Dyscalculie

quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 23:13:

Toevallig dat jij ook SJM hebt gedaan! Heb jij toen geen economie gerelateerde vakken gehad? Is ook per MBO verschillend trouwens.. Hoorde van een vriendin die nu die opleiding doet dat ze ineens een verplichte wiskunde toelatingstest moeten doen.



Wel terecht als je bekijkt wat je nodig hebt in het werkveld



En Bedrijfskunde doe je dus op de universiteit? Nooit geweten dat dat overeenkomt met P&A, dacht altijd dat bedrijfskunde veel commerciëler gericht was en dus veel economie en marketing met zich meebracht.



Gaat het nu wel goed met studeren?Nee is HBO via de NHA. Ik ben nog niet begonnen want studiepakket jaar 2 is nog niet af (wacht sinds oktober). Ik hoop echt dat er nu eens schot in komt want ik ben het aankloten zo zat! Ik heb op het mbo wel rekenen en economie gehad. Die 2 heb ik met elkaar gecompenseerd en even daarna werd het afgeschaft en is het gewoon een certificaat geworden.

Lol nee het is een nieuwe studie( kijk maar even op www.nha.nl) en ik ben de 1e die het 2e jaar gaat doen. Ik waardeer mijn mbo diploma niet echt omdat het allemaal zo makkelijk ging, ik heb niet het gevoel dat ik iets bereikt heb.

De personeel&organisatie richting.

Ik kan geen leuke baan vinden met het mbo diploma, er zijn bijna geen mbo P&O banen en ik zie het mijzelf eigenlijk ook niet doen. Ik ben meer van het bedenken/adviseren dan puur alleen de ondersteunende werkzaamheden. Soms denk ik, was ik maar gewoon tevreden, dan zou het allemaal veel makkelijker gaan. Maar ik heb ambitie en kan mijzelf er niet bij neerleggen.

Mensen vragen vaak aan mij waarom ik nou weeeer van studie ben veranderd, ze vinden mij lui en snappen echt niet dat het voor mij moeilijk is om een rekenvak te halen"dan probeer je het toch volgend jaar weer" jamaar volgend jaar haal ik het ook niet. Ik ben op de universiteit fout voorgelicht, er zou heel veel mogelijk zijn maar dat bleek niet zo te zijn. Ik ben naar Leeuwarden geweest voor een opleiding P&A de studieadviseur/decaan van de opleiding wist 100% zeker dat er geen bedrijfseconomie of statistiek in de opleiding zat. Op de 1e dag kreeg ik... statistiek!!!! en het volgende jaar zou het een heel groot vak worden voor heel veel punten.... en nee daar kon niks aan veranderd/anders worden. Dus ben daar maar 1 dag geweest.

Op zulke momenten voel ik mij echt machteloos en niks waard.

Als ik jullie worsteling zo lees ben ik heel blij dat ik voor een Rechtenstudie heb gekozen en zo alles wat met cijfers te maken heeft makkelijk kon vermijden. Nu heb ik wel een baan die ik niet leuk vind, maar ook een diploma waar ik toch wel veel profijt van heb.



Het verbaast me echt dat rekenen blijkbaar in bijna iedere opleiding zo'n grote rol speelt en ik hoop echt dat er voor jullie iets te vinden valt waar dit te vermijden valt.

Hier ook een discalculiste.

Ik ben 31, discalculie heeft voor een groot deel bepaald hoe mijn leven er op dit moment uitziet. Buiten moeite (oftewel een gapend zwart gat waar de betreffende cellen zich hadden moeten bevinden) met rekenen en later wis-, schei-, natuurkunde en economie heb ik een minder goed ontwikkelde motoriek, moeite met het lezen van een analoge klok waar geen cijfers op staan en kan ik moeilijk maten en inhoud schatten. Verder heb ik een extreem slecht korte termijn-geheugen.



De ene na de andere opleiding heb ik afgebroken omdat er altijd wel een 'rekenvak' bij zat waar ik niets van bakte. En niets betekent dan nullen, enen en soms een twee voor de moeite. Onbegrip bij leraren. Ontelbare bijlessen heb ik gehad, op school en van geduldige familieleden, maar het hielp allemaal niets. Havo werd mavo, en mijn droom om voor de klas te staan viel in duigen.

