Actueel
alle pijlers
Filmpje uithuisplaatsing deel 3
zaterdag 21 juni 2014 om 22:16
quote:Borodini_ schreef op 21 juni 2014 @ 21:36:
[...]
Bij de zitting van de MUHP ?
Oef... ik moet heel eerlijk zeggen dat ik dat echt niet meer weet. We zijn voor zoon zó vaak in de rechtbank geweest, en hebben zoveel mensen gezien.
Dan ozu ik echt de doos met rechtszaken moeten opzoeken..
Volgens mij heeft BJZ zelf dat verzoek gedaan, in overleg met ons ( op ons verzoek ) en ik kan me van die keer geen raad-onderzoek herinneren. )
Maar mss weet ik dat gewoon niet meer hoor. Omdat het enige belangrijke voor ons het ouderlijke gezag was, en dat de dreiging voor zoon weg was. En dat was zo na die MUHP.Ik snap het. Dankje voor je antwoord.
[...]
Bij de zitting van de MUHP ?
Oef... ik moet heel eerlijk zeggen dat ik dat echt niet meer weet. We zijn voor zoon zó vaak in de rechtbank geweest, en hebben zoveel mensen gezien.
Dan ozu ik echt de doos met rechtszaken moeten opzoeken..
Volgens mij heeft BJZ zelf dat verzoek gedaan, in overleg met ons ( op ons verzoek ) en ik kan me van die keer geen raad-onderzoek herinneren. )
Maar mss weet ik dat gewoon niet meer hoor. Omdat het enige belangrijke voor ons het ouderlijke gezag was, en dat de dreiging voor zoon weg was. En dat was zo na die MUHP.Ik snap het. Dankje voor je antwoord.
•
zaterdag 21 juni 2014 om 22:16
quote:netniet schreef op 21 juni 2014 @ 21:51:
Serre, welkom op het forum, ik vind het heel leuk en interessant om het nu eens van een professioneel te horen.
Het filmpje van de UHP vond ik zo aangrijpend dat ik het de eerste keer na 40 seconden heb uitgezet, ik kon het niet langer aanzien. Uiteindelijk toch afgekeken en ik moest erg huilen. Wat een leed!
Ik hoop dat je me kan geruststellen en het niet waar is, maar gebeurt het vaak zo dramatisch? Hoe heb jij de uithuisplaatsingen ervaren die jij hebt meegemaakt? Krijgen de ouders nog iets in de trant van nazorg hierin? Ik kan me voorstellen dat niemand dat zo heeft gewenst, ouders niet, en de professioneel betrokkenen niet.
Wat voor impact heeft zo'n UHP op jouw als professional?
Vind jij dat het anders had gekund? Zo ja, hoe?
Ik heb het filmpje uiteraard ook gezien. En ja, ook mijn hart brak.
Hoe één en ander in elkaar stak, weet ik niet precies. Maar zoals ik het heb begrepen van een filmpje van Omroep Brabant (waarin een woordvoerster van BJz uitlegt hoe het een beetje is gegaan), was dit niet het volledige verhaal.
Er ging blijkbaar een heel stuk aan vooraf.
Een paar dingen vallen mij op:
De politie doet het woord tegenover moeder. Op de achtergrond hoor je de gezinsvoogd tegen H. spreken.
Alhoewel veel mensen dit onlogisch vinden, is het heel aannemelijk.
De gezinsvoogd is voor H. een bekend gezicht. De politie niet. De gezinsvoogd richt zich op het kindje, want die staat centraal.
Uiteraard roept de aanwezigheid van de gezinsvoogd bij deze moeder nogal wat emoties op. Hoe begrijpelijk ik dat ook vind, het is niet in het belang van H. dat moeder haar woede, ten overstaan van haar kindje, gaat botvieren op de gezinsvoogd. Dat mag ze wel (tot op bepaalde hoogte), maar niet in aanwezigheid van H.
Wat me vooral opvalt, is dat H. aanvankelijk rustig overkomt. Naarmate moeder meer emoties laat zien (boos worden, huilen, smeken, schelden, dreigen), wordt H. ook onrustiger.
En dat is ook heel logisch.
Een uithuisplaatsing is traumatiserend, voor zowel H. als moeder in de eerste plaats. Daarom is het van belang dat die zo rustg en georganiseerd mogelijk verloopt.
In dit specifieke geval geloof ik oprecht dat er uitgebreid aan moeder is uitgelegd waarom dit gebeurt, en waarom nu, en ook waarom op deze manier.
Maar ik denk dat moeder dit op dat moment niet kon "horen". Als je zelf heel boos/verdrietig bent, kun je ook niet horen wat de ander zegt. Dringt niet tot je door.
Op een gegeven moment, na veel proberen (te veel? weet ik niet, maar de emoties lopen erg hoog op, zou graag willen weten hoe lang het heeft geduurd in totaal) is duidelijk dat het niet gaat lukken om moeder kalm en op een goede, niet (nog meer) belastende manier afscheid te laten nemen van H.
Daarom wordt op dat moment de knoop doorgehakt en wordt H. meegenomen, in onderbroek (zoals gezegd wordt). Dat komt heel rigoreus over, maar wat is het alternatief?
