Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
dinsdag 18 januari 2011 om 02:14
quote:advies schreef op 17 januari 2011 @ 16:18:
Wat dat betreft ben ik het helemaal met je eens Yellowlove; hij had al veel eerder de verantwoordelijkheid moeten nemen om dit aan te geven.
Is dit ook niet de reden waarom we allemaal zo blijven hangen?
Ik lees hier alleen maar over mannen die niet communiceren...
En we hebben allemaal het gevoel dat als ze wel gecommuniceerd zouden hebben, dat het wel goed gekomen was...
We (of in ieder geval ik) nemen het hen kwalijk dat ze ons niet hebben laten vechten. Dat er iets bezig was en dat wij aan de zijlijn stonden toe te kijken, hoe de ander in zijn eentje een wedstrijd speelde, en naar ons insziens verloor. Terwijl we samen vast gewonnen hadden...
Wat dat betreft ben ik het helemaal met je eens Yellowlove; hij had al veel eerder de verantwoordelijkheid moeten nemen om dit aan te geven.
Is dit ook niet de reden waarom we allemaal zo blijven hangen?
Ik lees hier alleen maar over mannen die niet communiceren...
En we hebben allemaal het gevoel dat als ze wel gecommuniceerd zouden hebben, dat het wel goed gekomen was...
We (of in ieder geval ik) nemen het hen kwalijk dat ze ons niet hebben laten vechten. Dat er iets bezig was en dat wij aan de zijlijn stonden toe te kijken, hoe de ander in zijn eentje een wedstrijd speelde, en naar ons insziens verloor. Terwijl we samen vast gewonnen hadden...
dinsdag 18 januari 2011 om 02:22
quote:advies schreef op 18 januari 2011 @ 00:47:
Is het trouwens normaal dat ik ineens doodsbenauwd ben dat we over 5 weken een verschillende uitkomst blijken te hebben? Of dat ie over een week ineens denkt „ hmmm, nee, ik mis r niet en het was best gezellig maar niet zaligmakend en ik heb er eigenlijk gewoonweg geen zin meer in” .
Of dat ie over twee weken ineens denkt „ oh ja, het is weer beldag, nah ja, heb toch niks te melden dus laat haar maar bellen”
Volgens mij zijn we hier allemaal bang voor. En is dat de reden dat we het onze afspraken om geen contact te hebben allemaal breken. We zijn bang dat we vergeten worden...
Dat er iemand anders langshuppelt, dat er gekozen wordt voor de makkelijke weg. Niet voor de relatie die ooit zo mooi was, maar nu heel veel werk behoeft...
Ik ben er bang voor...
Is het trouwens normaal dat ik ineens doodsbenauwd ben dat we over 5 weken een verschillende uitkomst blijken te hebben? Of dat ie over een week ineens denkt „ hmmm, nee, ik mis r niet en het was best gezellig maar niet zaligmakend en ik heb er eigenlijk gewoonweg geen zin meer in” .
Of dat ie over twee weken ineens denkt „ oh ja, het is weer beldag, nah ja, heb toch niks te melden dus laat haar maar bellen”
Volgens mij zijn we hier allemaal bang voor. En is dat de reden dat we het onze afspraken om geen contact te hebben allemaal breken. We zijn bang dat we vergeten worden...
Dat er iemand anders langshuppelt, dat er gekozen wordt voor de makkelijke weg. Niet voor de relatie die ooit zo mooi was, maar nu heel veel werk behoeft...
Ik ben er bang voor...
dinsdag 18 januari 2011 om 07:31
Advies en ook Muisje is het geen idee om een schriftje te kopen en daar alles in op te schrijven?
Dus zodra je de behoefte krijgt om te bellen,smsen,mailen dan pak je je schrift en schrijf je daarin op wat je hem eigenlijk had willen vertellen.
Een soort van dagboek zeg maar.
Daarin kun je je verdriet maar ook je boosheid kwijt.
Als je dat na een tijdje eens weer terug leest dan zal je zien dat er eigenlijk een patroon in het gedrag zit wat je in eerste instantie niet zo door had.
Echt het heeft al heel wat mensen afgehouden van drama telefoontjes en smsjes die nergens toe leiden naar hun ex.
Dus zodra je de behoefte krijgt om te bellen,smsen,mailen dan pak je je schrift en schrijf je daarin op wat je hem eigenlijk had willen vertellen.
Een soort van dagboek zeg maar.
Daarin kun je je verdriet maar ook je boosheid kwijt.
Als je dat na een tijdje eens weer terug leest dan zal je zien dat er eigenlijk een patroon in het gedrag zit wat je in eerste instantie niet zo door had.
Echt het heeft al heel wat mensen afgehouden van drama telefoontjes en smsjes die nergens toe leiden naar hun ex.
dinsdag 18 januari 2011 om 07:55
En muisje? Hoe is het na een nacht slaap? Kan je het goede gevoel van gisteren volhouden?
Ik ben echt kapot Matras ligt niet lekker, dekbed te koud, ik lig op een kamer met iemand waarvan ik de slaapgeluiden niet ken waardoor ik steeds wakker wordt… Bah. Ik vind ‚t gewoon niet leuk. Niet eerlijk. Dat hij dit besloten heeft maar ondertussen wel gewoon in een lekker bed ligt op een oude en vertrouwde plek. Zo. Lekker vinger wijzen. Terwijl het natuurlijk m’n eigen keuze is. En dat is denk ik ook echt mijn patroon of een van de... Ik geef hem heel snel, van de meest onbenullige dingen, de schuld. Ook als ik, rationeel gezien, weet dat hij er helemaal niks aan kan doen. Ik ben gewoon iemand die de 10 seconden regel moet ombuigen naar de 10 minuten regel voordat ik iets zeg.
Maar ik ben eigenlijk gewoon heel nieuwsgierig hoe zijn nacht was..
Superstar; ik denk dat dat wel een goed idee is. Ik mn slapeloosheid van vanacht had ik ook al bedacht dat ik t moest opschrijven. Maar daar had ik ook meteen bij bedacht dat ik misschien wel de brief kon opsturen zodat hij wist hoe het mij verging. Zodat ie zou merken hoeveel pijn hij me doet, ha! Lekker rancuneus. Niet doen niet doen niet doen. Ga ik ook niet doen. Ik haal een schriftje en ik schrijf t op. Of ik kom hier hele verhalen vertellen. En dan hou ik het voor mezelf. Om er zelf van te leren. En nu mezelf nog overtuigen
Polly; We zijn bang dat we vergeten worden...
