Werk & Studie
alle pijlers
Collega ontloopt mij
dinsdag 22 november 2011 om 18:47
Goedenavond iedereen,
Ik zal me eerst even voorstellen, ik ben een vrouw van 24 jaar en ik werk sinds 2 maanden bij een kantoor.
Ik heb een tijdelijke contract van 10 maanden.
Ik heb het erg naar me zin op mijn werk, alleen zit mij iets erg dwars.
Sinds een maand zijn de werkplekken veranderd, bijna iedereen zit in een ander team. Dus ook ik ben van team veranderd.
In het begin sprak ik niet zoveel met collega's, maar sinds een tijdje praat ik erg goed met een mannelijke collega. Omdat ik nog beginnend ben, loop ik vaak mee met collega's als ze gesprekken hebben met cliënten.
De laatste dagen had ik een prettig gevoel bij de mannelijke collega. Hij is een gescheiden man en heeft een kind. Hij deed altijd vrolijk tegen mij, complimenteerde mij ,keek me altijd diep in mij ogen, glimlachte als ik lachte en tikte me altijd aan of gaf mij een schouderklopje als hij mij zag.
Na afloop van de gesprekken met cliënten bleven we vaak napraten etc. Ik had iets verteld aan hem wat mij was overkomen en hij vond het erg voor mij en sloeg een arm om me heen.
Ik kreeg sinds die dag verliefde kriebels( klinkt heel naïef maar het kwam doordat ik een band met hem creërde en ik het gevoel had dat hij mij leuk vond)
Na die dag, mailde we elkaar via de zakelijke mail. Als ik niet mailde, kreeg ik een mail van dat ik stil ben etc. We 'flirtten' via de mail een beetje. De laatste keer dat ik hem had gemaild was voor het weekend. Ik mailde van doe rustig aan en geniet van je weekend etc.
Gister mailde hij mij amper en toen ik hem mailde reageerde hij wel, maar op een gegeven moment zei hij niets meer. Toen ik wegging, vroeg hij of ik weg ging en toen zei ik ja. Waarbij hij vervolgens een beetje zielig keek.
Vandaag sprak hij mij een keer aan en vervolgens deed hij heel de dag alsof ik niet bestond. Toen ik in de gang aan het printen was, liep hij langs mij en zuchte toen. Verder zei hij niets. Ook deed hij de deur van de werkplek met een klap dicht, terwijl ik nog terug zou gaan naar die werkplek.
Vervolgens had ik hem gemaild of ik met gesprekken mee mag gaan, maar hij reageerde helemaal niet.
Hij probeert niet meer langs mij te lopen en als hij mij ziet kijkt hij mij niet aan.
Ik weet niet wat ik fout heb gedaan en ik zou graag paar tips willen hebben aub.
Moet ik hem morgen aanspreken op het gedrag of moet ik doen alsof er niets aan de hand is? En zal ik hem nog face to face vragen of ik met gesprekken mag meelopen?
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen:)
Ik zal me eerst even voorstellen, ik ben een vrouw van 24 jaar en ik werk sinds 2 maanden bij een kantoor.
Ik heb een tijdelijke contract van 10 maanden.
Ik heb het erg naar me zin op mijn werk, alleen zit mij iets erg dwars.
Sinds een maand zijn de werkplekken veranderd, bijna iedereen zit in een ander team. Dus ook ik ben van team veranderd.
In het begin sprak ik niet zoveel met collega's, maar sinds een tijdje praat ik erg goed met een mannelijke collega. Omdat ik nog beginnend ben, loop ik vaak mee met collega's als ze gesprekken hebben met cliënten.
De laatste dagen had ik een prettig gevoel bij de mannelijke collega. Hij is een gescheiden man en heeft een kind. Hij deed altijd vrolijk tegen mij, complimenteerde mij ,keek me altijd diep in mij ogen, glimlachte als ik lachte en tikte me altijd aan of gaf mij een schouderklopje als hij mij zag.
Na afloop van de gesprekken met cliënten bleven we vaak napraten etc. Ik had iets verteld aan hem wat mij was overkomen en hij vond het erg voor mij en sloeg een arm om me heen.
Ik kreeg sinds die dag verliefde kriebels( klinkt heel naïef maar het kwam doordat ik een band met hem creërde en ik het gevoel had dat hij mij leuk vond)
Na die dag, mailde we elkaar via de zakelijke mail. Als ik niet mailde, kreeg ik een mail van dat ik stil ben etc. We 'flirtten' via de mail een beetje. De laatste keer dat ik hem had gemaild was voor het weekend. Ik mailde van doe rustig aan en geniet van je weekend etc.
Gister mailde hij mij amper en toen ik hem mailde reageerde hij wel, maar op een gegeven moment zei hij niets meer. Toen ik wegging, vroeg hij of ik weg ging en toen zei ik ja. Waarbij hij vervolgens een beetje zielig keek.
Vandaag sprak hij mij een keer aan en vervolgens deed hij heel de dag alsof ik niet bestond. Toen ik in de gang aan het printen was, liep hij langs mij en zuchte toen. Verder zei hij niets. Ook deed hij de deur van de werkplek met een klap dicht, terwijl ik nog terug zou gaan naar die werkplek.
Vervolgens had ik hem gemaild of ik met gesprekken mee mag gaan, maar hij reageerde helemaal niet.
Hij probeert niet meer langs mij te lopen en als hij mij ziet kijkt hij mij niet aan.
Ik weet niet wat ik fout heb gedaan en ik zou graag paar tips willen hebben aub.
Moet ik hem morgen aanspreken op het gedrag of moet ik doen alsof er niets aan de hand is? En zal ik hem nog face to face vragen of ik met gesprekken mag meelopen?
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen:)
dinsdag 22 november 2011 om 23:18
quote:agsa87 schreef op 22 november 2011 @ 23:15:
[...]
