Kinderen
alle pijlers
akefietje bij winkel..:(
donderdag 3 december 2009 om 12:29
Hallo allemaal,
Ik weet niet wat ik hier nu mee wil, maar ik moet even van me afschrijven, en misschien wat ideeen hoe jullie dat aanpakken.
We zijn net een ochtend weggeweest en gaan op de terugweg even langs de winkel. Ik, mijn zoon van 3,5 en m'n dochter van bijna 1. Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is. Dus ik haast me door de winkel, komt de kassiere naar me toe: zoonlief huilt. Ik leg mijn boodschappen neer en ga naar hem toe. Helemaal overstuur. Hij had toch meegewild. Oke, kan gebeuren.
Maar toen... een vrouw op de fiets schreeuwde naar me (ze stond wat verder weg): ja ik heb er maar wat van gezegd, want als je ze zo laat zitten...op zo'n boze toon! Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. Zij: hoe oud is hij? 3 of 4? Dan snapt hij dat toch helemaal niet! Hoe kan je dat nou doen?! En dan nog iets over: dan zeggen ze dat de kinderen van tegenwoordig.. nu snap ik het wel...
Grrr!!! Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is. Ik voelde me zo boos... toen ik met zoonlief de winkel inkwam en de spullen van de grond pakte om af te rekenen.. stond ik nog te trillen in de winkel.
Ik.. de rustigheid zelve, heeft geschreeuwd op de parkeerplaats van de winkel... ik stond bij de kassa bijna te huilen...
Ik voel me nu zo schuldig.. maar meer over dat ik mezelf en mijn afspraken met mijn zoon heb verdedigd, al zeer luid pratend op de parkeerplaats, als dat ik hem in de auto heb gelaten. Grrr!!!! Achteraf had ik me er niks van aan moeten trekken en had ik haar moeten laten schreeuwen zonder mezelf daarin mee te laten gaan, maar als er zo tegen me uitgevaren wordt, ga ik automatisch op dezelfde voet tegen de ander praten.
He... zal er nu de hele dag een beetje mee in mijn maag zitten, ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Liefs allemaal!
Ik weet niet wat ik hier nu mee wil, maar ik moet even van me afschrijven, en misschien wat ideeen hoe jullie dat aanpakken.
We zijn net een ochtend weggeweest en gaan op de terugweg even langs de winkel. Ik, mijn zoon van 3,5 en m'n dochter van bijna 1. Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is. Dus ik haast me door de winkel, komt de kassiere naar me toe: zoonlief huilt. Ik leg mijn boodschappen neer en ga naar hem toe. Helemaal overstuur. Hij had toch meegewild. Oke, kan gebeuren.
Maar toen... een vrouw op de fiets schreeuwde naar me (ze stond wat verder weg): ja ik heb er maar wat van gezegd, want als je ze zo laat zitten...op zo'n boze toon! Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. Zij: hoe oud is hij? 3 of 4? Dan snapt hij dat toch helemaal niet! Hoe kan je dat nou doen?! En dan nog iets over: dan zeggen ze dat de kinderen van tegenwoordig.. nu snap ik het wel...
Grrr!!! Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is. Ik voelde me zo boos... toen ik met zoonlief de winkel inkwam en de spullen van de grond pakte om af te rekenen.. stond ik nog te trillen in de winkel.
Ik.. de rustigheid zelve, heeft geschreeuwd op de parkeerplaats van de winkel... ik stond bij de kassa bijna te huilen...
Ik voel me nu zo schuldig.. maar meer over dat ik mezelf en mijn afspraken met mijn zoon heb verdedigd, al zeer luid pratend op de parkeerplaats, als dat ik hem in de auto heb gelaten. Grrr!!!! Achteraf had ik me er niks van aan moeten trekken en had ik haar moeten laten schreeuwen zonder mezelf daarin mee te laten gaan, maar als er zo tegen me uitgevaren wordt, ga ik automatisch op dezelfde voet tegen de ander praten.
