Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
woensdag 6 april 2011 om 19:34
Ik heb hem gisteren gemaild. En daarna een hele lange brief geschreven (maar niet verstuurd hoor). De mail was eigenlijk een reactie op zijn sms van vrijdagavond. En die brief om mezelf wat rustiger te doen voelen. Ben s' avonds zo emotioneel, dat van me afschrijven echt helpt.
Wilde vanochtend natuurlijk gelijk kijken of hij had teruggemaild. Mezelf beheerst. De rest van de dag geen tijd gehad om mail te checken. Zelfs bewust niet op mijn mobiel mail gecheckt. Nu kom ik thuis, ga er voor zitten.....niks. En dat voor iemand die zo'n beetje 24 uur online is.
Want ik dacht dat hij zo graag gewoon contact wilde. Nu laat ik iets horen en geeft hij radiostilte. En nu heb ik toch weer iets gedaan wat hij eigenlijk wilde. Dat is toch weer stiekem die hoop die nog ergens sluimert. Want mijn gevoel voor hem is er nog steeds.
Vanavond gaat mijn computer uit, ga niet wanhopig ieder kwartier checken of ik mail heb. Dan voel ik mezelf weer iets sterker!
Sterkte allemaal dames met jullie dingen.
Wilde vanochtend natuurlijk gelijk kijken of hij had teruggemaild. Mezelf beheerst. De rest van de dag geen tijd gehad om mail te checken. Zelfs bewust niet op mijn mobiel mail gecheckt. Nu kom ik thuis, ga er voor zitten.....niks. En dat voor iemand die zo'n beetje 24 uur online is.
Want ik dacht dat hij zo graag gewoon contact wilde. Nu laat ik iets horen en geeft hij radiostilte. En nu heb ik toch weer iets gedaan wat hij eigenlijk wilde. Dat is toch weer stiekem die hoop die nog ergens sluimert. Want mijn gevoel voor hem is er nog steeds.
Vanavond gaat mijn computer uit, ga niet wanhopig ieder kwartier checken of ik mail heb. Dan voel ik mezelf weer iets sterker!
Sterkte allemaal dames met jullie dingen.
woensdag 6 april 2011 om 19:41
En Mootje,
Wat moeilijk.
Ben je er wel achter of je verslaafd aan hem of aan liefde/aandacht in het algemeen bent?Dat maakt ook nog een verschil? Maar goed, jij bent er ook al maanden mee bezig, dus heb daar vast over nagedacht.
Ik denk dat je inderdaad op moet passen met eisen stellen, maar dat je het in deze situatie wel mag doen. Hij wil jou (zegt hij), dan moet hij zich ook schikken aan jouw grenzen, en dit is voor jou hele duidelijke grens, waarbij passeren heel veel pijn doet.
quote:Mootje13 schreef op 05 april 2011 @ 23:33:
Hem even zn eigen sores laten regelen, en dan kijken of ie daadwerkelijk voor me gaat.. Maar dan weer de vraag.. Had hij dat al niet veel eerder moeten doen? Ben ik niet bezig met het verleggen van mn eigen grenzen? Dit is ook wat ik herken. Hier bij hem ook heel veel problemen en sores. En ik vind het heel moeilijk dat hij mij daarvan heeft buitengesloten. En ik vind het nog moeilijker dat hij door zijn problemen - die hij erkent - nu zo vast zit en mij pijn heeft gedaan. En ik vind het ook heel moeilijk om te bedenken of ik wil wachten tot hij herstelt (met kans dat hij dan alsnog niet kan), of dat ik echt verder ga met leven. Ik voel me in zekere zin ook wel schuldig voor zijn problemen, hij is toch voor mij in Nederland gebleven... Niet gekomen, want dat was hij al, maar wel gebleven...
Wat moeilijk.
Ben je er wel achter of je verslaafd aan hem of aan liefde/aandacht in het algemeen bent?Dat maakt ook nog een verschil? Maar goed, jij bent er ook al maanden mee bezig, dus heb daar vast over nagedacht.
Ik denk dat je inderdaad op moet passen met eisen stellen, maar dat je het in deze situatie wel mag doen. Hij wil jou (zegt hij), dan moet hij zich ook schikken aan jouw grenzen, en dit is voor jou hele duidelijke grens, waarbij passeren heel veel pijn doet.
quote:Mootje13 schreef op 05 april 2011 @ 23:33:
Hem even zn eigen sores laten regelen, en dan kijken of ie daadwerkelijk voor me gaat.. Maar dan weer de vraag.. Had hij dat al niet veel eerder moeten doen? Ben ik niet bezig met het verleggen van mn eigen grenzen? Dit is ook wat ik herken. Hier bij hem ook heel veel problemen en sores. En ik vind het heel moeilijk dat hij mij daarvan heeft buitengesloten. En ik vind het nog moeilijker dat hij door zijn problemen - die hij erkent - nu zo vast zit en mij pijn heeft gedaan. En ik vind het ook heel moeilijk om te bedenken of ik wil wachten tot hij herstelt (met kans dat hij dan alsnog niet kan), of dat ik echt verder ga met leven. Ik voel me in zekere zin ook wel schuldig voor zijn problemen, hij is toch voor mij in Nederland gebleven... Niet gekomen, want dat was hij al, maar wel gebleven...
woensdag 6 april 2011 om 19:44
quote:pixie_2 schreef op 06 april 2011 @ 19:34:
Nu kom ik thuis, ga er voor zitten.....niks. Pixie! Wat moet jij je rot voelen! En ook al zo herkenbaar. Maar goed, nu weet je: niets mailen of SMSen. Be strong! Laat hem maar komen, als hij komt, dan ben jij de leading lady, komt hij niet, dan is hij je niet waard.