Jaa miss wel, miss is hij nooit zo diep gegaan met een gesprek. En heeft hij spijt van, maja wel jammer want hij zei dat we goed met elkaar omgaan
Ja, da's jammer.
Gelukkig zijn vrouwen psychisch veel sterker dan mannen. Zeker als ze dertigers zijn. Psychische wrakken zijn het dan vaak; labiel, wispelturig, van de ene crisis in de andere. Erg vermoeiend.
[...]
Jaa miss wel, miss is hij nooit zo diep gegaan met een gesprek. En heeft hij spijt van, maja wel jammer want hij zei dat we goed met elkaar omgaan
Ja, da's jammer.
Gelukkig zijn vrouwen psychisch veel sterker dan mannen. Zeker als ze dertigers zijn. Psychische wrakken zijn het dan vaak; labiel, wispelturig, van de ene crisis in de andere. Erg vermoeiend.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 22 november 2011 om 23:18
quote:blijfgewoonbianca schreef op 22 november 2011 @ 23:14:
Wat ook kan is dat hij jouw identiteitscrisis net té confronterend vindt omdat hij er zelf net door heen is gegaan. En misschien is hij bang voor een terugval.
Nee joh, dit is allemaal invullen.
Het heeft gewoon met die mail te maken klaar en dat ik hem overdonderde.
Wat ook kan is dat hij jouw identiteitscrisis net té confronterend vindt omdat hij er zelf net door heen is gegaan. En misschien is hij bang voor een terugval.
Nee joh, dit is allemaal invullen.
Het heeft gewoon met die mail te maken klaar en dat ik hem overdonderde.
dinsdag 22 november 2011 om 23:19
quote:agsa87 schreef op 22 november 2011 @ 23:11:
[...]
Nee, hij zit daar niet in. Haha, we hadden t toevallig over identiteitscrisis. Hij heeft t al gehad en ik zit erin.
Ik bedoel dit stukken minder lullig als het over gaat komen, maar ik vind jou raar. Heel raar.
Het beeld dat jij schijnt te hebben van communicatie tussen collega's, van wat je wel en niet kunt verwachten van anderen qua reacties, in hoeverre jij iets te "eisen" hebt wat hun reacties betreft, dat lijkt mij allemaal niet echt in overeenstemming met het gemiddelde wereldbeeld van 'n 24-jarige vrouw.
Je schreef dat je heus wel zelfreflectie hebt, maar ik waag het te betwijfelen. Wat jij lijkt te bedoelen met zelfreflectie is uitleggen hoe jij dingen bedoelt hebt die je gezegd of gedaan hebt. Maar dat is geen zelfreflectie. Zelfreflectie is kritisch kijken naar wat je gedaan of gezegd hebt en je afvragen of wat je doet en zegt overeen komt met wat je bedoelt. Dus niet of anderen jouw boodschap wel goed begrijpen, maar of jij jouw boodschap wel goed verpakt.
Ik ben bang dat je nog heel vaak tegen dit soort conflicten en onbegrip aan gaat lopen. En dat is jammer, onnodig en vooral vermoeiend en verdrietig.
Als mensen je niet begrijpen wil dat niet zeggen dat JIJ het àltijd verkeerd overbrengt. Maar als je bereid bent om bij onbegrip eerst even bij jezelf te checken of je manier van overbrengen wel de juiste is geweest, scheelt dat 'n hoop ellende en gedoe.
Just my two cents.
[...]
Nee, hij zit daar niet in. Haha, we hadden t toevallig over identiteitscrisis. Hij heeft t al gehad en ik zit erin.
Ik bedoel dit stukken minder lullig als het over gaat komen, maar ik vind jou raar. Heel raar.
Het beeld dat jij schijnt te hebben van communicatie tussen collega's, van wat je wel en niet kunt verwachten van anderen qua reacties, in hoeverre jij iets te "eisen" hebt wat hun reacties betreft, dat lijkt mij allemaal niet echt in overeenstemming met het gemiddelde wereldbeeld van 'n 24-jarige vrouw.
Je schreef dat je heus wel zelfreflectie hebt, maar ik waag het te betwijfelen. Wat jij lijkt te bedoelen met zelfreflectie is uitleggen hoe jij dingen bedoelt hebt die je gezegd of gedaan hebt. Maar dat is geen zelfreflectie. Zelfreflectie is kritisch kijken naar wat je gedaan of gezegd hebt en je afvragen of wat je doet en zegt overeen komt met wat je bedoelt. Dus niet of anderen jouw boodschap wel goed begrijpen, maar of jij jouw boodschap wel goed verpakt.
Ik ben bang dat je nog heel vaak tegen dit soort conflicten en onbegrip aan gaat lopen. En dat is jammer, onnodig en vooral vermoeiend en verdrietig.
Als mensen je niet begrijpen wil dat niet zeggen dat JIJ het àltijd verkeerd overbrengt. Maar als je bereid bent om bij onbegrip eerst even bij jezelf te checken of je manier van overbrengen wel de juiste is geweest, scheelt dat 'n hoop ellende en gedoe.
Just my two cents.
dinsdag 22 november 2011 om 23:19
dinsdag 22 november 2011 om 23:19
quote:blijfgewoonbianca schreef op 22 november 2011 @ 23:18:
[...]
Ja, da's jammer.
Gelukkig zijn vrouwen psychisch veel sterker dan mannen. Zeker als ze dertigers zijn. Psychische wrakken zijn het dan vaak; labiel, wispelturig, van de ene crisis in de andere. Erg vermoeiend.ZO ik ben echt een stuk wijzer geworden. Nooit gedacht dat mannen in de 30 al zo konden zijn:S
[...]
Ja, da's jammer.