H. nog langer geconfronteerd laten worden met de emoties van zijn mama, en daardoor compleet de weg kwijt laten raken, of hem meenemen in zijn onderbroek maar wég uit een emotioneel belastende situatie...
Ik heb (helaas) een aantal keren kinderen uit huis moeten plaatsen. Maar geloof me alsjeblieft als ik zeg dat ouders dit echt wel zien aankomen.
Je blijft, voorafgaand aan zo'n beslissing, voortdurend met ouders in gesprek over consequenties van handelen, over vervolgstappen in het proces, dus ook over wanneer het punt bereikt wordt dat het niet langer meer kan.
In de meeste gevallen lukt het ouders echt om op een goede manier afscheid te nemen. En zoals ik al eerder zei, dat vind ik echt ontzettend knap. Ik weet niet of ik het zou kunnen, het lijkt me afschuwelijk.
De politie gaat mee om de veiligheid van iedereen(!) te waarborgen. En er blijft iemand bij de ouder achter (hier althans), of dat nou de wijkagent is, de huisarts, een vertrouwenspersoon of een collega van BJz.
Wat lief dat je vraagt hoe het voor ons is...
Dat wil ik wel aangeven.
Het is afgrijselijk. Dat meen ik oprecht. Ik kan me echt nog wel herinneren dat ik bijvoorbeeld wist dat ik de volgende dag een kind uit huis moest gaan halen, terwijl ouders dit nog niet wisten.
Ik lag in m'n bed en dacht aan de ouders, en het kind, die zich niet bewust waren van het feit dat ze vanavond (voorlopig) voor het laatst samen het bedritueel deden, een nachtkusje gaven.
Ik kan je vertellen dat je daar echt wakker van ligt. Dat je blijft wikken en wegen of het niet op een andere manier zou kunnen. Dat je 100 manieren kunt bedenken waarop het wél zou kunnen, maar dat de hulpverlening in Nederland zo klein bezuinigd wordt dat de gewenste hulpvorm gewoon niet gerealiseerd kan worden.
En ook nadien, als de film zich maar steeds blijft afspelen en je honderd keer nadenkt over het besluit dat is genomen.
Dit is wat je verafschuwt aan het werk. Maar tegelijkertijd weet je ook dat er geen "goed" alternatief is, dat dit het enige is dat je op dit moment voor dit kindje kunt doen.
Maar dan lees ik weer dat gezinsvoogden een bonus krijgen voor elk uithuis geplaatst kind, van maar liefst ¤80.000...
Ik ben heel benieuwd waar dat bericht op gebaseerd is, want ik krijg er geen cent meer of minder voor. De hulpverlening is sowieso één van de slechtst betaalde takken, dus voor het geld hoef je dit werk echt niet te doen.
Het is mensenwerk, en werk vanuit overtuiging.
Maar overtuiging wil niet zeggen dat het je allemaal niet raakt, dat het er niets toe doet, dat je er niet om hoeft te huilen.
Want echt, we huilen. Omdat ieder kind ertoe doet, en iedere ouder ook.
Serre, welkom op het forum, ik vind het heel leuk en interessant om het nu eens van een professioneel te horen.
Het filmpje van de UHP vond ik zo aangrijpend dat ik het de eerste keer na 40 seconden heb uitgezet, ik kon het niet langer aanzien. Uiteindelijk toch afgekeken en ik moest erg huilen. Wat een leed!
Ik hoop dat je me kan geruststellen en het niet waar is, maar gebeurt het vaak zo dramatisch? Hoe heb jij de uithuisplaatsingen ervaren die jij hebt meegemaakt? Krijgen de ouders nog iets in de trant van nazorg hierin? Ik kan me voorstellen dat niemand dat zo heeft gewenst, ouders niet, en de professioneel betrokkenen niet.
Wat voor impact heeft zo'n UHP op jouw als professional?
Vind jij dat het anders had gekund? Zo ja, hoe?
Ik heb het filmpje uiteraard ook gezien. En ja, ook mijn hart brak.
Hoe één en ander in elkaar stak, weet ik niet precies. Maar zoals ik het heb begrepen van een filmpje van Omroep Brabant (waarin een woordvoerster van BJz uitlegt hoe het een beetje is gegaan), was dit niet het volledige verhaal.
Er ging blijkbaar een heel stuk aan vooraf.
Een paar dingen vallen mij op:
De politie doet het woord tegenover moeder. Op de achtergrond hoor je de gezinsvoogd tegen H. spreken.
Alhoewel veel mensen dit onlogisch vinden, is het heel aannemelijk.
De gezinsvoogd is voor H. een bekend gezicht. De politie niet. De gezinsvoogd richt zich op het kindje, want die staat centraal.
Uiteraard roept de aanwezigheid van de gezinsvoogd bij deze moeder nogal wat emoties op. Hoe begrijpelijk ik dat ook vind, het is niet in het belang van H. dat moeder haar woede, ten overstaan van haar kindje, gaat botvieren op de gezinsvoogd. Dat mag ze wel (tot op bepaalde hoogte), maar niet in aanwezigheid van H.
Wat me vooral opvalt, is dat H. aanvankelijk rustig overkomt. Naarmate moeder meer emoties laat zien (boos worden, huilen, smeken, schelden, dreigen), wordt H. ook onrustiger.