Uiteindelijk een opleiding gekozen waar geen rekenen aan te pas zou komen, behalve een beetje bedrijfseconomie; directiesecretaresse/management assistente op MBO-niveau. Niets mis mee op zich, ware het niet dat ik absoluut geen kantoortype ben en dat ik voor mij gevoel meer in mijn mars had. Van thuis uit werd er echter wel druk op me gelegd dat het belangrijk was een redelijk salaris te verdienen en dat ik er niet jonger op werd. Ik zou dan al 3 jaar ouder zijn dan mijn klasgenoten en het werd toch tijd dat ik een keuze maakte. Na het behalen van dit diploma kon ik altijd nog verder kijken.



Dat diploma is gehaald maar gelukkig ben ik er niet van geworden. Al tijdens mijn eerste baan werd ik keihard met de neus op de feiten gedrukt dat ik dit werk niet wilde doen. Ik was kapot aan het eind van de dag, helemaal afgestompt van verveling en het gevoel te hebben niks voor te stellen. Toch moest er 40 uur gewerkt worden want ja, jong en geen kinderen. Misschien was het in een ander bedrijf beter dacht ik nog. Gelukkig kreeg ik de banen vrij makkelijk, maar het was overal hetzelfde, voelde me doodongelukkig in die functies. Men was overal zeer tevreden over mij en vaak kreeg ik de vraag waarom ik dat werk eigenlijk deed, ik kon toch veel meer? Tja, ik zat muurvast, oriënteerde me op tal van opleidingen maar bijna alles viel af bij het uitpluizen van het vakkenpakket en de toelatingseisen. En wat overbleef was geen optie.



Op het moment heb ik een administratief/secretariële functie bij een klein paramedisch bedrijf (ja ook cijfers maar heeeel overzichtelijk, alleen optellen en aftrekken met rekenmachine) die ik geheel zelfstandig kan uitvoeren. Geen groot team van secretaresses, geen hele afdeling en ik werk vaak alleen. Op deze manier kan ik het een beetje uithouden, al kom ik nog altijd uitgeput thuis en stromen er nog regelmatig tranen om de situatie waarin ik verzeild geraakt ben. Plannen zijn er genoeg maar ik loop overal op vast. En waarom aan iets beginnen waarvan je vooraf al weet dat je het niet gaat kunnen halen? Ik heb zo ontzettend veel ongebruikte kennis, ambitie, interesses maar het lukt me met dit probleem niet deze om te zetten in daadwerkelijke resultaten. En 'als je de wil maar hebt' gaat hierbij gewoon niet op.



Ik heb een laag salaris, secundaire arbeidsvoorwaarden om te huilen, naar verhouding weinig vakantiedagen en krijg overuren noch reiskosten uitbetaald. Toch blijf ik. Waarom? Omdat ik uit alle slechte opties de beste moet kiezen. Als ik weg wil kan ik wederom alleen als secretaresse aan de bak, is geen optie. Een winkel? Daar moet met geld omgegaan worden. Financieel administratief? Zeg maar niets ...



Zo lang ik me minimaal 40 uur per week, 10 uur per dag moet wegcijferen in een functie die mijn geest doodt kan ik niet 100% gelukkig zijn, hoe leuk mijn leven verder ook is. Voor iemand anders zou daar vrij makkelijk verandering in zijn te brengen, maar voor mij ligt dat zo anders ....



Het is wel een ontzettend lang verhaal geworden. Dat komt waarschijnlijk omdat ik het nog nooit eerder verteld of geschreven heb. Mijn vriend weet het wel maar verder kennen mensen mij gewoon als iemand die 'niet altijd lekker in haar vel zit'. Met zo'n verhaal hoef je echter niet aan te komen.

quote:iris1969 schreef op 01 maart 2010 @ 12:16:

Als ik jullie worsteling zo lees ben ik heel blij dat ik voor een Rechtenstudie heb gekozen en zo alles wat met cijfers te maken heeft makkelijk kon vermijden. Nu heb ik wel een baan die ik niet leuk vind, maar ook een diploma waar ik toch wel veel profijt van heb.



