Werk & Studie
alle pijlers
Belang van status
donderdag 28 oktober 2010 om 12:18
Ok, even de situatie (die mij dusdanig bezighoudt dat ik er een account voor aangemaakt heb). Ik heb een job die regelmatig voorkomt in de top tien van droomberoepen. Zo eentje waar ik van kinds af aan van droomde. Het is een beetje een job met een 'prestigieuze' titel en hij bezorgt me best een status en behoorlijk wat voordelen.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
Alleen: ik ben de job wat beu. Ik heb de laatste jaren af en toe nagedacht over ander werk zoeken, maar het is er nooit van gekomen. Nu heb ik een nieuwe baas en we liggen elkaar niet zo. Hij wil mijn jobinhoud anders invullen dan ik dat zelf wil/deed tot nu toe. Natuurlijk, hij is er nog maar net, dus in hoeverre het allemaal gaat lopen zoals hij wil, is de vraag. Al vind ik de impact nu al wel behoorlijk groot.
Ben dus aan het solliciteren geslagen en dat lijkt redelijk vlot te gaan. De eerste mails zijn de deur uit en ik krijg meteen enthousiaste telefoontjes van HR-afdelingen. Al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat ik even vlot een contract krijg...
En nu komt de twijfel: deze baas wil ik niet, de job zoals hij ze ziet ook niet, maar, hoe oppervlakkig het ook is, ik heb zo'n leuke jobtitel. Zo eentje waar mijn man, de kinderen, mijn moeder ... en ik ook wel heel erg trots zijn als ze hem terloops kunnen vermelden. Eentje die veel deuren opent, mij (en mijn gezin) leuke extraatjes bezorgt en ga zo maar verder... En bovendien is het wel de job die ik letterlijk sinds mijn zevende wil doen.
Hetzelfde in een ander bedrijf is een optie, maar zoveel plekken waar ik dit kan doen op hetzelfde niveau zijn er niet meteen (en bovendien is het een heel klein wereldje en acht ik de kans groot dat mijn baas onmiddellijk te weten komt dat ik elders aan het onderhandelen ben). De sollicitaties nu zijn dus voor andere jobs. Jobs die mij ook aanspreken net omdat ze -inhoudelijk- dingen bieden die mijn huidige job niet heeft maar die mij geen snoepreisjes of een vlottere behandeling bij een vervelende klantendienst opleveren (een beetje Youp van't Hek-achtig, maar ik doe het echt alleen wanneer de nood het hoogst is).
Ik denk ook meteen: is het geen kwestie van het gras is groener aan de andere kant? De HR-managers die ik nu aan de lijn krijg kunnen amper geloven dat ik bij hen voor een job solliciteer...
Ben mij ervan bewust dat het allemaal een beetje onduidelijk is, maar wil liever niet zeggen wat mijn job is. En misschien klinkt het ook allemaal opschepperig (terwijl ik in het dagelijks leven vaak net proberen te vermijden om te zeggen wat ik doe), maar het is gewoon even eerlijk wat me bezighoudt. Wie advies of bedenkingen heeft, shoot.
donderdag 28 oktober 2010 om 15:23
quote:Evidenza schreef op 28 oktober 2010 @ 14:37:
Van de status an sich word je niet gelukkiger hoor. Het werk moet je aanstaan en gelukkig maken. Status is slechts een bijprodukt daarvan.Eensch, maar soms kan je status/imago ook gebruiken om de inhoudelijke aspecten van je werk voor elkaar te krijgen (projecten binnenslepen die jij boeiend/belangrijk vindt)
Van de status an sich word je niet gelukkiger hoor. Het werk moet je aanstaan en gelukkig maken. Status is slechts een bijprodukt daarvan.Eensch, maar soms kan je status/imago ook gebruiken om de inhoudelijke aspecten van je werk voor elkaar te krijgen (projecten binnenslepen die jij boeiend/belangrijk vindt)
donderdag 28 oktober 2010 om 15:25
wat is status?
