Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
dinsdag 26 april 2011 om 15:23
Thnx Muisje! Leuk dat je zegt dat je het stoer vindt dat ik heb gedate..Ik vond het ook wel euhm...gewaagd zeg maar Toen ik op weg was naar die date dacht ik er echt serieus een paar keer aan om om te keren en weer naar huis te gaan en op een gegeven moment tijdens de date had ik dat ook. Dacht alleen maar: Hoe kom ik hier zo snel mogelijk weg! Aan de andere kant: Het deed me goed om me weer even lekker op te tutten en er voor mijn gevoel weer even goed uit te zien...You go girl, dacht ik hihi!
Maar aan de andere kant weer de twijfel. Ik heb er, net als wat jij zegt, ook hélemaal geen zin in om weer helemaal opnieuw te moeten beginnen met iemand...bleehhh! Moet er helemaal niet aan denken en wil gewoon het oude vertrouwde soms weer terug...Tenminste, zoals ex was, voordat hij weg ging zeg maar
Maar aan de andere kant weer de twijfel. Ik heb er, net als wat jij zegt, ook hélemaal geen zin in om weer helemaal opnieuw te moeten beginnen met iemand...bleehhh! Moet er helemaal niet aan denken en wil gewoon het oude vertrouwde soms weer terug...Tenminste, zoals ex was, voordat hij weg ging zeg maar
dinsdag 26 april 2011 om 16:05
Zal jullie ook weer even updaten. Ben dit weekend aan het schilderen geweest in mijn huisje en het begint weer mijn huisje te worden. Muren zijn klaar en de meubels op de helft. Hij komt vanavond (ik verwacht laat) weer thuis. Na zijn sms donderdag dat hij aangekomen was niks meer gehoord of laten horen. Stiekem ben ik trots op mezelf maar geloof ook niet dat ik er nog hoop uit haal dat hij niks heeft laten horen. Hij zat tenslotte in het anti-wejo kamp...Afgelopen vrijdag een vriend van hem gesproken. Ik smste voor zijn verjaardag, na wat smsjes heen en weer hoe het gaat belde hij me op, hij zag ineens een hele andere kant van mij (positief). Buurman had hem maar een half verhaal over mij verteld. Na mijn kant van het verhaal sprak hij letterlijk uit; je bent er 1 uit 1000! We hebben over zijn werk gesproken en zijn beide van mening dat hij tegen een burn out aanzit. Zijn ouders kennen waarschijnlijk hetzelfde verhaal als die vriend in eerste instantie en zijn dus daardoor op het verkeerde been gezet. Vriend wil nu met buurman in gesprek en als hij het zijn ouders zelf niet gaat vertellen dan gaat vriend bellen met ouders. In eerste instantie gaf hij mij het advies te bellen maar ik ben natuurlijk een gefrustreerde ex en wat zullen ze daar nou van aannemen? Gevoelens gaan van boos naar verdrietig naar gemis, pff ben benieuwd wanneer hij met welk nieuws aan de deur zal staan. Ik hoop dat vriend hem spreekt voordat hij naar mij gaat komen... Begin nu weer onrustig te worden nu ik weet dat hij er vanavond laat weer is.
Verder is mijn beste vriendin vandaag mama geworden en natuurlijk gun ik haar dit van harte maar voel ik me ook weer even heel erg alleen...
Verder is mijn beste vriendin vandaag mama geworden en natuurlijk gun ik haar dit van harte maar voel ik me ook weer even heel erg alleen...
dinsdag 26 april 2011 om 16:12
Hallo allemaal, veel gebeurd hier, mensen daten enzo
Ik heb zelf ook aan daten gedacht, maar ik kan het nog niet aan denk ik. Verder ga ik ook niet echt weg, dus ik heb ook niemand om te daten, dus dat scheelt.
Wejo, ik ben een beetje de draad van het verhaal kwijt. Ik bedoel het echt niet onaardig, maar waarom is het van belang om zijn ouders in te lichten over zijn wel of niet burn out? Dat kan die vriend toch doen, jij moet toch ook goed aan jezelf denken en voor jezelf zorgen?
Muisje, om eerlijk te zijn vind ik het niet geheel positief klinken. Je hoeft niet opeens luchtig te doen, en anders en weet ik wat voor een man. Ik geloof gewoon niet zo in die spelletjes etc. Je moet jezelf zijn, en als dat niet goed is, dan niet. En deze scharrelfiguur wil geen relatie, en jij vindt een vaste relatie wel leuk. Dan is hij het toch niet? Voordat je je straks echt aan hem gaat hechten...
Verder weet ik sowieso niet zoveel van daten, maar ik ben vrij duidelijk in wat ik wil (een echte relatie geen tienerverkering) en als iemand anders dat niet wil, mag dat, maar dan ga ik niet opeens aan tienerverkering doen om maar te hopen dat hij uiteindelijk toch overslaat naar echte relatie. maar goed, dat ben ik.
voor iedereen.
Ik heb zelf ook aan daten gedacht, maar ik kan het nog niet aan denk ik. Verder ga ik ook niet echt weg, dus ik heb ook niemand om te daten, dus dat scheelt.
Wejo, ik ben een beetje de draad van het verhaal kwijt. Ik bedoel het echt niet onaardig, maar waarom is het van belang om zijn ouders in te lichten over zijn wel of niet burn out? Dat kan die vriend toch doen, jij moet toch ook goed aan jezelf denken en voor jezelf zorgen?
Muisje, om eerlijk te zijn vind ik het niet geheel positief klinken. Je hoeft niet opeens luchtig te doen, en anders en weet ik wat voor een man. Ik geloof gewoon niet zo in die spelletjes etc. Je moet jezelf zijn, en als dat niet goed is, dan niet. En deze scharrelfiguur wil geen relatie, en jij vindt een vaste relatie wel leuk. Dan is hij het toch niet? Voordat je je straks echt aan hem gaat hechten...