En dat is ook heel logisch.
Een uithuisplaatsing is traumatiserend, voor zowel H. als moeder in de eerste plaats. Daarom is het van belang dat die zo rustg en georganiseerd mogelijk verloopt.
In dit specifieke geval geloof ik oprecht dat er uitgebreid aan moeder is uitgelegd waarom dit gebeurt, en waarom nu, en ook waarom op deze manier.
Maar ik denk dat moeder dit op dat moment niet kon "horen". Als je zelf heel boos/verdrietig bent, kun je ook niet horen wat de ander zegt. Dringt niet tot je door.
Op een gegeven moment, na veel proberen (te veel? weet ik niet, maar de emoties lopen erg hoog op, zou graag willen weten hoe lang het heeft geduurd in totaal) is duidelijk dat het niet gaat lukken om moeder kalm en op een goede, niet (nog meer) belastende manier afscheid te laten nemen van H.
Daarom wordt op dat moment de knoop doorgehakt en wordt H. meegenomen, in onderbroek (zoals gezegd wordt). Dat komt heel rigoreus over, maar wat is het alternatief?
H. nog langer geconfronteerd laten worden met de emoties van zijn mama, en daardoor compleet de weg kwijt laten raken, of hem meenemen in zijn onderbroek maar wég uit een emotioneel belastende situatie...
Ik heb (helaas) een aantal keren kinderen uit huis moeten plaatsen. Maar geloof me alsjeblieft als ik zeg dat ouders dit echt wel zien aankomen.
Je blijft, voorafgaand aan zo'n beslissing, voortdurend met ouders in gesprek over consequenties van handelen, over vervolgstappen in het proces, dus ook over wanneer het punt bereikt wordt dat het niet langer meer kan.
In de meeste gevallen lukt het ouders echt om op een goede manier afscheid te nemen. En zoals ik al eerder zei, dat vind ik echt ontzettend knap. Ik weet niet of ik het zou kunnen, het lijkt me afschuwelijk.
De politie gaat mee om de veiligheid van iedereen(!) te waarborgen. En er blijft iemand bij de ouder achter (hier althans), of dat nou de wijkagent is, de huisarts, een vertrouwenspersoon of een collega van BJz.
Wat lief dat je vraagt hoe het voor ons is...
Dat wil ik wel aangeven.
Het is afgrijselijk. Dat meen ik oprecht. Ik kan me echt nog wel herinneren dat ik bijvoorbeeld wist dat ik de volgende dag een kind uit huis moest gaan halen, terwijl ouders dit nog niet wisten.
Ik lag in m'n bed en dacht aan de ouders, en het kind, die zich niet bewust waren van het feit dat ze vanavond (voorlopig) voor het laatst samen het bedritueel deden, een nachtkusje gaven.
Ik kan je vertellen dat je daar echt wakker van ligt. Dat je blijft wikken en wegen of het niet op een andere manier zou kunnen. Dat je 100 manieren kunt bedenken waarop het wél zou kunnen, maar dat de hulpverlening in Nederland zo klein bezuinigd wordt dat de gewenste hulpvorm gewoon niet gerealiseerd kan worden.
En ook nadien, als de film zich maar steeds blijft afspelen en je honderd keer nadenkt over het besluit dat is genomen.
Dit is wat je verafschuwt aan het werk. Maar tegelijkertijd weet je ook dat er geen "goed" alternatief is, dat dit het enige is dat je op dit moment voor dit kindje kunt doen.
Maar dan lees ik weer dat gezinsvoogden een bonus krijgen voor elk uithuis geplaatst kind, van maar liefst ¤80.000...
Ik ben heel benieuwd waar dat bericht op gebaseerd is, want ik krijg er geen cent meer of minder voor. De hulpverlening is sowieso één van de slechtst betaalde takken, dus voor het geld hoef je dit werk echt niet te doen.
Het is mensenwerk, en werk vanuit overtuiging.
Maar overtuiging wil niet zeggen dat het je allemaal niet raakt, dat het er niets toe doet, dat je er niet om hoeft te huilen.
Want echt, we huilen. Omdat ieder kind ertoe doet, en iedere ouder ook.
zaterdag 21 juni 2014 om 22:17
Nou moe
>>>>> Vooral NIKS maar dan ook niks van aantrekken! Dat zal wel van dat zelfde tokkie volk zijn zoals op dat VIVA forum! Allemaal met nep profiel omdat ze al de dingen die ze roepen niet onder eigen naam durven te plaatsen stel je voor zeg! Mensen zouden er achter komen dat het werkelijk de grootste tokkies ever zijn<<<<<<<<
>>>>> Vooral NIKS maar dan ook niks van aantrekken! Dat zal wel van dat zelfde tokkie volk zijn zoals op dat VIVA forum! Allemaal met nep profiel omdat ze al de dingen die ze roepen niet onder eigen naam durven te plaatsen stel je voor zeg! Mensen zouden er achter komen dat het werkelijk de grootste tokkies ever zijn<<<<<<<<
" de Fungus Rapides, Inbrekers strooien dat op je matras en koelkast, Binnen 2 minuten zit Uw matras en koelkast er vol mee, U Bent gewaarschuwd! "
zaterdag 21 juni 2014 om 22:17
Dit drama verbreekt ondertussen wel een ontzettend triest record. 'Grootste vechtscheiding ooit'. Uitgevochten door heel Nederland.
