Entertainment
alle pijlers
Indrukwekkende documentaires...
maandag 21 september 2009 om 21:47
woensdag 4 juni 2014 om 13:16
quote:Maleficent schreef op 04 juni 2014 @ 13:00:
Maar misschien is dit wel het maximaal haalbare geweest wat er uit gehaald kon worden, met de kennis van de ouders en de mate van leerbaarheid van Kees.
Intelligentie zegt niks over prikkelverwerking.
Klopt.
Kees kan dan wel heel goed Japans leren, maar dat zegt hélemaal níets over de vermogen om sociale vaardigheden te leren.
Mijn autist kan in 2 uur een puzzel van 1000 stukjes in elkaar leggen. Of een werkende knexx achtbaan zonder voorbeeld maken. Heel knap en begaafd enzo.
Maar iemand aankijken als je tegen hem praat lukt niet, ook na 13 jaar oefenen niet.
En niet zomaar alles roepen wat in je opkomt in de stad ook niet, dat is een impuls, dat valt niet aan te leren of af te leren.
En wat doe je dan ? Dan ga je dus aanpassingen zoeken, en de wereld leefbaar maken voor hem en voor de omgeving, en dat, beste mensen heeft niets met verwennen te maken.
Mijn autist heeft een eet obsessie. Bij verjaardagen graait hij zo binnen no time alle schalen leeg, omdat het er staat en hij bang is dat hij niets krijgt.
Ik kan praten als brugman, maar die drang is er. Wat doe je dan ?
Van te voren bedenken wat er op tafel komt, en een speciaal eet bakje voor hem maken, met van alle hapjes wat zijn zijn eigen schaal. En als het op is = het op. Dát is duidelijk, maar grote schalen op tafel niet, dat is te veel voor hem.
Ik vraag op verjaardagen dus ook of ik alvast een schaaltje voor hem mag vullen. Niet omdat ik hem verwen, maar omdat ik met hem meedenk, en weet hoe hij anders gaat reageren. En de omgeving mag dan 10x denken dat dat verwennen is.. dikke prima. Ik moet het er mee doen, zij niet
En dan kan ik wel heel hard denken: Hij is begaafd dus hij moet maar begrijpen dat hij niet een schaal leeg kan en mag eten op een verjaardag, maar dat kán niet. Dat is zijn stoornis.
T zou wel heel makkelijk zijn als bleek dat je gewoon zomaar vaardigheden aan zou kunnen leren, dan zou je autisme op grond van training dus kunnen genezen. Hallelujah
Maar misschien is dit wel het maximaal haalbare geweest wat er uit gehaald kon worden, met de kennis van de ouders en de mate van leerbaarheid van Kees.
Intelligentie zegt niks over prikkelverwerking.
Klopt.
Kees kan dan wel heel goed Japans leren, maar dat zegt hélemaal níets over de vermogen om sociale vaardigheden te leren.
Mijn autist kan in 2 uur een puzzel van 1000 stukjes in elkaar leggen. Of een werkende knexx achtbaan zonder voorbeeld maken. Heel knap en begaafd enzo.
Maar iemand aankijken als je tegen hem praat lukt niet, ook na 13 jaar oefenen niet.
En niet zomaar alles roepen wat in je opkomt in de stad ook niet, dat is een impuls, dat valt niet aan te leren of af te leren.
En wat doe je dan ? Dan ga je dus aanpassingen zoeken, en de wereld leefbaar maken voor hem en voor de omgeving, en dat, beste mensen heeft niets met verwennen te maken.
Mijn autist heeft een eet obsessie. Bij verjaardagen graait hij zo binnen no time alle schalen leeg, omdat het er staat en hij bang is dat hij niets krijgt.
Ik kan praten als brugman, maar die drang is er. Wat doe je dan ?
Van te voren bedenken wat er op tafel komt, en een speciaal eet bakje voor hem maken, met van alle hapjes wat zijn zijn eigen schaal. En als het op is = het op. Dát is duidelijk, maar grote schalen op tafel niet, dat is te veel voor hem.
Ik vraag op verjaardagen dus ook of ik alvast een schaaltje voor hem mag vullen. Niet omdat ik hem verwen, maar omdat ik met hem meedenk, en weet hoe hij anders gaat reageren. En de omgeving mag dan 10x denken dat dat verwennen is.. dikke prima. Ik moet het er mee doen, zij niet
En dan kan ik wel heel hard denken: Hij is begaafd dus hij moet maar begrijpen dat hij niet een schaal leeg kan en mag eten op een verjaardag, maar dat kán niet. Dat is zijn stoornis.
T zou wel heel makkelijk zijn als bleek dat je gewoon zomaar vaardigheden aan zou kunnen leren, dan zou je autisme op grond van training dus kunnen genezen. Hallelujah
woensdag 4 juni 2014 om 13:20
quote:meivogel schreef op 04 juni 2014 @ 13:11:
[...]
