Kinderen
alle pijlers
De 2005-kippen kakelen rustig verder!!
zaterdag 27 september 2008 om 08:34
Sorry meiden geen goed nieuws, in de zin van dat de tumor weg is. Hij is wel weer kleiner geworden maar nog niet weg. Heb het hele verhaal net op mijn hyves gezet.
Ik ben boos verdrietig en teleurgesteld ik had zo gehoopt alles achter me/ons te laten en gewoon weer vooruit te kunnen kijken, maar helaas....
Ik ben boos verdrietig en teleurgesteld ik had zo gehoopt alles achter me/ons te laten en gewoon weer vooruit te kunnen kijken, maar helaas....
zondag 28 september 2008 om 10:52
Hey,
Ja het is ongeloofelijk en zo'n teleurstelling, gelukkig is het wel kleiner geworden, maar dat is niet waar ik op had gehoopt. En velen met mij.
Ik heb nog nooit gedacht van, goh zal ik dit overleven, nee daar ging ik van uit, maar nu ga ik daar toch ineens aan twijfelen en dat maakt me gewoon zo bang. Daar wil ik niet eens aan denken...........
Ja het is ongeloofelijk en zo'n teleurstelling, gelukkig is het wel kleiner geworden, maar dat is niet waar ik op had gehoopt. En velen met mij.
Ik heb nog nooit gedacht van, goh zal ik dit overleven, nee daar ging ik van uit, maar nu ga ik daar toch ineens aan twijfelen en dat maakt me gewoon zo bang. Daar wil ik niet eens aan denken...........
zondag 28 september 2008 om 11:11
Och Nik..............
Natuurlijk ga je dit overleven, al is het alleen maar voor je man en kinderen! Je ziet het nu even niet meer zitten, heel begrijpelijk, maar straks als je weet wat er gaat gebeuren geef je jezelf weer een schop onder je kont en word je weer de nuchtere positieve Nikki die we allemaal kennen.
Laat je nu maar even lekker gaan huil en schreeuw desnoods, dan kun je er straks weer helemaal tegenaan!
Natuurlijk ga je dit overleven, al is het alleen maar voor je man en kinderen! Je ziet het nu even niet meer zitten, heel begrijpelijk, maar straks als je weet wat er gaat gebeuren geef je jezelf weer een schop onder je kont en word je weer de nuchtere positieve Nikki die we allemaal kennen.
Laat je nu maar even lekker gaan huil en schreeuw desnoods, dan kun je er straks weer helemaal tegenaan!
maandag 29 september 2008 om 00:06
Hmmm, toch maar wel een berichtje typen, kom net van mn werk, dus kan dan niet meteen slapen.
Hier thuis gaat het weer aardig. Na de vakantie met schoonfamilie is Lief compleet ingestort (gelukkig), waarschijnlijk is het overlijden van zn zusje de druppel geweest, maar hij zat er al langer tegenaan te hikken. Het hele afgelopen jaar was niet zo leuk en na de vakantie had ik bedacht, als ik dan toch alles alleen moet doen, dan maar helemaal alleen. Toen ik dat zei kwam eindelijk het hele verhaal eruit, hij vindt zijn werk niet leuk, is moe, futloos, geen enrgie, depressief en al dat soort ellende. Eerlijk gezegd was ik vreselijk opgelucht, ik dacht dat het aan mij of de kindjes lag dat hij deed zoals hij deed. Maar nee en toen vielen alle puzzelstukjes op zijn plaats en begreep ik waarom hij het afgelopen jaar, of eigenlijk sinda de geboorte van Mini zo deed.
Dus ik heb hem meteen naar de dokter gesleept, huisarts dacht aan een burn out ipv een depressie, dus nu volgt hij een heel traject, compleet met Haptonomie, Fysio en via de bedrijfsarts gaat hij bij een psycholoog lopen.