He... zal er nu de hele dag een beetje mee in mijn maag zitten, ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Liefs allemaal!
donderdag 3 december 2009 om 13:53
Hihi, ja, dat is waar, zij moest het kennelijk ook kwijt. Geen idee wat voor een rotgevoel ze bij me achterlaat. Ze zal vast denken dat ik het van me af laat glijden, want zo zijn slechte moeders.....
Nou goed, dank voor alle reacties! Ik ga maar eens lekker kleien met zoonlief, is beter dan zo'n mama die achter de computer zit he?
Dank allemaal!
Nou goed, dank voor alle reacties! Ik ga maar eens lekker kleien met zoonlief, is beter dan zo'n mama die achter de computer zit he?
Dank allemaal!
donderdag 3 december 2009 om 13:54
quote:[
Met de sleutels er nog in? zelden , denk ik.
Maar wat ik altijd zo'n dilemma vond ; één ouder en twee slapende kinders die je naar binnen moet dragen. Zit er ook nog één alleen....Jeetje dat doe ik ook altijd. Daar heb ik nog nooit over nagedacht! Vind ook niet dat er in die paar minuten iets kan gebeuren.
Met de sleutels er nog in? zelden , denk ik.
Maar wat ik altijd zo'n dilemma vond ; één ouder en twee slapende kinders die je naar binnen moet dragen. Zit er ook nog één alleen....Jeetje dat doe ik ook altijd. Daar heb ik nog nooit over nagedacht! Vind ook niet dat er in die paar minuten iets kan gebeuren.
donderdag 3 december 2009 om 13:57
Heb geen kinderen dus kan er niet een eerlijk oordeel over geven. Maar als ik me zo voorstel dat ik ze wel zou hebben, denk ik dat als ik weet dat het goed gaat ik ze rustig even zou laten zitten. Desnoods auto op slot. Natuurlijk ga je dan haasten en niet een half uur binnen blijven. Ik bind mijn hond ook wel eens aan een paaltje voor de winkel hoor. Da's ook mijn kindje. Soms krijg je dan ook rare blikken van mensen. Dat het zielig is enz. Dan denk ik altijd maar, had haar ook thuis kunnen laten en dan had ze al die aandacht van al die mensen moeten missen. Natuurlijk kun je een hond en je kinderen niet vergelijken. Maar ik zie echt geen wereld probleem hoor. Als je kids het gewend zijn en het normaal geen probleem oplevert dan is er toch niets aan de hand? Ja nu moest zoonlief toevallig huilen. Dat kan zo nu en dan gebeuren. Kinderen huilen wel vaker. En zoiets ziet er natuurlijk ook veel zieliger uit dan het in werkelijkheid is. Laat t mens maar lekker schreeuwen. Laat iedereen zich met zijn eigen zaken bemoeien.
donderdag 3 december 2009 om 13:57
Ik laat mijn kinderen ook weleens alleen in de auto zitten. Als ik 5 min een winkel inschiet heb ik meer gedoe om ze eruit te halen dan even snel zelf te gaan. Het ligt wel aan de bui van de kinderen. Als ze ruzie achtig zijn zal ik het niet doen. Ik zeg altijd dat ze moeten tellen tot mama terug is, zo maken ze er een spelletje van. Ik moet wel zeggen dat hij dan in het zicht staat of misschien 2 minuten niet. Raampje op een kier en deuren op slot.
(Ze zijn 2 en 4).
(Ze zijn 2 en 4).
donderdag 3 december 2009 om 14:00
quote:pezuls schreef op 03 december 2009 @ 12:37:
Ik zou mijn kinderen nooit alleen laten in de auto. Ik heb dan nog wel geen rijbewijs, maar als ik het heb zou ik het niet doen hoor.
Ik zou veel te bang zijn dat iemand een ruit intikt en ze meeneemt, of heb ik nou teveel naar enge films gekeken?
Ik heb een zoontje van 4 en die zou het echt niet prettig vinden om alleen achter te blijven.Bij de supermarkt? Geloof je het zelf? Denk je echt dat mensen in de omgeving dan niet denken dat er iets niet pluis is? En geen actie ondernemen? Nee hoor, daar zou ik echt niet bang voor zijn. Oke, als je ze midden in de nacht op een donkere parkeerplaats langs de snelweg in de auto zou zetten omdat je naar het toilet moet, dan zeg ik ook... mee nemen die kinderen. Maar overdag bij een (drukke) supermarkt... welnee joh!
