Indrukwekkende documentaires...
maandag 21 september 2009 om 21:47
woensdag 4 juni 2014 om 10:46
quote:Maleficent schreef op 04 juni 2014 @ 10:38:
Ook jammer dat zélfs ouders met autistische kinderen het onderling weer beter weten. Mij zou dat niet gebeuren hoor, want ditdatzuszo, ikdoehetandersenbeter.
Elke autist is anders en heeft een andere aanpak nodig. Vast wel dat die ouders fouten gemaakt hebben. Maar in die tijd kon je het allemaal nog fijn zelf uitzoeken. Nul komma niks begeleiding in het maken van overzichtelijke structuren thuis, geen handvatten, geen boeken over kinderen met autisme. Lekker makkelijk oordelen vind ik dit.
Ah. Want ouders met een autistisch kind moeten solidair zijn? Moeten het altijd met elkaar eens zijn? Mogen geen kritiek hebben? Vanwege de gemeenschappelijke deler die een autistisch kind hebben is?
Later was er wel degelijk hulp voorhanden, konden ze informatie en handvatten krijgen. Kees is niet zomaar ineens 44 jaar geworden zonder dat er enige vorm van hulp beschikbaar was. Maar die hulp moet je dan wel willen hebben, die komt ook nu nog steeds niet zomaar uit de lucht gevallen.
Ook jammer dat zélfs ouders met autistische kinderen het onderling weer beter weten. Mij zou dat niet gebeuren hoor, want ditdatzuszo, ikdoehetandersenbeter.
Elke autist is anders en heeft een andere aanpak nodig. Vast wel dat die ouders fouten gemaakt hebben. Maar in die tijd kon je het allemaal nog fijn zelf uitzoeken. Nul komma niks begeleiding in het maken van overzichtelijke structuren thuis, geen handvatten, geen boeken over kinderen met autisme. Lekker makkelijk oordelen vind ik dit.
Ah. Want ouders met een autistisch kind moeten solidair zijn? Moeten het altijd met elkaar eens zijn? Mogen geen kritiek hebben? Vanwege de gemeenschappelijke deler die een autistisch kind hebben is?
Later was er wel degelijk hulp voorhanden, konden ze informatie en handvatten krijgen. Kees is niet zomaar ineens 44 jaar geworden zonder dat er enige vorm van hulp beschikbaar was. Maar die hulp moet je dan wel willen hebben, die komt ook nu nog steeds niet zomaar uit de lucht gevallen.
woensdag 4 juni 2014 om 10:46
quote:calvijn1 schreef op 04 juni 2014 @ 10:41:
[...]
ijskastkinderen
kinderen die geen borstvoeding hadden gekregen en daardoor 'anders' waren
Veel ouderen in deze maatschappij denken er nog zo over. Mijn tante heeft een kleinkind en die heeft autisme, maar dat komt omdat de moeder te weinig leuke dingen doet met het kind, hij mag te vaak TV kijken. Ze moet vaker leuk boekjes met hem lezen, dan komt het wel goed.
En ik heb legio voorbeelden gezien hier op het forum waarbij de opa's en oma's de moeder de schuld geven van het afwijkende gedrag van hun kleinkind (meestal is het dan hun schoondochter).
[...]
ijskastkinderen
kinderen die geen borstvoeding hadden gekregen en daardoor 'anders' waren
Veel ouderen in deze maatschappij denken er nog zo over. Mijn tante heeft een kleinkind en die heeft autisme, maar dat komt omdat de moeder te weinig leuke dingen doet met het kind, hij mag te vaak TV kijken. Ze moet vaker leuk boekjes met hem lezen, dan komt het wel goed.
En ik heb legio voorbeelden gezien hier op het forum waarbij de opa's en oma's de moeder de schuld geven van het afwijkende gedrag van hun kleinkind (meestal is het dan hun schoondochter).
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 4 juni 2014 om 10:50
quote:Maleficent schreef op 04 juni 2014 @ 10:38:
Ook jammer dat zélfs ouders met autistische kinderen het onderling weer beter weten. Mij zou dat niet gebeuren hoor, want ditdatzuszo, ikdoehetandersenbeter.