Gelukkig zijn vrouwen psychisch veel sterker dan mannen. Zeker als ze dertigers zijn. Psychische wrakken zijn het dan vaak; labiel, wispelturig, van de ene crisis in de andere. Erg vermoeiend.ZO ik ben echt een stuk wijzer geworden. Nooit gedacht dat mannen in de 30 al zo konden zijn:S
dinsdag 22 november 2011 om 23:20
dinsdag 22 november 2011 om 23:21
quote:agsa87 schreef op 22 november 2011 @ 23:18:
[...]
Nee joh, dit is allemaal invullen.
Het heeft gewoon met die mail te maken klaar en dat ik hem overdonderde.Of dat je hem irriteert. Dat kan ook. Iemand kan ook negeren omdat hij het zat is om te reageren.
[...]
Nee joh, dit is allemaal invullen.
Het heeft gewoon met die mail te maken klaar en dat ik hem overdonderde.Of dat je hem irriteert. Dat kan ook. Iemand kan ook negeren omdat hij het zat is om te reageren.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 22 november 2011 om 23:22
Wat Chartreuse zegt dus..
TO je ziet alleen maar wat je wil zien en hoort enkel wat je wil horen.. Niet zo naief zijn en je wat minder druk maken over wat anderen vinden of denken. Je opmerking dat je mensen wil slaan slaat natuurlijk helemaal nergens op. Dat is gewoon heel erg kinderachtig en zo nietszeggend.
TO je ziet alleen maar wat je wil zien en hoort enkel wat je wil horen.. Niet zo naief zijn en je wat minder druk maken over wat anderen vinden of denken. Je opmerking dat je mensen wil slaan slaat natuurlijk helemaal nergens op. Dat is gewoon heel erg kinderachtig en zo nietszeggend.
dinsdag 22 november 2011 om 23:24
Het lastige is van mannen van die leeftijd, dat zo'n theatrale zucht werkelijk van alles kan betekenen.
Later gaan ze gewoon duidelijker zuchten; dan hoor je wel of het een zucht van verveling, verlangen, irritatie etc. is. Nu kunnen ( of willen, daar ben ik nog niet helemaal uit ) ze dat nog niet.
Later gaan ze gewoon duidelijker zuchten; dan hoor je wel of het een zucht van verveling, verlangen, irritatie etc. is. Nu kunnen ( of willen, daar ben ik nog niet helemaal uit ) ze dat nog niet.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 22 november 2011 om 23:26
quote:agsa87 schreef op 22 november 2011 @ 20:44:
[...]
Das zal wel toevallig zijn ja hahah. Volgens mij komen deze mannen altijd voor in een kantoor. Waar werk je, als je het wil zeggen tenminste. Maar ik hapte niet, ik mailde gewoon terug of ik deed vriendelijk Dus, maar ik had een gevoel dat die man zo'n flirt zou zijn, maar hij liet zijn rustige kant zien( die niemand ziet) waardoor ik hem onderschatte.
Ik heb mij gewoon na 10 jaar misleid door zo'n iemand en nog een dertiger ook:S. Zulke mensen ontloop ik juist en ik heb altijd de juiste gevoel bij en ga nooit op in.
En deze man, doet wel aardig tegen andere vrouwen dus dan is het wel raar.
Ik vind het wel erg eigenlijk, omdat ik dacht hij een close collega was( ik zocht eigenlijk niets achter, maar ik dacht hij mij mij leuk vond en hij we hadden een soort van close band, waardoor ik aan hem ging hechten) Niet dat ik een relatie wilde met hem.( wat de meeste forummers denken:S )
Ik heb me echt verlaagd tot een bepaald niveau. Ik schaam me echt diep!
Maar in mijn bedrijf is er ook een andere flirt, die flirt echt met iedereen. En hij ziet er ook zo uit.
Hoe heb jij t ervaren?Laat ik het zo zeggen dat die collega in kwestie waar ik het over heb een maatschappelijk werker is (ik vertel je niet waar ik werk) Deze man noemt me "schoonheid" en is heel erg flirterig. Ik vind zoiets heel goedkoop aanvoelen en ben er allerminst van gecharmeerd ook al is het een knappe man, het is mijn collega en ik wil het werkbaar houden en professioneel. De koele reactie is dus wat hij van mij krijgt en gewoon zakelijk zijn in mails etc Hij heeft een keer tijdens een gesprek met nog een collega erbij iets gezegd in de trant van""nou dan moeten jij en ik een keer samen wat gaan drinken in de stad" waarop ik heb gereageerd met "weet je wat jij moet doen? Je vrouw eens gezellig mee uit nemen en niet mij." Had ie niet van terug.. Wees professioneel TO en bedenk je dat hier alleen maar gedoe van kan komen.
[...]
Das zal wel toevallig zijn ja hahah. Volgens mij komen deze mannen altijd voor in een kantoor. Waar werk je, als je het wil zeggen tenminste. Maar ik hapte niet, ik mailde gewoon terug of ik deed vriendelijk Dus, maar ik had een gevoel dat die man zo'n flirt zou zijn, maar hij liet zijn rustige kant zien( die niemand ziet) waardoor ik hem onderschatte.
Ik heb mij gewoon na 10 jaar misleid door zo'n iemand en nog een dertiger ook:S. Zulke mensen ontloop ik juist en ik heb altijd de juiste gevoel bij en ga nooit op in.
En deze man, doet wel aardig tegen andere vrouwen dus dan is het wel raar.
Ik vind het wel erg eigenlijk, omdat ik dacht hij een close collega was( ik zocht eigenlijk niets achter, maar ik dacht hij mij mij leuk vond en hij we hadden een soort van close band, waardoor ik aan hem ging hechten) Niet dat ik een relatie wilde met hem.( wat de meeste forummers denken:S )
Ik heb me echt verlaagd tot een bepaald niveau. Ik schaam me echt diep!
Maar in mijn bedrijf is er ook een andere flirt, die flirt echt met iedereen. En hij ziet er ook zo uit.
