Werk & Studie
alle pijlers
Belang van status
donderdag 28 oktober 2010 om 12:18
Ok, even de situatie (die mij dusdanig bezighoudt dat ik er een account voor aangemaakt heb). Ik heb een job die regelmatig voorkomt in de top tien van droomberoepen. Zo eentje waar ik van kinds af aan van droomde. Het is een beetje een job met een 'prestigieuze' titel en hij bezorgt me best een status en behoorlijk wat voordelen.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
vrijdag 29 oktober 2010 om 14:33
Ik vind het voorbeeld van de ZH directeur heel verhelderend. Ik zie dat ook in veel non-profit sectoren (ook op mijn eigen werk). Mensen die van de 'werkvloer' zelf komen (vaak hart voor hun werk hebben, het leuk vinden zich te ontwikkelen en bij te dragen aan maatschappelijk relevant ontwikkelingen) komen dan in organisatorische management functies terecht (want ze zijn zo goed) die steeds minder met de de inhoud van het werk te maken hebben. Dat heeft vaak niks te maken met niet happy genoeg zijn met de persoonlijke situatie, maar meer met dat je werk leuk vindt en een stap verder gaat. Vaak zonder er al te veel bij na te denken wat dat dan inhoud.
Veel werkvelden geven weinig status/hoger salaris aan mensen die inhoudelijk zich verdiepen/verbeteren (en waar dat dan weer aan ligt is weer een hele discussie op zich). En dus lijkt het logisch dat de volgende stap management oid is. In het ZH-voorbeeld zou de kinderarts ook zich verder kunnen specialiseren op een bepaald gebied van kindergeneeskunde, daarin kunnen publiceren etc, maar dat wordt ws minder organisatorisch/financieel gewaardeerd dan die managementfunctie (en in een ZH context is dit ws nog beter dan bijvoorbeeld in onderwijs). Daardoor gaat iemand met ambitie, hart voor de zaak, interesse in het werk soms een kant op die misschien minder bij interesses aansluit, vaak aangemoedigd door collega's.
Veel werkvelden geven weinig status/hoger salaris aan mensen die inhoudelijk zich verdiepen/verbeteren (en waar dat dan weer aan ligt is weer een hele discussie op zich). En dus lijkt het logisch dat de volgende stap management oid is. In het ZH-voorbeeld zou de kinderarts ook zich verder kunnen specialiseren op een bepaald gebied van kindergeneeskunde, daarin kunnen publiceren etc, maar dat wordt ws minder organisatorisch/financieel gewaardeerd dan die managementfunctie (en in een ZH context is dit ws nog beter dan bijvoorbeeld in onderwijs). Daardoor gaat iemand met ambitie, hart voor de zaak, interesse in het werk soms een kant op die misschien minder bij interesses aansluit, vaak aangemoedigd door collega's.
vrijdag 29 oktober 2010 om 14:52
Ik juich maatschappelijke status van vrouwen van harte toe. Niet als doel maar als middel - als noodzakelijke stap in een groter emancipatieproces. Ik juich het dus toe vanwege de hele groep. Maar voor een individu vind ik het 't slimst om uit de ratrace te stappen of er uberhaupt niet aan te beginnen.
'Skill is successfully walking a tightrope between the twin towers of New York's World Trade Center. Intelligence is not trying.' Marilyn vos Savant
'Skill is successfully walking a tightrope between the twin towers of New York's World Trade Center. Intelligence is not trying.' Marilyn vos Savant
vrijdag 29 oktober 2010 om 14:52
quote:Ephemera schreef op 28 oktober 2010 @ 15:44:
[...]
Even muggen gaan ziften Je kunt het bestaan van dit soort dingen inderdaad niet ontkennen. Je eraan onttrekken kan wel Ik zift graag muggen hoor Maar ben het toch niet met je eens.. zelfs bij de meest autarktische anti-establishment groepen zie je ook weer een 'apenrotsje' met diverse statussen ontstaan. Die zijn dan weer op andere dingen gebaseerd, dan in de mainstream.
[...]
Even muggen gaan ziften Je kunt het bestaan van dit soort dingen inderdaad niet ontkennen. Je eraan onttrekken kan wel Ik zift graag muggen hoor Maar ben het toch niet met je eens.. zelfs bij de meest autarktische anti-establishment groepen zie je ook weer een 'apenrotsje' met diverse statussen ontstaan. Die zijn dan weer op andere dingen gebaseerd, dan in de mainstream.
