Studie/scriptie - leg hier je ei!
donderdag 28 januari 2010 om 13:15
Er waren al meer topic's geweest over het bezig zijn aan je scriptie, maar zo'n beetje iedereen daar is al klaar of het hele topic is ingezakt. Dus vandaar een nieuw topic!
Ik heb er soms gewoon behoefte aan om ergens mijn ei kwijt te kunnen over mijn studie, de problemen met mijn scriptie en alles wat daar bij komt kijken. Dus wie schrijft er mee?
Wie zijn er ontussen klaar? Magnolia, Inkjee, Linlin85, Puntje, Yarabelle, Onrust, Maryxz, AgoErgoSum, MissFire, Mirlo, Tyche, Mevrouwtjezonneschijn
Ik heb er soms gewoon behoefte aan om ergens mijn ei kwijt te kunnen over mijn studie, de problemen met mijn scriptie en alles wat daar bij komt kijken. Dus wie schrijft er mee?
Wie zijn er ontussen klaar? Magnolia, Inkjee, Linlin85, Puntje, Yarabelle, Onrust, Maryxz, AgoErgoSum, MissFire, Mirlo, Tyche, Mevrouwtjezonneschijn
donderdag 22 april 2010 om 14:06
Ik heb bedacht dat als ik vandaag 4 uur studeer (teller staat nu op 0) ik morgen lekker mag genieten van de zon, en dan zaterdag weer studeren, minimaal 4 uur. Zo probeer ik mezelf een beetje doelen te stellen.
Ago, wat vervelend zeg!!!! Midden juli dus voor jou, ik maak mn eigen deadline
mag er zo lang over doen als ik wil, maar als ik over 1 september heen ga moet ik wel weer collegegeld betalen, dus eigenlijk wil het voor die tijd af hebben. Vriend wil ook pas op vakantie als ik ben afgestudeerd. Dus genoeg redenen om een beetje door te werken eigenlijk
Serpentina, ik mag van vriend niet meer opruimen als excuus om niet te studeren. Maar als het opgeruimd is zit ik zoveel rustiger. Moet wel zeggen dat ons huis nog nooit zo opgeruimd is geweest dus erg herkenbaar dat opruimen
Ik ga nog heeeeel even koffie drinken in de stad en dan aan een stuk door studeren met stopwatch erbij
Succes iedereen! ( vooral met dit heerlijke weer)
Ago, wat vervelend zeg!!!! Midden juli dus voor jou, ik maak mn eigen deadline
Serpentina, ik mag van vriend niet meer opruimen als excuus om niet te studeren. Maar als het opgeruimd is zit ik zoveel rustiger. Moet wel zeggen dat ons huis nog nooit zo opgeruimd is geweest dus erg herkenbaar dat opruimen
Ik ga nog heeeeel even koffie drinken in de stad en dan aan een stuk door studeren met stopwatch erbij
Succes iedereen! ( vooral met dit heerlijke weer)
vrijdag 23 april 2010 om 10:27
quote:Maryxz schreef op 22 april 2010 @ 11:06:
Herkenbaar Michelle! Dat theoretisch kader kwam ook echt mijn neus uit. Gisteren heb ik mijn stukken opgestuurd! Nu wil ik eigenlijk aan mijn analyse beginnen, maar van sommige dingen weet ik niet precies hoe ik het moet scoren en daar wil ik het met mijn begeleiders over hebben, maar ze hebben nog niet gereageerd. Dus nu ben ik ongeduldig en weet ik tegelijk niet wat ik moet doen. Onzin eigenlijk, want ik kan genoeg verzinnen. Dus ik ga aan het werk! NU!
), allemaal herkenbaar, wil graag dat theoretisch kader afronden, (zodat ik met interviews en vervolgens analyse kan beginnen, waarover ik ws ga roepen dat ik niet weet wat ik moet doen, maar het eigenlijk dondersgoed weet
. Maar goed, ik moet niet zeuren, ben pas sinds een week begonnen met het uitwerken van het theoretisch. kader (moet vlgd week eerste versie inleveren), dus het komt mijn neus nog niet uit, maar vind het in tegenstelling tot andere delen van scriptie, gewoon een saai gedeelte, en ik ken al die -omvangrijke- theorieen en concepten ook wel, maar het op de juiste manier samenvatten vind ik best lastig (is nooit mijn sterkste kant geweest).
Hoe lang hebben jullie over je theoretisch kader gedaan?
Herkenbaar Michelle! Dat theoretisch kader kwam ook echt mijn neus uit. Gisteren heb ik mijn stukken opgestuurd! Nu wil ik eigenlijk aan mijn analyse beginnen, maar van sommige dingen weet ik niet precies hoe ik het moet scoren en daar wil ik het met mijn begeleiders over hebben, maar ze hebben nog niet gereageerd. Dus nu ben ik ongeduldig en weet ik tegelijk niet wat ik moet doen. Onzin eigenlijk, want ik kan genoeg verzinnen. Dus ik ga aan het werk! NU!
Hoe lang hebben jullie over je theoretisch kader gedaan?
vrijdag 23 april 2010 om 11:36
Bij mij heeft het denk ik wel zeker twee maanden geduurd voor ik het echt goed op papier had staan. En dan nog ben ik over sommige stukken niet helemaal tevreden, maar eerst de rest maar eens!
