Cheers!

~hartverzakking~

Meave, ik zíe het je doen;

quote:kjong schreef op 31 oktober 2008 @ 20:10:

Jaaa. Zal ik een datumprikkert?



Bent, ik weet niet beter dan dat daPimp het organisatorisch talent zou zijn voor de lente.

Maar daar wil ik haar best bij helpen heaur.



Goed plan! Wij doen dat samen! (En daar kom je nu NIET meer onderuit... )



Zeven kinderen lijkt me super... (De scheiding die daar voor nodig zou zijn, lijkt me dan weer minder, dus doen we niet)



Net Halloween gelopen met mijn eigen blaagjes (- de jongste, die mocht samen met Pompel de kinderen die hier aan de deur kwamen de stuipen op het lijf jagen ) en een paar uit de buurt wiens ouders andere bezigheden hadden, was echt superleuk! Een buurman had gewoon een ECHT spookhuis gemaakt (ik dus met allemaal huilende meisjes en een HELE stoere Loentje)

wel ja meave, slechts een huwelijk en 1 zwangerschap verder en dan zit je op 7. Leuk man!

Pfff, gisteren was het zo druk dat ik het zweet in mijn klompen liep en nu heb ik werkelijk geen reet derrière te doen.

Wel gezellig hoor, dat wel, maar dat heb ik het thuis ook! Ik denk dat mijn ene patient het sneu voor me vindt dat ik niets te doen heb, want hij krijgt nu (als in NU) hartritme stoornissen!

laterrr!

Ehm. Die voorzitter van de raad van ministers? Die wist ik dan weer wel. Althans, die wist ik te bedenken. Maar verder ook niet, en ik zie vooral niet in waarom je hier beter zou kunnen zijn of functioneren als je weet dat het Neerlands sociaal wenselijke antwoord is dat je op 1 januari om 9 uur 's ochtends als een debiel idioot met een bezem de vuurwerkrestanten bijeen veegt, want die vraag (én dat antwoord) schijnt er ook in te zitten. Verder heb ik een glas te veel wijn op, zou ik willen dat mijn ex zijn piep bikini achterna migreert en zijn beide mijn kinderen ziek en ben ik moe en onvoldoende bijgelezen.



Mijn ergste vooroordeel-confrontatie. Lil02: 25,5 jaar oud, en een half jaar werkzaam in Eerste Serieuze Baan. Al 6 maanden lang zag eenieder mij aan voor de hittepetit-secretaresse van mijn leuke, intelligente baas (die mij leuk en intelligent werk liet doen, en van wie ik NIET de secretaresse, maar de Gewaardeerde Medewerker was).



De dag dat de (echte) secretaresse met vakantie was.



Ringring



Ik: "Goedemiddag, Bedrijfsnaam: met Lil02"

Man: "Goedemiddag: mag ik Baas van u?"

Ik: "Die is er niet, kan ik een boodschap aannemen?"

Man: "Nou, ik wil graag een afspraak met hem inplannen, kunt u zijn agenda even openen en mij aangeven wat beschikbaar is?"

Ik, snibbig: "Nee. Dat kan ik niet, want ik bén zijn secretaresse niet en ik ga dús niet over zijn agenda."

Man:"Ah. Jammer. Ik ben namelijk wél de secretaresse van Uiterst Belangrijke Vrouw tevens Grote Opdrachtgever, en ik had die afspraak graag ingepland"

Ik (heel klein stemmetje): "eh, ja, eh, nou, eh, ik, eh, vraag wel of hij terugbelt?"

(want je, wie bedenkt nou dat een man de secretaresse is? ikke dus kennelijk niet)



Snelste recept: ruk blik sperciebonen open. Ruk blik tonijn oid open. Bak ui en knoflook en de overgebleven gekookte aardappels van net iets te lang geleden. Doe S-bonen en blikvis erdoor, bak nog even door en serveer warm. Duurt nog geen 10 minuten, is te eten.

Goeiemorgen!







