Kinderen
alle pijlers
akefietje bij winkel..:(
donderdag 3 december 2009 om 12:29
Hallo allemaal,
Ik weet niet wat ik hier nu mee wil, maar ik moet even van me afschrijven, en misschien wat ideeen hoe jullie dat aanpakken.
We zijn net een ochtend weggeweest en gaan op de terugweg even langs de winkel. Ik, mijn zoon van 3,5 en m'n dochter van bijna 1. Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is. Dus ik haast me door de winkel, komt de kassiere naar me toe: zoonlief huilt. Ik leg mijn boodschappen neer en ga naar hem toe. Helemaal overstuur. Hij had toch meegewild. Oke, kan gebeuren.
Maar toen... een vrouw op de fiets schreeuwde naar me (ze stond wat verder weg): ja ik heb er maar wat van gezegd, want als je ze zo laat zitten...op zo'n boze toon! Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. Zij: hoe oud is hij? 3 of 4? Dan snapt hij dat toch helemaal niet! Hoe kan je dat nou doen?! En dan nog iets over: dan zeggen ze dat de kinderen van tegenwoordig.. nu snap ik het wel...
Grrr!!! Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is. Ik voelde me zo boos... toen ik met zoonlief de winkel inkwam en de spullen van de grond pakte om af te rekenen.. stond ik nog te trillen in de winkel.
Ik.. de rustigheid zelve, heeft geschreeuwd op de parkeerplaats van de winkel... ik stond bij de kassa bijna te huilen...
Ik voel me nu zo schuldig.. maar meer over dat ik mezelf en mijn afspraken met mijn zoon heb verdedigd, al zeer luid pratend op de parkeerplaats, als dat ik hem in de auto heb gelaten. Grrr!!!! Achteraf had ik me er niks van aan moeten trekken en had ik haar moeten laten schreeuwen zonder mezelf daarin mee te laten gaan, maar als er zo tegen me uitgevaren wordt, ga ik automatisch op dezelfde voet tegen de ander praten.
He... zal er nu de hele dag een beetje mee in mijn maag zitten, ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Liefs allemaal!
Ik weet niet wat ik hier nu mee wil, maar ik moet even van me afschrijven, en misschien wat ideeen hoe jullie dat aanpakken.
We zijn net een ochtend weggeweest en gaan op de terugweg even langs de winkel. Ik, mijn zoon van 3,5 en m'n dochter van bijna 1. Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is. Dus ik haast me door de winkel, komt de kassiere naar me toe: zoonlief huilt. Ik leg mijn boodschappen neer en ga naar hem toe. Helemaal overstuur. Hij had toch meegewild. Oke, kan gebeuren.
Maar toen... een vrouw op de fiets schreeuwde naar me (ze stond wat verder weg): ja ik heb er maar wat van gezegd, want als je ze zo laat zitten...op zo'n boze toon! Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. Zij: hoe oud is hij? 3 of 4? Dan snapt hij dat toch helemaal niet! Hoe kan je dat nou doen?! En dan nog iets over: dan zeggen ze dat de kinderen van tegenwoordig.. nu snap ik het wel...
Grrr!!! Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is. Ik voelde me zo boos... toen ik met zoonlief de winkel inkwam en de spullen van de grond pakte om af te rekenen.. stond ik nog te trillen in de winkel.
Ik.. de rustigheid zelve, heeft geschreeuwd op de parkeerplaats van de winkel... ik stond bij de kassa bijna te huilen...
Ik voel me nu zo schuldig.. maar meer over dat ik mezelf en mijn afspraken met mijn zoon heb verdedigd, al zeer luid pratend op de parkeerplaats, als dat ik hem in de auto heb gelaten. Grrr!!!! Achteraf had ik me er niks van aan moeten trekken en had ik haar moeten laten schreeuwen zonder mezelf daarin mee te laten gaan, maar als er zo tegen me uitgevaren wordt, ga ik automatisch op dezelfde voet tegen de ander praten.
He... zal er nu de hele dag een beetje mee in mijn maag zitten, ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Liefs allemaal!
vrijdag 4 december 2009 om 11:45
@hebri: ik heb er ook een gruwelijke hekel aan als buitenstaanders zich met mijn kinderen en mijn doen en laten gaan bemoeien. Ik kan me dus levendig voorstellen dat je gelijk keihard in de verdediging schiet bij zo'n akkefietje.
