Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
dinsdag 29 maart 2011 om 22:55
@Liliaanl: Die leegte in je hart. Heel herkenbaar. Men zegt: daar komen weer andere dingen voor in de plaats. Op een gegeven moment voel je weer liefde, niet per se voor een partner, maar voor andere mensen, omgeving of activiteiten.. Ik merk dat nu wel na een half jaar. Zo zat ik vandaag bij mijn omaatje en voelde ik opeens gewoon weer iets! Hartverwarmend. Klinkt raar, maar het is heel lang ook gewoon niks geweest, alleen pijn en..ja, niks eigenlijk.
Schrijf het hier lekker van je af, dat kan helpen. Pff, vind het echt heftig hoor, na zo'n lang huwelijk. Kan me helemaal voorstellen dat je denkt; wie is die man?
Schrijf het hier lekker van je af, dat kan helpen. Pff, vind het echt heftig hoor, na zo'n lang huwelijk. Kan me helemaal voorstellen dat je denkt; wie is die man?
dinsdag 29 maart 2011 om 23:00
Hm, wel jammer van die dode katten ja. Had je die toevallig nog liggen? 
Veertig valt mee! Ik had je nog iets ouder geschat uitgaand van twintig jaar huwelijk.
Elkaar huilend in de armen vallen blijft een droom ja, daar ben ik me rationeel gezien ook wel van bewust, alhoewel mijn gevoel soms nog niet helemaal meewerkt. Zij waren al verder inderdaad. En toch zie je ook wel vaker gebeuren dat het gras bij de buren uiteindelijk niet groener blijkt en spijt de kop op komt zetten. Dan is het helaas te laat...heb ik besloten mocht dat gebeuren. Als je dat bedenkt kun je niet anders dan alleen door en er het beste van maken, want je wil zelf namelijk ook niet meer (voor mezelf gesproken dan en dan weer rationeel bekeken, want ook hier zegt gevoel wat anders).
Veertig valt mee! Ik had je nog iets ouder geschat uitgaand van twintig jaar huwelijk.Elkaar huilend in de armen vallen blijft een droom ja, daar ben ik me rationeel gezien ook wel van bewust, alhoewel mijn gevoel soms nog niet helemaal meewerkt. Zij waren al verder inderdaad. En toch zie je ook wel vaker gebeuren dat het gras bij de buren uiteindelijk niet groener blijkt en spijt de kop op komt zetten. Dan is het helaas te laat...heb ik besloten mocht dat gebeuren. Als je dat bedenkt kun je niet anders dan alleen door en er het beste van maken, want je wil zelf namelijk ook niet meer (voor mezelf gesproken dan en dan weer rationeel bekeken, want ook hier zegt gevoel wat anders).
dinsdag 29 maart 2011 om 23:04
quote:PoIIy schreef op 29 maart 2011 @ 22:32:
Lilliaani (vast verkeerd geschreven) - wat een heftig verhaal. Ik snap echt niet hoe dat kan na zo lang samen. Verliefdheid kan, maar waarom zet je datgene wat je hebt op het spel?
Ben trots op mezelf. Heb nog niets van me laten horen.
Hij is ook trots op zichzelf... Hij is vroeg naar huis gegaan en heeft gesport. Althans dat las ik in de SMS die ik kreeg...
Ben trots op mezelf. Heb nog niets van me laten horen
Maar ik wil het eigenlijk wel...
@Polly: ik snap het ook nog steeds niet!
En niet terug sms-en! Sterk zijn en niet doen!
Wat goed van jullie dat jullie gewoon werken en studeren! Ik kan me helemaal niet concentreren en snap heel goed dat jullie er heel veel moeite mee hebben! Knap hoor!
Lilliaani (vast verkeerd geschreven) - wat een heftig verhaal. Ik snap echt niet hoe dat kan na zo lang samen. Verliefdheid kan, maar waarom zet je datgene wat je hebt op het spel?
Ben trots op mezelf. Heb nog niets van me laten horen.
Hij is ook trots op zichzelf... Hij is vroeg naar huis gegaan en heeft gesport. Althans dat las ik in de SMS die ik kreeg...
Ben trots op mezelf. Heb nog niets van me laten horen
Maar ik wil het eigenlijk wel...
@Polly: ik snap het ook nog steeds niet!
En niet terug sms-en! Sterk zijn en niet doen!
