Dreumes topic
zondag 4 februari 2018 om 14:35
Je kind is 1 jaar oud geworden en sinds enige tijd gebeuren er allemaal zaken waarvan je van de ene verbazing in de andere valt. Brabbelen, kruipen, slopen..
Hier kan je je verhalen en vragen kwijt. Bijvoorbeeld over:
- Eten
- Kleding
- Speelgoed
- Slapen
- Vervoer
- Uitstapjes
Laten we wel onthouden dat elke dreumes zich anders ontwikkeld. Van alle zaken die ze zich eigen maken kunnen ze er maar één per keer afhandelen
Dus als jou kleine nog niet loopt maak je dan niet druk
Hier kan je je verhalen en vragen kwijt. Bijvoorbeeld over:
- Eten
- Kleding
- Speelgoed
- Slapen
- Vervoer
- Uitstapjes
Laten we wel onthouden dat elke dreumes zich anders ontwikkeld. Van alle zaken die ze zich eigen maken kunnen ze er maar één per keer afhandelen
dinsdag 6 februari 2018 om 20:52
Hier nog niets gedaan met zindelijkheid. Dochter heeft veel last gehad met haar stoelgang (soms een week niet poepen en dan weer met veel pijn). Ik ben blij dat het nu wat normaler gaat dus laat het zo. Van de zomer is ze 2 en mag ze met lekker weer luierloos lopen. Wie weet levert dat wat op en anders doen we dat nog een keer in de zomer dat ze 3 wordt.
Over slapen en bedjes vanuit hier geen tips. We slapen heel bewust nog samen. In een familiebed van 2,50 breed (tweepersoonsbed en peuterbed aan elkaar geknutseld). We slapen alle drie goed op die manier, alhoewel daar wel nog zo'n 4 nachtvoedingen bijhoren. Heel soms baal ik daar wel van, als we een paar slechte nachten hebben bijvoorbeeld. Maar meestal vind ik het heerlijk.
Hebben jullie nog tips voor dreumesen die niet stil kunnen zitten aan tafel? Hier wil dochter constant uit de kinderstoel klimmen. Ze heeft duidelijk wel honger, maar niet de rust om een paar happen achter elkaar te eten. Heb al geprobeerd om haar bij mij op schoot te nemen, maar dan wil ze verder op de tafel klimmen.
Over slapen en bedjes vanuit hier geen tips. We slapen heel bewust nog samen. In een familiebed van 2,50 breed (tweepersoonsbed en peuterbed aan elkaar geknutseld). We slapen alle drie goed op die manier, alhoewel daar wel nog zo'n 4 nachtvoedingen bijhoren. Heel soms baal ik daar wel van, als we een paar slechte nachten hebben bijvoorbeeld. Maar meestal vind ik het heerlijk.
Hebben jullie nog tips voor dreumesen die niet stil kunnen zitten aan tafel? Hier wil dochter constant uit de kinderstoel klimmen. Ze heeft duidelijk wel honger, maar niet de rust om een paar happen achter elkaar te eten. Heb al geprobeerd om haar bij mij op schoot te nemen, maar dan wil ze verder op de tafel klimmen.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:17
@mette: lukt het ook om er uit te klimmen? Zo ja, dan tuigje?
@zachter praten: ik las laatst in info voor mijn peuter, dat ze pas vanaf 3jr vocaal de mogelijkheid hebben om hun stemgeluid goed te doseren. Ze kunnen eerder misschien al wel het commando 'even stil zijn' leren, maar dus letterlijk leren om te fluisteren of zacht te praten, blijkt nog erg moeilijk.
@ledikant: zoon ging met 19mnd over ivm komst broertje. Maar daar hebben we nog een hoop gedoe van gehad. Achteraf zou ik het veel later doen. Eerder 2,5jr ofzo, tenzij kind er al eerder uit klimt.
@zachter praten: ik las laatst in info voor mijn peuter, dat ze pas vanaf 3jr vocaal de mogelijkheid hebben om hun stemgeluid goed te doseren. Ze kunnen eerder misschien al wel het commando 'even stil zijn' leren, maar dus letterlijk leren om te fluisteren of zacht te praten, blijkt nog erg moeilijk.