Vandaag heb ik rijles om 12 uur, echt een rottijd. Ik heb vanmorgen nog niet veel gedaan, kan me er nu niet meer toe zetten, en als ik terug kom moet ik eerst nog eten en dan is het alweer halverwege de middag. Zo vliegt een dag echt om!
Vivadiva, heb je de 4 uur gisteren nog gehaald?
Vandaag heb ik rijles om 12 uur, echt een rottijd. Ik heb vanmorgen nog niet veel gedaan, kan me er nu niet meer toe zetten, en als ik terug kom moet ik eerst nog eten en dan is het alweer halverwege de middag. Zo vliegt een dag echt om!
Vivadiva, heb je de 4 uur gisteren nog gehaald?
vrijdag 23 april 2010 om 11:38
quote:eevita schreef op 07 april 2010 @ 03:19:
Het theoretisch kader is echt het moeilijkste stuk meestal, maar het is wel de basis van alles. Mijn professor zegt altijd: " Het is de bril die je opzet om naar je probleemstelling te kijken". Als je eenmaal je theoretisch kader af hebt, dan zie je alles ook ineens veel helderder en heb je meestal een beter idee hoe je verder moet. Ik heb mijn theoretisch kader zeker niet voor leken geschreven, maar wel voor mensen in het algemeen uit mijn zelfde vakgebied.
Ik wil jullie graag iets vragen, want nu ik met dat theoretisch kader bezig ben, begrijp ik eigenlijk niet zo goed meer waarom dat inderdaad vaak als moeilijk(ste) deel wordt gezien (de reden waarom ik er aanvankelijk een beetje tegenop zag). In feite is het toch gewoon (nadat je een onderwerp hebt gekozen en je je hebt ingelezen) een kwestie van ''bril(len)'' kiezen (theorieen en concepten die gedurende je studie ook al voorbij zijn gekomen en waaruit je een keuze maakt) en vervolgens die 'bril(len)' samen te vatten toegespitst op je onderwerp (is in meeste scripties ook niet veel meer dan ca. 15 tot 20 pagina's). Wat wordt er dan precies als moeilijk ervaren, en/of wat zie ik over het hoofd ?
Het theoretisch kader is echt het moeilijkste stuk meestal, maar het is wel de basis van alles. Mijn professor zegt altijd: " Het is de bril die je opzet om naar je probleemstelling te kijken". Als je eenmaal je theoretisch kader af hebt, dan zie je alles ook ineens veel helderder en heb je meestal een beter idee hoe je verder moet. Ik heb mijn theoretisch kader zeker niet voor leken geschreven, maar wel voor mensen in het algemeen uit mijn zelfde vakgebied.
Ik wil jullie graag iets vragen, want nu ik met dat theoretisch kader bezig ben, begrijp ik eigenlijk niet zo goed meer waarom dat inderdaad vaak als moeilijk(ste) deel wordt gezien (de reden waarom ik er aanvankelijk een beetje tegenop zag). In feite is het toch gewoon (nadat je een onderwerp hebt gekozen en je je hebt ingelezen) een kwestie van ''bril(len)'' kiezen (theorieen en concepten die gedurende je studie ook al voorbij zijn gekomen en waaruit je een keuze maakt) en vervolgens die 'bril(len)' samen te vatten toegespitst op je onderwerp (is in meeste scripties ook niet veel meer dan ca. 15 tot 20 pagina's). Wat wordt er dan precies als moeilijk ervaren, en/of wat zie ik over het hoofd ?
vrijdag 23 april 2010 om 11:45
Wat ik lastig vond was het selecteren van literatuur en de verantwoording van de motivatie daarachter. Er is zoveel goed en bruikbaar onderzoek, waarom kies ik dit model? Waarom pas ik het aan op deze wijze? Waarom gebruik ik daar die onderzoeken voor? Ik had steeds het idee dat ik nog veel meer kon doen, en tegelijk dat ik verzandde in een berg irrelevante informatie. Het compact en toch volledig verwoorden van de theorieën, modellen en gemaakte keuzes vond ik niet makkelijk!
vrijdag 23 april 2010 om 13:54
Sommige mensen, net als ik, vinden een theoretisch kader leuk om te doen en dan is het gelijk een stuk minder moeilijk.
Wat ik nog wel eens tegenkom is:
- een opsomming van op zichzelf wetenswaardige dingen om te weten, maar het vormt geen geheel;
- interessante theorie over het onderwerp, maar ticg irrelevant voor de beantwoording van de onderzoeksvraag
- vrij letterlijke vertalingen uit het engels (als in het Nederlands) en onvoldoende de teksten eigen gemaakt. l
Vertrouw op jezelf!
Wat ik nog wel eens tegenkom is:
- een opsomming van op zichzelf wetenswaardige dingen om te weten, maar het vormt geen geheel;
- interessante theorie over het onderwerp, maar ticg irrelevant voor de beantwoording van de onderzoeksvraag
- vrij letterlijke vertalingen uit het engels (als in het Nederlands) en onvoldoende de teksten eigen gemaakt. l
Vertrouw op jezelf!
zondag 25 april 2010 om 17:09
Ben ik weer! Gisteren en vandaag gewerkt aan het herschrijven/structureren van mijn analyse hoofdstuk. Het is nu weer af. Heb bovendien ook een heel lief vriendje die voor mij de tabellen heeft aangepast, waardoor het er nu erg gelikt uit ziet. Ben zo blij met hem!
Ik ga het hoofdstuk straks weer mailen naar mijn supervisor en even kijken wat zij ervan vindt nu.