Dat kun je niet zo stellig zeggen. Ik heb in mijn directe omgeving een zeer begaafd, autistisch kind. De ouders zijn nuchtere types, en het kind is totaal niet verwend. Ze hebben alle hulp aangepakt die ze konden krijgen. Met resultaat: naar buiten toe kan het kind zich uitstekend presenteren: wie hem niet kent, merkt niet aan hem dat er iets mis is. Maar de spanning en kortsluiting in zijn hoofd blijft, die komt er thuis dubbel en dwars weer uit. Ik merk aan de ouders dat de opvoeding en begeleiding van dit kind (inmiddels puber) heel zwaar is, maar dat ze vooral kapot gaan aan het makkelijke oordeel van de buitenwereld.
Maar leerbaar en begaafd zijn twee aparte dingen. Iemand kan best leerbaar zijn en helemaal niet bijzonder begaafd zijn. En iemand kan ook ontzettend begaafd zijn maar toch zaken niet aan kunnen leren, of zodanig automatiseren, of inderdaad alleen uiterlijk de boel aan kunnen en in een veilige omgeving instorten.
En er is natuurlijk ook nog een verschil in je zodanig presenteren dat niemand merkt dat je autistisch bent of simpel fatsoensregels aanleren en je verder wat afwijkend gedragen.
[...]
Dat kun je niet zo stellig zeggen. Ik heb in mijn directe omgeving een zeer begaafd, autistisch kind. De ouders zijn nuchtere types, en het kind is totaal niet verwend. Ze hebben alle hulp aangepakt die ze konden krijgen. Met resultaat: naar buiten toe kan het kind zich uitstekend presenteren: wie hem niet kent, merkt niet aan hem dat er iets mis is. Maar de spanning en kortsluiting in zijn hoofd blijft, die komt er thuis dubbel en dwars weer uit. Ik merk aan de ouders dat de opvoeding en begeleiding van dit kind (inmiddels puber) heel zwaar is, maar dat ze vooral kapot gaan aan het makkelijke oordeel van de buitenwereld.
Maar leerbaar en begaafd zijn twee aparte dingen. Iemand kan best leerbaar zijn en helemaal niet bijzonder begaafd zijn. En iemand kan ook ontzettend begaafd zijn maar toch zaken niet aan kunnen leren, of zodanig automatiseren, of inderdaad alleen uiterlijk de boel aan kunnen en in een veilige omgeving instorten.
En er is natuurlijk ook nog een verschil in je zodanig presenteren dat niemand merkt dat je autistisch bent of simpel fatsoensregels aanleren en je verder wat afwijkend gedragen.
woensdag 4 juni 2014 om 13:29
Maar je weet helemaal niet of Kees het vermogen heeft om sociale vaardigheden aan te leren, want dat heeft geen mens hem geprobeerd aan te leren.
Als het niet kan, dan kan het niet, simpel. Maar ik vind wel dat je het als ouder verplicht bent om in ieder geval te bekijken of hij dat vermogen heeft. Dat zou het voor alle partijen makkelijker maken.
Al denk ik niet dat dat nu nog veel zoden aan de dijk zal zetten, na 44 jaar.
Als het niet kan, dan kan het niet, simpel. Maar ik vind wel dat je het als ouder verplicht bent om in ieder geval te bekijken of hij dat vermogen heeft. Dat zou het voor alle partijen makkelijker maken.
Al denk ik niet dat dat nu nog veel zoden aan de dijk zal zetten, na 44 jaar.
woensdag 4 juni 2014 om 13:33
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 13:29:
Maar je weet helemaal niet of Kees het vermogen heeft om sociale vaardigheden aan te leren, want dat heeft geen mens hem geprobeerd aan te leren.
Als het niet kan, dan kan het niet, simpel. Maar ik vind wel dat je het als ouder verplicht bent om in ieder geval te bekijken of hij dat vermogen heeft. Dat zou het voor alle partijen makkelijker maken.
Hoe weet je dat nou? Die arme moeder heeft alles gedaan wat in haar vermogen ligt, heeft zich ook ingelezen schreef ze. Weet jij hoe Kees vroeger was, hoeveel hij al heeft geleerd? Hoeveel hij met een andere aanpak had kunnen leren?
Voor die mensen is het leefbaar.
Maar je weet helemaal niet of Kees het vermogen heeft om sociale vaardigheden aan te leren, want dat heeft geen mens hem geprobeerd aan te leren.
Als het niet kan, dan kan het niet, simpel. Maar ik vind wel dat je het als ouder verplicht bent om in ieder geval te bekijken of hij dat vermogen heeft. Dat zou het voor alle partijen makkelijker maken.