Het verbaast me echt dat rekenen blijkbaar in bijna iedere opleiding zo'n grote rol speelt en ik hoop echt dat er voor jullie iets te vinden valt waar dit te vermijden valt.Helaas gaat die vlieger hier voor WO en HBO niet op

@ Hinde wat herken ik veel in jou verhaal.

Ik kan mij echt kwaad maken om deze dingen. Ik dacht altijd dat ik de enige was met dit "probleem" de onbegrip, niet verder komen en in mijn geval ook nog eens een studieschuld van 3 jaar basis beurs

CLM en Hinde jullie mogen mij wel mailen op flashy@live.nl

(mailen staat natuurlijk vrij voor iedereen)

Hinde, zijn er geen mogelijkheden om je via (gerichte) cursussen verder te scholen?

Denk je dat je bijvoorbeeld PABO niet zou redden qua cijfermatig inzicht? Je zou eens een toets kunnen doen?



Ben zelf dramatisch met cijfers, heb ADHD en kan echt helemaal niets met rekenen, economie etc. Psych (van de ADHD diagnose) "verdenkt" mij van discalulie maar ik wil me er niet op laten testen. Ik red me namelijk zo ook wel, daar doet een (extra) diagnose (naast die ADHD) niets aan af. Al op de basisschool grote problemen terwijl de rest prima ging. Gelukkig op de middelbare school alle cijfervakken kunnen droppen (wiskunde, economie, schei- en natuurkunde).



Doorgegaan naar het HBO en gigantisch veel problemen gehad met economie en statistiek. Ontzettend veel hertentamens moet maken op deze vakken. Mis ieder logisch inzicht in de cijfers (de theorie bij economie ging bijvoorbeeld weer wel zonder grote problemen). Uiteindelijk met snoeihard werken voor de cijfervakken (en de rest met 2 vingers in mijn neus) diploma behaald.

Daarna naar het WO doorgestroomd en weer keihard tegen de "economische" muur geknald (studie aan Management en Economie faculteit, wel de minst economische variant die mogelijk was). Wilde per se die studie doen. Maar ben als een dwaas gaan studeren op die vakken. Heb het op die vakken echt op het nippertje gered terwijl de andere vakken ruim voldoende tot zeer goed waren, ben uiteindelijke met een dikke 8 afgestudeerd.



Heb echt moeten ploeteren op die vakken, soms stomweg oude tentamens letterlijk uit mijn hoofd geleerd, idiote truckjes verzonnen, bijles genomen, etc. Maar ik heb het wel gered. Ben nu nog steeds heel slecht met cijfers maar heb mezelf wat excelkennis aangemeten en dat werkt in mijn werk heel goed. Ga het ook niet meer uit de weg en ik kan door andere kennis en vaardigheden (verbaal en schriftelijk sterk, snel hoofdlijnen zien, analytisch sterk) me goed redden.



@flashy: kan je niet nu concentreren op een MBO baan in je richting en je via cursussen verder richting HBO niveau ontwikkelen?

@Mips ik word standaard afgewezen voor mbo banen wegens te weinig gerichte werkervaring of overgekwalificeerd( wat ik onzin vind) ik kom echt niet verder. Bijles enz is voor mij geen optie, dat stadium heb ik al lang gehad en heeft niks uitgehaald helaas. Het lullige is dat het bij de meeste opleidingen maar om 3 studie punten gaat.

Moet eerlijk zeggen dat ik bij een aantal mensen hier wel zie dat ze zich erg focussen op wat ze niet kunnen ipv oplossingen zoeken om een doel te bereiken.



Een opleiding zoeken/wensen die gehele zonder cijfers is opgebouwd bestaat (blijkt ook uit de zoektocht) niet/nauwelijks. Op zich ook niet gek, een HBO/WO afgestudeerde moet echt op een bepaald niveau beslissingen maken, kennis verwerken. Hier horen ook bepaalde cijferzaken bij.

Het genoemde vorobeeld, de opleiding Recht (HBO of WO) kan je niet uitkleden tot een variant waarbij de afgestudeerde nergens met wat basiskennis economie in aanraking is gekomen.