Hoe heb jij t ervaren?Laat ik het zo zeggen dat die collega in kwestie waar ik het over heb een maatschappelijk werker is (ik vertel je niet waar ik werk) Deze man noemt me "schoonheid" en is heel erg flirterig. Ik vind zoiets heel goedkoop aanvoelen en ben er allerminst van gecharmeerd ook al is het een knappe man, het is mijn collega en ik wil het werkbaar houden en professioneel. De koele reactie is dus wat hij van mij krijgt en gewoon zakelijk zijn in mails etc Hij heeft een keer tijdens een gesprek met nog een collega erbij iets gezegd in de trant van""nou dan moeten jij en ik een keer samen wat gaan drinken in de stad" waarop ik heb gereageerd met "weet je wat jij moet doen? Je vrouw eens gezellig mee uit nemen en niet mij." Had ie niet van terug.. Wees professioneel TO en bedenk je dat hier alleen maar gedoe van kan komen.
dinsdag 22 november 2011 om 23:26
quote:blijfgewoonbianca schreef op 22 november 2011 @ 23:24:
Het lastige is van mannen van die leeftijd, dat zo'n theatrale zucht werkelijk van alles kan betekenen.
Later gaan ze gewoon duidelijker zuchten; dan hoor je wel of het een zucht van verveling, verlangen, irritatie etc. is. Nu kunnen ( of willen, daar ben ik nog niet helemaal uit ) ze dat nog niet.
Het lastige is van mannen van die leeftijd, dat zo'n theatrale zucht werkelijk van alles kan betekenen.
Later gaan ze gewoon duidelijker zuchten; dan hoor je wel of het een zucht van verveling, verlangen, irritatie etc. is. Nu kunnen ( of willen, daar ben ik nog niet helemaal uit ) ze dat nog niet.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 22 november 2011 om 23:42
quote:chartreuse schreef op 22 november 2011 @ 23:19:
[...]
Ik bedoel dit stukken minder lullig als het over gaat komen, maar ik vind jou raar. Heel raar.
Het beeld dat jij schijnt te hebben van communicatie tussen collega's, van wat je wel en niet kunt verwachten van anderen qua reacties, in hoeverre jij iets te "eisen" hebt wat hun reacties betreft, dat lijkt mij allemaal niet echt in overeenstemming met het gemiddelde wereldbeeld van 'n 24-jarige vrouw.
Je schreef dat je heus wel zelfreflectie hebt, maar ik waag het te betwijfelen. Wat jij lijkt te bedoelen met zelfreflectie is uitleggen hoe jij dingen bedoelt hebt die je gezegd of gedaan hebt. Maar dat is geen zelfreflectie. Zelfreflectie is kritisch kijken naar wat je gedaan of gezegd hebt en je afvragen of wat je doet en zegt overeen komt met wat je bedoelt. Dus niet of anderen jouw boodschap wel goed begrijpen, maar of jij jouw boodschap wel goed verpakt.
Ik ben bang dat je nog heel vaak tegen dit soort conflicten en onbegrip aan gaat lopen. En dat is jammer, onnodig en vooral vermoeiend en verdrietig.
Als mensen je niet begrijpen wil dat niet zeggen dat JIJ het àltijd verkeerd overbrengt. Maar als je bereid bent om bij onbegrip eerst even bij jezelf te checken of je manier van overbrengen wel de juiste is geweest, scheelt dat 'n hoop ellende en gedoe.
Just my two cents.
Ik weet heus wel wat zelfreflectie inhoudt! ik heb t alleen maar kort uitgelegd. Ik weet hoe ik overkom.
EN ik ben niet raar en wat heeft mijn leeftijd hiermee te maken zeg!
Maakt me zo erg boos, dat je gelijk zo''n conclusie trekt!
En ik eis niets, het is logisch dat iemand die afstandelijk word, je af te vragen waar het aan ligt.
HIj gaf zelf aan dat we samen moeten werken en dat we goed met elkaar kunnen opschieten.
Is toch niks mis mee, dat ik me afvraag wat ik heb gedaan?
Pff, ik heb dit al zo vaak verwoord, jij bent degene die raar is .
Als een vriendin ofzo ineens afstandelijk doet, dan ga je toch ook aan dr vragen wat er is??
En dit geldt ook voor pimpelmeesje67, altijd maar leeftijd erbij halen.
[...]
Ik bedoel dit stukken minder lullig als het over gaat komen, maar ik vind jou raar. Heel raar.
Het beeld dat jij schijnt te hebben van communicatie tussen collega's, van wat je wel en niet kunt verwachten van anderen qua reacties, in hoeverre jij iets te "eisen" hebt wat hun reacties betreft, dat lijkt mij allemaal niet echt in overeenstemming met het gemiddelde wereldbeeld van 'n 24-jarige vrouw.
Je schreef dat je heus wel zelfreflectie hebt, maar ik waag het te betwijfelen. Wat jij lijkt te bedoelen met zelfreflectie is uitleggen hoe jij dingen bedoelt hebt die je gezegd of gedaan hebt. Maar dat is geen zelfreflectie. Zelfreflectie is kritisch kijken naar wat je gedaan of gezegd hebt en je afvragen of wat je doet en zegt overeen komt met wat je bedoelt. Dus niet of anderen jouw boodschap wel goed begrijpen, maar of jij jouw boodschap wel goed verpakt.
Ik ben bang dat je nog heel vaak tegen dit soort conflicten en onbegrip aan gaat lopen. En dat is jammer, onnodig en vooral vermoeiend en verdrietig.
Als mensen je niet begrijpen wil dat niet zeggen dat JIJ het àltijd verkeerd overbrengt. Maar als je bereid bent om bij onbegrip eerst even bij jezelf te checken of je manier van overbrengen wel de juiste is geweest, scheelt dat 'n hoop ellende en gedoe.
Just my two cents.
Ik weet heus wel wat zelfreflectie inhoudt! ik heb t alleen maar kort uitgelegd. Ik weet hoe ik overkom.