Nu kom ik thuis, ga er voor zitten.....niks. Pixie! Wat moet jij je rot voelen! En ook al zo herkenbaar. Maar goed, nu weet je: niets mailen of SMSen. Be strong! Laat hem maar komen, als hij komt, dan ben jij de leading lady, komt hij niet, dan is hij je niet waard.
woensdag 6 april 2011 om 19:44
quote:pixie_2 schreef op 06 april 2011 @ 19:34:
Nu kom ik thuis, ga er voor zitten.....niks. Pixie! Wat moet jij je rot voelen! En ook al zo herkenbaar. Maar goed, nu weet je: niets mailen of SMSen. Be strong! Laat hem maar komen, als hij komt, dan ben jij de leading lady, komt hij niet, dan is hij je niet waard.
Nu kom ik thuis, ga er voor zitten.....niks. Pixie! Wat moet jij je rot voelen! En ook al zo herkenbaar. Maar goed, nu weet je: niets mailen of SMSen. Be strong! Laat hem maar komen, als hij komt, dan ben jij de leading lady, komt hij niet, dan is hij je niet waard.
woensdag 6 april 2011 om 20:14
quote:PoIIy schreef op 06 april 2011 @ 19:44:
[...]
Pixie! Wat moet jij je rot voelen! En ook al zo herkenbaar. Maar goed, nu weet je: niets mailen of SMSen. Be strong! Laat hem maar komen, als hij komt, dan ben jij de leading lady, komt hij niet, dan is hij je niet waard.
Het is echt gewoon wel een paar weken goed gegaan! Voelde me zo sterk. Nu eigenlijk gereageerd op zijn sms waarin hij schreef dat ie zo graag wilde weten hoe het nu echt met me ging, schrijft ie gewoon niks terug. Maar goed, misschien kraai ik wel te vroeg. En heeft hij ook even tijd nodig om een goede mail op te stellen.
Hoe gaat het met jou dan vandaag Polly?
[...]
Pixie! Wat moet jij je rot voelen! En ook al zo herkenbaar. Maar goed, nu weet je: niets mailen of SMSen. Be strong! Laat hem maar komen, als hij komt, dan ben jij de leading lady, komt hij niet, dan is hij je niet waard.
Het is echt gewoon wel een paar weken goed gegaan! Voelde me zo sterk. Nu eigenlijk gereageerd op zijn sms waarin hij schreef dat ie zo graag wilde weten hoe het nu echt met me ging, schrijft ie gewoon niks terug. Maar goed, misschien kraai ik wel te vroeg. En heeft hij ook even tijd nodig om een goede mail op te stellen.
Hoe gaat het met jou dan vandaag Polly?
woensdag 6 april 2011 om 22:09
woensdag 6 april 2011 om 23:22
quote:PoIIy schreef op 06 april 2011 @ 22:09:
I know... Wij hadden ook meer tijd moeten nemen, dan waren we nu niet in deze situatie gekomen. Heb deze periode echt geleerd dat je zuinig moet zijn op je geliefden.
-sorry, beetje emo-bui. Zus heeft nog lange mail gestuurd, met zulke ware woorden, zodat het pijn doet...
Wil bij jou wel de kanttekening plaatsen dat het wel meneertje moeilijk lijkt te zijn, en vooral van jou de aanpassingen wilde. Jij moest maar verhuizen en anders zou het niets worden. En andere psychische problemen aan zijn kant....
Ik weet niet of ik iets gemaakt zou kunnen hebben van zo'n situatie. Maar dat doet niets af aan het feit dat je van hem houdt, en dat doet juist zo'n pijn. Sterkte polly!
I know... Wij hadden ook meer tijd moeten nemen, dan waren we nu niet in deze situatie gekomen. Heb deze periode echt geleerd dat je zuinig moet zijn op je geliefden.
-sorry, beetje emo-bui. Zus heeft nog lange mail gestuurd, met zulke ware woorden, zodat het pijn doet...
Wil bij jou wel de kanttekening plaatsen dat het wel meneertje moeilijk lijkt te zijn, en vooral van jou de aanpassingen wilde. Jij moest maar verhuizen en anders zou het niets worden. En andere psychische problemen aan zijn kant....
Ik weet niet of ik iets gemaakt zou kunnen hebben van zo'n situatie. Maar dat doet niets af aan het feit dat je van hem houdt, en dat doet juist zo'n pijn. Sterkte polly!
donderdag 7 april 2011 om 07:51
donderdag 7 april 2011 om 08:03
waaahhhh!! sinds ik hem gesproken heb ben ik zo gefrustreerd weer bezig. moet het even kwijt!!!!
coninu analyseren wat hij zei, boos en verdrietig tegelijk.. ik wil hem zo graag terug( gevoel) ik wil hem echt niet terug ( verstand)
gisteren met een grappig berichtje hem uitgenodigd op facebook. en vanmorgen wanhopig dat ie nog niet gereageerd heeft... invullen waarom, te vroeg kraaien?! maar vooral zo gespannen en boos op mezelf dat ik me zo laat gaan door hem! dat ik hem uberhaupt nog terug wil, dat ik nog zo met hem bezig ben!!! zo boos op mezelf.... en het toch laat gebeuren.
mijn moeder belt; ze heeft goede intuitie. ze heeft al vaker gezegd dat ze voelt dat wij weer samen komen. maar nu droomde ze zo sterk dat we wel weer bij elkaar kwamen maar dat het nooit meer werd zoals het was. dat ik het niet meer prettig vond met hem... maar dat weet ik toch..... ik weet dat mijn vertrouwen in hem zo weg is... maar ik zuig elke info over hem op als een spons.... heb hem nog zo lief...