Dat er iemand anders langshuppelt, dat er gekozen wordt voor de makkelijke weg. Niet voor de relatie die ooit zo mooi was, maar nu heel veel werk behoeft...
ouch. Dat is inderdaad precies waar ik bang voor ben. Vooral het laatste…. En ik ben zo bang dat hij erachter komt dat ie prima zonder mij kan en niet verder denkt dat het daar helemaal niet om gaat. Natuurlijk kan hij zonder mij, en ik zonder hem, maar daar gaat het echt niet om. Ik wil m stiekem gewoon sturen, op m inpraten, dat we het best kunnen redden. Dat ik heus kan veranderen, maar hij ook. Dat we dat echt nog niet op deze manier geprobeerd hebben. Dat we iets moois hadden, wat het waard is om voor te vechten.
En ik baal er gewoon van dat ik deze methode nu pas tegenkom. Aan de ene kant neem ik het mezelf kwalijk dat ik niet eerder op zoek ben gegaan naar een oplossing, maar daar zit natuurlijk de crux; hij heeft ‚t ook nooit gedaan. En dat mag ik hem ook best kwalijk nemen.
Polly, wat is de status van jouw situatie nu eigenlijk?
Dames, een hele fijne dag gewenst vandaag. Ik ga zo aan t werk en kan dan niet meer reageren dus zal vanavond eens lezen hoe het jullie verder vergaat.
Ik ben echt kapot Matras ligt niet lekker, dekbed te koud, ik lig op een kamer met iemand waarvan ik de slaapgeluiden niet ken waardoor ik steeds wakker wordt… Bah. Ik vind ‚t gewoon niet leuk. Niet eerlijk. Dat hij dit besloten heeft maar ondertussen wel gewoon in een lekker bed ligt op een oude en vertrouwde plek. Zo. Lekker vinger wijzen. Terwijl het natuurlijk m’n eigen keuze is. En dat is denk ik ook echt mijn patroon of een van de... Ik geef hem heel snel, van de meest onbenullige dingen, de schuld. Ook als ik, rationeel gezien, weet dat hij er helemaal niks aan kan doen. Ik ben gewoon iemand die de 10 seconden regel moet ombuigen naar de 10 minuten regel voordat ik iets zeg.
Maar ik ben eigenlijk gewoon heel nieuwsgierig hoe zijn nacht was..
Superstar; ik denk dat dat wel een goed idee is. Ik mn slapeloosheid van vanacht had ik ook al bedacht dat ik t moest opschrijven. Maar daar had ik ook meteen bij bedacht dat ik misschien wel de brief kon opsturen zodat hij wist hoe het mij verging. Zodat ie zou merken hoeveel pijn hij me doet, ha! Lekker rancuneus. Niet doen niet doen niet doen. Ga ik ook niet doen. Ik haal een schriftje en ik schrijf t op. Of ik kom hier hele verhalen vertellen. En dan hou ik het voor mezelf. Om er zelf van te leren. En nu mezelf nog overtuigen
Polly; We zijn bang dat we vergeten worden...
Dat er iemand anders langshuppelt, dat er gekozen wordt voor de makkelijke weg. Niet voor de relatie die ooit zo mooi was, maar nu heel veel werk behoeft...
ouch. Dat is inderdaad precies waar ik bang voor ben. Vooral het laatste…. En ik ben zo bang dat hij erachter komt dat ie prima zonder mij kan en niet verder denkt dat het daar helemaal niet om gaat. Natuurlijk kan hij zonder mij, en ik zonder hem, maar daar gaat het echt niet om. Ik wil m stiekem gewoon sturen, op m inpraten, dat we het best kunnen redden. Dat ik heus kan veranderen, maar hij ook. Dat we dat echt nog niet op deze manier geprobeerd hebben. Dat we iets moois hadden, wat het waard is om voor te vechten.
En ik baal er gewoon van dat ik deze methode nu pas tegenkom. Aan de ene kant neem ik het mezelf kwalijk dat ik niet eerder op zoek ben gegaan naar een oplossing, maar daar zit natuurlijk de crux; hij heeft ‚t ook nooit gedaan. En dat mag ik hem ook best kwalijk nemen.
Polly, wat is de status van jouw situatie nu eigenlijk?
Dames, een hele fijne dag gewenst vandaag. Ik ga zo aan t werk en kan dan niet meer reageren dus zal vanavond eens lezen hoe het jullie verder vergaat.
dinsdag 18 januari 2011 om 08:24
Poe, advies, heftige situatie zit je in. Ik wens je veel sterkte en kracht de komende weken. Het zal soms onmogelijk zijn om door te komen, maar uiteindelijk gaan die weken ook voorbij en krijg je je antwoord.
Opschrijven is denk ik wel goed, vooral als je je relatie gaat verwerken als het over is (maar voor sommigen is er dus nog hoop!). Je gaat je steeds een beetje beter voelen, maar soms zo weinig dat het lijkt alsof er niks beter wordt. Maar als je dan in je schriftje terugleest hoe hefrig de eerste tijd was, merk je dat je alweer een beetje sterker en gelukkiger bent. Kun je ook dit forum voor gebruiken!
Opschrijven is denk ik wel goed, vooral als je je relatie gaat verwerken als het over is (maar voor sommigen is er dus nog hoop!). Je gaat je steeds een beetje beter voelen, maar soms zo weinig dat het lijkt alsof er niks beter wordt. Maar als je dan in je schriftje terugleest hoe hefrig de eerste tijd was, merk je dat je alweer een beetje sterker en gelukkiger bent. Kun je ook dit forum voor gebruiken!
dinsdag 18 januari 2011 om 10:45
De status van mijn relatie...
Ik sta in ieder geval met mijn rug tegen de muur.
Hij ziet het niet zitten, heeft beslissing gemaakt. Heeft spijt van die beslissing, maar weet niet of hij alles wil terugdraaien, omdat hij niet weet of dat het juiste is en omdat hij vindt dat hij de consequenties van zijn fouten moet dragen...
En ik heb hem nu afgelopen zondag lafaard genoemd...
En ik ben er nu ook zo bang voor dat hij iemand anders tegenkomt. Hier had hij al niet te klagen betreft aandacht, en dan liep ik nog naast hem. Hoe als ik er niet meer naast sta/loop/in gedachte bij ben....
Ik sta in ieder geval met mijn rug tegen de muur.