Ik zou mijn kinderen nooit alleen laten in de auto. Ik heb dan nog wel geen rijbewijs, maar als ik het heb zou ik het niet doen hoor.
Ik zou veel te bang zijn dat iemand een ruit intikt en ze meeneemt, of heb ik nou teveel naar enge films gekeken?
Ik heb een zoontje van 4 en die zou het echt niet prettig vinden om alleen achter te blijven.Bij de supermarkt? Geloof je het zelf? Denk je echt dat mensen in de omgeving dan niet denken dat er iets niet pluis is? En geen actie ondernemen? Nee hoor, daar zou ik echt niet bang voor zijn. Oke, als je ze midden in de nacht op een donkere parkeerplaats langs de snelweg in de auto zou zetten omdat je naar het toilet moet, dan zeg ik ook... mee nemen die kinderen. Maar overdag bij een (drukke) supermarkt... welnee joh!
donderdag 3 december 2009 om 14:04
Ai, kids van deze leeftijd vind ik persoonlijk te klein/jong om onbeheerd in de oude te laten.
Inderdaad met gevaar om mama te gaan zoeken of iets met elkaar te doen.Vooral naar een supermarkt waar je geen zicht hebt.
Als je recht voor de slager staat met direct zicht is het even anders.
Zou het persoonlijk niet doen, dan maar even later terugkomen en langs huis eerst.
Maar tis moeilijk met van die kleine koters.
Inderdaad met gevaar om mama te gaan zoeken of iets met elkaar te doen.Vooral naar een supermarkt waar je geen zicht hebt.
Als je recht voor de slager staat met direct zicht is het even anders.
Zou het persoonlijk niet doen, dan maar even later terugkomen en langs huis eerst.
Maar tis moeilijk met van die kleine koters.
donderdag 3 december 2009 om 14:04
quote:Starshine schreef op 03 december 2009 @ 14:00:
En is het wel goedgekeurd als ik mijn oudste van 7 alleen thuis laat als ik de jongste bij een schoolvriendje ga ophalen?Nou, góedgekeurd...ik ben niet zo heel erg van het veroordelen. Een kind van 7 kan met zijn tengels aan het gas zitten. Dus dat zou ik niet zo heel snel doen. Ik bedoel, er zijn kindjes van 5 die een flatwoning af hebben laten fikken, omdat ze met lucifers aan het spelen waren. Dat zie ik een baby niet zo snel doen.
En is het wel goedgekeurd als ik mijn oudste van 7 alleen thuis laat als ik de jongste bij een schoolvriendje ga ophalen?Nou, góedgekeurd...ik ben niet zo heel erg van het veroordelen. Een kind van 7 kan met zijn tengels aan het gas zitten. Dus dat zou ik niet zo heel snel doen. Ik bedoel, er zijn kindjes van 5 die een flatwoning af hebben laten fikken, omdat ze met lucifers aan het spelen waren. Dat zie ik een baby niet zo snel doen.
donderdag 3 december 2009 om 14:05
quote:Annie Ooi schreef op 03 december 2009 @ 12:40:
Ik liep eens met mijn toen 8 weken oude zoon door de supermarkt.Hij lag heerlijk te slapen, werd wakker en vond dat het meteen tijd was om te eten. Ik snel naar de kassa maar met een krijsend kind in de rij is het geen pretje. Kwam er een oudere vrouw op me af; 'je moet dat kind eten geven'. Tja, ik hoorde ook dat het om honger ging maar kon moeilijk midden in de rij mijn borst te voorschijn halen. Ze vond dat het zo niet kon....Gelukkig liet zoon zich ook makkelijk troosten met een speen en kon ik rustig met een nasnikkende baby op de arm mijn boodschappen afrekenen terwijl die mevrouw door bleef mopperen over eten, flessen, slechte voorbereiding enz...
Pfffff!