Wat goed van jullie dat jullie gewoon werken en studeren! Ik kan me helemaal niet concentreren en snap heel goed dat jullie er heel veel moeite mee hebben! Knap hoor!
dinsdag 29 maart 2011 om 23:08
quote:liliaanl schreef op 29 maart 2011 @ 22:54:
v
Jouw vriend en mijn man zijn en waren duidelijk al veel verder in het proces om uit elkaar te gaan. Het besluit was al veel eerder genomen, lang voordat wij ook maar iets in de gaten hadden! Ook dat hebben we maar te accepteren, maar ik wil zo graag dat hij zich minimaal zo slecht voelt als ik en het liefst nog slechter (slecht van mij misschien, maar wraakgevoelens zijn nu ook fijn en wel op zn plaats!)
De psych vond deze gevoelen wel op zn plaats, maar ik mocht er alleen niet veel mee doen, dus ik mocht geen dode katten in zn brievenbus gooien
Dat is voor mij een stukje herkenning. Da thet besluit al genomen was, voordat jij eigenlijk iets doorhad. De ander was al aan het loslaten. Liliaani, heel veel sterkte gewenst met dit verdriet, je bent een dappere vrouw dat je strijdlustig verder probeert te gaan.
Polly, knap van je dat je nu even niets laat horen.
En sowieso knap van jullie allemaal dat jullie nog wel werken/studeren e.d. Ritme enzo, heel belangrijk. Wees daar ook maar eens trots op voor julliezelf
v
Jouw vriend en mijn man zijn en waren duidelijk al veel verder in het proces om uit elkaar te gaan. Het besluit was al veel eerder genomen, lang voordat wij ook maar iets in de gaten hadden! Ook dat hebben we maar te accepteren, maar ik wil zo graag dat hij zich minimaal zo slecht voelt als ik en het liefst nog slechter (slecht van mij misschien, maar wraakgevoelens zijn nu ook fijn en wel op zn plaats!)
De psych vond deze gevoelen wel op zn plaats, maar ik mocht er alleen niet veel mee doen, dus ik mocht geen dode katten in zn brievenbus gooien
Dat is voor mij een stukje herkenning. Da thet besluit al genomen was, voordat jij eigenlijk iets doorhad. De ander was al aan het loslaten. Liliaani, heel veel sterkte gewenst met dit verdriet, je bent een dappere vrouw dat je strijdlustig verder probeert te gaan.
Polly, knap van je dat je nu even niets laat horen.
En sowieso knap van jullie allemaal dat jullie nog wel werken/studeren e.d. Ritme enzo, heel belangrijk. Wees daar ook maar eens trots op voor julliezelf
dinsdag 29 maart 2011 om 23:08
Nou ja, ik werk op het moment even niet, omdat ik nog niks nieuws gevonden heb (had gewoon een of ander bijbaantje naast mijn studie, maar door verhuizing opgezegd) en studeren valt in de praktijk dus ook tegen. Ben al blij als ik een een soort van leuke dag heb zonder al teveel drama. Op dagen dat er niemand hier thuis is moet ik het huis zelf ook ontvluchten en ergens gaan zitten waar mensen zijn, want alleen trek ik het niet lang..
En dat na een half jaar. Komt ook wel door de hele situatie, verhuizing, terug bij ouders, scriptie, veel denktijd dus. Maar toch, ik vind het overdreven van mezelf en niet knap. Daarom ga ik binnenkort ook prof. hulp zoeken om mezelf wat te sterken. Jij dus ook Liliaanl?
En dat na een half jaar. Komt ook wel door de hele situatie, verhuizing, terug bij ouders, scriptie, veel denktijd dus. Maar toch, ik vind het overdreven van mezelf en niet knap. Daarom ga ik binnenkort ook prof. hulp zoeken om mezelf wat te sterken. Jij dus ook Liliaanl?
dinsdag 29 maart 2011 om 23:11
quote:muisje23 schreef op 29 maart 2011 @ 23:00:
Hm, wel jammer van die dode katten ja. Had je die toevallig nog liggen? Veertig valt mee! Ik had je nog iets ouder geschat uitgaand van twintig jaar huwelijk.
