Goede dag, slechte dag .. Deel 3
vrijdag 10 juni 2011 om 01:04
vrijdag 10 juni 2011 om 01:09
ben er zo van overstuur ik had zo gehoopt dat het anders zou lopen. Heb inmiddels zoveel mensen leren kennen daar die zijn overleden. We waren met een harde kern van 4 vrouwen en van alle 4 zijn hun mannen overleden. Ja geweldig ziekenhuis daniel den hoed maar niet voor ons. wou dat ik het morgen pas gelezen had en niet nu. Idd. mika is net alsof ik niet mag slapen.
vrijdag 10 juni 2011 om 01:17
ja dat had ik ook met mijn moeder en met patrick. 1 iemand vergiste zich bij mijn moeder en zei daadwerkelijk gefeliciteerd wat ze zelf volgens mij erger vond dan ikzelf.
Was trouwens ook stom was heel even uit de rij gegaan om zelf thee en kleffe cake te eten. Komt er iemand naar mij toe: jij lijkt echt enorm veel op NAAM MOEDER dus ik kijk haar aan zegt ze: ja je moeder. Uhm ze is wel dood maar zo snel vergeet ik haar niet. Zijn gewoon wat onhandige dingen van mensen die niet weten hoe ze ermee om moeten gaan. Nou ja liever dat dan dat ze me negeren wat ook wel gebeurd is.
Was trouwens ook stom was heel even uit de rij gegaan om zelf thee en kleffe cake te eten. Komt er iemand naar mij toe: jij lijkt echt enorm veel op NAAM MOEDER dus ik kijk haar aan zegt ze: ja je moeder. Uhm ze is wel dood maar zo snel vergeet ik haar niet. Zijn gewoon wat onhandige dingen van mensen die niet weten hoe ze ermee om moeten gaan. Nou ja liever dat dan dat ze me negeren wat ook wel gebeurd is.
vrijdag 10 juni 2011 om 01:20
Ibi Het is ook een rotziekte die zoveel mensen van deze wereld heeft afgepakt.. En dan te horen dat nu van de harde kern alle mannen zijn overleden is ook verschrikkelijk.
Misschien kun je proberen om vanaf, ik zeg maar wat, 10 uur, niet meer je mail etc te checken. En dan kom je hier, of op een ander topic, wat jij wilt, een beetje over kabouters praten en eenhoorns (ook heel belangrijk) .
Mika, ja dat herken ik wel, dat je het idee hebt dat mensen je feliciteren ofzo? Stomme gewoonte eigenlijk.. Ook voor jou een
Misschien kun je proberen om vanaf, ik zeg maar wat, 10 uur, niet meer je mail etc te checken. En dan kom je hier, of op een ander topic, wat jij wilt, een beetje over kabouters praten en eenhoorns (ook heel belangrijk) .
Mika, ja dat herken ik wel, dat je het idee hebt dat mensen je feliciteren ofzo? Stomme gewoonte eigenlijk.. Ook voor jou een
vrijdag 10 juni 2011 om 01:26
quote:mika65 schreef op 10 juni 2011 @ 01:21:
Wat ik ook heel erg vond dat de mensen allemaal aan het praten en sommigen aan het lachen waren.
En later snapte ik het wel de familie zag elkaar ook niet zo vaak.
bijzonder om te zien hoe elk mens daar toch weer anders in is. Ik vond het wel gerustellend dat iedereen stond te praten en idd. soms lachen. Was zelf beetje bang voor een hele beladen sombere stemming en dat viel, op het oog, wel mee.
Was wel een oudtante van mij die telkens weer tegen me ging praten. Dat ik eens langs moest komen bij haar ik wist toch nog wel waar ze woonde. dus ik zeg nou tante dat weet ik nu niet maar daar kan ik dan wel achter komen. Och zegt ze is heel simpel je pakt daar bus nummer zoveel, dan de trein daarheen, dan de bus en dan moet je een stukje lopen en ging ze vertellen hoe ik dan moest lopen. Net toen ik wanhopig om me heen begon te kijken kwam een andere tante me redden gelukkig maar vrees dat ik er anders nu nog stond. ach vond het ook wel sneu voor de dame maar net wat meer voor mezelf.
Wat ik ook heel erg vond dat de mensen allemaal aan het praten en sommigen aan het lachen waren.
En later snapte ik het wel de familie zag elkaar ook niet zo vaak.
bijzonder om te zien hoe elk mens daar toch weer anders in is. Ik vond het wel gerustellend dat iedereen stond te praten en idd. soms lachen. Was zelf beetje bang voor een hele beladen sombere stemming en dat viel, op het oog, wel mee.
Was wel een oudtante van mij die telkens weer tegen me ging praten. Dat ik eens langs moest komen bij haar ik wist toch nog wel waar ze woonde. dus ik zeg nou tante dat weet ik nu niet maar daar kan ik dan wel achter komen. Och zegt ze is heel simpel je pakt daar bus nummer zoveel, dan de trein daarheen, dan de bus en dan moet je een stukje lopen en ging ze vertellen hoe ik dan moest lopen. Net toen ik wanhopig om me heen begon te kijken kwam een andere tante me redden gelukkig maar vrees dat ik er anders nu nog stond. ach vond het ook wel sneu voor de dame maar net wat meer voor mezelf.
vrijdag 10 juni 2011 om 01:28