Dus daar was ik de afgelopen tijd druk mee en het feit dat mijn zus ten tijde van haar verhuizing in het ziekenhuis terechtkwam, mijn moeder op vakantie was en ik mijn zusje hier had slapen, die huisarrest had, zwager en neefje moesten 's avonds ook eten dus dan maar hier, dus eigenlijk had ik het end in mn bek de afgelopen tijd.
Maar goed, dat komt allemaal wel goed uiteindelijk, maar wennen is het wel, fulltime een man om heen. eerlijk, als hij met de vut gaat, zoek ik er een baan bij. Mn hele ritme ligt op zn gat met Lief thuis, het gaat allemaal net anders dan normaal en ook de kinders maken daar graag gebruik van. Maar dat zou ik ook doen als ik hen was.
Met de kinders gaat het prima! Kaatje vertikt het om zindelijk te worden, dus ik heb nu het advies gekregen om dat volledig te negeren. Verder is het een heerlijk ding, ik vind haar zo wijs worden met haar uitspraken!
Mini is een rotterd! Die begint nu echt stout te worden! En lekker te kletsen, hij wordt komende maand al 2! Man wat gaat dat hard, niets geen babies meer hier in huis! Maar ik vind het superleuk zo deze leeftijd, ze spelen lief samen, Mini bijt zelfs een beetje van zich af tegen zijn grote zus, te leuk!
Vanmiddag zijn we lekker naar het strand gefietst met zn drietjes, kids in de bak en mamma trappen. Helemaal leuk, ik zit dan zo lekker te genieten van ze. Na afloop een ijsje, beide ruziemakend dat ze naast mamma willen zitten en bekvechtend, nee, mijn mamma!
Ik kom snel weer schrijven!
Lieve Nik, niet de moed verliezen hoor, dit nieuws wat je nu kreeg is gemeen, kut, kut, kut en nogmaals gemeen. Maar echt, je gaat helemaal beter worden! Niet aan twijfelen! Je bent zo retesterk!
Nogmaals een hele dikke kus!
Hier thuis gaat het weer aardig. Na de vakantie met schoonfamilie is Lief compleet ingestort (gelukkig), waarschijnlijk is het overlijden van zn zusje de druppel geweest, maar hij zat er al langer tegenaan te hikken. Het hele afgelopen jaar was niet zo leuk en na de vakantie had ik bedacht, als ik dan toch alles alleen moet doen, dan maar helemaal alleen. Toen ik dat zei kwam eindelijk het hele verhaal eruit, hij vindt zijn werk niet leuk, is moe, futloos, geen enrgie, depressief en al dat soort ellende. Eerlijk gezegd was ik vreselijk opgelucht, ik dacht dat het aan mij of de kindjes lag dat hij deed zoals hij deed. Maar nee en toen vielen alle puzzelstukjes op zijn plaats en begreep ik waarom hij het afgelopen jaar, of eigenlijk sinda de geboorte van Mini zo deed.
Dus ik heb hem meteen naar de dokter gesleept, huisarts dacht aan een burn out ipv een depressie, dus nu volgt hij een heel traject, compleet met Haptonomie, Fysio en via de bedrijfsarts gaat hij bij een psycholoog lopen.
Dus daar was ik de afgelopen tijd druk mee en het feit dat mijn zus ten tijde van haar verhuizing in het ziekenhuis terechtkwam, mijn moeder op vakantie was en ik mijn zusje hier had slapen, die huisarrest had, zwager en neefje moesten 's avonds ook eten dus dan maar hier, dus eigenlijk had ik het end in mn bek de afgelopen tijd.
Maar goed, dat komt allemaal wel goed uiteindelijk, maar wennen is het wel, fulltime een man om heen. eerlijk, als hij met de vut gaat, zoek ik er een baan bij. Mn hele ritme ligt op zn gat met Lief thuis, het gaat allemaal net anders dan normaal en ook de kinders maken daar graag gebruik van. Maar dat zou ik ook doen als ik hen was.