Hoe weet je dat nou? Die arme moeder heeft alles gedaan wat in haar vermogen ligt, heeft zich ook ingelezen schreef ze. Weet jij hoe Kees vroeger was, hoeveel hij al heeft geleerd? Hoeveel hij met een andere aanpak had kunnen leren?
Voor die mensen is het leefbaar.
woensdag 4 juni 2014 om 13:38
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 13:20:
[...]
Maar leerbaar en begaafd zijn twee aparte dingen. Iemand kan best leerbaar zijn en helemaal niet bijzonder begaafd zijn. En iemand kan ook ontzettend begaafd zijn maar toch zaken niet aan kunnen leren, of zodanig automatiseren, of inderdaad alleen uiterlijk de boel aan kunnen en in een veilige omgeving instorten.
En er is natuurlijk ook nog een verschil in je zodanig presenteren dat niemand merkt dat je autistisch bent of simpel fatsoensregels aanleren en je verder wat afwijkend gedragen.
Maar dat "simpel fatsoensregels aanleren" is blijkbaar voor niet voor alle autisten zo simpel. Het verbaasd me eigenlijk dat zelfs ouders die zelf een autistisch kind hebben dat niet inzien, alleen omdat het bij hun eigen kind wél gelukt is.
Om die reden vind ik het echt not-done om commentaar te hebben op de ouders van Kees op grond van wat je in de documentaire ziet. Ongetwijfeld hebben ze fouten gemaakt, zoals alle ouders fouten maken. Maar wie weet wat ze allemaal precies gedaan en geprobeerd hebben in het verleden? De uitkomst zou zomaar kunnen zijn dat deze manier de best leefbare is voor allemaal.
[...]
Maar leerbaar en begaafd zijn twee aparte dingen. Iemand kan best leerbaar zijn en helemaal niet bijzonder begaafd zijn. En iemand kan ook ontzettend begaafd zijn maar toch zaken niet aan kunnen leren, of zodanig automatiseren, of inderdaad alleen uiterlijk de boel aan kunnen en in een veilige omgeving instorten.
En er is natuurlijk ook nog een verschil in je zodanig presenteren dat niemand merkt dat je autistisch bent of simpel fatsoensregels aanleren en je verder wat afwijkend gedragen.
Maar dat "simpel fatsoensregels aanleren" is blijkbaar voor niet voor alle autisten zo simpel. Het verbaasd me eigenlijk dat zelfs ouders die zelf een autistisch kind hebben dat niet inzien, alleen omdat het bij hun eigen kind wél gelukt is.
Om die reden vind ik het echt not-done om commentaar te hebben op de ouders van Kees op grond van wat je in de documentaire ziet. Ongetwijfeld hebben ze fouten gemaakt, zoals alle ouders fouten maken. Maar wie weet wat ze allemaal precies gedaan en geprobeerd hebben in het verleden? De uitkomst zou zomaar kunnen zijn dat deze manier de best leefbare is voor allemaal.
woensdag 4 juni 2014 om 13:38
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 12:41:
Waarom zou je onbeschoft en dwingend gedrag van een kind zonder stoornis beslist niet pikken(ik ga er tenminste van uit dat ouders dat doen) en van een autist wel? Omdat hij een stoornis heeft waar hij niets aan kan doen? Omdat dat nu eenmaal typisch "autistengedrag" is?
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.Ik ben het helemaal met je eens.
Waarom zou je onbeschoft en dwingend gedrag van een kind zonder stoornis beslist niet pikken(ik ga er tenminste van uit dat ouders dat doen) en van een autist wel? Omdat hij een stoornis heeft waar hij niets aan kan doen? Omdat dat nu eenmaal typisch "autistengedrag" is?
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.Ik ben het helemaal met je eens.
woensdag 4 juni 2014 om 13:42
Dat weet ik inderdaad niet, dat maak ik op uit de docu, uit wat de ouders en broers vertellen en wat ze juist niet zeggen en met name hoe de moeder met Kees om gaat.
De moeder geeft blijk van weinig realiteitszin in veel opzichten en de vader is altijd door moeder zo'n beetje buiten spel gezet.
Ik kan het volledig mis hebben, zeker. Maar dit is het beeld wat ik krijg uit die docu.
De moeder geeft blijk van weinig realiteitszin in veel opzichten en de vader is altijd door moeder zo'n beetje buiten spel gezet.
Ik kan het volledig mis hebben, zeker. Maar dit is het beeld wat ik krijg uit die docu.
woensdag 4 juni 2014 om 13:46
quote:meivogel schreef op 04 juni 2014 @ 13:38:
[...]
Maar dat "simpel fatsoensregels aanleren" is blijkbaar voor niet voor alle autisten zo simpel. Het verbaasd me eigenlijk dat zelfs ouders die zelf een autistisch kind hebben dat niet inzien, alleen omdat het bij hun eigen kind wél gelukt is.
