er ligt ongeveer 30 cm!
Van mij mag het zo zachtjesaan wel stoppen, ben al twee keer flink gevallen. Me gelukkig niet echt zeer gedaan, maar ik ben als de dood dat ik op de neurostimulator val, en dat die het niet meer zou doen, dan ben ik echt weer helemaal terug bij af.
Fijn is dat het om uit onverwachte hoek zo een lief mailtje te krijgen, meestal is dat van mensen die zelf ook al wel het een en ander meegemaakt hebben.
Was het fijn om weer even bij je sportteam te zijn?
Abc: Hoe was je concert? En ik ben wel heel benieuwd of je vriendin nog op de thee is gekomen.
Zonnestraaltje: Je hoeft ook geen antwoord te geven als je dat niet wil hoor. Al moet ik wel zeggen dat de laatste reden voor mij niet terzake doet. Het is jou verhaal, en als het je oplucht om erover te schrijven dan mag dat, wat mij betreft.
Het doet er eigenlijk ook niet toe, hoe oud ze was, of op welke manier ze overleden is. Het doet gewoon ontzettend veel pijn dat het zo is.
Wat ik uit de tweede reden begrijp is dat je ook nog eens heel erg alleen bent met je verdriet, dat zal het er zeker niet makkelijker op maken.
Gelukkig dat je wat aan de Emdr sessies heb. Mijn psycholoog en ik hebben het ook overwogen om er mee te beginnen, maar ik begin nu een beetje stabiel te worden, en ze zijn bang dat emdr alles weer overhoop zou halen. Dus laten we het maar rusten.
Enig idee hoeveel sessies je nodig denkt te hebben?
Hier gaat het wel redelijk, ik ben idd wel erg moe, en ik heb vreselijk veel spierpijn, vooral in mijn schouders. Misschien van het sporten, maar ik denk meer omdat ik gisteren onbewust heel erg mijn spieren aangespannen heb.
Het is hier alweer aan het sneeuwen, er ligt ongeveer 30 cm!
Van mij mag het zo zachtjesaan wel stoppen, ben al twee keer flink gevallen. Me gelukkig niet echt zeer gedaan, maar ik ben als de dood dat ik op de neurostimulator val, en dat die het niet meer zou doen, dan ben ik echt weer helemaal terug bij af.
zondag 19 december 2010 om 17:50
Ik heb bijgelezen, maar het is niet allemaal blijven hangen.
Het concert was leuk, geluid was niet helemaal goed. Zang was te zacht in verhouding tot de muziek. Ondanks alles wel leuke avond gehad. Geen last gehad van sneeuw (het heeft hier sinds donderdag niet meer gesneeuwd, ligt nog geen twee centimeter hier).
Vrienden zijn vanmiddag hier geweest. Zij bedoelden het goed, dachten dat het voor mij zo makkelijker zou zijn. Ze hadden trouwens afgezegd omdat ze bang waren voor de sneeuw, had verder niet met de rest te maken. We hebben het uitgepraat en het was gewoon weer heel gezellig. Vriendin gaf wel toe dat ze hier vaker moet komen. Ze vond de nieuwe boekenkast zo leuk staan zei ze. Toen was mijn antwoord dat die er al een jaar stond, dat geeft wel aan dat ze lang niet geweest is. Vriendin had mij zeer gedaan met haar smsje en ik haar met die van mij. Is nu weer helemaal goed. We gaan binnenkort een keer met zijn vieren uit eten, gewoon gezellig.
Ik ben nu heel moe. Van alle emoties van de afgelopen dagen, maar ook vanwege te lange dag gister.
Annemie, wat moet dat een mooi moment zijn geweest met dat reebokje. Zo dichtbij is echt heel speciaal. En dan ook nog in de sneeuw, dat is helemaal mooi. Ik zie heel vaak reeën langs de weg naar mijn werk, dat vind ik altijd al mooi, maar zo dichtbij is nog veel mooier en dan ook nog op zo'n bijzondere dag. Dat je nu spierpijn hebt is ook logisch. Je loopt natuurlijk wat gespannen nu ivm de angst om te vallen en door de kou trek je je schouders omhoog om in je jas en sjaal te kruipen. Mijn fysio zegt elke keer weer dat we om onze schouders moeten denken, juist met deze kou ga je je schouders optrekken en dat is heel slecht voor je spieren in je nek en schouders.
Het concert was leuk, geluid was niet helemaal goed. Zang was te zacht in verhouding tot de muziek. Ondanks alles wel leuke avond gehad. Geen last gehad van sneeuw (het heeft hier sinds donderdag niet meer gesneeuwd, ligt nog geen twee centimeter hier).
Vrienden zijn vanmiddag hier geweest. Zij bedoelden het goed, dachten dat het voor mij zo makkelijker zou zijn. Ze hadden trouwens afgezegd omdat ze bang waren voor de sneeuw, had verder niet met de rest te maken. We hebben het uitgepraat en het was gewoon weer heel gezellig. Vriendin gaf wel toe dat ze hier vaker moet komen. Ze vond de nieuwe boekenkast zo leuk staan zei ze. Toen was mijn antwoord dat die er al een jaar stond, dat geeft wel aan dat ze lang niet geweest is. Vriendin had mij zeer gedaan met haar smsje en ik haar met die van mij. Is nu weer helemaal goed. We gaan binnenkort een keer met zijn vieren uit eten, gewoon gezellig.