Hij ziet het niet zitten, heeft beslissing gemaakt. Heeft spijt van die beslissing, maar weet niet of hij alles wil terugdraaien, omdat hij niet weet of dat het juiste is en omdat hij vindt dat hij de consequenties van zijn fouten moet dragen...
En ik heb hem nu afgelopen zondag lafaard genoemd...
En ik ben er nu ook zo bang voor dat hij iemand anders tegenkomt. Hier had hij al niet te klagen betreft aandacht, en dan liep ik nog naast hem. Hoe als ik er niet meer naast sta/loop/in gedachte bij ben....
dinsdag 18 januari 2011 om 12:08
@Advies: Ik denk dat je het niet beter kunt aanpakken dan je nu doet. Hou je aan de contactmomenten, je vriend zal dit ook moeilijk vinden, maar uit ervaring (heb dat ook twee weken gedaan, oke, niet lang) weet ik dat het een positiever contact oplevert en het rust geeft.
@Superstar: Eigenlijk ben ik wel een beetje uitgeschreven, maar het heeft me zeker geholpen! Afgelopen maanden heel veel brieven aan ex geschreven, die allemaal nog op mijn PC staan en niet verstuurd zijn.
Heb nog een antwoord op mijn mail gekregen trouwens:
Hij zegt: Ik zeg ook niet dat het helemaal klaar is tussen ons. Ik weet het gewoon niet. Alleen denk ik dat het beter is om geen contact te hebben en ons eigen ding te doen. Mochten we echt voor elkaar voorbestemd zijn, dan komt dat vanzelf wel weer goed.
Nou, tuurlijk. Ik vind het verschuilen achter het lot hoor!!
@Polly: wie wie dumpt maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Achteraf gezien wou ik wel dat ik de punt had gezet uiteindelijk, hoewel ik er op dat moment redenen voor had om het juist niet te willen (wil dat de volledige verantwoordelijkheid bij hem ligt).
@Superstar: Eigenlijk ben ik wel een beetje uitgeschreven, maar het heeft me zeker geholpen! Afgelopen maanden heel veel brieven aan ex geschreven, die allemaal nog op mijn PC staan en niet verstuurd zijn.
Heb nog een antwoord op mijn mail gekregen trouwens:
Hij zegt: Ik zeg ook niet dat het helemaal klaar is tussen ons. Ik weet het gewoon niet. Alleen denk ik dat het beter is om geen contact te hebben en ons eigen ding te doen. Mochten we echt voor elkaar voorbestemd zijn, dan komt dat vanzelf wel weer goed.
Nou, tuurlijk. Ik vind het verschuilen achter het lot hoor!!
@Polly: wie wie dumpt maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Achteraf gezien wou ik wel dat ik de punt had gezet uiteindelijk, hoewel ik er op dat moment redenen voor had om het juist niet te willen (wil dat de volledige verantwoordelijkheid bij hem ligt).
dinsdag 18 januari 2011 om 12:25
quote:muisje23 schreef op 18 januari 2011 @ 12:08:
Heb nog een antwoord op mijn mail gekregen trouwens:
Hij zegt: Ik zeg ook niet dat het helemaal klaar is tussen ons. Ik weet het gewoon niet. Alleen denk ik dat het beter is om geen contact te hebben en ons eigen ding te doen. Mochten we echt voor elkaar voorbestemd zijn, dan komt dat vanzelf wel weer goed.
Nou, tuurlijk. Ik vind het verschuilen achter het lot hoor!!
En wat ga je er mee doen Muisje?
Sorry dat ik dat zei over dumpen, maar heb voor mezelf wel het idee dat als de break van mijn kant uit zou komen ik er beter over nagedacht zou hebben en het met een reden gedaan hebben. Niet de onzekerheid laten hangen... En al deze mannen die hier beschreven zijn, die laten ons allemaal in onzekerheid hangen...
En dat ik doordat als ik de beslissing zou nemen/zou hebben genomen, dat ik het beter zou accepteren.
Maar goed, ik kan nu ook nog niets definitiefs zeggen, wel hem net als 'advies' influisteren dat hij een fout maakt, dat hij voor me moet vechten, dat alles wel goed komt, als hij maar voor mij kiest...
Heb nog een antwoord op mijn mail gekregen trouwens:
Hij zegt: Ik zeg ook niet dat het helemaal klaar is tussen ons. Ik weet het gewoon niet. Alleen denk ik dat het beter is om geen contact te hebben en ons eigen ding te doen. Mochten we echt voor elkaar voorbestemd zijn, dan komt dat vanzelf wel weer goed.
Nou, tuurlijk. Ik vind het verschuilen achter het lot hoor!!
En wat ga je er mee doen Muisje?
Sorry dat ik dat zei over dumpen, maar heb voor mezelf wel het idee dat als de break van mijn kant uit zou komen ik er beter over nagedacht zou hebben en het met een reden gedaan hebben. Niet de onzekerheid laten hangen... En al deze mannen die hier beschreven zijn, die laten ons allemaal in onzekerheid hangen...
En dat ik doordat als ik de beslissing zou nemen/zou hebben genomen, dat ik het beter zou accepteren.
Maar goed, ik kan nu ook nog niets definitiefs zeggen, wel hem net als 'advies' influisteren dat hij een fout maakt, dat hij voor me moet vechten, dat alles wel goed komt, als hij maar voor mij kiest...
dinsdag 18 januari 2011 om 12:27
Eigenlijk is hij gewoon vrij duidelijk hoor muis.
Geen contact en ieder je eigen ding doen hoeveel duidelijker moet hij nog zijn?
Dat hij het niet weet klinkt meer als ik wil je niet kwetsen dus zeg ik dat maar maar het stuk over geen contact zegt eigenlijk alles.
Dus wees verstandig en volg zijn advies op,geen contact meer en ga je eigen leven weer oppakken.
Zoals ik het lees verschuilt hij zich helemaal nergens achter maar wil hij gewoon niet al te bot over komen.
Geen contact en ieder je eigen ding doen hoeveel duidelijker moet hij nog zijn?
Dat hij het niet weet klinkt meer als ik wil je niet kwetsen dus zeg ik dat maar maar het stuk over geen contact zegt eigenlijk alles.
Dus wees verstandig en volg zijn advies op,geen contact meer en ga je eigen leven weer oppakken.