En nog steeds zijn er mensen die zich afvragen of die UHP terecht is. Misschien had het anders uitgevoerd kunnen worden. Hoewel ik me dat echt afvraag. Je hoort die agent zeggen "We hebben je het nu al zes keer geprobeerd uit te leggen." Ik denk niet dat het aan hem heeft gelegen dat ze het niet begrepen heeft. Voel een diep respect voor de betrokken medewerkers die oprecht getracht hebben met haar in gesprek te gaan.
En nog steeds zijn er mensen die zich afvragen of die UHP terecht is. Misschien had het anders uitgevoerd kunnen worden. Hoewel ik me dat echt afvraag. Je hoort die agent zeggen "We hebben je het nu al zes keer geprobeerd uit te leggen." Ik denk niet dat het aan hem heeft gelegen dat ze het niet begrepen heeft. Voel een diep respect voor de betrokken medewerkers die oprecht getracht hebben met haar in gesprek te gaan.
zaterdag 21 juni 2014 om 22:18
quote:mamavk schreef op 21 juni 2014 @ 22:16:
Vooral NIKS maar dan ook niks van aantrekken! Dat zal wel van dat zelfde tokkie volk zijn zoals op dat VIVA forum! Allemaal met nep profiel omdat ze al de dingen die ze roepen niet onder eigen naam durven te plaatsen stel je voor zeg! Mensen zouden er achter komen dat het werkelijk de grootste tokkies ever zijn!
Wie voelt zich aangesproken?Ik niet, ik schreef nl met mijn eigen FB. Niks niet nep niet
Vooral NIKS maar dan ook niks van aantrekken! Dat zal wel van dat zelfde tokkie volk zijn zoals op dat VIVA forum! Allemaal met nep profiel omdat ze al de dingen die ze roepen niet onder eigen naam durven te plaatsen stel je voor zeg! Mensen zouden er achter komen dat het werkelijk de grootste tokkies ever zijn!
Wie voelt zich aangesproken?Ik niet, ik schreef nl met mijn eigen FB. Niks niet nep niet
zaterdag 21 juni 2014 om 22:18
quote:budista schreef op 21 juni 2014 @ 22:15:
[...]
mmmm weet iemand wat die leugen zou zijn??
Dat is het screenshotje van iets wat deze vrouw op de site van vader gezet had, met de begeleidende tekst van Irme " Mollen ontmaskerd....wacht maar tot alles op tafel komt!"
Deze dame is dus boos dat ze als mol wordt neergezet, terwijl ze gewoon vader een hart onder de riem wou steken."
[...]
mmmm weet iemand wat die leugen zou zijn??
Dat is het screenshotje van iets wat deze vrouw op de site van vader gezet had, met de begeleidende tekst van Irme " Mollen ontmaskerd....wacht maar tot alles op tafel komt!"
Deze dame is dus boos dat ze als mol wordt neergezet, terwijl ze gewoon vader een hart onder de riem wou steken."
zaterdag 21 juni 2014 om 22:19
quote:schreef op 21 juni 2014 @ 22:17:
Dat zal wel van dat zelfde tokkie volk zijn zoals op dat VIVA forum! Allemaal met nep profiel omdat ze al de dingen die ze roepen niet onder eigen naam durven te plaatsen stel je voor zeg! Mensen zouden er achter komen dat het werkelijk de grootste tokkies ever zijn<<<<<<<<
Strike!
Dat zal wel van dat zelfde tokkie volk zijn zoals op dat VIVA forum! Allemaal met nep profiel omdat ze al de dingen die ze roepen niet onder eigen naam durven te plaatsen stel je voor zeg! Mensen zouden er achter komen dat het werkelijk de grootste tokkies ever zijn<<<<<<<<
Strike!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 21 juni 2014 om 22:20
quote:serre schreef op 21 juni 2014 @ 21:10:
Ik weet natuurlijk niet hoe de gezinsvoogd van H. in elkaar steekt, maar als dit over mijn clientje zou gaan, zou ik persoonlijk wel alles volgen.
En me vervolgens enorm veel zorgen maken over dit kindje, over de gevolgen van deze hetze en niet in de laatste plaats ook over mijn gezin/familie/vrienden/mijzelf.
Want de reacties zijn niet van de lucht.... Daar lusten de honden in veel gevallen geen brood van.
Dat mensen geëmotioneerd zijn, zeker de ouders, vind ik volledig te begrijpen. Dat is hun goed recht en ik heb zelfs veel respect voor ouders (want die zijn er echt!) die op een heel rustige manier handelen na een uithuisplaatsing, zowel richting hun kindje(s) als richting de hulpverlening. Echt enorm knap.
Het feit dat deze hetze is ontstaan, is zorgwekkend. Omdat men elkaar opjut naar steeds dreigender uitspraken, het "ons" gevoel versterkt, zaken persoonlijk maakt.
De gevolgen zijn straks met een beetje pech niet te overzien.