EN ik ben niet raar en wat heeft mijn leeftijd hiermee te maken zeg!
Maakt me zo erg boos, dat je gelijk zo''n conclusie trekt!
En ik eis niets, het is logisch dat iemand die afstandelijk word, je af te vragen waar het aan ligt.
HIj gaf zelf aan dat we samen moeten werken en dat we goed met elkaar kunnen opschieten.
Is toch niks mis mee, dat ik me afvraag wat ik heb gedaan?
Pff, ik heb dit al zo vaak verwoord, jij bent degene die raar is .
Als een vriendin ofzo ineens afstandelijk doet, dan ga je toch ook aan dr vragen wat er is??
En dit geldt ook voor pimpelmeesje67, altijd maar leeftijd erbij halen.
dinsdag 22 november 2011 om 23:44
quote:Maryssa schreef op 22 november 2011 @ 23:26:
[...]
Laat ik het zo zeggen dat die collega in kwestie waar ik het over heb een maatschappelijk werker is (ik vertel je niet waar ik werk) Deze man noemt me "schoonheid" en is heel erg flirterig. Ik vind zoiets heel goedkoop aanvoelen en ben er allerminst van gecharmeerd ook al is het een knappe man, het is mijn collega en ik wil het werkbaar houden en professioneel. De koele reactie is dus wat hij van mij krijgt en gewoon zakelijk zijn in mails etc Hij heeft een keer tijdens een gesprek met nog een collega erbij iets gezegd in de trant van""nou dan moeten jij en ik een keer samen wat gaan drinken in de stad" waarop ik heb gereageerd met "weet je wat jij moet doen? Je vrouw eens gezellig mee uit nemen en niet mij." Had ie niet van terug.. Wees professioneel TO en bedenk je dat hier alleen maar gedoe van kan komen.
Dan heb jij dat goed opgelost! Die man is een een viezerik:S Nog getrouwd ook!
Ik weet dat er gedoe van kan komen, maar weet je wat t is. Door de uitnodiging ben ik me ineens onprofessioneel gaan gedragen.
Maar ik heb ervan geleerd, wees niet te open:$:$
[...]
Laat ik het zo zeggen dat die collega in kwestie waar ik het over heb een maatschappelijk werker is (ik vertel je niet waar ik werk) Deze man noemt me "schoonheid" en is heel erg flirterig. Ik vind zoiets heel goedkoop aanvoelen en ben er allerminst van gecharmeerd ook al is het een knappe man, het is mijn collega en ik wil het werkbaar houden en professioneel. De koele reactie is dus wat hij van mij krijgt en gewoon zakelijk zijn in mails etc Hij heeft een keer tijdens een gesprek met nog een collega erbij iets gezegd in de trant van""nou dan moeten jij en ik een keer samen wat gaan drinken in de stad" waarop ik heb gereageerd met "weet je wat jij moet doen? Je vrouw eens gezellig mee uit nemen en niet mij." Had ie niet van terug.. Wees professioneel TO en bedenk je dat hier alleen maar gedoe van kan komen.
Dan heb jij dat goed opgelost! Die man is een een viezerik:S Nog getrouwd ook!
Ik weet dat er gedoe van kan komen, maar weet je wat t is. Door de uitnodiging ben ik me ineens onprofessioneel gaan gedragen.
Maar ik heb ervan geleerd, wees niet te open:$:$
dinsdag 22 november 2011 om 23:55
Grappig dat je leeftijd erbij haalt, Agsa. Ik ben van 89 en hoor hier nou vrijwel nooit dat iets aan mijn leeftijd ligt. Dit heeft echt te maken met je manier van handelen en mate van volwassenheid.
Jij vindt dit alles gesneden koek maar het is jouw waarheid, jouw wereldje. Ik vind het als ik dit topic zo doorlees niet zo gek dat mensen afstand van je nemen, en dat bedoel ik zeer zeker niet onaardig. Je positioneert jezelf in het midden van andermans universum en verwacht dat een ander dit ook doet. Dat je het goed met iemand kan vinden wil niet zeggen dat je iemand door en door kent.
Ik begrijp je gevoel geaccepteert te willen worden maar je kunt nou eenmaal niet alles krijgen zoals jij het graag zou willen hebben. En om dan voor jezelf redenen te gaan verzinnen waarom een ander op een bepaalde manier handelt heeft echt geen zin. Dat is totaal niet op de waarheid gebaseerd maar enkel op jouw waarheid en jouw normen en waarden. Niet iedereen handelt zoals jij zou handelen en je kunt slechts gissen naar iemands beweegredenen.
Daarnaast filter jij imo de adviezen hier op wat je wil horen en pikt veel in jouw ogen negatieve dingen er uit waar je je dan weer heel boos om maakt. Soms is het anders als jij denkt.
Jij vindt dit alles gesneden koek maar het is jouw waarheid, jouw wereldje. Ik vind het als ik dit topic zo doorlees niet zo gek dat mensen afstand van je nemen, en dat bedoel ik zeer zeker niet onaardig. Je positioneert jezelf in het midden van andermans universum en verwacht dat een ander dit ook doet. Dat je het goed met iemand kan vinden wil niet zeggen dat je iemand door en door kent.
Ik begrijp je gevoel geaccepteert te willen worden maar je kunt nou eenmaal niet alles krijgen zoals jij het graag zou willen hebben. En om dan voor jezelf redenen te gaan verzinnen waarom een ander op een bepaalde manier handelt heeft echt geen zin. Dat is totaal niet op de waarheid gebaseerd maar enkel op jouw waarheid en jouw normen en waarden. Niet iedereen handelt zoals jij zou handelen en je kunt slechts gissen naar iemands beweegredenen.
Daarnaast filter jij imo de adviezen hier op wat je wil horen en pikt veel in jouw ogen negatieve dingen er uit waar je je dan weer heel boos om maakt. Soms is het anders als jij denkt.
dinsdag 22 november 2011 om 23:59
quote:agsa87 schreef op 22 november 2011 @ 23:42:
[...]