Tjsa, en de optie om tentamens mondeling af te nemen of een andere vraagstelling is begrijpelijk maar niet realistisch.

Ook al ga je in de toekomst niet werken in een functie waar je met (grote) financiële beslissingen te maken krijgt, het is wel een mogelijkheid. Ze kunnen moeilijk het curriculum aanpassen en een diploma verstrekken met de aantekening: afgestudeerde heeft geen bedrijfsmatig/economisch/financieel inzicht.



Wel denk ik dat het verstandig is (wat sommigen ook hebben gedaan) om het exacte curriculum van de opleiding op te vragen. Op open dagen wordt het e.e.a. altijd mooi voorgesteld. Als je het studieprogramma opvraagt en de opbouw van de vakken kan je het zo nakijken. En dan nog heb je geen zekerheid, een studieprogramma kan altijd gewijzigd worden.

Flashy je bent dus echt niet de enige ...

Al denk ik wel dat er een grens bestaat tussen het herkennen van discalculie-verschijnselen en het echte zwarte discalculiegat. Daarom zullen ook veel mensen denken dat discalculie toch een kwestie is van je onvermogen verbergen achter een mooie naam. Zoiets als iemand met een depressie gaan vertellen dat je ook weleens een dipje hebt ... Dat bedoel je toch met het onbegrip neem ik aan?

quote:Flashy schreef op 01 maart 2010 @ 13:40:

@Mips ik word standaard afgewezen voor mbo banen wegens te weinig gerichte werkervaring of overgekwalificeerd( wat ik onzin vind) ik kom echt niet verder. Bijles enz is voor mij geen optie, dat stadium heb ik al lang gehad en heeft niks uitgehaald helaas. Het lullige is dat het bij de meeste opleidingen maar om 3 studie punten gaat.



Kan ik me voorstellen Flashy, zeker nu werkgever kunnen kiezen uit -tig kandidaten.

Maar als het bij de betreffende opleidingen om slechts 3 studiepunten gaat dan kan het (cijfer)vak ook niet heel diep gaan qua niveau. Je kan bij de opleiding (of een student) de studiematerialen en de lesopbouw opvragen. Deze stof heel gericht gaan bestuderen. Met hulp, hulp die je problematiek kent. Misschien begrijp je het bestudeerde dan nog steeds niet maar kan je wel antwoorden (re)produceren die voldoende zijn om het vak positief af te sluiten.



Zo heb ik me door de economische vakken heen geworsteld. Kende echt alle antwoorden uit de twee boeken uit mijn hoofd. Ben bij mijn docent om nieuwe boeken gaan vragen omdat ik het niet begreep maar het antwoord foutloos kon opschrijven. Door mijn inzet (heb de hele collegereekt 5 (!) keer volledig gevolgd, alles 200% keer op keer voorbereid en geleerd, -tig keer bij de docent extra stof gevraagd. Ben eerlijk gezegd op het laatst door hem gematst, had nog 2/10e nodig en die heb ik gekregen. Voor mijn onnoemelijke inzet... (en de belofte dat ik nooit een economisch getinte baan zou aannemen haha).

Geen ideale situatie maar het heeft me een diploma opgeleverd.



Wil je alleen zeggen dat er echt nog hoop is...! Het vergt wel echt een soort bord voor je hoofd om door te gaan (terwijl mij ook werd gezegd dat ik de opleidingen niet zou halen etc...). Laat je niet kisten en zet door. Blijf solliciteren op de relevante MBO baan. Ga relevant vrijwilligerswerk doen etc. Het kan wel, maar je moet op dat (cijfer) vlak 100x harder werken dan een ander.

Mips je hebt helaas gelijk. Het is vrijwel onmogelijk om een opleiding te vinden die helemaal aan de cijferloze eisen voldoet.

Persoonlijk verwacht ik ook niet dat men een opleiding speciaal voor mij gaat aanpassen zodat het voor mij ook haalbaar is.



