Kinderen
alle pijlers
akefietje bij winkel..:(
donderdag 3 december 2009 om 12:29
Hallo allemaal,
Ik weet niet wat ik hier nu mee wil, maar ik moet even van me afschrijven, en misschien wat ideeen hoe jullie dat aanpakken.
We zijn net een ochtend weggeweest en gaan op de terugweg even langs de winkel. Ik, mijn zoon van 3,5 en m'n dochter van bijna 1. Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is. Dus ik haast me door de winkel, komt de kassiere naar me toe: zoonlief huilt. Ik leg mijn boodschappen neer en ga naar hem toe. Helemaal overstuur. Hij had toch meegewild. Oke, kan gebeuren.
Maar toen... een vrouw op de fiets schreeuwde naar me (ze stond wat verder weg): ja ik heb er maar wat van gezegd, want als je ze zo laat zitten...op zo'n boze toon! Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. Zij: hoe oud is hij? 3 of 4? Dan snapt hij dat toch helemaal niet! Hoe kan je dat nou doen?! En dan nog iets over: dan zeggen ze dat de kinderen van tegenwoordig.. nu snap ik het wel...
Grrr!!! Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is. Ik voelde me zo boos... toen ik met zoonlief de winkel inkwam en de spullen van de grond pakte om af te rekenen.. stond ik nog te trillen in de winkel.
Ik.. de rustigheid zelve, heeft geschreeuwd op de parkeerplaats van de winkel... ik stond bij de kassa bijna te huilen...
Ik voel me nu zo schuldig.. maar meer over dat ik mezelf en mijn afspraken met mijn zoon heb verdedigd, al zeer luid pratend op de parkeerplaats, als dat ik hem in de auto heb gelaten. Grrr!!!! Achteraf had ik me er niks van aan moeten trekken en had ik haar moeten laten schreeuwen zonder mezelf daarin mee te laten gaan, maar als er zo tegen me uitgevaren wordt, ga ik automatisch op dezelfde voet tegen de ander praten.
He... zal er nu de hele dag een beetje mee in mijn maag zitten, ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Liefs allemaal!
Ik weet niet wat ik hier nu mee wil, maar ik moet even van me afschrijven, en misschien wat ideeen hoe jullie dat aanpakken.
We zijn net een ochtend weggeweest en gaan op de terugweg even langs de winkel. Ik, mijn zoon van 3,5 en m'n dochter van bijna 1. Als ik meer boodschappen moet doen gaan ze mee, maar ze waren moe en ik moest 3 dingetjes halen, dus... blijf maar even zitten jongens, mama is zo terug. Dat doe ik wel vaker en ze zijn altijd lief, omdat ze weten dat het dan ook maar even is. Dus ik haast me door de winkel, komt de kassiere naar me toe: zoonlief huilt. Ik leg mijn boodschappen neer en ga naar hem toe. Helemaal overstuur. Hij had toch meegewild. Oke, kan gebeuren.
Maar toen... een vrouw op de fiets schreeuwde naar me (ze stond wat verder weg): ja ik heb er maar wat van gezegd, want als je ze zo laat zitten...op zo'n boze toon! Dus ik: tja, kan gebeuren, normaal maken we die afspraak dat hij even blijft zitten. Zij: hoe oud is hij? 3 of 4? Dan snapt hij dat toch helemaal niet! Hoe kan je dat nou doen?! En dan nog iets over: dan zeggen ze dat de kinderen van tegenwoordig.. nu snap ik het wel...
Grrr!!! Ik werd zo boos, dat ik iets heb geroepen over ieder zijn eigen opvoeding en over dat hij onze afspraken wel snapt, en of zij nooit een foutje had gemaakt, dat niemand perfect is. Ik voelde me zo boos... toen ik met zoonlief de winkel inkwam en de spullen van de grond pakte om af te rekenen.. stond ik nog te trillen in de winkel.
Ik.. de rustigheid zelve, heeft geschreeuwd op de parkeerplaats van de winkel... ik stond bij de kassa bijna te huilen...