Ik weet heus wel wat zelfreflectie inhoudt! ik heb t alleen maar kort uitgelegd. Ik weet hoe ik overkom.
EN ik ben niet raar en wat heeft mijn leeftijd hiermee te maken zeg!Ik haalde je leeftijd aan omdat ik de manier hoe jij hier in staat nogal kinderlijk vind. Over het algemeen krijgen mensen 'n ander beeld van communicatie en van wat ze van anderen kunnen verwachten als ze ouder worden. Het beeld dat jij hier schetst doet mij vermoeden dat jij die ontwikkeling nog niet hebt doorgemaakt.quote:Maakt me zo erg boos, dat je gelijk zo''n conclusie trekt! Conclusie trekken? Ik vertel hoe je op mij over komt. Ik vertel waarom jij op die manier op mij over komt. Aan alle kanten benadruk ik dat het om MIJN mening gaat, om wat IK er van vind. Ik zeg nergens dat het zo IS.quote:En ik eis niets, het is logisch dat iemand die afstandelijk word, je af te vragen waar het aan ligt.Dat is inderdaad logisch, om je dat af te vragen. Maar je schrijft zelf dat je niet wil dat mensen veranderen zonder aan jou tekst en uitleg te geven. En daarin heb je niks te willen, je hebt hooguit wat te wensen. Maar of mensen daaraan gehoor geven, aan jouw wens, is iets wat je maar af moet wachten en zeer zeker niet af kunt dwingen. Hoe graag je het ook wil.quote:HIj gaf zelf aan dat we samen moeten werken en dat we goed met elkaar kunnen opschieten. Samen werken en goed met elkaar opschieten betekent voor de meeste collega's dat ze ombeurten koffie voor elkaar halen, elkaar niet met onaffe klussen opzadelen zonder het even te zeggen en elkaars telefoon opnemen als iemand naar de wc is. Meer niet.quote:Is toch niks mis mee, dat ik me afvraag wat ik heb gedaan?
Pff, ik heb dit al zo vaak verwoord, jij bent degene die raar is .
Als een vriendin ofzo ineens afstandelijk doet, dan ga je toch ook aan dr vragen wat er is?? Een vriendin wel ja. Als het 'n poosje duurt. Bij 'n collega niet, zeker niet na twee dagen al. Misschien heeft die man z'n dag niet, twee keer achter elkaar. Het hóeft niet aan jou te liggen, de wereld draait niet om jou. Ook de wereld van je collega niet.quote:En dit geldt ook voor pimpelmeesje67, altijd maar leeftijd erbij halen.Joh, als je zelf vindt dat je leeftijd er totaal niet toe doet, waarom vermeldt je 'm dan in je openingspost? Als je d'r niet mee om je oren geslagen wil worden, moet je 't niet vertellen.
[...]
Ik weet heus wel wat zelfreflectie inhoudt! ik heb t alleen maar kort uitgelegd. Ik weet hoe ik overkom.
EN ik ben niet raar en wat heeft mijn leeftijd hiermee te maken zeg!Ik haalde je leeftijd aan omdat ik de manier hoe jij hier in staat nogal kinderlijk vind. Over het algemeen krijgen mensen 'n ander beeld van communicatie en van wat ze van anderen kunnen verwachten als ze ouder worden. Het beeld dat jij hier schetst doet mij vermoeden dat jij die ontwikkeling nog niet hebt doorgemaakt.quote:Maakt me zo erg boos, dat je gelijk zo''n conclusie trekt! Conclusie trekken? Ik vertel hoe je op mij over komt. Ik vertel waarom jij op die manier op mij over komt. Aan alle kanten benadruk ik dat het om MIJN mening gaat, om wat IK er van vind. Ik zeg nergens dat het zo IS.quote:En ik eis niets, het is logisch dat iemand die afstandelijk word, je af te vragen waar het aan ligt.Dat is inderdaad logisch, om je dat af te vragen. Maar je schrijft zelf dat je niet wil dat mensen veranderen zonder aan jou tekst en uitleg te geven. En daarin heb je niks te willen, je hebt hooguit wat te wensen. Maar of mensen daaraan gehoor geven, aan jouw wens, is iets wat je maar af moet wachten en zeer zeker niet af kunt dwingen. Hoe graag je het ook wil.quote:HIj gaf zelf aan dat we samen moeten werken en dat we goed met elkaar kunnen opschieten. Samen werken en goed met elkaar opschieten betekent voor de meeste collega's dat ze ombeurten koffie voor elkaar halen, elkaar niet met onaffe klussen opzadelen zonder het even te zeggen en elkaars telefoon opnemen als iemand naar de wc is. Meer niet.quote:Is toch niks mis mee, dat ik me afvraag wat ik heb gedaan?
Pff, ik heb dit al zo vaak verwoord, jij bent degene die raar is .
Als een vriendin ofzo ineens afstandelijk doet, dan ga je toch ook aan dr vragen wat er is?? Een vriendin wel ja. Als het 'n poosje duurt. Bij 'n collega niet, zeker niet na twee dagen al. Misschien heeft die man z'n dag niet, twee keer achter elkaar. Het hóeft niet aan jou te liggen, de wereld draait niet om jou. Ook de wereld van je collega niet.quote:En dit geldt ook voor pimpelmeesje67, altijd maar leeftijd erbij halen.Joh, als je zelf vindt dat je leeftijd er totaal niet toe doet, waarom vermeldt je 'm dan in je openingspost? Als je d'r niet mee om je oren geslagen wil worden, moet je 't niet vertellen.
woensdag 23 november 2011 om 00:03
quote:ster89 schreef op 22 november 2011 @ 23:55:
Grappig dat je leeftijd erbij haalt, Agsa. Ik ben van 89 en hoor hier nou vrijwel nooit dat iets aan mijn leeftijd ligt. Dit heeft echt te maken met je manier van handelen en mate van volwassenheid.