Leg gewoon naast je neer, dit overkomt je maar is heus geen aanval op je persoonlijkheid, dat mens kent jou niet en hoopt op haar eigen manier een bijdrage te leveren aan de wereld. Daar was jij nu even 'slachtoffer' van, maar die vrouw voelt zich nu vast beter....Daar heb jij mooi voor gezorgt!Pfff dan zou ik echt pissed worden en zeggen, u gaat toch ook niet in uw blote borsten in de rij staan? Ik ook niet, hij krijgt zo heus wel! Baby's huilen soms he.
Ik liep eens met mijn toen 8 weken oude zoon door de supermarkt.Hij lag heerlijk te slapen, werd wakker en vond dat het meteen tijd was om te eten. Ik snel naar de kassa maar met een krijsend kind in de rij is het geen pretje. Kwam er een oudere vrouw op me af; 'je moet dat kind eten geven'. Tja, ik hoorde ook dat het om honger ging maar kon moeilijk midden in de rij mijn borst te voorschijn halen. Ze vond dat het zo niet kon....Gelukkig liet zoon zich ook makkelijk troosten met een speen en kon ik rustig met een nasnikkende baby op de arm mijn boodschappen afrekenen terwijl die mevrouw door bleef mopperen over eten, flessen, slechte voorbereiding enz...
Pfffff!
Leg gewoon naast je neer, dit overkomt je maar is heus geen aanval op je persoonlijkheid, dat mens kent jou niet en hoopt op haar eigen manier een bijdrage te leveren aan de wereld. Daar was jij nu even 'slachtoffer' van, maar die vrouw voelt zich nu vast beter....Daar heb jij mooi voor gezorgt!Pfff dan zou ik echt pissed worden en zeggen, u gaat toch ook niet in uw blote borsten in de rij staan? Ik ook niet, hij krijgt zo heus wel! Baby's huilen soms he.
donderdag 3 december 2009 om 14:09
quote:nessemeisje schreef op 03 december 2009 @ 14:04:
[...]
Nou, góedgekeurd...ik ben niet zo heel erg van het veroordelen. Een kind van 7 kan met zijn tengels aan het gas zitten. Dus dat zou ik niet zo heel snel doen. Ik bedoel, er zijn kindjes van 5 die een flatwoning af hebben laten fikken, omdat ze met lucifers aan het spelen waren. Dat zie ik een baby niet zo snel doen.
Ach, te laat weggehaald
Nou gelukkig hebben wij geen gas en geen lucifers en is oudste meestal helemaal verdiept in de tv als ik hem daarvoor parkeer.
Gaat dus ook om vijf minuutjes heen en terug, maar als hij mee moet is het weer zo'n gedoe.
[...]
Nou, góedgekeurd...ik ben niet zo heel erg van het veroordelen. Een kind van 7 kan met zijn tengels aan het gas zitten. Dus dat zou ik niet zo heel snel doen. Ik bedoel, er zijn kindjes van 5 die een flatwoning af hebben laten fikken, omdat ze met lucifers aan het spelen waren. Dat zie ik een baby niet zo snel doen.
Ach, te laat weggehaald
Nou gelukkig hebben wij geen gas en geen lucifers en is oudste meestal helemaal verdiept in de tv als ik hem daarvoor parkeer.
Gaat dus ook om vijf minuutjes heen en terug, maar als hij mee moet is het weer zo'n gedoe.
donderdag 3 december 2009 om 14:23
Zulke jonge kinderen heb ik nooit alleen gelaten in de auto. Maar tegenwoordig doe ik het wel eens, mits een van de oudsten (van 10 en 12) erbij is. De twee oudsten samen, geeft trouwens beslist herrie, dus die laat ik niet samen alleen.
Een kennis van me heeft haar kinderen van toen 2, 6 en 7 eens alleen in de auto gelaten. Netjes de deuren dicht, zo konden ze niet weg - dacht ze. Maar toen de kinderen de handrem loskregen, bleek dat ze zich vergist had. Gelukkig kwamen de kinderen met de schrik vrij. Er was wel flinke lakschade aan haar auto.