Vooral oudjes willen zich nog weleens bemoeien met zaken die ze niks aangaan. Bijv: "moet je kind geen mutsje op met dit weer?" of "denk erom met die zon hoor, ze zon brand" Grrr.
Maar ik moet zeggen: ik kan er persoonlijk echt niet goed tegen om kinderen zonder toezicht in een auto te zien. Laatst had een moeder hier voor de deur (op mijn oprit NB!) haar auto geparkeerd met kind erin. Ik heb mezelf naar binnen gestuurd omdat ik wist dat een discussie met die moeder niks op zou leveren maar ik kan daar echt niet tegen. Een moe kind de supermarkt in slepen is niet handig, weet ik. Maar je hebt toch geen kinderen omdat het handig is? Kinderen zijn nu eenmaal onhandig soms. En tja, moe enzo, ook vervelend voor zo'n kind maar als volwassene moet je ook weleens boodschappen doen terwijl je moe bent, hoort bij het leven, en soms is het gewoon maar vervelend, daarvoor scherm ik mijn kinderen niet af. Trouwens, voor gênante situaties in de supermarkt omdat mijn kind zich vervelend gedraagt scherm ik mezelf juist weer wel heel eenvoudig af, interesseert met helemaal niets wat anderen daarvan denken.
Dus als je het mij vraagt: sleep je kind gewoon die supermarkt in en laat ze niet achter in de auto, maar ik wil me natuurlijk nergens mee bemoeien hoor....
Vooral oudjes willen zich nog weleens bemoeien met zaken die ze niks aangaan. Bijv: "moet je kind geen mutsje op met dit weer?" of "denk erom met die zon hoor, ze zon brand" Grrr.
Maar ik moet zeggen: ik kan er persoonlijk echt niet goed tegen om kinderen zonder toezicht in een auto te zien. Laatst had een moeder hier voor de deur (op mijn oprit NB!) haar auto geparkeerd met kind erin. Ik heb mezelf naar binnen gestuurd omdat ik wist dat een discussie met die moeder niks op zou leveren maar ik kan daar echt niet tegen. Een moe kind de supermarkt in slepen is niet handig, weet ik. Maar je hebt toch geen kinderen omdat het handig is? Kinderen zijn nu eenmaal onhandig soms. En tja, moe enzo, ook vervelend voor zo'n kind maar als volwassene moet je ook weleens boodschappen doen terwijl je moe bent, hoort bij het leven, en soms is het gewoon maar vervelend, daarvoor scherm ik mijn kinderen niet af. Trouwens, voor gênante situaties in de supermarkt omdat mijn kind zich vervelend gedraagt scherm ik mezelf juist weer wel heel eenvoudig af, interesseert met helemaal niets wat anderen daarvan denken.
Dus als je het mij vraagt: sleep je kind gewoon die supermarkt in en laat ze niet achter in de auto, maar ik wil me natuurlijk nergens mee bemoeien hoor....
vrijdag 4 december 2009 om 14:06
quote:domnaiefmutsje schreef op 03 december 2009 @ 12:39:
Natuurlijk bepaald ieder dat voor zich, hoewel ik het ook niet snap dat je de kinderen laat zitten. Men laat geen portomonnee achter maar wel hun kinderen. Ik begrijp dat niet. Zelfs met tanken haal ik ze eruit, tenzij ik kan pinnen aan de pomp.
Ik zou mijn kind (net 2) niet alleen laten in de auto als ik boodschappen moet doen en er dus geen zicht op heb. Maar tanken? Dan ben ik hooguit tien meter van de auto verwijderd, duurt twee minuten en in die tijd heb ik vol zicht op de auto. Misschien ben ik naief, maar ik zie het probleem niet zo.
Wij wonen in een splitlevel woning met de woonkamer op de begane grond en de keuken op de eerste verdieping. Als ik moet koken laat ik mijn dochter ook wel eens alleen in de woonkamer. Er zitten geen deuren tussen of iets dergelijks, maar ik heb geen direct zicht op haar. Ik hoor haar spelen en kijk regelmatig om het hoekje. Het is een afweging die je maakt, ik vind dit veiliger dan een dochter bij me als ik aan het koken ben ik onze (kleine) keuken.