Jij vindt dit alles gesneden koek maar het is jouw waarheid, jouw wereldje. Ik vind het als ik dit topic zo doorlees niet zo gek dat mensen afstand van je nemen, en dat bedoel ik zeer zeker niet onaardig. Je positioneert jezelf in het midden van andermans universum en verwacht dat een ander dit ook doet. Dat je het goed met iemand kan vinden wil niet zeggen dat je iemand door en door kent.
Ik begrijp je gevoel geaccepteert te willen worden maar je kunt nou eenmaal niet alles krijgen zoals jij het graag zou willen hebben. En om dan voor jezelf redenen te gaan verzinnen waarom een ander op een bepaalde manier handelt heeft echt geen zin. Dat is totaal niet op de waarheid gebaseerd maar enkel op jouw waarheid en jouw normen en waarden. Niet iedereen handelt zoals jij zou handelen en je kunt slechts gissen naar iemands beweegredenen.
Daarnaast filter jij imo de adviezen hier op wat je wil horen en pikt veel in jouw ogen negatieve dingen er uit waar je je dan weer heel boos om maakt. Soms is het anders als jij denkt.
Ja, ik weet dat je van 89 ben, daarom zei ik meisje.
Ik leef niet in mijn wereldje, heb je je dan nooit afgevraagd waarom een vriendin afstand neemt? Ik ben gewoon open geweest en hij was ook open( hij begon er zelf mee, waardoor ik me uitgenodigd voelde, en ik had even een dip waardoor ik hem zag als de juiste persoon)
Hoezo poseer ik in zijn universum? Hij had t over zijn kind ik gaf alleen een compliment.
Het zijn alleen maar reacties op wat hij zegt.
Kijk, t maakt mij niet uit dat iemand mij niet mag. Maar ik wil gewoon weten, wat de reden is.
IK wil gewoon alleen maar duidelijkheid. Maar nu weet ik al waar t aan ligt en t maakt me gewoon boos,dat hij ineens dan zelf afstand neemt. Ik voel me een beetje gebruikt
Grappig dat je leeftijd erbij haalt, Agsa. Ik ben van 89 en hoor hier nou vrijwel nooit dat iets aan mijn leeftijd ligt. Dit heeft echt te maken met je manier van handelen en mate van volwassenheid.
Jij vindt dit alles gesneden koek maar het is jouw waarheid, jouw wereldje. Ik vind het als ik dit topic zo doorlees niet zo gek dat mensen afstand van je nemen, en dat bedoel ik zeer zeker niet onaardig. Je positioneert jezelf in het midden van andermans universum en verwacht dat een ander dit ook doet. Dat je het goed met iemand kan vinden wil niet zeggen dat je iemand door en door kent.
Ik begrijp je gevoel geaccepteert te willen worden maar je kunt nou eenmaal niet alles krijgen zoals jij het graag zou willen hebben. En om dan voor jezelf redenen te gaan verzinnen waarom een ander op een bepaalde manier handelt heeft echt geen zin. Dat is totaal niet op de waarheid gebaseerd maar enkel op jouw waarheid en jouw normen en waarden. Niet iedereen handelt zoals jij zou handelen en je kunt slechts gissen naar iemands beweegredenen.
Daarnaast filter jij imo de adviezen hier op wat je wil horen en pikt veel in jouw ogen negatieve dingen er uit waar je je dan weer heel boos om maakt. Soms is het anders als jij denkt.
Ja, ik weet dat je van 89 ben, daarom zei ik meisje.
Ik leef niet in mijn wereldje, heb je je dan nooit afgevraagd waarom een vriendin afstand neemt? Ik ben gewoon open geweest en hij was ook open( hij begon er zelf mee, waardoor ik me uitgenodigd voelde, en ik had even een dip waardoor ik hem zag als de juiste persoon)
Hoezo poseer ik in zijn universum? Hij had t over zijn kind ik gaf alleen een compliment.
Het zijn alleen maar reacties op wat hij zegt.
Kijk, t maakt mij niet uit dat iemand mij niet mag. Maar ik wil gewoon weten, wat de reden is.
IK wil gewoon alleen maar duidelijkheid. Maar nu weet ik al waar t aan ligt en t maakt me gewoon boos,dat hij ineens dan zelf afstand neemt. Ik voel me een beetje gebruikt
woensdag 23 november 2011 om 00:08
Dus jij wordt boos als een ander je op je leeftijd 'aanspreekt' en doet vervolgens hetzelfde bij mij.. Lekker logisch. Jaloers?
Ik ga inderdaad lekker naar bed, want van tegen een muur praten is nog nooit iemand beter geworden .
En TO.. Soms ligt het weldegelijk aan jezelf. Als je daar nou eens een nachtje over slaapt komt helemaal goed, promise
Ik ga inderdaad lekker naar bed, want van tegen een muur praten is nog nooit iemand beter geworden .
En TO.. Soms ligt het weldegelijk aan jezelf. Als je daar nou eens een nachtje over slaapt komt helemaal goed, promise
woensdag 23 november 2011 om 00:09
quote:agsa87 schreef op 23 november 2011 @ 00:03:
[...]