Verder weet ik sowieso niet zoveel van daten, maar ik ben vrij duidelijk in wat ik wil (een echte relatie geen tienerverkering) en als iemand anders dat niet wil, mag dat, maar dan ga ik niet opeens aan tienerverkering doen om maar te hopen dat hij uiteindelijk toch overslaat naar echte relatie. maar goed, dat ben ik.
voor iedereen.
dinsdag 26 april 2011 om 16:50
Hihi, ja, wie had dat gedacht...aan het daten Ik zag het inderdaad voor de lol hoor, was weer even ego-boostend en dat was net wat ik nodig had zeg maar Bovendien was dit echt geen serieus relatiemateriaal...Meer iemand om even heerlijk mee te showen in een hippe strandtent, dus dat hebben we dan maar gedaan. Volgens mij dacht hij er ook zo over, dus dan is dat toch eigenlijk wel prima, maar verder NRS=No-relationship-material 
Bovendien heb ook ik ook geen zin meer in een tienerverkering...Heb ik er net 1 te veel van gehad
@ Wejo....Ik ben het eigenlijk wel met YL eens. Jij moet vooral geen contact opnemen met zijn ouders! Ook niet om hen het juiste verhaal te vertellen: No way! Toen ik mijn schoonmoeder terugmailde heb ik bewust daarin een beetje laten doorschemeren dat ik nu weliswaar door haar geïnformeerd werd over het gegeven dat wij blijkbaar uit elkaar waren, maar er ook bewust ingezet dat ik er inhoudelijk verder niet op in wilde gaan. Bovendien: Het gaat haar niks aan, want ik wil iemand die ZELF voor mij kiest en niet zijn ouders. Hoop ook eigenlijk dat die vriend jou onbenoemd laat in zijn gesprek met je ex, want dat kan hij vast niet waarderen. En ik zeg nogmaals: Probeer hem niet te redden! Dat moet hij toch echt zelf willen en gaat hij echt niet doen, omdat jij het zegt hoor!
Wel goed dat je je huis aan het schilderen bent! Goed zo !
Bovendien heb ook ik ook geen zin meer in een tienerverkering...Heb ik er net 1 te veel van gehad
@ Wejo....Ik ben het eigenlijk wel met YL eens. Jij moet vooral geen contact opnemen met zijn ouders! Ook niet om hen het juiste verhaal te vertellen: No way! Toen ik mijn schoonmoeder terugmailde heb ik bewust daarin een beetje laten doorschemeren dat ik nu weliswaar door haar geïnformeerd werd over het gegeven dat wij blijkbaar uit elkaar waren, maar er ook bewust ingezet dat ik er inhoudelijk verder niet op in wilde gaan. Bovendien: Het gaat haar niks aan, want ik wil iemand die ZELF voor mij kiest en niet zijn ouders. Hoop ook eigenlijk dat die vriend jou onbenoemd laat in zijn gesprek met je ex, want dat kan hij vast niet waarderen. En ik zeg nogmaals: Probeer hem niet te redden! Dat moet hij toch echt zelf willen en gaat hij echt niet doen, omdat jij het zegt hoor!
Wel goed dat je je huis aan het schilderen bent! Goed zo !
dinsdag 26 april 2011 om 16:56
@YL: Geen zorgen hoor! Ben ook echt wel mezelf. Ik zit alleen nog een beetje in een moeilijke modus vanwege ex, dat was allemaal zo moeilijk, zwaar en ingewikkeld. Dat wil ik niet meer! Ook niet met een scharrel! Maar merkte dat ik de neiging had om het met die scharrel ook gelijk weer zwaar te maken en dat is geheel onnodig en op de zaken vooruit lopend. Ik bedoel dus meer dat ik er luchtig over wil denken...en dat dat even schakelen is na al dat moeilijke gedoe.
dinsdag 26 april 2011 om 16:58
dinsdag 26 april 2011 om 18:03
Hallo dames,
Ik ben ook echt niet van plan zijn ouders te gaan informeren. Het is tenslotte mijn zaak helaas niet meer. Die vriend vond dat ze het moesten weten, als hij dat vindt prima, dan mag hij ze zelf gaan bellen. Natuurlijk hoop ik van harte dat hij het gaat doen, ik bedoel, het voelt nog steeds niet lekker om vals beschuldigd te worden maar aan de andere kant zoals jullie ook zeggen, ik hoef en kan hem niet redden. Vanavond is hij laat thuis (denk ik) en ben erg benieuwd wanneer hij contact met me gaat opnemen. Ben wel trots op mezelf dat ik na een reactie op zijn sms donderdagmorgen niks meer heb laten horen!
Ik ben ook echt niet van plan zijn ouders te gaan informeren. Het is tenslotte mijn zaak helaas niet meer. Die vriend vond dat ze het moesten weten, als hij dat vindt prima, dan mag hij ze zelf gaan bellen. Natuurlijk hoop ik van harte dat hij het gaat doen, ik bedoel, het voelt nog steeds niet lekker om vals beschuldigd te worden maar aan de andere kant zoals jullie ook zeggen, ik hoef en kan hem niet redden. Vanavond is hij laat thuis (denk ik) en ben erg benieuwd wanneer hij contact met me gaat opnemen. Ben wel trots op mezelf dat ik na een reactie op zijn sms donderdagmorgen niks meer heb laten horen!
dinsdag 26 april 2011 om 20:01
Vreselijke dag op het werk. Zo geconfronteerd met verdriet van andere mensen, dat ik me weer in afvraag waarom wij zo moeilijk doen met onze relatie terwijl we allebei zeggen zielsveel van elkaar te houden.
Voordat je het weet is het leven over, dan kan je beter gelukkig proberen te zijn. Maar misschien zie ik het weer te naief.
