Werk & Studie
alle pijlers
leven om te werken
maandag 7 februari 2011 om 19:19
De laatste tijd heb ik steeds meer het idee dat de maatschapij leeft om te werken. En dat dat ook het 'doel' van het leven is.Dag in dag uit vroeg op om voor de baas te werken om centen te verdienen. Als je een keer vrij wilt moet je uren hebben zo niet dan heb je pech. Je priveleven is soms gewoon ondergeschikt aan werk. Ik snap dat je geld moet verdienen, maar ik vind dat werk een te groot onderdeel van het leven wordt. Ik zou bijvoorbeeld nooit maar dan ook nooit fulltime gaan werken, dan maar minder geld. Ik heb een hele leuke baan voor 18 uur per week, en dat vind ik ruim voldoende. Ik wil ook tijd overhouden om te genieten van het leven, en dit niet alleen savonds als ik moe van het werkt thuiskom, en het niet laat kan maken omdat ik de volgende dag weer de hele dag moet werken....
Weet niet wat ik wil met dit toppic, maar het is toch zo zonde om je hele leven alleen maar te werken? Die 3 weken zomervakantie zijn toch maar een schijntje? En dan heb ik het nog niet eens over het weekend, wel 2 hele dagen!! De staat toch in contrast met 5! dagen werken? (heb het over de fulltimers onder ons). Natuurlijk zijn er mensen die leven voor hun werk en dat helemaal niet erg vinden. Zijn er mensen die er ook zo over denken? of ben ik de enigste?
Weet niet wat ik wil met dit toppic, maar het is toch zo zonde om je hele leven alleen maar te werken? Die 3 weken zomervakantie zijn toch maar een schijntje? En dan heb ik het nog niet eens over het weekend, wel 2 hele dagen!! De staat toch in contrast met 5! dagen werken? (heb het over de fulltimers onder ons). Natuurlijk zijn er mensen die leven voor hun werk en dat helemaal niet erg vinden. Zijn er mensen die er ook zo over denken? of ben ik de enigste?
maandag 7 februari 2011 om 19:35
quote:aafke2009 schreef op 07 februari 2011 @ 19:27:
Ik ben naast die 18 uur nog moeder. en mn man werkt ook niet fulltime, hij wil ook genieten van ons gezin en dan niet alleen op de avonden en weekenden. Ik werk als doktersassistente.
Aan zo'n leven moet ik dan weer niet denken. Dat je thuis ook nog de zorg voor kinderen hebt. Ieder z'n ding, toch?
Ik werk met plezier fulltime. Sterker nog, ik doe daarnaast nog vrijwilligerswerk, ook met plezier. Ik vind werken leuk en ik vind het leuk dat ik me geen zorgen hoef te maken over geld. Ik kan alle leuke dingen kopen die ik wil (nou ja, zo ongeveer, een Aston Martin zit er voorlopig niet in ).
Ik ben naast die 18 uur nog moeder. en mn man werkt ook niet fulltime, hij wil ook genieten van ons gezin en dan niet alleen op de avonden en weekenden. Ik werk als doktersassistente.
Aan zo'n leven moet ik dan weer niet denken. Dat je thuis ook nog de zorg voor kinderen hebt. Ieder z'n ding, toch?
Ik werk met plezier fulltime. Sterker nog, ik doe daarnaast nog vrijwilligerswerk, ook met plezier. Ik vind werken leuk en ik vind het leuk dat ik me geen zorgen hoef te maken over geld. Ik kan alle leuke dingen kopen die ik wil (nou ja, zo ongeveer, een Aston Martin zit er voorlopig niet in ).
maandag 7 februari 2011 om 19:35
maandag 7 februari 2011 om 19:35
Ik leef niet om te werken, maar ik werk om te leven. Door 36 uur per week achter 'n andere computer te gaan zitten en wat nuttigs te doen, kan ik heerlijk comfortabel en luxe wonen en genieten van mijn vrije tijd zonder elk dubbeltje om te hoeven draaien. Reizen is wel belangrijk voor me, een baan waar restricties zouden gelden wat reisperiode en reisduur betreft zouden voor mij afvallen.