15 jaar huwelijk en 20 jaar een relatie (maakt uiteindelijk niets uit in het gevoel en verdriet, maar toch)
Elkaar huilend in de armen vallen blijft een droom ja, daar ben ik me rationeel gezien ook wel van bewust, alhoewel mijn gevoel soms nog niet helemaal meewerkt. Zij waren al verder inderdaad. En toch zie je ook wel vaker gebeuren dat het gras bij de buren uiteindelijk niet groener blijkt en spijt de kop op komt zetten. Dan is het helaas te laat...heb ik besloten mocht dat gebeuren. Als je dat bedenkt kun je niet anders dan alleen door en er het beste van maken, want je wil zelf namelijk ook niet meer (voor mezelf gesproken dan en dan weer rationeel bekeken, want ook hier zegt gevoel wat anders).En mocht hij over een paar maanden of jaren wel spijt krijgen, dan zie je wel hoe je er dan in staat (en beslis je dan vanuit je gevoel wat je doet en wilt!) Misschien ben je dan er ook allang klaar mee en voel je helemaal niets meer voor de man die het nodig vond om jou te verlaten en zoveel verdriet te doen!
Hm, wel jammer van die dode katten ja. Had je die toevallig nog liggen?
Veertig valt mee! Ik had je nog iets ouder geschat uitgaand van twintig jaar huwelijk.15 jaar huwelijk en 20 jaar een relatie (maakt uiteindelijk niets uit in het gevoel en verdriet, maar toch)
Elkaar huilend in de armen vallen blijft een droom ja, daar ben ik me rationeel gezien ook wel van bewust, alhoewel mijn gevoel soms nog niet helemaal meewerkt. Zij waren al verder inderdaad. En toch zie je ook wel vaker gebeuren dat het gras bij de buren uiteindelijk niet groener blijkt en spijt de kop op komt zetten. Dan is het helaas te laat...heb ik besloten mocht dat gebeuren. Als je dat bedenkt kun je niet anders dan alleen door en er het beste van maken, want je wil zelf namelijk ook niet meer (voor mezelf gesproken dan en dan weer rationeel bekeken, want ook hier zegt gevoel wat anders).En mocht hij over een paar maanden of jaren wel spijt krijgen, dan zie je wel hoe je er dan in staat (en beslis je dan vanuit je gevoel wat je doet en wilt!) Misschien ben je dan er ook allang klaar mee en voel je helemaal niets meer voor de man die het nodig vond om jou te verlaten en zoveel verdriet te doen!
dinsdag 29 maart 2011 om 23:21
quote:liliaanl schreef op 29 maart 2011 @ 23:11:
En mocht hij over een paar maanden of jaren wel spijt krijgen, dan zie je wel hoe je er dan in staat (en beslis je dan vanuit je gevoel wat je doet en wilt!) Misschien ben je dan er ook allang klaar mee en voel je helemaal niets meer voor de man die het nodig vond om jou te verlaten en zoveel verdriet te doen!
Weet je wat ik zo bijzonder vind.
Vertelde vandaag een vriendin dat ik voor mijn gevoel definitief einde had gemaakt en haar respons was: goed zo, laat maar weten dat je er niet meer voor hem bent. Misschien komt het wel weer goed.
Waarom blijven mensen dat denken? Zij is namelijk niet de enige. Heb al van meerdere mensen gehoord...
En mocht hij over een paar maanden of jaren wel spijt krijgen, dan zie je wel hoe je er dan in staat (en beslis je dan vanuit je gevoel wat je doet en wilt!) Misschien ben je dan er ook allang klaar mee en voel je helemaal niets meer voor de man die het nodig vond om jou te verlaten en zoveel verdriet te doen!
Weet je wat ik zo bijzonder vind.
Vertelde vandaag een vriendin dat ik voor mijn gevoel definitief einde had gemaakt en haar respons was: goed zo, laat maar weten dat je er niet meer voor hem bent. Misschien komt het wel weer goed.
Waarom blijven mensen dat denken? Zij is namelijk niet de enige. Heb al van meerdere mensen gehoord...
dinsdag 29 maart 2011 om 23:23
quote:muisje23 schreef op 29 maart 2011 @ 23:08:
Nou ja, ik werk op het moment even niet, omdat ik nog niks nieuws gevonden heb (had gewoon een of ander bijbaantje naast mijn studie, maar door verhuizing opgezegd) en studeren valt in de praktijk dus ook tegen. Ben al blij als ik een een soort van leuke dag heb zonder al teveel drama. Op dagen dat er niemand hier thuis is moet ik het huis zelf ook ontvluchten en ergens gaan zitten waar mensen zijn, want alleen trek ik het niet lang..