volg je gevoel zeggen vriendinnen.... maar ik heb niks te willen.. hij bepaalt... alweer!!!
zo boos en gefrustreerd, het lukt me gewoon niet hem los te laten,mijn eigen leven op te pakken en het tijd te geven... niet af te wachten maar door te gaan. ik sta stil. doordat ik hem 1x gesproken heb en weer helemaal into hem ben.. wat wil hij?
grrrrrrrr!!!
coninu analyseren wat hij zei, boos en verdrietig tegelijk.. ik wil hem zo graag terug( gevoel) ik wil hem echt niet terug ( verstand)
gisteren met een grappig berichtje hem uitgenodigd op facebook. en vanmorgen wanhopig dat ie nog niet gereageerd heeft... invullen waarom, te vroeg kraaien?! maar vooral zo gespannen en boos op mezelf dat ik me zo laat gaan door hem! dat ik hem uberhaupt nog terug wil, dat ik nog zo met hem bezig ben!!! zo boos op mezelf.... en het toch laat gebeuren.
mijn moeder belt; ze heeft goede intuitie. ze heeft al vaker gezegd dat ze voelt dat wij weer samen komen. maar nu droomde ze zo sterk dat we wel weer bij elkaar kwamen maar dat het nooit meer werd zoals het was. dat ik het niet meer prettig vond met hem... maar dat weet ik toch..... ik weet dat mijn vertrouwen in hem zo weg is... maar ik zuig elke info over hem op als een spons.... heb hem nog zo lief...
volg je gevoel zeggen vriendinnen.... maar ik heb niks te willen.. hij bepaalt... alweer!!!
zo boos en gefrustreerd, het lukt me gewoon niet hem los te laten,mijn eigen leven op te pakken en het tijd te geven... niet af te wachten maar door te gaan. ik sta stil. doordat ik hem 1x gesproken heb en weer helemaal into hem ben.. wat wil hij?
grrrrrrrr!!!
donderdag 7 april 2011 om 08:12
@ Polly, jij moet je zeker niet schuldig en verantwoordelijk voelen voor zijn problemen hoor! Hij is wel voor jou in NL gebleven, maar dat is zijn eigen keuze geweest. Je hebt het er misschien samen over gehad, maar dat wil nog niet betekenen dat jij die beslissing voor hem hebt genomen. Dat heeft hij zelf gedaan!
sorry, moet even weg, maar kom zo terug
sorry, moet even weg, maar kom zo terug
donderdag 7 april 2011 om 08:16
soms heb ik zo sterk het gevoel dat we inderdaad weer samen komen. niet nu maar over een tijdje, doordat we weer voorzichtig contact met elkaar hebben... wat is dat? is dat de hoop in mij of is het echt een sterk voorgevoel.. ik voel het echt heel sterk en ik voel me dan ook heel sterk. los van het gevoel dat het eigenlijk beter is dat het niet gebeurd..
stom he? ik weet het dus allemaal echt wel, ben sterk... maar mijn gevoel haalt me onderuit... pas als ik niet meer zo graag wil dat hij bij me terug komt, kan k een goede beslissing nemen als het wel op het punt staat te gebeuren!
ik laat mijn gedachtenspinsels maar weer even los op jullie...
soms denk ik dat er onder jullie zijn die er nog niet zo lang mee bezig zijn maar wel verder dan ik...
stom he? ik weet het dus allemaal echt wel, ben sterk... maar mijn gevoel haalt me onderuit... pas als ik niet meer zo graag wil dat hij bij me terug komt, kan k een goede beslissing nemen als het wel op het punt staat te gebeuren!
ik laat mijn gedachtenspinsels maar weer even los op jullie...
soms denk ik dat er onder jullie zijn die er nog niet zo lang mee bezig zijn maar wel verder dan ik...
donderdag 7 april 2011 om 08:36
quote:noaa73 schreef op 06 april 2011 @ 17:40:
@ Wejo
Ik zou wel uit eten gaan a.s. zaterdag. Het kan geen k hadwaad om elkaar vrijblijvend te blijven zien vind ik. Sterker nog, ik dat graag gewenst en dan kijken hoe het loopt en over een tijdje dan weer eens afspreken en het over de relatie hebben. Wij hebben dat 2 weken na zijn vertrek (en in zijn ogen ook de breuk blijkbaar...ahum..) ook gedaan en dat was een onwijs leuke middag samen. Vonden we allebei!
Maar ik snap wel je twijfel, want het is niet logisch dat hij wil kijken of hij je gaat missen als jullie nog wel samen uit eten gaan, toch? En als jij er geen goed gevoel bij hebt, dan kan ik alleen maar zeggen dat je daarnaar moet luisteren. Echt doen hoor!
Dat alleen op vakantie gaan, voelt ook dubbel hoor, maar ik ga met een groepsreis...Toch niet helemaal alleen, maar toch ook een beetje wel en met name omdat het naar een bestemming is waar wij samen naartoe zouden gaan en plannen voor aan het maken waren. Daar ben ik wel een beetje bang voor, dat ik dan de hele tijd zal denken :ow, was je ook maar hier! Aan de andere kant: Meestal is het zo'n druk programma, dat je daar niet eens de tijd voor krijgt om aan te denken. Ik zou bijna zeggen: ga lekker met mij mee!
Als je een goede psych hebt, dan heb je daar zeker wat aan. Die van mij kan zulke goede vragen stellen, die ik soms in eerste instantie niet begrijp (en ben ook de domste niet), maar die mij wel over dingen laten nadenken en waarmee ik tot zelfinzicht kom. Overigens zegt mijn psych ook dat ex(?) hulp moet gaan zoeken, maar ja...Zeg jij het even?
