Werk & Studie
alle pijlers
Belang van status
donderdag 28 oktober 2010 om 12:18
Ok, even de situatie (die mij dusdanig bezighoudt dat ik er een account voor aangemaakt heb). Ik heb een job die regelmatig voorkomt in de top tien van droomberoepen. Zo eentje waar ik van kinds af aan van droomde. Het is een beetje een job met een 'prestigieuze' titel en hij bezorgt me best een status en behoorlijk wat voordelen.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:09
donderdag 28 oktober 2010 om 14:11
quote:plukjepulk schreef op 28 oktober 2010 @ 13:55:
Heb je van huis uit meegekregen dat status belangrijk en het hoogst haalbare is? En begien je nu zelf in te zien dat status ook niet alles is?
Gisteren kwam mijn dochtertje uit school en toen zei ze dat een meisje tegen haar had gezegd dat ze (mijn dochter dus)altijd stomme kleren droeg, maar dat zij zelf gelukkig wel hele mooie kleren kon kopen. Tja, dat is duidelijk een geval van met de paplepel ingieten (even ter verduidelijking, m'n dochter is een 'hema-kind' ander meisje draagt de creme de la creme, haar ouders zijn beidde hoge piefen)
Zelf hecht ik totaal geen waarde aan status, uiteindelijk gaan we allemaal dood, verteer je in de grond en is iedereen je vergeten.
Afgelopen week was er nog zo'n boedha iemand op t.v die zei heel nuchter: Materiaal is niet belangrijk, een mercedes brengt je naar de stad, maar in een lada kom je er ook (béétje jammer dat hij op het eind van het intervieuw in een enorme bak weggereden werd, maar a la)
Het wil nog wel eens helpen om door een diepe crisis als een ernstige ziekte heen te gaan, maar die gun je niemand dus een echte optie is dat ook niet.. Daarna weet je wel hoe vergankelijk het leven is en hoe (on)belangrijk sommige dingen zijn.
Open je ogen, je weet het antwoord zelf prima!
Succes, en een fijn leven verder.Verschrikkelijk onbeschoft gedrag natuurlijk van dat kind, maar wat heeft dat met TO te maken? Die kijkt toch niet op anderen neer, ze is gewoon heel blij met haar beroep (ook inhoudelijk), maar vindt het alleen niet meer zo leuk vanwege haar baas.
Heb je van huis uit meegekregen dat status belangrijk en het hoogst haalbare is? En begien je nu zelf in te zien dat status ook niet alles is?
Gisteren kwam mijn dochtertje uit school en toen zei ze dat een meisje tegen haar had gezegd dat ze (mijn dochter dus)altijd stomme kleren droeg, maar dat zij zelf gelukkig wel hele mooie kleren kon kopen. Tja, dat is duidelijk een geval van met de paplepel ingieten (even ter verduidelijking, m'n dochter is een 'hema-kind' ander meisje draagt de creme de la creme, haar ouders zijn beidde hoge piefen)
Zelf hecht ik totaal geen waarde aan status, uiteindelijk gaan we allemaal dood, verteer je in de grond en is iedereen je vergeten.
Afgelopen week was er nog zo'n boedha iemand op t.v die zei heel nuchter: Materiaal is niet belangrijk, een mercedes brengt je naar de stad, maar in een lada kom je er ook (béétje jammer dat hij op het eind van het intervieuw in een enorme bak weggereden werd, maar a la)
Het wil nog wel eens helpen om door een diepe crisis als een ernstige ziekte heen te gaan, maar die gun je niemand dus een echte optie is dat ook niet.. Daarna weet je wel hoe vergankelijk het leven is en hoe (on)belangrijk sommige dingen zijn.
Open je ogen, je weet het antwoord zelf prima!
Succes, en een fijn leven verder.Verschrikkelijk onbeschoft gedrag natuurlijk van dat kind, maar wat heeft dat met TO te maken? Die kijkt toch niet op anderen neer, ze is gewoon heel blij met haar beroep (ook inhoudelijk), maar vindt het alleen niet meer zo leuk vanwege haar baas.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
donderdag 28 oktober 2010 om 14:13
Quote: Zelf hecht ik totaal geen waarde aan status, uiteindelijk gaan we allemaal dood, verteer je in de grond en is iedereen je vergeten.