Moest erg lachen, Bent, om je patiënt met hartritme-stoornissen als tijdverdrijf.. Oh en ik heb nog hetzelfde nummer als in AK staat maar geen sms-jes van jou ontvangen de laatste tijd. Wat vreemd is want ik kreeg van mijn broer ook al de vraag waarom ik niet op zijn sms-jes reageer.. waar blijven die dingen dan!



Dat zou ik ook niet verwacht hebben nee, een man als secretaresse. Die móet haast wel homo zijn, vooroordeel-technisch gezien.



Hier weer buikgriep, bah! Kinders liepen er de afgelopen dagen mee te kwakkelen en ja hoor, ik dus ook weer. Is de 3e keer al. Beetje jammer.



Ohja, ik zou nog verslag doen in AK, ga ik nu doen.

Het was een erg aantrekkelijke leuke man-secretaresse, dat weet ik nog wel. (En kappers zijn trouwens ook al niet allemaal homo, zoals het onnavolgbare liefdesleven van de ex van GG, die aanvankelijk met de kapper vreemdging, heeft aangetoond, De wereld wordt er wel een stuk minder overzichtelijk door .)



Ik ben één keer in de VS geweest, maakte toen rondreis van 4 weken, en was zo verbaasd dat haast al mijn vooroordelen over land & inwoners bevestigd werden. Dat verwacht je dan toch weer niet; rare kronkel eigenlijk.



Zoon heeft weer oorontsteking, ik ging met hem naar de huisarts, kreeg een meneer-in-opleiding en heb me nog net kunnen inhouden en hem dus niet ruggelings over de behandeltafel gelegd en wreed genomen (mijn kind was erbij). Wát een lekker ding. Hij gaf me bij vertrek een briefje, maar dat bleek bij nadere bestudering een AB-recept te zijn voor als Zoon in het weekend erger wordt, en niet zijn telefoonnummer, dat viel wat tegen. Dot laat ondertussen overal een snotspoor achter en hoest de longen uit haar lijf; gisteravond wilde ze eigenlijk alleen maar op schoot slapen (kreeg allemaal ziekenhuis flashbacks). Dus gezelligheid troef hier, en goeie nachten - NOT, maar gelukkig weekend dus we kunnen lamlendig rustig aan doen. Daar is het ook wel het weer voor.



Iemand nog koffie?

Ja joh, roggel jij nog maar een bak koffie. Lekker.



Als die AB van Zoon nou niet aanslaat, Lil, dan mag je nog 'n keertje langs..AB door wc spoelen? *lampje*

Slaan alle virusjes bij je zoon op zijn oren ofzo? Zielig, want oorpijn doet echt verrekte zeer! Doe d'r maar een kusje op van tante Bambi.

Ik denk dat ik trouwens weer terug moet naar mijn (ook al lekkere..) orthopeed. Had de controleafspraak na knieoperatie afgebeld want moest naar mijn eigen arts die dag maar knie vertoond gewoon nog exact dezelfde pijn als voorheen. Lekker dan.

quote:Bambi schreef op 01 november 2008 @ 09:32:

Goeiemorgen!

Dat zou ik ook niet verwacht hebben nee, een man als secretaresse. Die móet haast wel homo zijn, vooroordeel-technisch gezien.

.



Heb ik jullie nou echt nooit verteld dat ik Elvis heb leren kennen op onze secretaresseopleiding en dat hij dús ook secretaresse is? Inmiddels door ge-evolueerd tot iets met projecten en Facilitair, maar toen, zo'n 15 jaar terug, gecertificeerd secretaresse (niet van belangrijk vrouwspersoon, dsu niet met Lil02 aan de foon) en geen homo



Goedenmorgen overigens

ik moet eerst nog slaapzakken inrollen

toedels

Môge.

~verruild tosti voor croissant~



Is het heel erg schandalig dat mijn 16maandenkind nu de was staat op te vouwen (omdat er geen plek meer om te spelen is zonder vuile/schone was)? Sokje bij sokje, netjes een beetje aanpersen op het stapeltje.

Wat lijkt het kind op mijn meneer.