Met de kinders gaat het prima! Kaatje vertikt het om zindelijk te worden, dus ik heb nu het advies gekregen om dat volledig te negeren. Verder is het een heerlijk ding, ik vind haar zo wijs worden met haar uitspraken!
Mini is een rotterd! Die begint nu echt stout te worden! En lekker te kletsen, hij wordt komende maand al 2! Man wat gaat dat hard, niets geen babies meer hier in huis! Maar ik vind het superleuk zo deze leeftijd, ze spelen lief samen, Mini bijt zelfs een beetje van zich af tegen zijn grote zus, te leuk!
Vanmiddag zijn we lekker naar het strand gefietst met zn drietjes, kids in de bak en mamma trappen. Helemaal leuk, ik zit dan zo lekker te genieten van ze. Na afloop een ijsje, beide ruziemakend dat ze naast mamma willen zitten en bekvechtend, nee, mijn mamma!
Ik kom snel weer schrijven!
Lieve Nik, niet de moed verliezen hoor, dit nieuws wat je nu kreeg is gemeen, kut, kut, kut en nogmaals gemeen. Maar echt, je gaat helemaal beter worden! Niet aan twijfelen! Je bent zo retesterk!
Nogmaals een hele dikke kus!
maandag 29 september 2008 om 09:25
maandag 29 september 2008 om 10:31
He lieve kipjes,
Ik voel me al weer iets rustiger, heb het een beetje geaccepteerd, en gewoon rustig af wachten op wat nu komen gaat, eerst weer morgen onder de CT scan en dan gaan 3 artsen en een radioloog overleggen over het vervolg van mijn behandelplan. Eng en spannend tegelijk. Gelukkig heb je weer kindjes, zorgen ook weer voor veel afleiding.
Cola wat een toestand bij jullie thuis, wel fijn dat Colaman er iets aan doet, maar je man de hele dagen thuis, zou ik ook aan moeten wennen, het enige voordeel is dat je de kids niet altijd hoeft mee te slepen ergens naar toe, voor elke klein iets wat je bent vergeten.
Ik voel me al weer iets rustiger, heb het een beetje geaccepteerd, en gewoon rustig af wachten op wat nu komen gaat, eerst weer morgen onder de CT scan en dan gaan 3 artsen en een radioloog overleggen over het vervolg van mijn behandelplan. Eng en spannend tegelijk. Gelukkig heb je weer kindjes, zorgen ook weer voor veel afleiding.
Cola wat een toestand bij jullie thuis, wel fijn dat Colaman er iets aan doet, maar je man de hele dagen thuis, zou ik ook aan moeten wennen, het enige voordeel is dat je de kids niet altijd hoeft mee te slepen ergens naar toe, voor elke klein iets wat je bent vergeten.
maandag 29 september 2008 om 21:49
Hè Nikki, ik ben blij dat je weer iets positiever bent! Het is ook gewoon kut en natuurlijk baal je ervan, maar het gaat gewoon goed komen! Wanneer krijg je nu de uitslag van die scan en wat de vervolgbehandeling wordt? Spannend hoor!
Cola! Fijn je hier weer te zien . Ik had net nog een berichtje op je hyves gezet, zonder eerst hier te checken. Fijn dat het zo goed gaat met de kinders en dat je lief eindelijk inziet dat er iets niet goed zit. Hopelijk gaat het snel wat beter met hem.
Cola! Fijn je hier weer te zien . Ik had net nog een berichtje op je hyves gezet, zonder eerst hier te checken. Fijn dat het zo goed gaat met de kinders en dat je lief eindelijk inziet dat er iets niet goed zit. Hopelijk gaat het snel wat beter met hem.
donderdag 2 oktober 2008 om 10:18
hello
Nikki, spannend voor je deze week weer. Fijn dat je je weer wat rustiger voelt, al lijkt het me heel gek, om nu weer te moeten afwachten wat er gaat gebeuren.
Cola, wat een toestanden bij jou in huis. Maar wel goed dat het er nu uit is gekomen en dat er wat aan gedaan kan worden. Maar je man de hele dag thuis, neuh, ook niet mijn ding.