Kijk, t maakt mij niet uit dat iemand mij niet mag. Maar ik wil gewoon weten, wat de reden is.Dat je dat wil weten is begrijpelijk. Maar besef je dat 'n ander geen enkele verplichting heeft om jou te vertellen waaròm ze je niet mogen?quote:IK wil gewoon alleen maar duidelijkheid.En soms is de wetenschap dat iemand je niet mag, alle duidelijkheid die je gaat krijgen. Het waarom zal in sommige gevallen altijd een raadsel blijven. Dan kun je hoog en laag springen, dan kun je op je kop gaan staan, maar je kunt mensen niet dwingen. Echt niet. Je zult het dan moeten accepteren, ook al is er onduidelijkheid voor jou.quote:Maar nu weet ik al waar t aan ligtWeet je heel zeker waar 't aan ligt? Of denk je te weten waar 't aan ligt? Heeft hij je vertelt waar 't aan ligt? Tot hij jou vertelt waar het aan ligt, heb je 'n vermoeden maar weet je 't niet zeker. En 'n vermoeden kan zomaar 'n verkeerd vermoeden zijn.quote:en t maakt me gewoon boos,dat hij ineens dan zelf afstand neemt. Ik voel me een beetje gebruikt
Je bent boos en je voelt je gebruikt. Om 'n vermoeden dat je hebt. Om iets dat jij zeker denkt te weten. Maar je wéét het niet zeker, omdat je 't niet van hem zelf hebt gehoord. Dus kun je er ook naast zitten.
En waarom allemaal? Omdat hij twee dagen wat stilletjes was... Christenezielen, wat ga jij het moeilijk krijgen de komende jaren...
[...]
Kijk, t maakt mij niet uit dat iemand mij niet mag. Maar ik wil gewoon weten, wat de reden is.Dat je dat wil weten is begrijpelijk. Maar besef je dat 'n ander geen enkele verplichting heeft om jou te vertellen waaròm ze je niet mogen?quote:IK wil gewoon alleen maar duidelijkheid.En soms is de wetenschap dat iemand je niet mag, alle duidelijkheid die je gaat krijgen. Het waarom zal in sommige gevallen altijd een raadsel blijven. Dan kun je hoog en laag springen, dan kun je op je kop gaan staan, maar je kunt mensen niet dwingen. Echt niet. Je zult het dan moeten accepteren, ook al is er onduidelijkheid voor jou.quote:Maar nu weet ik al waar t aan ligtWeet je heel zeker waar 't aan ligt? Of denk je te weten waar 't aan ligt? Heeft hij je vertelt waar 't aan ligt? Tot hij jou vertelt waar het aan ligt, heb je 'n vermoeden maar weet je 't niet zeker. En 'n vermoeden kan zomaar 'n verkeerd vermoeden zijn.quote:en t maakt me gewoon boos,dat hij ineens dan zelf afstand neemt. Ik voel me een beetje gebruikt
Je bent boos en je voelt je gebruikt. Om 'n vermoeden dat je hebt. Om iets dat jij zeker denkt te weten. Maar je wéét het niet zeker, omdat je 't niet van hem zelf hebt gehoord. Dus kun je er ook naast zitten.
En waarom allemaal? Omdat hij twee dagen wat stilletjes was... Christenezielen, wat ga jij het moeilijk krijgen de komende jaren...
woensdag 23 november 2011 om 18:13
Ster89: Waarom zou ik jaloers zijn op jou:S
Het feit dat je dat denkt, zegt al dat je kinderachtig ben.
Ik sprak niet op je leeftijd, maar jij mij. Dus reageerde ik terug.
Charteuse: Ik had geen vermoeden, het is een feit.
Vandaag heb ik tegen hem gezegd: 'hey, ik had je een mail gestuurd. Toen keek hij vreemd en ik keek naar zijn mailbox, ik zag toen dat het ongeopende mail was. Maar andere had ie wel geopend. En vervolgens ging hij het gesprek alleen doen en mailde mij dat de klant onder 4- ogen een gesprek wilde. Ik reageerde met succes. Later riep hij mij en zei toen wat er was en dat ik in de middag mee kan. Ik weigerde toen. Vervolgens deed ie weer wat normaler en lachte weer( maar nog wel beetje afstandelijk). Ik ben ook die vandaag even ergens anders gaan zitten en gaan focussen op het werk.
En aan het eind van de middag vroeg hij face tot face, mag ik een bailey( we stonden bij de koffieautomaat) en later krijg ik ineens een mail van wanneer ik voor hem ga koken, aangezien ik geen bailey heb.
Ik heb t vaak meegemaakt dat mensen raar doen en niet meer bijdraaien.
BIj hem was het gedrag alleen naar mij toe veranderd, niet groeten etc. Dus ja, daarom is het voor mij moeilijk om dingen los te laten en af te vragen wat er aan de hand is.
Ik heb de tips gevolgd, die kriebels zijn al bijna weg en ik focus me ook meer op het werk( voelt ook fijner)
Het feit dat je dat denkt, zegt al dat je kinderachtig ben.
Ik sprak niet op je leeftijd, maar jij mij. Dus reageerde ik terug.
Charteuse: Ik had geen vermoeden, het is een feit.
Vandaag heb ik tegen hem gezegd: 'hey, ik had je een mail gestuurd. Toen keek hij vreemd en ik keek naar zijn mailbox, ik zag toen dat het ongeopende mail was. Maar andere had ie wel geopend. En vervolgens ging hij het gesprek alleen doen en mailde mij dat de klant onder 4- ogen een gesprek wilde. Ik reageerde met succes. Later riep hij mij en zei toen wat er was en dat ik in de middag mee kan. Ik weigerde toen. Vervolgens deed ie weer wat normaler en lachte weer( maar nog wel beetje afstandelijk). Ik ben ook die vandaag even ergens anders gaan zitten en gaan focussen op het werk.
En aan het eind van de middag vroeg hij face tot face, mag ik een bailey( we stonden bij de koffieautomaat) en later krijg ik ineens een mail van wanneer ik voor hem ga koken, aangezien ik geen bailey heb.
Ik heb t vaak meegemaakt dat mensen raar doen en niet meer bijdraaien.
BIj hem was het gedrag alleen naar mij toe veranderd, niet groeten etc. Dus ja, daarom is het voor mij moeilijk om dingen los te laten en af te vragen wat er aan de hand is.
Ik heb de tips gevolgd, die kriebels zijn al bijna weg en ik focus me ook meer op het werk( voelt ook fijner)