En dat na een half jaar. Komt ook wel door de hele situatie, verhuizing, terug bij ouders, scriptie, veel denktijd dus. Maar toch, ik vind het overdreven van mezelf en niet knap. Daarom ga ik binnenkort ook prof. hulp zoeken om mezelf wat te sterken. Jij dus ook Liliaanl?
Vanaf het moment dat de problemen begonnen heb ik hulp gezocht. Eerst ook nog samen en beide ook apart. (Hij ziet de psych ook nog gelukkig, want ik denk dat hij erg in de knoop zit) Ik heb veel baat bij de gesprekken met haar, ze helpt me met mijn gedachten op een rijtje te zetten, geeft me inzichten in mezelf en geeft raad en advies om met het verlies om te gaan. Ik ben er in elk geval erg blij met haar hulp.
Wel lastig dat je het zo moeilijk vind om alleen thuis te zijn en mensen om je heen nodig hebt. Maar vooral doen waar je je prettig bij voelt, dus idd gewoon op zoek naar mensen. Je moet jezelf de tijd en de middelen geven om je weer wat beter te voelen. Het komt wel goed!
Nou ja, ik werk op het moment even niet, omdat ik nog niks nieuws gevonden heb (had gewoon een of ander bijbaantje naast mijn studie, maar door verhuizing opgezegd) en studeren valt in de praktijk dus ook tegen. Ben al blij als ik een een soort van leuke dag heb zonder al teveel drama. Op dagen dat er niemand hier thuis is moet ik het huis zelf ook ontvluchten en ergens gaan zitten waar mensen zijn, want alleen trek ik het niet lang..
En dat na een half jaar. Komt ook wel door de hele situatie, verhuizing, terug bij ouders, scriptie, veel denktijd dus. Maar toch, ik vind het overdreven van mezelf en niet knap. Daarom ga ik binnenkort ook prof. hulp zoeken om mezelf wat te sterken. Jij dus ook Liliaanl?
Vanaf het moment dat de problemen begonnen heb ik hulp gezocht. Eerst ook nog samen en beide ook apart. (Hij ziet de psych ook nog gelukkig, want ik denk dat hij erg in de knoop zit) Ik heb veel baat bij de gesprekken met haar, ze helpt me met mijn gedachten op een rijtje te zetten, geeft me inzichten in mezelf en geeft raad en advies om met het verlies om te gaan. Ik ben er in elk geval erg blij met haar hulp.
Wel lastig dat je het zo moeilijk vind om alleen thuis te zijn en mensen om je heen nodig hebt. Maar vooral doen waar je je prettig bij voelt, dus idd gewoon op zoek naar mensen. Je moet jezelf de tijd en de middelen geven om je weer wat beter te voelen. Het komt wel goed!
dinsdag 29 maart 2011 om 23:26
@Polly: Ik herken dat, dat mensen uit mijn omgeving dat zeggen. Heb daar ook over na zitten denken, hoe ik naar relaties van anderen kijk. Voor mezelf sprekend zou ik ook bij veel stellen wel denken: ach, hij/zij trekt wel bij. Jullie hebben toch een zwak voor elkaar? Zijn toch lang samen geweest? Dat was toch niet voor niks? Zeker stellen die ik leuk samen vond. Veel mensen vonden ex en mij ook heel leuk samen.
Alleen...merk wel dat nu ik dit zelf meemaak ik er negatiever naar kijk. Niet alleen bij mezelf, maar ook bij anderen. Die mening is een beetje gebaseerd op hoe ik me voel dus. Als ik namelijk jullie verhalen lees denk ik dat ook niet per se meer. Misschien omdat ik de details ken? En je die bij je eigen relatie ook kent? Ik weet hoe ik me "misdragen" heb en hoe het tussen hem en mij zat. Een buitenstaander ziet alleen het plaatje en dat was oke.
Alleen...merk wel dat nu ik dit zelf meemaak ik er negatiever naar kijk. Niet alleen bij mezelf, maar ook bij anderen. Die mening is een beetje gebaseerd op hoe ik me voel dus. Als ik namelijk jullie verhalen lees denk ik dat ook niet per se meer. Misschien omdat ik de details ken? En je die bij je eigen relatie ook kent? Ik weet hoe ik me "misdragen" heb en hoe het tussen hem en mij zat. Een buitenstaander ziet alleen het plaatje en dat was oke.
dinsdag 29 maart 2011 om 23:26
Op dagen dat er niemand hier thuis is moet ik het huis zelf ook ontvluchten en ergens gaan zitten waar mensen zijn, want alleen trek ik het niet lang..