Een kennis van me heeft haar kinderen van toen 2, 6 en 7 eens alleen in de auto gelaten. Netjes de deuren dicht, zo konden ze niet weg - dacht ze. Maar toen de kinderen de handrem loskregen, bleek dat ze zich vergist had. Gelukkig kwamen de kinderen met de schrik vrij. Er was wel flinke lakschade aan haar auto.
donderdag 3 december 2009 om 14:23
Ik laat mijn kinderen weleens alleen thuis als ik boodschappen ga doen, moet ik wel zeggen dat de super wel getelt 1 minuut lopen is en ze weten wat ze moeten doen als er iets gebeurd.
Ze zijn 6 en 9.
Ook die van 6 mag weleens alleen naar de super om bv en brood te halen. Hij is wel erg wijs voor zijn leeftijd, geloof ik.....
Is dit dan erg?
Ik vind dat ze op een bepaalde leeftijd met zo een verantwoording om kunnen gaan, ligt ook wel aan het kind want toen mijn oudste 6 was, zou hij never nooit niet alleen naar de AH mogen, die klepte met iedereen.
Ze zijn 6 en 9.
Ook die van 6 mag weleens alleen naar de super om bv en brood te halen. Hij is wel erg wijs voor zijn leeftijd, geloof ik.....
Is dit dan erg?
Ik vind dat ze op een bepaalde leeftijd met zo een verantwoording om kunnen gaan, ligt ook wel aan het kind want toen mijn oudste 6 was, zou hij never nooit niet alleen naar de AH mogen, die klepte met iedereen.
donderdag 3 december 2009 om 14:33
Hoi Hebri,
Ik vind niet dat je een doodzonde gepleegd hebt.
Jammer dat je je zo hebt laten opfokken dat je bent gaan roepen.
Dat is natuurlijk koren op de molen geweest van die sensatiezoekster die zich ermee ging bemoeien en die de kassiere heeft aangeslingerd om jou te gaan zoeken.
Wie weet is je kind nog wel zo geschrokken en gaan huilen doordat zij naar je auto is toegegaan.
Ik vind niet dat je een doodzonde gepleegd hebt.
Jammer dat je je zo hebt laten opfokken dat je bent gaan roepen.
Dat is natuurlijk koren op de molen geweest van die sensatiezoekster die zich ermee ging bemoeien en die de kassiere heeft aangeslingerd om jou te gaan zoeken.
Wie weet is je kind nog wel zo geschrokken en gaan huilen doordat zij naar je auto is toegegaan.
donderdag 3 december 2009 om 14:43
Ik moet er misschien bij vertellen dat ze allebei in de autostoel zitten, en dat er kinderslot op de auto zit. Ze kunnen er niet uit, nog niet eens uit de stoel om elkaar aan de haren te trekken en zouden dat ook niet doen.
Maar goed, ik ben afgekoeld, en de oudste was al afgekoeld in de winkel. Hij vroeg nog op de weg naar huis: waarom zing je de liedjes niet mee? Hihi, schatje.... het is weer goed. Ik laat het gaan, en de volgende keer probeer in me te beheersen en niet in de verdediging te schieten, maar gewoon rustig uit te leggen dat ik mijn kinderen het beste ken en dat dit mijn opvoeding is. Klaar. Maar dat is nu makkelijk gezegd..
Maar goed, ik ben afgekoeld, en de oudste was al afgekoeld in de winkel. Hij vroeg nog op de weg naar huis: waarom zing je de liedjes niet mee? Hihi, schatje.... het is weer goed. Ik laat het gaan, en de volgende keer probeer in me te beheersen en niet in de verdediging te schieten, maar gewoon rustig uit te leggen dat ik mijn kinderen het beste ken en dat dit mijn opvoeding is. Klaar. Maar dat is nu makkelijk gezegd..
donderdag 3 december 2009 om 14:44
Ik vind het trouwens wel moeilijk om zelf iets van andermans opvoeding te zeggen. Zo zit ik nu al een tijdje met een dilemma.Een moeder van de school van mijn kinderen laat haar peutertjes alleen thuis als ze de oudste gaat halen. Die kleintjes zijn 2 en 3. Laatst zag ik ze uit het raam kijken toen ik op weg naar school was. Volgens haar gaan ze gewoon lief boven op hun kamers spelen als ze er even niet is. ou ja, even, het is zo'n moeder die op het plein niet om gespreksstof verlegen zit, dus soms duurt het langer dan even. Ze doet het traphek altijd dicht, zegt ze, dus ze kunnen niet vallen. Toch vind ik het eng. Ik weet niet goed of en hoe ik er iets over moet zeggen, maar als er iets met die ventjes gebeurt, zal ik me verschrikkelijk schuldig voelen.