Ik voel me nu zo schuldig.. maar meer over dat ik mezelf en mijn afspraken met mijn zoon heb verdedigd, al zeer luid pratend op de parkeerplaats, als dat ik hem in de auto heb gelaten. Grrr!!!! Achteraf had ik me er niks van aan moeten trekken en had ik haar moeten laten schreeuwen zonder mezelf daarin mee te laten gaan, maar als er zo tegen me uitgevaren wordt, ga ik automatisch op dezelfde voet tegen de ander praten.
He... zal er nu de hele dag een beetje mee in mijn maag zitten, ben het niet gewend dat mensen zo boos op me zijn om mijn manier van doen/opvoeden. Misschien helpt het als ik hier mijn verhaal vertel en wat reacties lees (als mensen die mevrouw gelijk geven, mag dat ook, dan laat ik zoonlief nooit meer alleen in de auto)
Liefs allemaal!
zaterdag 5 december 2009 om 15:17
precies dat dus. En politie bellen omdat ouders hun verantwoordelijkheid niet nemen. Goeie genade, de auto staat bij een tankstation of een winkel, waar denk je dat moeders is? ik zou zeggen, gok 3 keer en waarschijnlijk gok je goed. En als je het echt heel eng vindt, en bang bent dat moeder binnen in de winkel aan een hartinfarct aan het bezwijken is, dan wacht je inderdaad een kwartiertje. Ik vind dit zo overdreven. Zou je de politie bellen als je een baby in een auto op de parkeerplaats bij de efteling ziet, ja, dat snap ik. Maar bij een winkel? en inderdaad guttegut, dan huilt kotertje 5 minuuutjes, ik zie dat probleem niet hoor. En het scenario dat midden op de dag, op een parkeerplaats bij de appie een auto gecarjacked wordt, nou, ik weet niet, volgens mij is het scenario dat de appie wordt overvallen terwijl jij daar met de koters bij de kassa staat nog reeeler en daar ben ik ook niet echt bang voor.
zaterdag 5 december 2009 om 21:34
quote:fashionvictim schreef op 05 december 2009 @ 13:40:
Kinderen van tegenwoordig worden zo lang klein gehouden, vind ik. Tuurlijk, de wereld is veranderd, het verkeer is drukker geworden, de gevaren zijn gevaarlijker geworden, maar toch... Als je terugkijkt op je eigen jeugd, dan was je met vijf jaar al de hele buurt aan het afschuimen en kwamen er om vijf uur moeders naar buiten die door de buurt schalden "truusje, pietje, marietje eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeten!"
Althans, dat was bij mij wel zo. Ik had al een heel leven op die leeftijd, van hutten bouwen in de bosjes, vier straten verderop belletje lellen, de hele wijk doorfietsen, ga zo maar door.
Maar tegenwoordig willen mensen de politie bellen als een kleuter even vijf minuutjes alleen is. Wat een overdreven gezeur.
Heerlijk, dit bracht mij meteen terug naar mijn eigen jeugd! Ik kan mij herinneren dat ik alleen maar buiten speelde, terugkwam met winkelhaken in mijn broek en moe maar gelukkig. Inderdaad, de hele buurt afschuimen en zelfs verder weg. Het gevoel van vrijheid, van plezier, de spelletjes op straat. En als de zomertijd inging kon je nog langer buiten spelen! Ik ben bijna jaloers op mijn zoontje van bijna 10 maanden; hij heeft nog jaaaaaren onbelemmerd speelplezier voor de boeg!
Jaja, hier ben ik speciaal lid voor geworden om op dit bericht te reageren. Ik werd hier zo gelukkig van. Zucht.
Om op de rode draad te reageren ('laat jij je kind(eren) alleen in de auto') kan ik het volgende zeggen: ik laat mijn kleintje niet alleen in de auto met boodschappen doen maar wel met tanken. Tanken doe ik dan dus niet langs de snelweg, zodat het wat kleinschaliger is en ik mijn kind nog wel in het zicht heb. De deur gaat op slot. Voor alle andere zaken wil ik op dit moment mijn kind niet langer dan een paar minuten alleen laten. Wellicht dat dat verandert als hij ouder is.