Heb van de week ook even een native english speaker gemaild, hij is een studiegenoot en ik hoop dat hij tijd heeft om op het laatst mijn scriptie door te nemen op grammatica dingen.
Hoe gaat het bij jullie? Nog een beetje kunnen genieten van de zon dit weekend?
Ik ga het hoofdstuk straks weer mailen naar mijn supervisor en even kijken wat zij ervan vindt nu.
Heb van de week ook even een native english speaker gemaild, hij is een studiegenoot en ik hoop dat hij tijd heeft om op het laatst mijn scriptie door te nemen op grammatica dingen.
Hoe gaat het bij jullie? Nog een beetje kunnen genieten van de zon dit weekend?
maandag 26 april 2010 om 12:21
Na een heerlijk weekend waarin ik zo ongeveer niks aan mijn scriptie heb gedaan moet ik vandaag weer aan de bak. Tot nu toe heb ik mezelf er nog niet echt toe kunnen zetten. Ik weet even niet meer hoe en waar ik verder moet. Gelukkig heb ik morgen een afspraak met mijn begeleiders, hopelijk geeft dat weer energie en inspiratie...
maandag 26 april 2010 om 18:40
hey hey! Moet weer even mn ei kwijt....Begeleider was dus afwezig en kreeg afgelopen vrijdag een mailtje van hem. Zoals ik gemerkt had was hij afwezig. Hij had nu hoofdstuk 1 van commentaar voorzien en dat wilde hij aankomende vrijdag bespreken. (irriteert me al weer mateloos dat hij het fatsoen niet heeft om even sorry te zeggen gewoon)
Dus ik zeg dat ik vrijdag werk en alleen dinsdag college heb, dus graag op dinsdag wil afspreken. Krijg ik weer een mailtje terug:
Zoals ik jou al in het begin had verteld maak ik alleen afspraken op maandag en vrijdag. Het is ook niet de bedoeling dat jij stukken inlevert die nog niet klaar zijn, elk inlevermoment is een beoordelingsmoment. Als het nog niet klaar is, moet je het niet inleveren.
grrrr.....Ik had hem gemailt dat ik t eerste hoofdstuk inmiddels alweer deels had aangepast wegens nieuwe ontwikkelingen...Ik mailde dat ik ook hoofdstuk 2 en een deel van 3 wilde opsturen zodat we op 1 lijn zitten, hij zit nu in hoofdstuk 1 en ik in 3...kan toch niet!
Nu heb ik gemailt dat ik maandag graagg even e.e.a. wil bespreken mbt de gang van zaken. Dat ik het mij anders had voorgesteld, ik het jammer vind dat ik door niemand op de hoogte ben gesteld van zijn afwezigheid en dat ik zonder ook maar iets aan feedback op eigen kracht gewoon doorga, maar zijn reacties al zeer negatief ervaar. Dat ik geen idee heb of ik uberhaupt ook iets wel goed doe. Toen gezegd dat ik hem wellicht verkeerd begrijp, maar dat een goede verstandhouding voor mij gewoon erg belangrijk is, dus ik wilde dit toch bespreekbaar maken.
Maar nu ben ik beetje bang voor zn reactie...Hij moet me wel een cijfer geven dus k moet hem niet tegen me int harnas jagen...Heb ik dat gedaan?
Dus ik zeg dat ik vrijdag werk en alleen dinsdag college heb, dus graag op dinsdag wil afspreken. Krijg ik weer een mailtje terug:
Zoals ik jou al in het begin had verteld maak ik alleen afspraken op maandag en vrijdag. Het is ook niet de bedoeling dat jij stukken inlevert die nog niet klaar zijn, elk inlevermoment is een beoordelingsmoment. Als het nog niet klaar is, moet je het niet inleveren.
grrrr.....Ik had hem gemailt dat ik t eerste hoofdstuk inmiddels alweer deels had aangepast wegens nieuwe ontwikkelingen...Ik mailde dat ik ook hoofdstuk 2 en een deel van 3 wilde opsturen zodat we op 1 lijn zitten, hij zit nu in hoofdstuk 1 en ik in 3...kan toch niet!
Nu heb ik gemailt dat ik maandag graagg even e.e.a. wil bespreken mbt de gang van zaken. Dat ik het mij anders had voorgesteld, ik het jammer vind dat ik door niemand op de hoogte ben gesteld van zijn afwezigheid en dat ik zonder ook maar iets aan feedback op eigen kracht gewoon doorga, maar zijn reacties al zeer negatief ervaar. Dat ik geen idee heb of ik uberhaupt ook iets wel goed doe. Toen gezegd dat ik hem wellicht verkeerd begrijp, maar dat een goede verstandhouding voor mij gewoon erg belangrijk is, dus ik wilde dit toch bespreekbaar maken.