Zowel niet als H. naar huis komt, als wanneer hij niet naar huis komt.
Want moeder belooft ook de andere kinderen (van volgers en reageerders) naar huis te halen. En wat als ze dat niet waarmaakt?
Dan zou de woede van de menigte, nu vooral gericht op vader, BJz en critici, zich opeens tegen deze moeder kunnen keren. En dat gun je niemand.
Ik mag dan ook hopen dat BJz Brabant hier serieus mee omgaat. Iedere BJz heeft een juridische afdeling (moet ook wel, is nu eenmaal werk dat veel raakvlakken heeft met juridische zaken). Ik denk dat er in ieder geval kritisch naar gekeken wordt en dat men zich beraadt over hoe hiermee om te gaan.
Niet makkelijk.Inderdaad heel zorgwekkend!! Ik vraag me af of moeder al zover over deze mogelijke gevolgen op de lange termijn heeft nagedacht.
Ik weet natuurlijk niet hoe de gezinsvoogd van H. in elkaar steekt, maar als dit over mijn clientje zou gaan, zou ik persoonlijk wel alles volgen.
En me vervolgens enorm veel zorgen maken over dit kindje, over de gevolgen van deze hetze en niet in de laatste plaats ook over mijn gezin/familie/vrienden/mijzelf.
Want de reacties zijn niet van de lucht.... Daar lusten de honden in veel gevallen geen brood van.
Dat mensen geëmotioneerd zijn, zeker de ouders, vind ik volledig te begrijpen. Dat is hun goed recht en ik heb zelfs veel respect voor ouders (want die zijn er echt!) die op een heel rustige manier handelen na een uithuisplaatsing, zowel richting hun kindje(s) als richting de hulpverlening. Echt enorm knap.
Het feit dat deze hetze is ontstaan, is zorgwekkend. Omdat men elkaar opjut naar steeds dreigender uitspraken, het "ons" gevoel versterkt, zaken persoonlijk maakt.
De gevolgen zijn straks met een beetje pech niet te overzien.
Zowel niet als H. naar huis komt, als wanneer hij niet naar huis komt.
Want moeder belooft ook de andere kinderen (van volgers en reageerders) naar huis te halen. En wat als ze dat niet waarmaakt?
Dan zou de woede van de menigte, nu vooral gericht op vader, BJz en critici, zich opeens tegen deze moeder kunnen keren. En dat gun je niemand.
Ik mag dan ook hopen dat BJz Brabant hier serieus mee omgaat. Iedere BJz heeft een juridische afdeling (moet ook wel, is nu eenmaal werk dat veel raakvlakken heeft met juridische zaken). Ik denk dat er in ieder geval kritisch naar gekeken wordt en dat men zich beraadt over hoe hiermee om te gaan.
Niet makkelijk.Inderdaad heel zorgwekkend!! Ik vraag me af of moeder al zover over deze mogelijke gevolgen op de lange termijn heeft nagedacht.
zaterdag 21 juni 2014 om 22:20
quote:ammehoelaah schreef op 21 juni 2014 @ 22:17:
Dit drama verbreekt ondertussen wel een ontzettend triest record. 'Grootste vechtscheiding ooit'. Uitgevochten door heel Nederland.
En nog steeds zijn er mensen die zich afvragen of die UHP terecht is. Misschien had het anders uitgevoerd kunnen worden. Hoewel ik me dat echt afvraag. Je hoort die agent zeggen "We hebben je het nu al zes keer geprobeerd uit te leggen." Ik denk niet dat het aan hem heeft gelegen dat ze het niet begrepen heeft. Voel een diep respect voor de betrokken medewerkers die oprecht getracht hebben met haar in gesprek te gaan.Eens
Dit drama verbreekt ondertussen wel een ontzettend triest record. 'Grootste vechtscheiding ooit'. Uitgevochten door heel Nederland.
En nog steeds zijn er mensen die zich afvragen of die UHP terecht is. Misschien had het anders uitgevoerd kunnen worden. Hoewel ik me dat echt afvraag. Je hoort die agent zeggen "We hebben je het nu al zes keer geprobeerd uit te leggen." Ik denk niet dat het aan hem heeft gelegen dat ze het niet begrepen heeft. Voel een diep respect voor de betrokken medewerkers die oprecht getracht hebben met haar in gesprek te gaan.Eens
" de Fungus Rapides, Inbrekers strooien dat op je matras en koelkast, Binnen 2 minuten zit Uw matras en koelkast er vol mee, U Bent gewaarschuwd! "
zaterdag 21 juni 2014 om 22:22
quote:serre schreef op 21 juni 2014 @ 22:16:
[...]
Ik heb het filmpje uiteraard ook gezien. En ja, ook mijn hart brak.
Hoe één en ander in elkaar stak, weet ik niet precies. Maar zoals ik het heb begrepen van een filmpje van Omroep Brabant (waarin een woordvoerster van BJz uitlegt hoe het een beetje is gegaan), was dit niet het volledige verhaal.
Er ging blijkbaar een heel stuk aan vooraf.
Een paar dingen vallen mij op:
De politie doet het woord tegenover moeder. Op de achtergrond hoor je de gezinsvoogd tegen H. spreken.