Alles wat je moet inleveren als je stopt bij je huidige baan is gebakken lucht. Maar wat kijken mensen op tegen die grote auto van de zaak, die laptop, die Iphone, die etentjes met klanten. Dat grote huis met de topperdetop hypotheek die amper op te hoesten is. Als het er van buitenaf maar goed uit ziet.
laat mij maar van binnenuit happy zijn. (en nee dat zeg ik niet omdat ik het me niet zou kunnen veroorloven, maar omdat ik het downsizen als een zegen ervaar).
Alles wat je moet inleveren als je stopt bij je huidige baan is gebakken lucht. Maar wat kijken mensen op tegen die grote auto van de zaak, die laptop, die Iphone, die etentjes met klanten. Dat grote huis met de topperdetop hypotheek die amper op te hoesten is. Als het er van buitenaf maar goed uit ziet.
laat mij maar van binnenuit happy zijn. (en nee dat zeg ik niet omdat ik het me niet zou kunnen veroorloven, maar omdat ik het downsizen als een zegen ervaar).
donderdag 28 oktober 2010 om 15:42
De huizenmarkt, kunsthandel, effectenbeurzen e.d. zijn allemaal gebaseerd op sociaal aanzien en hoe sociaal gezien bepaalde zaken gewaardeerd worden. Dit zijn mechanismes, net als status, die wel een werkelijke weerslag hebben op mogelijkheden, kansen etc.. Of je je leven daardoor moet laten leiden is nauurlijk een heel andere vraag (nee, wat mij betreft). Maar je kunt je niet helemaal onttrekken aan het feit dat dit soort dingen bestaan. Je kunt er wel je eigen keus in maken.
-nu echt pauze afgelopen -
-nu echt pauze afgelopen -
donderdag 28 oktober 2010 om 15:44
quote:Anna37 schreef op 28 oktober 2010 @ 15:42:
De huizenmarkt, kunsthandel, effectenbeurzen e.d. zijn allemaal gebaseerd op sociaal aanzien en hoe sociaal gezien bepaalde zaken gewaardeerd worden. Dit zijn mechanismes, net als status, die wel een werkelijke weerslag hebben op mogelijkheden, kansen etc.. Of je je leven daardoor moet laten leiden is nauurlijk een heel andere vraag (nee, wat mij betreft). Maar je kunt je niet helemaal onttrekken aan het feit dat dit soort dingen bestaan. Je kunt er wel je eigen keus in maken.
-nu echt pauze afgelopen -Even muggen gaan ziften Je kunt het bestaan van dit soort dingen inderdaad niet ontkennen. Je eraan onttrekken kan wel
De huizenmarkt, kunsthandel, effectenbeurzen e.d. zijn allemaal gebaseerd op sociaal aanzien en hoe sociaal gezien bepaalde zaken gewaardeerd worden. Dit zijn mechanismes, net als status, die wel een werkelijke weerslag hebben op mogelijkheden, kansen etc.. Of je je leven daardoor moet laten leiden is nauurlijk een heel andere vraag (nee, wat mij betreft). Maar je kunt je niet helemaal onttrekken aan het feit dat dit soort dingen bestaan. Je kunt er wel je eigen keus in maken.
-nu echt pauze afgelopen -Even muggen gaan ziften Je kunt het bestaan van dit soort dingen inderdaad niet ontkennen. Je eraan onttrekken kan wel
donderdag 28 oktober 2010 om 15:44
Grappig dat voor sommige mensen status kennelijk gekoppeld is aan een heel groot huis of een dure auto van de zaak.
Er zijn genoeg beroepen die dat niet met zich meebrengen, en waarbij je ook een baas boven je hebt, maar die wel degelijk voor veel mensen een droombaan zijn en/of maken dat op verjaardagsfeestjes altijd mensen om je heen zullen komen staan omdat ze je heel interessant vinden.
Dolfijnentrainer, eerste soliste bij het Nationale Ballet, presentator van het jeugdjournaal.... het is heel Nederlands om dan te roepen dat je bij die voorbeelden totáál niet onder de indruk zou zijn, maar intussen vinden veel mensen dat toch een stuk interessanter dan wanneer je bejaardenverzorgster of boekhouder bent.