Als ik de jackpot in de staatsloterij win is 't eerste wat ik doe mijn baan opzeggen, want dan heb ik dat niet meer nodig om mijn pleziertjes te bekostigen.
Als ik de jackpot in de staatsloterij win is 't eerste wat ik doe mijn baan opzeggen, want dan heb ik dat niet meer nodig om mijn pleziertjes te bekostigen.
maandag 7 februari 2011 om 19:36
quote:aafke2009 schreef op 07 februari 2011 @ 19:29:
Yoie: precies, zelfs tijdens het stervensproces van mn moeder (wat 2 weken heeft geduurd) moest ik aangeven wanneer ik weer dacht te komen werken. Vreselijk dat werk zo belangrijk is geworden zeg.
Zo belangrijk geworden is? Zo'n 60 jaar geleden was het nog heel normaal om 6 dagen per week te werken, met een beetje pech een uurtje of 12 per dag, en dan hoefde je echt niet te denken dat je 2 weken vrij kon krijgen omdat je moeder op sterven lag hoor.
Je kunt ook niet werken, natuurlijk. Ergens op een stukje land gaan zitten en je eigen voedsel verbouwen en schapen houden om kleren te breien enzo. Denk je dat je dan nog vrije tijd hebt? Ik denk het niet. Dus zo inefficient is onze economie niet hoor.
Yoie: precies, zelfs tijdens het stervensproces van mn moeder (wat 2 weken heeft geduurd) moest ik aangeven wanneer ik weer dacht te komen werken. Vreselijk dat werk zo belangrijk is geworden zeg.
Zo belangrijk geworden is? Zo'n 60 jaar geleden was het nog heel normaal om 6 dagen per week te werken, met een beetje pech een uurtje of 12 per dag, en dan hoefde je echt niet te denken dat je 2 weken vrij kon krijgen omdat je moeder op sterven lag hoor.
Je kunt ook niet werken, natuurlijk. Ergens op een stukje land gaan zitten en je eigen voedsel verbouwen en schapen houden om kleren te breien enzo. Denk je dat je dan nog vrije tijd hebt? Ik denk het niet. Dus zo inefficient is onze economie niet hoor.
maandag 7 februari 2011 om 19:37
maandag 7 februari 2011 om 19:37
Tja, jammer dat je zo weinig plezier hebt in je baan. Werk zelf met gemak zestig uur per week (eigen bedrijf) en dat doe ik met veel plezier. Heb overigens geen kinderen dus dat scheelt veel, mocht ik ooit kinderen krijgen dan zou ik ook een stapje terug doen.
Ik kan echt genieten als ik een tweedaags weekend heb (ja, dat is voor mij niet vanzelfsprekend) en bovendien zouden we hier niet met één loon kunnen rondkomen.
Daarnaast haal ik veel voldoening uit mijn werk en zie het als een uitdaging. Het gaat bij mij trouwens echt niet ten koste van alles
Ik kan echt genieten als ik een tweedaags weekend heb (ja, dat is voor mij niet vanzelfsprekend) en bovendien zouden we hier niet met één loon kunnen rondkomen.
Daarnaast haal ik veel voldoening uit mijn werk en zie het als een uitdaging. Het gaat bij mij trouwens echt niet ten koste van alles
maandag 7 februari 2011 om 19:39
Toen ik ziek was ben ik 8 maanden thuis geweest. Ik dacht dat ik (nog) gek(ker) zou worden dan ik al was, was blij dat ik weer kon beginnen. Nu werk ik 5 dagen, omdat de nieuwe baan die ik sinds dit jaar heb alleen fulltime werd aangeboden. Dat vind ik wel wat veel, tevoren werkte ik er 4, en toch vind ik het prima te doen, ik hou tijd genoeg over om te genieten van mijn kinderen, om te sporten, muziek te maken, bij vrienden, kennissen, familie langs te gaan en zelfs om er een studie bij te doen. Ik leef neit om te werken, ik werk om te leven, zonder dat werk kon ik niet wonen waar ik woon, rijden in de auto en op de fiets die ik nu gebruik, op vakantie gaan waar ik op vakantie ga, konden mijn kinderen niet op muziekles of kamp of op sportclubs, kon ik niet op stap of naar de film als ik daar zin in heb.
