reumatoïde artritis deel 4

Oei Tayler, dat klinkt niet goed... volgens mij kun je beter je werk afbellen en even héél goed voor jezelf zorgen! Sterkte ermee!



*; Lieske

Taylor, pas inderdaad goed op jezelf! Overleg vrijdag anders meteen of je -ter overbrugging- nog iets naast de humira mag slikken. Bepaalde pijnstillers versterken elkaars werking en zo'n mix werkt dan prettig. Mijn vader (en ik tot ik geen tabletvorm meer mocht) doet dat bijv. met zijn reguliere medicatie en indien nodig paracetamol+codeïne extra. Voor ons beiden was dat een goed werkzame combinatie (uiteraard na overleg) om kortdurende meerpijn of instelling op nieuwe medicatie te overbruggen. Wellicht dat er voor jou een optie is om ter overbrugging met iets aan te vullen als je het met paracetamol niet redt.

Dank voor jullie lieve reactie's!! Ik wil zo graag blijven werken en heb het vanvond wel rustig aan gedaan.Maar het is allemaal erg pijnlijk en hoop zó dat ik er snel vanaf ben!

Maar erg lief, die bemoedigende reactie's, doet me goed..omdat ik weet dat ik niet de enige ben( kijk maar naar jullie, is ook niet gemakkelijk!)



*;

Taylor, hoe is het vandaag?



Dames, duim svp!! Word ik om 8.05 al gebeld, dus ik denk; mijn hulp is vast ziek (woensdag is haar dag). Is het het ziekenhuis of ze me voor 14 februari kunnen inplannen! Tja, graag, maar zoals het nu ligt redden we dat niet. Dus maar weer niet ingepland (mevrouw u weet dat we per paar weken inplannen en dat u dan niet direct terecht kan? Ja helaas wel). Dit zint me to-taal niet, dus de Thuiszorgwinkel gebeld. Gelukkig tref ik daar een menselijk iemand en die gaat nu rondbellen met leveranciers etc. of er een definitieve datum gegeven kan worden. Zij weten niet beter dan dat ik die 14e ingepland sta, dus ze wil kijken of ze dat kunnen garanderen. :o Eigenlijk weet ik dondersgoed dat het niet gaat lukken, maar hoop doet leven! Nu alleen nog hopen dat ze snel (goede!!) uitslag kan geven. Ze gaf al aan dat ze zo veel moet regelen dat het langer dan een dag kan gaan duren. Oh please, laat het deze keer wel lukken!! (en laat het dan qua ziekenhuisplanning nog kunnen......)

Roosvrouw, ik duim met je mee op een wonder, zodat het toch de 14e door kan gaan! Heb goede wensen voor je gedaan.



Taylor, hoe gaat het vandaag met je?

Ha Roosvrouw,



Ook hier wordt hard voor je geduimd!

Roosvrouw, ik duim ook voor je!!!

Jas: hoe is het met jou?

Lieske:en met jou dan?



Wat lief dat jullie vragen hoe het met me gaat!!!



Ja, nog steeds pijn..toch nog maar even afwachten wat hij zegt vrijdag. Op mijn werk zei een collega al: wat zijn je vingers dik en rood..heb maar gezegd dat het van het weer komt.Heb niet zo'n zin om alles uit te leggen, ze weten wel dat ik P.Artritis én Crohn heb hoor, dat wel, maar daar is voor mij de kous mee af. Ik hoef het er ook niet de héle tijd over te hebben, ben altijd bang dat ze me dan ' zielig 'gaan vinden.Nouja, mss voor jullie wel herkenbaar?

Haha, laat dat misschien maar weg hoor.  Ik zeg ook zeker niet altijd waar het van komt en als ik het al wel zeg, dan vaak op een dusdanige manier dat ik er zo snel mogelijk weer overheen lul. Het is en blijft moeilijk er een balans in te vinden. Ik heb geleerd dat ik er opener in moet zijn. Dat levert me meer op, zonder dat het "kost". Anderzijds is te open ook niet bepaald gezond meer, en ben ik énorm op mijn qui vive wat dat betreft. 



Uiteindelijk heb ik de conclusie getrokken dat ik het niet meer "voor mezelf" mag beoordelen. Ik projecteer mijn situatie op een ander. Jas, Bump, DT, who ever. Wat zou ik hen als advies geven, wat zou ik van hen verwachten/voor hen willen doen als zij in mijn schoenen stonden? Dat antwoord is namelijk vrij van "ik wil niemand tot last zijn" of andere negatieve emoties. Het is niet altijd even makkelijk om dat advies vervolgens ook op te volgen, maar het werkt beter dan voor mezelf advies bedenken.