Alhoewel veel mensen dit onlogisch vinden, is het heel aannemelijk.
De gezinsvoogd is voor H. een bekend gezicht. De politie niet. De gezinsvoogd richt zich op het kindje, want die staat centraal.
Uiteraard roept de aanwezigheid van de gezinsvoogd bij deze moeder nogal wat emoties op. Hoe begrijpelijk ik dat ook vind, het is niet in het belang van H. dat moeder haar woede, ten overstaan van haar kindje, gaat botvieren op de gezinsvoogd. Dat mag ze wel (tot op bepaalde hoogte), maar niet in aanwezigheid van H.
Wat me vooral opvalt, is dat H. aanvankelijk rustig overkomt. Naarmate moeder meer emoties laat zien (boos worden, huilen, smeken, schelden, dreigen), wordt H. ook onrustiger.
En dat is ook heel logisch.
Een uithuisplaatsing is traumatiserend, voor zowel H. als moeder in de eerste plaats. Daarom is het van belang dat die zo rustg en georganiseerd mogelijk verloopt.
In dit specifieke geval geloof ik oprecht dat er uitgebreid aan moeder is uitgelegd waarom dit gebeurt, en waarom nu, en ook waarom op deze manier.
Maar ik denk dat moeder dit op dat moment niet kon "horen". Als je zelf heel boos/verdrietig bent, kun je ook niet horen wat de ander zegt. Dringt niet tot je door.
Op een gegeven moment, na veel proberen (te veel? weet ik niet, maar de emoties lopen erg hoog op, zou graag willen weten hoe lang het heeft geduurd in totaal) is duidelijk dat het niet gaat lukken om moeder kalm en op een goede, niet (nog meer) belastende manier afscheid te laten nemen van H.
Daarom wordt op dat moment de knoop doorgehakt en wordt H. meegenomen, in onderbroek (zoals gezegd wordt). Dat komt heel rigoreus over, maar wat is het alternatief?
H. nog langer geconfronteerd laten worden met de emoties van zijn mama, en daardoor compleet de weg kwijt laten raken, of hem meenemen in zijn onderbroek maar wég uit een emotioneel belastende situatie...
Ik heb (helaas) een aantal keren kinderen uit huis moeten plaatsen. Maar geloof me alsjeblieft als ik zeg dat ouders dit echt wel zien aankomen.
Je blijft, voorafgaand aan zo'n beslissing, voortdurend met ouders in gesprek over consequenties van handelen, over vervolgstappen in het proces, dus ook over wanneer het punt bereikt wordt dat het niet langer meer kan.
In de meeste gevallen lukt het ouders echt om op een goede manier afscheid te nemen. En zoals ik al eerder zei, dat vind ik echt ontzettend knap. Ik weet niet of ik het zou kunnen, het lijkt me afschuwelijk.
De politie gaat mee om de veiligheid van iedereen(!) te waarborgen. En er blijft iemand bij de ouder achter (hier althans), of dat nou de wijkagent is, de huisarts, een vertrouwenspersoon of een collega van BJz.
Wat lief dat je vraagt hoe het voor ons is...
Dat wil ik wel aangeven.
Het is afgrijselijk. Dat meen ik oprecht. Ik kan me echt nog wel herinneren dat ik bijvoorbeeld wist dat ik de volgende dag een kind uit huis moest gaan halen, terwijl ouders dit nog niet wisten.
Ik lag in m'n bed en dacht aan de ouders, en het kind, die zich niet bewust waren van het feit dat ze vanavond (voorlopig) voor het laatst samen het bedritueel deden, een nachtkusje gaven.
Ik kan je vertellen dat je daar echt wakker van ligt. Dat je blijft wikken en wegen of het niet op een andere manier zou kunnen. Dat je 100 manieren kunt bedenken waarop het wél zou kunnen, maar dat de hulpverlening in Nederland zo klein bezuinigd wordt dat de gewenste hulpvorm gewoon niet gerealiseerd kan worden.
En ook nadien, als de film zich maar steeds blijft afspelen en je honderd keer nadenkt over het besluit dat is genomen.
Dit is wat je verafschuwt aan het werk. Maar tegelijkertijd weet je ook dat er geen "goed" alternatief is, dat dit het enige is dat je op dit moment voor dit kindje kunt doen.
Maar dan lees ik weer dat gezinsvoogden een bonus krijgen voor elk uithuis geplaatst kind, van maar liefst ¤80.000...
Ik ben heel benieuwd waar dat bericht op gebaseerd is, want ik krijg er geen cent meer of minder voor. De hulpverlening is sowieso één van de slechtst betaalde takken, dus voor het geld hoef je dit werk echt niet te doen.
Het is mensenwerk, en werk vanuit overtuiging.
Maar overtuiging wil niet zeggen dat het je allemaal niet raakt, dat het er niets toe doet, dat je er niet om hoeft te huilen.
Want echt, we huilen. Omdat ieder kind ertoe doet, en iedere ouder ook.Begreep iedereen dat maar. Ongelooflijk eigenlijk hoe egoïstisch ouders soms kunnen zijn. Dat ze zelf het belang van een onschuldig kindje uit het oog verliezen.
[...]