@ledikant: zoon ging met 19mnd over ivm komst broertje. Maar daar hebben we nog een hoop gedoe van gehad. Achteraf zou ik het veel later doen. Eerder 2,5jr ofzo, tenzij kind er al eerder uit klimt.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:23
De gouden oplossing hebben we hier ook niet. Wel hebben wij een uitdagende eter, dus wij zijn blij met alles wat die naar binnen krijgt op welke manier ook. Voor nu zetten we hem dan af en toe uit zijn stoel en laten we hem met zijn boterham lopen, dan schuift die hem wel naar binnenMette07 schreef: ↑06-02-2018 20:52
Hebben jullie nog tips voor dreumesen die niet stil kunnen zitten aan tafel? Hier wil dochter constant uit de kinderstoel klimmen. Ze heeft duidelijk wel honger, maar niet de rust om een paar happen achter elkaar te eten. Heb al geprobeerd om haar bij mij op schoot te nemen, maar dan wil ze verder op de tafel klimmen.![]()
Wat trouwens wel wonderbaarlijk werkt (al 3 dagen achter elkaar, dus geen idee hoe dit op de lange termijn gaat zijn): wij hebben een kindertafeltje gekocht zodat die daar aan kon spelen enzo, maar daar wilt die wél aan tafel zitten eten. Dus laten we dat maar zo.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:26
Ja het lukt haar ook nog. Lopen kan ze nog niet met haar 18 maanden, maar ze klimt wel de trap op en af, net als op en af de tafel, bank, kast etc.
Ik heb een klein aapje hier in huis
Tuigje is misschien wel een idee. Vond dat voorheen best eng met kokhalzen en wilde haar er snel uit kunnen halen mocht het misgaan met eten (vanaf 6 maanden stukjes eten a la rapley) maar goed, inmiddels gaat het eten eigenlijk prima (als ze niet klimt dan
)
Tuigje is misschien wel een idee. Vond dat voorheen best eng met kokhalzen en wilde haar er snel uit kunnen halen mocht het misgaan met eten (vanaf 6 maanden stukjes eten a la rapley) maar goed, inmiddels gaat het eten eigenlijk prima (als ze niet klimt dan
dinsdag 6 februari 2018 om 21:28
Niet alles bijgelezen maar ik meld me ook even. Dochter wordt bijna 1,5 en zit in de papa fase. Verder heeft ze ineens verzonnen dat ze alles zelf kan. Dus haar voeren vanaf een lepeltje is geen optie meer. En zelfs een kindervork of lepel weigert ze. Nee ze moet alles hetzelfde als papa en mama anders wordt er niet gegeten en blijft ze met een priemend vingertje wijzen en DIE DIE DIE roepen (op zijn Nederlands, niet op zijn Engels gelukkig). Dit doet ze sinds een tijdje trouwens steeds vaker, tot in den treure, als ze iets wil hebben. Helaas heb ik vaak geen flauw benul wat 'die' ditkeer is en dan wordt ze op een gegeven moment echt steeds bozer. Het lijkt wel een soort 'ik zie ik zie wat jij niet ziet' voor gevorderden.
Praten is papa, mama, die, poesss, jas, tas, haar naam, en ze begrijpt dingen die wij zeggen. Dus als ik zeg "Wat doet het paardje" dan doet ze HIHIHIHI en als ik zeg "Wat doet de leeuw" dan doet ze GWRRRROOOARH en ook blaffen als een hondje snapt ze al. Ik merk trouwens dat ze wel meer snapt want toen ik laatst tegen mijn man zei "moeten we nog Liga's voor haar kopen" toen rende ze ineens heel blij naar de keukenla waar die dingen normaliter liggen. Ook instructies als "eet je koekje maar op je stoel" snapt ze evenals dingen als "pak je jas, pak je schoenen".
Het is een pittige dame met een eigen willetje maar ik lig constant in een deuk om haar fratsen en ze is voor de duvel niet bang. Ze is altijd vrolijk (behalve dan als ik niet snap wat 'die' is) en nieuwsgierig en slaapt goed. Wel begin ik af en toe te vrezen met grote vrezen als ze echt in de peuter of kleuter puberteit komt en gaat praten want ze kan nu al een aardige dwingeland zijn. Maar met essentiele dingen luistert ze juist weer heel goed. Zo kan ik met een verjaardag rustig bakjes chips en plakjes kaas en worst op tafel zetten, ze komt er niet aan. Ze wees er naar met een vragende blik en toen mijn man zei "pak maar een plakje" pakte ze 1 stukje en dat was het dan. Daar stond ik wel van te kijken want ik ken ook zat kinderen die gelijk de hele bak zouden leegeten.