Lies, morgen om dit tijdstip heb je alles al weer achter de rug! (of in de rug? ). Sterkte met de laatste kriebels! :R

Ja Lieske, van mij ook heel veel sterkte morgen! *;

En uiteraard ook alle sterkte van moi!!!

Leuke verrassingen zijn dat bij thuiskomst, he Bumper.  Geniet van het uitzicht!



Vandaag heb ik een vervangende fysio gehad. De reguliere staat lekker op de lange latten en de vaste vervanger zit met een arm in het gips, dus een nieuwe vervanger. Ik blijf mijn lichaam een maf en grappig fenomeen vinden. Ik nog denken dat het op dit moment redelijk er bij ligt en op plek X vastzit, blijkt plek X juist het meest normale plekje te zijn en alles er om heen muurvast te zitten.

Hallo dames!



Reumatoloog heeft me gebeld...en ja hoor: heb wéer prednison, welliswaar een lage dosering maar blijf daarnaast wel de Humira en MTX gebruiken. De reumatoloog denkt dat er meer aan de hand is dan alleen atritis..a.s. week naar de r.verpleegkundige en als hij dan tijd heeft komt hij oók even kijken. En wordt er verder onderzoek naar gedaan. Op zich vind ik het niet zo heél erg, weer aan de prednison,( pijn is niet te hárden) alhoewel: als het beter gaat, ik er weer snel vanaf wil. En dat is vlgs mij ook wel het plan...we maken wel een afbouwschema.En dan moet de Humira uiteindelijk wél zijn werk gaan doen. Maar: 1 ding tegelijk, en dat is: als de pijn maar weg is!! En dat we erachter komen dat er wel meer aan de hand is dan dit alleen.Dus ben benieuwd.



Hoe is het met jullie?????????? Wat een regen he? Hier stort het gewoon!



Taylor.:R

Nou, het begint er steeds meer op te lijken dat ik inderdaad genaaid wordt door de GGD. De beschikking voor de rolstoel is eindelijk binnen en daarbij zitten oa. het advies en passingsrapport van de GGD.



"RV had gevraagd om luchtvering onder de rolstoel. Daar de rolstoel zelf al goed geveerd is en luchtvering de zijdelingse schokken niet opvangt, is er gekozen voor een geveerd zitkussen en rugkussen. In de rolstoel zelf dient de vering extra zacht te worden ingesteld. Naar verwachting zal dit goed voldoen."



Oftewel; de belofte "je probeert het maar en als het niet bevalt krijg je de vering zonder nieuwe aanvraag of gedoe" is lulkoek geweest. Het klinkt prachtig en meedenkend, maar ze vergeet spontaan dat RV de "goedgeveerde" stoel uitgeprobeerd heeft en van 200 meter rijden al plat kon van de pijn. De vering anders instellen is nodig, maar zelfs de dealer gaf al aan dat dit maar beperkt verschil geeft en dat hij betwijfeld dat dit genoeg is.



Overigens zijn dit soort papieren altijd erg informatief, gezien het feit dat er automatisch data op gedrukt worden bij het printen. Blijkt dus dat de offerte voor de stoel dus wel degelijk al ruim in november binnen was, maar dat rapport vervolgens op een bureau is blijven liggen en pas op 20-12 de stempel "behandeld" (lees opdracht tot rolstoel bestellen geven) is. Het is voor mij weer een zoveelste ergernis om dat naast andere feiten te leggen. Ik heb half december deze persoon nog gesproken om te horen te krijgen "nee we hebben nog geen offerte binnen, dus ik kan nog niets bestellen". Of het is administratief een grotere bende dan in een kleuterkamer, of men loopt te liegen???  



Kortom, dat gaat weer een "heerlijk gezellig" gevecht worden om die vering alsnog geregeld te krijgen als de praktijk aantoond dat het nodig is. Ik hoop nog altijd van niet, maar de eerste passessie zegt anders net als de eigen ergo en behandelend artsen. Pffffffffff, ik begin gewoon te twijfelen aan mezelf. Word ik nou tegengewerkt, of begin ik paranoïa te worden?

Taylor, hoe is het gesprek met de reumatoloog verlopen?