Ja, ex(?) beaamde volmondig dat wij dat jaar samen zeker wel zouden overleven.....en wat er toen in de tussentijd is gebeurd bij hem is 1 groot vraagteken bij mij hoor! Ask him, zou ik zeggen
@noaa73;
Aan de ene kant wil ik graag uit eten aan de andere kant wil ik een keer nee tegen hem zeggen. Hij moet niet het idee krijgen dat het alleen de lusten niet de lasten kan zijn. Zo van, we kunnen wel gezellige dingen doen als buren, waarom zouden we dan een relatie moeten hebben? Aan de andere kant, afgelopen maandag hadden we een vergadering van de VVE, daar waren we samen en werd ik na afloop bedankt voor de gezelligheid?! Moet ik nu naar hem toe gaan om te vragen hoe of wat, moet ik mailen, of moet ik gewoon wachten tot hij erop terug komt?
Waar gaat je reis naartoe? Dan kan ik er eens overna denken of ik mee wil Dacht van de week, ik ga reisgidsen halen en als hij dan weer bij me binnen staat ziet hij dat ik door ga met mijn leven. Dat ik ook op vakantie kan zonder hem...
Mijn psych denkt ook dat buurman er zelf niet aan uit zal komen maar goed, buurman kan de hele wereld aan (hij verpest alleen steeds z'n relaties) dus die gaat niet terug naar de psych. Al zou hij maar naar een coach ofzo gaan... Maar jou ex zit nu in het buitenland, of je op een buitenlandse psychologist zit te wachten weet ik niet? Geef z'n nummer maar even, dan zal ik even vragen wat dit allemaal te betekenen heeft
Gelukkig ben ik gisteren weer sterk geweest en heb weer niks laten horen. (Helaas ook niet gehoord)...
@ Wejo
Ik zou wel uit eten gaan a.s. zaterdag. Het kan geen k hadwaad om elkaar vrijblijvend te blijven zien vind ik. Sterker nog, ik dat graag gewenst en dan kijken hoe het loopt en over een tijdje dan weer eens afspreken en het over de relatie hebben. Wij hebben dat 2 weken na zijn vertrek (en in zijn ogen ook de breuk blijkbaar...ahum..) ook gedaan en dat was een onwijs leuke middag samen. Vonden we allebei!
Maar ik snap wel je twijfel, want het is niet logisch dat hij wil kijken of hij je gaat missen als jullie nog wel samen uit eten gaan, toch? En als jij er geen goed gevoel bij hebt, dan kan ik alleen maar zeggen dat je daarnaar moet luisteren. Echt doen hoor!
Dat alleen op vakantie gaan, voelt ook dubbel hoor, maar ik ga met een groepsreis...Toch niet helemaal alleen, maar toch ook een beetje wel en met name omdat het naar een bestemming is waar wij samen naartoe zouden gaan en plannen voor aan het maken waren. Daar ben ik wel een beetje bang voor, dat ik dan de hele tijd zal denken :ow, was je ook maar hier! Aan de andere kant: Meestal is het zo'n druk programma, dat je daar niet eens de tijd voor krijgt om aan te denken. Ik zou bijna zeggen: ga lekker met mij mee!
Als je een goede psych hebt, dan heb je daar zeker wat aan. Die van mij kan zulke goede vragen stellen, die ik soms in eerste instantie niet begrijp (en ben ook de domste niet), maar die mij wel over dingen laten nadenken en waarmee ik tot zelfinzicht kom. Overigens zegt mijn psych ook dat ex(?) hulp moet gaan zoeken, maar ja...Zeg jij het even?
Ja, ex(?) beaamde volmondig dat wij dat jaar samen zeker wel zouden overleven.....en wat er toen in de tussentijd is gebeurd bij hem is 1 groot vraagteken bij mij hoor! Ask him, zou ik zeggen
@noaa73;
Aan de ene kant wil ik graag uit eten aan de andere kant wil ik een keer nee tegen hem zeggen. Hij moet niet het idee krijgen dat het alleen de lusten niet de lasten kan zijn. Zo van, we kunnen wel gezellige dingen doen als buren, waarom zouden we dan een relatie moeten hebben? Aan de andere kant, afgelopen maandag hadden we een vergadering van de VVE, daar waren we samen en werd ik na afloop bedankt voor de gezelligheid?! Moet ik nu naar hem toe gaan om te vragen hoe of wat, moet ik mailen, of moet ik gewoon wachten tot hij erop terug komt?
Waar gaat je reis naartoe? Dan kan ik er eens overna denken of ik mee wil Dacht van de week, ik ga reisgidsen halen en als hij dan weer bij me binnen staat ziet hij dat ik door ga met mijn leven. Dat ik ook op vakantie kan zonder hem...
Mijn psych denkt ook dat buurman er zelf niet aan uit zal komen maar goed, buurman kan de hele wereld aan (hij verpest alleen steeds z'n relaties) dus die gaat niet terug naar de psych. Al zou hij maar naar een coach ofzo gaan... Maar jou ex zit nu in het buitenland, of je op een buitenlandse psychologist zit te wachten weet ik niet? Geef z'n nummer maar even, dan zal ik even vragen wat dit allemaal te betekenen heeft
Gelukkig ben ik gisteren weer sterk geweest en heb weer niks laten horen. (Helaas ook niet gehoord)...
donderdag 7 april 2011 om 08:38
quote:PoIIy schreef op 06 april 2011 @ 19:14:
Wejo: ik kan me je verhaal nog herinneren. Ik heb even geen adviezen, ben zo druk met mezelf bezig en jouw verhaal is toch zo anders dan het mijne, dus geen plek in mijn hoofd om daar echt over na te denken wat ik in jouw positie zou doen, maar wil je wel hart onder de riem steken.