Natuurlijk bepaald ieder dat voor zich, hoewel ik het ook niet snap dat je de kinderen laat zitten. Men laat geen portomonnee achter maar wel hun kinderen. Ik begrijp dat niet. Zelfs met tanken haal ik ze eruit, tenzij ik kan pinnen aan de pomp.
Ik zou mijn kind (net 2) niet alleen laten in de auto als ik boodschappen moet doen en er dus geen zicht op heb. Maar tanken? Dan ben ik hooguit tien meter van de auto verwijderd, duurt twee minuten en in die tijd heb ik vol zicht op de auto. Misschien ben ik naief, maar ik zie het probleem niet zo.
Wij wonen in een splitlevel woning met de woonkamer op de begane grond en de keuken op de eerste verdieping. Als ik moet koken laat ik mijn dochter ook wel eens alleen in de woonkamer. Er zitten geen deuren tussen of iets dergelijks, maar ik heb geen direct zicht op haar. Ik hoor haar spelen en kijk regelmatig om het hoekje. Het is een afweging die je maakt, ik vind dit veiliger dan een dochter bij me als ik aan het koken ben ik onze (kleine) keuken.
zaterdag 5 december 2009 om 11:03
Ik zou veel te bang zijn dat iemand een ruit intikt en ze meeneemt, of heb ik nou teveel naar enge films gekeken?
Ja.
Ben je daar echt bang voor, dan kun je toch wel overal bang voor zijn?? Wat vermoeiend, het is totaal niet realistisch.
En hoe laat je ze dan alleen buiten spelen, je kunt (wilt!) ze toch niet altijd in het oog houden?
Ik vind het volkomen normaal als je kinderen eventjes in de auto wachten.
Volgens mij slaat deze maatschappij een beetje door in overbescherming en het creeeren van (schijn) veiligheid.
Ja.
Ben je daar echt bang voor, dan kun je toch wel overal bang voor zijn?? Wat vermoeiend, het is totaal niet realistisch.
En hoe laat je ze dan alleen buiten spelen, je kunt (wilt!) ze toch niet altijd in het oog houden?
Ik vind het volkomen normaal als je kinderen eventjes in de auto wachten.
Volgens mij slaat deze maatschappij een beetje door in overbescherming en het creeeren van (schijn) veiligheid.
zaterdag 5 december 2009 om 11:08
Jeetje, ik zie dat mensen het ook in huis hun kind steeds in het oog houden.
Kan me er niks bij voorstellen.
Een veilige omgeving creeeren en verder gaan ze hun gang maar.. ook toen ze klein waren.
En mijn nu- basisschool- kinderen (5 en 7) zijn soms de hele middag op pad, door de buurt aan het zwerven en spelen.
Net als ik vroeger trouwens, en jullie vast ook..
Kinderen passen heel goed op zichzelf, dat is menselijk, en ze zijn heus niet overgevoelig. En enge psychos zijn echt heel schaars
Kan me er niks bij voorstellen.
Een veilige omgeving creeeren en verder gaan ze hun gang maar.. ook toen ze klein waren.
En mijn nu- basisschool- kinderen (5 en 7) zijn soms de hele middag op pad, door de buurt aan het zwerven en spelen.
Net als ik vroeger trouwens, en jullie vast ook..
Kinderen passen heel goed op zichzelf, dat is menselijk, en ze zijn heus niet overgevoelig. En enge psychos zijn echt heel schaars
zaterdag 5 december 2009 om 11:25
Echt eng vind ik die overdekte speeltuinen. De Ballorigs van deze wereld. Doodeng.
Veel ouders blijven aan hun tafel zitten terwijl echt héle kleine kinderen alleen in het grote kinderen klim gebeuren tekeer gaan. Vanaf de verkeerde kant de glijbaan opklauteren zie je bijvoorbeeld vaak gebeuren. En dat zijn dan echt nog peuters die dat doen en moeders maar theedrinken en de Margriet lezen.
Ik heb al wat tanden door lippen zien gaan en kinderen ongenadig hard tegen elkaar op zien knotsen. Als je er iets van zegt (als in 'pas op hoor mevrouw, uw kindje klimt aan de verkeerde kant omhoog', kijkt men je aan alsof men stront ziet branden, of van Mars komt.