Iemand anders die het 'die die die' gedoe ook herkent? Is het een faaaaase?
Praten is papa, mama, die, poesss, jas, tas, haar naam, en ze begrijpt dingen die wij zeggen. Dus als ik zeg "Wat doet het paardje" dan doet ze HIHIHIHI en als ik zeg "Wat doet de leeuw" dan doet ze GWRRRROOOARH en ook blaffen als een hondje snapt ze al. Ik merk trouwens dat ze wel meer snapt want toen ik laatst tegen mijn man zei "moeten we nog Liga's voor haar kopen" toen rende ze ineens heel blij naar de keukenla waar die dingen normaliter liggen. Ook instructies als "eet je koekje maar op je stoel" snapt ze evenals dingen als "pak je jas, pak je schoenen".
Het is een pittige dame met een eigen willetje maar ik lig constant in een deuk om haar fratsen en ze is voor de duvel niet bang. Ze is altijd vrolijk (behalve dan als ik niet snap wat 'die' is) en nieuwsgierig en slaapt goed. Wel begin ik af en toe te vrezen met grote vrezen als ze echt in de peuter of kleuter puberteit komt en gaat praten want ze kan nu al een aardige dwingeland zijn. Maar met essentiele dingen luistert ze juist weer heel goed. Zo kan ik met een verjaardag rustig bakjes chips en plakjes kaas en worst op tafel zetten, ze komt er niet aan. Ze wees er naar met een vragende blik en toen mijn man zei "pak maar een plakje" pakte ze 1 stukje en dat was het dan. Daar stond ik wel van te kijken want ik ken ook zat kinderen die gelijk de hele bak zouden leegeten.
Iemand anders die het 'die die die' gedoe ook herkent? Is het een faaaaase?
anoniem_331295 wijzigde dit bericht op 06-02-2018 21:35
0.60% gewijzigd
dinsdag 6 februari 2018 om 21:37
Zoon wil ook alles wat wij hebben. Hij eet altijd zo lekker, dus ik gaf ook steeds toe. Daar zijn we nu mee opgehouden, omdat ik hem wil aanleren dat dingen van ons en dingen van hem zijn. Maar dat geeft wel drama. Zelf eten doet hij al maanden. Vanaf 14 maanden wilde hij al niet meer gevoerd worden. Hij eet ook met een gewone vork, dat werkt het beste.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:38
Avondeten gaat hier van de een op de andere dag lastig terwijl ze daarvoor echt alles at. Ik probeer er maar geen drama van te maken en eet ze niks warms dan maar wat yoghurt en fruit dat gaat er altijd wel in. Ze zit nog steeds op +1 op de groeicurve, heeft maat 92 en ziet er absoluut niet uit alsof ze omvalt van de honger dus ik ga van het eten geen machtsstrijd maken en hoop dat ze vanzelf weer wat meer gaat proberen. Rauwe paprika eet ze dan weer wel. Gek kind.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:45
Ik heb hier al maaaaaanden een kleine commandant! Het enige wat hij wil zeggen is "die, dit, deezzz, hie(r)" en dan uiteraard met dat dwingende vingertje erbij en als het niet snel genoeg gaat een boze rode kop.Horror-Clown schreef: ↑06-02-2018 21:28Iemand anders die het 'die die die' gedoe ook herkent? Is het een faaaaase?
Ik begin met eten in de buurt van "die" zijn kant op te schuiven, want meestal wil hij eten. Af en toe weet ik het ook niet en veeg ik gewoon alles binnen een meter in 1 beweging zijn kant op en lijkt het ook goed. En als dat niet goed is kijk ik het even aan of hij alsnog iets vindt tussen de spullen wat aan "die" kan voldoen en anders leid ik hem af met eten. ('eten' is hier is magisch; het gaat er altijd in bij hem, dus daar heb ik een makkelijke aan).