Lol, ik moet ook niet zo snel na het lezen van zo'n brief posten. Wat word ik dan toch een maloot.  Anyhow, ik heb besloten anderen het werk min of meer te gaan laten doen. Ik heb de juridische dienstverlening van de MEE er bij gevraagd. De dame die ik hebben moet was er niet, maar er kwam al heel snel uit 2 verschillende consulenten daar dat er door de GGD fouten gemaakt zijn in de papierwinkel. Maandag maar even kijken wat zij kunnen betekenen hierin.



Prettig weekend dames!

* schuift weer aan tafel bij de KE*



Alhoewel.. ik heb niets aan te schuiven want kan niet meer zitten. Goeiemorgen lieve dames, mag ik weer meedoen? Ik heb gister te horen gekregen dat ik last heb van een hormonale bekkeninstabiliteit, ik kan geen stap meer lopen zonder te kreunen. Ik mag niet zitten, alleen maar liggen en kleine stukjes lopen. Ik heb gierende pijn in mijn onderrug maar mag alleen maar een paar paracetamolletjes per dag (laat maar zitten dus) vanwege dat mormel in mijn buik. ben 28 weken zwanger, nog 12 te gaan.



Ik was gisterochtend half aan het hyperen omdat ik dacht dat de reuma weer terug was, de pijn lijkt enorm op reumapijn. Gelukkig kon ik bij een bekkenspecialist langs komen, want ik was zo in de war van al die pijn dat ik het weekend niet psychisch gezond had overleefd zonder hulp! 



Ik vraag me af of ik niet bij de reumatoloog langs moet, voor de zekerheid. Ook bij hormonale BI kan je slijtage krijgen, denk ik. Ben ik nou als reumapatient gevoeliger voor slijtage? Ik moet maar even bellen maandag. 



Godzijdank heb ik een laptop, die staat recht op mijn dikke buik (op mormels kont), ik type op mijn dijbenen. Ik heb net ontbijt gemaakt voor mezelf en zoek het forum af naar afleiding. Toen bedacht ik me dat ik slapend lid van de KE ben, en waar ben ik nu beter thuis, als bij de KE?



Met baby gaat alles goed, met hem wel. Tuurlijk. Gelukkig Ik ga later eens goed bijlezen hoe het met jullie is, moet nu even rust houden.

Natuurlijk mag jij aanschuiven Xaloy! Jij hebt de KE mede-opgericht, je hoort er gewoon bij, basta. Wat jammer om te lezen dat het nu zo k*t gaat. Wat bij mij opkomt; is er al iets opgezet ter behandeling/preventie van erger? Ik denk dan aan fysio, en nog wat meer richting bijv. Mensendieck. Er zijn gelukkig steeds meer gespecialiseerde peuten op dit gebied.



Of je gevoeliger bent voor slijtage durf ik niet te zeggen. Dat zal denk ik ook afhankelijk zijn van hoe jouw gewrichten bewegen. Staan die niet 100% ideaal op elkaar -> meer kans op slijtage. RA zou natuurlijk een kleine vergroeiïng ergens kunnen hebben veroorzaakt zonder dat jij het weet. En BI, tja das instabiliteit -> grotere kans dat gewrichtsdelen niet ideaal tov elkaar bewegen -> verkeerde belasting van het gewricht -> en dat is weer een risicofactor voor slijtage. Dan zou je zeggen dat het een risico kan zijn? Maar echt Xal, je hebt vragen en twijfels, bel die reumatoloog gewoon! Je hebt al genoeg pijn en beperking dus ga svp niet zitten wachten tot het nog erger wordt.



Ik kan je slechts vertellen wat voor mij geldt. Door de EDS heb ik standaard "bekkeninstabiliteit" (lees; een doodgewoon EDS-bekken ) en daar is bij gezegd dat het niet uitmaakt of ik "gewoon" last heb, of één keer in de maand de hormonale meerlast (zelfde hormoon komt dan in lagere hoeveelheid vrij als bij zwangerschap, dus dan zou je zeggen dat dit ook geldt tijdens een zwangerschapsBI??). Beide zijn simpelweg niet goed en kunnen leiden tot slijtage. Bij mij is dat door de combinatie luxeren en niet geheel netjes bewegen van de verschillende gewrichtdelen tov elkaar. Zelf heb ik veel aan mijn mensendiecktherapeute. Ze houdt het binnen de perken, weet de nodige foefjes om bijv. weer prettiger te zitten etc.