Mida, wat lijkt tim op jou zeg! Heb je verder nog iets op de planning aan vakanties of is het even over?
Wij gingen vroeger ook nooit naar CP of Landal, meer van de verre reizen naar canada etc of lekker op ons gat in de zon. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er ook een beetje klaar mee ben, ik wil dit jaar lekker naar frankrijk of naar de zon.
Ik had van de week een mailtje gestuurd naar mijn opleiding, dat ik mijn cijfer nog niet zag staan op mijn persoonlijke pagina. Ik had mijn cijfer via de telefoon te horen gekregen. Krijg ik een mailtje terug, dat ze een heel ander cijfer ziet staan dan dat ik zeg te hebben. Dus ik mag hopen dat ze een 9 heeft staan en geen 5 ofzo, want dan ga ik vreselijk uit mijn dak.
Nikki, spannend voor je deze week weer. Fijn dat je je weer wat rustiger voelt, al lijkt het me heel gek, om nu weer te moeten afwachten wat er gaat gebeuren.
Cola, wat een toestanden bij jou in huis. Maar wel goed dat het er nu uit is gekomen en dat er wat aan gedaan kan worden. Maar je man de hele dag thuis, neuh, ook niet mijn ding.
Mida, wat lijkt tim op jou zeg! Heb je verder nog iets op de planning aan vakanties of is het even over?
Wij gingen vroeger ook nooit naar CP of Landal, meer van de verre reizen naar canada etc of lekker op ons gat in de zon. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er ook een beetje klaar mee ben, ik wil dit jaar lekker naar frankrijk of naar de zon.
Ik had van de week een mailtje gestuurd naar mijn opleiding, dat ik mijn cijfer nog niet zag staan op mijn persoonlijke pagina. Ik had mijn cijfer via de telefoon te horen gekregen. Krijg ik een mailtje terug, dat ze een heel ander cijfer ziet staan dan dat ik zeg te hebben. Dus ik mag hopen dat ze een 9 heeft staan en geen 5 ofzo, want dan ga ik vreselijk uit mijn dak.
donderdag 2 oktober 2008 om 18:45
Nikki, nog geen telefoon gehad? Hopelijk duurt het niet te lang voordat ze bellen, dan weet je iig waar je aan toe bent.
Kikkie, nee voorlopig geen vakanties meer in de planning. Wij gingen vroeger ook bijna altijd ver weg, de VS is favoriet. Volgend jaar hebben we ook Zuidfrankrijk in de planning, dan hebben we iig meer kans op mooi weer.
Stom zeg van dat cijfer! En waarom zet ze er niet meteen het cijfer bij wat ze wél ziet staan?
Tim heeft het rollen nu echt ontdekt, ik kan hem niet meer neerleggen of hij ligt meteen op zijn buik! Helaas draait hij nog niet terug en binnen een halve minuut is hij het beu en begint te jengelen. Hopelijk leert hij nu ook snel terug te draaien. Ik weet nog dat ik dat met Daan ook zo vervelend vond.
Kikkie, nee voorlopig geen vakanties meer in de planning. Wij gingen vroeger ook bijna altijd ver weg, de VS is favoriet. Volgend jaar hebben we ook Zuidfrankrijk in de planning, dan hebben we iig meer kans op mooi weer.
Stom zeg van dat cijfer! En waarom zet ze er niet meteen het cijfer bij wat ze wél ziet staan?
Tim heeft het rollen nu echt ontdekt, ik kan hem niet meer neerleggen of hij ligt meteen op zijn buik! Helaas draait hij nog niet terug en binnen een halve minuut is hij het beu en begint te jengelen. Hopelijk leert hij nu ook snel terug te draaien. Ik weet nog dat ik dat met Daan ook zo vervelend vond.
donderdag 2 oktober 2008 om 20:29
Eindelijk vanmiddag om kwart voor 5 ben ik gebeld door de internist over wat de vervolgbehandeling gaat worden. Ik kan worden bestraald dus dat gaan ze nu dan ook doen, hoe vaak wordt nu nog berekend in het UMCG, ik krijg dan ook een dezer dagen een oproep om me daar te melden.