Zoals ik het lees verschuilt hij zich helemaal nergens achter maar wil hij gewoon niet al te bot over komen.
dinsdag 18 januari 2011 om 12:48
@muisje; dat vind ik best een pittig bericht. Ik geloof niet in voorbestemd zijn, dus voor mij zou zo'n mail echt nergens op slaan. Maar dat ben ik, nogal rationeel ingesteld. Als mensen weer bij elkaar willen komen, dan zul je daar zelf op een bepaald moment actief aan moeten bijdragen. Het 'lot' regelt dat niet even voor je. Misschien als je elkaar weer toevallig eens tegenkomt..... what are the chances? Ik vind het niet helemaal eerlijk van hem om weer wat vaag te doen, maar goed als hij iets niet weet, dan weet hij het niet en dat is dan zijn 'probleem'. Geen contact meer, dat is in ieder geval een duidelijke boodschap en daar kun je wel iets mee. Dat is een duidelijke grens. Muisje, sterkte ermee!
@advies; dat is een hele moeilijke situatie waar jij in zit. Het enige wat je nu zelf kunt doen is het 'hoofd koel houden' (easier said then done...). Als je contact-neigingen hebt, niet doen en op de afgesproken momenten rustig blijven. De telefoon is er niet voor 'het gesprek', dat soort zaken escaleren vrij snel over de telefoon. Heel frustrerend. Probeer het dan wat 'luchtig' te houden, hoe moeilijk dat ook is in deze situatie, want er branden hele andere opmerkingen en vragen. Praat over de week, hoe gaat het, wat heb je gedaan, red je het een beetje etc. Natuurlijk is het enorm spannend wat er gaat gebeuren, maar wat er ook gaat gebeuren, jullie pakken het wel goed aan zo. De ingredienten nu zijn geduld en begrip, en beheersing! Sterkte!
@advies; dat is een hele moeilijke situatie waar jij in zit. Het enige wat je nu zelf kunt doen is het 'hoofd koel houden' (easier said then done...). Als je contact-neigingen hebt, niet doen en op de afgesproken momenten rustig blijven. De telefoon is er niet voor 'het gesprek', dat soort zaken escaleren vrij snel over de telefoon. Heel frustrerend. Probeer het dan wat 'luchtig' te houden, hoe moeilijk dat ook is in deze situatie, want er branden hele andere opmerkingen en vragen. Praat over de week, hoe gaat het, wat heb je gedaan, red je het een beetje etc. Natuurlijk is het enorm spannend wat er gaat gebeuren, maar wat er ook gaat gebeuren, jullie pakken het wel goed aan zo. De ingredienten nu zijn geduld en begrip, en beheersing! Sterkte!
dinsdag 18 januari 2011 om 13:39
@Polly: Misschien zijn vrouwen gewoon wat directer? Ik kan me namelijk ook echt niet voorstellen dat ik het zo onduidelijk aan zou pakken allemaal. Als ik die keuze gemaakt zou hebben, zou ik daar ook bij blijven denk ik. Misschien omdat ik dan alles al geprobeerd zou hebben binnen de relatie? Praten etc.? Ik weet het niet, dit was mijn eerste serieuze relatie, maar hoe dan ook vind ik zijn onduidelijk ook oneerlijk.
Wat ik er mee ga doen? Niks denk ik. Zit nog wel te denken of ik zal mailen: tja, als je in sprookjes gelooft oid. Maar denk dat niet reageren gewoon maar het beste is, want ik bereik niks met welke reactie dan ook. Of ik wilde nog sturen: ja, het lot, behalve dat ik nu al een punt heb gezet, dus dat wordt moeilijk (of iets dergelijks). Ook dan: heb ik er niks aan.
@Superstar: Wat jij zegt klopt, het is gewoon duidelijk in principe. Alhoewel ik wel zou denken na 3 maanden gedoe en getwijfel dat een beetje duidelijkere duidelijkheid wel op zijn plaats zou zijn, zeker omdat ik er in mijn mail letterlijk om vroeg, omdat ik dan iig zou weten waar ik aan toe ben! Dat is makkelijker! En nog geeft hij 'm niet. Ik denk eigenlijk dat hij het wel weet, maar het voor zichzelf niet hardop durft uit te spreken omdat het dan zo definitief is. Niet eens voor mij zeg maar...De afgelopen maanden heeft hij namelijk elke keer gezegd dat hij het wel wilde proberen, ook hoopte dat het goed zou komen, nog hoop had etc. Volgens mij heeft hij het er zelf gewoon moeilijk mee, omdat hij ergens ook gewoon om me geeft.
@Avril: In welk opzicht bedoel je een pittig bericht? Ik vind het ook oneerlijk om vaag te blijven. Het is de makkelijkste weg voor hem denk ik, zo hoef je niet definitief iets te beslissen, maar zit je er ook niet meer aan vast. Je legt de verantwoordelijkheid gewoon bij het lot. Dan kan niemand er meer iets aan doen..
Wat ik er mee ga doen? Niks denk ik. Zit nog wel te denken of ik zal mailen: tja, als je in sprookjes gelooft oid. Maar denk dat niet reageren gewoon maar het beste is, want ik bereik niks met welke reactie dan ook. Of ik wilde nog sturen: ja, het lot, behalve dat ik nu al een punt heb gezet, dus dat wordt moeilijk (of iets dergelijks). Ook dan: heb ik er niks aan.
@Superstar: Wat jij zegt klopt, het is gewoon duidelijk in principe. Alhoewel ik wel zou denken na 3 maanden gedoe en getwijfel dat een beetje duidelijkere duidelijkheid wel op zijn plaats zou zijn, zeker omdat ik er in mijn mail letterlijk om vroeg, omdat ik dan iig zou weten waar ik aan toe ben! Dat is makkelijker! En nog geeft hij 'm niet. Ik denk eigenlijk dat hij het wel weet, maar het voor zichzelf niet hardop durft uit te spreken omdat het dan zo definitief is. Niet eens voor mij zeg maar...De afgelopen maanden heeft hij namelijk elke keer gezegd dat hij het wel wilde proberen, ook hoopte dat het goed zou komen, nog hoop had etc. Volgens mij heeft hij het er zelf gewoon moeilijk mee, omdat hij ergens ook gewoon om me geeft.