Wejo: Kan me voorstellen dat het prettig voelt om van naam gezuiverd te worden, kan me echter niet voorstellen dat ouders fout zullen erkennen, of dat als ze het wel doen of dat uitmaakt. Is jouw ex trouwens nederlander met ouders in buitenland? Of buitenlander in Nederland, met ouders in thuisland? Want dat maakt ook verschil. Althans, als ik over mezelf spreek, ik voel verschil tussen een Nederlandse blik op de zaak en de zuidelijke blik. Mijn ouders zijn veel standvastiger, dan de zijne, die ervaren het toch als een emotie die bij kan draaien, terwijl mijn ouders het afkeuren hij hoe mij behandeld.
Noa: een date, toe maar! Ego-boost is toch altijd goed. Niet schuldig over voelen hoor. Heb je verder helemaal niets meer gehoord?
Muisje: goed te horen dat je voelt dat je vooruit gaat. En af en toe huilen mag. Op een gegeven moment slaat de balans wel weer om naar vooral lachen. Ben het ook met Yellow eens dat je wel moet doen waar je jezelf prettig bijvoelt en je jezelf kan zijn.
Mootje: volgens mij begint hij een gesprek te willen. Hoewel ik denk dat we nu tot juni zouden moeten wachten. Ik moet mei heel veel werken, hij gaat op zakenreis, juni ga ik voor werk weg en hij bij ouders op vakantie, dus half/eind juni moeten we rust hebben. Kijken of ik het tot die tijd open kan houden, of toch zelf beslissing kan nemen dat het moet stoppen.
Voordat je het weet is het leven over, dan kan je beter gelukkig proberen te zijn. Maar misschien zie ik het weer te naief.
Wejo: Kan me voorstellen dat het prettig voelt om van naam gezuiverd te worden, kan me echter niet voorstellen dat ouders fout zullen erkennen, of dat als ze het wel doen of dat uitmaakt. Is jouw ex trouwens nederlander met ouders in buitenland? Of buitenlander in Nederland, met ouders in thuisland? Want dat maakt ook verschil. Althans, als ik over mezelf spreek, ik voel verschil tussen een Nederlandse blik op de zaak en de zuidelijke blik. Mijn ouders zijn veel standvastiger, dan de zijne, die ervaren het toch als een emotie die bij kan draaien, terwijl mijn ouders het afkeuren hij hoe mij behandeld.
Noa: een date, toe maar! Ego-boost is toch altijd goed. Niet schuldig over voelen hoor. Heb je verder helemaal niets meer gehoord?
Muisje: goed te horen dat je voelt dat je vooruit gaat. En af en toe huilen mag. Op een gegeven moment slaat de balans wel weer om naar vooral lachen. Ben het ook met Yellow eens dat je wel moet doen waar je jezelf prettig bijvoelt en je jezelf kan zijn.
Mootje: volgens mij begint hij een gesprek te willen. Hoewel ik denk dat we nu tot juni zouden moeten wachten. Ik moet mei heel veel werken, hij gaat op zakenreis, juni ga ik voor werk weg en hij bij ouders op vakantie, dus half/eind juni moeten we rust hebben. Kijken of ik het tot die tijd open kan houden, of toch zelf beslissing kan nemen dat het moet stoppen.
dinsdag 26 april 2011 om 20:12
Thanks Polly, zou fijn voor je zijn als hij een gesprek wil zeg! Hoop het echt voor jullie.
Over relaties; je kunt wel een serieuze relatie met een mogelijke toekomst willen, maar je moet altijd ergens beginnen toch?! Iemand leren kennen en aftasten. Kunt moeilijk meteen zeggen: relatie of niet! Ik ben zelf niet meteen zo op zoek naar een nieuwe relatie, moet er even niet aan denken om weer naar schoonfamilie te moeten en dat soort zaken. Alleen, ik vind iemand OF leuk en dan wil ik diegene vaker zien, OF niet leuk en dan hoef ik diegene niet te zien verder. Scharrelen is voor mij dus ook ingewikkeld denk ik . Alhoewel het wel gewoon leuk en spannend kan zijn. Ben er nog niet helemaal uit zoals jullie merken!
Over relaties; je kunt wel een serieuze relatie met een mogelijke toekomst willen, maar je moet altijd ergens beginnen toch?! Iemand leren kennen en aftasten. Kunt moeilijk meteen zeggen: relatie of niet! Ik ben zelf niet meteen zo op zoek naar een nieuwe relatie, moet er even niet aan denken om weer naar schoonfamilie te moeten en dat soort zaken. Alleen, ik vind iemand OF leuk en dan wil ik diegene vaker zien, OF niet leuk en dan hoef ik diegene niet te zien verder. Scharrelen is voor mij dus ook ingewikkeld denk ik . Alhoewel het wel gewoon leuk en spannend kan zijn. Ben er nog niet helemaal uit zoals jullie merken!
dinsdag 26 april 2011 om 21:01
hoi,
ik lees wel mee maar ben erg druk aan het werk. op de praktijk en met mezelf... voel me soms keigoed, sterk en vol zelfvertrouwen en dan weer pijn in mijn buik van onzekerheid door de dingen die er gebeuren... ik geef het tijd.... iets anders kan ik niet doen..
zie bij iedereen nog wel ups en downs.. normaal... helaas...
elke dag is er een, dichter bij jezelf.
@noa, is je fiets al gepoetst? ;p heb er keiveel zin in met je te gaan fietsen, je te ontmoeten!
ik lees wel mee maar ben erg druk aan het werk. op de praktijk en met mezelf... voel me soms keigoed, sterk en vol zelfvertrouwen en dan weer pijn in mijn buik van onzekerheid door de dingen die er gebeuren... ik geef het tijd.... iets anders kan ik niet doen..
zie bij iedereen nog wel ups en downs.. normaal... helaas...
elke dag is er een, dichter bij jezelf.