Om die reden vind ik het echt not-done om commentaar te hebben op de ouders van Kees op grond van wat je in de documentaire ziet. Ongetwijfeld hebben ze fouten gemaakt, zoals alle ouders fouten maken. Maar wie weet wat ze allemaal precies gedaan en geprobeerd hebben in het verleden? De uitkomst zou zomaar kunnen zijn dat deze manier de best leefbare is voor allemaal.
Wie zegt dat dat "gelukt" is? Dat het een peulenschil is? Dat wij fluitend met twee vingers in onze neus dat varkentje wel eens gewassen hebben? Het is en blijft een voortdurende bron van aandacht, iets waar we bezig mee blijven omdat zich voortdurend zaken voor blijven doen waarbij hij tegen dingen aanloopt. Het is bepaald niet zo dat we nu rustig achterover leunen omdat onze taak voltooid is.
Tot op heden lijkt dit inderdaad het best leefbare voor met name Kees en moeder. Niet voor vader.
En straks, als zij er niet meer zijn, is er niets leefbaars meer voor Kees. Want wat zijn moeder zo graag vanzelfsprekend aan wil nemen, dat Kees gewoon op dezelfde voet door kan gaan, dat er van alle kanten hulp toestroomt om Kees te blijven faciliteren, is een volledige utopie. Zo werkt het niet in het echte leven.
En dus moet een gezonde nog vrij jonge man maar aan de euthanasie? Dat zegt toch genoeg over de realiteitszin van moeder.
[...]
Maar dat "simpel fatsoensregels aanleren" is blijkbaar voor niet voor alle autisten zo simpel. Het verbaasd me eigenlijk dat zelfs ouders die zelf een autistisch kind hebben dat niet inzien, alleen omdat het bij hun eigen kind wél gelukt is.
Om die reden vind ik het echt not-done om commentaar te hebben op de ouders van Kees op grond van wat je in de documentaire ziet. Ongetwijfeld hebben ze fouten gemaakt, zoals alle ouders fouten maken. Maar wie weet wat ze allemaal precies gedaan en geprobeerd hebben in het verleden? De uitkomst zou zomaar kunnen zijn dat deze manier de best leefbare is voor allemaal.
Wie zegt dat dat "gelukt" is? Dat het een peulenschil is? Dat wij fluitend met twee vingers in onze neus dat varkentje wel eens gewassen hebben? Het is en blijft een voortdurende bron van aandacht, iets waar we bezig mee blijven omdat zich voortdurend zaken voor blijven doen waarbij hij tegen dingen aanloopt. Het is bepaald niet zo dat we nu rustig achterover leunen omdat onze taak voltooid is.
Tot op heden lijkt dit inderdaad het best leefbare voor met name Kees en moeder. Niet voor vader.
En straks, als zij er niet meer zijn, is er niets leefbaars meer voor Kees. Want wat zijn moeder zo graag vanzelfsprekend aan wil nemen, dat Kees gewoon op dezelfde voet door kan gaan, dat er van alle kanten hulp toestroomt om Kees te blijven faciliteren, is een volledige utopie. Zo werkt het niet in het echte leven.
En dus moet een gezonde nog vrij jonge man maar aan de euthanasie? Dat zegt toch genoeg over de realiteitszin van moeder.
woensdag 4 juni 2014 om 13:53
Dat snap ik lughnasadh en het was ook niet speciaal een reactie op jouw posts, maar meer in het algemeen op de reacties hier.
Ik heb zelf geen autistisch kind, maar wel alle problemen van zeer dichtbij van jongs af aan meegemaakt, en ik heb me vaak verbaasd over de harde en "makkelijke" oordelen van anderen (zoals iemand hier al schreef: zeggen "geef hem maar een weekje aan mij mee" en dergelijke opmerkingen). Het verbaasd mij dus dat ouders die zelf een autistisch kind hebben ook zo hard oordelen op grond van aannames.
Ik heb zelf geen autistisch kind, maar wel alle problemen van zeer dichtbij van jongs af aan meegemaakt, en ik heb me vaak verbaasd over de harde en "makkelijke" oordelen van anderen (zoals iemand hier al schreef: zeggen "geef hem maar een weekje aan mij mee" en dergelijke opmerkingen). Het verbaasd mij dus dat ouders die zelf een autistisch kind hebben ook zo hard oordelen op grond van aannames.
woensdag 4 juni 2014 om 14:07
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 12:41:
Waarom zou je onbeschoft en dwingend gedrag van een kind zonder stoornis beslist niet pikken(ik ga er tenminste van uit dat ouders dat doen) en van een autist wel? Omdat hij een stoornis heeft waar hij niets aan kan doen? Omdat dat nu eenmaal typisch "autistengedrag" is?