Kinderen van tegenwoordig worden zo lang klein gehouden, vind ik. Tuurlijk, de wereld is veranderd, het verkeer is drukker geworden, de gevaren zijn gevaarlijker geworden, maar toch... Als je terugkijkt op je eigen jeugd, dan was je met vijf jaar al de hele buurt aan het afschuimen en kwamen er om vijf uur moeders naar buiten die door de buurt schalden "truusje, pietje, marietje eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeten!"
Althans, dat was bij mij wel zo. Ik had al een heel leven op die leeftijd, van hutten bouwen in de bosjes, vier straten verderop belletje lellen, de hele wijk doorfietsen, ga zo maar door.
Maar tegenwoordig willen mensen de politie bellen als een kleuter even vijf minuutjes alleen is. Wat een overdreven gezeur.
Heerlijk, dit bracht mij meteen terug naar mijn eigen jeugd! Ik kan mij herinneren dat ik alleen maar buiten speelde, terugkwam met winkelhaken in mijn broek en moe maar gelukkig. Inderdaad, de hele buurt afschuimen en zelfs verder weg. Het gevoel van vrijheid, van plezier, de spelletjes op straat. En als de zomertijd inging kon je nog langer buiten spelen! Ik ben bijna jaloers op mijn zoontje van bijna 10 maanden; hij heeft nog jaaaaaren onbelemmerd speelplezier voor de boeg!
Jaja, hier ben ik speciaal lid voor geworden om op dit bericht te reageren. Ik werd hier zo gelukkig van. Zucht.
Om op de rode draad te reageren ('laat jij je kind(eren) alleen in de auto') kan ik het volgende zeggen: ik laat mijn kleintje niet alleen in de auto met boodschappen doen maar wel met tanken. Tanken doe ik dan dus niet langs de snelweg, zodat het wat kleinschaliger is en ik mijn kind nog wel in het zicht heb. De deur gaat op slot. Voor alle andere zaken wil ik op dit moment mijn kind niet langer dan een paar minuten alleen laten. Wellicht dat dat verandert als hij ouder is.
zaterdag 5 december 2009 om 22:24
Waarom lees ik trouwens alleen maar over moeders die even een pak melk kopen of tanken? Doen vaders dat soort dingen niet? (om ook maar even terug te komen op die gejatte auto mèt baby. De vader was namelijk even wat aan het pakken in huis).
Tja, soms kom ik er net voor etenstijd achter dat ik iets vergeten ben en dan stel ik mijn kind (7) voor de keus: mee naar de super of even thuisblijven. Meestal kiest hij voor thuisblijven. Hij gaat dan tv kijken of een computerspel spelen en weet dat ik met 20 minuten weer terug ben. En als ik een ongeluk krijg onderweg? Tja, dan zit hij iets langer alleen tot papa thuiskomt om 6 uur.
Laat mij maar ontaard zijn. Deze constructie bezorgd mij in ieder geval minder stress dan een onwillig kind meezeulen naar de Appie.
Tja, soms kom ik er net voor etenstijd achter dat ik iets vergeten ben en dan stel ik mijn kind (7) voor de keus: mee naar de super of even thuisblijven. Meestal kiest hij voor thuisblijven. Hij gaat dan tv kijken of een computerspel spelen en weet dat ik met 20 minuten weer terug ben. En als ik een ongeluk krijg onderweg? Tja, dan zit hij iets langer alleen tot papa thuiskomt om 6 uur.
Laat mij maar ontaard zijn. Deze constructie bezorgd mij in ieder geval minder stress dan een onwillig kind meezeulen naar de Appie.
zondag 6 december 2009 om 06:15
waar ik wel benieuwd naar ben, al die forummers die zo stellig zijn over je kind nooit alleen laten, niet 4 seconden weg kunnen om te tanken of wat dan ook, waar slaapt jullie baby de eerste maanden van zijn of haar leven? Niet dat het mij wat uitmaakt, net zoals het mij niet uitmaakt of je wel of niet gaat tanken, wel of niet boodschappen gaat doen of een brief gaat posten of je andere kind van school haalt. Ieder maakt zijn eigen afweging, maar het is zo makkelijk oordelen over een ander en ik ben dan heel benieuwd naar andere keuzes die mensen maken. Ik tank met kinderen in de auto, koop een bloemetje terwijl ze in de auto zitten, maar ga niet de albert heijn in. Kinderen slapen maanden bij ons op de kamer, maar dat is als ik in mijn omgeving kijk ook tamelijk uitzonderlijk. Paar weken meestal nog wel, maar maanden tot een jaar gebeurt niet veel. Terwijl dat voor mij nou juist weer erg logisch is.