Maar nu ben ik beetje bang voor zn reactie...Hij moet me wel een cijfer geven dus k moet hem niet tegen me int harnas jagen...Heb ik dat gedaan?
maandag 26 april 2010 om 20:02
@AgoErgoSum
Je reactie is wat impulsief op zijn hoogst,, maar niet iets aar jiij je druk over moet gaan maken. Richt je op een goed verloop van een gesprek. Probeer je in het gesprek zo coöperatief mogelijk op te stellen. Laat het gesprek niet uit de hand lopen. Als je voelt dat dat wel dreigt te gebeuren, rond dan het gesprek af met de opmerking dat je het wil laten bezinken. Shakel dan de coördinator in. Een optie is om eerst een gesprek met de coördinator te plannen en bespreek dat je de situatie lastig vind en tegen het gesprek opziet
Maar goed... je begeleider is ook maar een mens. Zijn reactie "klinkt" als een standaardreactie van iemand die zichzelf beschermt in tijden waarin het hem allemaal boven het hoofd groeit.Om het af te bakenen zegt hij dat iets eerst af moet zijn, omdat het hem anders teveel tijd gaat kosten. de arrogantie die jij ervaart is ook maar om zichzelf een houding te geven. Hij heeft in een bepaald opzicht gelijk: elk inlevemoment is een beoordelingsmoment. Bekijk waarin je hem tegemoet kan komen en wat je belangijk vindt waar hij jou in tegemoet komt.
Oefen het gesprek gerust van tevoren, Hou je taai. focus je energie op verder gaan met scriptie ipv je zorgen te maken.
.
Je reactie is wat impulsief op zijn hoogst,, maar niet iets aar jiij je druk over moet gaan maken. Richt je op een goed verloop van een gesprek. Probeer je in het gesprek zo coöperatief mogelijk op te stellen. Laat het gesprek niet uit de hand lopen. Als je voelt dat dat wel dreigt te gebeuren, rond dan het gesprek af met de opmerking dat je het wil laten bezinken. Shakel dan de coördinator in. Een optie is om eerst een gesprek met de coördinator te plannen en bespreek dat je de situatie lastig vind en tegen het gesprek opziet
Maar goed... je begeleider is ook maar een mens. Zijn reactie "klinkt" als een standaardreactie van iemand die zichzelf beschermt in tijden waarin het hem allemaal boven het hoofd groeit.Om het af te bakenen zegt hij dat iets eerst af moet zijn, omdat het hem anders teveel tijd gaat kosten. de arrogantie die jij ervaart is ook maar om zichzelf een houding te geven. Hij heeft in een bepaald opzicht gelijk: elk inlevemoment is een beoordelingsmoment. Bekijk waarin je hem tegemoet kan komen en wat je belangijk vindt waar hij jou in tegemoet komt.
Oefen het gesprek gerust van tevoren, Hou je taai. focus je energie op verder gaan met scriptie ipv je zorgen te maken.
.
dinsdag 27 april 2010 om 17:29
AgoErgo, wat vervelend allemaal. Maar ik denk dat meermim wel een punt heeft. Als het een goed gesprek wordt maandag is er denk ik niks meer aan de hand.
Ik had vandaag een gesprek met mijn begeleiders, en ze kwamen me daar toch weer met een berg commentaar. Ik snap het gewoon niet. Elke keer is er weer iets anders, dat de keer ervoor wel prima was. Had dan maar alles de eerste keer finaal afgebrand, want nu had ik het idee dat ik een heel eind was, maar moet ik ineens nog weer keihard aan de bak. Ze vroegen zich zelfs af of ik het wel zou halen om begin juli af te studeren Maar tegelijk motiveert het me ook, want als ik heel hard werk lukt het misschien wel!
Ik had vandaag een gesprek met mijn begeleiders, en ze kwamen me daar toch weer met een berg commentaar. Ik snap het gewoon niet. Elke keer is er weer iets anders, dat de keer ervoor wel prima was. Had dan maar alles de eerste keer finaal afgebrand, want nu had ik het idee dat ik een heel eind was, maar moet ik ineens nog weer keihard aan de bak. Ze vroegen zich zelfs af of ik het wel zou halen om begin juli af te studeren Maar tegelijk motiveert het me ook, want als ik heel hard werk lukt het misschien wel!
dinsdag 27 april 2010 om 19:25
Vraag aan iedereen: wanneer lever je iets in bij je begeleider. Wanneer vind je iets "af genoeg"?
@Maryxz... ik weet niet of je het echt meent dat je eerst finaal afgebrand had willen worden. Verder is het begeleiden ook een proces. Eerst commentaar op de hoofdlijnen en daarna steeds specifieker. Bovendien krijgt je verhaal met de data-analyse steeds meer gestalte en dat plaatst het eerdere werk vaak weer in een nieuw licht.
Overigens baalde ik er ook van dat er telkens weer iets te verbeteren was. Op het laatst zei ik dat ik alleen nog wilde horen wat ik moest veranderen om met een voldoende af te studeren.
Maryxz... nog even doorpakken. Gaat je vast lukken!
@Maryxz... ik weet niet of je het echt meent dat je eerst finaal afgebrand had willen worden. Verder is het begeleiden ook een proces. Eerst commentaar op de hoofdlijnen en daarna steeds specifieker. Bovendien krijgt je verhaal met de data-analyse steeds meer gestalte en dat plaatst het eerdere werk vaak weer in een nieuw licht.
Overigens baalde ik er ook van dat er telkens weer iets te verbeteren was. Op het laatst zei ik dat ik alleen nog wilde horen wat ik moest veranderen om met een voldoende af te studeren.
Maryxz... nog even doorpakken. Gaat je vast lukken!
vrijdag 30 april 2010 om 03:04
Kwam langs dit topic en zag dat er ook begeleiders aanwezig zijn, mooi! Ik ben namelijk zelf niet (meer) aan de scriptie, maar mijn vriend (waar ik mee samenwoon) dus wel!