Nou, er zijn toch anders aardig wat mensen die we ons al héél lang na hun dood nog herinneren; filmsterren, regisseurs, ministers, zangers, voorvechters van het een of ander, oprichters van dit of van dat, ..........
Nou, er zijn toch anders aardig wat mensen die we ons al héél lang na hun dood nog herinneren; filmsterren, regisseurs, ministers, zangers, voorvechters van het een of ander, oprichters van dit of van dat, ..........
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:14
donderdag 28 oktober 2010 om 14:23
Alleen voor de status zou ik nooit een baan houden, maar als je 'deuren openenen' op een inhoudelijke manier bedoelt betekent het dat het een baan is waar je zelf vorm en inhoud aan kan geven. De meeste 'droombanen' hebben dat tot op zekere hoogte wel in zich, maar je moet soms wel met een nieuwe manager onderhandelen en aftasten. Toen ik een jaar ofzo geleden een nieuwe manager kreeg dacht ik ook dat het het begin van het einde was. Maar juist door mijn lage verwachtingen, en doordat zij mij ook nodig heeft, gaat het eigenlijk boven verwachting goed.
Ik zou het dus aankijken, je beste beentje voorzetten, een ruimte proberen te vinden voor je eigen inhoudelijke ideeen,gaan voor dingen die belangrijk zijn en eigenlijk nog niet gaan solliciteren (die contacten heb je misschien later nog nodig). Als het inhoudelijk niks meer is, wat anders zoeken.
Status is eigenlijk gewoon imago, en dat kan heel leeg zijn, maar het is wel wezenlijk iets dat idd mogelijkheden kan creeren. Probeer te kijken of je dat toch voor elkaar kan krijgen.
Ik zou het dus aankijken, je beste beentje voorzetten, een ruimte proberen te vinden voor je eigen inhoudelijke ideeen,gaan voor dingen die belangrijk zijn en eigenlijk nog niet gaan solliciteren (die contacten heb je misschien later nog nodig). Als het inhoudelijk niks meer is, wat anders zoeken.
Status is eigenlijk gewoon imago, en dat kan heel leeg zijn, maar het is wel wezenlijk iets dat idd mogelijkheden kan creeren. Probeer te kijken of je dat toch voor elkaar kan krijgen.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:24
donderdag 28 oktober 2010 om 14:25
Ik lees in je posts vooral dat je meer inhoud in je huidige baan wil, niet dat je iets compleet anders zou willen gaan doen. Is er een mogelijkheid om een stapje hogerop te komen, zodat je meer zeggenschap hebt over je werk?
De meeste banen met veel status zijn (in mijn ogen) banen met veel autonomie (arts, hoogleraar, minister, piloot, etc.), maar blijkbaar heb jij de autonomie niet die je wilt.
Ik heb geen idee of je hier iets mee kunt, want zolang we niet weten wat je doet blijft het gissen in de ruimte natuurlijk.
Trouwens, dat het hebben van een zekere status fijn is, kan ik me zeker wel voorstellen. Ik droomde er als kind ook van om schrijver, actrice, zangeres, astronaut, of wetenschapper te worden. Die dromen zijn niet helemaal uitgekomen. Was ik gelukkiger geweest? JA!
De meeste banen met veel status zijn (in mijn ogen) banen met veel autonomie (arts, hoogleraar, minister, piloot, etc.), maar blijkbaar heb jij de autonomie niet die je wilt.
Ik heb geen idee of je hier iets mee kunt, want zolang we niet weten wat je doet blijft het gissen in de ruimte natuurlijk.