Elke autist is anders en heeft een andere aanpak nodig. Vast wel dat die ouders fouten gemaakt hebben. Maar in die tijd kon je het allemaal nog fijn zelf uitzoeken. Nul komma niks begeleiding in het maken van overzichtelijke structuren thuis, geen handvatten, geen boeken over kinderen met autisme. Lekker makkelijk oordelen vind ik dit.Amen !
Ook jammer dat zélfs ouders met autistische kinderen het onderling weer beter weten. Mij zou dat niet gebeuren hoor, want ditdatzuszo, ikdoehetandersenbeter.
Elke autist is anders en heeft een andere aanpak nodig. Vast wel dat die ouders fouten gemaakt hebben. Maar in die tijd kon je het allemaal nog fijn zelf uitzoeken. Nul komma niks begeleiding in het maken van overzichtelijke structuren thuis, geen handvatten, geen boeken over kinderen met autisme. Lekker makkelijk oordelen vind ik dit.Amen !
woensdag 4 juni 2014 om 10:51
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 10:46:
[...]
Ah. Want ouders met een autistisch kind moeten solidair zijn? Moeten het altijd met elkaar eens zijn? Mogen geen kritiek hebben? Vanwege de gemeenschappelijke deler die een autistisch kind hebben is?
Later was er wel degelijk hulp voorhanden, konden ze informatie en handvatten krijgen. Kees is niet zomaar ineens 44 jaar geworden zonder dat er enige vorm van hulp beschikbaar was.
Dat zeg ik helemaal niet, maar het is totaal niet vergelijkbaar met de ouders in deze tijd. Ik zie een aantal mensen met voorbeelden komen hoe zij hun kind opvoeden, zoals jij. Maar jullie weten al van heel jongs af aan wat er mis is. Dat maakt wel een enorm verschil lijkt me.
En van jongs af aan kun je makkelijker goede, hanteerbare patronen aanleren dan wanneer dat op latere leeftijd ineens moet gaat gebeuren.
[...]
Ah. Want ouders met een autistisch kind moeten solidair zijn? Moeten het altijd met elkaar eens zijn? Mogen geen kritiek hebben? Vanwege de gemeenschappelijke deler die een autistisch kind hebben is?
Later was er wel degelijk hulp voorhanden, konden ze informatie en handvatten krijgen. Kees is niet zomaar ineens 44 jaar geworden zonder dat er enige vorm van hulp beschikbaar was.
Dat zeg ik helemaal niet, maar het is totaal niet vergelijkbaar met de ouders in deze tijd. Ik zie een aantal mensen met voorbeelden komen hoe zij hun kind opvoeden, zoals jij. Maar jullie weten al van heel jongs af aan wat er mis is. Dat maakt wel een enorm verschil lijkt me.
En van jongs af aan kun je makkelijker goede, hanteerbare patronen aanleren dan wanneer dat op latere leeftijd ineens moet gaat gebeuren.
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 4 juni 2014 om 10:51
quote:Maleficent schreef op 04 juni 2014 @ 10:46:
[...]
Veel ouderen in deze maatschappij denken er nog zo over. Mijn tante heeft een kleinkind en die heeft autisme, maar dat komt omdat de moeder te weinig leuke dingen doet met het kind, hij mag te vaak TV kijken. Ze moet vaker leuk boekjes met hem lezen, ean komt het wel goed.
En ik heb legio voorbeelden gezien hier op het forum waarbij de opa's en oma's de moeder de schuld geven van het afwijkende gedrag van hun kleinkind (meestal is het dan hun schoondochter).

Klopt. Ik harteloze ijskoud ijskonijn, ik.
[...]
Veel ouderen in deze maatschappij denken er nog zo over. Mijn tante heeft een kleinkind en die heeft autisme, maar dat komt omdat de moeder te weinig leuke dingen doet met het kind, hij mag te vaak TV kijken. Ze moet vaker leuk boekjes met hem lezen, ean komt het wel goed.