Wat ik echter niet begrijp is hoe je kunt zeggen dat iemand zich te veel focust op wat niet kan. Want daar draait het tenslotte toch om? Als je aan iets begint zonder dat probleem onder ogen te zien loopt het fout. Want het is geen kwestie van dubbele inzet, motivatie en oefening. Je kunt niet ergens aan beginnen met de insteek 'ik zie het wel'.



Het is triest, maar ik ben bang dat de enige echte goede tip die in jouw laatste alinea is; pluis het studieprogramma uit en kies eieren voor je geld. Dat er dan bijna niets overblijft is erg pijnlijk maar wel de realiteit.

Mips ik zie dat jij het wel hebt gehaald met al die extra inzet en oefening, maar waren dit vakken waarbij je dingen uit je hoofd kon leren of waren dit hoofdzakelijk rekenopgaven die gemaakt moesten worden?



Mij is het ook gelukt om het vak bedrijfsadministratie op laag niveau met met een voldoende af te ronden, puur omdat er ook een deel gewoon geleerd kon worden. Een kwestie van stampen dus. Voor een vak zoals wiskunde gaat dat echter niet op. Ik heb eens een keer een toets mee naar huis genomen waarvan ik wist dat de leraar bij de herkansing dezelfde zou gaan gebruiken. Heb met hulp van een vriend de uitkomsten 'uit het hoofd' geleerd. Ik snapte niet waarom de uitkomst zo was of hoe ik het moest beredeneren, maar ik leerde uit mijn hoofd wat de uitkomst van vraag 1 moest zijn, van vraag 2 etc. Bij de toets wist ik niets meer, totale black-out.

Dit is daarna zo vaak voorgekomen dat ik er niet meer in geloof dat extra oefening en inzet zal helpen.

Hoi Hinde, ik begrijp je frustraties hoor. Bij mij zijn de boeken door de lucht gevlogen als ik wéér een tentamen had verprutst. Tranen met tuiten dat ik zo baalde dat de rest wel goed ging maar de economische vakken zo slecht.quote:Wat ik echter niet begrijp is hoe je kunt zeggen dat iemand zich te veel focust op wat niet kan. Want daar draait het tenslotte toch om? Als je aan iets begint zonder dat probleem onder ogen te zien loopt het fout. Want het is geen kwestie van dubbele inzet, motivatie en oefening. Je kunt niet ergens aan beginnen met de insteek 'ik zie het wel'.



Wat ik hiermee bedoel is dat je niet moet blijven hangen in wat je niet kan. Als je echt geen mogelijkheid ziet om een studie te volgen waar cijfermatige vakken aan te pas komen moet je je focussen op andere zaken. Je probleem erkennen is stap 1, je mogelijkheden bekijken en daar het maximale uithalen is stap 2. Blijven hangen in de frustratie helpt je uiteindelijk niet verder.

Dat betekent wellicht een baan op lager niveau waar je in de praktijk moet bewijzen dat je mee kan. Door trainingen, door extra studie en cursussen. Juist als je werkt zijn de cursussen meestal heel doelgericht en praktisch. Doordat je in je dagelijks werk de stof kan toepassen is het vaak opeens veel begrijpelijker (wil het probleem niet bagatelliseren of wegwuiven). Met bijvoorbeeld EVC certificaten (laten waarderen van je verworven kennis en competenties) kan je ook richting HBO niveau doorstromen.



W aangeven dat er zeker nog mogelijkheden zijn maar dat die wellicht niet in een (deeltijd) studie van je gewenste beroep liggen. Met een omweg kan je toch komen waar je wil, en soms moet je je wensen iets bijstellen en je openstellen voor anderen richtingen.

quote:Mij is het ook gelukt om het vak bedrijfsadministratie op laag niveau met met een voldoende af te ronden, puur omdat er ook een deel gewoon geleerd kon worden. Een kwestie van stampen dus. Voor een vak zoals wiskunde gaat dat echter niet op. Ik heb eens een keer een toets mee naar huis genomen waarvan ik wist dat de leraar bij de herkansing dezelfde zou gaan gebruiken. Heb met hulp van een vriend de uitkomsten 'uit het hoofd' geleerd. Ik snapte niet waarom de uitkomst zo was of hoe ik het moest beredeneren, maar ik leerde uit mijn hoofd wat de uitkomst van vraag 1 moest zijn, van vraag 2 etc. Bij de toets wist ik niets meer, totale black-out.