Mij valt de stilte ook zo op. Wij woonden natuurlijk laatste jaar niet meer samen, dus kon wel redelijk alleen zijn. Weekenden waren we wel bijna altijd samen. Maar nu... weekenden zijn echt drama. Moet echt niet alleen thuis zijn...
Mij valt de stilte ook zo op. Wij woonden natuurlijk laatste jaar niet meer samen, dus kon wel redelijk alleen zijn. Weekenden waren we wel bijna altijd samen. Maar nu... weekenden zijn echt drama. Moet echt niet alleen thuis zijn...
dinsdag 29 maart 2011 om 23:29
Muisje, misschien denken mensen dat jij ook graag wilt dat het goed komt. En diep in je hart wil je dat ook waarschijnlijk, maar dan een andere, betere, lievere man dan dat hij nu is. Een man die voor jou gaat en jou verkiest boven alles en iedereen en zichzelf en jou gelukkig kan en wil maken!
Als hij ooit zover is, dan zie en voel je het dan wel. Nu in ieder geval even niet!
Als hij ooit zover is, dan zie en voel je het dan wel. Nu in ieder geval even niet!
dinsdag 29 maart 2011 om 23:30
dinsdag 29 maart 2011 om 23:32
Polly Het is ook verdomd lastig om alleen te zijn , als je je zo naar voelt. Ik hoop dat je wel fijne mensen om je heen hebt die langskomen voor wat afleiding enzo.
En wat betreft de ;hij komt misschien wel weer terug' kwestie die aangesneden werd door meerderen.
Dit denk ik:
Ik denk dat mensen dat ook vaak zeggen om je in ieder geval tijdelijk even rustiger te krijgen. Zodat je aan jezelf gaat werken (er mooi uitzien, niet de hele dag op je bed liggen e.d. ) en dan vanzelf op een gegeven moment je ex niet meer hoeft. Maar dat je dan van tevoren een soort van bent " lekker gemaakt" met een eindresultaat. tegen de tijd dat je weer beter in je vel zit, zul je hoogstwaarschijnlijk genoeg eigenwaarde en zelfvertrouwen hebben gekweekt om niet meer te willen (de ex niet meer te willen dus) Zoiets?
En wat betreft de ;hij komt misschien wel weer terug' kwestie die aangesneden werd door meerderen.
Dit denk ik:
Ik denk dat mensen dat ook vaak zeggen om je in ieder geval tijdelijk even rustiger te krijgen. Zodat je aan jezelf gaat werken (er mooi uitzien, niet de hele dag op je bed liggen e.d. ) en dan vanzelf op een gegeven moment je ex niet meer hoeft. Maar dat je dan van tevoren een soort van bent " lekker gemaakt" met een eindresultaat. tegen de tijd dat je weer beter in je vel zit, zul je hoogstwaarschijnlijk genoeg eigenwaarde en zelfvertrouwen hebben gekweekt om niet meer te willen (de ex niet meer te willen dus) Zoiets?
dinsdag 29 maart 2011 om 23:34
quote:PoIIy schreef op 29 maart 2011 @ 23:26:
Op dagen dat er niemand hier thuis is moet ik het huis zelf ook ontvluchten en ergens gaan zitten waar mensen zijn, want alleen trek ik het niet lang..
Mij valt de stilte ook zo op. Wij woonden natuurlijk laatste jaar niet meer samen, dus kon wel redelijk alleen zijn. Weekenden waren we wel bijna altijd samen. Maar nu... weekenden zijn echt drama. Moet echt niet alleen thuis zijn...Weekenden vind ik ook lastig en plan ik helemaal vol! Maar af en toe dwing ik mezelf om alleen te zijn en gewoon me verdrietig en ellendig te voelen. Even zwelgen in zelf medelijden en met een doos tissues op de bank.......
Op dagen dat er niemand hier thuis is moet ik het huis zelf ook ontvluchten en ergens gaan zitten waar mensen zijn, want alleen trek ik het niet lang..