En ik heb legio voorbeelden gezien hier op het forum waarbij de opa's en oma's de moeder de schuld geven van het afwijkende gedrag van hun kleinkind (meestal is het dan hun schoondochter).
Klopt. Ik harteloze ijskoud ijskonijn, ik.
woensdag 4 juni 2014 om 11:06
quote:Maleficent schreef op 04 juni 2014 @ 10:51:
[...]
Dat zeg ik helemaal niet, maar het is totaal niet vergelijkbaar met de ouders in deze tijd. Ik zie een aantal mensen met voorbeelden komen hoe zij hun kind opvoeden, zoals jij. Maar jullie weten al van heel jongs af aan wat er mis is. Dat maakt wel een enorm verschil lijkt me.
En van jongs af aan kun je makkelijker goede, hanteerbare patronen aanleren dan wanneer dat op latere leeftijd ineens moet gaat gebeuren.
Ik heb mijn oudste(die dus niet autistisch is) niet anders aangepakt dan zijn jongere, autistische broertje. Ook niet toen dat broertje er nog niet was en ook niet toen nog niet duidelijk was wat er aan de hand was met het broertje. Je weet tegenwoordig weliswaar eerder wat er "mis" is, maar ook dat kan nog een behoorlijke tijd duren door de enorm trage bureaucratische molens en dan is de hulp nog niet eens opgestart en moet die hulp ook nog daadwerkelijk hulp zijn. En ja, dan ben je wel eerder van hulp verzekerd als vroeger, dat klopt en hoe eerder hoe beter. Maar dat houdt niet in dat je het maar zo moet laten en helemaal maar geen hulp meer moet zoeken als je er pas (veel) later achter komt dat er wel hulp is. Wellicht zal het niet meer zo inslijten als op jongere leeftijd, maar het zal altijd beter worden dan het was.
Maar niet solidair zijn of het oneens zijn wordt blijkbaar gezien als borstklopperij. "Kijk mij eens, ik doe het wel goed en jij niet". Het zij zo.
[...]
Dat zeg ik helemaal niet, maar het is totaal niet vergelijkbaar met de ouders in deze tijd. Ik zie een aantal mensen met voorbeelden komen hoe zij hun kind opvoeden, zoals jij. Maar jullie weten al van heel jongs af aan wat er mis is. Dat maakt wel een enorm verschil lijkt me.
En van jongs af aan kun je makkelijker goede, hanteerbare patronen aanleren dan wanneer dat op latere leeftijd ineens moet gaat gebeuren.
Ik heb mijn oudste(die dus niet autistisch is) niet anders aangepakt dan zijn jongere, autistische broertje. Ook niet toen dat broertje er nog niet was en ook niet toen nog niet duidelijk was wat er aan de hand was met het broertje. Je weet tegenwoordig weliswaar eerder wat er "mis" is, maar ook dat kan nog een behoorlijke tijd duren door de enorm trage bureaucratische molens en dan is de hulp nog niet eens opgestart en moet die hulp ook nog daadwerkelijk hulp zijn. En ja, dan ben je wel eerder van hulp verzekerd als vroeger, dat klopt en hoe eerder hoe beter. Maar dat houdt niet in dat je het maar zo moet laten en helemaal maar geen hulp meer moet zoeken als je er pas (veel) later achter komt dat er wel hulp is. Wellicht zal het niet meer zo inslijten als op jongere leeftijd, maar het zal altijd beter worden dan het was.
Maar niet solidair zijn of het oneens zijn wordt blijkbaar gezien als borstklopperij. "Kijk mij eens, ik doe het wel goed en jij niet". Het zij zo.
woensdag 4 juni 2014 om 11:12
Ja, dat zie ik zo. Ik vind het sowieso erg vervelend als andere ouders commentaar hebben op de opvoeding van andere ouders, maar goed, dat is mijn zwakke plek wellicht (mijn gekleurde bril). En daar mag je best wat van vinden hoor, ik heb ook niet de wijsheid in pacht.
En nog iets: met alle goede aanpak en alle goede bedoelingen moet je nog steeds maar afwachten hoe jouw, nu nog jonge, kind is als hij volwassen is.