Er zijn genoeg beroepen die dat niet met zich meebrengen, en waarbij je ook een baas boven je hebt, maar die wel degelijk voor veel mensen een droombaan zijn en/of maken dat op verjaardagsfeestjes altijd mensen om je heen zullen komen staan omdat ze je heel interessant vinden.
Dolfijnentrainer, eerste soliste bij het Nationale Ballet, presentator van het jeugdjournaal.... het is heel Nederlands om dan te roepen dat je bij die voorbeelden totáál niet onder de indruk zou zijn, maar intussen vinden veel mensen dat toch een stuk interessanter dan wanneer je bejaardenverzorgster of boekhouder bent.
donderdag 28 oktober 2010 om 16:19
quote:Evidenza schreef op 28 oktober 2010 @ 14:00:
Het is een beetje een onduidelijk verhaal. Je hebt het over een gelijkwaardige baan zoeken maar dat dat niet kan omdat je baas daar dan achter komt en dat je daarom maar iets zoekt wat je ook wel leuk lijkt. Wat heeft het statusverhaal daarmee te maken?
Het komt niet op mij over alsof je gelukkiger zou zijn in een andere baan. Ik weet dat het bonton is om heel gelukkig zitten zijn met weinig geld en met dieren werken ofzo, maar als het nou jouw ding is om gelukkig te worden van een statusgevoelig beroep, dan moet je het daar vooral in zoeken. Laat je nou niet aanpraten dat je gelukkig wordt van minder. Sommigen worden nou eenmaal gelukkig van meer.
En daar is niks mis mee.
Wat wil je nou eigenlijk?Haha, wat leuk, dan ben ik dus bon ton bezig, dat is ook voor het eerst
Het is een beetje een onduidelijk verhaal. Je hebt het over een gelijkwaardige baan zoeken maar dat dat niet kan omdat je baas daar dan achter komt en dat je daarom maar iets zoekt wat je ook wel leuk lijkt. Wat heeft het statusverhaal daarmee te maken?
Het komt niet op mij over alsof je gelukkiger zou zijn in een andere baan. Ik weet dat het bonton is om heel gelukkig zitten zijn met weinig geld en met dieren werken ofzo, maar als het nou jouw ding is om gelukkig te worden van een statusgevoelig beroep, dan moet je het daar vooral in zoeken. Laat je nou niet aanpraten dat je gelukkig wordt van minder. Sommigen worden nou eenmaal gelukkig van meer.
En daar is niks mis mee.
Wat wil je nou eigenlijk?Haha, wat leuk, dan ben ik dus bon ton bezig, dat is ook voor het eerst
donderdag 28 oktober 2010 om 16:31
Hmm, dat denk ik niet. Dat ze model of actrice is. Ze zegt dat ze zo'n leuke jobtitel heeft. Carice van Houten hoeft haar jobtitel niet te noemen en heeft ook geen baas. Ik vermoed dat het allemaal wat minder spannend is hoor, maar dat ze gewoon een erg coole baan heeft.
Tijdens het werken zat ik net de hele tijd te denken wat status nu eigenlijk is en waarom zoveel mensen ervan gaan steigeren. Ik moet trouwens zeggen dat dit verreweg het minst erge topic qua steigeren is ooit over dit onderwerp. Ik hoop dat dat zo blijft.
Ik zat ook nog na te denken over TO en Dannas. Ik vind het wel toevallig dat beide dames inhoudelijk iets meer zoeken en dan beide uitkomen op iets wat minder status oplevert. Je zou dan bijna gaan denken dat je geen status kunt verwerven met inhoudelijk werk
Waarom doen jullie er geen schepje bovenop? Meer inhoud en meer status? Of gaat dat echt niet samen?
Wat verstaan jullie eigenlijk onder status? Want m.i. gaat dat echt wel wat verder dan die dikke leasebak hoor.
Tijdens het werken zat ik net de hele tijd te denken wat status nu eigenlijk is en waarom zoveel mensen ervan gaan steigeren. Ik moet trouwens zeggen dat dit verreweg het minst erge topic qua steigeren is ooit over dit onderwerp. Ik hoop dat dat zo blijft.