donderdag 3 december 2009 om 14:48
[quote]zusenzo schreef op 03 december 2009 @ 14:23:
Ik laat mijn kinderen weleens alleen thuis als ik boodschappen ga doen, moet ik wel zeggen dat de super wel getelt 1 minuut lopen is en ze weten wat ze moeten doen als er iets gebeurd.
Ze zijn 6 en 9.
Ook die van 6 mag weleens alleen naar de super om bv en brood te halen. Hij is wel erg wijs voor zijn leeftijd, geloof ik.....
Is dit dan erg?
Nee, denk van niet. Mits de weg naar de super goed te doen is. In mijn vorige huis heb ik het wel gedaan bij mijn zoon, maar nu mijn dochter 6 is en deze huidige wijk geen haar op mijn hoofd, komt door de lastige route.
Ik ben dus voor dingetjes waarbij ze verantwoordelijkheid leren hoewel ik het soms best lastig vind ze los te laten.
Dan ben ik dus de muts met de auto , maar ik ben gewoon heel voorzichtig met kinderen onder de 5.
Ik vind dat ze op een bepaalde leeftijd met zo een verantwoording om kunnen gaan, ligt ook wel aan het kind want toen mijn oudste 6 was, zou hij never nooit niet alleen naar de AH mogen, die klepte met iedereen.[/quote]
Ik laat mijn kinderen weleens alleen thuis als ik boodschappen ga doen, moet ik wel zeggen dat de super wel getelt 1 minuut lopen is en ze weten wat ze moeten doen als er iets gebeurd.
Ze zijn 6 en 9.
Ook die van 6 mag weleens alleen naar de super om bv en brood te halen. Hij is wel erg wijs voor zijn leeftijd, geloof ik.....
Is dit dan erg?
Nee, denk van niet. Mits de weg naar de super goed te doen is. In mijn vorige huis heb ik het wel gedaan bij mijn zoon, maar nu mijn dochter 6 is en deze huidige wijk geen haar op mijn hoofd, komt door de lastige route.
Ik ben dus voor dingetjes waarbij ze verantwoordelijkheid leren hoewel ik het soms best lastig vind ze los te laten.
Dan ben ik dus de muts met de auto , maar ik ben gewoon heel voorzichtig met kinderen onder de 5.
Ik vind dat ze op een bepaalde leeftijd met zo een verantwoording om kunnen gaan, ligt ook wel aan het kind want toen mijn oudste 6 was, zou hij never nooit niet alleen naar de AH mogen, die klepte met iedereen.[/quote]
donderdag 3 december 2009 om 15:12
Ik maak altijd korte metten met bemoeials als het om mijn kinderen gaat.
Mijn jongste maakte in zijn peuterperiode van elk supermarktbezoek een waar drama. Ik deed zo min mogelijk de boodschappen met hem erbij, maar soms kwam ik daar niet onderuit.
Alles zien en willen hebben, de aanpak van sámen boodschappen doen werkte bij de eerste twee artikelen en dan ging het weer mis. Op een dag was het weer heftig en liep ik daar met een dreinend jongetje achter me door een gangpad. Toen het hem te machtig werd liet hij zich zakken en zat in het midden van het pad snot en kwijl te huilen. Ik draaide me om om hem te gaan halen, maar een duifgrijze bejaarde, die er zelf al om ende nabij 8 zal hebben grootgebracht, sprak streng tegen hem iets in de trant van ..ik zou maar ophouden met huilen, straks wordt je moeder heel boos en dan geeft ze je weg...of iets dergelijks.
Ben jij nou helemaal besodemieterd, wijf, dacht ik, maar ik zei: dankuwel mevrouw, ik kan het wel alleen af.