Ik heb nog wel gevraagd hoe groot de tumor op het moment is, en die is nu 1 a 1,5 cm, dus het gaat echt om het laatste restantje....
Op zich ben ik redelijk opgelucht, tuurlijk zal dit ook allemaal niet niets zijn, maar ik zag er zo tegen op om nog een zwaarder en agressievere chemo te ondergaan en mocht de bestraling zijn werk niet doen dan kan dat altijd nog.
We gaan er gewoon weer voor!!!
Mida, troost ik je dat Redmer nooit heeft terugerold, die kon al heel snel tijgeren en dat vond hij veel interressanter.
Kik, al nieuws over je cijfer?
Snico, lang niet gezien hoe gaat ie?
Ik heb nog wel gevraagd hoe groot de tumor op het moment is, en die is nu 1 a 1,5 cm, dus het gaat echt om het laatste restantje....
Op zich ben ik redelijk opgelucht, tuurlijk zal dit ook allemaal niet niets zijn, maar ik zag er zo tegen op om nog een zwaarder en agressievere chemo te ondergaan en mocht de bestraling zijn werk niet doen dan kan dat altijd nog.
We gaan er gewoon weer voor!!!
Mida, troost ik je dat Redmer nooit heeft terugerold, die kon al heel snel tijgeren en dat vond hij veel interressanter.
Kik, al nieuws over je cijfer?
Snico, lang niet gezien hoe gaat ie?
donderdag 2 oktober 2008 om 20:40
Nikki, het meest positieve scenario dus. En wat goed dat je er weer voor gaat, you go girl!
Ik blijf met je mee duimen, en hierna is het gewoon klaar!
hihi mida, frustrerend he, wordt je om de paar minuten geroepen (lees gehuild, gegild) om te komen omrollen.
Ik zit nu in de fase van de 101 hapjes en de liga's. (leuk die fijngesmakte liga haha)
T vertikt het om te zitten. Zodra ze bij me zit, gaan die benen gestrekt want ze wil staan. En dat vind ik dus irritant haha. De hele dag wil ze staan, niet even lekker met mama kroelen, nee staan. Das alleen maar leuk. Zitten vindt ze ook totaal niet spannend. Dus in het boodschappen karretje hangt ze standaard onderuit, wat me samen met haar figuur (lees klein) nogal eens wat standjes oplevert van oude dametjes in de supermarkt (lees irritant) dat ze daar echt nog te klein voor is.
Mijn cijfer schijnt toch een 7,9 te zijn. Dus waar dat nou allemaal weer voor nodig was....
Is maar beter voor ze anders hadden ze even kennis gemaakt met bitch kikkie.
Ik blijf met je mee duimen, en hierna is het gewoon klaar!
hihi mida, frustrerend he, wordt je om de paar minuten geroepen (lees gehuild, gegild) om te komen omrollen.
Ik zit nu in de fase van de 101 hapjes en de liga's. (leuk die fijngesmakte liga haha)
T vertikt het om te zitten. Zodra ze bij me zit, gaan die benen gestrekt want ze wil staan. En dat vind ik dus irritant haha. De hele dag wil ze staan, niet even lekker met mama kroelen, nee staan. Das alleen maar leuk. Zitten vindt ze ook totaal niet spannend. Dus in het boodschappen karretje hangt ze standaard onderuit, wat me samen met haar figuur (lees klein) nogal eens wat standjes oplevert van oude dametjes in de supermarkt (lees irritant) dat ze daar echt nog te klein voor is.
Mijn cijfer schijnt toch een 7,9 te zijn. Dus waar dat nou allemaal weer voor nodig was....
Is maar beter voor ze anders hadden ze even kennis gemaakt met bitch kikkie.