Ze zegt nu tegen alles wat zwarte pieterig is heel hard: AAAAAPPPPf!!!

Mm.



Lil, is zoon ondertussen niet beter af met buisjes?

Ik wil ook een kusje van tante Bambi.



Straatvraag:

Dreamer op de opleiding, maar hoe heeft de rest eignelijk de partner leren kennen?

Oh ze lijkt toch meer op mij.

Het systeem was:

schone sok, plakkerig koekje, schone sok, en dan aanstampen...

Dan krijg jij ook een kusje van Tante Bambi, Kjong.

Bukken! Zoals in Limmen. Weet je nog?



Ik heb ook nog een stapel was. Als je Chipita morgen kwijt wil, be my guest.



Wist ik niet, Dream. Elvis de secreet! Leuk.



De mijne heb ik opgeduikeld in een shoarmatent in een discotheek, op de dansvloer terwijl ik onder invloed was van een pilletje. En mijn vriendinnen en ik hem steeds dure cocktails lieten bestellen. Ik was verder helemaal niet wild, hoor. Hij mocht bijvoorbeeld het eerste uur niet met zijn handen onder mijn truitje. Maar een 2 uur later lagen we samen in mijn eenpersoons-meisjesbed op mijn meisjeskamer.. *shame*. En onderweg naar mijn huis waren we nog aangehouden door de pliessie want Bambi-man reed met z'n auto over het fietspad, die was ook de weg een beetje kwijt. De volgende ochtend was ik zijn naam vergeten en die zin 'hoe heet je ook alweer?' krijg ik nog regelmatig van hem te horen.



Niet echt een ontmoetingsverhaal om gezellig aan je kinderen te vertellen! Eerder een 'doe het ZO vooral níet!'

En zie nu, na 15 jaar, burgerlijker kan het niet.

Kut.

Ik dacht dit weekend niks te moeten, behalve in huis schrarrelen en wat dingen verleggen en verschonen.



Heeft Kjongen een voleybaltoernooi. In redelijk verweg Takkedorp.

Waar ik dan verplicht een Weekend moet gaan zitten lezen in een kantine met frituurvet-en-sportschoen-lucht met een bakkie slootwater, en een jankend kind omdat het tijdens haar dut is, en een met regelmaat terugkerend kind met de vraag of ik heb gezien dat hij gescoord heeft (Tuuuuurlijk pop, jij was echt goed!! Maar wanneer was dat dan en hoe gebeurde het eigenlijk?).



Om op de straatvraag van Lil terug te komen:

Als ik niet naar de dokter/sportclub/supermarkt/ouderavond/toneeluitvoering hóef met/van (een van) de kinderen, dan gráág!

Ik heb bentos ontmoet toen ik uitgenodigd werd voor een feestje bij de broer van tilalia. Achteraf hoorde ik dat die broer een oogje op mij had en me leuk dacht te versieren, alleen bentos verzorgde daar de muziek (had een drive-inshow) en vond mij ook erg leuk. De bessen met ijs was lekker en bentos zoende zo lekker, verder wete ik niet heel veel meer van dat feestje. De week erna was ik even bang dat ik hem niet meer zou herkennen, maar dat kwam toch nog goed. Uiteindelijk zijn we nu 17 jaar verder!

NBeterschap voor alle snottenden, pijnhebbenden en schijtenden onder ons.

Zoon gaat over paar weken langs KNO-arts voor nader onderzoek. Geen idee hoe die is, die KNO-arts.



GG ken ik uit de vergaderzaal van vorig werk, geen idee dat ie leuk was, totdat ik hem ging mailen over een urenspecificatie (geil onderwerp man, géil!) en er een gezelliger mailwisseling uit voortkwam en we eens met ons beider kindjes afspraken en we allebei in relatiecrisis verzeilden en we elkaar daarbij opvingen en, eh, nou de rest (neuken, de Real Thing na enige tijd dan vanwege al dat gerelatiegeperikel) is Geschiedenis.