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.Helemaal mee eens! Het kost idd veel meer moeite om bepaald gedrag aan of af te leren. En ja hij mag vaker wat fout doen dan een normaal kind, dat brengt zijn handicap nu eenmaal met zich mee. Maar om hem dan maar géén gedragsregels aan te leren....sorry hoor maar dat kan écht wel. Zelfs bij echt minder begaafde kindjes word er op het gedrag aangesproken.
Waarom zou je onbeschoft en dwingend gedrag van een kind zonder stoornis beslist niet pikken(ik ga er tenminste van uit dat ouders dat doen) en van een autist wel? Omdat hij een stoornis heeft waar hij niets aan kan doen? Omdat dat nu eenmaal typisch "autistengedrag" is?
Als een kind leerbaar is kun je dat heel goed in fatsoenlijke banen leiden, net als je bij een kind zonder stoornis zou doen. Het kost je veel meer moeite en je moet blijven herhalen, herhalen en nog eens herhalen totdat het het is ingesleten in die hersenen, maar ik vind dat geen reden om het dan dus maar te laten.Helemaal mee eens! Het kost idd veel meer moeite om bepaald gedrag aan of af te leren. En ja hij mag vaker wat fout doen dan een normaal kind, dat brengt zijn handicap nu eenmaal met zich mee. Maar om hem dan maar géén gedragsregels aan te leren....sorry hoor maar dat kan écht wel. Zelfs bij echt minder begaafde kindjes word er op het gedrag aangesproken.
woensdag 4 juni 2014 om 14:10
quote:Borodini_ schreef op 04 juni 2014 @ 13:18:
Overigens wordt hij wel gecorrigeerd op bijv schelden of schreeuwen, absoluut, al het het alleen maar om een voorbeeld voor de andere kinderen te stellen.
De illusie dat het hem gaat leren dat hij dat niet zomaar kan doen, die heb ik allang niet meer.Fijn,om weer eens iets te lezen over je zoon,Boro!! Hier gaat het op en af met zoon en dochter. wel veel en veel beter als in het begin van alle ellende.. dochter is ondertussen 18 en zoon 17.. zucht.. veel te gauw groot!!
Overigens wordt hij wel gecorrigeerd op bijv schelden of schreeuwen, absoluut, al het het alleen maar om een voorbeeld voor de andere kinderen te stellen.
De illusie dat het hem gaat leren dat hij dat niet zomaar kan doen, die heb ik allang niet meer.Fijn,om weer eens iets te lezen over je zoon,Boro!! Hier gaat het op en af met zoon en dochter. wel veel en veel beter als in het begin van alle ellende.. dochter is ondertussen 18 en zoon 17.. zucht.. veel te gauw groot!!
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
woensdag 4 juni 2014 om 14:11
quote:meivogel schreef op 04 juni 2014 @ 13:53:
Dat snap ik lughnasadh en het was ook niet speciaal een reactie op jouw posts, maar meer in het algemeen op de reacties hier.
Ik heb zelf geen autistisch kind, maar wel alle problemen van zeer dichtbij van jongs af aan meegemaakt, en ik heb me vaak verbaasd over de harde en "makkelijke" oordelen van anderen (zoals iemand hier al schreef: zeggen "geef hem maar een weekje aan mij mee" en dergelijke opmerkingen). Het verbaasd mij dus dat ouders die zelf een autistisch kind hebben ook zo hard oordelen op grond van aannames.
Nee, op grond van wat je ziet in de documentaire.
En ja, ook hier een kind met autisme.
Ik heb echt moeten leren om mij niet te bemoeien met conflicten tussen echtgenoot en kind. Gelukkig kwamen wij/ik daar op tijd achter want onze lieve schat had ook al geleerd door bepaald gedrag te laten zien (als hij een conflict met man had) dat ik dan wel to the rescue kwam....En zo zet je dus je partner buiten spel. Als dat al jaren geduurd heeft dan kan ik me zo voorstellen dat je keesgedrag in de hand werkt.
Dat snap ik lughnasadh en het was ook niet speciaal een reactie op jouw posts, maar meer in het algemeen op de reacties hier.
Ik heb zelf geen autistisch kind, maar wel alle problemen van zeer dichtbij van jongs af aan meegemaakt, en ik heb me vaak verbaasd over de harde en "makkelijke" oordelen van anderen (zoals iemand hier al schreef: zeggen "geef hem maar een weekje aan mij mee" en dergelijke opmerkingen). Het verbaasd mij dus dat ouders die zelf een autistisch kind hebben ook zo hard oordelen op grond van aannames.
Nee, op grond van wat je ziet in de documentaire.
En ja, ook hier een kind met autisme.
Ik heb echt moeten leren om mij niet te bemoeien met conflicten tussen echtgenoot en kind. Gelukkig kwamen wij/ik daar op tijd achter want onze lieve schat had ook al geleerd door bepaald gedrag te laten zien (als hij een conflict met man had) dat ik dan wel to the rescue kwam....En zo zet je dus je partner buiten spel. Als dat al jaren geduurd heeft dan kan ik me zo voorstellen dat je keesgedrag in de hand werkt.
woensdag 4 juni 2014 om 14:13
quote:Borodini_ schreef op 04 juni 2014 @ 13:16:
[...]