En pfoe, dat is me soms een potje vermoeiend hoor... en frustrerend, omdat ik zelf dus al eens door dat hele proces ben gegaan, en ik het dus niet kan aanzien om hem in dezelfde valkuilen te zien vallen...
maar ja, dit is zíjn scriptie, weet ik ook wel, maar hoe kan ik hem nou op een goede manier motiveren, dat het niet uitloopt op ruzie en we niet allebei nóg gefrustreerder raken?? Ik klink denk ik vaak belerend of zo, maar bedoel het echt goed en wil alleen maar helpen....
Vaak eindigt zo'n ruzie dan ook in: ach, het is jóuw probleem, red je er ook maar mee!
Maar ja, als je samenwoont werkt dat niet echt he, want als de één een probleem heeft, heeft de ander t ook........
Tips anyone? Bedankt alvast!!
En pfoe, dat is me soms een potje vermoeiend hoor... en frustrerend, omdat ik zelf dus al eens door dat hele proces ben gegaan, en ik het dus niet kan aanzien om hem in dezelfde valkuilen te zien vallen...
maar ja, dit is zíjn scriptie, weet ik ook wel, maar hoe kan ik hem nou op een goede manier motiveren, dat het niet uitloopt op ruzie en we niet allebei nóg gefrustreerder raken?? Ik klink denk ik vaak belerend of zo, maar bedoel het echt goed en wil alleen maar helpen....
Vaak eindigt zo'n ruzie dan ook in: ach, het is jóuw probleem, red je er ook maar mee!
Maar ja, als je samenwoont werkt dat niet echt he, want als de één een probleem heeft, heeft de ander t ook........
Tips anyone? Bedankt alvast!!
vrijdag 30 april 2010 om 08:22
quote:meermim schreef op 27 april 2010 @ 19:25:
Vraag aan iedereen: wanneer lever je iets in bij je begeleider. Wanneer vind je iets "af genoeg"?
Goeie vraag
, en met die vraag ben ik de afgelopen dagen dus ook bezig. Schrijf nu mijn theoretisch kader en had me voorgenomen "gewoon'' een eerste opzet in grote lijnen te schrijven en daarnaa aan te passen. Dat is me even gelukt, maar daarna verviel ik toch weer in oude patroon van het in 1 keer goed willen doen, ik vermoed omdat ik "'moeten aanpassen'' met ''falen'' oid associeer, ik wéét dat dat nergens op slaat, sterker dat dat juist hoort bij het schrijven van grotere stukken, maar op de een of andere manier lukt het mij dus niet. Met als gevolg dat ik mijn afspraak voor het inleveren van eerste versie heb verschoven, en nu het liefst die afspraak ook weer zou willen verschuiven :->>. Ik merk toch dat ik het eng vind om (voor eerste keer, onderzoeksopzet niet meegrekend) iets in te leveren en lastig vind ik dat ik dit het liefst ook gewoon zeg, zodat we er even over kunnen praten, lees: dat hij mij gerust kan stellen, maar ik besef me dat ik die geruststelling beter of vooral uit mezelf kan halen. Wanneer ik iets "af genoeg" vind blijkt overigens altijd uit mijn gevoel dat ik dan heb, ik weet hoe ik me dan voel, en dat gevoel heb ik nu nog lang niet, dus werk aan de winkel
).
Vraag aan iedereen: wanneer lever je iets in bij je begeleider. Wanneer vind je iets "af genoeg"?
Goeie vraag
vrijdag 30 april 2010 om 08:33
quote:aninha schreef op 30 april 2010 @ 03:04:
Kwam langs dit topic en zag dat er ook begeleiders aanwezig zijn, mooi! Ik ben namelijk zelf niet (meer) aan de scriptie, maar mijn vriend (waar ik mee samenwoon) dus wel!
En pfoe, dat is me soms een potje vermoeiend hoor... en frustrerend, omdat ik zelf dus al eens door dat hele proces ben gegaan, en ik het dus niet kan aanzien om hem in dezelfde valkuilen te zien vallen...
maar ja, dit is zíjn scriptie, weet ik ook wel, maar hoe kan ik hem nou op een goede manier motiveren, dat het niet uitloopt op ruzie en we niet allebei nóg gefrustreerder raken?? Ik klink denk ik vaak belerend of zo, maar bedoel het echt goed en wil alleen maar helpen....
Vaak eindigt zo'n ruzie dan ook in: ach, het is jóuw probleem, red je er ook maar mee!
Maar ja, als je samenwoont werkt dat niet echt he, want als de één een probleem heeft, heeft de ander t ook........
Tips anyone? Bedankt alvast!!
Door te bedenken dat je hem zijn eigen leerproces gunt, daar leert hij het meeste van. Dat jij het niet aan kan zien dat hij in dezelfde valkuilen als jou valt is grof gezegd jouw probleem die je niet de zijne moet maken door ruzie te gaan lopen maken omdat jij het gevoel hebt dat ie niet naar je luistert oid, ruziemaken werkt iig niet erg bevorderend voor zijn concentratie. Verder, tja, als hij gewoon eigenwijs is en niets van jouw valkuilen wil leren, is dat zijn probleem en moet hij het idd zelf maar uitzoeken. Ik had het denk ik iig erg fijn gevonden om een partner te hebben die al eens met het scriptiebijltje heeft gehakt. Je bent dan wel niet mijn partner
, maar ik ben wel benieuwd naar welke valkuilen jij hebt ervaren?
Verder misschien gewoon niet zo met zijn scriptie bemoeien, ongevraagd met advies komen etc., behalve als hij om advies vraagt en dan zou je bv. meer vragen kunnen stellen ipv vooral jouw mening geven.