En nog iets: met alle goede aanpak en alle goede bedoelingen moet je nog steeds maar afwachten hoe jouw, nu nog jonge, kind is als hij volwassen is.
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 4 juni 2014 om 11:23
[quote]nina1966 schreef op 04 juni 2014 @ 10:08:
[...]
Een overlapping van prikkels is idd funest. Maar kees heeft zijn eigen chalet waar hij kan zitten. Ik zou het niet accepteren dat de tv uit moet. Dat gebeurt hier echt niet. Als mijn zoon iets té vind dan gaat hij naar zijn eigen plekje en vraagt desnoods hoe lang het gaat duren. Je hoeft niet de hele dag je eigen ding te doen en niets van je kind aantrekken maar kind moet zich ook leren behelpen met zijn irritaties. (zo noem ik het maar even) Teveel geluid bij het eten dus pa mag niet eten in zijn buurt. Maar wel naar een restaurant???[/quote]
+1.... daar gaat het dus scheef
[...]
Een overlapping van prikkels is idd funest. Maar kees heeft zijn eigen chalet waar hij kan zitten. Ik zou het niet accepteren dat de tv uit moet. Dat gebeurt hier echt niet. Als mijn zoon iets té vind dan gaat hij naar zijn eigen plekje en vraagt desnoods hoe lang het gaat duren. Je hoeft niet de hele dag je eigen ding te doen en niets van je kind aantrekken maar kind moet zich ook leren behelpen met zijn irritaties. (zo noem ik het maar even) Teveel geluid bij het eten dus pa mag niet eten in zijn buurt. Maar wel naar een restaurant???[/quote]
+1.... daar gaat het dus scheef
woensdag 4 juni 2014 om 11:24
Vrijwel alle ouders hebben commentaar op de opvoeding van andere ouders, dat merk je alleen niet zo duidelijk omdat het over het algemeen niet recht in je gezicht gezegd wordt. Maar je vangt behoorlijk wat op als je op het schoolplein staat te wachten, of ergens anders waar ouders bij elkaar zijn. Ik heb ook wel eens wat opgevangen over ons. Ze doen maar.
Ja, ik moet nog maar afwachten hoe mijn zoon later als volwassene zal zijn. Maar vooralsnog is er vanaf de diagnose tot nu, nu hij naar de middelbare school gaat, alleen maar een stijgende lijn te zien. Het grootste obstakel, de puberteit, daar begint hij nu aan. Maar als ik hulp nodig heb, of hij, dan zorg ik dat die hulp er komt.
Ja, ik moet nog maar afwachten hoe mijn zoon later als volwassene zal zijn. Maar vooralsnog is er vanaf de diagnose tot nu, nu hij naar de middelbare school gaat, alleen maar een stijgende lijn te zien. Het grootste obstakel, de puberteit, daar begint hij nu aan. Maar als ik hulp nodig heb, of hij, dan zorg ik dat die hulp er komt.
woensdag 4 juni 2014 om 11:45
Tja, ik vind nog steeds dat de moeder het zeer slecht aanpakt en het is waar dat ze vroeger niet over alle informatie beschikte, maar nu al geruime tijd wel.
Ik vind dat die mening ook gewoon verkondigd mag worden, zonder er een wedstrijd van te maken wie er wel of niet een autistisch kind heeft, wie een bepaalde opleiding heeft, enz. Mond dicht, want je hebt er geen verstand van, staat er hier en daar (niet letterlijk, maar daar komt het op neer). Juist, en jij wel? Een ander mag geen andere mening hebben?
Ik vind dat die mening ook gewoon verkondigd mag worden, zonder er een wedstrijd van te maken wie er wel of niet een autistisch kind heeft, wie een bepaalde opleiding heeft, enz. Mond dicht, want je hebt er geen verstand van, staat er hier en daar (niet letterlijk, maar daar komt het op neer). Juist, en jij wel? Een ander mag geen andere mening hebben?
woensdag 4 juni 2014 om 12:23
Ik heb net ook naar Kees zitten kijken en gisteren naar Matthijs. Ik weet/wist niets van autisme.