Dit herken ik, en heel goed zelf. Dit is mij niet een keer overkomen, niet twee keer maar zeker een keer of 10. Iedere keer weer dezelfde deceptie omdat ik dacht dat ik het zo op kon lossen. Maar ik ben hiermee doorgegaan (en met bijles, en met extra opdrachten en hulp van docent). Uiteindelijk is het gelukt. Maar dit heeft me bloed, zweet en veeeel tranen gekost.



quote:Het is triest, maar ik ben bang dat de enige echte goede tip die in jouw laatste alinea is; pluis het studieprogramma uit en kies eieren voor je geld. Dat er dan bijna niets overblijft is erg pijnlijk maar wel de realiteit.



Dat is een mogelijkheid. Je kan ook gaan kijken hoe je de overgebleven realiteit zo goed mogelijk kan benutten. Dát bedoel ik met focussen op wat mogelijk is ipv wat niet mogelijk is.



Ik wilde vroeger zo graag dierenarts worden. Forget it, wiskunde, natuur- en scheikunde én biologie op VWO niveau. Dan kan ik blijven treuren dat dit niet tot mijn mogelijkheden behoort maar mij ook concentreren op wat ik nog meer leuk vind en daar de mogelijkheden van uitpluizen.

Mips ik bewonder echt wat je hebt bereikt met jouw aanpak. Daar is echt een hoop doorzettingsvermogen voor nodig. Ik kom nog vaak in de verleiding me dan toch maar in te schrijven voor een opleiding en me op die manier die jij nu beschrijft door de moeilijke onderdelen te worstelen.

Maar dan denk ik weer aan vroeger en hoe dat destijds verlopen is en kies ik er toch weer voor om het niet te doen. Huilbuien, uitslag, haaruitval etc. Dan verdwijnen die beelden weer naar de achtergrond en wil ik het toch weer proberen etc. Echt zo'n naar cirkeltje waar ik al jaren in ronddraai.



Na al die tijd weet ik eigenlijk niet meer wat nu eigenlijk het gewenste beroep voor mij is. Ben als het ware weggekwijnd en mezelf kwijtgeraakt. Ik sta zeer zeker open voor andere richtingen, maar ik moet ook oppassen dat ik reëel blijf. Als ik me helemaal laat omscholen ben ik een relatief oude maar onervaren kracht na het behalen van mijn diploma. Bovendien gaat mijn huidige werkgever absoluut niet akkoord met de tijd die ik vrij moet krijgen om elders mijn stage te doorlopen. En mijn baan verliezen is geen optie want er zal een hypotheek betaald moeten worden. Grizzly's op de weg dus.



Cursussen zijn voor mij misschien wel de beste optie, zoals jij ook zegt. Het idee om nog een volledige HBO studie te gaan doen is blijven hangen na het voltooien van de mbo opleiding, maar dit is met het verstrijken van de tijd misschien niet meer zo verstandig. Ik heb niet de leeftijd, de tijd noch de centen, om zo maar iets te gaan proberen wat later misschien toch te hoog gegrepen blijkt. Ik heb de capaciteiten wel maar het is heel belangrijk voor me iets te gaan doen wat ook kans van slagen heeft, aangezien ik anders de zoveelste emotionele opdonder krijg. Als ik iets kan afronden met succes zou dat heel goed voor me zijn, ook al is het stapje voor stapje. Nu sta ik ook helemaal stil.



Flashy, zou dit ook niets voor jou zijn?Gerichte cursussen ipv een volledige opleiding? Ik weet natuurlijk je leeftijd niet of welke baan je voor jezelf in gedachten hebt ....

Dank je voor het compliment Hinde. Vergeet soms zelf ook even dat ik zo hard tegen dit soort problemen ben aangelopen, heb de frustraties ook deels weggestopt maar anderzijds ook overwonnen door mijn doel bereikt te hebben (afronden van opleidingen).quote:Cursussen zijn voor mij misschien wel de beste optie, zoals jij ook zegt. Het idee om nog een volledige HBO studie te gaan doen is blijven hangen na het voltooien van de mbo opleiding, maar dit is met het verstrijken van de tijd misschien niet meer zo verstandig.