@Avril: In welk opzicht bedoel je een pittig bericht? Ik vind het ook oneerlijk om vaag te blijven. Het is de makkelijkste weg voor hem denk ik, zo hoef je niet definitief iets te beslissen, maar zit je er ook niet meer aan vast. Je legt de verantwoordelijkheid gewoon bij het lot. Dan kan niemand er meer iets aan doen..
dinsdag 18 januari 2011 om 13:43
Pittig omdat het vaag is, en dat vind ik niet zo eerlijk van hem. Soms moet je ook aan de andere kant, al zit je met twijfels, eens duidelijk zijn en dit duidelijk uitspreken. Dat doet hij niet. Dat maakt het voor jou niet makkelijk. Vandaar pittig, je had beter een duidelijk nee of een ignore kunnen krijgen. Maar goed, hij is wel duidelijk over het contact.
dinsdag 18 januari 2011 om 13:51
Muis laat het nu los en ga aan de slag om je leven zonder hem weer op te pakken.
Je hebt er niks aan om zijn mails te blijven analyseren en zijn gedachten voor hem in te vullen.
Het stukje geen contact meer en ieder zijn eigen ding moet genoeg zeggen.
Geef jezelf een trap onder je kont en ga met jezelf aan de slag.
Hoe zie jij de komende tijd voor je,wat zou jij graag allemaal willen doen en bereiken en hoe wil je dat gaan doen?
Je hebt er niks aan om zijn mails te blijven analyseren en zijn gedachten voor hem in te vullen.
Het stukje geen contact meer en ieder zijn eigen ding moet genoeg zeggen.
Geef jezelf een trap onder je kont en ga met jezelf aan de slag.
Hoe zie jij de komende tijd voor je,wat zou jij graag allemaal willen doen en bereiken en hoe wil je dat gaan doen?
dinsdag 18 januari 2011 om 15:32
@ Anoniem: Fijn dat in ieder geval alle praktische zaken afgerond zijn, dan kun je je nu op de leuke nieuwe dingen richten.
@Iedereen die het laatste berichtje van mijn ex ook gelezen heeft: Er stond in de echte tekst: Het lijkt me beter om NU geen contact te hebben. Dit superkleine detail wilde ik jullie niet onthouden. Zonder deze nu zou het nog vreemder zijn .
Nogmaals allemaal superbedankt voor het meelezen en mij bemoedigende woorden en adviezen toespreken! Ik heb er echt veel aan, alleen al om te merken dat er zoveel anderen zijn die hiermee moeten dealen! (hoe cru dat ook klinkt)
@Iedereen die het laatste berichtje van mijn ex ook gelezen heeft: Er stond in de echte tekst: Het lijkt me beter om NU geen contact te hebben. Dit superkleine detail wilde ik jullie niet onthouden. Zonder deze nu zou het nog vreemder zijn .
Nogmaals allemaal superbedankt voor het meelezen en mij bemoedigende woorden en adviezen toespreken! Ik heb er echt veel aan, alleen al om te merken dat er zoveel anderen zijn die hiermee moeten dealen! (hoe cru dat ook klinkt)
dinsdag 18 januari 2011 om 17:02
Ach muisje, die hele tekst heb je gewoon niets aan op dit moment. Want NU werkt het in ieder geval niet. Het is en blijft vaag en daardoor kun je maar beter voor jezelf er niet meer over piekeren wat het allemaal zou kunnen betekenen, wat er in de toekomst mogelijk zou kunnen gebeuren. Het komt erop neer dat je nu je moet richten op andere gedachten. Wat er in de toekomst gebeurt is niet nu. En nu moet je weer lekker in je vel komen te zitten!
Overigens, tussen de bedrijven door; mijn idee van afstand nemen, voor mezelf, dat was dus niet echt gelukt dit weekend. Ik zit geloof ik weer in een wat andere situatie dan anderen hier. Hij was in dit geval niet degene die om afstand o.i.d. had gevraagd, ik besloot het voor mezelf na vorige week (niet in een gesprek met hem, gewoon in mijn eigen gedachten). Maar goed... Ik moet zelf denk ik eerst goed nadenken wat ik wil, zomaar iets voornemen heeft geen zin blijkt wel.
Overigens, tussen de bedrijven door; mijn idee van afstand nemen, voor mezelf, dat was dus niet echt gelukt dit weekend. Ik zit geloof ik weer in een wat andere situatie dan anderen hier. Hij was in dit geval niet degene die om afstand o.i.d. had gevraagd, ik besloot het voor mezelf na vorige week (niet in een gesprek met hem, gewoon in mijn eigen gedachten). Maar goed... Ik moet zelf denk ik eerst goed nadenken wat ik wil, zomaar iets voornemen heeft geen zin blijkt wel.
dinsdag 18 januari 2011 om 19:38
Avril, hoe voel je je nu dan? Heb je zelf nog helemaal geen idee wat je wilt, en hoe je dat voor je ziet?
Muisje> Ja, wat kan ik zeggen..Het woordje NU is dan idd weer een hoopgever voor je, maar als buitenstaander zie ik iets anders staan(ik weet dat het keihard is, sorry)dat hij niet meer wil, en een beetje eromheen draait. HIj houdt wel van je, maar kan/wil niet meer verder met je. Dat zie ik staan...
Polly, het is ook niet verstandig om jezelf nu helemaal gek te maken met alle aandacht die ex gaat krijgen van andere vrouwen. je weet het niet, je weet niet wat er gebeurt. Wel weet je hoe het met jou gaat, en wat jij doet. Probeer je daar op te focussen. (en ik weet dondersgoed dat het zo makkelijk niet werkt, maar probeer gewoon goed voor je zelf te zorgen)
Muisje> Ja, wat kan ik zeggen..Het woordje NU is dan idd weer een hoopgever voor je, maar als buitenstaander zie ik iets anders staan(ik weet dat het keihard is, sorry)dat hij niet meer wil, en een beetje eromheen draait. HIj houdt wel van je, maar kan/wil niet meer verder met je. Dat zie ik staan...
Polly, het is ook niet verstandig om jezelf nu helemaal gek te maken met alle aandacht die ex gaat krijgen van andere vrouwen. je weet het niet, je weet niet wat er gebeurt. Wel weet je hoe het met jou gaat, en wat jij doet. Probeer je daar op te focussen. (en ik weet dondersgoed dat het zo makkelijk niet werkt, maar probeer gewoon goed voor je zelf te zorgen)
dinsdag 18 januari 2011 om 19:46
quote:yellowlove schreef op 18 januari 2011 @ 19:38:
Avril, hoe voel je je nu dan? Heb je zelf nog helemaal geen idee wat je wilt, en hoe je dat voor je ziet?