Mijn autist heeft een eet obsessie. Bij verjaardagen graait hij zo binnen no time alle schalen leeg, omdat het er staat en hij bang is dat hij niets krijgt.
Ik kan praten als brugman, maar die drang is er. Wat doe je dan ?
Van te voren bedenken wat er op tafel komt, en een speciaal eet bakje voor hem maken, met van alle hapjes wat zijn zijn eigen schaal. En als het op is = het op. Dát is duidelijk, maar grote schalen op tafel niet, dat is te veel voor hem.
Ik vraag op verjaardagen dus ook of ik alvast een schaaltje voor hem mag vullen. Niet omdat ik hem verwen, maar omdat ik met hem meedenk, en weet hoe hij anders gaat reageren. En de omgeving mag dan 10x denken dat dat verwennen is.. dikke prima. Ik moet het er mee doen, zij niet
Dat is geen verwennen zoals kees verwend is. Dat is rekening houden met. In het geval jij als de moeder van kees zou zijn zou jij eisen dat er géén schalen op tafel komen omdat prinsje daar niet tegen kan. Jij als blijkbaar iets nuchterder moeder doet dan niet maar zoekt een sociaal aanvaardbare oplossing.
Dat is dus het hele punt waar over gediscussieerd word. Moeder kees had de schalen verboden, wij doen dat niet.
[...]
Mijn autist heeft een eet obsessie. Bij verjaardagen graait hij zo binnen no time alle schalen leeg, omdat het er staat en hij bang is dat hij niets krijgt.
Ik kan praten als brugman, maar die drang is er. Wat doe je dan ?
Van te voren bedenken wat er op tafel komt, en een speciaal eet bakje voor hem maken, met van alle hapjes wat zijn zijn eigen schaal. En als het op is = het op. Dát is duidelijk, maar grote schalen op tafel niet, dat is te veel voor hem.
Ik vraag op verjaardagen dus ook of ik alvast een schaaltje voor hem mag vullen. Niet omdat ik hem verwen, maar omdat ik met hem meedenk, en weet hoe hij anders gaat reageren. En de omgeving mag dan 10x denken dat dat verwennen is.. dikke prima. Ik moet het er mee doen, zij niet
Dat is geen verwennen zoals kees verwend is. Dat is rekening houden met. In het geval jij als de moeder van kees zou zijn zou jij eisen dat er géén schalen op tafel komen omdat prinsje daar niet tegen kan. Jij als blijkbaar iets nuchterder moeder doet dan niet maar zoekt een sociaal aanvaardbare oplossing.
Dat is dus het hele punt waar over gediscussieerd word. Moeder kees had de schalen verboden, wij doen dat niet.
woensdag 4 juni 2014 om 14:16
quote:nina1966 schreef op 04 juni 2014 @ 14:13:
[...]
Dat is geen verwennen zoals kees verwend is. Dat is rekening houden met. In het geval jij als de moeder van kees zou zijn zou jij eisen dat er géén schalen op tafel komen omdat prinsje daar niet tegen kan. Jij als blijkbaar iets nuchterder moeder doet dan niet maar zoekt een sociaal aanvaardbare oplossing.
Dat is dus het hele punt waar over gediscussieerd word. Moeder kees had de schalen verboden, wij doen dat niet.Precies dit!
[...]
Dat is geen verwennen zoals kees verwend is. Dat is rekening houden met. In het geval jij als de moeder van kees zou zijn zou jij eisen dat er géén schalen op tafel komen omdat prinsje daar niet tegen kan. Jij als blijkbaar iets nuchterder moeder doet dan niet maar zoekt een sociaal aanvaardbare oplossing.
Dat is dus het hele punt waar over gediscussieerd word. Moeder kees had de schalen verboden, wij doen dat niet.Precies dit!
woensdag 4 juni 2014 om 14:19
quote:meivogel schreef op 04 juni 2014 @ 13:38:
[...]
Maar dat "simpel fatsoensregels aanleren" is blijkbaar voor niet voor alle autisten zo simpel. Het verbaasd me eigenlijk dat zelfs ouders die zelf een autistisch kind hebben dat niet inzien, alleen omdat het bij hun eigen kind wél gelukt is.
.Er is niemand die schrijft dat het volledig gelukt is. Maar hoe je er mee omgaat maakt wel degelijk een verschil. De moeder van kees verbied niets en ja met sommige dingen weet ik niet of mijn zoon ze ooit zal kunnen inhouden maar hij weet ondertussen wel dat het géén aanvaardbaar gedrag is. Voor kees is het normaal zoals hij doet want zijn moeder vind het normaal. Ik zal bepaald gedrag nooit normaal vinden. Zal hem er niet voor straffen maar wel blijven benoemen waarom het niet gewenst is.