Je kan ook kijken naar wat je al hebt bereikt: een MBO opleiding afgerond en daarmee ook toegang tot een baan. Vergeet die prestatie niet! Je kan inderdaad door die gerichte cursussen doorgroeien in niveau en verantwoordelijkheden. Misschien niet via de gedroomde weg (een HBO studie) maar het is mogelijk.

Je "passie" (lesgeven) kan je ook tot uiting brengen in vrijwilligerswerk. Door bijvoorbeeld sportlessen aan kinderen te geven oid. Misschien niet wat je oorspronkelijk voor ogen had maar wel iets waar je gelukkig van wordt.



Een cursus in je interessegebied (bijvoorbeeld van de Open Universiteit of de Volkuniversiteit) helpen je weer plezier in leren te krijgen en vertrouwen in je eigen kunnen te krijgen. Een opleiding is slechts één ding, een middel om iets te bereiken. Maar niet de enige manier.



Kijk anders eens in het topic: Succesverhalen. Lang niet iedereen die succes heeft (zakelijk gezien) heeft keurig het traject van een (specifieke) opleiding gevolgd. Vaak niet zelfs. Door eigenwijs zijn en kansen te zien én benutten en gebruik te maken van eigen talent (en veel doorzettingsvermogen) komen mensen tot hele gave prestaties.

nog even terugkomend op het onderstaande:quote:Na al die tijd weet ik eigenlijk niet meer wat nu eigenlijk het gewenste beroep voor mij is. Ben als het ware weggekwijnd en mezelf kwijtgeraakt. Ik sta zeer zeker open voor andere richtingen, maar ik moet ook oppassen dat ik reëel blijf.



Stel je doelen niet te hoog/groot, reeël blijven is inderdaad heel belangrijk. Zit een volledige HBO opleiding er (nu) niet in, misschien een deelcertificaat wel.



Begin klein maar met veel kans op succes. Dat motiveert meer dan een groot doel waar je grote kans hebt om op vast te lopen.

Ga met vrijwilligerswerk of een "mini-baan" van een paar uur per week iets doen wat je super leuk vindt. Zo kan je weer zoeken naar jezelf en zien dat je wel degelijk een hoop kwaliteiten hebt.

Maar als ik je laatste post lees vind ik deze veel positiever dan die daarvoor. Vergeet niet dat je veel meer kan dan je denkt. Een opleiding brengt bepaalde kennis, maar jij hebt ook (net als iedereen) aangeboren talenten waar je veel mee kan. Die moet je zien te vinden en benutten.

Ik ben nog maar 24.... en vakgericht word ik niet aangenomen, te weinig werkervaring of overgekwalificeerd, ik heb keer op keer mijn toekomstdromen al aangepast. Ik ben op een punt dat ik het niet meer weet, ik heb lullige studentenbaantjes met oproepcontracten. Ik wil 100% voor die studie via de nha(thuisstudie) gaan maar ik wacht al sinds oktober op het studiepakket waardoor ik ga twijfelen of het wel echt iets voor mij is, vooral omdat er weeeeeeeer een foute voorlichting geweest is en ik weer moet gaan strijden om "hulp" omdat er toch weer cijfers zijn. Als ik geen HBO diploma haal moet ik ¤20 000 basis beurs terug betalen, ik weet niet waarvan want de mbo banen betalen maximaal 1600 bruto voor fulltime, ik kan door omstandigheden ook niet fulltime werken. Dus dat word misschien een krappe ¤1000 bruto in de maand....... En ik heb niet eens een baan nu, ja oproep contract.

Het is voor mij behoorlijk uitzichtloos ik heb echt al alles geprobeerd. Er ligt eventueel nog 1 hbo opleiding open, alleen dat is weer redelijk technisch en is dat weer een probleem ( communicatie & multi media design) en nee dat is zeker niet mijn droombaan want ik wil graag met mensen werken. Het liefst in een adviserende functie.