Wat wel bij mij opkwam; je mag helemaal niet meer zitten? Voor "gewone" BI is dat achterhaald en werkt constante afwisseling beter. Maar goed, ik heb nul komma nop kaas gegeten van BI bij een zwangerschap dus voor hetzelfde geld is het daarbij weer wel verstandig.



Maandag gewoon die reumatoloog bellen hoor! En als je het onverhoopt niet redt dit weekend, ga dan gewoon eerder aan de medische bel hangen. Goed om te lezen dat het met de kleine wel zo goed gaat. Je zult nu vast nog meer uitzien naar het moment waarop je hem in de oogjes kunt kijken.

 

En thank god voor laptops. Zonder waren we allang al gek.  (in elk geval ik toch )

Oh Roosvrouw, heb jij dan niet ongelovelijke pijn? Ik verga hier echt zo nu en dan, echt heel naar!

Xal toch! Ik weet dat je er van gruwelt, maar ik loop het risico gewoon op een schop; *;



Mijn pijn is niet weinig (al is bekken zo'n 6 van de 7 weken nog een van de minst vervelende), maar dat is zo onvergelijkbaar joh! Ik weet niet beter dan pijn, je groeit er in. Zelfs pijn went gedeeltelijk en het lichaam weet op een of andere wonderlijke manier zich er ook tegen te wapenen. En ik ben erg blij met mijn vriendje morfinepleister.  Dat is onvergelijkbaar met pijn zoals nu bij jou die uit het "niets" komt en welke je ook niet verwacht. Echt Xal, pijn moet/mag je nooit vergelijken. Al mag je wat mij betreft iemand die weken zeikt over een gestoten teen best schoppen.

Ik kan het toch niet laten. Ik kan het mis hebben, maar ik vind je redelijk.... geknakt overkomen, Xal. De pijn heeft wel erg veel invloed op je. Zo ken ik je niet, jij hoort om je heen te schoppen naar dozen. Doe jezelf een lol, wees niet te hard voor jezelf en ga op zoek (of laat Compli zoeken) of er iets is wat dit kan verminderen wat je tijdens de zwangerschap mag gebruiken. Paracetamol is prachtig, maar dat gaat hem voor jou kennelijk niet meer worden.



Zoals ik je nu lees vraag je jezelf af hoe je die 12 weken ooit vol moet maken, of niet? Dat is een teken; de pijn is te veel. Je kunt het dan wel blijven verbijten, maar dan leer je uiteindelijk dezelfde les op een harde manier. Ik heb dat meermaals gedaan en geloof me; don't wanna do that. Pijn die je eigenlijk te veel is blijven verbijten, dat gaat vroeg of laat maken dat je bepaald geen aangenaam persoon meer bent en nog meer roofbouw op jezelf pleegt. Dat is altijd al onverstandig en helemaal als je straks nog moet bevallen en de tijd die daarna komt. Reumatoloog, huisarts, gyn, pijnpoli, van mijn part Maria van Lourdes, maar dit is een moment waarop pijnstilling een terecht onderwerp van gesprek zou moeten zijn.

Weet even niet wat daarop te zeggen. Moet het ook allemaal nog even laten bezinken, heb er pas eigenlijk sinds woensdag echt last van, en sinds gister pas problemen met lopen ed.



We zijn net naar de winkel geweest, gewoon omdat ik er perse een keer per dag even uit wil (al is het maar een ritje met de auto). We hadden 2 weekenden geleden eetkamerstoelen uitgezocht, en die hebben we nu besteld. Voor de deur parkeren, krukken erbij, door de winkel schuifelen, bestellen, en weer terug. Ik had bijna tranen in mijn ogen.



Pijnstilling.. Tja. Ik wil toch eerst de fysiotherapeute wat tijd geven. Als zij het nou beter kan maken, misschien is het dan wel uit te houden? La'k het zo zeggen: ik moet er dinsdag weer heen, elke dag doe ik nou wat oefeningen. Als het vrijdag nog regelmatig tranentrekkend pijn doet, dan stap ik naar de huisarts. Ik vind dat ik dat minstens moet kunnen uithouden.



Ik ben er wel ondersteboven van, dat klopt. Maar het komt ook zo plotseling, en het is nou niet alsof ik een rooskleurige zwangerschap had, tot nu toe. Veel hoofdpijn, pijnlijke verstoppingen. Pas de laatste 4 weken had ik eindelijk het gevoel dat het weer beter ging en dat de diverse klachten (waarvan de hoofdpijn echt wel de ergste was) steeds minder voorkwamen. En dan dit...