Dat vind ik veel enger dan een kind even in de auto laten zitten want die speeltuinen zijn zogenaamd speciaal voor kinderen, waardoor ouders blijkbaar denken dat ze niet meer op hoeven te letten blijkbaar. Dan ineens niet. Maar wel in de stress schieten bij het idee dat ze een kind vijf minuten in een auto laten zitten. Of een ander er om veroordelen.
Raar vind ik dat.
Ook op kermissen, in pretparken, dat soort dingen, zie je kinderen stunts uithalen waar je doodeng van wordt en er wordt niet ingegrepen. Want ja, het is voor kinderen, dus het zal wel goed zijn.
Op de kermis, sorry dat ik het zeg, als je dan ziet wat voor figuren daar het leven van je kind in hun handen hebben terwijl ze rondzwaaien in de zweefmolen.....Doe mij dan die auto maar een paar minuutjes.
Het zal maar gebeuren dat je auto in de fik vliegt, of dat iemand je kind meeneemt. Inderdaad, moet je niet aan denken. Maar dat gebeurt (veel en veel) minder vaak dan de gruwelijke ongelukken die je in pretparken/speeltuinen e.d. ziet gebeuren. Daar zijn hele nare ongelukken aan de orde van de dag maar die auto boezemt veel meer angst in blijkbaar.
Veel ouders blijven aan hun tafel zitten terwijl echt héle kleine kinderen alleen in het grote kinderen klim gebeuren tekeer gaan. Vanaf de verkeerde kant de glijbaan opklauteren zie je bijvoorbeeld vaak gebeuren. En dat zijn dan echt nog peuters die dat doen en moeders maar theedrinken en de Margriet lezen.
Ik heb al wat tanden door lippen zien gaan en kinderen ongenadig hard tegen elkaar op zien knotsen. Als je er iets van zegt (als in 'pas op hoor mevrouw, uw kindje klimt aan de verkeerde kant omhoog', kijkt men je aan alsof men stront ziet branden, of van Mars komt.
Dat vind ik veel enger dan een kind even in de auto laten zitten want die speeltuinen zijn zogenaamd speciaal voor kinderen, waardoor ouders blijkbaar denken dat ze niet meer op hoeven te letten blijkbaar. Dan ineens niet. Maar wel in de stress schieten bij het idee dat ze een kind vijf minuten in een auto laten zitten. Of een ander er om veroordelen.
Raar vind ik dat.
Ook op kermissen, in pretparken, dat soort dingen, zie je kinderen stunts uithalen waar je doodeng van wordt en er wordt niet ingegrepen. Want ja, het is voor kinderen, dus het zal wel goed zijn.
Op de kermis, sorry dat ik het zeg, als je dan ziet wat voor figuren daar het leven van je kind in hun handen hebben terwijl ze rondzwaaien in de zweefmolen.....Doe mij dan die auto maar een paar minuutjes.
Het zal maar gebeuren dat je auto in de fik vliegt, of dat iemand je kind meeneemt. Inderdaad, moet je niet aan denken. Maar dat gebeurt (veel en veel) minder vaak dan de gruwelijke ongelukken die je in pretparken/speeltuinen e.d. ziet gebeuren. Daar zijn hele nare ongelukken aan de orde van de dag maar die auto boezemt veel meer angst in blijkbaar.
zaterdag 5 december 2009 om 11:29
zaterdag 5 december 2009 om 11:37
quote:hebri schreef op 03 december 2009 @ 13:53:
Hihi, ja, dat is waar, zij moest het kennelijk ook kwijt. Geen idee wat voor een rotgevoel ze bij me achterlaat. Ze zal vast denken dat ik het van me af laat glijden, want zo zijn slechte moeders.....Jij een rotgevoel? Heb je al bedacht hoe rot je zoontje het vond, om in zijn eentje huilend in de auto te zitten met zijn zusje? Ik vind je een huilebalk als je er zo mee zit dat iemand je hier op aanspreekt. Jij maakt de keuze om je kindjes in de auto achter te laten, en neemt dus het risico dat ze kunnen gaan huilen/zich naar voelen (of verslikken; zeker in het geval van je jongste) in jouw afwezigheid. Je denkt dat het allemaal goed zal gaan, maakt zelfs "afspraken" met je peuter van 3 (jammer dat het niet altijd werkt he, met zo'n dreumes en dat hij toch ging huilen..), maar je weet het nooit. Ik vind het ook onverantwoordelijk, net als die vrouw. Wees dan een grote meid; jij neemt een risico, iemand anders spreekt je erop aan. Of baal je het meest dat je je kindjes alleen hebt achtergelaten en dat dit ondans "afspraak" niet goed uitpakte? Ik zou me wel schuldig voelen, in jouw geval.