Kwam langs dit topic en zag dat er ook begeleiders aanwezig zijn, mooi! Ik ben namelijk zelf niet (meer) aan de scriptie, maar mijn vriend (waar ik mee samenwoon) dus wel!
En pfoe, dat is me soms een potje vermoeiend hoor... en frustrerend, omdat ik zelf dus al eens door dat hele proces ben gegaan, en ik het dus niet kan aanzien om hem in dezelfde valkuilen te zien vallen...
maar ja, dit is zíjn scriptie, weet ik ook wel, maar hoe kan ik hem nou op een goede manier motiveren, dat het niet uitloopt op ruzie en we niet allebei nóg gefrustreerder raken?? Ik klink denk ik vaak belerend of zo, maar bedoel het echt goed en wil alleen maar helpen....
Vaak eindigt zo'n ruzie dan ook in: ach, het is jóuw probleem, red je er ook maar mee!
Maar ja, als je samenwoont werkt dat niet echt he, want als de één een probleem heeft, heeft de ander t ook........
Tips anyone? Bedankt alvast!!
Door te bedenken dat je hem zijn eigen leerproces gunt, daar leert hij het meeste van. Dat jij het niet aan kan zien dat hij in dezelfde valkuilen als jou valt is grof gezegd jouw probleem die je niet de zijne moet maken door ruzie te gaan lopen maken omdat jij het gevoel hebt dat ie niet naar je luistert oid, ruziemaken werkt iig niet erg bevorderend voor zijn concentratie. Verder, tja, als hij gewoon eigenwijs is en niets van jouw valkuilen wil leren, is dat zijn probleem en moet hij het idd zelf maar uitzoeken. Ik had het denk ik iig erg fijn gevonden om een partner te hebben die al eens met het scriptiebijltje heeft gehakt. Je bent dan wel niet mijn partner
Verder misschien gewoon niet zo met zijn scriptie bemoeien, ongevraagd met advies komen etc., behalve als hij om advies vraagt en dan zou je bv. meer vragen kunnen stellen ipv vooral jouw mening geven.
vrijdag 30 april 2010 om 14:30
@aninha
Ik sluit me bij bmichelle aan.
Misschien helpt het om te onderscheiden waar het gaat om prettig samenleven en waar het gaat om willen helpen met de scriptie op zich..
Een student die ik begeleid noemt het als pluspunt dat zij haar partner niet met de voortgang van haar scriptie inhoudelijk hoeft lastig te vallen en dat ze voor feedback naast haar scriptiebegeleider slechts 1 ander persoon heeft die van het begin tot het eind meeleeft.
Zij voelt zich gesteund door haar partner en omgeving, doordat tijd krijgt om te studeren (sommige sociale activiteiten op een lager pitje en zorg voor kinderen uit handen genomen).
Ik sluit me bij bmichelle aan.
Misschien helpt het om te onderscheiden waar het gaat om prettig samenleven en waar het gaat om willen helpen met de scriptie op zich..
Een student die ik begeleid noemt het als pluspunt dat zij haar partner niet met de voortgang van haar scriptie inhoudelijk hoeft lastig te vallen en dat ze voor feedback naast haar scriptiebegeleider slechts 1 ander persoon heeft die van het begin tot het eind meeleeft.
Zij voelt zich gesteund door haar partner en omgeving, doordat tijd krijgt om te studeren (sommige sociale activiteiten op een lager pitje en zorg voor kinderen uit handen genomen).
vrijdag 30 april 2010 om 14:51
@bmichelle en AgoErgoSum:
In mijn beleving is het een rare eis van een begeleider dat iets helemaal af moet zijn voordat het aan hem of haar kan worden voorgelegd. Het scriptieproces is een leerproces en ik ken niemand die niet wil horen of hij of zij op de goede weg is met een scriptie of een onderdeel daarvan.
Faalangst (vaak gepaard met perfectionisme) heeft een gevaar in zich te leiden tot ongewenste studievertraging en soms tot het niet afronden van de scriptie/ studie.
Behoefte aan feedback kan doorslaan en dat kan dan een uiting zijn van te weinig zelfstandigheid. Je eigen koers vinden en kunnen beargumenteren is onderdeel van het scriptieproces.
Het is dus lastig om een eenduidig antwoord te geven. Het gaat om het vinden van een balans.
.
In mijn beleving is het een rare eis van een begeleider dat iets helemaal af moet zijn voordat het aan hem of haar kan worden voorgelegd. Het scriptieproces is een leerproces en ik ken niemand die niet wil horen of hij of zij op de goede weg is met een scriptie of een onderdeel daarvan.
Faalangst (vaak gepaard met perfectionisme) heeft een gevaar in zich te leiden tot ongewenste studievertraging en soms tot het niet afronden van de scriptie/ studie.
Behoefte aan feedback kan doorslaan en dat kan dan een uiting zijn van te weinig zelfstandigheid. Je eigen koers vinden en kunnen beargumenteren is onderdeel van het scriptieproces.
Het is dus lastig om een eenduidig antwoord te geven. Het gaat om het vinden van een balans.
.
vrijdag 30 april 2010 om 17:38
Hi girls,
Wat fijn....een heus scriptie-topic
(nog niet heel lang actief op het forum). Ik ben momenteel bezig met alweer mijn 2e scriptie & volgend jaar m'n 3e!
Oftewel; ik weet alleeeeeees over scriptie-stress, slapeloze nachten etc.