Kind nu helemaal overstuur. Wát een naar mens, zei ik tegen mijn zoon, zullen we maar snel naar huis gaan?
Weer later toen hij (groot voor zijn leeftijd) bij mij achterop de fiets ging, kwam er nog eens iemand achter ons fietsen die een opmerking maakte over dat hij al zo groot was en waarom hij zijn moeder zo liet zwoegen...
In werkelijkheid had hij nog zijwielen en we gingen ergens naartoe waarvoor hij dat liever niet wilde weten.
...of kán jij soms zelf niet fietsen?? Bemoeial, dacht ik, takkewijf. Wat wij thuis al niet hadden doorgemaakt omdat mijn zoon faalangstig was en motorisch niet zo handig.
Ik voelde de spanning aanzwellen achterop het kussentje-met-rugleuning.
Ik draaide me om en zei dat zijn fiets een lekke band had, en knipoogde naar mijn zoon.
Bij een verkeerslicht aangekomen moesten we stoppen. Zo ook onze achterbuur die naast ons kwam staan, en de weg vroeg.
Ik kon het niet laten en heb haar de hele verkeerde kant op gestuurd.
Mijn kind zei later toen het mens uit het zicht was dat hij altijd dacht dat de bewuste straat (winkel) de andere kant op was.
Dat klopt ook, zei ik hem toen.
En daarachteraan: en jouw fiets heeft óók geen lekke band.
Ik weet het, het is hardstikke fout, en ik heb er later nog wel over nagedacht hoe ik zoiets nou heb kunnen doen.
Maar ik was zo nijdig. Wie aan mijn kinderen komt, komt aan het allerbelangrijkste in mijn leven.
Mijn zoon heeft het er soms nog over, weet je nog mam? Toen die keer?
Ja, ik weet het nog, maar dat doen we maar niet meer, zeg ik dan.
Mijn jongste maakte in zijn peuterperiode van elk supermarktbezoek een waar drama. Ik deed zo min mogelijk de boodschappen met hem erbij, maar soms kwam ik daar niet onderuit.
Alles zien en willen hebben, de aanpak van sámen boodschappen doen werkte bij de eerste twee artikelen en dan ging het weer mis. Op een dag was het weer heftig en liep ik daar met een dreinend jongetje achter me door een gangpad. Toen het hem te machtig werd liet hij zich zakken en zat in het midden van het pad snot en kwijl te huilen. Ik draaide me om om hem te gaan halen, maar een duifgrijze bejaarde, die er zelf al om ende nabij 8 zal hebben grootgebracht, sprak streng tegen hem iets in de trant van ..ik zou maar ophouden met huilen, straks wordt je moeder heel boos en dan geeft ze je weg...of iets dergelijks.
Ben jij nou helemaal besodemieterd, wijf, dacht ik, maar ik zei: dankuwel mevrouw, ik kan het wel alleen af.
Kind nu helemaal overstuur. Wát een naar mens, zei ik tegen mijn zoon, zullen we maar snel naar huis gaan?
Weer later toen hij (groot voor zijn leeftijd) bij mij achterop de fiets ging, kwam er nog eens iemand achter ons fietsen die een opmerking maakte over dat hij al zo groot was en waarom hij zijn moeder zo liet zwoegen...
In werkelijkheid had hij nog zijwielen en we gingen ergens naartoe waarvoor hij dat liever niet wilde weten.
...of kán jij soms zelf niet fietsen?? Bemoeial, dacht ik, takkewijf. Wat wij thuis al niet hadden doorgemaakt omdat mijn zoon faalangstig was en motorisch niet zo handig.
Ik voelde de spanning aanzwellen achterop het kussentje-met-rugleuning.
Ik draaide me om en zei dat zijn fiets een lekke band had, en knipoogde naar mijn zoon.
Bij een verkeerslicht aangekomen moesten we stoppen. Zo ook onze achterbuur die naast ons kwam staan, en de weg vroeg.
Ik kon het niet laten en heb haar de hele verkeerde kant op gestuurd.
Mijn kind zei later toen het mens uit het zicht was dat hij altijd dacht dat de bewuste straat (winkel) de andere kant op was.