Dat jij het anders ziet is natuurlijk prima, ik vraag me alleen af waarom je denkt dat mensen die het niet zo doen als jij niet zouden genieten van hun leven.
Dat jij het anders ziet is natuurlijk prima, ik vraag me alleen af waarom je denkt dat mensen die het niet zo doen als jij niet zouden genieten van hun leven.
maandag 7 februari 2011 om 19:39
maandag 7 februari 2011 om 19:41
Ik heb het betaald werken 2 jaar geleden opgegeven. Ik was 38 en doodmoe van alles wat jij beschrijft. 17 Jaar lang fulltime werken, ik was het spuugzat. Elke dag hetzelfde. Dezelfde mensen, dezelfde klachten, dezelfde koppen met dezelfde grappen. In de afgelopen 2 jaar ben ik moeder geworden, heb ik vogeltjes bekeken in het park, de band met familieleden aangescherpt, op mijn gemakkie boodschappen gedaan. Zelf gordijnen genaaid, uuuuuuuuuuuren in het bos gelopen en heel veel koffie gedronken. Heerlijk. Even gas terug, pas op de plaats, tijd voor bezinning.
Nu krijg ik langzaamaan wel weer een beetje de kriebels en kijk een beetje in het rond. Een baantje lijkt me weer leuk, wat dan ook, een carrière heb ik nooit geambieerd. Binnenkort.
M.
Oh ja, voordat de vraag komt. Mijn man werkt veel en lang. Hij is er verslaafd aan en vind het heerlijk. En sleept dus genoeg binnen voor 3 elke maand.
Nu krijg ik langzaamaan wel weer een beetje de kriebels en kijk een beetje in het rond. Een baantje lijkt me weer leuk, wat dan ook, een carrière heb ik nooit geambieerd. Binnenkort.
M.
Oh ja, voordat de vraag komt. Mijn man werkt veel en lang. Hij is er verslaafd aan en vind het heerlijk. En sleept dus genoeg binnen voor 3 elke maand.
maandag 7 februari 2011 om 19:42
.quote:Oriane schreef op 07 februari 2011 @ 19:34:
Snap het van veel vrouwen niet dat ze alleen werken voor het geld. Ik ben echt idolaat van mijn werk en werk dan ook fulltime. Ik vind het namelijk zo allejezus leuk!! En daarnaast heb ik tijd zat om om ook van andere dingen te genieten. Maar genieten van je werk? Dat schijnt niet te mogen?O Oriane, dat lijkt me heerlijk! Dat je echt je ding gevonden hebt, qua werk. Dat heb ik niet.
Ben wel nieuwsgierig wat je doet dan
Snap het van veel vrouwen niet dat ze alleen werken voor het geld. Ik ben echt idolaat van mijn werk en werk dan ook fulltime. Ik vind het namelijk zo allejezus leuk!! En daarnaast heb ik tijd zat om om ook van andere dingen te genieten. Maar genieten van je werk? Dat schijnt niet te mogen?O Oriane, dat lijkt me heerlijk! Dat je echt je ding gevonden hebt, qua werk. Dat heb ik niet.
Ben wel nieuwsgierig wat je doet dan
maandag 7 februari 2011 om 19:43
maandag 7 februari 2011 om 19:45
Hoewel ik erg geniet van mijn vrije dagen, zou ik mijn werk echt niet willen missen! Ik werk full-time, maar heb nooit het gevoel dat dit 'een verplichting' is. Leg ook nooit direct de link met mijn salaris eigenlijk (niet de link van: dit moet ik deze maand allemaal doen, zodat ik weer betaald krijg). Ik doe gewoon met heel veel plezier mijn werk, en dat bedrag dat elke maand op mn rekening wordt bijgeschreven is heel mooi meegenomen 
.