Het is niet dat ik helemaal geen idee heb, maar op dit moment heb ik zeker geen helder duidelijk idee. Ik krijg vanzelf wel wat tijd en afstand als hij een weekend niet in NL kan zijn, dan zien we elkaar zeker 2 weken niet. Daarna zal ik proberen weer eens een moment te vinden om met hem te praten. Het lastige is dat dit een afstandsrelatie is, dan heb je dingen minder snel helder en besproken. Het is niet zo dat als je elkaar weer ziet, dat je direct een diep gesprek hebt. Je zit niet direct in die modus, je gaat andere dingen doen samen, op stap, wat drinken, bios of iets anders. Ik moet het piekerknopje maar eens op pauze zetten. Ik lees hier dat dames wat voor zichzelf op papier hebben gezet, misschien moet ik dat ook eens doen. Dat helpt misschien tegen het piekeren, als het op papier staat kan het even uit je gedachten.
Avril, hoe voel je je nu dan? Heb je zelf nog helemaal geen idee wat je wilt, en hoe je dat voor je ziet?
Het is niet dat ik helemaal geen idee heb, maar op dit moment heb ik zeker geen helder duidelijk idee. Ik krijg vanzelf wel wat tijd en afstand als hij een weekend niet in NL kan zijn, dan zien we elkaar zeker 2 weken niet. Daarna zal ik proberen weer eens een moment te vinden om met hem te praten. Het lastige is dat dit een afstandsrelatie is, dan heb je dingen minder snel helder en besproken. Het is niet zo dat als je elkaar weer ziet, dat je direct een diep gesprek hebt. Je zit niet direct in die modus, je gaat andere dingen doen samen, op stap, wat drinken, bios of iets anders. Ik moet het piekerknopje maar eens op pauze zetten. Ik lees hier dat dames wat voor zichzelf op papier hebben gezet, misschien moet ik dat ook eens doen. Dat helpt misschien tegen het piekeren, als het op papier staat kan het even uit je gedachten.
dinsdag 18 januari 2011 om 21:43
Weer veel post gemist.. Ga alleen even reageren op het laatste, over dat op papier zetten.. Lees dat muisje dat ook gedaan heeft, ik heb het ook gedaan.. Heb ook ontelbare mails geschreven naar ex, en de meesten gelukkig niet verstuurd! Maar het hielp voor mezelf.. Vaak waren ze gebasseerd op een recente gebeurtenis, die ik een paar uur daarna alweer in een heel ander licht zag.. En het dus ook niet nodig was ex daarmee te confronteren.. Alleen de dingen die terug bleven komen, waar ik antwoorden op bleef willen, die heb ik ex gevraagd..
Maar ook het forum helpt hierbij, het is een soort dagboek.. Alleen dan 1 die je van heldere momenten en kritische antwoorden voorziet, heb zelf erg veel aan alle forummers hier gehad, bedankt nog
Merk bij mezelf wel dat ik langzamerhand verder begin te komen, ben niet elke dag meer bezig met ex! Nu zie en spreek ik hem ook niet meer (check nog wel vaak zn hyves enz, blijkbaar heb ik dat stukje controle toch nodig haha), maar weet dis niet hoe het is als ik wel weer 'echt' met hem confronteerd ga worden hoor.. Maar zoals nu bevalt het me wel!
Toch nog even kort reactie op jullie (sorry kan het niet laten):
@ muisje: heb alles meegelzen vandaag hoor, maar was aan het werk dus kon niet reageren.. Maar goed dat je hier lekker spuit Heb je nog gereageerd op ex zn mail? Ik hoop het niet toch? Hij wil NU geen contact.. Dit is voor NU duidelijk toch.. Dus inderdaad, trap en loslaten die hap! Kun je best!!!
@ Anoniem: goed dat je getekend hebt.. En tuurlijk voelt het kut.. Logisch,, Het is nu definitief, en niet zoals jij het waarschijnlijk gewild zou hebben? Maar ga het beschouwen als een nieuw begin van je leven nu! Pak het op, maak er wat moois van! (En sorry als ik wat verkeerds zeg, ben misschien niet helemaal op de hoogte van je situatie, sorry), maar ik gun je het allerbeste!!!
@ Yellow! Hysterisch wijf dat je bent Haha nee gekheid.. Vidn het goed van je dat je aan jezelf hebt gewerkt en nog steeds werkt, echt, top!! En logisch dat deze situatie kut blijft, zonder heldere antwoorden.. Maarja, zo zijn mannen nu eenmaal . Ook zonder antwoorden kun je verder, misschien nu nog niet, maar dat moment komt.. Soms zonder dat je het doorhebt, geleidelijk, maar soms ook in 1x, patsboem, en dan kun je (wil je) verder met je leven.. Je weet het iig wel, met je heldere adviezen hier.. dus ook jou tijd komt, dat je er klaar mee bent en verder gaat!
@ Polly.. Jou ex is inderdaad een laffaard.. Hij lijkt in te zien dat hij een fout heeft gemaakt, dat hij er zelf ook niet gelukkig mee is.. Maar er ook niets aan wil (kunnen) doen.. Ook bij jou ben ik niet helemaal op de hoogte denk ik.. Maar het is wel kut! Waarom kan hij niet voor je vechten? Of hij durft echt niet, bang dat het weer misgaat.. Of hij wil het vanbinnen niet meer, maar wil het niet uitspreken..
Klinkt heel hard, en ik wou dat ik het zo gezien zou hebben, zoals ik het nu zie, maar willen wij een man die niet voor ons vecht? Die geen greintje vechtlust over heeft voor jullie? Een man die je moet motiveren om met je verder te gaan? Ik weet het niet hoor! Hoop dat ik als ik nog een x in zon situatie terecht kom, eerder mn verstand gebruik (al ben ik er bang voor)..
En de rest, sorry, kan het vandaag allemaal even niet meer bijbenen, die lange verhalen, pff
Maar PJ, hoe is het met jou nog? Kom je de week een beetje door? En Brugge? Bij jou? Laat ex nog steeds elke week je hond uit eigenlijk? Of is dit nu gestopt? En Ragazza, lees jij nog mee? X
Maar ook het forum helpt hierbij, het is een soort dagboek.. Alleen dan 1 die je van heldere momenten en kritische antwoorden voorziet, heb zelf erg veel aan alle forummers hier gehad, bedankt nog
Merk bij mezelf wel dat ik langzamerhand verder begin te komen, ben niet elke dag meer bezig met ex! Nu zie en spreek ik hem ook niet meer (check nog wel vaak zn hyves enz, blijkbaar heb ik dat stukje controle toch nodig haha), maar weet dis niet hoe het is als ik wel weer 'echt' met hem confronteerd ga worden hoor.. Maar zoals nu bevalt het me wel!