Ik ga lekker meelezen & m'n eigen frustraties posten
Voor nu; bezig met het selecteren van juiste artikelen...maar wat moeilijk om een final choice te maken, er is zoveel!
Wat fijn....een heus scriptie-topic
Oftewel; ik weet alleeeeeees over scriptie-stress, slapeloze nachten etc.
Ik ga lekker meelezen & m'n eigen frustraties posten
zaterdag 1 mei 2010 om 08:10
quote:meermim schreef op 30 april 2010 @ 14:51:
@bmichelle en AgoErgoSum:
In mijn beleving is het een rare eis van een begeleider dat iets helemaal af moet zijn voordat het aan hem of haar kan worden voorgelegd. Het scriptieproces is een leerproces en ik ken niemand die niet wil horen of hij of zij op de goede weg is met een scriptie of een onderdeel daarvan.
Faalangst (vaak gepaard met perfectionisme) heeft een gevaar in zich te leiden tot ongewenste studievertraging en soms tot het niet afronden van de scriptie/ studie.
Behoefte aan feedback kan doorslaan en dat kan dan een uiting zijn van te weinig zelfstandigheid. Je eigen koers vinden en kunnen beargumenteren is onderdeel van het scriptieproces.
Het is dus lastig om een eenduidig antwoord te geven. Het gaat om het vinden van een balans.
.
Misschien stomme vraag, maar omdat ik van mezelf min of meer eis dat een stuk eerst zo goed als helemaal af is eer ik het wil versturen, ben ik eigenlijk wel benieuwd naar hoe een ''niet helemaal af'" stuk eruit ziet? Leveren mensen dan eerst een grof geschreven opzet in, of alleen een alinea indeling; of letten ze dan nog niet op stijl ofzo; of zijn er stukken die ze nog even open laten?
Mijn faalangst/perfectionisme uit zich overigens in traag werken, waar ikzelf op zich geen probleem mee heb, gedegen leren kost nu eenmaal tijd en ik vind het leuk om iets heel moois te maken, maar omdat ik volgend studiejaar naar het buitenland ga, voel ik meer druk, en vind dat eigenlijk wel vervelend, denk de hele tijd 'schiet op, schiet op'. Ook uit mijn faalangst/perfectionisme zich in het weinig stellen van vragen/feedback, wil a. geen ''domme'' vragen stellen aan begeleiders (cq. mensen met wie ik wellicht na afstuderen ga samenwerken); en b. heb ik ergens deep down inside altijd de verschrikkelijk drang het helemaal alleen te doen. Tja, zit mezelf af en toe dus behoorlijk in de weg . Gelukkig weet ik wel uit ervaring dat de faalangst/perfectionisme zich bij mij nooit uit in het niet afronden van dingen (heb bv. mavo, havo, hbo, en nu bijna uni afgerond).
@ Yarabelle: welkom!
@ Maryxz: hoe is het met? De teleurstelling van bergen commentaar al weer te boven?
@ Magnolia en AgoErgo, hoe is het met jullie?
Hopelijk hebben jullie allemaal in ieder geval een leuke koninginnedag gehad!
@bmichelle en AgoErgoSum:
In mijn beleving is het een rare eis van een begeleider dat iets helemaal af moet zijn voordat het aan hem of haar kan worden voorgelegd. Het scriptieproces is een leerproces en ik ken niemand die niet wil horen of hij of zij op de goede weg is met een scriptie of een onderdeel daarvan.
Faalangst (vaak gepaard met perfectionisme) heeft een gevaar in zich te leiden tot ongewenste studievertraging en soms tot het niet afronden van de scriptie/ studie.
Behoefte aan feedback kan doorslaan en dat kan dan een uiting zijn van te weinig zelfstandigheid. Je eigen koers vinden en kunnen beargumenteren is onderdeel van het scriptieproces.
Het is dus lastig om een eenduidig antwoord te geven. Het gaat om het vinden van een balans.
.
Misschien stomme vraag, maar omdat ik van mezelf min of meer eis dat een stuk eerst zo goed als helemaal af is eer ik het wil versturen, ben ik eigenlijk wel benieuwd naar hoe een ''niet helemaal af'" stuk eruit ziet? Leveren mensen dan eerst een grof geschreven opzet in, of alleen een alinea indeling; of letten ze dan nog niet op stijl ofzo; of zijn er stukken die ze nog even open laten?
Mijn faalangst/perfectionisme uit zich overigens in traag werken, waar ikzelf op zich geen probleem mee heb, gedegen leren kost nu eenmaal tijd en ik vind het leuk om iets heel moois te maken, maar omdat ik volgend studiejaar naar het buitenland ga, voel ik meer druk, en vind dat eigenlijk wel vervelend, denk de hele tijd 'schiet op, schiet op'. Ook uit mijn faalangst/perfectionisme zich in het weinig stellen van vragen/feedback, wil a. geen ''domme'' vragen stellen aan begeleiders (cq. mensen met wie ik wellicht na afstuderen ga samenwerken); en b. heb ik ergens deep down inside altijd de verschrikkelijk drang het helemaal alleen te doen. Tja, zit mezelf af en toe dus behoorlijk in de weg . Gelukkig weet ik wel uit ervaring dat de faalangst/perfectionisme zich bij mij nooit uit in het niet afronden van dingen (heb bv. mavo, havo, hbo, en nu bijna uni afgerond).
@ Yarabelle: welkom!