Geeft niet Polly, denk JUIST aan jezelf op dit moment. Veel sterkte!
Wejo: ik kan me je verhaal nog herinneren. Ik heb even geen adviezen, ben zo druk met mezelf bezig en jouw verhaal is toch zo anders dan het mijne, dus geen plek in mijn hoofd om daar echt over na te denken wat ik in jouw positie zou doen, maar wil je wel hart onder de riem steken.
Geeft niet Polly, denk JUIST aan jezelf op dit moment. Veel sterkte!
donderdag 7 april 2011 om 08:41
quote:sproet35 schreef op 07 april 2011 @ 08:03:
waaahhhh!! sinds ik hem gesproken heb ben ik zo gefrustreerd weer bezig. moet het even kwijt!!!!
coninu analyseren wat hij zei, boos en verdrietig tegelijk.. ik wil hem zo graag terug( gevoel) ik wil hem echt niet terug ( verstand)
gisteren met een grappig berichtje hem uitgenodigd op facebook. en vanmorgen wanhopig dat ie nog niet gereageerd heeft... invullen waarom, te vroeg kraaien?! maar vooral zo gespannen en boos op mezelf dat ik me zo laat gaan door hem! dat ik hem uberhaupt nog terug wil, dat ik nog zo met hem bezig ben!!! zo boos op mezelf.... en het toch laat gebeuren.
mijn moeder belt; ze heeft goede intuitie. ze heeft al vaker gezegd dat ze voelt dat wij weer samen komen. maar nu droomde ze zo sterk dat we wel weer bij elkaar kwamen maar dat het nooit meer werd zoals het was. dat ik het niet meer prettig vond met hem... maar dat weet ik toch..... ik weet dat mijn vertrouwen in hem zo weg is... maar ik zuig elke info over hem op als een spons.... heb hem nog zo lief...
volg je gevoel zeggen vriendinnen.... maar ik heb niks te willen.. hij bepaalt... alweer!!!
zo boos en gefrustreerd, het lukt me gewoon niet hem los te laten,mijn eigen leven op te pakken en het tijd te geven... niet af te wachten maar door te gaan. ik sta stil. doordat ik hem 1x gesproken heb en weer helemaal into hem ben.. wat wil hij?
grrrrrrrr!!!Vreselijk herkenbaar Sproet. Die waarom vraagt blijft ook door mijn hoofd spoken. Waarom laat hij met niet met rust? Waarom mag ik hem niet helpen? Waarom laat ik alles van hem afhangen? Waarom laat ik hem bepalen? Waarom, Waarom, Waarom? Sterkte Sproet.
waaahhhh!! sinds ik hem gesproken heb ben ik zo gefrustreerd weer bezig. moet het even kwijt!!!!
coninu analyseren wat hij zei, boos en verdrietig tegelijk.. ik wil hem zo graag terug( gevoel) ik wil hem echt niet terug ( verstand)
gisteren met een grappig berichtje hem uitgenodigd op facebook. en vanmorgen wanhopig dat ie nog niet gereageerd heeft... invullen waarom, te vroeg kraaien?! maar vooral zo gespannen en boos op mezelf dat ik me zo laat gaan door hem! dat ik hem uberhaupt nog terug wil, dat ik nog zo met hem bezig ben!!! zo boos op mezelf.... en het toch laat gebeuren.
mijn moeder belt; ze heeft goede intuitie. ze heeft al vaker gezegd dat ze voelt dat wij weer samen komen. maar nu droomde ze zo sterk dat we wel weer bij elkaar kwamen maar dat het nooit meer werd zoals het was. dat ik het niet meer prettig vond met hem... maar dat weet ik toch..... ik weet dat mijn vertrouwen in hem zo weg is... maar ik zuig elke info over hem op als een spons.... heb hem nog zo lief...
volg je gevoel zeggen vriendinnen.... maar ik heb niks te willen.. hij bepaalt... alweer!!!
zo boos en gefrustreerd, het lukt me gewoon niet hem los te laten,mijn eigen leven op te pakken en het tijd te geven... niet af te wachten maar door te gaan. ik sta stil. doordat ik hem 1x gesproken heb en weer helemaal into hem ben.. wat wil hij?
grrrrrrrr!!!Vreselijk herkenbaar Sproet. Die waarom vraagt blijft ook door mijn hoofd spoken. Waarom laat hij met niet met rust? Waarom mag ik hem niet helpen? Waarom laat ik alles van hem afhangen? Waarom laat ik hem bepalen? Waarom, Waarom, Waarom? Sterkte Sproet.
donderdag 7 april 2011 om 09:25
Het "waarom" blijft gewoon een grote en een hele vervelende vraag. Misschien moet ik er maar vanuit gaan dat we daar geen antwoord op gaan krijgen Ik ben gestopt met analyseren wat hij allemaal zegt of smst, want ik heb inmiddels begrepen dat mannen daar totáál niet mee bezig zijn, zoals wij dat zijn. Argh, zou soms ook wel eens zo lekker simpel willen zijn.
Het idee hebben dat hij alles bepaalt is ook vreselijk. Ik heb sinds deze week besloten dat ik het heft in eigen handen ga nemen. Ik kan namelijk geen invloed op hem uitoefenen, maar ik kan wél invloed op mijn eigen gedrag uitoefenen. En weet je, het heeft me eigenlijk wel goed gedaan dat ik hem afgelopen maandag gewoon eens de waarheid kon zeggen. Gewoon eens kon zeggen wat de brief van zijn moeder met me deed, gewoon eens kon zeggen dat ik het niet netjes vind dat hij op deze manier met mij omgaat en gewoon maar niks meer van zich laat horen en niet altijd maar gewoon aardig te blijven tegen hem, omdat ik gewoon nog heel erg veel van hem hou en hij ondertussen gewoon met mijn gevoelens speelt...