Ik heb het filmpje uiteraard ook gezien. En ja, ook mijn hart brak.
Hoe één en ander in elkaar stak, weet ik niet precies. Maar zoals ik het heb begrepen van een filmpje van Omroep Brabant (waarin een woordvoerster van BJz uitlegt hoe het een beetje is gegaan), was dit niet het volledige verhaal.
Er ging blijkbaar een heel stuk aan vooraf.
Een paar dingen vallen mij op:
De politie doet het woord tegenover moeder. Op de achtergrond hoor je de gezinsvoogd tegen H. spreken.
Alhoewel veel mensen dit onlogisch vinden, is het heel aannemelijk.
De gezinsvoogd is voor H. een bekend gezicht. De politie niet. De gezinsvoogd richt zich op het kindje, want die staat centraal.
Uiteraard roept de aanwezigheid van de gezinsvoogd bij deze moeder nogal wat emoties op. Hoe begrijpelijk ik dat ook vind, het is niet in het belang van H. dat moeder haar woede, ten overstaan van haar kindje, gaat botvieren op de gezinsvoogd. Dat mag ze wel (tot op bepaalde hoogte), maar niet in aanwezigheid van H.
Wat me vooral opvalt, is dat H. aanvankelijk rustig overkomt. Naarmate moeder meer emoties laat zien (boos worden, huilen, smeken, schelden, dreigen), wordt H. ook onrustiger.
En dat is ook heel logisch.
Een uithuisplaatsing is traumatiserend, voor zowel H. als moeder in de eerste plaats. Daarom is het van belang dat die zo rustg en georganiseerd mogelijk verloopt.
In dit specifieke geval geloof ik oprecht dat er uitgebreid aan moeder is uitgelegd waarom dit gebeurt, en waarom nu, en ook waarom op deze manier.
Maar ik denk dat moeder dit op dat moment niet kon "horen". Als je zelf heel boos/verdrietig bent, kun je ook niet horen wat de ander zegt. Dringt niet tot je door.
Op een gegeven moment, na veel proberen (te veel? weet ik niet, maar de emoties lopen erg hoog op, zou graag willen weten hoe lang het heeft geduurd in totaal) is duidelijk dat het niet gaat lukken om moeder kalm en op een goede, niet (nog meer) belastende manier afscheid te laten nemen van H.
Daarom wordt op dat moment de knoop doorgehakt en wordt H. meegenomen, in onderbroek (zoals gezegd wordt). Dat komt heel rigoreus over, maar wat is het alternatief?
H. nog langer geconfronteerd laten worden met de emoties van zijn mama, en daardoor compleet de weg kwijt laten raken, of hem meenemen in zijn onderbroek maar wég uit een emotioneel belastende situatie...
Ik heb (helaas) een aantal keren kinderen uit huis moeten plaatsen. Maar geloof me alsjeblieft als ik zeg dat ouders dit echt wel zien aankomen.
Je blijft, voorafgaand aan zo'n beslissing, voortdurend met ouders in gesprek over consequenties van handelen, over vervolgstappen in het proces, dus ook over wanneer het punt bereikt wordt dat het niet langer meer kan.
In de meeste gevallen lukt het ouders echt om op een goede manier afscheid te nemen. En zoals ik al eerder zei, dat vind ik echt ontzettend knap. Ik weet niet of ik het zou kunnen, het lijkt me afschuwelijk.
De politie gaat mee om de veiligheid van iedereen(!) te waarborgen. En er blijft iemand bij de ouder achter (hier althans), of dat nou de wijkagent is, de huisarts, een vertrouwenspersoon of een collega van BJz.
Wat lief dat je vraagt hoe het voor ons is...
Dat wil ik wel aangeven.
Het is afgrijselijk. Dat meen ik oprecht. Ik kan me echt nog wel herinneren dat ik bijvoorbeeld wist dat ik de volgende dag een kind uit huis moest gaan halen, terwijl ouders dit nog niet wisten.
Ik lag in m'n bed en dacht aan de ouders, en het kind, die zich niet bewust waren van het feit dat ze vanavond (voorlopig) voor het laatst samen het bedritueel deden, een nachtkusje gaven.
Ik kan je vertellen dat je daar echt wakker van ligt. Dat je blijft wikken en wegen of het niet op een andere manier zou kunnen. Dat je 100 manieren kunt bedenken waarop het wél zou kunnen, maar dat de hulpverlening in Nederland zo klein bezuinigd wordt dat de gewenste hulpvorm gewoon niet gerealiseerd kan worden.
En ook nadien, als de film zich maar steeds blijft afspelen en je honderd keer nadenkt over het besluit dat is genomen.
Dit is wat je verafschuwt aan het werk. Maar tegelijkertijd weet je ook dat er geen "goed" alternatief is, dat dit het enige is dat je op dit moment voor dit kindje kunt doen.
Maar dan lees ik weer dat gezinsvoogden een bonus krijgen voor elk uithuis geplaatst kind, van maar liefst ¤80.000...
Ik ben heel benieuwd waar dat bericht op gebaseerd is, want ik krijg er geen cent meer of minder voor. De hulpverlening is sowieso één van de slechtst betaalde takken, dus voor het geld hoef je dit werk echt niet te doen.