Wat me ook steekt (en nou komt een stukje kinderlogica, sorry daarvoor) is dat ik altijd wel de meest pijnlijke dingen lijk te krijgen. Ik heb migraine tijdens de zwangerschap, ben amper misselijk. OK, misselijk is vervelend, maar migraine doet PIJN! En dan, in het laatste trimester, ik krijg geen (zeer vervelende maar pijnloze)  zwangerschapsvergiftiging, nee, ik krijg het pijnlijkste stukje van de cake: BI. OK, stompzinnige vergelijkingen, maar het treft mij gewoon weer! Dat is gewoon niet leuk meer. Je gaat je afvragen waar de les van dit alles verstopt zit, dan zal ik hem uit mijn hoofd leren en dan is het klaar, zeg maar.



Ben dus even bezig met een zielige kleine verwerking, daar komt het op neer. Vergeet niet dat ik vol met diverse karakterboksende hormonen zit opgescheept.. (oeh bah, schuif het daar maar op! )

oh ja: *; terug () en doe mij ook zo'n happy morfinepleister! Digitaal! Alles beter dan Maria van Lourdes! (over einden lopen gesproken.... )

quote:

Weet even niet wat daarop te zeggen. Moet het ook allemaal nog even laten bezinken, heb er pas eigenlijk sinds woensdag echt last van, en sinds gister pas problemen met lopen ed.



We zijn net naar de winkel geweest, gewoon omdat ik er perse een keer per dag even uit wil (al is het maar een ritje met de auto). We hadden 2 weekenden geleden eetkamerstoelen uitgezocht, en die hebben we nu besteld. Voor de deur parkeren, krukken erbij, door de winkel schuifelen, bestellen, en weer terug. Ik had bijna tranen in mijn ogen.



Pijnstilling.. Tja. Ik wil toch eerst de fysiotherapeute wat tijd geven. Als zij het nou beter kan maken, misschien is het dan wel uit te houden? La'k het zo zeggen: ik moet er dinsdag weer heen, elke dag doe ik nou wat oefeningen. Als het vrijdag nog regelmatig tranentrekkend pijn doet, dan stap ik naar de huisarts. Ik vind dat ik dat minstens moet kunnen uithouden.  Waarom moet je dat van jezelf? Je moet helemaal niets. Ik snap het wel, ik leg mezelf dat ook op. Maar dat maakt het niet verstandig en/of direct de beste keuze. Wat maakt dat je de tussentijd wil overbruggen zonder enige hulp? Niet dat je het zo houdbaar vind, want jij bent niet iemand van de tranen. Hopelijk werkt de fysio als een trein, maar dat houdt dus nog wel in; minimaal dagen met deze pijn. Als bijv. Compli had gemeld zo veel pijn te hebben, had jij dan van hem verwacht dat hij het móet redden tot vrijdag of had je hem aangeraden ook al voor die tijd om hulp te vragen als hij het eigenlijk te heftig vindt? Of nog gemener van mij; had je dat ook verwacht van die kleine hummel? Waarom verwacht je het van de mama van hummel? Kan zij het echt hebben, of moet ze van zichzelf "sterk" zijn?



Ik ben er wel ondersteboven van, dat klopt. Maar het komt ook zo plotseling, en het is nou niet alsof ik een rooskleurige zwangerschap had, tot nu toe. Veel hoofdpijn, pijnlijke verstoppingen. Pas de laatste 4 weken had ik eindelijk het gevoel dat het weer beter ging en dat de diverse klachten (waarvan de hoofdpijn echt wel de ergste was) steeds minder voorkwamen. En dan dit...  Kortom, zwaar piepende oneerlijke rotshit. Zoiets?



Wat me ook steekt (en nou komt een stukje kinderlogica, sorry daarvoor) is dat ik altijd wel de meest pijnlijke dingen lijk te krijgen. Geen sorry voor de kinderlogica. Dat is straks handig als je mama bent (begrijp je hem tenminste ) en kom op zeg! Je bent ook maar eens mens. Natuurlijk steekt dit. Ik had het al niet raar gevonden als het had gestoken omdat je de RA al hebt, en dan de BI nu er bij. Laat staan nu blijkt dat de zwangerschap niet bepaald leuk is verlopen. Ik heb migraine tijdens de zwangerschap, ben amper misselijk. OK, misselijk is vervelend, maar migraine doet PIJN! En dan, in het laatste trimester, ik krijg geen (zeer vervelende maar pijnloze)  zwangerschapsvergiftiging, nee, ik krijg het pijnlijkste stukje van de cake: BI. OK, stompzinnige vergelijkingen, maar het treft mij gewoon weer! Dat is gewoon niet leuk meer. Je gaat je afvragen waar de les van dit alles verstopt zit, dan zal ik hem uit mijn hoofd leren en dan is het klaar, zeg maar. Zat er maar een les in, dan konden we er wat mee. Helaas geldt hier maar 1 woord; oneerlijk, ongevraagd en gratis. Hmm, 3 woorden dus.