Trouwens, dat het hebben van een zekere status fijn is, kan ik me zeker wel voorstellen. Ik droomde er als kind ook van om schrijver, actrice, zangeres, astronaut, of wetenschapper te worden. Die dromen zijn niet helemaal uitgekomen. Was ik gelukkiger geweest? JA!
donderdag 28 oktober 2010 om 14:28
quote:shouldIstayorshouldIgo schreef op 28 oktober 2010 @ 12:18:
[...] Ik heb een job die regelmatig voorkomt in de top tien van droomberoepen. Zo eentje waar ik van kinds af aan van droomde. Het is een beetje een job met een 'prestigieuze' titel en hij bezorgt me best een status en behoorlijk wat voordelen.
Alleen: ik ben de job wat beu. [...]Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. [...]
En nu komt de twijfel: [...] ik heb zo'n leuke jobtitel. [...]
Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.Waarover wil je advies?
[...] Ik heb een job die regelmatig voorkomt in de top tien van droomberoepen. Zo eentje waar ik van kinds af aan van droomde. Het is een beetje een job met een 'prestigieuze' titel en hij bezorgt me best een status en behoorlijk wat voordelen.
Alleen: ik ben de job wat beu. [...]Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. [...]
En nu komt de twijfel: [...] ik heb zo'n leuke jobtitel. [...]
Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.Waarover wil je advies?
donderdag 28 oktober 2010 om 14:33
Even mbt de voordelen...
Bedoel je snoepreisjes (onder het mom van 'werk', een week in bikini op de Antillen, shoppend door LA of Bangkok), personeelskorting bij diverse sportscholen en -clubs, studies en cursussen, verzekeringen, privé reizen (zowel vlucht, accomodatie, autohuur), behandelingen bij Spa's, bij kledingwinkels (inc. outlets), bij restaurants, schoenwinkels, etc.
Bedoel je dat soort voordelen?
Bedoel je snoepreisjes (onder het mom van 'werk', een week in bikini op de Antillen, shoppend door LA of Bangkok), personeelskorting bij diverse sportscholen en -clubs, studies en cursussen, verzekeringen, privé reizen (zowel vlucht, accomodatie, autohuur), behandelingen bij Spa's, bij kledingwinkels (inc. outlets), bij restaurants, schoenwinkels, etc.
Bedoel je dat soort voordelen?
donderdag 28 oktober 2010 om 14:33
"Trouwens, dat het hebben van een zekere status fijn is, kan ik me zeker wel voorstellen. Ik droomde er als kind ook van om schrijver, actrice, zangeres, astronaut, of wetenschapper te worden. Die dromen zijn niet helemaal uitgekomen. Was ik gelukkiger geweest? JA!"
Hoe weet je dat zo zeker? Heb je ze wel eens uitgeprobeerd? Ik had een in mijn ogen droomberoep, maar ik werd er alleen maar heel ongelukkig van, lag 's nachts wakker van de stress. Had van te voren niet in de gaten gehad dat bepaalde aspecten ervan totaal niet leuk waren.
Hoe weet je dat zo zeker? Heb je ze wel eens uitgeprobeerd? Ik had een in mijn ogen droomberoep, maar ik werd er alleen maar heel ongelukkig van, lag 's nachts wakker van de stress. Had van te voren niet in de gaten gehad dat bepaalde aspecten ervan totaal niet leuk waren.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
donderdag 28 oktober 2010 om 14:36
Tja het is mij ook niet helemaal duidelijk allemaal, maar het feit dat die baas er iets anders mee WIL betekent nog niet automatisch dat dat gaat gebeuren. Daar ben je zelf bij, en misschien meer mensen in het team/de organisatie ook nog bij, en soms krijg je misschien minder mogelijkheden op een gebied, maar weer wel veel meer op een ander gebied.
Anywayss, lastig om zo hypothetisch to discussieren.. ik gaat weer aant werk!
Anywayss, lastig om zo hypothetisch to discussieren.. ik gaat weer aant werk!
donderdag 28 oktober 2010 om 14:40
quote:Evidenza schreef op 28 oktober 2010 @ 14:00:
Het komt niet op mij over alsof je gelukkiger zou zijn in een andere baan. Ik weet dat het bonton is om heel gelukkig zitten zijn met weinig geld en met dieren werken ofzo, maar als het nou jouw ding is om gelukkig te worden van een statusgevoelig beroep, dan moet je het daar vooral in zoeken. Laat je nou niet aanpraten dat je gelukkig wordt van minder. Sommigen worden nou eenmaal gelukkig van meer.