Toch nog even kort reactie op jullie (sorry kan het niet laten):
@ muisje: heb alles meegelzen vandaag hoor, maar was aan het werk dus kon niet reageren.. Maar goed dat je hier lekker spuit Heb je nog gereageerd op ex zn mail? Ik hoop het niet toch? Hij wil NU geen contact.. Dit is voor NU duidelijk toch.. Dus inderdaad, trap en loslaten die hap! Kun je best!!!
@ Anoniem: goed dat je getekend hebt.. En tuurlijk voelt het kut.. Logisch,, Het is nu definitief, en niet zoals jij het waarschijnlijk gewild zou hebben? Maar ga het beschouwen als een nieuw begin van je leven nu! Pak het op, maak er wat moois van! (En sorry als ik wat verkeerds zeg, ben misschien niet helemaal op de hoogte van je situatie, sorry), maar ik gun je het allerbeste!!!
@ Yellow! Hysterisch wijf dat je bent Haha nee gekheid.. Vidn het goed van je dat je aan jezelf hebt gewerkt en nog steeds werkt, echt, top!! En logisch dat deze situatie kut blijft, zonder heldere antwoorden.. Maarja, zo zijn mannen nu eenmaal . Ook zonder antwoorden kun je verder, misschien nu nog niet, maar dat moment komt.. Soms zonder dat je het doorhebt, geleidelijk, maar soms ook in 1x, patsboem, en dan kun je (wil je) verder met je leven.. Je weet het iig wel, met je heldere adviezen hier.. dus ook jou tijd komt, dat je er klaar mee bent en verder gaat!
@ Polly.. Jou ex is inderdaad een laffaard.. Hij lijkt in te zien dat hij een fout heeft gemaakt, dat hij er zelf ook niet gelukkig mee is.. Maar er ook niets aan wil (kunnen) doen.. Ook bij jou ben ik niet helemaal op de hoogte denk ik.. Maar het is wel kut! Waarom kan hij niet voor je vechten? Of hij durft echt niet, bang dat het weer misgaat.. Of hij wil het vanbinnen niet meer, maar wil het niet uitspreken..
Klinkt heel hard, en ik wou dat ik het zo gezien zou hebben, zoals ik het nu zie, maar willen wij een man die niet voor ons vecht? Die geen greintje vechtlust over heeft voor jullie? Een man die je moet motiveren om met je verder te gaan? Ik weet het niet hoor! Hoop dat ik als ik nog een x in zon situatie terecht kom, eerder mn verstand gebruik (al ben ik er bang voor)..
En de rest, sorry, kan het vandaag allemaal even niet meer bijbenen, die lange verhalen, pff
Maar PJ, hoe is het met jou nog? Kom je de week een beetje door? En Brugge? Bij jou? Laat ex nog steeds elke week je hond uit eigenlijk? Of is dit nu gestopt? En Ragazza, lees jij nog mee? X
-
dinsdag 18 januari 2011 om 22:42
Dag 1 zonder contact is bijna om. Het verdriet is omgeslagen in boosheid. En alsof het allemaal niet genoeg is hebben ze vandaag mn sporttas uit mn auto gejat. Weg lekker sportschoenen. Ik hoop dat ze blij zijn met mn lekker zweterige sportbeha. ha. of dat ze het washandje eruit pakken waarmee ik mn edele delen heb staan wassen. Zal ze leren… dusss…
Ik had me heilig voorgenomen gewoon aan t werk te gaan en niks te laten weten aan mn collega’s omdat er nog niks definitief is. Maar als iedereen aan je vraagt of je een lekkere vrije dag hebt gehad gisteren en of je lekker bent uitgerust breekt er op een gegeven moment iets. Ik heb het met een aantal collega’s gedeeld en dat heeft me toch wel weer tot nieuwe inzichten gebracht.
Bijvoorbeeld dat de stress die hij sinds kort op zijn werk ervaart toch echt van invloed is geweest. Hij heeft twee keer emoties laten zien, toen ie vertelde dat ie het niet meer kon en toen ie vertelde over hoe moeilijk hij het op zn werk had.
Maar daarnaast benoemde een collega terecht dat ik in mijn zoektocht ook eens goed moest kijken waarom ik nou steeds boos werd. Was dat iets wat hij deed of is het stiekem gewoon mijn type niet? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Ik hou heel veel van ‚m maar dat is iets wat ook gegroeid is. Misschien was onze basis wel niet goed? Hoe dan ook, ik ben even op een totaal ander been gezet. Prima. Daar kan ik wel wat mee. Goed nadenken dus. Maar tegelijkertijd zei ze wel dat 4 weken misschien wel erg lang was. Omdat je dan misschien wel over dat punt heen raakt dat je nog zin hebt om er wat aan te doen, dat je denkt ‚ja! ik ga dat stappenplan maken en ik onderneem actie!’. Dat je dus op het moment komt dat je het eigenlijk wel best vind zo.
Wat denken jullie? grijp ik dit aan omdat ik het eeuwige wachten niet zie zitten of heeft ze echt een punt?
Want feitelijk mis ik ook gewoon mn huis. Het hebben van een eigen plekje. Mn vertrouwde omgeving, mn spullen.. alles. Ik wil dus niets liever dan weer terugkeren naar huis. niet eens zozeer om hem, maar omdat het net zo goed mijn huis is waar ik behoefte aan heb. En ik ondertussen opgepropt zit zonder enige privacy.. Ik ben bang dat t me nekt.
Ik weet niet meer wie het ook alweer zei maar het opschrijven zodat je aan het einde van de rit ziet wat de terugkerende punten zijn is inderdaad een hele goede! Zo weet je heel goed wat er belangrijk genoeg is om toch te bespreken en wat je eigenlijk al niet meer zo belangrijk vindt.
@Muisje, heb je je al los kunnen trekken van hem? ik vind het eerlijk gezegd heel bijzonder dat je toch zo aan m blijft hangen, ondanks het feit dat hij eigenlijk heel respectloos met je om lijkt te gaan door je aan het lijntje te houden…
@Polly: dat moet zeer doen. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat je m voor lafaard uitmaakt. Hij wil niet eens meer moeite doen… das toch wel heel laf. de makkelijkste weg kiezen.