Maar ik twijfel er nu wel weer heel erg aan, want collegaatje van mij zei net van: Goh, misschien heb jij de brief van zijn moeder wel helemaal verkeer geïnterpreteerd en heeft zij ook weer haar eigen intepretatie aan zijn verhaal gegeven en jou vervolgens die brief geschreven. Bovendien gaf zij aan dat hij wel niet op een "boze mij" aan de telefoon op zijn werk had zitten wachten. En nee, dat zal hij zeker niet, maar....Dan had hij zelf maar het fatsoen moeten hebben om de telefoon op te nemen als ik in het weekend bel én dan moet hij zich ook maar fatsoenlijk gedragen...Hallo zeg, mag ik ook een keertje niet-lief zijn?? Geloof ook best dat hij er van geschrokken is, want het was zo not-me hoe ik was aan de telefoon hihi
@ Sproet...Ik geloof er heilig in dat je soms iemand los moet laten om vervolgens weer samen te komen. Ik had dat ook...Steeds maar weer mijn best doen om hem een grappig berichtje te sturen, om vervolgens weer dubbel teleurgesteld te zijn als hij dan niet reageert of stom reageert....Ik wil mezelf dat niet meer aandoen eigenlijk, dus dan maar niks. Hij moet nu maar eens komen.....En ik doe een stapje terug....
@ Wejo. Ik snap je twijfel mbt het etentje, maar ik ben ook wel van het 'geen spelletjes spelen'. Als jij graag met hem uit eten wilt, dan moet je dat doen en niet afzeggen en vervolgens in je eentje thuis verdrietig gaan zitten zijn en steeds moeten denken van "Oh, ik had nu samen met hem kunnen zitten eten".
Nee, een buitenlandse psych. zal ik hem niet aanraden, maar je kan tegenwoordig ook online trainingen volgen en dat schijnt ook goed te werken (ik zit beroepsmatig daar een beetje in, dus weet er wel het 1 en ander vanaf)
Haha, reisgidsen halen is een goed idee. Ik ga lekker chillen op in de Antillen, dus je bent van harte welkom om me te joinen! Ga aan de andere kant ook veel actieve dingen doen daar, dus ik word vast en zeker goed bezig gehouden. Toen ik tegen mijn ex zei dat ik een reis aan het plannen was naar de Antillen, toen stamelde hij "oh, dus alleen nog maar plannen...' (gaf hem blijkbaar hoop dat ik nog niet echt geboekt had), vervolgens gaf hij aan van 'Ow, maar ik kan voorlopig geen vrij krijgen' "Ooohw, maar ik vroeg ook niet of je mee wilde" hihi......Voelde goed om dat te kunnen zeggen en te laten merken dat ik gewoon door ga met mijn leven en...Als hij mee zou willen, dan kan hij toch altijd nog een ticket boeken?! Niet dat hij dat gaat doen hoor 
Ik ben gestopt met analyseren wat hij allemaal zegt of smst, want ik heb inmiddels begrepen dat mannen daar totáál niet mee bezig zijn, zoals wij dat zijn. Argh, zou soms ook wel eens zo lekker simpel willen zijn. Het idee hebben dat hij alles bepaalt is ook vreselijk. Ik heb sinds deze week besloten dat ik het heft in eigen handen ga nemen. Ik kan namelijk geen invloed op hem uitoefenen, maar ik kan wél invloed op mijn eigen gedrag uitoefenen. En weet je, het heeft me eigenlijk wel goed gedaan dat ik hem afgelopen maandag gewoon eens de waarheid kon zeggen. Gewoon eens kon zeggen wat de brief van zijn moeder met me deed, gewoon eens kon zeggen dat ik het niet netjes vind dat hij op deze manier met mij omgaat en gewoon maar niks meer van zich laat horen en niet altijd maar gewoon aardig te blijven tegen hem, omdat ik gewoon nog heel erg veel van hem hou en hij ondertussen gewoon met mijn gevoelens speelt...
Maar ik twijfel er nu wel weer heel erg aan, want collegaatje van mij zei net van: Goh, misschien heb jij de brief van zijn moeder wel helemaal verkeer geïnterpreteerd en heeft zij ook weer haar eigen intepretatie aan zijn verhaal gegeven en jou vervolgens die brief geschreven. Bovendien gaf zij aan dat hij wel niet op een "boze mij" aan de telefoon op zijn werk had zitten wachten. En nee, dat zal hij zeker niet, maar....Dan had hij zelf maar het fatsoen moeten hebben om de telefoon op te nemen als ik in het weekend bel én dan moet hij zich ook maar fatsoenlijk gedragen...Hallo zeg, mag ik ook een keertje niet-lief zijn?? Geloof ook best dat hij er van geschrokken is, want het was zo not-me hoe ik was aan de telefoon hihi
@ Sproet...Ik geloof er heilig in dat je soms iemand los moet laten om vervolgens weer samen te komen. Ik had dat ook...Steeds maar weer mijn best doen om hem een grappig berichtje te sturen, om vervolgens weer dubbel teleurgesteld te zijn als hij dan niet reageert of stom reageert....Ik wil mezelf dat niet meer aandoen eigenlijk, dus dan maar niks. Hij moet nu maar eens komen.....En ik doe een stapje terug....