Ho ho, met mijn bijdrage bedoel ik zèker niet dat geld en materiele dingen niet gelukkig maken! Ik ben niet het type dat zelf brood gaat bakken, varkens houden en aldibonnen uitknippen.
Ik bedoel dat je jezef een plezier doet door je identiteit en hele
geluksgevoel NIET aan statussymbolen op te hangen. Jij bent wie je bent, misschien rijd je in een lada en geef je je geld in plaats daarvan uit aan een andere studie? Misschien heb je een nederig baantje en probeer je in je vrije tijd door te breken als schrijfster? Dat bedoel ik.
En dan nog is het niet altijd makkelijk om voorbij te gaan aan wat zogezegd 'hoort' en 'moet'.
Het komt niet op mij over alsof je gelukkiger zou zijn in een andere baan. Ik weet dat het bonton is om heel gelukkig zitten zijn met weinig geld en met dieren werken ofzo, maar als het nou jouw ding is om gelukkig te worden van een statusgevoelig beroep, dan moet je het daar vooral in zoeken. Laat je nou niet aanpraten dat je gelukkig wordt van minder. Sommigen worden nou eenmaal gelukkig van meer.
Ho ho, met mijn bijdrage bedoel ik zèker niet dat geld en materiele dingen niet gelukkig maken! Ik ben niet het type dat zelf brood gaat bakken, varkens houden en aldibonnen uitknippen.
Ik bedoel dat je jezef een plezier doet door je identiteit en hele
geluksgevoel NIET aan statussymbolen op te hangen. Jij bent wie je bent, misschien rijd je in een lada en geef je je geld in plaats daarvan uit aan een andere studie? Misschien heb je een nederig baantje en probeer je in je vrije tijd door te breken als schrijfster? Dat bedoel ik.
En dan nog is het niet altijd makkelijk om voorbij te gaan aan wat zogezegd 'hoort' en 'moet'.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:44
quote:Woordenaar schreef op 28 oktober 2010 @ 14:40:
[...]
Ho ho, met mijn bijdrage bedoel ik zèker niet dat geld en materiele dingen niet gelukkig maken! Ik ben niet het type dat zelf brood gaat bakken, varkens houden en aldibonnen uitknippen.
Ik bedoel dat je jezef een plezier doet door je identiteit en hele
geluksgevoel NIET aan statussymbolen op te hangen. Jij bent wie je bent, misschien rijd je in een lada en geef je je geld in plaats daarvan uit aan een andere studie? Misschien heb je een nederig baantje en probeer je in je vrije tijd door te breken als schrijfster? Dat bedoel ik.
En dan nog is het niet altijd makkelijk om voorbij te gaan aan wat zogezegd 'hoort' en 'moet'.Oh, ik reageerde niet op een uitspraak van jou hoor. Meer in z'n algemeenheid.
[...]
Ho ho, met mijn bijdrage bedoel ik zèker niet dat geld en materiele dingen niet gelukkig maken! Ik ben niet het type dat zelf brood gaat bakken, varkens houden en aldibonnen uitknippen.
Ik bedoel dat je jezef een plezier doet door je identiteit en hele
geluksgevoel NIET aan statussymbolen op te hangen. Jij bent wie je bent, misschien rijd je in een lada en geef je je geld in plaats daarvan uit aan een andere studie? Misschien heb je een nederig baantje en probeer je in je vrije tijd door te breken als schrijfster? Dat bedoel ik.