@noa, is je fiets al gepoetst? ;p heb er keiveel zin in met je te gaan fietsen, je te ontmoeten!
woensdag 27 april 2011 om 06:37
@yl; top! lijkt me erg leuk!
weet jij hoe je een prive bericht kan sturen? nou ja, ik geef nu wel even mij email. zo veel mensen zullen er nu wel nog niet wakker zijn.
je lijkt me een leuk mens.. gezien de berichten die je post...
weet jij hoe je een prive bericht kan sturen? nou ja, ik geef nu wel even mij email. zo veel mensen zullen er nu wel nog niet wakker zijn.
je lijkt me een leuk mens.. gezien de berichten die je post...
anoniem_116314 wijzigde dit bericht op 27-04-2011 19:16
Reden: herkenbaarheid
Reden: herkenbaarheid
% gewijzigd
woensdag 27 april 2011 om 07:25
ha, en zo sproetwaardig heb ik me gisteren niet gedragen hoor! heb hem een sms gestuurd.. zonder verwachting op reactie, liever niet eigenlijk ( lekker onduidelijk he?)
ik merk wel dat als ik dus contact zoek/heb/ dingen lees over hem, ik me erg gespannen voel. dus beter van niet. hij wil wel contact maar nog even niet. dus het moet echt van hem uit komen... alleen soms kan ik me gewoon niet bedwingen! zoals nu... maar ik doe echt niks. hou me voor aan alle dingen waardoor het niet werkte tussen ons.. kijk vooruit naar alle dingen die ik een beetje gepland heb komende tijd ( niks te doen= piekeren) en laat de tijd zijn werk doen... ja, ik heb nog steeds het gevoel dat ie bij me terug zal komen, en ja, ik heb ook het gevoel dat dat niet meer gaat werken... ( maar dat ik het nog wel graag zou willen...) dus... niemand kan in de toekomst kijken. aan mij nu om een leuke invulling van mijn leven te maken. sterker te worden in eigenwaarde. welke kant het ook op zal gaan..
vandaag even een moeilijke start... hoop dat het bij trekt. ook veel te vroeg op... niet meer kunnen slapen.. 6 u is echt niet grappig zo vroeg!
btw: vind aandacht van andere mannen ook weer leuk. maar wil niks met ze...ex is nog steeds the man pffff. waarom toch? ik zie toch ook zijn mindere kanten. hij gaf wel toe dat ik meer gegeven had in de relatie dan hij... ha!!
ik merk wel dat als ik dus contact zoek/heb/ dingen lees over hem, ik me erg gespannen voel. dus beter van niet. hij wil wel contact maar nog even niet. dus het moet echt van hem uit komen... alleen soms kan ik me gewoon niet bedwingen! zoals nu... maar ik doe echt niks. hou me voor aan alle dingen waardoor het niet werkte tussen ons.. kijk vooruit naar alle dingen die ik een beetje gepland heb komende tijd ( niks te doen= piekeren) en laat de tijd zijn werk doen... ja, ik heb nog steeds het gevoel dat ie bij me terug zal komen, en ja, ik heb ook het gevoel dat dat niet meer gaat werken... ( maar dat ik het nog wel graag zou willen...) dus... niemand kan in de toekomst kijken. aan mij nu om een leuke invulling van mijn leven te maken. sterker te worden in eigenwaarde. welke kant het ook op zal gaan..
vandaag even een moeilijke start... hoop dat het bij trekt. ook veel te vroeg op... niet meer kunnen slapen.. 6 u is echt niet grappig zo vroeg!
btw: vind aandacht van andere mannen ook weer leuk. maar wil niks met ze...ex is nog steeds the man pffff. waarom toch? ik zie toch ook zijn mindere kanten. hij gaf wel toe dat ik meer gegeven had in de relatie dan hij... ha!!
woensdag 27 april 2011 om 07:27
woensdag 27 april 2011 om 08:24
quote:PoIIy schreef op 26 april 2011 @ 20:01:
Wejo: Kan me voorstellen dat het prettig voelt om van naam gezuiverd te worden, kan me echter niet voorstellen dat ouders fout zullen erkennen, of dat als ze het wel doen of dat uitmaakt. Is jouw ex trouwens nederlander met ouders in buitenland? Of buitenlander in Nederland, met ouders in thuisland? Want dat maakt ook verschil. Althans, als ik over mezelf spreek, ik voel verschil tussen een Nederlandse blik op de zaak en de zuidelijke blik. Mijn ouders zijn veel standvastiger, dan de zijne, die ervaren het toch als een emotie die bij kan draaien, terwijl mijn ouders het afkeuren hij hoe mij behandeld.
Polly, zijn ouders zijn 10 jaar geleden vertrokken uit NL. Het zijn dus NL-ers in het buitenland. Ook zwager is destijds (gezien zijn leeftijd) mee gegaan. Ex bleef alleen achter. Hij is gisteravond laat weer thuis gekomen. Heb hem niet thuis horen komen maar jeetje wat heb ik weer rot/onrustig geslapen. Heb zo heerlijk geslapen toen hij weg was en nu, weer elk uur van de klok gezien. Wanneer zou hij weer contact opnemen. Ik mag het echt niet doen. Ben nu al 5 dagen sterk geweest, nu blijf ik sterk!
Pff, voel me weer zwakker worden.
Wejo: Kan me voorstellen dat het prettig voelt om van naam gezuiverd te worden, kan me echter niet voorstellen dat ouders fout zullen erkennen, of dat als ze het wel doen of dat uitmaakt. Is jouw ex trouwens nederlander met ouders in buitenland? Of buitenlander in Nederland, met ouders in thuisland? Want dat maakt ook verschil. Althans, als ik over mezelf spreek, ik voel verschil tussen een Nederlandse blik op de zaak en de zuidelijke blik. Mijn ouders zijn veel standvastiger, dan de zijne, die ervaren het toch als een emotie die bij kan draaien, terwijl mijn ouders het afkeuren hij hoe mij behandeld.