zondag 6 december 2009 om 06:46
Vroeger deed ik het weleens: kinderen alleen in de auto laten als ze niet mee wilden de winkel in. Overigens alleen bij de bakker of groenteboer ofzo. Tot ik verhaal hoorde van kennis van mij: haar zoontje van 4 jaar was in de 5 min dat ze weg was uit zijn stoel gekropen (wat hij normaal al nooit deed), op de bestuurdersstoel gaan zitten en had de handrem losgekregen (hij wilde ook eens 'rijden'). Auto was zo vanaf de parkeerplaats de weg opgereden (zoontje had goed gestuurd), alwaar een aankomende auto gelukkig nog net kon stoppen en ingrijpen (in dit geval de politie bellen, daar de auto natuurlijk op slot zat).
Sindsdien parkeer ik in de versnelling en laat ik mijn kinderen van 5, 3 en 1 niet meer alleen in de auto.
Overigens lijd ik wel aan een dubbele moraal, want alhoewel ik de kinderen dus niet alleen in de auto laat, mogen ze wel rare capriolen in de speeltuin uithalen van mij en mogen de oudste 2 ook alleen naar de speeltuin in de wijk fietsen en daar spelen (ik moet wel zeggen dat we in een dorp wonen, waar veel kinderen alleen buiten spelen).
Sindsdien parkeer ik in de versnelling en laat ik mijn kinderen van 5, 3 en 1 niet meer alleen in de auto.
Overigens lijd ik wel aan een dubbele moraal, want alhoewel ik de kinderen dus niet alleen in de auto laat, mogen ze wel rare capriolen in de speeltuin uithalen van mij en mogen de oudste 2 ook alleen naar de speeltuin in de wijk fietsen en daar spelen (ik moet wel zeggen dat we in een dorp wonen, waar veel kinderen alleen buiten spelen).
zondag 6 december 2009 om 09:40
Duidelijk Anky, en dat bedoel ik dus. Er zijn meer dingen 'gevaarlijk' (in theorie) die ouders tóch doen. Niet bij uitstek alleen in de auto laten.
En Arwen, onze dochter sliep op onze kamer tot ze overging naar een voeding minder per nacht. Toen ging ze naar haar eigen, beeldige, kamer, onder de bezielende begeleiding van de babyfoon.
Voor mij een stuk rustiger, al werd ik in het begin van elke zucht wakker
En Arwen, onze dochter sliep op onze kamer tot ze overging naar een voeding minder per nacht. Toen ging ze naar haar eigen, beeldige, kamer, onder de bezielende begeleiding van de babyfoon.
Voor mij een stuk rustiger, al werd ik in het begin van elke zucht wakker
zondag 6 december 2009 om 09:49
Ach ja, ik doe het niet en ben een overbezorgde moeder die moet uitkijken dat mijn kind geen hekel aan mij krijgt vanwege de verstikkende moeder liefde (wie zei dat ook alweer? ) en degene die dat wel doen zijn ontaarde moeders die hun kinderen aan hun lot overlaten. Allebei overtrokken en belachelijk natuurlijk.
Waarom kan het niet zo zijn dat ik het niet doe en een ander wel? Zonder dat het afdoet aan iemands kwaliteiten als ouder? Er zijn bepaalde basis zaken waar een kind wel bij vaart en hoe een ander dat invult moet hij of zij zelf weten. Het zijn geen schokkende zaken die bepalend zijn voor de ontwikkeling van een kind.. iedere ouder doet wat goed voelt.