En dan nog is het niet altijd makkelijk om voorbij te gaan aan wat zogezegd 'hoort' en 'moet'.Oh, ik reageerde niet op een uitspraak van jou hoor. Meer in z'n algemeenheid.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:45
quote:shouldIstayorshouldIgo schreef op 28 oktober 2010 @ 13:09:
Oeps... ondertussen al weer heel wat reacties. Denk dat Woordenaar het inderdaad het best begrijpt. En gelijk heeft. En hoep heeft ook wel een punt: misschien is het te impulsief (terwijl ik dat helemaal niet ben)
Al speelt natuurlijk ook een rol: dit is mijn kinderdroom. Die past al jaren bij mij en nu wil iets anders? Is dat wel verstandig?
En wat iemand hier vroeg: wat ik hier hoop te vinden. Geen idee eigenlijk. 't Is meer therapeutisch, denk ik.
Zulke kinderdromen zijn heel belangrijk, ik ken het zelf ook.
Ik kan me goed voorstellen dat dat een andere (impulsieve) reactie oproept als minder persoonlijke situaties.
Mensen worden ouder en rijper.
Misschien is je kinderdroom ook toe aan een verdieping of verandering.
Probeer te relaxen en de situatie te accepteren, dan zie je vanzelf de mogelijkheden i.p.v. de beren op de weg.
Oeps... ondertussen al weer heel wat reacties. Denk dat Woordenaar het inderdaad het best begrijpt. En gelijk heeft. En hoep heeft ook wel een punt: misschien is het te impulsief (terwijl ik dat helemaal niet ben)
Al speelt natuurlijk ook een rol: dit is mijn kinderdroom. Die past al jaren bij mij en nu wil iets anders? Is dat wel verstandig?
En wat iemand hier vroeg: wat ik hier hoop te vinden. Geen idee eigenlijk. 't Is meer therapeutisch, denk ik.
Zulke kinderdromen zijn heel belangrijk, ik ken het zelf ook.
Ik kan me goed voorstellen dat dat een andere (impulsieve) reactie oproept als minder persoonlijke situaties.
Mensen worden ouder en rijper.
Misschien is je kinderdroom ook toe aan een verdieping of verandering.
Probeer te relaxen en de situatie te accepteren, dan zie je vanzelf de mogelijkheden i.p.v. de beren op de weg.
The sun does not compare or judge. It shines for all life.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:49
In andere topics wordt er wel eens gespeculeerd of deze of gene actrice, BN-er, zakelijke bigshot of wat dan ook hier wel eens zou kunnen meeschrijven. Goed, en dan is er eens iemand die zegt: "ja, ik heb een droombaan maar ik kan niet teveel zeggen want dan is het herkenbaar", en dan moet diegene afgekat worden dat het wel iets heel onbenulligs zal zijn. Want stel je voor, je mag toch voorál niet denken dat je wat voorstelt.
Beetje flauw, niet? Waarom kunnen mensen niet gewoon accepteren dat er andere mensen zijn met een beroep met een hoge status, die ook wel eens met een dilemma zitten, en dat die óók het recht hebben om hier mee te schrijven?
Goed, on topic: kijk het eens even een tijdje aan. Het kan best voordelen hebben om een droombaan en enige status te hebben, ook al lijkt dat heel oppervlakkig. Als je middenin de nacht met een doodziek kind zit en je wordt afgepoeierd door de telefoniste van de HAP zou ik wel eens willen zien wie er op dat moment geen gebruik van haar bekende naam zou willen maken
Denk eens rustig na of de omstandigheden die je ongelukkig maken tijdelijk of structureel zijn. Als je niet gelukkig meer kunt zijn met deze baan is het tijd voor wat anders, maar wees ook nuchter over het gras aan de overkant. Dat kan wel eens wat groener lijken dan het is.
Beetje flauw, niet? Waarom kunnen mensen niet gewoon accepteren dat er andere mensen zijn met een beroep met een hoge status, die ook wel eens met een dilemma zitten, en dat die óók het recht hebben om hier mee te schrijven?