Ben dus even bezig met een zielige kleine verwerking, daar komt het op neer. Vergeet niet dat ik vol met diverse karakterboksende hormonen zit opgescheept.. (oeh bah, schuif het daar maar op! )



Hihihi mag ik svp ook wat van die hormonen? Goed excuus. ;) Het is irritant als je er in zit, maar logisch dat je je zo piep voelt. Joh, ik mok graag met je mee als dat voor jou oplucht. W'rom denk je dat ik hier te veel rondwaar.  Maar serieus, wees een beetje lief voor jezelf. Deze gedachten zijn normaal, de schok ook, het willen uitzingen "op eigen kracht" is ook erg herkenbaar, maar ga niet over je grenzen heen. Je bent een harde tante en dat is een goede eigenschap, maar het kan je ook in de kont bijten. Pijn is niet leuk, dat weten we hier allemaal. Maar te veel pijn is simpelweg onnodig. Daar is ook geen discussie over mogelijk, hoe eigenwijs we soms ook zijn. 



Het is aan jou om te bepalen wat té is, maar val niet in de valkuil waar ik vorig jaar in gegaan ben. Ga niet te diep, ga niet te lang steeds van datum naar datum, want "och die paar dagen, dat trek ik nog wel, want ik ben sterk. Als ik nu nog iets ga gebruiken ben ik een watje". Ik ging van ziekenhuisbezoek naar ziekenhuisbezoek. Dan ging het vast beter en die paar dagen zou ook wel weer lukken. Weer geen oplossing, maar misschien de volgende keer dus kan ik nog wel zonder hulp. Ik was dom bezig en dat heeft me zo'n 2/3 maanden gekost om bij te komen van de roofbouw die ik daarmee gepleegd heb. Ik heb tot recent zelfs nog gevochten omdat ik zogenaamd mezelf wilde bewijzen door zonder de morfine te kunnen. Nou f*ck it, dan maar zogenaamd minder "sterk", maar het leven is een stúk aangenamer als je weer een beetje kunt functioneren.



Ach, wat zaag ik ook. Zit ik hier jou een beetje te vertellen dat je op de grenzen moet passen, terwijl ik zelf zo goed het voorbeeld geef hoe het niet moet. Muts.  



*probeert of ze via haar internetkabeltje de morfinepleister naar Xaloy kan mailen. Gaat vervolgens een mantra zingen om Xaloy's bekken eens goed op haar lazer te geven en snel minder pijn moet gaan geven.* Denk daar zelf het pijn-vrij-dansje bij die verdacht veel op een regendans blijkt.

Oef Xaloy, daar ben je mooi mee.

Ik weet dat het gigantische pijn doet. Ik heb het bij mijn eerste zwangerschap een klein beetje gehad maar bij alle op miskramen uitlopende zwangerschappen daarna wist ik het eerst aan de enorme pijn in mijn bekken dat ik zwanger was. Ook hormonaal dus. Al die zwangerschappen zijn op een miskraam uitgelopen dus ik weet niet hoe het is om een complete of een groot deel van de zwangerschap last te hebben van BI.



Wat Roosvrouw al aangaf, probeer iets te regelen. Ga naar de fysiotherapeut/manueel therapeut oid en kijk wat die voor je kan doen. Een deel van de pijn valt namelijk te verhelpen wanneer je buikspieren sterk zijn. Nu is het wel zaak dat je niet zomaar in het wilde weg buikspieroefeningen gaat doen maar wel onder begeleiding. Zwemmen schijnt ook goed te zijn. Maar nogmaals, vraag het na.

Ik kan me indenken dat het feit dat je BI hebt rauw op je dak valt en dat het een beetje moet verwerken voor je in staat bent om aktie te ondernemen.

En wat sneu dat je ook steeds migraine erbij hebt. *;

Heel veel sterkte en dikke knuffel! *;