Hihi, ja, dat is waar, zij moest het kennelijk ook kwijt. Geen idee wat voor een rotgevoel ze bij me achterlaat. Ze zal vast denken dat ik het van me af laat glijden, want zo zijn slechte moeders.....Jij een rotgevoel? Heb je al bedacht hoe rot je zoontje het vond, om in zijn eentje huilend in de auto te zitten met zijn zusje? Ik vind je een huilebalk als je er zo mee zit dat iemand je hier op aanspreekt. Jij maakt de keuze om je kindjes in de auto achter te laten, en neemt dus het risico dat ze kunnen gaan huilen/zich naar voelen (of verslikken; zeker in het geval van je jongste) in jouw afwezigheid. Je denkt dat het allemaal goed zal gaan, maakt zelfs "afspraken" met je peuter van 3 (jammer dat het niet altijd werkt he, met zo'n dreumes en dat hij toch ging huilen..), maar je weet het nooit. Ik vind het ook onverantwoordelijk, net als die vrouw. Wees dan een grote meid; jij neemt een risico, iemand anders spreekt je erop aan. Of baal je het meest dat je je kindjes alleen hebt achtergelaten en dat dit ondans "afspraak" niet goed uitpakte? Ik zou me wel schuldig voelen, in jouw geval.
zaterdag 5 december 2009 om 11:41
zaterdag 5 december 2009 om 11:42
quote:Annie Ooi schreef op 05 december 2009 @ 11:29:
Ik vind Ballorig heerlijk!!! Ik doe gewoon alles mee, ven weer zelf lekker kind zijn. Maar ik snap wel wat Eleonora bedoelt, ik zie ook wel eens ouders met hun laptops in de weer en kinderen die zoekend om zich heen kijken. Maar echt enge dingen heb ik er nog nooit meegemaakt!
Ik wel en al heel vaak ook jammer genoeg.
Afgelopen woensdag nog een peuter die twee voeten in haar gezicht kreeg van een groot kind wat gewoon de glijbaan afging en de peuter die hij onderweg tegenkwam.
Moeder stond bij de counter koffie te halen. Die had twee keer geroepen dat haar dochter weg moest bij die glijbaan maar dochter deed wat ze zelf wilde en moeder wilde haar plek in de rij niet afstaan.
Nee, geef mij die auto maar.
Ik vind Ballorig heerlijk!!! Ik doe gewoon alles mee, ven weer zelf lekker kind zijn. Maar ik snap wel wat Eleonora bedoelt, ik zie ook wel eens ouders met hun laptops in de weer en kinderen die zoekend om zich heen kijken. Maar echt enge dingen heb ik er nog nooit meegemaakt!
Ik wel en al heel vaak ook jammer genoeg.
Afgelopen woensdag nog een peuter die twee voeten in haar gezicht kreeg van een groot kind wat gewoon de glijbaan afging en de peuter die hij onderweg tegenkwam.
Moeder stond bij de counter koffie te halen. Die had twee keer geroepen dat haar dochter weg moest bij die glijbaan maar dochter deed wat ze zelf wilde en moeder wilde haar plek in de rij niet afstaan.
Nee, geef mij die auto maar.
zaterdag 5 december 2009 om 11:43
quote:hebri schreef op 03 december 2009 @ 12:29:
Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is.
(..) Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. (..)
Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is.
(..)
Ik ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Ze weten dat je zo terugkomt?? Dus ook je kleine meid? Knap hoor. Je doet het wel vaker, maar dan schrijf je weer dat "iedereen wel eens een foutje maakt". Dus eigenlijk was het een fout? En je bent het niet gewend dat mensen zo boos op je zijn? Nee, dat zal best. Maar het is gewoon actie/reactie: er zit een huilend kind in een auto met zijn kleine zusje; en een voorbijganger ziet dat en vindt het onverantwoord. Dat haar reactie niet naar je zin was, jammer maar je hebt het er zelf naar gemaakt.
Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is.
(..) Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. (..)
Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is.
(..)