Wat is er eigenlijk gebeurt met Amygdala?
Ik had me heilig voorgenomen gewoon aan t werk te gaan en niks te laten weten aan mn collega’s omdat er nog niks definitief is. Maar als iedereen aan je vraagt of je een lekkere vrije dag hebt gehad gisteren en of je lekker bent uitgerust breekt er op een gegeven moment iets. Ik heb het met een aantal collega’s gedeeld en dat heeft me toch wel weer tot nieuwe inzichten gebracht.
Bijvoorbeeld dat de stress die hij sinds kort op zijn werk ervaart toch echt van invloed is geweest. Hij heeft twee keer emoties laten zien, toen ie vertelde dat ie het niet meer kon en toen ie vertelde over hoe moeilijk hij het op zn werk had.
Maar daarnaast benoemde een collega terecht dat ik in mijn zoektocht ook eens goed moest kijken waarom ik nou steeds boos werd. Was dat iets wat hij deed of is het stiekem gewoon mijn type niet? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Ik hou heel veel van ‚m maar dat is iets wat ook gegroeid is. Misschien was onze basis wel niet goed? Hoe dan ook, ik ben even op een totaal ander been gezet. Prima. Daar kan ik wel wat mee. Goed nadenken dus. Maar tegelijkertijd zei ze wel dat 4 weken misschien wel erg lang was. Omdat je dan misschien wel over dat punt heen raakt dat je nog zin hebt om er wat aan te doen, dat je denkt ‚ja! ik ga dat stappenplan maken en ik onderneem actie!’. Dat je dus op het moment komt dat je het eigenlijk wel best vind zo.
Wat denken jullie? grijp ik dit aan omdat ik het eeuwige wachten niet zie zitten of heeft ze echt een punt?
Want feitelijk mis ik ook gewoon mn huis. Het hebben van een eigen plekje. Mn vertrouwde omgeving, mn spullen.. alles. Ik wil dus niets liever dan weer terugkeren naar huis. niet eens zozeer om hem, maar omdat het net zo goed mijn huis is waar ik behoefte aan heb. En ik ondertussen opgepropt zit zonder enige privacy.. Ik ben bang dat t me nekt.
Ik weet niet meer wie het ook alweer zei maar het opschrijven zodat je aan het einde van de rit ziet wat de terugkerende punten zijn is inderdaad een hele goede! Zo weet je heel goed wat er belangrijk genoeg is om toch te bespreken en wat je eigenlijk al niet meer zo belangrijk vindt.
@Muisje, heb je je al los kunnen trekken van hem? ik vind het eerlijk gezegd heel bijzonder dat je toch zo aan m blijft hangen, ondanks het feit dat hij eigenlijk heel respectloos met je om lijkt te gaan door je aan het lijntje te houden…
@Polly: dat moet zeer doen. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat je m voor lafaard uitmaakt. Hij wil niet eens meer moeite doen… das toch wel heel laf. de makkelijkste weg kiezen.
Wat is er eigenlijk gebeurt met Amygdala?
dinsdag 18 januari 2011 om 22:56
@ Advies: Je mag ook wel uitspreken dat je me niet helemaal goed bij mijn hoofd vindt hoor . Nee, ik weet zelf niet waarom ik dat doe. Ik denk: omdat ik gewoon het gevoel heb dat ik hem helemaal van me afgeduwd heb door mijn eigen gedrag. Heb hier eerder op het forum al wel gehoord dat dat onzin is, maar ergens krijg ik dat gewoon niet uit mijn hoofd. Ik heb hem niet gewaardeerd, hij deed alles voor mij, maar het was nooit goed wat hij deed (in mijn ogen). Ik claimde hem (nog steeds waarschijnlijk door hem niet los te laten), was jaloers om niks, had het steeds over dat ik het zou uitmaken als hij niet dit of dat anders deed (zou ik dus noooit echt gedaan hebben! heel stom) etc. etc. Ik accepteerde hem gewoon niet zoals hij was en daar heb ik enorme spijt van. Zijn actie is onvergeeflijk ergens en dat weet ik, ik zie het alleen als de wind keihard terug van voren krijgen..
Snap je? Of raaskal ik nu echt...
. Nee, ik weet zelf niet waarom ik dat doe. Ik denk: omdat ik gewoon het gevoel heb dat ik hem helemaal van me afgeduwd heb door mijn eigen gedrag. Heb hier eerder op het forum al wel gehoord dat dat onzin is, maar ergens krijg ik dat gewoon niet uit mijn hoofd. Ik heb hem niet gewaardeerd, hij deed alles voor mij, maar het was nooit goed wat hij deed (in mijn ogen). Ik claimde hem (nog steeds waarschijnlijk door hem niet los te laten), was jaloers om niks, had het steeds over dat ik het zou uitmaken als hij niet dit of dat anders deed (zou ik dus noooit echt gedaan hebben! heel stom) etc. etc. Ik accepteerde hem gewoon niet zoals hij was en daar heb ik enorme spijt van. Zijn actie is onvergeeflijk ergens en dat weet ik, ik zie het alleen als de wind keihard terug van voren krijgen..Snap je? Of raaskal ik nu echt...
dinsdag 18 januari 2011 om 22:58
Logische vraag hierop: Waarom accepteerde je hem dan niet zoals hij was?
Nou, dat weet ik niet precies, maar zijn weggaan heeft me iig HEEL duidelijk gemaakt dat ik hem helemaal niet kwijt wil. Alleen is het nu dus te laat. Zo voelt het.
Maar ik kan er ook helemaal naast zitten, want kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken.Misschien is voor hem iets heel anders doorslaggevend geweest, alhoewel hij deze punten wel allemaal naar voren bracht. Dat kan echter ook gewoon de stok zijn geweest om mee te slaan, als jullie begrijpen wat ik bedoel..Je moet toch een reden aandragen.
Nou, dat weet ik niet precies, maar zijn weggaan heeft me iig HEEL duidelijk gemaakt dat ik hem helemaal niet kwijt wil. Alleen is het nu dus te laat. Zo voelt het.
Maar ik kan er ook helemaal naast zitten, want kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken.Misschien is voor hem iets heel anders doorslaggevend geweest, alhoewel hij deze punten wel allemaal naar voren bracht. Dat kan echter ook gewoon de stok zijn geweest om mee te slaan, als jullie begrijpen wat ik bedoel..Je moet toch een reden aandragen.