Polly, zijn ouders zijn 10 jaar geleden vertrokken uit NL. Het zijn dus NL-ers in het buitenland. Ook zwager is destijds (gezien zijn leeftijd) mee gegaan. Ex bleef alleen achter. Hij is gisteravond laat weer thuis gekomen. Heb hem niet thuis horen komen maar jeetje wat heb ik weer rot/onrustig geslapen. Heb zo heerlijk geslapen toen hij weg was en nu, weer elk uur van de klok gezien. Wanneer zou hij weer contact opnemen. Ik mag het echt niet doen. Ben nu al 5 dagen sterk geweest, nu blijf ik sterk!
Pff, voel me weer zwakker worden.
woensdag 27 april 2011 om 08:40
@ Sproet....Fiets is nog niet gepoetst, maar komt wel goed voor zaterdag hoor!
Leuk om een keertje af te spreken met the girls van hier! Zowel Sproet als ik wonen in het midden van het land, dus makkelijk om daar ergens af te spreken. Fietsen hoeft dan natuurlijk niet hoor haha.
Okay, ik gedraag me ook al zeer geruime tijd erg sproetwaardig hihi (die houden we erin!)
Gisteren het er met een onbekend iemand over gehad (nou ja, ik ken haar van een cursus, maar zij kende het verhaal niet) en ik verbaas me er steeds weer over dat mensen zijn gedrag zo verbazingwekkend vinden, maar aan de andere kant: Dat is het natuurlijk ook als ik er eens goed over nadenk. En waarom hoop ik dan stiekem toch nog dat het goed komt....is dat dan vasthouden aan het bekende en het bang zijn voor het onbekende?? I don't know....
@Wejo...Aaah, vervelend dat je zo onrustig hebt geslapen! Ik had dat heel erg na die date van maandag. Er kwam zoooooveel boven gewoon, niet normaal meer! Niet meer aan beginnen dus....
@ Polly; Ik vind dat jij het helemaal niet negatief ziet hoor. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn, maar die mannen maken er een behoorlijk complexe situatie van. Ik heb helaas niks meer gehoord van hem, maar ik reken er ook niet meer op en dat scheelt Aan de andere kant: Het zou mij zó enorm helpen als ik hem nog wel een keer kan spreken, want ik vraag me nu steeds af wat ik nu toch verkeerd heb gedaan en waarom? Wat is er toch gebeurd allemaal? Maar misschien moet ik ook even tot juni wachten daarmee. Eerst maar eens zelf op vakantie gaan en dan.....Dan zien we wel weer.... Hoop dat ik dat nog vol kan houden!
Leuk om een keertje af te spreken met the girls van hier! Zowel Sproet als ik wonen in het midden van het land, dus makkelijk om daar ergens af te spreken. Fietsen hoeft dan natuurlijk niet hoor haha.
Okay, ik gedraag me ook al zeer geruime tijd erg sproetwaardig hihi (die houden we erin!)
Gisteren het er met een onbekend iemand over gehad (nou ja, ik ken haar van een cursus, maar zij kende het verhaal niet) en ik verbaas me er steeds weer over dat mensen zijn gedrag zo verbazingwekkend vinden, maar aan de andere kant: Dat is het natuurlijk ook als ik er eens goed over nadenk. En waarom hoop ik dan stiekem toch nog dat het goed komt....is dat dan vasthouden aan het bekende en het bang zijn voor het onbekende?? I don't know....@Wejo...Aaah, vervelend dat je zo onrustig hebt geslapen! Ik had dat heel erg na die date van maandag. Er kwam zoooooveel boven gewoon, niet normaal meer! Niet meer aan beginnen dus....
@ Polly; Ik vind dat jij het helemaal niet negatief ziet hoor. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn, maar die mannen maken er een behoorlijk complexe situatie van. Ik heb helaas niks meer gehoord van hem, maar ik reken er ook niet meer op en dat scheelt Aan de andere kant: Het zou mij zó enorm helpen als ik hem nog wel een keer kan spreken, want ik vraag me nu steeds af wat ik nu toch verkeerd heb gedaan en waarom? Wat is er toch gebeurd allemaal? Maar misschien moet ik ook even tot juni wachten daarmee. Eerst maar eens zelf op vakantie gaan en dan.....Dan zien we wel weer.... Hoop dat ik dat nog vol kan houden!
woensdag 27 april 2011 om 19:03
Ik fiets er weer even doorheen en nogal wat ups and downs te bespeuren bij een ieder.
Zelf had ik een time out van vier weken, geen contact en ja, het is gelukt, geen contact gezocht. Ex heeft gemaild of we binnenkort zullen afspreken, hij heeft weer wat rust kunnen vinden en nadenken.
Positieve is dat hij contact zoekt, maar wat is er in zijn gedachten gebeurd? Waarom wil hij afspreken? Om mij nog een keer een dreun (mentaal) te geven en te zeggen dat hij toch echt niet meer verder wilt. Hij had het al uitgemaakt en ik woon weer in mijn eigen woning, dus in feite hoeft ie dat niet weer te vertellen. Maar je weet het niet.
Wat heb ik nu gedaan: ik sta echt versteld van mijzelf. Heb een mailtje gestuurd dat afspreken goed is en dat dat over een week of twee wat mij betreft kan.
Nu ben ik niet van de spelletjes ed, maar die man moet kennelijk getriggerd worden en ik durf de afspraak ook niet aan te gaan. Bij het lezen van zijn bericht, bonkte mijn hart en het zweet brak me uit.