Ik ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Ze weten dat je zo terugkomt?? Dus ook je kleine meid? Knap hoor. Je doet het wel vaker, maar dan schrijf je weer dat "iedereen wel eens een foutje maakt". Dus eigenlijk was het een fout? En je bent het niet gewend dat mensen zo boos op je zijn? Nee, dat zal best. Maar het is gewoon actie/reactie: er zit een huilend kind in een auto met zijn kleine zusje; en een voorbijganger ziet dat en vindt het onverantwoord. Dat haar reactie niet naar je zin was, jammer maar je hebt het er zelf naar gemaakt.
zaterdag 5 december 2009 om 11:45
quote:nessemeisje schreef op 05 december 2009 @ 11:41:
Jaja, het zoontje zal vast nog steeds elke nacht huilend wakker worden omdat zijn moeder m een paar minuten alleen liet in de auto. Tuurlijk. Maar jij bent er zo eentje die nog graag even een extra bak modder over iemand heen gooit, begrijp ik?? Ik zeg helemaal niets over een eventueel kwalijk gevolg voor het zoontje, dat zal best loslopen. Ik heb het alleen over zijn angst/verdriet op dat moment en dat ik het niet begrijp dat zij het rot vindt voor zichzelf. Maar ik mag kennelijk niet meer reageren?
Jaja, het zoontje zal vast nog steeds elke nacht huilend wakker worden omdat zijn moeder m een paar minuten alleen liet in de auto. Tuurlijk. Maar jij bent er zo eentje die nog graag even een extra bak modder over iemand heen gooit, begrijp ik?? Ik zeg helemaal niets over een eventueel kwalijk gevolg voor het zoontje, dat zal best loslopen. Ik heb het alleen over zijn angst/verdriet op dat moment en dat ik het niet begrijp dat zij het rot vindt voor zichzelf. Maar ik mag kennelijk niet meer reageren?
zaterdag 5 december 2009 om 11:54
quote:hebri schreef op 03 december 2009 @ 12:29:
Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Hebri, je lijkt mij een lief mens en een goede moeder. Maar je kinderen van 3,5 en 1 in de auto laten zitten - terwijl je heel even (maar toch lang genoeg) de winkel ingaat om iets te kopen - is in mijn ogen hartstikke dom. En ik ga je niet eens toelichten waarom ik dat vind. Gewoon niet meer doen, ok? Je mag nog blij wezen dat je die vrouw bent tegengekomen want ik had namelijk de politie gebeld.
Iemand hoeft tegenwoordig maar naar een auto te wijzen en het alarm gaat al af, mensen barricaderen hun halve huis als ze op vakantie gaan maar het is de normaalste zaak van de wereld om baby's, peuters en kleuters alleen thuis/in de auto te laten omdat pa of ma maar heel even weg moeten. Ik zal dit nooit begrijpen.
Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Hebri, je lijkt mij een lief mens en een goede moeder. Maar je kinderen van 3,5 en 1 in de auto laten zitten - terwijl je heel even (maar toch lang genoeg) de winkel ingaat om iets te kopen - is in mijn ogen hartstikke dom. En ik ga je niet eens toelichten waarom ik dat vind. Gewoon niet meer doen, ok? Je mag nog blij wezen dat je die vrouw bent tegengekomen want ik had namelijk de politie gebeld.
Iemand hoeft tegenwoordig maar naar een auto te wijzen en het alarm gaat al af, mensen barricaderen hun halve huis als ze op vakantie gaan maar het is de normaalste zaak van de wereld om baby's, peuters en kleuters alleen thuis/in de auto te laten omdat pa of ma maar heel even weg moeten. Ik zal dit nooit begrijpen.
zaterdag 5 december 2009 om 12:03
Jeetje zeg, ik vind dat sommige mensen wel een beetje overtrokken reageren hoor. Ik heb vroeger vaak zat even in de auto gezeten met mijn broertje, ben vaak zat even alleen thuis geweest (of met broertje) en uren alleen (of met broertje/vriendjes/vriendinnetjes) buiten gespeeld. En ik heb echt geen trauma's opgelopen hoor, ben bijzonder leuk opgedroogd al zeg ik het zelf.
Ik vind dat er wel een verschil is met je kind "bewust" in gevaarlijke situaties brengen en dan niet opletten, zoals eleonora bijvoorbeeld schreef over speeltuinen. Ben het heel erg met haar bericht eens.