Wil Chip inmiddels ook al zelf een boterham besmeren, Kjong? Dat is Dot haar laatste dingetje. Ik vind pindakaas terug op de gekste plekken (in oor, in nek, onder kleding). Maar ze is er lang zoet mee, dus ik vind het allang best.

Sjemig, Bent! Dat was ik alweer vergeten, dat jij & Tila anders schoonzussen waren geweestgeworden Grappig...



Bambi, jouw verhaal vind ik ook erg hilarisch, al zou ik het voor de kinderen inderdaad ook maar houden op 'van een feestje', zonder verdere details

Tja, euh... Hero heeft ook tijdenlang als secretaresse gewerkt.. . Kletste lekker mee met alle vrouwenonderwerpen en had dus standaard een doos tissues in zijn bureaulade als een van de dames weer eens een brede schouder nodig had. Later heeft hij deze baan vaak genoeg geprezen, omdat hij een snelcursus kreeg "hoe zit een vrouw emotioneel in elkaar", en heeft na werktijd regelmatig verbijsterd bij zijn vrienden de complexiteit van zijn collega's weggedronken. Arme ziel, hij had écht niet in de gaten dat vrouwen niet standaard zo zijn, maar dat hij een nogal sterke "bij-mij-ben-je-veilig-uitstraling" had.



Maar ja, ik wil dus ook mee naar de dokter. No way dat ik daar niet bij ben (alleen als Mops naar de tandarts moet ben ik grote afwezige). Ik wil namelijk niet viavia (en als er een derde persoon tussen zit, hoe lief en betrouwbaar ook, ziet mijn moederbrein dat als viavia) horen wat mijn kind al dan niet mankeert. Dat Moet uit eerste hand. Als Mansey met haar naar de dokter zou moeten, spring ik werkelijk uit mijn vel als ik dat later pas te horen zou hebben gekregen. Dat is namelijk te wezelijk, zelfs als het om kleine dingen gaat. Ik zou het dan ook niet bedenken om met Mops naar de dokter te gaan zonder dat van te voren aan Mansey te melden, in het kader van; wat u niet wilt dat u geschiedt...blablabla. Dat Mansey er vervolgens niets mee doen of voor kennisgeving aanneemt is zijn pakkie an.



Oh, en de andere straatvraag; waar ik Hero heb leren kennen; bij mij op mijn pastelroze slaapkamertje toen ik 11 was. Toen was hij al prachtig, van binnen en buiten. Urén en urén hebben we daar gekletst, tot we niet meer op onze benen konden staan van het lachen. We gingen uit eten, we gingen naar de bioscoop, naar de kroeg en naar elkaars verjaardagen. De eerste kus echter was 17 jaar later, bij hem op de bank in dat ietepieterige woonkamertje. Kaal en wimper- en wenkbrouwloos was hij, met een "onrustige huid" (fijn spul joh, chemo) en het enige wat ik zag waren die prachtige ogen die steeds dichterbij kwamen. Langzaam, voorzichtig. Met lichte twijfel en vage angst. Toen die ene kus. En daarna dat overweldigende gevoel dat het goed was. Ik ben blijven slapen, braaf in T-shirt en joggingbroek, en telkens als ik wakker werd zat Hero daar. Naast me. Naar mij te kijken met een blik van liefdevolle verwondering. Hij wilde geen seconde van de nacht voorbij laten gaan door te slapen, maar bleef kijken en mij in zich opnemen. Het moment was hem te kostbaar. En hij heeft niet geslapen, en hij heeft daar de dagen daarop, toen ik weer weg was, de tol voor moeten betalen (nogmaals, fijn spul joh; chemo). Toch heeft hij het er later nog vaak over gehad, op momentebn dat hij het moeilijk had greep hij terug naar die nacht. Herbeleefde hem minuut tot minuut, tot hij zich weer sterker voelde, beter. Ik heb hem wel eens gevraagd of ik dan niet snurkte die nacht. Dan lachte hij en zei dat ik zelfs een beetje kwijlde, maar dat hij me daarom alleen maar leuker vond... Die man van mij was een idioot,