Zelf had ik een time out van vier weken, geen contact en ja, het is gelukt, geen contact gezocht. Ex heeft gemaild of we binnenkort zullen afspreken, hij heeft weer wat rust kunnen vinden en nadenken.
Positieve is dat hij contact zoekt, maar wat is er in zijn gedachten gebeurd? Waarom wil hij afspreken? Om mij nog een keer een dreun (mentaal) te geven en te zeggen dat hij toch echt niet meer verder wilt. Hij had het al uitgemaakt en ik woon weer in mijn eigen woning, dus in feite hoeft ie dat niet weer te vertellen. Maar je weet het niet.
Wat heb ik nu gedaan: ik sta echt versteld van mijzelf. Heb een mailtje gestuurd dat afspreken goed is en dat dat over een week of twee wat mij betreft kan.
Nu ben ik niet van de spelletjes ed, maar die man moet kennelijk getriggerd worden en ik durf de afspraak ook niet aan te gaan. Bij het lezen van zijn bericht, bonkte mijn hart en het zweet brak me uit.
woensdag 27 april 2011 om 19:09
Wat is dat toch dat schuldgevoel van vrouwen? Ik heb dat ook, denk dan dat hij mij van alles kwalijk neemt, hij heeft het niet voor niets uitgemaakt. En ook bij het vertrouwde willen blijven is zo herkenbaar!
Veel gehuild ook de laatste tijd, ineens komen allerlei nare zinnetje naar boven die hij gezegd had. Zo verdrietig, maar toch, komen er later weer allerlei gevoelens naar boven waarin ik hem vrijpleit en ook mijzelf in de ogen moet kijken wat ik als aandeel heb gehad. En toch zegt de omgeving, stoppen met deze kerel, dit verdien je niet. Gevoel en verstand zijn vaak zo verward en vaak ook per dag wel verschillend.
Veel gehuild ook de laatste tijd, ineens komen allerlei nare zinnetje naar boven die hij gezegd had. Zo verdrietig, maar toch, komen er later weer allerlei gevoelens naar boven waarin ik hem vrijpleit en ook mijzelf in de ogen moet kijken wat ik als aandeel heb gehad. En toch zegt de omgeving, stoppen met deze kerel, dit verdien je niet. Gevoel en verstand zijn vaak zo verward en vaak ook per dag wel verschillend.
woensdag 27 april 2011 om 22:00
@ Tulpje: Wat "cool" van jou om die afspraak pas over twee weken te plannen. Goed bezig. Vraag me ook wel af wat jouw ex te vertellen heeft...maar als jij er zo in kunt blijven staan als je doet kan het alleen maar goed zijn hem te spreken toch? Ben benieuwd.
Argh; heb zelf weer even een onrustig moment als in; wat zou hij aan het doen zijn? Zou hij al een nieuw iemand hebben weer? Zou hij nog aan mij denken? En wat denkt hij dan? Zou hij ooit nog eens iets aan me laten weten? En hoe zou ik dan reageren?
Jaja, hele lijst aan vragen die niet te beantwoorden zijn
. Ik mis hem, maar als ik eraan denk dat hij nu naast me zou zitten krijg ik het ook spaans benauwd, dubbele gevoelens. Wie ik wel naast me zou willen hebben nu is scharrel! Helaas, helaas...hoor ik ook van deze meneer niks meer (pas/al twee dagen hoor, is dat lang?! Ben er helemaal uit..)
En even een oproep: BRUGGE! Lees jij hier nog wel eens mee? Ben benieuwd hoe het met je gaat! Zelfde voor PAARSJURKJE en alle anderen van een half jaar geleden!
Argh; heb zelf weer even een onrustig moment als in; wat zou hij aan het doen zijn? Zou hij al een nieuw iemand hebben weer? Zou hij nog aan mij denken? En wat denkt hij dan? Zou hij ooit nog eens iets aan me laten weten? En hoe zou ik dan reageren?
Jaja, hele lijst aan vragen die niet te beantwoorden zijn
. Ik mis hem, maar als ik eraan denk dat hij nu naast me zou zitten krijg ik het ook spaans benauwd, dubbele gevoelens. Wie ik wel naast me zou willen hebben nu is scharrel! Helaas, helaas...hoor ik ook van deze meneer niks meer (pas/al twee dagen hoor, is dat lang?! Ben er helemaal uit..) En even een oproep: BRUGGE! Lees jij hier nog wel eens mee? Ben benieuwd hoe het met je gaat! Zelfde voor PAARSJURKJE en alle anderen van een half jaar geleden!
woensdag 27 april 2011 om 23:24
quote:noaa73 schreef op 27 april 2011 @ 08:40:
Gisteren het er met een onbekend iemand over gehad (nou ja, ik ken haar van een cursus, maar zij kende het verhaal niet) en ik verbaas me er steeds weer over dat mensen zijn gedrag zo verbazingwekkend vinden, maar aan de andere kant: Dat is het natuurlijk ook als ik er eens goed over nadenk. En waarom hoop ik dan stiekem toch nog dat het goed komt....is dat dan vasthouden aan het bekende en het bang zijn voor het onbekende??
Ik denk dat de hoop juist komt door het verbazingswekkende gedrag. Als je het aan voelt komen, en als je al langer problemen hebt dan komt het niet zo onverwacht als dat het nu komt. Ik heb bij veel van ons het idee dat het zo onverwacht kwam, en dat het daardoor op ons overkomt als een ondoordachte beslissing (ik noem in mijn geval zijn gedrag bijvoorbeeld kat in het nauw maakt rare sprongen) en dat je daarom hoopt dat als er beter over nagedacht wordt dat er spijt komt van de beslissing en dat herstel een mogelijkheid zou zijn. Zo denk ik tenminste....
quote:tulpje74 schreef op 27 april 2011 @ 19:09:
Gevoel en verstand zijn vaak zo verward en vaak ook per dag wel verschillend.