Waarom kan het niet zo zijn dat ik het niet doe en een ander wel? Zonder dat het afdoet aan iemands kwaliteiten als ouder? Er zijn bepaalde basis zaken waar een kind wel bij vaart en hoe een ander dat invult moet hij of zij zelf weten. Het zijn geen schokkende zaken die bepalend zijn voor de ontwikkeling van een kind.. iedere ouder doet wat goed voelt.
zondag 6 december 2009 om 10:02
Overdreven allemaal zeg, kinderen zijn echt helemaal niets meer gewend. Worden hele leuke volwassenen. Ik moet altijd zo lachen om de gedachte dat als je een kind 5 minuten in een auto laat, er een snoodaard komt om je kind mee te nemen. Niet iedereen wil jouw kind hebben, denk ik dan, zo leuk zijn ze niet!
zondag 6 december 2009 om 10:15
quote:emaille schreef op 06 december 2009 @ 10:02:
Overdreven allemaal zeg, kinderen zijn echt helemaal niets meer gewend. Worden hele leuke volwassenen. Ik moet altijd zo lachen om de gedachte dat als je een kind 5 minuten in een auto laat, er een snoodaard komt om je kind mee te nemen. Niet iedereen wil jouw kind hebben, denk ik dan, zo leuk zijn ze niet!
Denk je nou echt dat als een ouder haar kind niet in de auto laat, dat ze dan niks meer gewend zijn en hele vervelende volwassenen worden?
Ligt dat niet iets genuanceerder of is dat net zo een soort uitspraak als mijn kind krijgt de borst, dus die wordt WEL goed gevoed, ik blijf thuis, dus mijn kind heeft tenminste ouders die er voor het kind zijn.
Ik vind het belachelijk dat er door 1 ding wat iemand anders doet dan de ander, de ander afgeschilderd wordt als niet zo goede ouder.
Dat je het niet begrijpt, soit. Dat kan ik me voorstellen. Dat doe ik andersom ook niet.
Overdreven allemaal zeg, kinderen zijn echt helemaal niets meer gewend. Worden hele leuke volwassenen. Ik moet altijd zo lachen om de gedachte dat als je een kind 5 minuten in een auto laat, er een snoodaard komt om je kind mee te nemen. Niet iedereen wil jouw kind hebben, denk ik dan, zo leuk zijn ze niet!
Denk je nou echt dat als een ouder haar kind niet in de auto laat, dat ze dan niks meer gewend zijn en hele vervelende volwassenen worden?
Ligt dat niet iets genuanceerder of is dat net zo een soort uitspraak als mijn kind krijgt de borst, dus die wordt WEL goed gevoed, ik blijf thuis, dus mijn kind heeft tenminste ouders die er voor het kind zijn.
Ik vind het belachelijk dat er door 1 ding wat iemand anders doet dan de ander, de ander afgeschilderd wordt als niet zo goede ouder.
Dat je het niet begrijpt, soit. Dat kan ik me voorstellen. Dat doe ik andersom ook niet.
zondag 6 december 2009 om 13:09
quote:domnaiefmutsje schreef op 06 december 2009 @ 09:49:
Ach ja, ik doe het niet en ben een overbezorgde moeder die moet uitkijken dat mijn kind geen hekel aan mij krijgt vanwege de verstikkende moeder liefde (wie zei dat ook alweer? ) en degene die dat wel doen zijn ontaarde moeders die hun kinderen aan hun lot overlaten. Allebei overtrokken en belachelijk natuurlijk.
Waarom kan het niet zo zijn dat ik het niet doe en een ander wel? Zonder dat het afdoet aan iemands kwaliteiten als ouder? Er zijn bepaalde basis zaken waar een kind wel bij vaart en hoe een ander dat invult moet hij of zij zelf weten. Het zijn geen schokkende zaken die bepalend zijn voor de ontwikkeling van een kind.. iedere ouder doet wat goed voelt.Dat zei ik......en je klinkt nu een stuk genuanceerder dan een paar bladzijden geleden. Toen meende ik toch echt een opgeheven vingertje van jou te zien.
Ach ja, ik doe het niet en ben een overbezorgde moeder die moet uitkijken dat mijn kind geen hekel aan mij krijgt vanwege de verstikkende moeder liefde (wie zei dat ook alweer? ) en degene die dat wel doen zijn ontaarde moeders die hun kinderen aan hun lot overlaten. Allebei overtrokken en belachelijk natuurlijk.