Goed, on topic: kijk het eens even een tijdje aan. Het kan best voordelen hebben om een droombaan en enige status te hebben, ook al lijkt dat heel oppervlakkig. Als je middenin de nacht met een doodziek kind zit en je wordt afgepoeierd door de telefoniste van de HAP zou ik wel eens willen zien wie er op dat moment geen gebruik van haar bekende naam zou willen maken
Denk eens rustig na of de omstandigheden die je ongelukkig maken tijdelijk of structureel zijn. Als je niet gelukkig meer kunt zijn met deze baan is het tijd voor wat anders, maar wees ook nuchter over het gras aan de overkant. Dat kan wel eens wat groener lijken dan het is.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:57
Ik snap TO wel. Ik heb momenteel ook een functie die het qua status leuk doet. Zowel binnen mijn vriendenkring en familie als binnen het bedrijf waar ik werk.
Helaas ben ik ondertussen uitgekeken op de inhoud van de functie en dus op zoek naar een functie die me wel weer uitdaagt. Het liefst binnen het bedrijf waar ik werk. Ik heb ondertussen twee aanbiedingen gehad en ben me over beide nog aan het bezinnen. Inhoudelijk gezien zijn ze interessant, maar beide bieden minder status dan ik nu heb.
En ik zal wel een oppervlakkige doos zijn, maar daar heb ik dus moeite mee. Het is heel fijn om status te hebben. Want vanuit die positie wordt je automatisch serieus genomen en krijg je dus dingen makkelijker voor elkaar. En dat is prettig.
En ik ben ook oppervlakkig genoeg om het zeer prettig te vinden dat vrienden en familie tegen mij opkijken. Want he. Dannas heeft niet alleen een hele goede baan, ze heeft ook nog eens 2 kinderen die leuk zijn en ze weet die twee goed te combineren.
Ik vind het prettig als mensen tegen me opkijken. Ik vind het prettig als een soort rolmodel voor aspirant fulltime werkende moeders te zijn, ik vind het fijn serieus genomen te worden.
Maar diep in mijn oppervlakkige hart (zit daar dan diepte in, vraagt u zich af, jawel verzeker ik u), weet ik ook wel dat status slechts status is. En dat uiteindelijk een zinvolle dagbesteding mij meer voldoening gaan geven dan de goedkeurende knikjes van mijn omgeving. Dus één van de twee aangeboden functies ga ik ook gewoon doen. De status daarbij moet ik dan zelf maar gaan creeëren.
TO: uiteindelijk is het echt belangrijker om leuk werk te hebben, dat je uitdaagt en waar je blij van wordt. Maar geef die nieuwe manager ook wat langer de kans dan die paar maanden. En kijk wat je zelf nog kunt veranderen aan de huidige situatie met je manager.
Helaas ben ik ondertussen uitgekeken op de inhoud van de functie en dus op zoek naar een functie die me wel weer uitdaagt. Het liefst binnen het bedrijf waar ik werk. Ik heb ondertussen twee aanbiedingen gehad en ben me over beide nog aan het bezinnen. Inhoudelijk gezien zijn ze interessant, maar beide bieden minder status dan ik nu heb.
En ik zal wel een oppervlakkige doos zijn, maar daar heb ik dus moeite mee. Het is heel fijn om status te hebben. Want vanuit die positie wordt je automatisch serieus genomen en krijg je dus dingen makkelijker voor elkaar. En dat is prettig.
En ik ben ook oppervlakkig genoeg om het zeer prettig te vinden dat vrienden en familie tegen mij opkijken. Want he. Dannas heeft niet alleen een hele goede baan, ze heeft ook nog eens 2 kinderen die leuk zijn en ze weet die twee goed te combineren.
Ik vind het prettig als mensen tegen me opkijken. Ik vind het prettig als een soort rolmodel voor aspirant fulltime werkende moeders te zijn, ik vind het fijn serieus genomen te worden.
Maar diep in mijn oppervlakkige hart (zit daar dan diepte in, vraagt u zich af, jawel verzeker ik u), weet ik ook wel dat status slechts status is. En dat uiteindelijk een zinvolle dagbesteding mij meer voldoening gaan geven dan de goedkeurende knikjes van mijn omgeving. Dus één van de twee aangeboden functies ga ik ook gewoon doen. De status daarbij moet ik dan zelf maar gaan creeëren.