Ook heel herkenbaar. Je hart heeft zoveel hoop en je verstand probeert het te temperen, maar gaat af en toe ook op de loop.
Tulpje, ben wel een beetje je verhaal kwijt, zou je nog een korte samenvatting kunnen doen?
quote:muisje23 schreef op 27 april 2011 @ 22:00:
Argh; heb zelf weer even een onrustig moment als in; wat zou hij aan het doen zijn? Zou hij al een nieuw iemand hebben weer? Zou hij nog aan mij denken? En wat denkt hij dan? Zou hij ooit nog eens iets aan me laten weten? En hoe zou ik dan reageren?
Jaja, hele lijst aan vragen die niet te beantwoorden zijn. Ik mis hem, maar als ik eraan denk dat hij nu naast me zou zitten krijg ik het ook spaans benauwd, dubbele gevoelens. Wie ik wel naast me zou willen hebben nu is scharrel! Helaas, helaas...hoor ik ook van deze meneer niks meer (pas/al twee dagen hoor, is dat lang?! Ben er helemaal uit..)
Wat "grappig" dat je je nog zo druk maakt om je ex, maar toch het liefst naast je scharrel zou willen zitten. Betekent toch dat je al weer stap verder bent. Dan zal je wil naar weten wat de ander doet ook wel verminderen.
Ben ook wel benieuwd naar verhalen van de eerste mensen. Heb eerder de verhalen van inderdaad Brugge en Paarsjurkje gelezen, ook zeer onder de indruk van, dus ook benieuwd hoe het nu met ze gaat; 6 maanden later.
Sproet, ik heb je email ook even opgeslagen. Vind mensen ontmoeten wel eng, maar wie weet...
Gisteren het er met een onbekend iemand over gehad (nou ja, ik ken haar van een cursus, maar zij kende het verhaal niet) en ik verbaas me er steeds weer over dat mensen zijn gedrag zo verbazingwekkend vinden, maar aan de andere kant: Dat is het natuurlijk ook als ik er eens goed over nadenk. En waarom hoop ik dan stiekem toch nog dat het goed komt....is dat dan vasthouden aan het bekende en het bang zijn voor het onbekende??
Ik denk dat de hoop juist komt door het verbazingswekkende gedrag. Als je het aan voelt komen, en als je al langer problemen hebt dan komt het niet zo onverwacht als dat het nu komt. Ik heb bij veel van ons het idee dat het zo onverwacht kwam, en dat het daardoor op ons overkomt als een ondoordachte beslissing (ik noem in mijn geval zijn gedrag bijvoorbeeld kat in het nauw maakt rare sprongen) en dat je daarom hoopt dat als er beter over nagedacht wordt dat er spijt komt van de beslissing en dat herstel een mogelijkheid zou zijn. Zo denk ik tenminste....
quote:tulpje74 schreef op 27 april 2011 @ 19:09:
Gevoel en verstand zijn vaak zo verward en vaak ook per dag wel verschillend.
Ook heel herkenbaar. Je hart heeft zoveel hoop en je verstand probeert het te temperen, maar gaat af en toe ook op de loop.
Tulpje, ben wel een beetje je verhaal kwijt, zou je nog een korte samenvatting kunnen doen?
quote:muisje23 schreef op 27 april 2011 @ 22:00:
Argh; heb zelf weer even een onrustig moment als in; wat zou hij aan het doen zijn? Zou hij al een nieuw iemand hebben weer? Zou hij nog aan mij denken? En wat denkt hij dan? Zou hij ooit nog eens iets aan me laten weten? En hoe zou ik dan reageren?
Jaja, hele lijst aan vragen die niet te beantwoorden zijn
. Ik mis hem, maar als ik eraan denk dat hij nu naast me zou zitten krijg ik het ook spaans benauwd, dubbele gevoelens. Wie ik wel naast me zou willen hebben nu is scharrel! Helaas, helaas...hoor ik ook van deze meneer niks meer (pas/al twee dagen hoor, is dat lang?! Ben er helemaal uit..) Wat "grappig" dat je je nog zo druk maakt om je ex, maar toch het liefst naast je scharrel zou willen zitten. Betekent toch dat je al weer stap verder bent. Dan zal je wil naar weten wat de ander doet ook wel verminderen.
Ben ook wel benieuwd naar verhalen van de eerste mensen. Heb eerder de verhalen van inderdaad Brugge en Paarsjurkje gelezen, ook zeer onder de indruk van, dus ook benieuwd hoe het nu met ze gaat; 6 maanden later.
Sproet, ik heb je email ook even opgeslagen. Vind mensen ontmoeten wel eng, maar wie weet...
donderdag 28 april 2011 om 06:27
[quote]PoIIy schreef op 27 april 2011 @ 23:24:
[...]
Ik denk dat de hoop juist komt door het verbazingswekkende gedrag. Als je het aan voelt komen, en als je al langer problemen hebt dan komt het niet zo onverwacht als dat het nu komt. Ik heb bij veel van ons het idee dat het zo onverwacht kwam, en dat het daardoor op ons overkomt als een ondoordachte beslissing (ik noem in mijn geval zijn gedrag bijvoorbeeld kat in het nauw maakt rare sprongen) en dat je daarom hoopt dat als er beter over nagedacht wordt dat er spijt komt van de beslissing en dat herstel een mogelijkheid zou zijn. Zo denk ik tenminste....
@Polly yep, als je denkt dat hij linksaf gaat, blijkt ie rechts af te slaan. Ene moment gevoelens laten zien en andere moment terugtrekken. Gekmakend soms.
Hoop dat het citeren lukt, ben er niet zo'n kei in.
Samenvatting van mijn verhaal zet ik er vanavond op.
[...]