Ik ben nu heel moe. Van alle emoties van de afgelopen dagen, maar ook vanwege te lange dag gister.
Annemie, wat moet dat een mooi moment zijn geweest met dat reebokje. Zo dichtbij is echt heel speciaal. En dan ook nog in de sneeuw, dat is helemaal mooi. Ik zie heel vaak reeën langs de weg naar mijn werk, dat vind ik altijd al mooi, maar zo dichtbij is nog veel mooier en dan ook nog op zo'n bijzondere dag. Dat je nu spierpijn hebt is ook logisch. Je loopt natuurlijk wat gespannen nu ivm de angst om te vallen en door de kou trek je je schouders omhoog om in je jas en sjaal te kruipen. Mijn fysio zegt elke keer weer dat we om onze schouders moeten denken, juist met deze kou ga je je schouders optrekken en dat is heel slecht voor je spieren in je nek en schouders.
maandag 20 december 2010 om 09:16
hoi meiden,
Ik zou nog wat me laten horen en bij deze doe ik dat vandaag.
Ik lees dat er alweer anderen ook mee schrijven en dat vindt ik mooi om te lezen. Dat het topic gewoon doorgaat zeg maar.
Ik heb de laatste blz. doorgelezen en wil annemie een dikke knuffel geven! Het verhaal van dat reebokje: prachtig! En ja, je kindje zal altijd bij je blijven...
Maris, dat je binnen 2 weken een plan van aanpak samen met je l.g. moet opstellen. Ja, dat moest ik ook. Mijn l.g. heeft tot einde van die 2 weken gewacht met het maken van een afspraak. Ik hoop dat dat voor jouw ook gebeurd.
Ik zal jullie niet langer in spanning laten: wij zijn VERHUIST!!
Vorig weekend zijn we over gegaan en wat een LUXE!! Heerlijk, maar soms nog wel onwennig. Slapen moet nog wennen, omdat het overal warmer is enzo. Grote kerstboom staat er in het huis en eindelijk weer zin in de kerst en oud en nieuw.
Als het goed gaat, zal ik me na de kerstvakantie een aantal uren beter melden en dan opbouwen. L.g. is druk bezig om voor mij een ander plekje te zoeken binnen mijn werkgever, maar op andere locatie. Volgende week een afspraak bij een andere l.g. ben erg benieuwd hoe dat gaat.
Voor de rest gaat het wel goed met mij. Als ik het te druk heb merk ik dat ik lichte hoofdpijn krijg. Maar voor de rest geen last meer van depressieve gevoelens e.d. Oja en soms nog onzeker in mijn doen en laten. Vanmiddag naar mijn andere werk om boventallig een aantal uren te werken. Hier ligt vooral mijn onzekerheid. Ik zal jullie verder niet 'lastig' vallen, maar zo als beloofd: ik heb van me laten horen.
Groetjessss
Ik zou nog wat me laten horen en bij deze doe ik dat vandaag.
Ik lees dat er alweer anderen ook mee schrijven en dat vindt ik mooi om te lezen. Dat het topic gewoon doorgaat zeg maar.
Ik heb de laatste blz. doorgelezen en wil annemie een dikke knuffel geven! Het verhaal van dat reebokje: prachtig! En ja, je kindje zal altijd bij je blijven...
Maris, dat je binnen 2 weken een plan van aanpak samen met je l.g. moet opstellen. Ja, dat moest ik ook. Mijn l.g. heeft tot einde van die 2 weken gewacht met het maken van een afspraak. Ik hoop dat dat voor jouw ook gebeurd.
Ik zal jullie niet langer in spanning laten: wij zijn VERHUIST!!
Vorig weekend zijn we over gegaan en wat een LUXE!! Heerlijk, maar soms nog wel onwennig. Slapen moet nog wennen, omdat het overal warmer is enzo. Grote kerstboom staat er in het huis en eindelijk weer zin in de kerst en oud en nieuw.
Als het goed gaat, zal ik me na de kerstvakantie een aantal uren beter melden en dan opbouwen. L.g. is druk bezig om voor mij een ander plekje te zoeken binnen mijn werkgever, maar op andere locatie. Volgende week een afspraak bij een andere l.g. ben erg benieuwd hoe dat gaat.
Voor de rest gaat het wel goed met mij. Als ik het te druk heb merk ik dat ik lichte hoofdpijn krijg. Maar voor de rest geen last meer van depressieve gevoelens e.d. Oja en soms nog onzeker in mijn doen en laten. Vanmiddag naar mijn andere werk om boventallig een aantal uren te werken. Hier ligt vooral mijn onzekerheid. Ik zal jullie verder niet 'lastig' vallen, maar zo als beloofd: ik heb van me laten horen.
Groetjessss