TO: uiteindelijk is het echt belangrijker om leuk werk te hebben, dat je uitdaagt en waar je blij van wordt. Maar geef die nieuwe manager ook wat langer de kans dan die paar maanden. En kijk wat je zelf nog kunt veranderen aan de huidige situatie met je manager.
donderdag 28 oktober 2010 om 14:58
quote:Snormel schreef op 28 oktober 2010 @ 14:49:
In andere topics wordt er wel eens gespeculeerd of deze of gene actrice, BN-er, zakelijke bigshot of wat dan ook hier wel eens zou kunnen meeschrijven. Goed, en dan is er eens iemand die zegt: "ja, ik heb een droombaan maar ik kan niet teveel zeggen want dan is het herkenbaar", en dan moet diegene afgekat worden dat het wel iets heel onbenulligs zal zijn. Want stel je voor, je mag toch voorál niet denken dat je wat voorstelt.
Beetje flauw, niet? Waarom kunnen mensen niet gewoon accepteren dat er andere mensen zijn met een beroep met een hoge status, die ook wel eens met een dilemma zitten, en dat die óók het recht hebben om hier mee te schrijven?
Goed, on topic: kijk het eens even een tijdje aan. Het kan best voordelen hebben om een droombaan en enige status te hebben, ook al lijkt dat heel oppervlakkig. Als je middenin de nacht met een doodziek kind zit en je wordt afgepoeierd door de telefoniste van de HAP zou ik wel eens willen zien wie er op dat moment geen gebruik van haar bekende naam zou willen maken
Denk eens rustig na of de omstandigheden die je ongelukkig maken tijdelijk of structureel zijn. Als je niet gelukkig meer kunt zijn met deze baan is het tijd voor wat anders, maar wees ook nuchter over het gras aan de overkant. Dat kan wel eens wat groener lijken dan het is.
Er zijn mensen met aparte of intresante banen,maar status ,wie bepaald dat dan.
En idd een bekende naam kan in je voordeel werken,en hoe oneerlijk is het dat als je bekend bent je voorrang zult krijgen.
Als je dan zo graag je bekendheid wilt uitbuiten,doe er dan nuttige dingen mee, zoals goede doelen ect ect.
In andere topics wordt er wel eens gespeculeerd of deze of gene actrice, BN-er, zakelijke bigshot of wat dan ook hier wel eens zou kunnen meeschrijven. Goed, en dan is er eens iemand die zegt: "ja, ik heb een droombaan maar ik kan niet teveel zeggen want dan is het herkenbaar", en dan moet diegene afgekat worden dat het wel iets heel onbenulligs zal zijn. Want stel je voor, je mag toch voorál niet denken dat je wat voorstelt.
Beetje flauw, niet? Waarom kunnen mensen niet gewoon accepteren dat er andere mensen zijn met een beroep met een hoge status, die ook wel eens met een dilemma zitten, en dat die óók het recht hebben om hier mee te schrijven?
Goed, on topic: kijk het eens even een tijdje aan. Het kan best voordelen hebben om een droombaan en enige status te hebben, ook al lijkt dat heel oppervlakkig. Als je middenin de nacht met een doodziek kind zit en je wordt afgepoeierd door de telefoniste van de HAP zou ik wel eens willen zien wie er op dat moment geen gebruik van haar bekende naam zou willen maken
Denk eens rustig na of de omstandigheden die je ongelukkig maken tijdelijk of structureel zijn. Als je niet gelukkig meer kunt zijn met deze baan is het tijd voor wat anders, maar wees ook nuchter over het gras aan de overkant. Dat kan wel eens wat groener lijken dan het is.
Er zijn mensen met aparte of intresante banen,maar status ,wie bepaald dat dan.
En idd een bekende naam kan in je voordeel werken,en hoe oneerlijk is het dat als je bekend bent je voorrang zult krijgen.
Als je dan zo graag je bekendheid wilt uitbuiten,doe er dan nuttige dingen mee, zoals goede doelen ect ect.