Waarom kan het niet zo zijn dat ik het niet doe en een ander wel? Zonder dat het afdoet aan iemands kwaliteiten als ouder? Er zijn bepaalde basis zaken waar een kind wel bij vaart en hoe een ander dat invult moet hij of zij zelf weten. Het zijn geen schokkende zaken die bepalend zijn voor de ontwikkeling van een kind.. iedere ouder doet wat goed voelt.Dat zei ik......en je klinkt nu een stuk genuanceerder dan een paar bladzijden geleden. Toen meende ik toch echt een opgeheven vingertje van jou te zien.
zondag 6 december 2009 om 18:12
precies, dnm, je spreekt jezelf nu behoorlijk tegen.
En eleonora, het maakt mij niet uit hoor waar je baby slaapt, zolang het werkt voor ouder en kind, moet je je kind vooral daar leggen waar jullie allebei goed slapen. Ik vraag me alleen af of alle ouders die zo stellig roepen hun kind NOOIT alleen te laten, dat dit ook voor snachts geldt, als het ineens ook om de eigen nachtrust gaat. En ik vind het ook erg gezond om je kind alleen naar de speeltuin te laten fietsen en daar gekke dingen te laten doen, maar denk dat er dan meer ongelukken gebeuren dan alleen in de auto tijdens het tanken. Dus het is allemaal zo relatief, waar ik dan alleen niet goed van word, is dat veroordelende, zoals inderdaad opmerkingen als te beroerd voor etc etc.
En eleonora, het maakt mij niet uit hoor waar je baby slaapt, zolang het werkt voor ouder en kind, moet je je kind vooral daar leggen waar jullie allebei goed slapen. Ik vraag me alleen af of alle ouders die zo stellig roepen hun kind NOOIT alleen te laten, dat dit ook voor snachts geldt, als het ineens ook om de eigen nachtrust gaat. En ik vind het ook erg gezond om je kind alleen naar de speeltuin te laten fietsen en daar gekke dingen te laten doen, maar denk dat er dan meer ongelukken gebeuren dan alleen in de auto tijdens het tanken. Dus het is allemaal zo relatief, waar ik dan alleen niet goed van word, is dat veroordelende, zoals inderdaad opmerkingen als te beroerd voor etc etc.
maandag 7 december 2009 om 19:22
Ik heb mezelf nog eens terug gelezen maar ik spreek mezelf nergens tegen. Ik ben wel heel stellig in mijn eigen ideeen en ook dat ik iets niet snap, maar spreek wel duidelijk uit dat het om iets niets echt belangrijks gaat en het niets afdoet aan opvoed kwaliteiten. Maar eerlijk is eerlijk, door mijn stelligheid kunnen bepaalde uitspraken vervelend opgevat worden.
Te beroerd om moeite te doen... tja zo ervaar ik dat dan. En vandaar ook het mij niet begrijpen. Ik zou het wel fijn vinden als de rest van mijn teksten dan ook gezien worden waarin ik heel duidelijk stel dat het een onbelangrijk verschil is in opvoeding.
Und... hetzelfde wordt ook andersom gedaan. Zeggen dat moeders die doen wat ik doe als moeders worden waar hun kinderen een hekel aan krijgen. Dat komt net zo vervelend over. Dus vingertje wijzen ok, maar zie wel een geheel. Wat mij betreft verder, point taken kwa felheid.
Te beroerd om moeite te doen... tja zo ervaar ik dat dan. En vandaar ook het mij niet begrijpen. Ik zou het wel fijn vinden als de rest van mijn teksten dan ook gezien worden waarin ik heel duidelijk stel dat het een onbelangrijk verschil is in opvoeding.
Und... hetzelfde wordt ook andersom gedaan. Zeggen dat moeders die doen wat ik doe als moeders worden waar hun kinderen een hekel aan krijgen. Dat komt net zo vervelend over. Dus vingertje wijzen ok, maar zie wel een geheel. Wat mij betreft verder, point taken kwa felheid.