.
maandag 7 februari 2011 om 19:45
quote:Moosey schreef op 07 februari 2011 @ 19:36:
[...]
Zo belangrijk geworden is? Zo'n 60 jaar geleden was het nog heel normaal om 6 dagen per week te werken, met een beetje pech een uurtje of 12 per dag, en dan hoefde je echt niet te denken dat je 2 weken vrij kon krijgen omdat je moeder op sterven lag hoor.
Je kunt ook niet werken, natuurlijk. Ergens op een stukje land gaan zitten en je eigen voedsel verbouwen en schapen houden om kleren te breien enzo. Denk je dat je dan nog vrije tijd hebt? Ik denk het niet. Dus zo inefficient is onze economie niet hoor.Het is toch niet alles of niets? 60 Uur werken of werkeloos op een landje zitten met je eigen tuintje etc? Waarom niet kiezen voor de middenweg als je daar behoefte aan hebt? Dat zegt toch niets over jou, en jouw manier van leven?
[...]
Zo belangrijk geworden is? Zo'n 60 jaar geleden was het nog heel normaal om 6 dagen per week te werken, met een beetje pech een uurtje of 12 per dag, en dan hoefde je echt niet te denken dat je 2 weken vrij kon krijgen omdat je moeder op sterven lag hoor.
Je kunt ook niet werken, natuurlijk. Ergens op een stukje land gaan zitten en je eigen voedsel verbouwen en schapen houden om kleren te breien enzo. Denk je dat je dan nog vrije tijd hebt? Ik denk het niet. Dus zo inefficient is onze economie niet hoor.Het is toch niet alles of niets? 60 Uur werken of werkeloos op een landje zitten met je eigen tuintje etc? Waarom niet kiezen voor de middenweg als je daar behoefte aan hebt? Dat zegt toch niets over jou, en jouw manier van leven?
maandag 7 februari 2011 om 19:45
Ik werk helemaal niet om te leven.
Ja ook, want ik moet wel mijn huur en eten betalen.
Maar ik vind mijn baan ontzettend leuk. Zo leuk en belangrijk dat ik minder ben gaan werken om m beter te kunnen uitvoeren. (ja jullie lezen t goed).
Eigenlijk heb ik medelijden met mensen die ervaren dat ze moeten werken om te kunnen leven. En totaal geen plezier ondervinden in waar ze toch een heel groot deel van de dag mee bezig zijn.
Ja ook, want ik moet wel mijn huur en eten betalen.
Maar ik vind mijn baan ontzettend leuk. Zo leuk en belangrijk dat ik minder ben gaan werken om m beter te kunnen uitvoeren. (ja jullie lezen t goed).
Eigenlijk heb ik medelijden met mensen die ervaren dat ze moeten werken om te kunnen leven. En totaal geen plezier ondervinden in waar ze toch een heel groot deel van de dag mee bezig zijn.
maandag 7 februari 2011 om 19:46
mjdh wat ben jij eng afhankelijk van je partner zeg!
Bovendien, als jij geen partner had gehad, had je ook gewoon door moeten werken. Je verkeert in een extreem luxe positie op dit moment die absoluut niet voor iedereen is weggelegd. Ik zou het trouwens niet eens willen! Waarvoor heb ik al die jaren dan gestudeerd? En wat moet ik in hemelsnaam elke dag op de bank in mijn upje? Werken is toch ook gewoon leuk?