Ik vind de moeder van Kees een ongelooflijk lieve en warme vrouw die zich enorm heeft opgeofferd voor Kees. Ik kan me voorstellen dat die vrouw het niet anders had gewild en gekund en dankzij haar heeft Kees inderdaad een zo prettig mogelijk leven. De afschuwelijke paradox is inderdaad dat als zij wegvalt het leven van Kees voorbij is.
Ik weet niet of Kees verwend is, anders dan dat hij in een mooi huis met eigen chalet en 100% aandacht van zijn ouders woont. Zijn onbeschofte en dwingende gedrag lijkt me nu juist typisch autisten gedrag dat je niet kunt afdoen als verwend gedrag. En als de ervaring van die mensen is dat Kees overstuur en in paniek raakt en flipt als het hem te veel wordt dan kan ik me voorstellen dat ze de TV voor hem uitzetten.
In een ding is die moeder inderdaad wel verwend en dat is dat zij inderdaad oprecht verwacht dat er een vrijstaand huis voor Kees gebouwd kan worden. Vader- die vast in het zakenleven heeft gezeten- heeft wel door dat dat niet kan. Het is schrijnend dat Kees voor zichzelf prachtige huisjes bouwt (wat kan die man tekenen en knutselen...echt heel goed) en dat hij in dat idee gevoed wordt in plaats van afgeremd.
En het is tragisch dat moeder euthanasie als optie ziet en geen zicht meer heeft op de realiteit en mogelijkheden (zowel bij dat huis als de verwachting dat haar andere zoons zullen gaan inspringen als bij dat euthanasie verhaal). Maar het beste mens is bijna 80, heeft haar leven voor het gezin en Kees gezorgd en zo te zien zijn ze redelijk well-to-do. Dan wordt de wens wel eens groter dan de realiteit.
De andere kant van de medaille is natuurlijk Mathijs. Die niet gepamperd en verwend wordt maar daar loopt het dan ook niet goed mee af.
Ik vind de moeder van Kees een ongelooflijk lieve en warme vrouw die zich enorm heeft opgeofferd voor Kees. Ik kan me voorstellen dat die vrouw het niet anders had gewild en gekund en dankzij haar heeft Kees inderdaad een zo prettig mogelijk leven. De afschuwelijke paradox is inderdaad dat als zij wegvalt het leven van Kees voorbij is.
Ik weet niet of Kees verwend is, anders dan dat hij in een mooi huis met eigen chalet en 100% aandacht van zijn ouders woont. Zijn onbeschofte en dwingende gedrag lijkt me nu juist typisch autisten gedrag dat je niet kunt afdoen als verwend gedrag. En als de ervaring van die mensen is dat Kees overstuur en in paniek raakt en flipt als het hem te veel wordt dan kan ik me voorstellen dat ze de TV voor hem uitzetten.
In een ding is die moeder inderdaad wel verwend en dat is dat zij inderdaad oprecht verwacht dat er een vrijstaand huis voor Kees gebouwd kan worden. Vader- die vast in het zakenleven heeft gezeten- heeft wel door dat dat niet kan. Het is schrijnend dat Kees voor zichzelf prachtige huisjes bouwt (wat kan die man tekenen en knutselen...echt heel goed) en dat hij in dat idee gevoed wordt in plaats van afgeremd.
En het is tragisch dat moeder euthanasie als optie ziet en geen zicht meer heeft op de realiteit en mogelijkheden (zowel bij dat huis als de verwachting dat haar andere zoons zullen gaan inspringen als bij dat euthanasie verhaal). Maar het beste mens is bijna 80, heeft haar leven voor het gezin en Kees gezorgd en zo te zien zijn ze redelijk well-to-do. Dan wordt de wens wel eens groter dan de realiteit.
De andere kant van de medaille is natuurlijk Mathijs. Die niet gepamperd en verwend wordt maar daar loopt het dan ook niet goed mee af.
woensdag 4 juni 2014 om 12:25
Ooh, en ik vond Kees echt oprecht aandoenlijk, lief en grappig. Zowel in het uiten van zijn onvrede als in het uiten van zijn enthousiasme is hij briljant. Van Kooten en De Bie zouden het inderdaad niet beter hebben kunnen spelen.