Kinderen zijn er inderdaad niet voor de "handigheid," maar ik vind wel dat het tegenwoordig allemaal wel erg om het niet kwetsen van de kleine prinsjes en prinsesjes gaat. Kinderen moeten ook leren dat ze wel eens alleen zijn en zichzelf moeten kunnen vermaken, of dat ze wel eens stil en rustig moeten wachten. Je kan niet tot hun 35ste ieder gevaar en ongemak weghalen. Dan lijkt het me beter om ze dat om relatief jonge leeftijd mee te geven. Op je 20ste erachter komen dat je ouders niet alle problemen, gevaren en ongemakken weg kunnen nemen lijkt me veel erger en problematischer voor de kinderen dan 10 minuten alleen in de auto.
Ik vind dat er wel een verschil is met je kind "bewust" in gevaarlijke situaties brengen en dan niet opletten, zoals eleonora bijvoorbeeld schreef over speeltuinen. Ben het heel erg met haar bericht eens.
Kinderen zijn er inderdaad niet voor de "handigheid," maar ik vind wel dat het tegenwoordig allemaal wel erg om het niet kwetsen van de kleine prinsjes en prinsesjes gaat. Kinderen moeten ook leren dat ze wel eens alleen zijn en zichzelf moeten kunnen vermaken, of dat ze wel eens stil en rustig moeten wachten. Je kan niet tot hun 35ste ieder gevaar en ongemak weghalen. Dan lijkt het me beter om ze dat om relatief jonge leeftijd mee te geven. Op je 20ste erachter komen dat je ouders niet alle problemen, gevaren en ongemakken weg kunnen nemen lijkt me veel erger en problematischer voor de kinderen dan 10 minuten alleen in de auto.
zaterdag 5 december 2009 om 12:06
quote:paloma schreef op 05 december 2009 @ 11:54:
[...]
Hebri, je lijkt mij een lief mens en een goede moeder. Maar je kinderen van 3,5 en 1 in de auto laten zitten - terwijl je heel even (maar toch lang genoeg) de winkel ingaat om iets te kopen - is in mijn ogen hartstikke dom. En ik ga je niet eens toelichten waarom ik dat vind. Gewoon niet meer doen, ok? Je mag nog blij wezen dat je die vrouw bent tegengekomen want ik had namelijk de politie gebeld.
Iemand hoeft tegenwoordig maar naar een auto te wijzen en het alarm gaat al af, mensen barricaderen hun halve huis als ze op vakantie gaan maar het is de normaalste zaak van de wereld om baby's, peuters en kleuters alleen thuis/in de auto te laten omdat pa of ma maar heel even weg moeten. Ik zal dit nooit begrijpen.
Wat een hysterische reactie. Niet te geloven dat je op deze manier reageert. Wat wil je nou bereiken?
De ergste ongelukken met kinderen gebeuren in en om het huis.
De keren dat er iets met een kind in een auto gebeurt als de ouder er even niet bij is, staat dat breed uitgemeten in de krant. Wat er allemaal aan gruwelijks binnenkomt bij de eerste hulp aan huis tuin en keuken ongelukken, waar de ouders gewoon bij zijn, daarvan wordt niet eens melding gemaakt. Ja, eens per jaar, dan krijg je van het CBS door dat de huiselijke ongelukken met kinderen weer eens met een percentage van zoveel is toe of afgenomen.
Overdrijven is ook een vak hoor.
[...]
Hebri, je lijkt mij een lief mens en een goede moeder. Maar je kinderen van 3,5 en 1 in de auto laten zitten - terwijl je heel even (maar toch lang genoeg) de winkel ingaat om iets te kopen - is in mijn ogen hartstikke dom. En ik ga je niet eens toelichten waarom ik dat vind. Gewoon niet meer doen, ok? Je mag nog blij wezen dat je die vrouw bent tegengekomen want ik had namelijk de politie gebeld.
Iemand hoeft tegenwoordig maar naar een auto te wijzen en het alarm gaat al af, mensen barricaderen hun halve huis als ze op vakantie gaan maar het is de normaalste zaak van de wereld om baby's, peuters en kleuters alleen thuis/in de auto te laten omdat pa of ma maar heel even weg moeten. Ik zal dit nooit begrijpen.