Bovendien, als jij geen partner had gehad, had je ook gewoon door moeten werken. Je verkeert in een extreem luxe positie op dit moment die absoluut niet voor iedereen is weggelegd. Ik zou het trouwens niet eens willen! Waarvoor heb ik al die jaren dan gestudeerd? En wat moet ik in hemelsnaam elke dag op de bank in mijn upje? Werken is toch ook gewoon leuk?
maandag 7 februari 2011 om 19:48
quote:misspoez schreef op 07 februari 2011 @ 19:39:
Toen ik ziek was ben ik 8 maanden thuis geweest. Ik dacht dat ik (nog) gek(ker) zou worden dan ik al was, was blij dat ik weer kon beginnen. Nu werk ik 5 dagen, omdat de nieuwe baan die ik sinds dit jaar heb alleen fulltime werd aangeboden. Dat vind ik wel wat veel, tevoren werkte ik er 4, en toch vind ik het prima te doen, ik hou tijd genoeg over om te genieten van mijn kinderen, om te sporten, muziek te maken, bij vrienden, kennissen, familie langs te gaan en zelfs om er een studie bij te doen. Ik leef neit om te werken, ik werk om te leven, zonder dat werk kon ik niet wonen waar ik woon, rijden in de auto en op de fiets die ik nu gebruik, op vakantie gaan waar ik op vakantie ga, konden mijn kinderen niet op muziekles of kamp of op sportclubs, kon ik niet op stap of naar de film als ik daar zin in heb.
Dat jij het anders ziet is natuurlijk prima, ik vraag me alleen af waarom je denkt dat mensen die het niet zo doen als jij niet zouden genieten van hun leven.Heb dat ook ervaren, maar dan na 3 weken inclusief een week ziekenhuis. Het was een week voor de kerstvakantie en had met gemak nog een week thuis kunnen zitten uitzieken, maar ben echt naar mijn werk gevlucht toen.
Toen ik ziek was ben ik 8 maanden thuis geweest. Ik dacht dat ik (nog) gek(ker) zou worden dan ik al was, was blij dat ik weer kon beginnen. Nu werk ik 5 dagen, omdat de nieuwe baan die ik sinds dit jaar heb alleen fulltime werd aangeboden. Dat vind ik wel wat veel, tevoren werkte ik er 4, en toch vind ik het prima te doen, ik hou tijd genoeg over om te genieten van mijn kinderen, om te sporten, muziek te maken, bij vrienden, kennissen, familie langs te gaan en zelfs om er een studie bij te doen. Ik leef neit om te werken, ik werk om te leven, zonder dat werk kon ik niet wonen waar ik woon, rijden in de auto en op de fiets die ik nu gebruik, op vakantie gaan waar ik op vakantie ga, konden mijn kinderen niet op muziekles of kamp of op sportclubs, kon ik niet op stap of naar de film als ik daar zin in heb.
Dat jij het anders ziet is natuurlijk prima, ik vraag me alleen af waarom je denkt dat mensen die het niet zo doen als jij niet zouden genieten van hun leven.Heb dat ook ervaren, maar dan na 3 weken inclusief een week ziekenhuis. Het was een week voor de kerstvakantie en had met gemak nog een week thuis kunnen zitten uitzieken, maar ben echt naar mijn werk gevlucht toen.
maandag 7 februari 2011 om 19:48
Ik heb niet gestudeerd, en ik zit niet de hele dag op de bank. Ik heb in die 17 jaar fulltime werken genoeg gespaard om de komende 10 jaar niet te hoeven werken.
Ik heb werken wel leuk gevonden maar op een gegeven moment was ik het gewoon zat. Dat ik kon kiezen om te stoppen heb ik aan het feit te danken dat ik 17 jaar hard heb gewerkt en flink heb gespaard. Hoezo afhankelijk?
M.
Ik heb werken wel leuk gevonden maar op een gegeven moment was ik het gewoon zat. Dat ik kon kiezen om te stoppen heb ik aan het feit te danken dat ik 17 jaar hard heb gewerkt en flink heb gespaard. Hoezo afhankelijk?
M.
maandag 7 februari 2011 om 19:49
quote:mjdh schreef op 07 februari 2011 @ 19:45:
[...]