Ik kan me voorstellen dat zorgen voor Kees die moeder ook veel heeft opgeleverd. Zoals ze zelf zegt: Kees is een kwetsbare diamant.
Ik kan me voorstellen dat zorgen voor Kees die moeder ook veel heeft opgeleverd. Zoals ze zelf zegt: Kees is een kwetsbare diamant.
woensdag 4 juni 2014 om 12:41
Waarom zou je onbeschoft en dwingend gedrag van een kind zonder stoornis beslist niet pikken(ik ga er tenminste van uit dat ouders dat doen) en van een autist wel? Omdat hij een stoornis heeft waar hij niets aan kan doen? Omdat dat nu eenmaal typisch "autistengedrag" is?
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.
woensdag 4 juni 2014 om 12:51
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 12:41:
Waarom zou je onbeschoft en dwingend gedrag van een kind zonder stoornis beslist niet pikken(ik ga er tenminste van uit dat ouders dat doen) en van een autist wel? Omdat hij een stoornis heeft waar hij niets aan kan doen? Omdat dat nu eenmaal typisch "autistengedrag" is?
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.
Wat fijn dat jouw kind leerbaar is.
Helaas zijn er ook zat autisten die dat niet zijn. Ook met een hele, hele lange adem. En dan ga je dus over op aanpassingen in de omgeving... Niet om je auti even lekker te pamperen, maar om het leven leefbaar te houden.
Waarom zou je onbeschoft en dwingend gedrag van een kind zonder stoornis beslist niet pikken(ik ga er tenminste van uit dat ouders dat doen) en van een autist wel? Omdat hij een stoornis heeft waar hij niets aan kan doen? Omdat dat nu eenmaal typisch "autistengedrag" is?
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.
Wat fijn dat jouw kind leerbaar is.
Helaas zijn er ook zat autisten die dat niet zijn. Ook met een hele, hele lange adem. En dan ga je dus over op aanpassingen in de omgeving... Niet om je auti even lekker te pamperen, maar om het leven leefbaar te houden.
woensdag 4 juni 2014 om 12:55
Nou, als ik het goed heb begrepen, roepen bepaalde situaties bij autisten heel veel paniek en angst en andere nare gevoelens op en dat roept ontzettend veel spanning op en dat uiten ze. In woede of in huilen of in schreeuwen of in weetikveelwat, maar gezellig is het niet.
En Kees uitte zijn spanning dus op momenten dat de situatie voor hem te veel (dreigde) te worden. Je weet niet hoe hij dat vroeger deed maar misschien was dat wel veel erger. Vader zei dat hij dierbare spullen van hem kapot maakte, hij plaste de hele gang onder etc.
Nu zag je alleen dat Kees mopperde als het hem teveel werd. Dan vond hij moeder irritant, vertelde hij op hooghartige toon dat iemand niet zo met de deuren moest slaan. Oja, en de documaakster die de deur te hard had dicht gegaan ging hij achterna en gaf hij een zacht klapje op haar schouder. Volgens moeder kon je vroeger nog wel eens een lel krijgen.
En ook dat schelden was wel weer binnen bepaalde grenzen. Kees komt uit een keurig gezin dus schold hij bij de duitse automobilist dat er een waterbom op mofrica moest worden gegooid en had hij het niet over kankerteringtiefus.
En als een autist zo leerbaar is dat je al het ongewenste gedrag er uit krijgt, dan heb je niet meer te maken met een autist lijkt mij.
Iemand anders hier zei nog: hij is dan wel autist maar hij is toch niet idioot? Nou, ik denk dat hij wel een idioot is en dat je dus ook niet van hem kan verwachten dat hij dat dwingende gedrag en gemopper afleert.
En Kees uitte zijn spanning dus op momenten dat de situatie voor hem te veel (dreigde) te worden. Je weet niet hoe hij dat vroeger deed maar misschien was dat wel veel erger. Vader zei dat hij dierbare spullen van hem kapot maakte, hij plaste de hele gang onder etc.