@ Wejo. Ik snap je twijfel mbt het etentje, maar ik ben ook wel van het 'geen spelletjes spelen'. Als jij graag met hem uit eten wilt, dan moet je dat doen en niet afzeggen en vervolgens in je eentje thuis verdrietig gaan zitten zijn en steeds moeten denken van "Oh, ik had nu samen met hem kunnen zitten eten".
Nee, een buitenlandse psych. zal ik hem niet aanraden, maar je kan tegenwoordig ook online trainingen volgen en dat schijnt ook goed te werken (ik zit beroepsmatig daar een beetje in, dus weet er wel het 1 en ander vanaf)
Haha, reisgidsen halen is een goed idee. Ik ga lekker chillen op in de Antillen, dus je bent van harte welkom om me te joinen!
Ga aan de andere kant ook veel actieve dingen doen daar, dus ik word vast en zeker goed bezig gehouden. Toen ik tegen mijn ex zei dat ik een reis aan het plannen was naar de Antillen, toen stamelde hij "oh, dus alleen nog maar plannen...' (gaf hem blijkbaar hoop dat ik nog niet echt geboekt had), vervolgens gaf hij aan van 'Ow, maar ik kan voorlopig geen vrij krijgen' "Ooohw, maar ik vroeg ook niet of je mee wilde" hihi......Voelde goed om dat te kunnen zeggen en te laten merken dat ik gewoon door ga met mijn leven en...Als hij mee zou willen, dan kan hij toch altijd nog een ticket boeken?! Niet dat hij dat gaat doen hoor
donderdag 7 april 2011 om 09:55
hoi,
als ik zo een beetje teruglees heb ik toch ook een beetje het idee dat we onszelf aardig voor de gek aan het houden zijn. bij alles wat we doen, bedenken we wat ex er wel van zou vinden.. dat we gewoon door gaan met ons leven interesseert ex echt niet. WIJ denken van wel, en stiekum hopen we dat ie dan toch weer terug zal komen.. zodat wij kunnen beslissen of we dat willen..
alles maar om de gedachte aan ex tegen te gaan...
omdat we er nog zo mee worstelen, pos zelfbeeld, krachtig zijn, los van hem... we willen graag door maar blijven energie steken in hem... aargh! ik ook!
als ik zo een beetje teruglees heb ik toch ook een beetje het idee dat we onszelf aardig voor de gek aan het houden zijn. bij alles wat we doen, bedenken we wat ex er wel van zou vinden.. dat we gewoon door gaan met ons leven interesseert ex echt niet. WIJ denken van wel, en stiekum hopen we dat ie dan toch weer terug zal komen.. zodat wij kunnen beslissen of we dat willen..
alles maar om de gedachte aan ex tegen te gaan...
omdat we er nog zo mee worstelen, pos zelfbeeld, krachtig zijn, los van hem... we willen graag door maar blijven energie steken in hem... aargh! ik ook!
donderdag 7 april 2011 om 10:26
@ Sproet
Ja, dat klopt dat we bij alles wat we doen denken wat ex er van zou vinden, maar dat komt omdat deze persoon nog in ons systeem zit en dat is eigenlijk ook niet zo gek na zoveel jaar / zoveel maanden met iemand gedeeld te hebben. Ik denk ook dat de exen er lang niet zo mee bezig zijn als dat wij dat zijn.
Ja, natuurlijk hopen we stiekem dat ze bij ons terugkomen en ik probeer deze week die hoop een beetje te laten varen. Geen energie meer in hem te steken, maar voornamelijk in mezelf! Niet meer denken wat hij allemaal denkt of wat er allemaal in hem omgaat, maar die energie nu in mezelf te stoppen...Ik weet alleen nog niet helemaal goed hoe dat moet op dit moment Maar wat ik wel weet is dat energie in mezelf stoppen me meer gaat opleveren dan die nog in hem te stoppen, want inmiddels ben ik er wel achter dat dat me sloopt!
Ja, dat klopt dat we bij alles wat we doen denken wat ex er van zou vinden, maar dat komt omdat deze persoon nog in ons systeem zit en dat is eigenlijk ook niet zo gek na zoveel jaar / zoveel maanden met iemand gedeeld te hebben. Ik denk ook dat de exen er lang niet zo mee bezig zijn als dat wij dat zijn.
Ja, natuurlijk hopen we stiekem dat ze bij ons terugkomen en ik probeer deze week die hoop een beetje te laten varen. Geen energie meer in hem te steken, maar voornamelijk in mezelf! Niet meer denken wat hij allemaal denkt of wat er allemaal in hem omgaat, maar die energie nu in mezelf te stoppen...Ik weet alleen nog niet helemaal goed hoe dat moet op dit moment Maar wat ik wel weet is dat energie in mezelf stoppen me meer gaat opleveren dan die nog in hem te stoppen, want inmiddels ben ik er wel achter dat dat me sloopt!
donderdag 7 april 2011 om 10:31
quote:noaa73 schreef op 07 april 2011 @ 09:25:
@ Wejo. Ik snap je twijfel mbt het etentje, maar ik ben ook wel van het 'geen spelletjes spelen'. Als jij graag met hem uit eten wilt, dan moet je dat doen en niet afzeggen en vervolgens in je eentje thuis verdrietig gaan zitten zijn en steeds moeten denken van "Oh, ik had nu samen met hem kunnen zitten eten".