@ Maryxz: hoe is het met? De teleurstelling van bergen commentaar al weer te boven?
@ Magnolia en AgoErgo, hoe is het met jullie?
Hopelijk hebben jullie allemaal in ieder geval een leuke koninginnedag gehad!
zaterdag 1 mei 2010 om 11:21
Ben ik ook weer! Afgelopen week heb ik weer feedback op mijn analyse hoofdstuk gekregen..... ik kon wel janken Ik had het hoofdstuk aangepast aan de hand van haar opmerkingen en nu kwam ze weer met ander inhoudelijk commentaar. Dat had ze de eerste keer ook wel kunnen aangeven. Bovendien vind ik de manier van feedback geven niet zo prettig. Kritiek is prima, maar het mag ook opbouwend en af en toe een compliment doet vaak ook wonderen.
Ik ga nu dus maar weer het hoofdstuk aanpassen aan de hand van haar commentaar en dan ook meteen een eerste concept opleveren, moet nog de inleiding en conclusie schrijven.
En wanneer lever je iets in: een hoofdstuk zal de eerste keer nooit goed zijn, maar ik probeer altijd iets op te sturen waar ik zelf tevreden over ben. Dat lukt niet altijd, maar ik stuur geen halfgemaakt hoofdstuk op.
Ik vind het overigens fijn dat mijn vriend meedenkt en suggesties geeft, op die manier voel ik me gesteund. En ook fijn dat hij me op kan beuren of juist een schop onder mijn kont kan geven als ik weer eens doordraaf
Welkom Yarabelle!
Ik ga nu dus maar weer het hoofdstuk aanpassen aan de hand van haar commentaar en dan ook meteen een eerste concept opleveren, moet nog de inleiding en conclusie schrijven.
En wanneer lever je iets in: een hoofdstuk zal de eerste keer nooit goed zijn, maar ik probeer altijd iets op te sturen waar ik zelf tevreden over ben. Dat lukt niet altijd, maar ik stuur geen halfgemaakt hoofdstuk op.
Ik vind het overigens fijn dat mijn vriend meedenkt en suggesties geeft, op die manier voel ik me gesteund. En ook fijn dat hij me op kan beuren of juist een schop onder mijn kont kan geven als ik weer eens doordraaf
Welkom Yarabelle!
zaterdag 1 mei 2010 om 13:32
quote:meermim schreef op 27 april 2010 @ 19:25:
Vraag aan iedereen: wanneer lever je iets in bij je begeleider. Wanneer vind je iets "af genoeg"?
Het verschilt eigenlijk heel erg. In het begin, toen het onderwerp nog gekozen moest worden en de richting waarin ik ging bepaald moest worden, mailde ik opzet en vage plannen, om met haar verder te brainstormen wat ik kon gebruiken.
Nu ik wat verder in het schrijfproces ben, stuur ik een hoofdstuk in als het helemaal geschreven is. Er staan dan nog wel dingen in als (bron nazoeken) en (nog uitbreiden?) en de lay out is nog niet af, maar in grote lijnen is het bedoeld als definitief en dingen als stijl let ik dan ook op. Maar ik werk sowieso op die manier: lang lezen, aantekeningen maken en nadenken, als ik dan begin met schrijven heb ik al veel bewerkt in mijn hoofd ipv in eerdere kladversies.
Vraag aan iedereen: wanneer lever je iets in bij je begeleider. Wanneer vind je iets "af genoeg"?
Het verschilt eigenlijk heel erg. In het begin, toen het onderwerp nog gekozen moest worden en de richting waarin ik ging bepaald moest worden, mailde ik opzet en vage plannen, om met haar verder te brainstormen wat ik kon gebruiken.
Nu ik wat verder in het schrijfproces ben, stuur ik een hoofdstuk in als het helemaal geschreven is. Er staan dan nog wel dingen in als (bron nazoeken) en (nog uitbreiden?) en de lay out is nog niet af, maar in grote lijnen is het bedoeld als definitief en dingen als stijl let ik dan ook op. Maar ik werk sowieso op die manier: lang lezen, aantekeningen maken en nadenken, als ik dan begin met schrijven heb ik al veel bewerkt in mijn hoofd ipv in eerdere kladversies.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zaterdag 1 mei 2010 om 14:37
Ik adviseer iets aan te leveren bij je begeleider waar je tevreden over bent in de zin dat je duidelijke afwegingen en inhoudelijke vorderingen hebt gemaakt.
Aan de andere kant probeer ik met de studenten zoveel mogelijk hun afspraken over inlevermomenten met hun scriptiebegeleider na te komen.
Het accent ligt dan niet op taalgebruik, maar op interessante inhoudelijke afwegingen en de weg die je daarin wil kiezen. De belangrijkste wijzigingen ten opzichte van het eerdere concept en je eventuele vragen kan je in een begeleidend schrijven meesturen. Zo laat je aan de ene kant zien dat je zelfstandig te werk kan gaan en vraag je gerichte feedback.
Aan de andere kant probeer ik met de studenten zoveel mogelijk hun afspraken over inlevermomenten met hun scriptiebegeleider na te komen.
Het accent ligt dan niet op taalgebruik, maar op interessante inhoudelijke afwegingen en de weg die je daarin wil kiezen. De belangrijkste wijzigingen ten opzichte van het eerdere concept en je eventuele vragen kan je in een begeleidend schrijven meesturen. Zo laat je aan de ene kant zien dat je zelfstandig te werk kan gaan en vraag je gerichte feedback.