Het is toch niet alles of niets? 60 Uur werken of werkeloos op een landje zitten met je eigen tuintje etc? Waarom niet kiezen voor de middenweg als je daar behoefte aan hebt? Dat zegt toch niets over jou, en jouw manier van leven?Neeneenee, dat bedoel ik ook niet, mjdh. Ik bedoelde dat TO de manier waarop de maatschappij is ingericht (namelijk rondom het gegeven economie, geld, marktwerking, dat soort dingen) lijkt af te wijzen. Ik gaf aan dat je je daar ook aan zou kunnen onttrekken, als je dat zou willen, maar dat dat absoluut niet meer vrije tijd zou opleveren, m.i.
[...]
Het is toch niet alles of niets? 60 Uur werken of werkeloos op een landje zitten met je eigen tuintje etc? Waarom niet kiezen voor de middenweg als je daar behoefte aan hebt? Dat zegt toch niets over jou, en jouw manier van leven?Neeneenee, dat bedoel ik ook niet, mjdh. Ik bedoelde dat TO de manier waarop de maatschappij is ingericht (namelijk rondom het gegeven economie, geld, marktwerking, dat soort dingen) lijkt af te wijzen. Ik gaf aan dat je je daar ook aan zou kunnen onttrekken, als je dat zou willen, maar dat dat absoluut niet meer vrije tijd zou opleveren, m.i.
maandag 7 februari 2011 om 19:49
@Oriane: yay! jij ook!
Toevallig zat ik me dat net op weg naar huis te bedenken, dat ik gewoon blij word van werk en dat ik niets anders zou willen doen dan dat.
Ze zeggen weleens van "jaaaa maar als je dan oud bent en terug kijkt om je leven, wil je dan alleen maar terug kijken op werken? dat wil je toch niet?".
Maar dat wil ik wel.
Want werk daagt mijn brein uit, ik leer elke dag weer bij, ik doe telkens nieuwe dingen, mensen leren mij nieuwe dingen. Ik denk niet dat ik dat zelfde zou ervaren met niet werken of met 18 uur werken (niets ten nadelen van TO).
Dus ja, ik leef om te werken en ik geniet van elke minuut.
Daarbij: als je je werk helemaal niet leuk vindt, je steeds slomer wordt, elke dag op de vorige lijkt: ga alsjeblieft op zoek naar iets anders.
Toevallig zat ik me dat net op weg naar huis te bedenken, dat ik gewoon blij word van werk en dat ik niets anders zou willen doen dan dat.
Ze zeggen weleens van "jaaaa maar als je dan oud bent en terug kijkt om je leven, wil je dan alleen maar terug kijken op werken? dat wil je toch niet?".
Maar dat wil ik wel.
Want werk daagt mijn brein uit, ik leer elke dag weer bij, ik doe telkens nieuwe dingen, mensen leren mij nieuwe dingen. Ik denk niet dat ik dat zelfde zou ervaren met niet werken of met 18 uur werken (niets ten nadelen van TO).
Dus ja, ik leef om te werken en ik geniet van elke minuut.
Daarbij: als je je werk helemaal niet leuk vindt, je steeds slomer wordt, elke dag op de vorige lijkt: ga alsjeblieft op zoek naar iets anders.
maandag 7 februari 2011 om 19:50
quote:Mevrouw75 schreef op 07 februari 2011 @ 19:45:
Eigenlijk heb ik medelijden met mensen die ervaren dat ze moeten werken om te kunnen leven. En totaal geen plezier ondervinden in waar ze toch een heel groot deel van de dag mee bezig zijn.Ik denk inderdaad dat je héél blij mag zijn als je doet wat je graag wil doen, er goed in bent en er een lekker belegde boterham mee verdient.
Ik heb werken nog nooit als leuk ervaren, alleen maar als noodzaak. Ik zou graag willen dat het anders was.
Eigenlijk heb ik medelijden met mensen die ervaren dat ze moeten werken om te kunnen leven. En totaal geen plezier ondervinden in waar ze toch een heel groot deel van de dag mee bezig zijn.Ik denk inderdaad dat je héél blij mag zijn als je doet wat je graag wil doen, er goed in bent en er een lekker belegde boterham mee verdient.
Ik heb werken nog nooit als leuk ervaren, alleen maar als noodzaak. Ik zou graag willen dat het anders was.