Nee, een buitenlandse psych. zal ik hem niet aanraden, maar je kan tegenwoordig ook online trainingen volgen en dat schijnt ook goed te werken (ik zit beroepsmatig daar een beetje in, dus weet er wel het 1 en ander vanaf)
Haha, reisgidsen halen is een goed idee. Ik ga lekker chillen op in de Antillen, dus je bent van harte welkom om me te joinen! Ga aan de andere kant ook veel actieve dingen doen daar, dus ik word vast en zeker goed bezig gehouden. Toen ik tegen mijn ex zei dat ik een reis aan het plannen was naar de Antillen, toen stamelde hij "oh, dus alleen nog maar plannen...' (gaf hem blijkbaar hoop dat ik nog niet echt geboekt had), vervolgens gaf hij aan van 'Ow, maar ik kan voorlopig geen vrij krijgen' "Ooohw, maar ik vroeg ook niet of je mee wilde" hihi......Voelde goed om dat te kunnen zeggen en te laten merken dat ik gewoon door ga met mijn leven en...Als hij mee zou willen, dan kan hij toch altijd nog een ticket boeken?! Niet dat hij dat gaat doen hoor :-DIk wil ook stoppen met analyseren!! Kan nog wel een keer tegen hem gaan zeggen hoe ik me voel en wat ik graag zou willen, maar ik heb het al een paar keer gedaan. Als hij er vervolgens niks mee kan, dan moet ik mijn conclusies trekken. Het kan nu niet. Hij moet stoppen met die dubbele opmerkingen. Zoals over de vakantie, het kan misschien nog wel ooit...
Voor wat betreft het etentje heb je waarschijnlijk gelijk. Als ik het niet doe, dan zit ik zeker te huilen op de bank zaterdagavond. Dat is ook niet wat ik wil. Kan beter laten zien hoe stoer ik ben?
Misschien is zo'n online training ook iets voor mijn ex? Waar kan ik die vinden?
Ga dadelijk gelijk reisgidsen halen!!
@ Wejo. Ik snap je twijfel mbt het etentje, maar ik ben ook wel van het 'geen spelletjes spelen'. Als jij graag met hem uit eten wilt, dan moet je dat doen en niet afzeggen en vervolgens in je eentje thuis verdrietig gaan zitten zijn en steeds moeten denken van "Oh, ik had nu samen met hem kunnen zitten eten".
Nee, een buitenlandse psych. zal ik hem niet aanraden, maar je kan tegenwoordig ook online trainingen volgen en dat schijnt ook goed te werken (ik zit beroepsmatig daar een beetje in, dus weet er wel het 1 en ander vanaf)
Haha, reisgidsen halen is een goed idee. Ik ga lekker chillen op in de Antillen, dus je bent van harte welkom om me te joinen!
Ga aan de andere kant ook veel actieve dingen doen daar, dus ik word vast en zeker goed bezig gehouden. Toen ik tegen mijn ex zei dat ik een reis aan het plannen was naar de Antillen, toen stamelde hij "oh, dus alleen nog maar plannen...' (gaf hem blijkbaar hoop dat ik nog niet echt geboekt had), vervolgens gaf hij aan van 'Ow, maar ik kan voorlopig geen vrij krijgen' "Ooohw, maar ik vroeg ook niet of je mee wilde" hihi......Voelde goed om dat te kunnen zeggen en te laten merken dat ik gewoon door ga met mijn leven en...Als hij mee zou willen, dan kan hij toch altijd nog een ticket boeken?! Niet dat hij dat gaat doen hoor :-DIk wil ook stoppen met analyseren!! Kan nog wel een keer tegen hem gaan zeggen hoe ik me voel en wat ik graag zou willen, maar ik heb het al een paar keer gedaan. Als hij er vervolgens niks mee kan, dan moet ik mijn conclusies trekken. Het kan nu niet. Hij moet stoppen met die dubbele opmerkingen. Zoals over de vakantie, het kan misschien nog wel ooit... Voor wat betreft het etentje heb je waarschijnlijk gelijk. Als ik het niet doe, dan zit ik zeker te huilen op de bank zaterdagavond. Dat is ook niet wat ik wil. Kan beter laten zien hoe stoer ik ben?
Misschien is zo'n online training ook iets voor mijn ex? Waar kan ik die vinden?
Ga dadelijk gelijk reisgidsen halen!!
donderdag 7 april 2011 om 10:47
quote:PoIIy schreef op 07 april 2011 @ 07:51:
Je hebt helemaal gelijk Avril.
Maar dat is ook deels cultureel. Hij komt uit cultuur dat je voor je vrouw zorgt, en dat betekent niet dat ik huisvrouw zou moeten zijn, maar wel dat hij het prettig had gevonden als ik niet zo eigengereid en zelfstandig zou zijn en gewoon met hem meegegaan was.Tja, dat is dan iets wat hij moet begrijpen als hij besluit in een andere cultuur te gaan leven. Het komt wel neer op wederzijds begrip. Jij moet begrip hebben voor hem, maar hij ook voor jou en het feit dat jij bezig bent met je carriere en niet zo maar alles uit handen kan laten vallen om in een gat te gaan wonen, waar jij anders nooit naar toe zou zijn gegaan. Dat moet hij kunnen accepteren en kijken naar wat er wel mogelijk is tussen jullie.
Je hebt helemaal gelijk Avril.
Maar dat is ook deels cultureel. Hij komt uit cultuur dat je voor je vrouw zorgt, en dat betekent niet dat ik huisvrouw zou moeten zijn, maar wel dat hij het prettig had gevonden als ik niet zo eigengereid en zelfstandig zou zijn en gewoon met hem meegegaan was.Tja, dat is dan iets wat hij moet begrijpen als hij besluit in een andere cultuur te gaan leven. Het komt wel neer op wederzijds begrip. Jij moet begrip hebben voor hem, maar hij ook voor jou en het feit dat jij bezig bent met je carriere en niet zo maar alles uit handen kan laten vallen om in een gat te gaan wonen, waar jij anders nooit naar toe zou zijn gegaan. Dat moet hij kunnen accepteren en kijken naar wat er wel mogelijk is tussen jullie.