Het is mensenwerk, en werk vanuit overtuiging.
Maar overtuiging wil niet zeggen dat het je allemaal niet raakt, dat het er niets toe doet, dat je er niet om hoeft te huilen.
Want echt, we huilen. Omdat ieder kind ertoe doet, en iedere ouder ook.Begreep iedereen dat maar. Ongelooflijk eigenlijk hoe egoïstisch ouders soms kunnen zijn. Dat ze zelf het belang van een onschuldig kindje uit het oog verliezen.
Maxima wil zich ook over de zaak buigen, maar de RVD zei: "nee meid, dat gaan we niet doen!"
zaterdag 21 juni 2014 om 22:22
quote:carla69 schreef op 21 juni 2014 @ 22:18:
[...]
Dat is het screenshotje van iets wat deze vrouw op de site van vader gezet had, met de begeleidende tekst van Irme " Mollen ontmaskerd....wacht maar tot alles op tafel komt!"
Deze dame is dus boos dat ze als mol wordt neergezet, terwijl ze gewoon vader een hart onder de riem wou steken."ah ...ok thanks
[...]
Dat is het screenshotje van iets wat deze vrouw op de site van vader gezet had, met de begeleidende tekst van Irme " Mollen ontmaskerd....wacht maar tot alles op tafel komt!"
Deze dame is dus boos dat ze als mol wordt neergezet, terwijl ze gewoon vader een hart onder de riem wou steken."ah ...ok thanks
zaterdag 21 juni 2014 om 22:24
quote:ammehoelaah schreef op 21 juni 2014 @ 22:17:
Dit drama verbreekt ondertussen wel een ontzettend triest record. 'Grootste vechtscheiding ooit'. Uitgevochten door heel Nederland.
En nog steeds zijn er mensen die zich afvragen of die UHP terecht is. Misschien had het anders uitgevoerd kunnen worden. Hoewel ik me dat echt afvraag. Je hoort die agent zeggen "We hebben je het nu al zes keer geprobeerd uit te leggen." Ik denk niet dat het aan hem heeft gelegen dat ze het niet begrepen heeft. Voel een diep respect voor de betrokken medewerkers die oprecht getracht hebben met haar in gesprek te gaan.
Sorry, maar dit is echt niet de ' grootste vechtscheiding ooit,. Dan zijn mijn gedachen bij kinderen die hierbij het leven hebben gelaten en de overgebleven ouder. Of kindren die hun ader en moeder kwijt zijn, omdat een van beiden de ander heeft vermoord.
Dit is de meest ordinaire.
Dit drama verbreekt ondertussen wel een ontzettend triest record. 'Grootste vechtscheiding ooit'. Uitgevochten door heel Nederland.
En nog steeds zijn er mensen die zich afvragen of die UHP terecht is. Misschien had het anders uitgevoerd kunnen worden. Hoewel ik me dat echt afvraag. Je hoort die agent zeggen "We hebben je het nu al zes keer geprobeerd uit te leggen." Ik denk niet dat het aan hem heeft gelegen dat ze het niet begrepen heeft. Voel een diep respect voor de betrokken medewerkers die oprecht getracht hebben met haar in gesprek te gaan.
Sorry, maar dit is echt niet de ' grootste vechtscheiding ooit,. Dan zijn mijn gedachen bij kinderen die hierbij het leven hebben gelaten en de overgebleven ouder. Of kindren die hun ader en moeder kwijt zijn, omdat een van beiden de ander heeft vermoord.
Dit is de meest ordinaire.
zaterdag 21 juni 2014 om 22:26
quote:waterval70 schreef op 21 juni 2014 @ 22:24:
[...]
Sorry, maar dit is echt niet de ' grootste vechtscheiding ooit,. Dan zijn mijn gedachen bij kinderen die hierbij het leven hebben gelaten en de overgebleven ouder. Of kindren die hun ader en moeder kwijt zijn, omdat een van beiden de ander heeft vermoord.
Dit is de meest ordinaire.+1
[...]
Sorry, maar dit is echt niet de ' grootste vechtscheiding ooit,. Dan zijn mijn gedachen bij kinderen die hierbij het leven hebben gelaten en de overgebleven ouder. Of kindren die hun ader en moeder kwijt zijn, omdat een van beiden de ander heeft vermoord.
Dit is de meest ordinaire.+1
zaterdag 21 juni 2014 om 22:26
Serre, wat een prachtige post .
Hulde voor jullie. De frontsoldaten die de vuile handen moeten maken, die altijd te vroeg komen of te laat, die het per definitie nooit goed genoeg kunnen doen.
Ik neem mijn petje diep voor jullie af en gun jullie die extra loonschaal in de CAO van harte .( in vergelijking met ons standaard mw'ers dan. Geintje natuurlijk, erg verdiend en van harte gegund).
Hulde voor jullie. De frontsoldaten die de vuile handen moeten maken, die altijd te vroeg komen of te laat, die het per definitie nooit goed genoeg kunnen doen.
Ik neem mijn petje diep voor jullie af en gun jullie die extra loonschaal in de CAO van harte .( in vergelijking met ons standaard mw'ers dan. Geintje natuurlijk, erg verdiend en van harte gegund).