Ik denk dat de hoop juist komt door het verbazingswekkende gedrag. Als je het aan voelt komen, en als je al langer problemen hebt dan komt het niet zo onverwacht als dat het nu komt. Ik heb bij veel van ons het idee dat het zo onverwacht kwam, en dat het daardoor op ons overkomt als een ondoordachte beslissing (ik noem in mijn geval zijn gedrag bijvoorbeeld kat in het nauw maakt rare sprongen) en dat je daarom hoopt dat als er beter over nagedacht wordt dat er spijt komt van de beslissing en dat herstel een mogelijkheid zou zijn. Zo denk ik tenminste....
@Polly yep, als je denkt dat hij linksaf gaat, blijkt ie rechts af te slaan. Ene moment gevoelens laten zien en andere moment terugtrekken. Gekmakend soms.
Hoop dat het citeren lukt, ben er niet zo'n kei in.
Samenvatting van mijn verhaal zet ik er vanavond op.
donderdag 28 april 2011 om 06:34
@Muisje: denk dat 2 dagen niet lang is. Bij 4 of 5 dagen zou ik er eens een belletje of smsje aan wagen.
En ik zelf ben ook zeer benieuwd wat hij wilt. Ja, klopt ik moet er zo in blijven staan alleen, ik ben ook heel bang en dat is misschien ook wel de reden dat ik de afspraak verzet heb. Het nieuws handelen dat het helemaal voorbij zou zijn, kan ik nog niet verdragen. En ja, ik zal het moeten accepteren, maar nu kan ik nog even hoop houden. Kan ik er wat langzamer aan wennen en hopelijk slijt het dan vanzelf. Ben gewoon bang als ik hem zie, dat het misgaat, dat ik breek. Dus uitstel en ja, inderdaad ook nog 'cool' misschien is die wel meer getriggerd.
En ik zelf ben ook zeer benieuwd wat hij wilt. Ja, klopt ik moet er zo in blijven staan alleen, ik ben ook heel bang en dat is misschien ook wel de reden dat ik de afspraak verzet heb. Het nieuws handelen dat het helemaal voorbij zou zijn, kan ik nog niet verdragen. En ja, ik zal het moeten accepteren, maar nu kan ik nog even hoop houden. Kan ik er wat langzamer aan wennen en hopelijk slijt het dan vanzelf. Ben gewoon bang als ik hem zie, dat het misgaat, dat ik breek. Dus uitstel en ja, inderdaad ook nog 'cool' misschien is die wel meer getriggerd.
donderdag 28 april 2011 om 08:33
@Tulpje. Ik vind het ook heel cool van je dat je die afspraak pas over 2 weken hebt gezet! Good for you! Kan me voorstellen dat je hart bonkte van zijn bericht, maar ik vind het zó goed dat je er niet gelijk op in bent gegaan! Ben aan de andere kant wel benieuwd wat hij heeft te vertellen hoor!
Ik weet je verhaal ook niet meer, dus fijn als je het nog een keer zou willen neerzetten hier!
Gisterenavond vroeg mijn psych wat nu mijn plan is en ik wist het eigenlijk gewoon niet meer! Volgens mij heb ik voor het eerst geen plan en is het gewoon "Go with the flow!"
@Polly; ik denk inderdaad dat je gelijk hebt voor wat betreft dat stukje 'hoop'. Ik was gisteren m'n smsberichten aan het "ordenen" en las toen weer zoveel berichtjes van hem terug, die zo lief en leuk waren. Zelfs die van een paar dagen voordat hij wegging, dat ik alles gewoon weer zo ongelofelijk vond...Hoe kan dít nu over zijn dacht ik de hele tijd?!? En dan hoop je inderdaad toch nog ergens dat hij tot bezinning komt ofzo, maar ja.....Is die hoop wel terecht? Wil aan de andere kant die hoop niet hebben, omdat ik bang ben dat ik dan wéér teleurgesteld ga worden en wéér een mega terugval krijg en dat wil ik niet! Ben nu juist een beetje op de goede weg.
@ Muisje. Dat vraag ik me ook vaak af, of hij ooit nog eens contact opneemt en hoe ik dan zal reageren? Zal ik dan wel reageren? hihi Pfft, wel een hoop vragen die ik me eigenlijk niet meer af wil vragen.
@ Wejo....Hoe is het met jou? Is hij alweer aan de deur geweest?
Ik weet je verhaal ook niet meer, dus fijn als je het nog een keer zou willen neerzetten hier!
Gisterenavond vroeg mijn psych wat nu mijn plan is en ik wist het eigenlijk gewoon niet meer! Volgens mij heb ik voor het eerst geen plan en is het gewoon "Go with the flow!"
@Polly; ik denk inderdaad dat je gelijk hebt voor wat betreft dat stukje 'hoop'. Ik was gisteren m'n smsberichten aan het "ordenen" en las toen weer zoveel berichtjes van hem terug, die zo lief en leuk waren. Zelfs die van een paar dagen voordat hij wegging, dat ik alles gewoon weer zo ongelofelijk vond...Hoe kan dít nu over zijn dacht ik de hele tijd?!? En dan hoop je inderdaad toch nog ergens dat hij tot bezinning komt ofzo, maar ja.....Is die hoop wel terecht? Wil aan de andere kant die hoop niet hebben, omdat ik bang ben dat ik dan wéér teleurgesteld ga worden en wéér een mega terugval krijg en dat wil ik niet! Ben nu juist een beetje op de goede weg.
@ Muisje. Dat vraag ik me ook vaak af, of hij ooit nog eens contact opneemt en hoe ik dan zal reageren? Zal ik dan wel reageren? hihi Pfft, wel een hoop vragen die ik me eigenlijk niet meer af wil vragen.
@ Wejo....Hoe is het met jou? Is hij alweer aan de deur geweest?