En ja wonder boven wonder heeft hij langzaam door dat schreeuwen tegen mensen niet leuk is en dat mensen dan wel eens raar kunnen reageren. En als ik in zo'n situatie iets tegen hem zeg zegt hij ook sorry wat het voor de omgeving al veel dragelijker maakt dan een kees wiens moeder er welwillend naar staat te luisteren.
[...]
Maar dat "simpel fatsoensregels aanleren" is blijkbaar voor niet voor alle autisten zo simpel. Het verbaasd me eigenlijk dat zelfs ouders die zelf een autistisch kind hebben dat niet inzien, alleen omdat het bij hun eigen kind wél gelukt is.
.Er is niemand die schrijft dat het volledig gelukt is. Maar hoe je er mee omgaat maakt wel degelijk een verschil. De moeder van kees verbied niets en ja met sommige dingen weet ik niet of mijn zoon ze ooit zal kunnen inhouden maar hij weet ondertussen wel dat het géén aanvaardbaar gedrag is. Voor kees is het normaal zoals hij doet want zijn moeder vind het normaal. Ik zal bepaald gedrag nooit normaal vinden. Zal hem er niet voor straffen maar wel blijven benoemen waarom het niet gewenst is.
En ja wonder boven wonder heeft hij langzaam door dat schreeuwen tegen mensen niet leuk is en dat mensen dan wel eens raar kunnen reageren. En als ik in zo'n situatie iets tegen hem zeg zegt hij ook sorry wat het voor de omgeving al veel dragelijker maakt dan een kees wiens moeder er welwillend naar staat te luisteren.
woensdag 4 juni 2014 om 14:21
quote:Lughnasadh schreef op 04 juni 2014 @ 13:42:
Dat weet ik inderdaad niet, dat maak ik op uit de docu, uit wat de ouders en broers vertellen en wat ze juist niet zeggen en met name hoe de moeder met Kees om gaat.
De moeder geeft blijk van weinig realiteitszin in veel opzichten en de vader is altijd door moeder zo'n beetje buiten spel gezet.
Ik kan het volledig mis hebben, zeker. Maar dit is het beeld wat ik krijg uit die docu.Ik ook. Moeder ziet kees als een project, een doel waar ze aan kan werken.
Dat weet ik inderdaad niet, dat maak ik op uit de docu, uit wat de ouders en broers vertellen en wat ze juist niet zeggen en met name hoe de moeder met Kees om gaat.
De moeder geeft blijk van weinig realiteitszin in veel opzichten en de vader is altijd door moeder zo'n beetje buiten spel gezet.
Ik kan het volledig mis hebben, zeker. Maar dit is het beeld wat ik krijg uit die docu.Ik ook. Moeder ziet kees als een project, een doel waar ze aan kan werken.
woensdag 4 juni 2014 om 14:33
woensdag 4 juni 2014 om 15:18
quote:Conundrum schreef op 03 juni 2014 @ 11:29:
Weet niet of ie al genoemd is,maar een waarschuwing : écht hartverscheurend !
Dear Zachery
http://www.youtube.com/watch?v=DovkO0-S7Q4
Gaat over een filmmaker, die voor de jonge zoon van een goede vriend (die pas overleden is) een soort videodagboek maakt, om hem te vertellen wie zijn vader was.
De ontwikkelingen die daarop volgen gaan je voorstellingsvermogen te boven.
ik heb deze net gekeken;
poeh!
Weet niet of ie al genoemd is,maar een waarschuwing : écht hartverscheurend !
Dear Zachery
http://www.youtube.com/watch?v=DovkO0-S7Q4
Gaat over een filmmaker, die voor de jonge zoon van een goede vriend (die pas overleden is) een soort videodagboek maakt, om hem te vertellen wie zijn vader was.
De ontwikkelingen die daarop volgen gaan je voorstellingsvermogen te boven.
ik heb deze net gekeken;
poeh!
ik neem het leven met een korreltje zout... schijfje citroen en een glaasje tequila
woensdag 4 juni 2014 om 17:26
Ik denk dat de moeder en zoon band zeer hecht is..Niet omdat vader geen tijd zou kunnen hebben, of niet goed zou functioneren. Maar omdat moeders en 'probleem'kinderen altijd bij elkaar zijn. Ze gaan overal samen heen..De moeder vecht voor haar kind om maar te weten wat er aan de hand is en hem de beste zorg te geven..Met alles wat er gebeurd is de zoon toch altijd weer degene die op zijn moeder kan terugvallen..24/7 en dat houd nooit op. De band is liefde, maar misschien nog wel meer zorg.
Dat de vader misschien als buitenstaander word afgeschilderd is niet juist..maar de band is anders. Ongewild groeit het zo...