Nu zag je alleen dat Kees mopperde als het hem teveel werd. Dan vond hij moeder irritant, vertelde hij op hooghartige toon dat iemand niet zo met de deuren moest slaan. Oja, en de documaakster die de deur te hard had dicht gegaan ging hij achterna en gaf hij een zacht klapje op haar schouder. Volgens moeder kon je vroeger nog wel eens een lel krijgen.
En ook dat schelden was wel weer binnen bepaalde grenzen. Kees komt uit een keurig gezin dus schold hij bij de duitse automobilist dat er een waterbom op mofrica moest worden gegooid en had hij het niet over kankerteringtiefus.
En als een autist zo leerbaar is dat je al het ongewenste gedrag er uit krijgt, dan heb je niet meer te maken met een autist lijkt mij.
Iemand anders hier zei nog: hij is dan wel autist maar hij is toch niet idioot? Nou, ik denk dat hij wel een idioot is en dat je dus ook niet van hem kan verwachten dat hij dat dwingende gedrag en gemopper afleert.
woensdag 4 juni 2014 om 12:58
Natuurlijk heb je dan nog wel te maken met een autist.
Mijn neefje (16) is dus wel goed begeleid met zijn autisme (andere tijden nu). Die heeft dus wel geleerd om zijn "dingen" te uiten en er mee om te gaan op een manier die acceptabel is voor de rest van de mensen om hem heen. Maar dat betekent niet dat hij geen autist meer is, want dat is hij echt nog wel.
Mijn neefje (16) is dus wel goed begeleid met zijn autisme (andere tijden nu). Die heeft dus wel geleerd om zijn "dingen" te uiten en er mee om te gaan op een manier die acceptabel is voor de rest van de mensen om hem heen. Maar dat betekent niet dat hij geen autist meer is, want dat is hij echt nog wel.
woensdag 4 juni 2014 om 13:00
En wat ik heel typerend en frappant wordt was dat stukje waarin hij voor de webcam zat. Toen vertelde hij in prachtige, bijna dichterlijke volzinnen en met een bepaalde mate van dramatiek dat hem iets vreselijks en ontzettends en afschuwelijks was overkomen en dat hij totaal maar dan ook totaal van slag was.
Zijn neefje was hem namelijk boven het hoofd gegroeid. En dat had hij niet zien aankomen. En dat vond hij een afschuwelijke vernederende ervaring.
En die ging nu ook nog naar Amerika en met vrienden optrekken enzo.
Dat had Kees ook wel gewild, het atheneum halen en dan naar het buitenland en het zakenleven in en gefortuneerd raken en een gezin. Maar hij had een handicap en dat autisme belette hem daarin.
Wat een schat.
Zijn neefje was hem namelijk boven het hoofd gegroeid. En dat had hij niet zien aankomen. En dat vond hij een afschuwelijke vernederende ervaring.
En die ging nu ook nog naar Amerika en met vrienden optrekken enzo.
Dat had Kees ook wel gewild, het atheneum halen en dan naar het buitenland en het zakenleven in en gefortuneerd raken en een gezin. Maar hij had een handicap en dat autisme belette hem daarin.
Wat een schat.
woensdag 4 juni 2014 om 13:00
woensdag 4 juni 2014 om 13:02
woensdag 4 juni 2014 om 13:05
quote:hiltje schreef op 04 juni 2014 @ 13:02:
[...]
En als je dat niet zou pikken, wat zou je dan doen?Als mijn kind zich zo zou gedragen als Kees en niet in staat is of niet willend is om samen met mij te werken aan een omgang die voor ons beiden acceptabel is, dan moest hij maar begeleid gaan wonen ergens. Die ouders hebben ook recht op leefgenot.
[...]