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
donderdag 28 oktober 2010 om 14:59
Sorry maar ik ben nu toch wel echt heel erg nieuwsgierig geworden. Want iemand die onder een baas werkt, heeft doorgaans niet zo veel status alleen maar een leuke "functienaampje" op het visite kaartje.....
Je hebt zeker niet mijn droombaan, want je hebt een baas, en die baas kan zomaar veranderen waardoor je baan veranderd.
In mijn visie kan dat geen droombaan zijn.
Je hebt zeker niet mijn droombaan, want je hebt een baas, en die baas kan zomaar veranderen waardoor je baan veranderd.
In mijn visie kan dat geen droombaan zijn.
donderdag 28 oktober 2010 om 15:06
Jammer dat de discussie een beetje verworden is tot of het 'aanvaardbaar' is om status prettig of zelfs nastrevenswaardig te vinden. Het begon als vraagstuk tegen welke prijs je status zou willen nastreven.
Ik vind status prima en secundaire arbeidsvoorwaarden vaak van doorslaggevend belang. Maar mijn levensgeluk is een te hoge prijs om hiervoor te betalen. Ik wil minder verdienen voor meer status, verder reizen voor status, langere weken maken voor status en misschien zelfs wel een totale ass van een baas voor gedogen. Maar minder gelukkig zijn... nee.
Moet met de discussie over banen steeds aan dit filmpje denken trouwens.
Ik vind status prima en secundaire arbeidsvoorwaarden vaak van doorslaggevend belang. Maar mijn levensgeluk is een te hoge prijs om hiervoor te betalen. Ik wil minder verdienen voor meer status, verder reizen voor status, langere weken maken voor status en misschien zelfs wel een totale ass van een baas voor gedogen. Maar minder gelukkig zijn... nee.
Moet met de discussie over banen steeds aan dit filmpje denken trouwens.
donderdag 28 oktober 2010 om 15:20
quote:twinkeling schreef op 28 oktober 2010 @ 15:06:
Jammer dat de discussie een beetje verworden is tot of het 'aanvaardbaar' is om status prettig of zelfs nastrevenswaardig te vinden. Het begon als vraagstuk tegen welke prijs je status zou willen nastreven.
Ik vind status prima en secundaire arbeidsvoorwaarden vaak van doorslaggevend belang. Maar mijn levensgeluk is een te hoge prijs om hiervoor te betalen. Ik wil minder verdienen voor meer status, verder reizen voor status, langere weken maken voor status en misschien zelfs wel een totale ass van een baas voor gedogen. Maar minder gelukkig zijn... nee.
Moet met de discussie over banen steeds aan dit filmpje denken trouwens.Goed om de discussie weer even vlot te trekken, maar levensgeluk vind ik persoonlijk een vreemd criterium. Wat is nou gelukkig zijn, geluk kan alleen als tegenhanger van ongeluk bestaan in mijn beleving, maar goed dat is misschien weer erg filosofisch. En dan gaat de discussie weer een andere kant op
Jammer dat de discussie een beetje verworden is tot of het 'aanvaardbaar' is om status prettig of zelfs nastrevenswaardig te vinden. Het begon als vraagstuk tegen welke prijs je status zou willen nastreven.
Ik vind status prima en secundaire arbeidsvoorwaarden vaak van doorslaggevend belang. Maar mijn levensgeluk is een te hoge prijs om hiervoor te betalen. Ik wil minder verdienen voor meer status, verder reizen voor status, langere weken maken voor status en misschien zelfs wel een totale ass van een baas voor gedogen. Maar minder gelukkig zijn... nee.
Moet met de discussie over banen steeds aan dit filmpje denken trouwens.Goed om de discussie weer even vlot te trekken, maar levensgeluk vind ik persoonlijk een vreemd criterium. Wat is nou gelukkig zijn, geluk kan alleen als tegenhanger van ongeluk bestaan in mijn beleving, maar goed dat is misschien weer erg filosofisch. En dan gaat de discussie weer een andere kant op
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