Groot respect voor de ouders en ieder probeert het zo goed mogelijk te doen op zijn manier..
Dat de vader misschien als buitenstaander word afgeschilderd is niet juist..maar de band is anders. Ongewild groeit het zo...
Groot respect voor de ouders en ieder probeert het zo goed mogelijk te doen op zijn manier..
Confusion is the only suffering in this World!!
woensdag 4 juni 2014 om 19:14
quote:Borodini_ schreef op 04 juni 2014 @ 13:16:
[...]
Klopt.
Kees kan dan wel heel goed Japans leren, maar dat zegt hélemaal níets over de vermogen om sociale vaardigheden te leren.
Mijn autist kan in 2 uur een puzzel van 1000 stukjes in elkaar leggen. Of een werkende knexx achtbaan zonder voorbeeld maken. Heel knap en begaafd enzo.
Maar iemand aankijken als je tegen hem praat lukt niet, ook na 13 jaar oefenen niet.
En niet zomaar alles roepen wat in je opkomt in de stad ook niet, dat is een impuls, dat valt niet aan te leren of af te leren.
En wat doe je dan ? Dan ga je dus aanpassingen zoeken, en de wereld leefbaar maken voor hem en voor de omgeving, en dat, beste mensen heeft niets met verwennen te maken.
Mijn autist heeft een eet obsessie. Bij verjaardagen graait hij zo binnen no time alle schalen leeg, omdat het er staat en hij bang is dat hij niets krijgt.
Ik kan praten als brugman, maar die drang is er. Wat doe je dan ?
Van te voren bedenken wat er op tafel komt, en een speciaal eet bakje voor hem maken, met van alle hapjes wat zijn zijn eigen schaal. En als het op is = het op. Dát is duidelijk, maar grote schalen op tafel niet, dat is te veel voor hem.
Ik vraag op verjaardagen dus ook of ik alvast een schaaltje voor hem mag vullen. Niet omdat ik hem verwen, maar omdat ik met hem meedenk, en weet hoe hij anders gaat reageren. En de omgeving mag dan 10x denken dat dat verwennen is.. dikke prima. Ik moet het er mee doen, zij niet
En dan kan ik wel heel hard denken: Hij is begaafd dus hij moet maar begrijpen dat hij niet een schaal leeg kan en mag eten op een verjaardag, maar dat kán niet. Dat is zijn stoornis.
T zou wel heel makkelijk zijn als bleek dat je gewoon zomaar vaardigheden aan zou kunnen leren, dan zou je autisme op grond van training dus kunnen genezen. Hallelujah ;)Je moet je autist niet zo verwennen hoor, wie weet is hij wel leerbaar
[...]
Klopt.
Kees kan dan wel heel goed Japans leren, maar dat zegt hélemaal níets over de vermogen om sociale vaardigheden te leren.
Mijn autist kan in 2 uur een puzzel van 1000 stukjes in elkaar leggen. Of een werkende knexx achtbaan zonder voorbeeld maken. Heel knap en begaafd enzo.
Maar iemand aankijken als je tegen hem praat lukt niet, ook na 13 jaar oefenen niet.
En niet zomaar alles roepen wat in je opkomt in de stad ook niet, dat is een impuls, dat valt niet aan te leren of af te leren.
En wat doe je dan ? Dan ga je dus aanpassingen zoeken, en de wereld leefbaar maken voor hem en voor de omgeving, en dat, beste mensen heeft niets met verwennen te maken.
Mijn autist heeft een eet obsessie. Bij verjaardagen graait hij zo binnen no time alle schalen leeg, omdat het er staat en hij bang is dat hij niets krijgt.
Ik kan praten als brugman, maar die drang is er. Wat doe je dan ?
Van te voren bedenken wat er op tafel komt, en een speciaal eet bakje voor hem maken, met van alle hapjes wat zijn zijn eigen schaal. En als het op is = het op. Dát is duidelijk, maar grote schalen op tafel niet, dat is te veel voor hem.
Ik vraag op verjaardagen dus ook of ik alvast een schaaltje voor hem mag vullen. Niet omdat ik hem verwen, maar omdat ik met hem meedenk, en weet hoe hij anders gaat reageren. En de omgeving mag dan 10x denken dat dat verwennen is.. dikke prima. Ik moet het er mee doen, zij niet
En dan kan ik wel heel hard denken: Hij is begaafd dus hij moet maar begrijpen dat hij niet een schaal leeg kan en mag eten op een verjaardag, maar dat kán niet. Dat is zijn stoornis.
T zou wel heel makkelijk zijn als bleek dat je gewoon zomaar vaardigheden aan zou kunnen leren, dan zou je autisme op grond van training dus kunnen genezen. Hallelujah ;)Je moet je autist niet zo verwennen hoor, wie weet is hij wel leerbaar