En als je dat niet zou pikken, wat zou je dan doen?Als mijn kind zich zo zou gedragen als Kees en niet in staat is of niet willend is om samen met mij te werken aan een omgang die voor ons beiden acceptabel is, dan moest hij maar begeleid gaan wonen ergens. Die ouders hebben ook recht op leefgenot.
woensdag 4 juni 2014 om 13:05
Nou, die docu maakster schopte zijn vliegtuig kapot. En daar werd Kees boos om. En ik vond dat hij toch uiterst beschaafd, maar wel als autist, alleen in woorden aangaf dat hij dat heel, heel, heel, heeeeeeel vervelend vond. Ja hij zuchtte en steunde en kreunde en mopperde en zei weer hoe vervelend hij het vond. Maar hij schold haar niet uit, schreeuwde niet etc.
woensdag 4 juni 2014 om 13:10
O, wat fijn, wij hebben onze zoon genezen van zijn autisme. Ik moet maar octrooi gaan aanvragen op onze briljante uitvinding.
Natuurlijk is mijn zoon nog steeds een autist en dat merk je heus wel aan hem bij tijd en wijle. Maar hij heeft geleerd hoe je je in bepaalde situaties moet gedragen, heeft handvatten gehad hoe hij zijn boosheid zo kan reguleren dat hij niet meer als een idioot tekeer gaat, hij weet hoe hij zich sociaal gewenst moet opstellen en dat op een manier waarop hij zichzelf er ook prettig bij voelt. En dat is dus op een aantal fronten afwijkend dan bij de "gemiddelde" mens, maar wel zodanig dat hij zich staande kan houden op school en bij andere sociale gelegenheden.
Natuurlijk is mijn zoon nog steeds een autist en dat merk je heus wel aan hem bij tijd en wijle. Maar hij heeft geleerd hoe je je in bepaalde situaties moet gedragen, heeft handvatten gehad hoe hij zijn boosheid zo kan reguleren dat hij niet meer als een idioot tekeer gaat, hij weet hoe hij zich sociaal gewenst moet opstellen en dat op een manier waarop hij zichzelf er ook prettig bij voelt. En dat is dus op een aantal fronten afwijkend dan bij de "gemiddelde" mens, maar wel zodanig dat hij zich staande kan houden op school en bij andere sociale gelegenheden.
woensdag 4 juni 2014 om 13:11
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 12:56:
Ik schrijf toch ook duidelijk "als een kind leerbaar is"? Als dat niet het geval is, is het een heel ander verhaal en gaat bovenstaande niet op en dat heb je mij ook nergens zien beweren.
Maar het gaat over Kees, die autistisch en extreem begaafd en wel leerbaar is.Dat kun je niet zo stellig zeggen. Ik heb in mijn directe omgeving een zeer begaafd, autistisch kind. De ouders zijn nuchtere types, en het kind is totaal niet verwend. Ze hebben alle hulp aangepakt die ze konden krijgen. Met resultaat: naar buiten toe kan het kind zich uitstekend presenteren: wie hem niet kent, merkt niet aan hem dat er iets mis is. Maar de spanning en kortsluiting in zijn hoofd blijft, die komt er thuis dubbel en dwars weer uit. Ik merk aan de ouders dat de opvoeding en begeleiding van dit kind (inmiddels puber) heel zwaar is, maar dat ze vooral kapot gaan aan het makkelijke oordeel van de buitenwereld.
Ik schrijf toch ook duidelijk "als een kind leerbaar is"? Als dat niet het geval is, is het een heel ander verhaal en gaat bovenstaande niet op en dat heb je mij ook nergens zien beweren.
Maar het gaat over Kees, die autistisch en extreem begaafd en wel leerbaar is.Dat kun je niet zo stellig zeggen. Ik heb in mijn directe omgeving een zeer begaafd, autistisch kind. De ouders zijn nuchtere types, en het kind is totaal niet verwend. Ze hebben alle hulp aangepakt die ze konden krijgen. Met resultaat: naar buiten toe kan het kind zich uitstekend presenteren: wie hem niet kent, merkt niet aan hem dat er iets mis is. Maar de spanning en kortsluiting in zijn hoofd blijft, die komt er thuis dubbel en dwars weer uit. Ik merk aan de ouders dat de opvoeding en begeleiding van dit kind (inmiddels puber) heel zwaar is, maar dat ze vooral kapot gaan aan het makkelijke oordeel van de buitenwereld.