Wat een hysterische reactie. Niet te geloven dat je op deze manier reageert. Wat wil je nou bereiken?
De ergste ongelukken met kinderen gebeuren in en om het huis.
De keren dat er iets met een kind in een auto gebeurt als de ouder er even niet bij is, staat dat breed uitgemeten in de krant. Wat er allemaal aan gruwelijks binnenkomt bij de eerste hulp aan huis tuin en keuken ongelukken, waar de ouders gewoon bij zijn, daarvan wordt niet eens melding gemaakt. Ja, eens per jaar, dan krijg je van het CBS door dat de huiselijke ongelukken met kinderen weer eens met een percentage van zoveel is toe of afgenomen.
Overdrijven is ook een vak hoor.
zaterdag 5 december 2009 om 12:15
quote:pipootje schreef op 05 december 2009 @ 12:11:
Ook het feit dat ze zet "gewoon niet meer doen oke? "hoe krijg je het voor elkaar om zo'n opmerking te maken?
Ik kan daar gewoon boos over worden, over zo'n reactie, en dan is die reactie nog niet eens tegen mij gericht. Iedereen zijn mening hoor, echt, maar om het dan zo neer te plempen....
En, wederom eens met eleonora!
Ook het feit dat ze zet "gewoon niet meer doen oke? "hoe krijg je het voor elkaar om zo'n opmerking te maken?
Ik kan daar gewoon boos over worden, over zo'n reactie, en dan is die reactie nog niet eens tegen mij gericht. Iedereen zijn mening hoor, echt, maar om het dan zo neer te plempen....
En, wederom eens met eleonora!
zaterdag 5 december 2009 om 12:17
Die hele bangmakerijcultuur van moeders onder elkaar, daar snap ik nou niks van.
Het is toch een feit dat kinderen het meeste te lijden hebben van enge/gevaarlijke/monsterlijke/gruwelijke dingen in de huiselijke sfeer? Kinderen die mishandeld, verwaarloosd, seksueel misbruikt worden, dat gebeurt nog altijd meestal bij de ouders/stiefouders/adoptieouders/pleegouders thuis.
En zo niet, als het thuis allemaal koek en ei is, dan zijn er vele andere plaatsen die gevaarlijk zijn voor kinderen. Speeltuinen, speelplaatsjes, vijvers, ondeugdelijke klimtoestellen, enge buurtbewoners, perverse zwemleraren of scoutingbegeleiders enzovoort enzovoort.
Maar van die doodenkele keer dat er iets gebeurt met een kind alleen in een auto (en dan meestal nog door mensen die hun kind gewoon vergeten en in de auto laten zitten en gaan werken of zo) dáár wordt nu een punt van gemaakt?
Het is toch een feit dat kinderen het meeste te lijden hebben van enge/gevaarlijke/monsterlijke/gruwelijke dingen in de huiselijke sfeer? Kinderen die mishandeld, verwaarloosd, seksueel misbruikt worden, dat gebeurt nog altijd meestal bij de ouders/stiefouders/adoptieouders/pleegouders thuis.
En zo niet, als het thuis allemaal koek en ei is, dan zijn er vele andere plaatsen die gevaarlijk zijn voor kinderen. Speeltuinen, speelplaatsjes, vijvers, ondeugdelijke klimtoestellen, enge buurtbewoners, perverse zwemleraren of scoutingbegeleiders enzovoort enzovoort.
Maar van die doodenkele keer dat er iets gebeurt met een kind alleen in een auto (en dan meestal nog door mensen die hun kind gewoon vergeten en in de auto laten zitten en gaan werken of zo) dáár wordt nu een punt van gemaakt?
zaterdag 5 december 2009 om 12:23
dat irriteert mij ook zo mateloos aan deze discussie. Boehoe, wat een slechte moeder ben je als je je kinderen 5 1/2 seconden alleen in je auto laat zitten bij boodschappen doen of bij tanken. En ja, dan gaan ze huilen, so what? Je laat je kinderen toch geen 8 uur in de brandende zon zitten zonder water? En betalen bij een tankstation, 9 van de 10 keer liggen mijn kinderen te slapen, moet ik ze wakker maken, uit de gordels hijsen, 1 kind bij me houden terwijl ik de andere los maak, tussen alle autoos door naar binnen en dat is dan veiliger dan ze even laten zitten, terwijl ze in het zicht zitten?