Dat klopt ook, zei ik hem toen.
En daarachteraan: en jouw fiets heeft óók geen lekke band.
Ik weet het, het is hardstikke fout, en ik heb er later nog wel over nagedacht hoe ik zoiets nou heb kunnen doen.
Maar ik was zo nijdig. Wie aan mijn kinderen komt, komt aan het allerbelangrijkste in mijn leven.
Mijn zoon heeft het er soms nog over, weet je nog mam? Toen die keer?
Ja, ik weet het nog, maar dat doen we maar niet meer, zeg ik dan.
donderdag 3 december 2009 om 19:42
je moet zelf weten wat je doet.
ikzelf zou dat niet doen..de kinderen alleen in de auto laten als je een boodschap gaat doen, maargoed das ieder zn mening.
wat ik dan niet snap is dat je dit schrijft:
(als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
maw als wij zeggen je bent heeeeel fout bezig, dan laat je zoon niet meer in de auto.
en als wij zeggen goh geen probleem dan doe je dat dus wel???
ikzelf zou dat niet doen..de kinderen alleen in de auto laten als je een boodschap gaat doen, maargoed das ieder zn mening.
wat ik dan niet snap is dat je dit schrijft:
(als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
maw als wij zeggen je bent heeeeel fout bezig, dan laat je zoon niet meer in de auto.
en als wij zeggen goh geen probleem dan doe je dat dus wel???
donderdag 3 december 2009 om 21:43
Ik heb mijn kind met drie en ouder ook wel een paar keer even paar minuutjes alleen gelaten in de auto.
Ik vind wel dat het ervan afhangt waar de auto staat (was bij mij in het redelijk rustige dorp) en dat zal ik denk ik niet doen midden in een hele drukke stad. Maar goed, dat weet ik niet zeker. Hangt van mijn gevoel af.
Ik vind dat, afhankelijk van je kind en hoe goed die weet dat even ook echt even is, dat moet kunnen.
Ik vind wel dat het ervan afhangt waar de auto staat (was bij mij in het redelijk rustige dorp) en dat zal ik denk ik niet doen midden in een hele drukke stad. Maar goed, dat weet ik niet zeker. Hangt van mijn gevoel af.
Ik vind dat, afhankelijk van je kind en hoe goed die weet dat even ook echt even is, dat moet kunnen.
vrijdag 4 december 2009 om 11:26
quote:wolletje schreef op 03 december 2009 @ 19:42:
je moet zelf weten wat je doet.
wat ik dan niet snap is dat je dit schrijft:
(als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
maw als wij zeggen je bent heeeeel fout bezig, dan laat je zoon niet meer in de auto.
en als wij zeggen goh geen probleem dan doe je dat dus wel???Omdat ik zo de wind van voren kreeg, ging ik ook aan mezelf twijfelen. Dat kan toch? Het is niet zo dat ik jullie mening ga overnemen, maar als iedereen de vrouw gelijk had gegeven, moest ik toch maar eens naar mezelf gaan kijken, en misschien wat dingen aanpassen in mijn manier van doen. Nu de meningen verdeeld zijn, voel ik me niet meer alleen in hoe ik het doe, en word ik weer zekerder. Je wilt het allemaal graag zo perfect doen, maar dat lukt nu eenmaal niet.
je moet zelf weten wat je doet.
wat ik dan niet snap is dat je dit schrijft:
(als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
maw als wij zeggen je bent heeeeel fout bezig, dan laat je zoon niet meer in de auto.
en als wij zeggen goh geen probleem dan doe je dat dus wel???Omdat ik zo de wind van voren kreeg, ging ik ook aan mezelf twijfelen. Dat kan toch? Het is niet zo dat ik jullie mening ga overnemen, maar als iedereen de vrouw gelijk had gegeven, moest ik toch maar eens naar mezelf gaan kijken, en misschien wat dingen aanpassen in mijn manier van doen. Nu de meningen verdeeld zijn, voel ik me niet meer alleen in hoe ik het doe, en word ik weer zekerder. Je wilt het allemaal graag zo perfect doen, maar dat lukt nu eenmaal niet.