Ik zat ook nog na te denken over TO en Dannas. Ik vind het wel toevallig dat beide dames inhoudelijk iets meer zoeken en dan beide uitkomen op iets wat minder status oplevert. Je zou dan bijna gaan denken dat je geen status kunt verwerven met inhoudelijk werk
Waarom doen jullie er geen schepje bovenop? Meer inhoud en meer status? Of gaat dat echt niet samen?
Wat verstaan jullie eigenlijk onder status? Want m.i. gaat dat echt wel wat verder dan die dikke leasebak hoor.
donderdag 28 oktober 2010 om 16:34
quote:meds schreef op 28 oktober 2010 @ 16:29:
Actrices of kamerleden praten niet over job of over HR afdelingen.
Mijn gok is 1 of andere verkoopfunctie met schimmige naam zoals senior account manager public relations from the sales division dat betekent dat je gewoon verkoper bentDaar wordt d'r moeder toch niet trots van. Die kan dat niet eens uitspreken. Nee, het ligt toch iets anders denk ik.
Actrices of kamerleden praten niet over job of over HR afdelingen.
Mijn gok is 1 of andere verkoopfunctie met schimmige naam zoals senior account manager public relations from the sales division dat betekent dat je gewoon verkoper bentDaar wordt d'r moeder toch niet trots van. Die kan dat niet eens uitspreken. Nee, het ligt toch iets anders denk ik.
donderdag 28 oktober 2010 om 17:04
De werkelijke waardevolste status...
Is in mijn belevenis, wanneer je bent wie je wilt zijn, dat je doet wat je echt wil doen, dat je geaccepteerd word door wie en niet door wat je bent.
Stel je voor...Scrooge en rijke man met aanzien,iedereen boog voor hem...maar wat was het toch een eikel.....wat is dan zijn status?
Dus TO, blijf lekker op je tenen lopen om je status vol te kunnen houden.....het breekt je eens op, en het tij zal keren.
Is in mijn belevenis, wanneer je bent wie je wilt zijn, dat je doet wat je echt wil doen, dat je geaccepteerd word door wie en niet door wat je bent.
Stel je voor...Scrooge en rijke man met aanzien,iedereen boog voor hem...maar wat was het toch een eikel.....wat is dan zijn status?
Dus TO, blijf lekker op je tenen lopen om je status vol te kunnen houden.....het breekt je eens op, en het tij zal keren.
donderdag 28 oktober 2010 om 17:31
quote:Ephemera schreef op 28 oktober 2010 @ 15:34:
'Status' is niet veel meer dan datgene wat iemand binnen haar of zijn sociale omgeving aanzien geeft. Het is dus nogal relatief.Goede definitie! Dat kan een hoog salaris of macht zijn, maar ook het wegzetten van een creatieve of intellectuele prestatie.
'Status' is niet veel meer dan datgene wat iemand binnen haar of zijn sociale omgeving aanzien geeft. Het is dus nogal relatief.Goede definitie! Dat kan een hoog salaris of macht zijn, maar ook het wegzetten van een creatieve of intellectuele prestatie.
donderdag 28 oktober 2010 om 18:40
Ik weet als geen ander dat een jobtitel weinig met status te maken heeft. De forummers die in het bedrijfsleven actief zijn weten denk wel wat ik bedoel, vooral de jobtitels die in het engels benoemd worden. Oh heerlijk.. Doet me denken aan toen ik nog studeerde aan de uni. Mijn opleiding heette 'International Business Administration', gewoonweg eigenlijk bedrijfskunde.
Als je je zo druk maakt om status, dan leef je eigenlijk meer voor anderen dan voor jezelf. Dus eigenlijk best triest..
[Enneh, Youp van 't Hek is toch ook wel iemand met een bepaalde status. Waarom belde hij dan niet naar "het-nummer-voor-mensen-met-status". Had hem toch behoorlijk wat tweets bespaard.......
Als je je zo druk maakt om status, dan leef je eigenlijk meer voor anderen dan voor jezelf. Dus eigenlijk best triest..
[Enneh, Youp van 't Hek is toch ook wel iemand met een bepaalde status. Waarom belde hij dan niet naar "het-nummer-voor-mensen-met-status". Had hem toch behoorlijk wat tweets bespaard.......