dinsdag 6 februari 2018 om 21:57
Als ik echt gek van haar word, ga ik sarcastische liedjes zingen zogenaamd uit haar naam. Ze houdt van zingen en dansen dus dat scheelt. Dan pak ik haar op, zet ik haar op mijn knie, hobbel hem op en neer en dan pak ik haar handje om dingen aan te wijzen en zing 'die....diediediediedieeeeh diediediediedieeeeh mama ik wil DIE. Dieeeee diediediediedieeeeeh diediediediediedieeeh mamma ik wil DIEEEE. Want wát is er niet duiiiidelijk, aaaan het woordje DIE..... Helemaal wanneer ik ...honderdduizend dingen zieeeeee"
dinsdag 6 februari 2018 om 22:01
dinsdag 6 februari 2018 om 22:08
Hahaha Shaun dat helpt hier niet. Ze krijgt dan een steeds sipper gezicht en haar lipje trilt en ze is dan echt zo verdrietig dat ik niet snap wat DIE is. En als ik er wel achter kom wat het is, dan is het 9 van de 10 keer iets waar ze niet aan mag zitten. En dan, vergaat de wereld. Dat het halve huis vol ligt met allerlei leuk speelgoed, knuffels, my little pony ten spijt. De schroevendraaier van papa die nog op het aanrecht ligt is veeeel interessanter.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:17
Leuk topic! Mijn kleine dreumes van net 1 is ook fan van het woord “die”, na boek is het haar favoriete woord, gevolgd door hai en papa en mama bungelen ergens achteraan... En ze wil als ze die zegt ook regelmatig iets wat niet mag, zoals aan de laptop zitten of aan de afstandsbediening en als onze prinses haar zin niet krijgt dan kan ze al best boos worden. Gelukkig is ze nu nog makkelijk af leiden.
Ik krijg m’n dochter nog niet van de fles af. Ze drinkt wel uit een rietjesbeker, maar heel weinig, ook uit een normale beker met hulp krijgt ze nog niet echt veel binnen en omdat ze anders te weinig vocht binnenkrijgt geven we toch vaak nog een flesje. Wanneer zijn jullie helemaal gestopt met de fles? Mijn streven was om na haar eerste verjaardag te stoppen, maar ik merk dat het nog niet zo goed lukt.
Ik krijg m’n dochter nog niet van de fles af. Ze drinkt wel uit een rietjesbeker, maar heel weinig, ook uit een normale beker met hulp krijgt ze nog niet echt veel binnen en omdat ze anders te weinig vocht binnenkrijgt geven we toch vaak nog een flesje. Wanneer zijn jullie helemaal gestopt met de fles? Mijn streven was om na haar eerste verjaardag te stoppen, maar ik merk dat het nog niet zo goed lukt.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:26
Ja echt he! Grappig ook dat de Verboden Dingen een mega aantrekkingskracht hebben op zo'n kleintje. Alsof ze kan ruiken dat het niet gaat mogen. En dat terwijl ze een hele kist vol meuk heeft en een speelkeukentje. Maar goed dat ze nog niet kan praten en bij de telefoon kan anders had ze denk ik acuut de Kindertelefoon gebeld.ShaunTheSheep schreef: ↑06-02-2018 22:21Ze mogen ook echt niks van ons he? Geen schroevendraaier, geen kleine schroefjes, geen iphones, geen nieuwe afstandbediening, geen glas om mee te slaan, geen scherpe messen.... ze zijn zo zielig!
dinsdag 6 februari 2018 om 22:27
HD84, mijn dreumes is net twee weken terug van de fles af. Hij was er al bijna af maar kreeg meerdere tandjes tegelijk, kon niet eten en wilde weer even flesjes. En nu ineens stopte hij er weer mee.
Mijn oudste vond echter tot haar tweede of zo een avondpapfles nog lekker en had het nodig en tot haar bijna derde volgens mij wilde ze als ontbijt een papfles. En ineens niet meer.
Ik ben nooit van het afbouwen geweest, ze stoppen er vanzelf mee is mijn ervaring. Qua vocht zet ik een tuitbeker of antilekbeker ergens in huis en stiekem pakt hij hem vaak tussendoor wel en drinkt even wat. Langzaamaan gaat dat steeds beter.
Mijn oudste vond echter tot haar tweede of zo een avondpapfles nog lekker en had het nodig en tot haar bijna derde volgens mij wilde ze als ontbijt een papfles. En ineens niet meer.
Ik ben nooit van het afbouwen geweest, ze stoppen er vanzelf mee is mijn ervaring. Qua vocht zet ik een tuitbeker of antilekbeker ergens in huis en stiekem pakt hij hem vaak tussendoor wel en drinkt even wat. Langzaamaan gaat dat steeds beter.