Mij valt de stilte ook zo op. Wij woonden natuurlijk laatste jaar niet meer samen, dus kon wel redelijk alleen zijn. Weekenden waren we wel bijna altijd samen. Maar nu... weekenden zijn echt drama. Moet echt niet alleen thuis zijn...Weekenden vind ik ook lastig en plan ik helemaal vol! Maar af en toe dwing ik mezelf om alleen te zijn en gewoon me verdrietig en ellendig te voelen. Even zwelgen in zelf medelijden en met een doos tissues op de bank.......
dinsdag 29 maart 2011 om 23:37
quote:yellowlove schreef op 29 maart 2011 @ 23:32:
Polly Het is ook verdomd lastig om alleen te zijn , als je je zo naar voelt. Ik hoop dat je wel fijne mensen om je heen hebt die langskomen voor wat afleiding enzo.
En wat betreft de ;hij komt misschien wel weer terug' kwestie die aangesneden werd door meerderen.
Dit denk ik:
Ik denk dat mensen dat ook vaak zeggen om je in ieder geval tijdelijk even rustiger te krijgen. Zodat je aan jezelf gaat werken (er mooi uitzien, niet de hele dag op je bed liggen e.d. ) en dan vanzelf op een gegeven moment je ex niet meer hoeft. Maar dat je dan van tevoren een soort van bent " lekker gemaakt" met een eindresultaat. tegen de tijd dat je weer beter in je vel zit, zul je hoogstwaarschijnlijk genoeg eigenwaarde en zelfvertrouwen hebben gekweekt om niet meer te willen (de ex niet meer te willen dus) Zoiets?Mooi verwoord YellowLove, ik denk dat je gelijk hebt (en daarnaast dat het ook nog werkt)
Polly Het is ook verdomd lastig om alleen te zijn , als je je zo naar voelt. Ik hoop dat je wel fijne mensen om je heen hebt die langskomen voor wat afleiding enzo.
En wat betreft de ;hij komt misschien wel weer terug' kwestie die aangesneden werd door meerderen.
Dit denk ik:
Ik denk dat mensen dat ook vaak zeggen om je in ieder geval tijdelijk even rustiger te krijgen. Zodat je aan jezelf gaat werken (er mooi uitzien, niet de hele dag op je bed liggen e.d. ) en dan vanzelf op een gegeven moment je ex niet meer hoeft. Maar dat je dan van tevoren een soort van bent " lekker gemaakt" met een eindresultaat. tegen de tijd dat je weer beter in je vel zit, zul je hoogstwaarschijnlijk genoeg eigenwaarde en zelfvertrouwen hebben gekweekt om niet meer te willen (de ex niet meer te willen dus) Zoiets?Mooi verwoord YellowLove, ik denk dat je gelijk hebt (en daarnaast dat het ook nog werkt)
dinsdag 29 maart 2011 om 23:38
Je hebt gelijk Illiaani, ergens in mij wil ik ook wel dat het goedkomt, maar de man die ik zaterdag zag, was niet de man met wie ik was. Ik zag iemand die met zichzelf in gevecht is.
Alleen vind ik dat hij dan de verkeerde dingen de prioriteit geeft...
Zijn SMS vandaag was volgens mij dan ook echt gericht op dat hij wil laten zien dat hij veranderd. Althans, zo wil ik hem begrijpen. Ik vond dat hij teveel werkte en meer aan zichzelf moest werken. Hij is trots, want hij heeft het gedaan...
Alleen is het te laat op dit moment.
Alleen vind ik dat hij dan de verkeerde dingen de prioriteit geeft...
Zijn SMS vandaag was volgens mij dan ook echt gericht op dat hij wil laten zien dat hij veranderd. Althans, zo wil ik hem begrijpen. Ik vond dat hij teveel werkte en meer aan zichzelf moest werken. Hij is trots, want hij heeft het gedaan...
Alleen is het te laat op dit moment.
dinsdag 29 maart 2011 om 23:41
Maar ik kom nog wel vaak uit huis hoor Ben vaker buitenshuis dan binnenshuis momenteel... Maar merk wel dat ik niet alles trek. Kan nog niet zo goed tegen etentjes in grote groepen. Ben even meer van kleinere gezelschappen.
Een van mijn bazen is wel erg betrokken, die heeft een van mijn collega's de opdracht een keer per week eten voor me te verzorgen, en die collega doet dat ook nog
Een van mijn bazen is wel erg betrokken, die heeft een van mijn collega's de opdracht een keer per week eten voor me te verzorgen, en die collega doet dat ook nog